Loader
ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ
Μοντέρνα κουζίνα

Πειραιάς κέντρο

Το εστιατόριο έχει σηματοδοτηθεί ως κλειστό. Δείτε άλλες καταχωρίσεις με το ίδιο όνομα/τηλέφωνο: ΒΑΣΙΛΑΙΝΑΣ, Fish Restaurants, Ιλίσια - Χίλτον LYKOS STEAK HOUSE, Meat Restaurants, Πειραιάς κέντρο LYKOS STEAK HOUSE, Meat Restaurants, Πειραιάς κέντρο

Περιγραφή

Μοντέρνες ιδέες στο μενού. Κυριακή μόνο μεσημέρι. Κλειστά Δευτέρα.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

06 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Αυτή η κριτική γράφεται πριν την ώρα της, καθαρά από θέμα συγκυριών, διότι πολύ απλά ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει και τι συνθήκες θα έχεις, για να πιαστείς με κάτι. Και επειδή οι κριτικές θα πρέπει να γράφονται υπό ΚΣ, παρ’ όλες τις αντιξοότητες, δημιούργησα το κατάλληλο mood και ξεκινάω. Ξέφυγα λίγο πάλι σε μέγεθος, αλλά για τον Βασίλαινα γράφω και όχι για την ταβέρνα του Μπάμπη του Σουγιά οπότε και στην βαθμολογία είμαι αυστηρός.
Τα δεδομένα έχουν ως εξής:
1ο. Ο γνωστός Βασίλαινας μετακόμισε πίσω από το Hilton στη θέση που βρισκόταν για αρκετά χρόνια το Αλάτσι. Ο χώρος της Αιτωλικού έγινε Βασίλαινας 1920, με νέο chef, νέο team στην κουζίνα, ψιλοανανέωση στον χώρο και μενού που παραπέμπει σε μεζέδες παλαιών εποχών για τη μέση. Μείον.
2ο. Πας σε ένα εστιατόριο με δωροεπιταγή χ ποσού. Δεν υπάρχει περίπτωση να χαλάσεις μόνο αυτό, αλλά σίγουρα θα δώσεις χ+ψ ποσό. Μείον.
3ο. Η παραπληροφόρηση δίνει και παίρνει. Όλα τα sites, γράφουν για πολλά και προσεγμένα αποστάγματα και για ποικιλία από μπύρες. Βρήκα μόνο 2-3 αποστάγματα και 2-3 μπύρες, τις πολύ κλασσικές. Μείον.
4ο. Η φήμη που έχει αποκτήσει κάποιος ιδιοκτήτης εστιατορίου για την ποιότητα των πρώτων υλών, το service, την ευγένεια την εξυπηρέτηση όταν συνεχίζει με τον ίδιο ζήλο, τον ακολουθούν εφ’ όρου ζωής. Θα πρέπει όμως να είναι συνέχεια από πάνω, για να διορθώνει ότι στραβώνει ή ότι πάει να στραβώσει. Συν.
Που θέλω να καταλήξω.
Πήγα στο Βασίλαινας, έχοντας απολαύσει την ταράτσα του και το υπέροχο μενού του πριν λίγα χρόνια.
Έφυγα από το Βασίλαινας 1920, με άσχημα συναισθήματα και ψιλονηστικός. Γιατί;
1. Γιατί συμφωνώ με το fix menu μεζέδες στη μέση για την παρέα, αλλά διαφωνώ με την διαφορετικότητα της κύριας ύλης. Όταν μια παρέα πάει σε έναν χώρο για να τσιμπολογήσει και να πιει, θα προτιμήσει ή κρεατικά ή θαλασσινά. Εδώ όλα σχεδόν τα πιάτα ήταν θαλασσινοί μεζέδες και το υποτιθέμενο κυρίως πιάτο ήταν κοτόπουλο.
