Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

07 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Dine Athens, στάση 2η και τελευταία για φέτος στο La Argentina, που ευτυχώς έσωσε τις χαμένες μου εντυπώσεις. Πολλά παρατράγουδα - αρπαχτές πήρε το αυτί μου, προφανώς η διοργάνωση κάθε χρόνο εξελίσσεται σε σαφάρι και φέτος δεν ήταν λίγοι όσοι τελικώς κάπου δυσαρεστήθηκαν.

Όταν έκλεισα για την Αρτζεντίνα ήδη από πολύ νωρίς, σίγουρα δεν φανταζόμουν ότι Τετάρτη βράδυ θα έβρισκα το μαγαζί φουλ γεμάτο, ούτε και ότι τις τελευταίες μέρες τα τραπέζια του θα έχουν βγει sold out. Καλό σημάδι που επαληθεύτηκε, μαζί με τη βεβαιότητα του κολλητού μου που έχει ήδη τιμήσει την μαμά Αρτζεντίνα στο Μαραθώνα, ότι επιτέλους... θα φάμε καλά.

Πάλι εδώ μενού 30e με ίδιο στήσιμο α λά Πιπεριά (1 σαλάτα, 2 ορεκτικά, 1 κυρίως, 1 γλυκό, 1 ποτήρι κρασί) όπου περίμενα με πιστόλι να δω τί θα συμβεί. Πιο ξεκάθαρη εξήγηση, όλα τα ορεκτικά ίσχυαν κανονικά, απλά το ένα κάπως μικρότερο, fair enough. Και, φυσικά, άξιο αναφοράς το ότι δεν κερδοσκόπησαν κρυφοχρεώνοντας εμφιαλωμένο νερό & ψωμάκια + ντιπ, που ήταν μέσα στην τιμή.

Καταρρακτώδης λοιπόν βροχή και άνετο παρκάρισμα μας έφεραν στην Αρτζεντίνα, λίγο μακριά από την πλατεία του Χαλανδρίου όμως πανεύκολο να την εντοπίσεις. Γωνιακό μαγαζί, με τζαμαρίες ολόγυρα, όχι κάτι εντυπωσιακά Αργεντίνικο ή Βραζιλιάνικο διακοσμητικά, σίγουρα ευχάριστο στο μάτι και με πολλά περιθώρια βελτίωσης.
Ευρύχωρα τραπέζια ακόμη και αυτά των 2 ατόμων, με αποστάσεις και άνεση κινήσεων, σε 2 αίθουσες διαχωριζόμενες με μια ωραία κατασκευή σε ρόλο κάβας, άκαπνες αμφότερες και χίλια μπράβο γι αυτό!
Λίγα φολκλόρ στοιχεία & κάποια διάσπαρτα έντονα χρώματα εδώ κι εκεί, δίνουν τον τόνο χωρίς να κουράζουν το μάτι ενώ η χαλαρή διάθεση του προσωπικού και η σωστή ένταση στη μουσική σε επηρεάζει κι εσένα θετικά.

Η πάγια τακτική περιλαμβάνει τηλεφώνημά τους, ώστε να ενημερωθούν τί επιθυμείς να φας & πώς το θέλεις ψημένο, δεδομένου ότι η τεχνική αργού ψησίματος μακριά από την φωτιά παίρνει έως και 1 ώρα για να βγει αυτό το ΕΠΟΣ στο πιάτο σου. Δεν ασχολήθηκα, αφενός γιατί δεν είχα καταλήξει απόλυτα στις επιλογές μας, αφ'ετέρου γιατί δεν αγχώνομαι καθόλου και ήθελα να το πάω πολύ χαλαρά. Πράγματι, τα 50 λεπτά που μεσολάβησαν από τα πρώτα (που έρχονταν με άψογο ρυθμό από την κουζίνα, σε ένα μαγαζί γεμάτο τονίζω ξανά) μέχρι να φτάσει το ΕΠΟΣ στο τραπέζι, ούτε που μας φάνηκαν πότε πέρασαν!

