Loader

Περιγραφή

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΝΙΕΡΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΚΛΕΚΤΗ ΚΟΥΖΙΝΑ THAI, ΣΤΟΝ ΗΔΗ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ 333 & CHEF'S WORKSHOP. H KOYZINA TOY SIAM ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

11 Ιαν 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Πέμπτη 10/1 γύρω στις 2.30 μ. μ. βρισκόμαστε για δουλειές με μια φίλη στο Σύνταγμα και λέμε να δοκιμάσουμε τη νέα εξωτική fusion κουζίνα του Γιώργου Βενιέρη με το Αθηναϊκό MR PUG στη γωνία Νίκης & Νικοδήμου, που απ’ τον περσινό Νοέμβρη αντικατέστησε το 333.

Το μαγαζί λειτουργεί Τετάρτη με Σάββατο μεσημέρι και βράδυ, Κυριακή μόνο μεσημέρι, Δευτέρα κλειστό και Τρίτη μεσημέρι.

Η κουζίνα του Βενιέρη μάς ενθουσίασε, και αυτό δεν είναι βέβαια διόλου τυχαίο, αφού ο έμπειρος σεφ έχει περάσει από ΣΠΟΝΔΗ, BEAU BRUMMEL, ΗΛΕΚΤΡΑ Αθήνας, για να διαπρέψει στη συνέχεια με το ομώνυμο γαστρονομικό στέκι του στη Μύκονο, και να μας έρθει και στο Χαλάνδρι με την καντίνα του, που δικαιολογημένα απέσπασε τις καλύτερες κριτικές μας.
Για το όνομα αυτών των χώρων (Pug) ρωτήσαμε τον εξαιρετικό σερβιτόρο μας, τον Γιάννη, ο οποίος μας εξήγησε ότι προέρχεται από το σκυλάκι ράτσας Pug ενός εκλεκτού φίλου και πελάτη του Βενιέρη στη Μύκονο που είχε χαθεί. Τρία λοιπόν εστιατόρια ολκής στη μνήμη ενός χαμένου σκύλου! Άλλωστε, παρατηρούμε απέναντί μας μια εντυπωσιακή εικόνα του σκύλου αυτού με παπιγιόν!!

Να προσθέσω ότι ο σεφ που υλοποιεί το εμπνευσμένο αυτό μενού του Βενιέρη σε καθημερινή βάση είναι ο Χρήστος Γλωσσίδης, που πέρσι ήρθε 2ος στο Master Chef. Το δίδυμο Βενιέρη-Γλωσσίδη κάνει κυριολεκτικά γαστρονομικά θαύματα και φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο!!

Δυο λόγια για τον μικρό αλλά ζεστό χώρο. Στον μακρόστενο αυτό χώρο επικρατεί το λευκό χρώμα με τις ανάγλυφες διακοσμήσεις, που επεκτείνεται τόσο στο μπαρ της εισόδου με τους δραστήριους bar tenders όσο και στα πέντε λευκά τραπέζια με τα αναπαυτικά ξύλινα καθίσματα. Το καλό με το μικρό αυτό γωνιακό εστιατόριο είναι ότι και στα δυο πεζοδρόμια επί της Νίκης και της Νικοδήμου υπάρχουν τραπέζια με ξύλινα καθίσματα, που αυξάνουν τη δυναμικότητα του καταστήματος όταν ο καιρός το επιτρέπει. Επίσης στο πατάρι υπάρχει μεγάλο τραπέζι για παρέες ή private functions. Όλα τα τραπέζια ήταν στρωμένα με υφασμάτινα πράσινα σουπλά, καθώς και μεγάλες μαύρες χαρτοπετσέτες.
Η αίθουσα είναι γεμάτη πράσινα φυτά, καθώς και ωραία κάδρα με φωτογραφίες της Άπω Ανατολής, όπως αυτή δίπλα μας με ένα βουδιστή σκαρφαλωμένο σε μια μάντρα και από κάτω κατσικάκια που βόσκαγαν αμέριμνα.
Στο βάθος της μικρής σάλας, μια κάπως στενή σκάλα οδηγεί στο υπόγειο, όπου βρίσκονται οι δυο πεντακάθαρες τουαλέτες με τα ασπρόμαυρα πλακάκια με γεωμετρικά σχέδια σε τοίχο και δάπεδο, ενώ ακριβώς δίπλα είναι η κουζίνα με τον Χρήστο και τους δύο βοηθούς του επί το έργο!