2. Γιατί θεωρώ ότι όλοι οι πελάτες έχουν τα ίδια δικαιώματα. Δεν μπορεί λοιπόν, να προσαρμόζω τον γιο μου να φάει ότι γράφει ο κατάλογος και να ακούω στο δίπλα τραπέζι, που είχε και αυτό παιδάκια, την υπεύθυνη της σάλας να λέει: ‘’Τι θέλετε να φέρω στα παιδάκια το χ πιάτο ή καλύτερα το ψ πιάτο;’’ Που φυσικά δεν υπήρχαν στον κατάλογο. Και άντε να το δεχτώ ο γιος μου είναι εκπαιδευμένος και έφαγε ότι είχε ο κατάλογος. Γιατί όμως θα πρέπει στο τέλος να φάει κέικ με ξινόγαλο και παγωτό αρμπαρόριζα και να μη φάει παγωτό βανίλια ή σοκολάτα που τρώγανε τα δίπλα παιδάκια; Και ναι μεν ο μικρός, αφού είδε τους γονείς του να το αντιμετωπίζουν επιδερμικά, αν και από μέσα νοιώθανε διαχωρισμό πατρικίων και πληβείων, έριξε την φοβερή ατάκα ‘’τα δοκιμάζω όλα για να έχω άποψη’’, κατά βάθος όμως θα προτιμούσε να φάει το παγωτό του δίπλα τραπεζιού.
Και επειδή πολλά είπα ξεκινάω και περιγράφω όσο συνοπτικά γίνεται το Βασίλαινας 1920.
Ο χώρος μου θύμισε γαλλικό bistrot με την περιμετρική τζαμαρία τα χαμηλά όμορφα κουρτινάκια, τα ωραία ξύλινα σκουρόχρωμα τραπέζια και καρέκλες, τη φωτεινότητα των φωτιστικών. Γενικά αποπνέει αρχοντιά και φινέτσα. Τι με χάλασε; Η προσπάθεια να θυμίσει παλιό παντοπωλείο, με τα ράφια με τα κρασιά, τις παλιές κονσέρβες, την σιδερένια ζυγαριά με τα ζύγια και τα υπόλοιπα vintage αντικείμενα. Αποτυχημένη και φυσικά δεν γίνεται σύγκριση με παρόμοιες προσπάθειες προσέγγισης παλαιού παντοπωλείου.
Στην εξυπηρέτηση δεν θα λάβω υπόψη το γεγονός ότι το άλλο τραπέζι είχε διαφορετική αντιμετώπιση, αλλά θα αρκεστώ στα του τραπεζιού μας. Όλα εξελίσσονταν υπό την επίβλεψη του ιδιοκτήτη και την υπεύθυνης της σάλας. Επαγγελματική εξυπηρέτηση, άριστη προσέγγιση, ενημέρωση επί όλων των πιάτων του καταλόγου, εύστοχες προτάσεις στο φαγητό, υπομονή να ακούσει τις προτάσεις και τις απόψεις πάνω στα πιάτα, σερβιτόρος χαμογελαστός και γνώστης των πιάτων που σερβίρει και των υλικών που περιέχουν.
Στα του φαγητού τώρα, πριν του μενού των 10 πιάτων και των έξτρα πιάτων που παραγγείλαμε, ήρθε ζεστό ψωμί 2 αποχρώσεων (λευκό και μαύρο), συνοδεία πολύ καλού λαδιού και ελιών. Πολύ καλή έναρξη γεύματος, αλλά –χωρίς να είμαι γκρινιάρης- γιατί αφού χρεώθηκε δεν ρωτήθηκα όπως έγινε με το νερό; Απάντηση καμία.
Στα έξτρα πιάτα που πήραμε το κεφτές κεμπάπ ήταν 6 μαμαδίσιοι κεφτέδες, πάνω σε κόκκινη πικάντικη σάλτσα με μικρές πινελιές sauce γιαουρτιού. Γευστικοί και κρεατένιοι οι κεφτέδες ζυμωμένοι με λίγο ψωμί και πολλά μυρωδικά. Ωραίο πιάτο κατάλληλο για τον μικρό μας, αλλά το συνθετικό κεμπάπ δεν κολλούσε στο πιάτο και η σάλτσα ήταν απλά μια απλή σάλτσα ντομάτας.
Τα αυγά στον φούρνο με πικάντικη σάλτσα ντομάτας, τσίλι και λουκάνικο βουβαλίσιο ήταν ο καλύτερος μεζές ever. Όλη η διαδικασία παρασκευής είχε γίνει στον φούρνο και στη συνέχεια το πιάτο διανθίστηκε με το τσίλι, τα μυρωδικά και τη σάλτσα. Πιάτο παρελθοντικό και αντάξιο των τόσων χρόνων φήμης του μαγαζιού.
