Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

06 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Θα ξεκινήσω με μια μικρή εξομολόγηση: πρέπει να έχω φάει σε όλα τα φαλαφελάδικα που υπάρχουν στην περιφέρεια Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων. Επειδή όπως έχω ήδη αναφέρει δεν θέλω να γράφω για μαγαζιά πρόχειρου φαγητού, δεν έχει τύχει, ή για την ακρίβεια δεν ήθελα να γράψω (πλην Raja Jee) για κάποιο από αυτά. Αλλά όπως όλοι ξέρουμε οι κανόνες υπάρχουν για να παραβιάζονται.

Το μαγαζί βρίσκεται πάνω στην Αχαρνών ανάμεσα σε Ηπείρου και Ιουλιανού. Δηλαδή όχι ακριβώς σε αυτό που θα λέγαμε πιο trendy κομμάτι της πόλης. Για την ακρίβεια θα ξεχάσετε ότι βρίσκεστε στην Αθήνα, αφού δεν πρόκειται να ακούσετε Ελληνικά, καθώς επίσημη γλώσσα της περιοχής είναι τα Αραβικά. Τα Αραβικά κυριαρχούν και στις ταμπέλες των μαγαζιών σε τέτοιο σημείο που πιθανώς να αναρωτηθείτε αν βρίσκεστε στην Αθήνα ή τηλεμεταφερθήκατε στο Κάιρο. Και όσοι δεν έχει τύχει να περάσετε ξανά θα μάλλον θα αγριευτείτε ολίγον τι, από τις φάτσες που κυκλοφορούν στους πέριξ δρόμους. Μην δίνετε σημασία. Κάντε μια μικρή βόλτα τουριστικού περιεχομένου. Ξεκινήστε από την πλατεία (ο Θεός να την κάνει) Βάθης.

Μέχρι να φτάσετε στο προορισμό σας μπορείτε να χαζέψετε μπακάλικα με διαφορά γνωστά και κυρίως άγνωστα προϊόντα. Οι κύριοι μπορούν να ρίξουν ένα κούρεμα με 5 ευρώ στα αρκετά μπαρμπέρικα που υπάρχουν στον δρόμο. Οι κυρίες μπορούν να ενημερωθούν για τις τελευταίες τάσεις της ισλαμικής μόδας, ίσως και να ψωνίσουν κομμάτια κατευθείαν από τους καλύτερους οίκους μόδας της Καμπούλ. Φτάστε στο Persepolis. Μην περιμένετε μεγαλεία. Πρόκειται για τρύπα μεν, καθαρή τρύπα δε, στην οποία εργάζονται αγόγγυστα και ακατάπαυστα 3-4 άτομα. Υπό κανονικές συνθήκες θα είστε ο μοναδικός Ελληνικής υπηκοότητας πελάτης, αφού η πελατεία προέρχεται και από τις 10 φυλές του Ισραήλ. Εκεί θα σας υποδεχθεί ο Αμπτί, δηλαδή ο Πέρσης (εξ ου και το Περσέπολις) ιδιοκτήτης του μαγαζιού. Για να πω την μαύρη αλήθεια την πρώτη φορά που τον είδα σκιάχτηκα ελαφρώς. Ήταν ανεβασμένος σε μια καρέκλα και έδειχνε τρομαχτικά μεγαλόσωμος και αγριωπός.

Μετά κατάλαβα ότι δεν ήταν ανεβασμένος σε καμιά καρέκλα, απλώς όντως ήταν τρομακτικά μεγαλόσωμος και αγριωπός.

Ακόμα πιο μετά κατάλαβα για μια ακόμα φορά αυτό που λένε οι Άγγλοι: Don't judge a book by its cover καθώς είναι από τους πιο γλυκούς και ευγενικούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Από την στιγμή που θα μπείτε, μέχρι την στιγμή που θα φύγετε θα σας πει γύρω στις είκοσι φορές ευχαριστώ που διαλέξατε το ταπεινό μαγαζί του (άντε δέκα όταν έχει τις τσαντίλες του). Θα σας εξηγήσει ότι θελήσετε να ρωτήσετε. Θα σας ρωτήσει αν σας άρεσε αυτό που φάγατε και μόνο που δεν θα κλάψει αν του πείτε ότι κάτι δεν ήταν καλό. Αν του ζητήσετε μια χαρτοπετσέτα θα σας δώσει πέντε και αν θελήσετε ένα καλαμάκι θα σας δώσει δύο. Και 'δω έρχεται η πρώτη σύγκριση με τα νεοφαλαφελάδικα που έχουν γεμίσει τον κόσμο, σε σερβίρουν με νεύματα και μουγκανητά και δεν σου λένε ένα απλό ευχαριστώ.

Και για να πάω παρακάτω. Πάρτε ένα original φαλάφελ, original λέμε και ξεχάστε σαχλαμάρες με φαλάφελ που περιέχουν κόκκινες σάλτσες pummaro / γιαούρτια / μελιτζάνες και λοιπά άσχετα, τύπου Ερμού, Αιόλου, Κολωνακίου και τα ρέστα. Πάρτε ακόμα καλύτερα κανένα κεμπάπ σε αραβική πίτα. Και καλυτερότερα κανένα τζουτζέ κεμπάπ (ήτοι μαριναρισμένο κοτόπουλο).

Ή σάμι και banderi (μην περιμένετε να σας πω τι είναι αυτά, κάντε και κάτι μόνοι). Εννοείται ότι δεν θα μιλήσω καθόλου για τιμές αφού κάτι τέτοιο θα ήταν μάλλον αστείο. Πάρτε και μια μπύρα στο χέρι και συνεχίστε την βόλτα σας στην Αχαρνών. Είναι άλλωστε street food. Καθίστε για καφέ σε ένα από τα πολλά πέριξ καφενεία και πιάστε κουβέντα με τους θαμώνες. Μάθετε από πρώτο χέρι τα τελευταία νέα από Συρία. Άμα τραβάει η ψυχή σας πιείτε και ένα ναργιλέ.

Πάρτε το αυτοκίνητο / μηχανή σας και γυρίστε σπίτι. Το βράδυ θα δείτε ένα όνειρο: ήσασταν λέει σε ένα μέρος που οι γυναίκες φορούσαν μαντίλες και οι άνδρες ρουφάγαν ναργιλέ. Όλοι μιλούσανε μια περίεργη γλώσσα και δεν καταλαβαίνατε τίποτα. Και εσείς μασουλάγατε κάτι νόστιμο και χαζεύατε στο βάθος την Ακρόπολη.
Ή μήπως δεν ήταν όνειρο;