Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

30 Νοε 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Στην πολύβουη και trendy οδό Αρχελάου στο Παγκράτι στεγάζεται εδώ και μερικούς μήνες το Ιταλικό εστοατόριο Santa Lucia. Το εστιατόριο λειτουργούσε παλαιότερα ως ηλεκτρολογείο και κάτι από εκείνες τις εποχές έχει μείνει όσον αφορά την αισθητική του χώρου. Αναφέρομαι στο παλαιού τύπου μωσαϊκό στο δάπεδο, όπως και στα κυρίως κουφώματα του εστιατορίου. Εν συντομία, θα προσθέσω ότι ο ψηλοτάβανος χώρος έχει μια απλότητα που συμβαδίζει με τις απαιτήσεις μιας χαλαρής εξόδου. Τα απλά ξύλινα τραπέζια με καρέκλες διαφόρων ρυθμών, το παλιό ψυγείο και η ανοιχτή κουζίνα έχουν μια απέραντη οικειότητα που "στολίζεται" από vintage και μαμαδίστικα σερβίτσια. Το όλο τοπίο συνδυάζεται με αξιοπρεπή κουζίνα που ιδιαίτερα για τους πιο κοντινούς αποτελεί πολύ καλή πρόταση, αρκεί να μην τους τύχει αυτό το δυσάρεστο συμβάν που έτυχε σε εμάς.....

Εν ολίγοις, ΠΑΓΩΣΑΜΕ!!! Επισκεφθήκαμε το Santa Lucia το βράδυ του Σαββάτου 10.11.2018. Αν και η μεγάλη τζαμαρία-είσοδος της πρόσοψης ήταν ορθάνοιχτη, κανείς δεν φρόντισε να θερμάνει τον εσωτερικό χώρο. Παρόλο που το ζητήσαμε τρεις φορές (βλέποντας το κλειστό a/c σε απόσταση βολής )!! Τελικά μας ζέσταναν τα αχνιστά φαγητά μας, αφού έκλεισαν τις πόρτες όταν πλέον δεν το χρειαζόμασταν.... Μόνο και μόνο για τον λόγο αυτό θα δίσταζα πάρα πολύ να ξαναπάω. Προφανώς ξενέρωσα... Βλέπετε, για πολλούς το φαγητό είναι μια συνολική απόλαυση ό, τι και αν σημαίνει αυτό! Από την άλλη πλευρά, δεν θα ήθελα να αποτρέψω τον κόσμο να πάει, γιατί αφενός μπορεί να πρόκειται για τυχαίο γεγονός αφετέρου η κουζίνα έχει κάποια ποιότητα ή τουλάχιστον διαδραματίζεται μια αξιόλογη προσπάθεια εκτέλεσης ιταλικών γνώριμων συνταγών.

Δοκιμάσαμε Μπρεζάολα ως ορεκτικό (9,00), ένα θεατρικό πιάτο ( μάλλον Μπαρόκ ) με τέσσερις μεγάλες φέτες κρέατος, μπόλικη ρόκα και κομμάτια σύκου. Superb!!. To Οσομπούκο της Κυριακής (14,00 ) συνοδεύεται από χοντρά μακαρόνια (θα το προτιμούσα με ριζότο για να είναι περισσότερο παραδοσιακό και ανάλαφρο ). Διακοσμείται με θυμάρι που μάλλον παραπέμπει στη αρωματική σάλτσα Γκρεμολάτα, που συνήθως πλαισιώνει το κρέας. Αν και μαγειρεμένο περίφημα το πιάτο θύμιζε πιο πολύ το παραδοσιακό Κυριακάτικο μοσχαράκι κοκκινιστό! Τα Bucatini Amatriciana (9,00) είναι ένα ακόμα συμπαθητικό πιάτο με χοντρό μακαρόνι, λίγα κομματάκια πανσέτας και φρέσκια τομάτα με διακόσμηση βασιλικού. Τα διάφορα μυρωδικά έρχονται απευθείας στην κουζίνα από το μικρό μποστάνι που θεάται στο παράπλευρο εξωτερικό τμήμα του εστιατορίου, όχι σε αυτό όπου βρίσκονται τα λιγοστά τραπέζια για εκείνους που θέλουν να γευματίσουν έξω.
Ακούγεται ευχάριστη μουσική, Στην αρχή το εμφιαλωμένο έρχεται χωρίς ερώτηση (2,00). Το ψωμί ζητήσαμε να μην το φέρουν και έτσι μας πρόσφεραν μόνο τις λίγες πράσινες ελίτσες που μάλλον το συνοδεύουν.
Μια καλή γαστρονομική πρόταση με αφιλόξενη διάθεση, τουλάχιστον στην περίπτωση μας...