Το σέρβις άψογο, από επαγγελματίες σερβιτόρους που κατέχουν τα εδέσματα fusion τα οποία σερβίρουν και που σημειωτέον καταφθάνουν στους σωστούς χρόνους. Στις στολές τους επικρατεί το μαύρο και κόκκινο.

Η κουζίνα λοιπόν είναι βασικά Ταϊλανδέζικη με ανάμεικτα στοιχεία των γειτονικών χωρών, δηλ. Βιετνάμ, Λάος, Μαλαισία, κ. λπ. Είναι φυσικά προσαρμοσμένη απ’ τον σεφ στα Ευρωπαϊκά μέτρα με κάποιες αποχρώσεις υλικών και αναλογιών.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει 5 ορεκτικά, dumplings κ. λπ. που σερβίρονται με το κομμάτι, στα 2-3 €. Ακολουθούν καμιά 15αριά φαγητά από 8 μέχρι 85 €, τιμή που αφορά Αστακό με noodles ρυζιού για δύο άτομα! Υπάρχουν και 4 γλυκά στα 6 €.

Επίσης έχουν σετ μενού γευσιγνωσίας με επιλογή ποτών για δύο άτομα στην τιμή των 120 €, που θεωρώ ότι αντιπροσωπεύει καλό vfm για ό, τι προσφέρει.

Η λίστα με τα ποτά έχει 12 λευκά, ελληνικές και ξένες ετικέτες, από 22-144 €, τιμή που αφορά το γαλλικό Meursault, 6 ροζέ (22-80 €, για το Domaine Ott) και 4 κόκκινα από 21-58 € (Alfa Estate Αμυνταίου). Επίσης ποτήρι κρασί από 6-7 €.
Υπάρχουν ακόμη 4 μπύρες από 5-13 €, κοκτέιλ και ποτά από 8-18 €, αφεψήματα, αναψυκτικά, κ. λπ.

Εμείς δοκιμάσαμε τα εξής:

• Αρχικά ήρθε νερό εμφιαλωμένο, εκτός τραπεζιού που το γέμιζε ο Γιάννης, σε τιμή 3 €.
• Αρχίσαμε με δύο τηγανιτά dumplings καραβίδας, με παντζάρι, μαύρο σκόρδο και 2 φαγώσιμα διακοσμητικά λουλούδια, σε ωραίο πιάτο. Επί τη ευκαιρία, όλα τα πιάτα αντιπροσώπευαν τη φινέτσα της Άπω Ανατολής. Τιμή στα 4 €.
• Επίσης, δύο dumplings χοιρινού, με τζίντζερ, μαύρο ξύδι, σόγια και σος λειωμένου σκόρδου, μέσα σε ωραίο καλαθάκι από μπαμπού. Τιμή στα 4 €.
• Ένα καταπληκτικό επίσης Bao Ban στον ατμό, με φουαγκρά, μάνγκο τσάτνεϊ, και παπάγια, επίσης σε μπαμπού καλαθάκι. Τιμή 9 €.
• Εγώ πήρα για κυρίως πιάτο μια πηχτή σούπα με καμιά δεκαπενταριά μικρά κομμάτια από καραβίδες, με την ονομασία prawn larb, το οποίο larb αφορά εθνικά πιάτα του Λάος σε σαλάτες και σούπες. Ήτανε κιτρινωπού χρώματος ζωμός, λόγω προσθήκης κίτρινου κάρυ, ενώ η σούπα είχε ακόμη βασιλικό και μικρά κομμάτια ανανά. Ήταν όμορφα διακοσμημένη με λευκά glass noodles. Ήρθε σε ωραίο βαθύ πιάτο, ήταν ε κ π λ η κ τ ι κ ή σε γεύση. Τιμή στα 12 €.
• Η φίλη μου πήρε mung bean glass noodles με μικρά κομμάτια από κιμά γίδας, που περιείχε τσίλι, 2-3 ντοματίνια και λάιμ. Το δοκίμασα και εγώ και θεωρώ πως είναι ένα ισορροπημένο και φίνο έδεσμα και μια πανδαισία, χάρη και στις διακοσμητικές φύτρες παντζαριού και σκόρδου. Πρόκειται για κορυφαίο πιάτο τους, που προτείνεται ανεπιφύλακτα, όπως και η πιο πάνω σούπα. Τιμή στα 11 €.
• Για γλυκό πήραμε τη μους σοκολάτα, που την ετοίμασε ο Χρήστος Γλωσσίδης και ήταν στρογγυλού σχήματος, περιείχε δε τζίντζερ, επικάλυψη με τρίμματα μπισκότου και διακόσμηση με δύο φαγώσιμα λουλούδια. Εκλεκτό δείγμα της τέχνης του σεφ, σε τιμή 6 €.
• Ήπιαμε ένα κοκτέιλ Mai Thai, με ρούμι, σιρόπι μανταρίνι και γλυκό βασιλικό, ένα χάρμα οφθαλμών και γεύσης (12 €), και εγώ μια μαύρη μπύρα VOREIA STOUT Σερρών, 6 βαθμών οινοπνεύματος (5 €).

Ο λογαριασμός έφθασε σε ωραίο καφέ τετράγωνο κουτάκι και το ποσό του ήταν 66 € (17/25 το άτομο, χωρίς ποτά), ποσό ικανοποιητικότατο για το σημερινό γευστικό μας ταξίδι στην Άπω Ανατολή που βαθμολογώ με φουλ τεσσάρια!!

Τον Αθηναϊκό MR PUG τον προτείνω ανεπιφύλακτα για μια μοναδική γαστρονομική εξωτική εμπειρία, που δικαιώνει τους δύο άξιους σεφ και δικαιολογημένα θα κατακτήσει τη θέση που δικαιούται στο γευστικό μας στερέωμα, ειδικά αν προβλέψει στο μέλλον και κάποιο στοιχειώδες κέρασμα, που θέλω να πιστεύω πως θα το κάνει άμεσα!!

17 Φεβ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Γευστική ονείρωξη.

Αυτό θα πάθεις μετα τον ασχημόσκυλο. Αυτό πας να πάθεις και μετά το Nolan (οριακά ίσως δεν το παθαίνεις), αυτό παθαίνεις και μετά το E&O Athens. Γιατί βάζω άλλα μαγαζιά στην κουβέντα? Γιατί και τα τρία είναι Asian Fusion και ανεβάζουν το γαστρονομικό επίπεδο της πόλης. Αν αγαπάς αυτές τις δύο λέξεις τότε τρέξε χθες στον ασχημόσκυλο.

Πάμε για άλλη μια κριτική με σκόρπιες φράσεις και σκέψεις. Θα στις πω όπως μου έρχονται. Ίσως δεν κολλάνε πολύ με τη σειρά αυτή. Αξιοποίησε αυτή την πληροφορία για να καταλάβεις πως θα νιώθεις κι εσύ μετά τον ασχημόσκυλο.

- Δεν θα χορτάσεις, αλλά δεν πειράζει. Όλα τα πιάτα είναι υπερβολικά νόστιμα για να τους κακιώσεις για αυτό.

