Loader

Περιγραφή

Πολυβραβευμένο, κατ' ευθείαν από το Παρίσι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

2 medium

13 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
81-100

Η Σπονδή ήταν ένα εστιατόριο που ήθελα χρόνια να δοκιμάσω. Βέβαια ήμουν πάντα επιφυλακτικός και το απέφευγα, αφού αρκετά εστιατόρια με αστέρια Michelin που έχω επισκεφτεί ανά τον κόσμο κρύβανε μικρές δυσάρεστες εκπλήξεις. Η Σπονδή τελικά δεν ξέφυγε από τον κανόνα.

Καταρχήν το μαγαζί. Η εσωτερική διακόσμηση είναι πλέον παρωχημένη και θυμίζει μαγαζί nineties. Kαθήσαμε στην πάνω αίθουσα που αν και είναι πιο prive έχει δύο βασικά μειονεκτήματα. Βρίσκεται πολύ κοντά στην κουζίνα και έχει στην άκρη της το μπαρ. Καθ’ όλη τη διάρκεια του δείπνου ακούγαμε το Σεφ να ουρλιάζει στη κουζίνα δίνοντας εντολές, ενώ κάποια στιγμή που ένας σερβιτόρος δοκίμασε να τρίψει το πάγο για κάποιο ποτό κοντέψαμε να κουφαθούμε. Απλά καθόμασταν και τον κοιτάγαμε σαστισμένοι. Για το επίπεδο του μαγαζιού αυτά τα πράγματα είναι τραγικά. Βασικά ούτε σε μαγαζί στη Χασιά δε ξέρω αν τα συναντάς πλέον.

Δεύτερον πρόβλημα η εξυπηρέτηση. Ο σερβιτόρος που μας εξυπηρέτησε ήταν άψογος, γνώστης των πιάτων και των κρασιών και ευγενικός-τυπικός όσο έπρεπε. Το πρόβλημα μου ήταν ο μετρ, ο οποίος ήταν αγενής - οριακά ψωνισμένος και η εξυπηρέτηση του ελλιπέστατη.

Τρίτο πρόβλημα το φαγητό. Δοκιμάσαμε το μενού «αναγνώρισης» που με τα διεθνή κρασιά κοστίζει 203€. Τα φαγητά ήταν σχεδόν όλα φλάτ, χωρίς ένταση και κάτι ιδιαίτερο. Μόνη εξαίρεση το λαβράκι και τα χτένια που σώσανε την παρτίδα. Δεν θεωρώ το φαγητό κακό ή άγευστο, αλλά αν π. χ. έχεις πάει πρόσφατα στο funky απλά βρίζεις. Τα δε κρασιά δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Με ένα απλό google search βλέπεις και τα κοστολόγια τους…

Τέταρτο πρόβλημα το κόστος. Βασικά ήταν ίσως το πιο ακριβό εστιατόριο που έχω φάει στη ζωή μου. 420€ για 2 πλήρη μενού με κρασιά συν το απαραίτητο tip. Έχω φάει σε πολύ ακριβά μέρη σε όλο τον κόσμο και δε θυμάμαι να ένιωσα ποτέ ότι με κορόιδεψαν τόσο έντονα. Πέρα από το value for money που δεν έχει νόημα σε τέτοια εστιατόρια, η συνολική αίσθηση που αποκόμιζες είναι ότι κάποιος κάνει μία αρπαχτή. Πραγματικά δε βρίσκω λόγο να υπάρχει αυτό το μαγαζί με αυτή τη μορφή και εξυπηρέτηση. Κρίμα γιατί για μία ακόμα φορά η Ελλάδα αποδεικνύεται η χώρα του δήθεν.

