Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Παραδοσιακές ιταλικές επιλογές και πίτσες. Σάββατο, Κυριακή & μεσημέρι. Κλειστά Κυριακή βράδυ.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Ανοιχτό: Τρίτη - Κυριακή 5:30μ.μ. - 12:30π.μ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

06 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Επισκεφθήκαμε το εστιατόριο DAL PROFFESORE και στην τρίτη του ενσάρκωση, αυτή τη φορά, στις αρχές της Αγ. Κωνσταντίνου στο Μαρούσι. Πριν από αυτή τη φορά, το θυμάμαι από το καλοκαίρι του 2014 - στην Νάξο. Στην αρχική του εμφάνιση, πάλι στο Μαρούσι, δεν είχαμε καταφέρει να πάμε.

Το DP το 2014 στην Νάξο – με μία λέξη - τα “έσπαγε”. Πιστεύω ότι ήταν το καλύτερο εστιατόριο του νησιού με διαφορά. Και η Νάξος είχε ήδη εξαιρετικό φαγητό. Θυμάμαι ότι άνετα διανύαμε τα 20 χλμ πήγαινε-έλα από το ξενοδοχείο που μέναμε, 2 φορές στις 7 μέρες που περάσαμε στο νησί, για να φάμε ΑΞΕΧΑΣΤΑ.

Το DP στην Αγ. Κωνσταντίνου πλέον, είναι απλά διαφορετικό. Δυστυχώς, κατώτερο των προσδοκιών μας. Ακολουθούν λίγα στοιχεία για τον χώρο, λίγα περισσότερα για την εξυπηρέτηση και τέλος τα των γεύσεων.

Ο χώρος είναι πολύ φιλόξενος, και αποπνέει αστικό πολιτισμό εστιατορίου μητρόπολης. Ψηλοτάβανο, σωστά φωτισμένο, με ξεκούραστα μπεζ χρώματα, ξύλινες επενδύσεις, αναπαυτικές καρέκλες, ανοικτή κουζίνα για το απαραίτητο θεατράλε με τις φωτιές και την μαγειρική ομάδα επί το έργον, με εντυπωσιακά φωτιστικά που “προβάλλουν” μέσα από τις κολώνες της σάλας (γιατί έχουμε βαρεθεί τα κρεμαστά πορτατίφ τεντζερέ που έχουν μπει από το 90% των μεζεδοπωλείων, μέχρι τα καρότσια των σαλεπιτζήδων).

Η εξυπηρέτηση – (Σάββατο βράδυ στις 23.15 με άλλες δύο παρέες στον χώρο), δεν ήταν αυτή που εγώ θα ήθελα. Ούτε στη Νάξο ήτανε, αλλά εκεί είχε εντονότερη αίσθηση “φιλοξενίας”. Νομίζω ότι στο DP, όλα περιστρέφονται - λίγο παραπάνω απότι χρειάζεται - γύρω από την εμβληματική φιγούρα του chef-patron Νίκου Δημητροκάλη, και λιγότερο γύρω από τον πελάτη. Η επικοινωνία με τον ευγενικό σερβιτόρο ήταν απολύτως επαγγελματική, αλλά ήταν αποστειρωμένη. Παρ'όλη την τεχνική επάρκεια στην περιγραφή των πιάτων, ήταν “επικοινωνία” τύπου απαγγελία. Ήταν μονόλογος, ενώ θα έπρεπε να ήταν διάλογος. Δεν ξέρω αν έφταιγε και το ότι πήγαμε σχετικά αργά; Αν ναι, δεν θα έπρεπε.

Τα πιάτα στη συνέχεια κατέφθασαν λίγο ασυντόνιστα. Σχεδόν αμέσως τα 2 πρώτα, μετά από 3-4 λεπτά το ένα κυρίως;; (που έμεινε να κρυώνει), ώσπου να έρθουν και τα υπόλοιπα μετά από 10 λεπτά. Το μάζεμα των πιάτων στο τέλος, ήταν και βιαστικό και αμήχανο.

Μία τελευταία παρατήρηση σχετικά με το κάπνισμα. Δεν θέλω να βάζω τα πράγματα στο μικροσκόπιο, αλλά επειδή είμαι στο “DP” και όχι στο “Μπαρ – Το ναυάγιο” στην Άνω Καρδιτσομαγούλα, θα πω το εξής. Αυτός ο χαβαλές με το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνει. Αποδεδειγμένα επιβαρύνει θανατηφόρα (9% των παθητικών καπνιστών καταλήγουν λόγω αυτού), ενώ προσβάλλει μεγάλο μέρος του περιορισμένου ελεύθερου χώρου του καθένα από εμάς.