- Κάθε πιάτο κορένει γευστικά 0,5-0,75 άνθρωπο. Άρα, στα δύο άτομα κάποια πιάτα ίσως φανούν ανεπαρκή σε μέγεθος, ενώ στα τρία άτομα επιβάλλεται η επανάληψη κάποιων.

- Είμαστε φοβερά τυχεροί που ζούμε σε αυτή τη γαστρονομική εποχή. Τυχεροί, σε σύγκριση με τους προηγούμενους. Σε σχέση με το μέλλον, μάλλον άτυχοι.

- “Παλιά είχαμε αγνές γεύσεις, αυτές που σου ξυπνάνε μνήμες και σε γεμίζουν ζεστασιά” θα πεταχτεί κάποιος. Και σήμερα τις έχουμε. Δοκίμασε Mung Bean Noodles στον ασχημόσκυλο και θα με θυμηθείς. Νούδλς από ροβίτσα, συνταρακτικής υφής και μαγειρέματος, με κιμά γίδας και κάτι άλλα ψιλά. Μου θύμισε την μακαρονάδα με κιμά της γιαγιάς μου. Όταν λέω μου τη θύμισε, εννοώ ότι ήταν σχεδόν ολόιδιας γεύσης. Με ροβίτσα και γίδα. WTF, που θα έλεγε και η γιαγιά μου, δηλαδή “we totally freaked”, τα είδαμε όλα, ελληνιστί.

- Δεν μπορώ να το χωνέψω ακόμη. Όχι το φαγητό, αλλά το πόσο καλοεκτελεσμένο και νόστιμο ήταν το κάθε πιάτο.

- Πήραμε 6/10 πιάτα του μενού, δηλαδή την πλειοψηφία και δεν υπήρξε κακό, μέτριο ή μετριοκαλό πιάτο, μόνο πεντανόστιμα.

- Τα noodles ήταν υπερτέλεια εκτελεσμένα και με γεύση που φέρνει θύμησες (που λένε). Προσωπικά τις θύμησες τις βαριέμαι γρήγορα και έτσι δεν ξέρω αν θα τα ξανάπαιρνα όμως σίγουρα αξίζουν να τα δοκιμάσει ο καθένας (3,5/4).

- Για τα Nam roll τι να πω? Είναι στην κατηγορία των dumplings, μα σουσάρουν. Χωρίς να είναι σούσι. Τυλιγμένα με κάτι ζελατινώδες και σχετικά διάφανο, γεμισμένα με λαχανικά και γαρίδα πανέ, πετυχαίνουν μια γεύση που όποιος αγαπάει σούσι σίγουρα θα την εκτιμήσει πάρα πολύ. Μουγκανίζαμε τρώγοντάς τα (4/4).

- Η μοναδική σαλάτα του μενού έχει ντομάτα, αγγούρι, αβοκάντο, ριζόμπαλα με σουσάμια και μοσχάρι. Άλλη αποκάλυψη αυτή. Δεν είμαι σίγουρος αν η ριζόμπαλα ταιριάζει απόλυτα με τα υπόλοιπα, όμως το κάθε υλικό ήταν για φίλημα. Το μοσχάρι ήρθε ανευ ερωτήσεως medium rare. Εξαιρετικό ψήσιμο και σούπερ γεύση. Μια σαλάτα έχει το μενού, δεν θα σας απογοητεύσει (3,5/4).

- Green curry chicken. Κλασσική συνταγή. Εδώ στη σούπα υπάρχει μωρό καλαμπόκι και μερικά ακόμη λαχανικά. Εξαιρετική καυτερίζουσα γεύση. Συνοδεύεται με ρύζι ατμού. Πιατάρα must για όλους (4/4).