11 medium

15 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
81-100

Η επίσκεψή μου στην Σπονδή απετέλεσε αδιαμφισβήτητα μία ξεχωριστή εμπειρία. Ένα εστιατόριο με τόσες διεθνείς και εγχώριες διακρισείς, το οποίο διατήρησε για πολλά χρόνια την φήμη του καλύτερου εστιατορίου στην Ελλάδα, συνιστά σίγουρα, ανεξαρτήτως των τιμών, οι οποίες ομολογουμένως είναι τσιμημπένες, γαστριμαργικό πόλο έλξης.
Ειδικότερα, ως προς τον χώρο, είχα την δυνατότητα να δειπνήσω στο εστιατόριο κατά την διάρκεια του Σεπτεμβρίου και, εξαυτού του λόγου, το τραπέζι μας βρισκόταν στον πανέμορφο κήπο της Σπονδής. Παρά ταύτα, οφείλω να επισημάνω ότι το τραπέζι ήταν λίγο στριμωγμένο, καθώς δίπλα βρισκόταν μια μεγάλη παρέα Αμερικανών τουριστών.
Ως προς το σέρβις, ο λόγος για τον οποίο η βαθμολογία δεν ξεπέρασε το 2 είναι ότι το ενδιάμεσο διάστημα μεταξύ του τελευταίου κυρίως πιάτου και των τυριών, παρά το ότι αυτά σερβιρίστηκαν γρήγορα, ήταν μεγάλο (20 λεπτά συγκεκριμένα), στην αναμονή για τα σταφιδόψωμα που συνοδεύουν τα τυριά, πράγμα απαράδεκτο για εστιατόριο τέτοιου επιπέδου.

Στα της γεύσεως, επιλέξαμε το μεγάλο μενού ντεγκουστασιόν της ανακάλυψης, το οποίο ανέρχεται στα 136 ευρώ, και περιλαμβάνει 7 πιάτα. Αυτό, μάλιστα, δεν έχει μεταβληθεί παρά την αλλαγή της εποχής στην ιστοσελίδα του εστιατορίου, με εξαίρεση τα μπαρμπούνια, και συνεχίζει να περιλαμβάνει τα ίδια πιάτα με την περίοδο της επίσκεψής μας. Αρχικώς, ο σεφ μας καλωσόρισε με ένα amuse bouche που περιελάμβανε ένα μικρό λουκουμά με μία νόστιμη γέμιση. Τα ψωμιά τα οποία σερβιρίστηκαν ήταν εξαιρετικά, με κάποια εξ αυτών να είναι και πιο πρωτότυπα από τα συνηθισμένα. Όμως, το ψωμί το οποίο συνόδευε το επόμενο πιάτο, ήτοι το φουαγκρά με την κρούστα εσπεριδοειδών και το γκρέιπφρουτ, ήταν ελαφρώς καμμένο, γεγονός το οποίο δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί.
Ως προς το πιάτο αυτό καθαυτό, αν και προτιμώ το φουαγκρά σωτέ και όχι την τερίνα, αυτό ήταν ιδιαίτερα ισορροπημένο, με την γλύκα και την λιπαρότητα να συνδυάζονται με την οξύτητα από το γκρέιπφρουτ, ενώ, παραλλήλως, να διασφαλίζεται και ο πολυεπίπεδος χαρακτήρας του, με τις διάφορες υφές και ιδιαίτερα με το υποδειγματικά εκτελεσμένο τραγανό τουίλ των εσπεριδοειδών. Τα μανιτάρια με το σαμπαγιόν αμαρέττο και έναν συνοδευτικό αφρό έβγαζαν, επακριβώς, την έντονα γήινη γεύση του βασικού υλικού, στοιχείο το οποίο αναδεικνυόταν τόσο από το πολύ καλό του σωτάρισμα, όσο και από την εξαιρετική ποιότητα της πρώτης ύλης, με τον αφρό να προσδίδει και αυτός μια επιπρόσθετη αρωματική νότα.
Ακολούθησαν τα χτένια με μία μουσελίν από μήλο και ένα κρουτόν χλωροφύλλης, τα οποία, αν και άψογα ψημένα και ζουμερά, σε συνδυασμό με την γαρνιτούρα δεν έβγαζαν κάποια ιδιαίτερη ένταση, γεγονός το οποίο καθιστούσε το πιάτο επίπεδο ως προς την γεύση του. Το κυρίως του μενού, δηλαδή το περιστέρι, ήρθε ψημένο ακριβώς όπως το ζητήσαμε, medium για εμένα και ροζ σε όλη του την επιφάνεια (medium rare) για τους συνδαιτημόνες μου, και συνοδευόταν από μία εντυπωσιακή, ως προς την τεχνική και την συμπύκνωση της γεύσης της, σάλτσα από το ψήσιμο του κρέατος, ένα εξαιρετικό σουφλέ πατάτας (καταπληκτική τεχνική, αλλά μόνο ένα σε όλο το πιάτο), βελούδινο πουρέ από σέλινο και δίπλα, σε ένα διακριτό πιάτο, το οποίο μας συστήθηκε να δοκιμάσουμε μετά το περιστέρι, κομμάτια από το μαγειρευτό του μπούτι ψημένα τύπου "ραγού", με την ανάλαφρη πολέντα ως επικάλυψη.
Αυτό το τμήμα του πιάτου ήταν, ομολογουμένως, εκρηκτικό γευστικά και κάλυψε κατά ένα μέρος την πρόωρη απογοήτευση για την μετριασμένη ένταση του κεντρικού θέματος του πιάτου.
Τα τυριά αποτελούν για τους λάτρεις του είδους από μόνα τους λόγο επίσκεψης του εστιατορίου. Η ποικιλία τους είναι, πράγματι, εντυπωσιακή και παρέχεται η δυνατότητα στον εκάστοτε πελάτη δοκιμής μέχρι και 5 εν συνόλω μαζί με το ωραίο και ζεστό σταφιδόψωμο, το οποίο κοντράρει την αλμυράδα των τυριών. Τέλος, ως προς τα γλυκά, μας σερβιρίστηκε ένα προεπιδόρπιο με ανανά, το οποίο ήταν αδιάφορο για να αλλάξει η γεύση, και, εν συνεχεία, διαπιστώσαμε το "μεγαλείο" της Σπονδής, που έγκειται, πρωτίστως, στα γλυκά της. Πιο συγκεκριμένα, το ήδιστο αυτό γαστρονομικό ταξίδι ξεκίνησε με τον "καφέ", με δύο υποδειγματικά, αφράτα μακαρόν με γέμιση λεμονιού και θυμαριού (!! ), μαζί με την πραλίνα φουντουκιού και την μους από καφέ σε ένα κολονάτο ποτήρι.