Τα της γεύσης ήταν και του ύψους, και του βάθους. Τίποτε δεν ξεχώριζε γευστικά στην σαλάτα με τις διάφορες πρασινάδες, το ξυνόμηλο και το καρύδι - στα 9 ευρώ,

ενώ η mozzarella burrata - στα 12 ευρώ, δεν έπρεπε να φθάσει στο τραπέζι μας, όπως έφθασε. Δεν ήταν ακριβή σε καμία περίπτωση – η burrata είναι ένα ουράνιο γευστικά τυρί, που σχηματική σχέση έχει μόνο με την γνωστή mozzarella, δύσκολα την βρίσκεις σε ιταλικά εστιατόρια, και έχει εξαιρετικά μικρή διάρκεια ζωής. Όταν όμως σερβίρεται με λίγα διάσπαρτα κομμένα στη μέση ντοματίνια “βελανίδια” της λαικής, χωρίς έστω και ένα φυλλαράκι βασιλικού, χωρίς 4-5 (δεν θέλει παραπάνω) από εκείνα τα πρωτότυπα χρωματιστά ντοματάκια και με ένα “φιλμ” μόνο ελαιολάδου στο πιάτο, τότε το πιάτο χρειάζεται επανεξέταση.

Στα κυρίως. Η arrabiata του φίλου νόστιμη – αλλά ως ζυμαρικό σύντομα εξέπνευσε (περίμενε ο έρμος μέχρι να έρθουν και τα δικά μας). Σωστή ποσότητα, εξαιρετικά χυλωμένη η σάλτσα ντομάτα και τόσο ισορροπημένα πικάντικη - όσο πρέπει να είναι η arrabiata. Ούτε για παιδιά, ούτε για αιμορροίδες.

Οι κυρίες μοιράστηκαν μία ταλιάτα η οποία ήταν άψογα ψημένη, αρκετά νόστιμη, αλλά χωρίς το γευστικό εύρος που δίνει κυρίως το έντονο ενδομυικό λίπος. Στα 24 ευρώ και black angus όμως, το vfm της ήταν πολύ τίμιο. Κρύσταλλοι αλατιού στο πλάι. Συνοδεία αρμύρας (πρωτότυπο) που όμως ήταν παραβρασμένη και οπτικά - λιγότερο γευστικά - προς απόσυρση.

Σε εμένα, paccheri (φρέσκο ζυμαρικό με σχήμα ανάμεσα σε cannelloni και rigatoni) με χταπόδι σε σάλτσα ντομάτας – στα 14 ευρώ. Τεράστια μερίδα στον μανιακό (από την πόρτα πρέπει να με πήραν χαμπάρι), και από γεύση... τι να πώ. Τέλεια τελειωμένα ζυμαρικά, έκρηξη γεύσης η σάλτσα ντομάτας με ένα εξαιρετικό δέσιμο, μικρά κομματάκια από μία ύλη (με μία επιφύλαξη μου φάνηκε ότι ήταν μεδούλι), και εξαιρετικά τρυφερό το χταπόδι. Τσίμπαγε λίγο στο αλάτι, αλλά όταν φτάνεις στην... Δαμασκό, λίγο σε νοιάζει αν έχει και περιορισμένη νέφωση. Όποιος είχε μαγειρέψει αυτή την σάλτσα (εικάζω ο ίδιος ο Δημητροκάλης), όχι απλά ξέρει τι κάνει, είναι καταξιωμένος τεχνίτης. Πιάτο να σηκωθεί κανείς για υπόκλιση, αλλά επειδή ο μάγειρας κάπνιζε φάτσα κάρτα στα 3 μέτρα απέναντι μου, μου είχε κοπεί κάθε όρεξη για αβρότητες.

Το τιραμισού που μοιραστήκαμε στο τέλος ήταν φρεσκότατο, αλλά ένα κλικ παραπάνω γλυκό απ’ότι έπρεπε.

Το DP δεν σερβίρει πίτσα. Η λίστα κρασιών του είναι περιορισμένη – πάντα για το βεληνεκές και το εύρος των γευστικών προτάσεων του συγκεκριμένου εστιατορίου. Η τιμολόγηση τους είναι έντιμη. Η τιμολόγηση των περισσοτέρων πιάτων του είναι χαμηλότερη απ’ότι περιμένει κανείς (και για το μενού, και για την περιοχή). Στο μενού παρελαύνει από σκορπίνα και αυγοτάραχο, και από φρέσκια τρούφα, μέχρι guanciale (το πρέπον αλλαντικό κυρίως στην carbonara και την amatriciana, αντί της γνωστής πανσέτας). Σε τέτοια πιάτα, τέτοιες τιμές νομίζω ότι δεν υπάρχουν ακόμη και σε σοβαρά ιταλικά. Έχει ένα μενού που δεν σε ζαλίζει, και παρουσιάζει και κάμποσα πιάτα ημέρας.