Ξεκινήσαμε με ζεστά φρεσκότατα ανάμεικτα ψωμάκια συνοδεία μιας κόκκινης πικάντικης σαλτσούλας και σε λίγα λεπτά ήρθαν και οι σαλάτες, ικανοποιητικής ποσότητας και νοστιμιάς, με ωραίο ντρέσινγκ και στις 2.
Η rucula parmesan αναμενόμενα δροσερή με ρόκα, ελιές, πράσινο κρεμμυδάκι, μικροσκοπικά ψητά λαχανικά, ντοματίνια & flakes παρμεζάνας ενώ η remolacha πιο ιδιαίτερη με πατζάρι, baby πατζαρόφυλλα, ρόκα, κρεμμυδάκι, φυστίκι & ένα ασυνήθιστο αρωματικό γιαούρτι με δυόσμο και λίγο balsamico που την ανέβασε πολύ. Η δεύτερη σαφώς άρεσε περισσότερο.

Στα ορεκτικά οι empanadas δεν ήταν κάτι περισσότερο από απλά μικρά καλοφτιαγμένα πιτάκια (1 με τυρί & 1 με κιμά), το παραδοσιακό φρέσκο λουκάνικο Salchicha φοβερό, κρεατένιο και μη τυποποιημένο, ενώ το σαγανάκι με Provoleta & ψητή λιαστή ντομάτα (αργεντίνικο τυράκι στο μαντέμι) πεντανόστιμο να το βάζεις λιωμένο πάνω σε ψωμί, θα το ήθελα σε πιο γενναία ποσότητα. Εκ των υστέρων, θα παρέλειπα τα πιτάκια που μέτρησαν για διπλό ορεκτικό και θα έπαιρνα διπλό λουκάνικο και provoleta, αλλά οκ θέλαμε να τα δοκιμάσουμε όλα.

Κάπου εκεί βλέπαμε ήδη τα ξύλινα πλατώ με τα τεράστια μπριζολίδια να προσγειώνονται δίπλα μας και η προσμονή μας χτύπησε κόκκινο. Να πω ότι γενικώς δεν έχω μεγάλη εμπειρία σε κοπές, ψησίματα και τα σχετικά, όμως το κρέας που έφαγα εδώ με ξεπέρασε κι εμένα και (ιεροσυλία) το rib eye του Sasi's. Tόσο πολύ; τόσο πολύ.
Παραγγείλαμε medium well το Costeleta Sin Lomo (rib eye 650 gr) και το Cuadril (φιλέτο από κιλότο 650 gr). Να πω ότι το βάρος δεν ήταν κακόγουστο αστείο, ήταν όντως 1.300 gr+ το κρέας που ήρθε. Η τιμή καταλόγου είναι 38 ευρώ το κιλό, οπότε κάθε κουβέντα περί vfm σταματάει εδώ.

Για την γεύση & την τεχνική ψησίματος επίσης δεν μπορώ να πω πολλά. Ελπίζω η φίλη μου η Rose_Tyler που θα πάει απόψε πανέτοιμη, να καταθέσει κι εκείνη την εμπειρία της και να ταυτοποιηθούν οι απόψεις μας. Αν έχω κάτι να πω είναι το εξής: οι συνοδευτικές σάλτσες που φέρνουν είναι αχρείαστες - τέλεια ωστόσο η chimichurri -, πατάτες τηγανιτές δεν χρειάζονται δίπλα σε αυτό το κρέας, στο τέλος φεύγεις με γερανό χαϊδεύοντας την κοιλιά σου στοργικά...

Άξιο συνοδευτικό κρασί σε ποτήρι το κόκκινο Malbec Αργεντινής, απλώς συμπαθή τα 2 γλυκά στο τέλος (cheesecake de muras χρειαζόταν περισσότερη μαρμελάδα & φρούτο, volcan brownie με dulce di leche & παγωτό). Aποδείχτηκαν ικανά να αλλάξουν για λίγο τη γεύση στο στόμα αλλά όχι στο μυαλό που έχει πλέον αγκυρώσει στα συγκεκριμένα μπριζολίδια.