Για αυτό το πιάτο, βέβαια, οφείλω να επισημάνω ότι το περίμενα λίγο περισσότερο άγλυκο, με την αντιπροσωπευτική πίκρα από το άρωμα και την γεύση του καφέ να απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό.

Ολοκληρώνοντας, η γευστική κορύφωση της βραδιάς επήλθε αναντίρρητα στο τελευταίο πιάτο, το οποίο αποτυπώνει με ενάργεια τα υψηλά στάνταρντ του εστιατορίου, και είναι η συγκλονιστική σοκολάτα Αλπάκο Εκουαδόρ, σε μία τραγανή βάση από ένα σαμπλέ από κανέλα και ρυζάλευρο, άψογη γευστικά καραμέλα με αλατισμένα φιστίκια, τα οποία δημιουργούν μία εντυπωσιακή αλμυρή αντίθεση στο μετριοπαθώς γλυκό θέμα, και παγωτό φιστίκι αιγίνης, το οποίο ήταν το μόνο στοιχείο του πιάτου που επιδέχεται οποιοδήποτε αρνητικό σχόλιο, λόγω άτονης γεύσης, χωρίς όμως να είναι σε καμία περίπτωση κακό.
Συμπερασματικά, καθίσταται πρόδηλο ότι η Σπονδή είναι ένα εξαιρετικό εστιατόριο που αξίζει το σύνολο των βραβειών, της αναγνώρισης των οποίων χαίρει.
Παρά ταύτα, οι υψηλές τιμές, ιδίως για τους σημερινούς χαλεπούς καιρούς, οι οποίες μάλιστα στην διαδικασία του αλά καρτ νομίζω ότι είναι καταφανώς υπερβολικές, πλήττουν την σχέση ποιότητας τιμής, μαζί με τα μικρά σφάλματα ως προς την εξυπηρέτηση και το τραπέζι που μας δόθηκε. Άλλωστε, τα 7 πιάτα εν συνόλω, εκ των οποίων το ένα είναι τα τυριά, και οι μικρές μερίδες, ανεξαρτήτως της διαδικασίας που προηγείται στην έρευνα των υλικών και στην ενδελεχή προετοιμασία του φαγητού, δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τα 140 ευρώ ανά άτομο χωρίς κρασί. Μολαταύτα, προτείνεται ανεπιφύλακτα για εξαιρετικές περιπτώσεις, καθότι η εμπειρία είναι μοναδική.

7 medium

05 Ιουν 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
65-80

Δεν εφυγα ευχαριστημενη απο τη Σπονδή. Εφυγα, για αρχή πεινασμένη.
Ας τα παρουμε ομως με τη σειρά. Η Σπονδή ήταν για μένα απωθυμένο ετών, απο τα χρόνια που δεν μπορούσαμε να πληρώσουμε τέτοιο εστιατόριο. Ε, λίγο που τωρα πια μπορούμε ποτε ποτε να κάνουμε τέτοιο δωρο στον εαυτό μας, λίγο που έτρεχα οι Ημερες Βραβευμένης Γαστρονομίας, αποφασισαμε να πάμε.