- Όλα τα πιάτα είναι τόσο μικρά. Κάθε φορά που το θυμάμαι θέλω να κλάψω. Θέλω να κλάψω που με 6 πιάτα και 3 dumplings, δεν χορτάσαμε 3 άτομα. Δεν με πειράζει που δεν χόρτασα. Με πειράζει που δεν χόρτασα με τα συγκεκριμένα υπερπεντανόστιμα φαγητά. Με αυτά δεν το αντέχω που δεν τα χόρτασα. Έπρεπε να πάρουμε κι άλλα, το ξέρω. Γενικά, σου προτείνω όταν πας στον ασχημόσκυλο να παραγγέλνεις συνέχεια. Μη σταματήσεις. Αξίζει να πεθάνεις εκεί μέσα.

- Όλα τα κυρίως κοστίζουν 8-14 ευρώπουλα, πλην ενός. Θα παρακαλέσω τον φίλο piperman, κατά την αναφορά στις τιμές, κάτι που αγαπάει να κάνει και είναι εξαιρετικά βοηθητικό και χρήσιμο, αν μόνο ένα πιάτο ξεφεύγει τιμολογιακά, να μην το βάζει μαζί με τα άλλα. Αλλιώς χτυπάει στο μάτι το “8-85€ ” και αλλιώς το “8-14€ με μια εξαίρεση”. Προσωπικά με άγχωσε προτού επισκεφθώ τον ασχημόκυλο.

- Άλλη μια διόρθωση για τον φίλο piperman, το Prawn larb, ένα σουποειδές πιάτο με γαρίδες (έγραψες καραβίδες). Τουλάχιστον η ετυμολογία και η σερβιτόρα αναφέρονται σε γαρίδες. Το πιο ιδιαίτερο πιάτο των όσων δοκιμάσαμε. Πολύ νόστιμο, πολύ εξωτικό -λόγω του ανανά-, πολύ δύσκολο για κάποιους, καθώς είναι πραγματικά ιδιαίτερο. Έχει ξεκάθαρα γλυκίζουσα γεύση, όμως έχει και την οξύτητά του που το ισορροπεί, όπως ένα παιδί που προσπαθεί να κάνει σούζα και πάει να του φύγει. Δυσκολεύτηκα να βγάλω συμπέρασμα με αυτό το πιάτο. Προτείνεται, ξεκάθαρα, σαν κάτι πολύ ιδιαίτερο.

- Τελευταίο άφησα το bao. Το όνειρο από bao. Όλοι θέλαμε αυτό με το φουά γκρα και το μάνγκο, όμως η σερβιτόρα μας έπεισε να δοκιμάσουμε την pulled πάπια. Αφρώδη ψωμάκια, τέλεια πάπια, σταμναγκάθι tempura και διάφορα πικλίζοντα λαχανικά. Γευστικό έπος (4/4). Είναι τέσσερις μεγαλίζουσες μπουκιές που μπορούν να κοπούν σε 8 ενοχλητικά μικρές.

- Όταν έφτασε στο τραπέζι, πρώτα γουρλώσαμε τα μάτια και μετά βάλαμε τα γέλια. Αναπόφευκτη η σύγκριση. Το bao bun με πάπια στον ασχημόσκυλο του Χαλανδρίου έχει 4 ευρώ και κάτι ψιλά και είναι διπλάσιο. Εδώ αυτό έχει 9 και είναι το μισό. Άρα τετραπλάσια η διαφορά. Τσούζει. Ανώτερο αυτό εδώ, βέβαια. Αλλά, ίσως, όχι 4 φορές ανώτερο.

- Λάθος έκανα πριν. Τώρα πάμε στο τελευταίο πιάτο. Δες τι είχε το πιάτο: ζωμό-σάλτσα από κάρυ, μαγειρεμένο μοσχάρι, πατάτα σαν πουρέ πιο σφιχτό με σταφίδες και άλλα ψιλολοίδια μέσα της, τοματίνια, ίσως κάποιο τυρί ή κάποια λαχανικά ακόμη και ΜΠΑΝΑΝΑ. Και, θεέ μου, του πήγαινε τόσο πολύ η μπανάνα. Για να το πω πιο σωστά, δεν το χάλαγε καθόλου η μπανάνα. Σούπερ ντούπερ γεύση (4/4).