04 Σεπ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μετά από δεκαπενθήμερες διακοπές, πεθυμήσαμε με μια φίλη μου την ιταλική κουζίνα, με δροσερές σαλάτες και ενίοτε περίεργα ζυμαρικά, επιλέγοντας στη γειτονιά μου τη νέα τρατορία SANTA LUCIA (SL), η οποία άνοιξε φέτος τον Απρίλη και λειτουργεί καθημερινά μετά τις 17.30 μ. μ. και μέχρι 00.30 τουλάχιστον, πλην Δευτέρας.

Προηγήθηκε βέβαια η σχετική περιήγησή μας στην πιάτσα της Αρχελάου στο Παγκράτι, όπου η μεν ΕΛΛΟΥΔΑ ατυχώς έκλεισε, ενώ οι TRE SORELLE είχαν προς το παρόν αποκλειστικά πίτσες και σαλάτες.

H SL, το βροχερό απόγευμα της Τρίτης 28/8, σου έδινε την εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε κάποια τρατορία της Ιταλίας, ή ακόμα βορειότερα!
Την άνοιξε ο δημοφιλής δημοσιογράφος, γνωστός απ’ την εκπομπή MEGA Σ/Κ, Μανώλης Αναγνωστάκης, μαζί με τη ζωγράφο Βασιλική Παπαθεοδώρου, της οποίας εντυπωσιάζουν οι μοντέρνοι πίνακες με τα φανταχτερά χρώματα.
Παρόντες και αεικίνητοι αμφότεροι, ο μεν Μανώλης είχε αναλάβει την ενημέρωση δύο νεαρών κυριών, πιθανώς συναδέλφων του δημοσιογράφων, η δε Βασιλική ήταν η υπεύθυνη της σάλας, η οποία μας ενημέρωνε για το καθετί στον χώρο, απ’ τους καταλόγους, μέχρι το σερβίρισμα των φαγητών, κ. λπ. Για την όλη προσφορά της, βαθμολογώ την εξυπηρέτηση με 4 στα 4, με μοναδική μου ένσταση το ότι δεν μας άλλαξε μαχαιροπήρουνα απ’ τη σαλάτα στα κυρίως πιάτα μας!

Το όνομα SL το έδωσε ο Μανώλης, γιατί ο γιος του Μανούσος, που ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική, τραγουδούσε από μικρός με επιτυχία την πασίγνωστη ομώνυμη Ναπολιτάνικη βαρκαρόλα, οπότε για τον δημοσιογράφο-ιδιοκτήτη το SANTA LUCIA εκφράζει ένα έντονο συναισθηματικό του βίωμα!

Σεφ είναι ο νεαρός Παρασκευάς Δημολίκας, ο οποίος επιτελούσε τα γαστρονομικά του καθήκοντα στην ανοιχτή κουζίνα, που βρίσκεται στο βάθος αριστερά.

Όσον αφορά τον χώρο, αυτός φωτίζεται απ’ τις τζαμαρίες της πρόσοψης, είναι δε μια μικρή μάλλον αίθουσα, που στο παρελθόν είχε στεγάσει κατάστημα βίντεο και κατόπιν ηλεκτρολογείο. Εσωτερικά, καμιά δεκαριά απλά ξύλινα τραπέζια με 20 περίπου ξύλινες, ψάθινες καρέκλες, και ισάριθμα τραπεζοκαθίσματα στο πεζοδρόμιο. Μωσαϊκά δάπεδα και τοίχοι βαμμένοι ροζ-μπεζ, καθώς και μικρό πατάρι με κάγκελα, κάποια ραφάκια με ποτά, και σε περίοπτη θέση μια ασπρόμαυρη φωτογραφία της Κλαούντια Καρντινάλε, που απολαμβάνει τη μακαρονάδα της!!
Στα τραπέζια, γλαστρούλες με βασιλικό που ευωδιάζει, ενώ στο βάθος, δύο ψυγεία και ένας καθρέφτης συμπληρώνουν την εικόνα της λιτής τρατορίας, στο αριστερό μέρος της εισόδου της οποίας, δίπλα στο ρολόι της ΔΕΗ, διακρίνονται διάφορα γυάλινα βαζάκια με λογής-λογής καλούδια, όπως τουρσιά, ποτά, κ. λπ.