Κανονικη τιμή ντεγκουστασιον 130 ευρω, τιμη προσφορας στα 68 €. Φερ, σκεπτόμενη οτι πηγαίναμε σε ενα απο τα ιστορικότερα και πιο φινετσάτα μαγαζιά της Αθήνας. Βαλαμε τα γιορτινα μας, στολιστηκαμε και πηγαμε.

1. Ο ΧΩΡΟΣ:
Το τραπέζι μας βρισκονταν στην πίσω πλευρα του κήπου. Υπεροχος χωρος. Ομορφα αστικο τοπιο, με μια κλιματαρια να αγκαλιασει τον τοιχο πίσω μας. Πολυτελη σερβιτσια, καλο τραπεζομαντηλο, γλυκος φωτισμος, τα τραπεζια δεν ηταν στριμωγμενα. Αν και παρστηρησα οτι σε τραπεζι 6 ατομων, τοποθετησαν 2 ζευγαρια που δεν ηταν παρεα, με κενο αναμεσα, και αυτο με ξενισε, γιατι, ενω στο New York Sandwich ειναι αποδεκτη πρακτκκη να καθεσαι σε τραπεζι με ξενους, σε πολυτελες εστιατοριο δεν θα επρεπε να ειναι.

2. ΤΟ ΣΕΡΒΙΣ:
Εδω τώρα δεν θα τα πάμε καλά. Παρατηρούσα προσεκτικά το σερβις, ως επαγγελματίας του κλάδου. Η υποδοχη ηταν ευγενική, μας οδηγησαν στο τραπεζι μας. Ηταν διακριτικο και τακτοποιημενο το σερβις, όμως: 2 φορές αναζητησα σερβιτόρο και δεν με πρόσεξε κανείς για πάνω απο 5 λεπτά, τη ν πρώτη φορά με άδειο μαγαζί κιολας. Έπιασα το προσωπικό, όσο τα πραγματα ήταν χαλαρά, να αράζει σε εμφανές σημείο και να συζητά, που από μόνο του φυσικά δεν είναι κακό αλλα επουδενί δεν πρέπει να συμβαίνει στην σάλα. Όχι σε εστιατόριο τέτοιου επιπέδου. Τέλος, δεν μας προτάθηκε pairing για το μενού μας, ούτε όταν ζητήσαμε να μας προτείνει κρασί που να δένει με το μενού. Κακό αυτό, και αν ήταν πολιτική του μαγαζιού ακόμα χειρότερα.

3. ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ:
Γνωρίζαμε ότξ πηγαίναμε σε γαλλικό εστιατόριο, Γνωρίζαμε τη σύνθεση του μενου μας, δεν υπήρχαν εκπλήξεις εκει.
Η εκπληξη ηρθε όταν ειδαμε το μέγεθος των μεριδων σε ενα μενου 6 πιατων που στοιχιζε σε μιση τιμη 68 ευρω. 68 ευρω φιλε, και δεν εφτασε ουτε ως τον φάρυγγα. Δεν ειναι το πρωτο μας ντεγκουστασιον, να βαλουμε λιγο ενα οριο σαυτο το πραγμα με τις μεριδες των ντεγκουστασιον σας παρακαλω!

Ένα ένα ομως:
* Το κερασμα του σεφ: κάτι με παντζάρι, και παγωτο μουσταρδα (καλο το παγωτο) συνοδεια ενός λουκουμά γεμιστου με μια νόστιμη κρέμα. Μα για όνομα, δεν μπορούν να μάθουν να κάνουν λουκουμαδες που δεν κρατανε λαδι; Η μάνα μου μπορεί. Ήρθε με 2 ψωμάκια για τον καθένα μας: ενα μπαγκετίνι οπως ειπε ο σερβιτόρος αλλα ήταν χωριάτικο ψωμί, ψημμενο λλλλιγο παραπανω αποσο επρεπε, μαι ενα ψωμακι με ζυμη κρουασαν ολικης που ήρθε στο πιάτο μου καμμένο στην κάτω πλευρά του. Ήταν μαυρο, όχι τραγανό. Αυτό φυσικά και δεν έπρεπε να συμβεί σε τετοιο εστιατόριο. Δεν έπρεπε να βγει απο την κουζίνα ποτέ.