Η πληρωμή έγινε με κάρτα της Alpha Bank (έκπτωση 10%) σε ασύρματο pos στο τραπέζι, στα 54e με απόδειξη κανονική και το vfm πραγματικά δεν μπορεί να γίνει καλύτερο.
Επίσης η εξυπηρέτηση σε όλα πολύ καλή, με ενδιαφέρον, επαγγελματισμό, ευγένεια, άφησε συνολικά θετικότατες εντυπώσεις και κανένα παράπονο.

Η Αρτζεντίνα προτείνεται γι'αυτό ακριβώς που ξέρει να κάνει πολύ καλά, δηλαδή το κρέας. Είναι ένα ακριβό μαγαζί, που θα ξηλωθείς αλλά θα το ευχαριστηθείς στο έπακρο. Ήταν επιτυχία που το δοκίμασα, καθώς με άφησε με μεγάλο χαμόγελο και σίγουρα με την γλυκιά προσμονή να ανηφορίσω το συντομότερο προς την mama Argentina στον Μαραθώνα.

24 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Τελειωμό δεν είχαν για μένα φέτος οι Dine Athens ημέρες και στο πλαίσιο αυτό πραγματοποίησα φουλ κρεατοφαγική επίσκεψη στην Argentina του Χαλανδρίου, η οποία απεδείχθη εξαιρετική. Να πω ότι πήγα τέλεια διαβασμένη, καθώς τά φερε έτσι η ζωή και μόλις μια μέρα πριν την είχε επισκεφτεί η φίλη Ucook, η οποία με προετοίμασε στην εντέλεια. Κι έτσι με δύο φίλες πήραμε τα σκονάκια μας και πιάσαμε τραπέζι γωνιακό κι ευρύχωρο βράδυ Πέμπτης γύρω στις 8μιση.

Ο χώρος να πω την αλήθεια δεν με κέρδισε. Αισθητικά και διακοσμητικά δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αν και σίγουρα είναι περιποιημένος και καθαρός. Θα τολμούσα να τον χαρακτηρίσω κι ελαφρώς ψυχρό, ίσως λόγω της τζαμαρίας που τον περιβάλλει περιμετρικά και δίνει μια τέτοια αίσθηση. Κάποιες αργεντίνικες πινελιές δεν βρήκα να βελτιώνουν τρομερά την κατάσταση. Παρόλα αυτά είναι γενικά απλώς οκ.

Το φαγητό από την άλλη μας άφησε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Το μενού των 30 ευρώ ανά άτομο που είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε στο πλαίσιο του Dine Athens ήταν ιδιαίτερα πλούσιο και περιελάμβανε από 2 ορεκτικά ανά άτομο ανάμεσα σε 3 επιλογές, από 1 σαλάτα ανάμεσα σε 2 επιλογές, από 1 κυρίως μεταξύ αρκετών επιλογών κι από ένα γλυκό, καθώς κι από ένα ποτήρι κρασί. Επίσης, προσφερόταν καλωσόρισμα από ζεστά και πολύ νόστιμα ψωμάκια που συνοδεύονταν από μία ντοματοσάλτσα κι από ελιές, ενώ το νερό έρεε άφθονο και αχρέωτο.

Ειδικότερα τώρα, η παραγγελία μας εξελίχθηκε ως εξής: Για αρχή, λοιπόν, πήραμε από ένα empanada η καθεμιά, πιτάκια δηλαδή γεμιστά με τυρί τα δύο και με κιμά το τρίτο. Αν και όπως είπα πήγαμε διαβασμένες και άρα γνωρίζαμε ότι τα πιτάκια είναι μικρά, θέλαμε πολύ να δοκιμάσουμε όσο περισσότερες γεύσεις μπορούσαμε κι έτσι εν τέλει τα επιλέξαμε. Νόστιμα ήταν, ωραία και η ζύμη και οι δύο διαφορετικές γεμίσεις, δεν τα μετανιώσαμε.
Πήραμε και το αργεντίνικο λουκάνικο, το Salchicha, το οποίο ήταν επίσης νόστιμο, αν και δεν με συγκλόνισε. Το έφαγα ευχάριστα, όμως και αντίστοιχα ευχάριστα το έφαγαν και οι άλλες δύο κι αυτό είναι αξιοσημείωτο, δεδομένου ότι και οι δυο τους δεν είναι φαν του λουκάνικου.