Για τις τουαλέτες, καθαρές και περιποιημένες, θα κατεβείτε τη μικρή ξύλινη σκάλα που οδηγεί στο υπόγειο. Στον προθάλαμο των δύο WC ξεχωρίζει μια τετράγωνη βάση με λευκές πέτρες περιμετρικά της, ενώ οι τουαλέτες (με καλλιτεχνικά χρωματισμένα καδράκια στις εισόδους τους) είναι εξοπλισμένες με μοντέρνους νιπτήρες. Μουσική ακούγονταν διακριτική lounge.

Το μενού περιλαμβάνει 6 σαλάτες (7-9 €) και 6 antipasti (9-11 €), ενώ ακολουθούν 9 ζυμαρικά, στα 8-13 € και 5 γλυκά και παγωτά, από βραβευμένο pastry chef γνωστού ιταλικού ζαχαροπλαστείου του Χαλανδρίου, στα 5-7 €.

Η λίστα των ποτών έχει καμιά 10αριά ετικέτες ελληνικών και ιταλικών κρασιών, σε τιμές από 18-36 €, ποτήρι κρασί στα 4.50 €, δύο μπύρες από 3-4.50, και συνήθη αναψυκτικά και ποτά, από 2-10 €.

Δοκιμάσαμε τα εξής πιάτα:

• Μια σαλάτα Datterini, με κατσικίσιο τυρί, ντοματίνια, νόστιμα φύλλα κάπαρης, και αγνό παρθένο ελαιόλαδο, απ’ τον νομό Χανίων, τόπο καταγωγής του κ. Αναγνωστάκη. Μας άρεσε πολύ. Η τιμή της στα 9 €.

• Εγώ πήρα μία μερίδα γαρίδες γιουβαρλάκια, που ήρθε σε βαθύ πιάτο και περιλάμβανε τρία ευμεγέθη γιουβαρλάκια, με ιταλικό ρύζι abrorio, μάραθο, κρεμμύδι, και την κλασική μας σάλτσα αυγολέμονο. Διέκρινα μεν κάποια αίσθηση γαρίδας, αλλά, κατά τη γνώμη μου, η σπεσιαλιτέ τους αυτή χρειάζεται σαφώς γευστική ενίσχυση σε γαρίδες, ούτως ώστε αυτές να επικρατήσουν των υπολοίπων υλικών. Ο άξιος σεφ ας το ψάξει κι άλλο! Τιμή στα 13 €.

• Η φίλη μου πήρε μια μερίδα caci & pepe, που ήταν τετράγωνα ζυμαρικά paccheri (σχήματος σωλήνα), και περιείχε τυρί πεκορίνο, πιπεριές και ελαιόλαδο. Ήταν γευστικό και spicy πιάτο. Τιμή στα 8 €.

• Για γλυκό μοιραστήκαμε ένα cannoli Σικελίας, που ήταν μια κυλινδρική σωληνοειδής κρούστα, γεμισμένη με κρέμα από ρικότα (είδος ανθότυρου), φιστίκια Αιγίνης και μικρά κομματάκια κίτρου. Τιμή στα 6 €. Συμπαθητικό μεν, αλλά ασφαλώς όχι απογειωτικό!

• Ήπιαμε ένα νερό εμφιαλωμένο, σε τιμή 1.50 €.

Πληρώσαμε 37.50 € (το άτομο κατηγόρια 17/25 €), που θεωρώ ότι είναι ένα κάπως λογικό vfm.

Προτείνεται, σαν μια ενδιαφέρουσα τρατορία στην περιοχή του Παγκρατίου και μια ενδιαφέρουσα επιλογή για ό, τι προσφέρει στους πελάτες της. Σκοπεύω να ξαναπάω τον χειμώνα, δοκιμάζοντας κι άλλα πιάτα!