*Φουαγκρα με κονφι περγαμοντο αμυγδαλα και βασιλικο: αρκετη ποσοτητα γιαυτο που ηταν. Συνοδευονταν με ψητο ψωμι που ηταν ειδιμα φτιαγμενο για να συνοδευσει το φουαγκρα. Γιατι να βαλω αυτη τη φινα παστα πανω σε κακοψημενο, ξερο ψωμι, δεν θα καταλανω ποτε. Το αμυγδαλο ηταν ακαβουρδιστο, γιατι, γιατί ηταν ακαβουρδιστο; Ο βασιλικος ηταν αμελητέος, ουτε προσθεσε κατι ουτε αφαιρεσε. Στο κονφί δεν αναφέρομαι γιατί δεν ένιωσα τη γεύση του. Δεν ξέρω γιατί.

*Μους σφυριδας με ζωμο απο κρεμμυδια και βοτανα. Ωραια λες, θα εχει αρωματα το πιατο. Ε δεν είχε, τουλάχισυον όχι από βότανα. Είχε θάλασσα απο τη μους, και την υπέροχη γλύκα απο τα τριμμενα κρεμμυδια που ψηθηκαν σε εξαιρετικής ποιότητας βούτυρο. Αυτο ναι. Αλλά αν ήθελα κρεμμυδόσουπα, θα την είχα παραγγείλει. Δεν είχε εντάσεις το πιάτο ενώ ανετα μπορουσε να έχει.
*Χτενια ψητα με πουρε μήλου με κανπιστό τσαι και τραγανό ψωμι. Ωραια τηγανισμενα σε βούτυρο τα χτένια, όμως, πάλι άνευρο πιάτο. Δεν είχαν το βαθος τα αρωματα που θα μπορουσαν. Ηταν φλατ.
*Χοιρινο με μελιντζανα με χαρισσα. Και κρεμμυδι ελεγε, που δεν το γευτικα. Λοιπον, οταν βαζεις μια σταγονα χαρισσα στο πιατο δεν την βάζεις στο τιτλο. Το χοιρινό ψημενο τελεια, η μελιντζανα καλη. Ομως, ως κύριο πιάτο του μενου, τα 50 γραμμαρια κρεατος στην μεριδα ηταν γελοιο. Αληθεια.

*Μουσλιν πατάτας με ενα κρεμωδεσ τυρι και τρουφα. Ομορφη κρεμα, ανύπαρκτη τρουφα, και σορυ κιολας, αλλα η τρουφα εχει πολυ χαρακτηριστικη γευση, δεν εξαφανιζεται ευκολα.
*Predessert κατι δροσερο με ανανα και φραουλα μεσα. Δροσερο. Ευχάριστο.
*Σοκολατα, μαρενγκα, γκαναζ, καφες. Ομορφο στο ματι. Ο σερβιτόρος μας ειπε να τρωμε μπουκιες με απολα για να νιωσουμε ολοκληρωμενη εμπειρια, οπως και εκανα γξατι ποια ειμαι εγω που θα του φερω αντιρρηση. Αλλα, το μονο που γευτικα ηταν καφες. Τα καλυπτε ολα.

4. Το διαταυτα:
68€ το ατομο στην προσφορα. 65€ ενα μπουκαλι κρασι. 7 € το ανθρακουχο νερο.

Θα ξαναπηγαινα στην Σπονδη; Οχι, δεν μου αρεσει να με πρρνανε για ανοητο. Σορυ.

2 medium

11 Φεβ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
81-100

Τίποτα δεν είναι τυχαίο..

΄Ηθελα χρόνια να επισκεφτώ τη Σπονδή αλλά οι τιμές της ήταν πάντα αποτρεπτικές. Όταν λοιπόν την είδα να φιγουράρει στη λίστα του DineAthens με ειδικό μενού στα 60ευρώ το άτομο, έκανα πρώτα την κράτηση και μετά το σκέφτηκα!

Σάββατο 6.2.2016 ώρα 22.00πμ. Το τραπέζι μας ήταν στο επίπεδο της εισόδου (και όχι στη μεγάλη αίθουσα του υπογείου) γεγονός που προσέφερε μία αίσθηση ιδιωτικότητας και ρομαντισμού. Η μεγάλη αίθουσα είναι μεν φωτεινή και εντυπωσιακή αλλά λίγο βαβούρικη.

Μεγάλο plus: το μενού είχε 5 πιάτα, τελικά όμως φάγαμε 8 με «προσθήκες του σεφ».