Πήραμε και δύο σαγανάκια με το αργεντίνικο τυρί Provoleta και με λιαστή ντομάτα, που ήρθαν μέσα στο ζεστό μαντέμι. Νόστιμο τυρί, αλλά βρήκαμε την μερίδα μικροσκοπική. Συγκεκριμένα, τα δύο σαγανάκια ήρθαν σ’ ένα μαντέμι και μείναμε με την εντύπωση ότι ήταν η μία μερίδα και ότι αναμέναμε μία ακόμη. Όταν ρωτήσαμε σχετικά ενημερωθήκαμε από τον συμπαθέστατο σερβιτόρο μας ότι όχι, ήταν πιο παχύ το κομμάτι τυρί και νοήθηκε ως δύο μερίδες. Λίγο fail αυτό.

Από σαλάτες πήραμε την rucula parmesan, η οποία ήταν μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση της κλασικής ρόκας παρμεζάνα σαλάτας, καθώς πλην της πρασινάδας και του τυριού περιελάμβανε ψιλοκομμένα κομμάτια από ψητά λαχανικά, κρεμμυδάκι και ελιές- και οκ, εγώ ναι μεν δεν τις τρώω τις ελιές, αλλά ήταν ενδιαφέρον το twist.

Πήραμε και την remolacha x 2, η οποία υπερτερούσε της ρόκας κατά πολύ. Ένας συνδυασμός από παντζάρια, παντζαρόφυλλα, κάποιες επιπλέον πρασινάδες, φυστίκι κι ένα τέλειο αρωματικό γιαούρτι που ήρθε κι έδεσε υπέροχα. Κι εκεί υπήρξε μια παρανόηση, καθώς η σαλάτα που πήραμε επί δύο ήρθε σε μία σαλατιέρα κι η αλήθεια είναι ότι δεν την αντιληφθήκαμε σαν διπλή μερίδα συγκριτικά και με την άλλη σαλάτα που πήραμε. Όταν το θέσαμε, ο σερβιτόρος μας ρώτησε, μα δεν ήταν μεγαλύτερη; Κι εξήγησε ότι ήταν διπλή η μερίδα. Εμείς είπαμε ότι δεν την καταλάβαμε για μεγαλύτερη, αλλά την είχαμε ήδη φάει κι έτσι ήταν αργά πια για συγκρίσεις. Προς τιμήν τους, πάντως, λίγο μετά μας έφερε και μία ακόμα (την οποία καταβροχθίσαμε).

Κι αφού ολοκληρώσαμε τα πρώτα, σειρά είχαν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της βραδιάς: Τα τέλεια κρέατα! Κακά τα ψέματα, στην Αρτζεντίνα δεν θα πάτε ούτε για το αργεντίνικο σαγανάκι, ούτε για τις σαλάτες, ούτε για τα πιτάκια. Καλό είναι βέβαια που υπάρχουν αυτές οι γευστικές επιλογές για όσο περιμένετε να (καλο)ψηθεί το κρέας σας ή για να το συνοδεύσετε με ένα ωραίο σαλατικό, αλλά αυτό που θα σας φέρει μέχρι το Χαλάνδρι και θα σας κάνει να διαβείτε το κατώφλι του είναι οι απολαυστικές του κρεατούμπες.
Άλλο λέβελ νοστιμιάς, ζουμερότητας και ψησίματος. Ξετρελαθήκαμε. Η μία φίλη πήρε το μοσχαρίσιο φιλέτο που ερχόταν χωρίς κόκαλο και το ζήτησε medium rare. Πράγματι, ήρθε ακριβώς όπως ζητήθηκε κι ήταν μαγεία. Ένα φανταστικό κομμάτι κρέας στα 650 περίπου γραμμάρια, λεπτά κομμένο, στο οποίο αναδείχθηκε με μεγάλη επιτυχία το μαεστρικό του ψήσιμο. Γευστικό, ζουμερό, μαγεία.