08 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Είναι κάτι Σάββατα, ειδικά όταν έχει προηγηθεί μια ξενυχτισμένη Παρασκευή, που δίνω άδεια στον εαυτό μου. Αποφεύγω τεχνηέντως να δεσμευτώ έχοντας ως απώτερο σκοπό ένα ήσυχο βράδυ στο μπαλκόνι. Ποτήρι με παγάκια μέσα στο οποίο κολυμπούν φύλλα δυόσμου και φέτες λεμονιού. Ένα βιβλίο στα χέρια. Όχι ότι το διαβάζω, μη γελιέστε, λειτουργεί αντί της πινακίδας “Μην Ενοχλείτε”.

Ο στόχος δεν επιτυγχάνεται πάντα. Έχω την τύχη/ατυχία να περιστοιχίζομαι από αποφασιστικά άτομα, του καλού μου προεξάρχοντος, τα οποία δεν ορρωδούν προ των δηλώσεων “Κάνω τις κλειστές μου, είμαι κουρασμένη, βαριέμαι να ντυθώ/βαφτώ/βάλω παπούτσια” και κάπως έτσι βρέθηκα, με σαγιονάρες, στις αρχές Ιουλίου στη Santa Lucia η οποία ονομάστηκε έτσι από ένα παραδοσιακό ναπολιτάνικο τραγούδι που άρεσε στον γιο ενός εκ των ιδιοκτητών όταν ήταν μικρός.

Καθότι είμαι σεμνός άνθρωπος δεν έχω αναφέρει ποτέ τους τίτλους σπουδών που με ακολουθούν αλλά ήρθε η ώρα να κάνω μια εξαίρεση. Έχω PhD στην Πελματολογία- Μελλοντολογία-Ανάγνωση Ρυζόγαλου που έχει αποκτηθεί στο διάσημο εκπαιδευτικό ίδρυμα της Μαύρης Αμπέλου. Ή, λοιπόν, με βοήθησε το διδακτορικό ή έπεσα στη λούπα της αυτοεκπληρούμενης προφητείας διότι κάτι ένα άρθρο που διάβασα το οποίο ανέφερε “Διαλέξαμε την Αρχελάου γιατί τo φως της δεν υπάρχει αλλού” κάτι το τηλεφώνημα για κράτηση, μου δημιούργησαν ορισμένες επιφυλάξεις.

- Καλησπέρα. Υπάρχει τραπέζι ελεύθερο για τις 9.30?
- Καλησπέρα. Μισό λεπτό παρακαλώ…. Ααα μάλιστα θα σας βάλω στο μπαλκονάκι. (Έχει μπαλκόνι το μαγαζί? Εγώ άλλα θυμόμουν όταν το είχα δει).
- Επιτρέπεται το κάπνισμα?
- Δυστυχώς όχι. (Καλά δεν είχα σκοπό να κάτσω με τις ώρες. Θα βγω έξω)
- Εντάξει δεν υπάρχει πρόβλημα.
- Ωραία σας περιμένουμε. (Μήπως να ρωτούσατε και ποιους περιμένετε?)
- Όνομα θέλετε? Ένα κινητό?
- Α ναι. Πείτε μου ένα όνομα. Τηλέφωνο δε χρειάζεται.

Φτάνουμε στην ώρα μας. Υπάρχει ένας κύριος ο οποίος εικάζω ότι είναι αυτός με τον οποίο μίλησα. Δίνουμε το όνομα, δε φαίνεται να του λέει κάτι, κοιτά απλανώς κάτι χαρτιά, λέει κάτι ακατάληπτα, τον χάνουμε. Παραμένουμε αμήχανοι στο κέντρο του μαγαζιού με κόσμο να πηγαινοέρχεται γύρω μας. Τουλάχιστον έχω τον χρόνο να παρατηρήσω τον χώρο. Λιτός. Used. Ξύλο. Ράφια με κάτι γυάλες. Ανοιχτή κουζίνα. Μια πολύ ωραία φωτογραφία της χυμώδους Claudia Cardinale να τρώει spaghetti. Μια ευγενέστατη κυρία μας προσεγγίζει μετά από κάποιο χρόνο. Της εξηγούμε. Μας ζητά τρία λεπτά. Της απαντώ ότι έχω δώσει ήδη δέκα. Ας δώσω κι άλλα τρία. Ο καλός μου ψιθυρίζει στο αυτί “Τι σκύλα που είσαι”. Σκύλα, Χάρυβδη ή και τα δύο μαζί από κει και πέρα τα πάντα κυλούν ομαλά. Μας βρίσκουν τραπέζι έξω (το γνωστό πεζοδρόμιο), νερό, σερβίτσια, κατάλογος, ποτά έρχονται άμεσα, τασάκια αδειάζονται, κανένα παράπονο.