Πιάτο 1ο: Μους παντζάρι με παγωτό λεμόνι και μία δαντελωτή κριτσινοειδής φλούδα, που αδυνατώ να θυμηθώ τι ήταν. Συνοδευόταν με μπουκίτσες ζύμης με καπνιστό γάλα. Όχι φοβερό πιάτο, αλλά αρκετά ενδιαφέρον για να ξεκινήσεις τα γαστροταξίδι..

Πιάτο 2ο: Φουά γκρα με μιλφέιγ κυδώνι και ραβέντι. Το πιάτο συνοδευόταν με ζεστό ψωμάκι και ο σερβιτόρος μας προέτρεψε να αλείψουμε το φουά γκρα σε αυτό, γεγονός που εκτίμησα πολύ και με έκανε να νιώσω πολύ άνετα και φυσικά να το αλείψω. Και ήταν φοβερό.

Πιάτο 3ο: Μους σφυρίδας σε ζωμό από βότανα και κρεμμύδια. Εδώ απογειώθηκα. Πόσο γευστικό μπορεί να είναι ένα πιάτο λοιπόν? Τόσο! Αυτό το πιάτο νομίζω ότι δεν θα το ξεχάσω ποτέ και επίσης ένα τέτοιο πιάτο δεν μπορούν να το φτιάξουν πολλοί σεφ..10΄!

Πιάτο 4ο: Μοσχαράκι με σως καφέ και σάλτσα μοσχαριού, ταρτάκι από μανιτάρι, τρούφα, μαϊντανό και baby potatoes. Εδώ σίγουρα θα φάνε και οι πιο απλοί ουρανίσκοι, νόστιμο, λαχταριστό, ιδανικά ψημένο και χορταστικό.

Πιάτο 5ο: Το δεύτερο πιάτο που έστειλε στα ουράνια ήταν η μους reblochon. Όταν το διάβασα σκέφτηκα ότι θα είναι μπουχτιστικό.. όταν το έβαλα στο στόμα μου και έλιωσε σε κλάσματα δευτερολέπτου, αναρωτιόμουν ποιος θεός σκέφτηκε αυτή την παραλλαγή να του σφίξω το χέρι..

Πιάτο 6ο: Σορμπέ λεμόνι/ακτινίδιο για να ξεπλύνουμε τον ουρανίσκο.

Πιάτο 7ο: Η Σπονδή φημίζεται για τα γλυκά της και δεν μας διέψευσε.. Και από εμφάνιση και από γεύση, δεν έχεις ξανασυναντήσει κάτι τέτοιο. Σε ένα ψηλό, κωλονάτο ποτήρι σαν της σαμπάνιας, πραλίνα φουντουκιού με μους καφέ. Στο πιάτο δύο σφαίρες από μαρέγκα, η μία γεμιστή με παγωτό λεμόνι, η άλλη με παγωτό θυμάρι (! ), αφρός λεμονιού και φύλλα καραμέλας. Δεν ξέρω τι με εντυπωσίασε πιο πολύ. Ήταν τόσο όμορφο που δεν ήθελα να το φάω και όσο το έτρωγα δεν ήθελα να τελειώσει..

Πιάτο 8ο: Ταρτάκια μήλου και λεμονιού και ράβδος πραλίνας και σκάσαμε. Ναι, με τις μερίδες που αρχικά θεωρείς μικροσκοπικές, σκάσαμε πανηγυρικά.

Να προσθέσω ότι 2-3 φορές ήρθε ο σερβιτόρος μας με ένα καλάθι με διάφορα ήδη ψωμιών και κάθε φορά διαλέγαμε διαφορετικό για να συνοδεύσουμε τα πιάτα μας. Το δε προσωπικό ήταν εξαιρετικό και ουδεμία έπαρση που συχνά εντοπίζεται σε γελοία, νεοπλουτίστικα εστιατόρια.

Η Σπονδή είναι διαφορετική. Είναι η κλασσική αριστοκρατία με μοντέρνες γεύσεις. Θέτει τον πήχη της ποιότητας και τον κρατάει υποδειγματικά ψηλά. Βγαίνοντας και κλείνοντας την πόρτα, σκέφτηκα ότι πιθανόν να μην ξαναέρθω ποτέ εξαιτίας των τιμών, έκανα όμως ένα ταξίδι σε άλλη γαστρονομική διάσταση και εξυπηρετήθηκα όπως ποτέ άλλοτε. Very well done.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