- Τι να πω? Τέσσερα πιάτα για τεσσάρι σε μια και μόνο βραδιά δεν έχω ξαναφάει. Ούτε στο E&O που τα έσπασα σε 2 βραδιές για να εντοπίσω 4 καθαρά τεσσάρια.

- Θέλω να αποτυπώσω με κάποιον τρόπο τη δυσαρέσκειά μου για ένα συγκεκριμένο θέμα, όμως είναι άδικο να θάψω βαθμολογικά ένα πεντανόστιμο μαγαζί. Γι’ αυτό απλώς θα το πω φωναχτά: ΟΙ ΜΕΡΙΔΕΣ ΕΧΟΥΝ ΛΑΘΟΣ ΜΕΓΕΘΟΣ. ΛΑΘΟΣ. ΤΟΣΟ ΛΑΘΟΣ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΛΑΘΟΣ. ΛΑΘΟΣ. ΤΟ ΑΚΟΥΤΕ?

- ΛΑΘΟΣ!!!

- Δεν με πειράζει που στα 26€, χωρίς ποτό, δεν είχα χορτάσει. Με πειράζει που δεν χόρτασα στα 2 πιάτα συν ένα dumpling κατ’ άτομο. Είναι ΛΑΘΟΣ. Μεγάλο!

- Μεγαλώστε 20-25% τις μερίδες και αντίστοιχα τις τιμές. Χίλιες φορές να δίνω τα 5 ευρώ παραπάνω επειδή θα χορτάσω με το πιάτο που ήρθε μπροστά μου, παρά να τα δίνω επειδή θα ξέρω ότι πρέπει να πάρω το ίδιο πιάτο δυο φορές.

- Εννοείται πως δεν δέχομαι το όποιο σκεπτικό πίσω από αυτή τη λαθάρα. Οι μερίδες είναι εκνευριστικά μικρές και το ίδιο θα έλεγα σε όλα τα εστιατόρια του κόσμου.

- Για να χορτάσεις και εσύ, να υπολογίζεις 30-35€ για τα βρώσιμα και φρόντισε να κάνεις όσες επαναλήψεις πιάτων χρειάζονται για να πετύχεις τον κορεσμό. Με το να “χορτάσεις” μην περιμένεις ότι εννοώ να σκάσεις. Εννοώ να μη φύγεις με παράπονο.

- Σέρβις υποδειγματικό, επεξηγηματικό και τέλειο. Μέχρι και νερό κανάτας προσφέρουν.

- Ο χώρος υπεραπλός, η μουσική σε δυνατούτσικο επίπεδο για να δίνει μια πιο μοντέρνα νότα στην έξοδό σου, ενώ τα καθίσματα έχουν μειονεκτήματα. Αφενός είναι ελαφρώς στριμωχτά, αφετέρου θα μπορούσαν να είναι πιο βολικά.

- Δυαράκι στον χώρο, που αξίζει εύκολα 2,5 ή 3/4, για να μην πλήξω τις γεύσεις ή το vfm για τη ΛΑΘΑΡΑ του μεγέθους των μερίδων. Δεν άντεξα.

Κλείνοντας, ο ασχημόσκυλος, του masterchefικού finalist του 2018, ΤΑ ΣΠΑΕΙ. Γευστικά, ελάχιστα μαγαζιά μπορούν να τον κοντράρουν αυτή τη στιγμή. Αν σου αρέσουν οι πειραματισμοί θα πάθεις την πλάκα σου, ενώ αν είσαι τύπος που προτιμάς πιο safe επιλογές και δεν σου αρέσουν οι too much μοντερνιές, δώσε στη συγκεκριμένη μια ευκαιρία και θα πάθεις και εσύ την πλάκα σου.