Κάρτα λιτή στην οποία πρωταγωνιστούν οι σαλάτες, τα ορεκτικά και αποκλειστικά μακαρονάδες. Τιμές που εκ πρώτης όψεως φαίνονται λογικές αλλά όταν έρχονται οι μερίδες γίνεται κατανοητό ότι μια υπερτιμολόγηση υπάρχει. Διαλέγουμε:

• Σαλάτα Datterini με κατσικίσιο τυρί, ντοματίνια, καπαρόφυλλα. Είναι δροσερή, νόστιμη, με εξαιρετικό ελαιόλαδο που μαθαίνουμε ότι προέρχεται από την Κρήτη.

• Carciofo di Puglia που είναι αγκινάρες ψητές πασπαλισμένες με flakes παρμεζάνας οι οποίες αναπαύονται σε ένα στρώμα ανάμεικτης πρασινάδας. Ωραίο dressing λεμονιού που δίνει οξύτητα.

• Μαλφαντίνες με κεφτεδάκια. Φαρδιές ταλιατέλες με δαντελωτές άκρες. Άψογα βρασμένες. Σάλτσα ντομάτας ελαφριά και ισορροπημένη. Τα κεφτεδάκια είναι αφράτα και μυρίζουν δυόσμο. Γευστικό πιάτο αλλά μου λείπει το καλύτερο δέσιμο των υλικών μεταξύ τους κι ίσως, λίγα, περισσότερα αρώματα.

• Carbonara. Μπορεί και να είχε μια ιδέα κρέμας γάλακτος. Το guanciale (αλλαντικό από χοιρινά μάγουλα) κομένο σε κυβάκια και τραγανό. Ωραίο άρωμα από τα τυριά. Πληθωρικό πιάτο λίγο βαρύ για καλοκαίρι πάντως. Μην το αφήσετε να κρυώσει όμως.

• Cannoli Siciliani. Μου είχε καρφωθεί με το που το είδα. Ένα ωραίο γλυκό αλλά αν αυτό είναι σιτσιλιάνικο καννόλι εγώ είμαι ο Βενέδικτος ο πρώτος. Τραγανή, στα όρια του σκληρού, ζύμη η οποία τύλιγε μια αρωματική κρέμα βανίλιας. Πασπαλισμένο με φιστίκι Αιγίνης το οποίο αγαπώ και στις αλμυρές και τις γλυκές παρασκευές.

Μαζί με ένα συμπαθέστατο φρουτώδες prosecco, ο λογαριασμός ήρθε στα 60 ευρώ. Κέρασμα δε νομίζω να υπήρξε. Δεν τσέκαρα κιόλας να δω αν χρεώθηκαν τα μέτρια ψωμάκια της αρχής που συνοδεύονταν από λάδι και αλάτι.

Ο φετινός Ιούλιος έχυσε πύρινα δάκρια και φεύγοντας πήρε μαζί του ανθρώπους μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά. Αναρωτήθηκα τι νόημα έχει μια κριτική εστιατορίου μέσα σ’ αυτή τη στάχτη που δεν έχει κατακάτσει ακόμα. Στα μαθηματικά υπάρχει ο μαγικός αριθμός π τις ιδιότητες του οποίου μπορούν να σας εξηγήσουν οι της θετικής κατεύθυνσης. Εγώ μπορώ να σας μιλήσω για τη μαγική λέξη “μαζί” που έχει την ιδιότητα να διαιρεί τη θλίψη και να πολλαπλασιάζει τη χαρά.

Μοιραστείτε τραπέζια, βόλτες, σκέψεις, κουβέντες, στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάτε. Αν υπάρχει ένα χέρι δίπλα σας σφίξτε το έστω και για λίγο. Χαρίστε ένα ανάλαφρο χάδι. Δώστε ένα φιλί χωρίς λόγο. Πείτε “σ’ αγαπώ” ή, καλύτερα, φωνάξτε το αποχαιρετώντας κάποιον. Μπορεί να το ακούσει μπορεί και όχι. Μπορεί να σας απαντήσει μπορεί και όχι. Δεν έχει καμία σημασία πιστέψτε με.