Είναι το DP τόσο κακό εστιατόριο, όπως περιγράφεται σε κάποιες κριτικές; Προσωπική μου απόψη είναι πως όχι. Το DP σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα από αισθητικής πλευράς, αλλά από πλευράς τιμών - σε σχέση πάντα με τις γευστικές προτάσεις και της επιτυχίας στις γεύσεις του, δεν απευθύνεται μόνο σε έχοντες. Μπορεί το πιάτο με τα ζυμαρικά και την σκορπίνα στα 30 ευρώ να κρίνεται υπερβολικό, αλλά από την άλλη πρόκειται για μια φρέσκια ύλη που έχει φύρα 50%. Υπάρχουν σαφώς οικονομικότερες προτάσεις στο μενού του, χωρίς έκπτωση στην πρωτοτυπία, την ποιότητα και την γεύση που δεν ξεπερνούν τα 12-13 ευρώ.

Είναι αντίθετα όμως το DP τόσο καλό; Επίσης όχι, κατά τη γνώμη μου αλλά το ισοζύγιο του είναι θετικό, όπως φαίνεται και στις παραπάνω ντομάτες. Μπορεί να είναι πρωτότυπο και αυθεντικό, ο chef είναι κατ'αρχήν Μάγειρας, έχει γίνει σοβαρή επένδυση που διαμόρφωσε ένα φιλόξενο χώρο, αλλά μία ακολουθία από πρακτικές, μας έδωσαν την εντύπωση ότι το DP χάνει στα σημεία (εκείνη την βραδυά τουλάχιστον) και είναι μάλλον “κουρασμένο”. Ελπίζω όχι και ξέπνοο.

Τελειώνοντας, να επαναλάβω ότι θα έπρεπε να μην ενθαρρύνουν το κάπνισμα στην εσωτερική σάλα. Το τελευταίο, το έγραψα όσο πιο κόσμια μπορώ, αν και το είχα συντάξει λίγο διαφορετικά στο μυαλό μου. Ίσως να επανεξετάσουν λίγο παραπάνω την Φιλοξενία έναντι της Εξυπηρέτησης, γιατί η σημερινή ικανοποίηση του πελάτη, είναι κινούμενος και όχι σταθερός στόχος. Ίσως επίσης να προσέξουν λίγο τα πρώτα πιάτα τους – λιγότερο γευστικά, και περισσότερο από πλευράς παρουσίασης, γιατί το μάτι χορταίνει πρώτο. Να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν καλές πρώτες ύλες. Να συνεχίσουν να πειραματίζονται με πρωτότυπα πιάτα. Να ανακαλούν τις μέρες στη Νάξο.

Αξίζει οπωσδήποτε μία πρώτη διερευνητική επίσκεψη, και στην συνέχεια ανάλογα με τα γούστα του καθενός. Εμείς, θα ξαναπηγαίναμε.

1 medium

03 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Επίσκεφθηκαμε στο εστιατόριο την Κυριακή 29.10.17 το μεσημέρι παρασυρμένοι από τη συνωνυμία με το προηγούμενο μαγαζί στο νεοκλασικό στο Μαρούσι.

Επιγραμματικά:
1. Ο χώρος είναι αδιάφορος: στην πυλωτή μιας πολυκατοικίας, με έπιπλα στα χρώματα του μπέζ, χωρίς καμία προσωπική πινελιά ή υποψία Ιταλικού εστιατορίου
2. Το μενού πολύ περιορισμένο & χωρίς καμία φαντασία (αραμπιάτα, καρμπονάρα, ταλιάτα, ραγού, κτλ)
3. Δε μας δόθηκε τιμοκατάλογος ποτών
4. Δε μας δόθηκε κατάλογος πιάτων ημέρας, παρόλο που υπήρχαν
5. Η εξυπηρέτηση ήταν αργή: μεσολάβησε 1,5 ώρα από τη στιγμή που φτάσαμε και τη στιγμή που ήρθαν τα κυρίως πιάτα μας
6. Εγινε λάθος στην παραγγελία μας. Βέβαια, προσφέρθηκαν να μας αλλάξουν το κυρίως πιάτο με το σωστό, αλλά μετά από 1,5 ώρα δεν είχαμε κουράγιο να περιμένουμε για την αντικατάσταση
7. Στο υπόγειο υπήρχε μια υποψιά μυρωδιάς χαλασμένου τρόφιμου
8. Το κουμπωτό ξύλινο πάτωμα στο υπόγειο ήταν μετριότατης ποιότητας και υποχωρούσε στο πάτημα έξω από τις τουαλέτες
8. Ολα τα πιάτα ήταν κάτω του μετρίου (πράγμα αξιοσημείωτο δεδομένου του μικρού εύρους του μενού)
9. Οι τιμές αρκετά ακριβές (πχ. €15,00 το ριζότο κολοκύθας) για το επίπεδο της υπηρεσίας που παρέχει το εστιατόριο και - παρά το λάθος στην παραγγελία - δεν έγινε καμία έκπτωση στο λογαριασμό ή οποιαδήποτε άλλη κίνηση επανόρθωσης

Σίγουρα δε θα το συνιστούσα σε κανέναν, και θα πρότεινα στην ιδιοκτησία να προχωρήσει σε άμεσες διορθωτικές επεμβάσεις.

Αγίου Κωνσταντίνου 56, Μαρούσι

210 6109988