Με την άλλη φίλη θέλαμε και οι δύο T-Bone και το θέλαμε και οι δύο medium well. Ο σερβιτόρος μας πρότεινε να πάρουμε ένα υπερμεγέθες μπριζολίδι αντί των δύο και να το βάλουμε στη μέση, εξηγώντας μας ότι θα είναι πιο νόστιμο. Μας επεσήμανε ότι έβγαινε στα 1.100 γρ. (άρα ελαφρώς λιγότερο κρέας από αυτό που θα έβγαινε αν παίρναμε δύο ξεχωριστά κομμάτια), αλλά δεν πτοηθήκαμε, εντάξει, ένα κιλό + κρέατος μας έφτανε! Κι ήταν κι αυτό εξαιρετικό! Άψογο ψήσιμο, υπέροχα ζουμερό, πεντανόστιμο! Να σημειώσω ότι παρότι ξετρελαθήκαμε δεν μπορέσαμε να τελειώσουμε τα κρέατά μας, έμεινε λίγο και φύγαμε σκασμένες!

Τα κρέατα συνοδεύονταν από κάποιες σάλτσες που προσωπικά σχεδόν δεν τίμησα καθόλου, καθώς όπως πολύ σωστά αναφέρει και η φίλη Ucook στην κριτική της, αυτό το κρέας δεν τις χρειάζεται τις σάλτσες, είναι πραγματικά περιττές.

Για το τελείωμα είχαμε κρατήσει λίγο, τόσο δα χώρο στις κοιλιές μας και για τα γλυκά. Οι δύο που μοιραστήκαμε το υπερμεγέθες T-Bone πήραμε το τσίζκεικ και η άλλη μας φίλη το μπράουνι με το παγωτό. Μικρές μερίδες, αλλά δεν χρειαζόταν παραπάνω. Το μπράουνι μας άφησε τελείως αδιάφορες, το τσιζκέικ από την άλλη μας άρεσε. Μόνο που επειδή ήταν πλούσια τυρένιο, χρειαζόταν λίγο περισσότερο σιρόπι.

Τέλος, από τα ποτήρια κρασί που προσφέρονταν και οι τρεις προτιμήσαμε το κόκκινο αργεντίνικο Malbec, το οποίο συνόδευσε αρμονικά το δείπνο μας.

Στα της εξυπηρέτησης να πω ότι ήταν πολύ καλή, ο σερβιτόρος μας ήταν πραγματικά ευγενέστατος, πρόσχαρος και σούπερ εξυπηρετικός. Ωστόσο, να σημειώσω ότι θα ήταν σκόπιμο να μας είχε αναφέρει φέρνοντάς μας τις διπλές μερίδες από σαγανάκι και σαλάτα σ’ ένα πιάτο ότι πρόκειται περί διπλής μερίδας ώστε να είχαν αποφευχθεί οι παρανοήσεις που ανέφερα παραπάνω και που μας έκαναν να νιώσουμε λιγάκι αμήχανα! Κατά τ’ άλλα όμως, μια χαρά!

Για το VfM που χαρακτηρίζει στις κανονικές του μέρες το εστιατόριο δεν έχω πολλά να πω, γιατί δυστυχώς δεν τσέκαρα τον κατάλογο και στο ίντερνετ δεν έχω βρει ούτε καν το μενού, πολλώ δε μάλλον τις τιμές. Πάντως το γεύμα που εμείς απολαύσαμε ήταν σε τέλειο VfM, καθώς με 30 ευρώ ανά άτομο όχι απλώς φάγαμε μέχρι σκασμού, αλλά φάγαμε υπέροχα κι εξαιρετικής ποιότητας κρέατα. Έτσι, την επόμενη φορά που θα ορεχτώ περιποιημένα μπριζολίδια θα φροντίσω ο δρόμος μου να με οδηγήσει στην Αρτζεντίνα και προτείνω το ίδιο να κάνετε κι εσείς!