Στο μενού 24, όπως τιτλοφορείται διότι κοστίζει 24 ευρώ, δεν είχε κολοκυθόσουπα και αντ’ αυτού αντικαταστάθηκε με φασολάδα βελουτέ με τσίλι. Πολύ καλή η γεύση και η υφή, σωστά χυλωμένη και όλιγον τι καυτερή, αλλά γίνομαι γκρινιάρης και ερωτώ: Αφού θέλεις κύριε chef να προσεγγίσεις τους μεζέδες που τρώγαν οι παππούδες μας, θέλω να μου πεις με στοιχεία, που βρήκες στο παρελθόν, βελουτέ φασολάδα!!!! Τρίζουν τα κόκαλα του Μακρυγιάννη αλλά και του μπάρμπα – Γιάννη του κανατά.
Πράσινη σαλάτα με κύριο συστατικό το σπανάκι, και το μαραθοτύρι από την Άνδρο. Φρεσκότατο σπανάκι και άλλες πρασινάδες, σωστή ποσότητα μυρωδικών στο πιάτο, αγελαδινό μαλακό τυρί με μάραθο στη σωστή ποσότητα, μια πολύ καλή, γευστική σαλάτα χωρίς κάτι να σε ανεβάσει.
Ταραμοσαλάτα η ατραξιόν του μαγαζιού. Λευκός ταραμάς με σπασμένη crispy αραβική πίτα. Πολύ καλό πιάτο, ωραία κρεμώδης υφή και άπαιχτη γεύση για κάποιον όπως εγώ, που δεν τρώει ταραμά.
Κροκέτες κοτόπουλο πάνω σε βάση από μελωμένο σιναπόσπορο, που ήταν εύγευστες, αλλά στην ουσία ήταν πατατοκροκέτες με ένα touch ή ένα feeling κοτόπουλου. Εδώ ο παππούς θα έλεγε στη γιαγιά: ‘’Γυναίκαααα, μάλλον ξέχασες να ρίξεις το κοτόπουλο στην γέμιση της κροκέτας’’. Σε αυτό το σημείο φυσικά, ενημερώσαμε την υπεύθυνη η οποία ρώτησε πως μας φαίνονται τα πιάτα. Αφού μας άκουσε, αρχικά προσπάθησε να δικαιολογήσει τον chef λέγοντας ότι μάλλον έτσι είναι η συνταγή, αλλά αφού δεν μας έπεισε, είπε ότι θα μεταφέρει τα λεγόμενα μας στην κουζίνα. Τα αποτελέσματα σε μελλοντική επίσκεψη άλλου χρήστη.
Γαρίδες σαγανάκι, μεζές πολύ καλός με μικρές γαρίδες καθαρισμένες, ψιλοκομμένη τομάτα, πιπεριά και τριμμένη φέτα, πολύ καλά μυρωδικά και ζουμάκι μυρωδάτο.
Καλαμάρι ψητό με μαγιονέζα με κόλιανδρο. Σωστά ψημένο στη σχάρα το καλαμάρι, απαλή και γευστική η μαγιονέζα αλλά όχι κάτι να το νοσταλγείς.
Φιλέτο μπακαλιάρου σε κρούστα εμπλουτισμένη με τα απαραίτητα μυρωδικά και την ίδια μαγιονέζα. Απλά καλό.
Τραχανάς ξινόχοντρος με διάφορα ψιλοκομμένα μανιτάρια μέσα, σωστά χυλωμένος και γευστικός.
Κόκορας με χυλοπίτες, τριμμένο πιπεράτο τυρί φέτα και ντομάτα, θα το αποκαλούσα ‘’Το Βατερλώ του μάγειρα’’. Κρατήθηκα να μην πω την άποψη μου και περισσότερο να μην αφήσω την γυναίκα μου να εκφραστεί διότι αν ήμουνα στη θέση του ιδιοκτήτη και μου λέγαν αυτά που θέλαμε να πούμε, με το κλείσιμο του μαγαζιού θα άλλαζα όλο το team της κουζίνας.
Ατυχής η επιλογή, μετά από θαλασσινά, του κόκκορα για κλείσιμο του μενού. Στο προηγούμενο μαγαζί ναι, σε αυτό που άλλαξε φιλοσοφία όχι. Το προσπερνάω. Δείγμα από μπούτι, δεν μπορώ να πω μαλακό γευστικό και τρυφερό, αλλά κόκκινο. Medium rare το πολύ. Τρώγεται έτσι το κοτόπουλο και δεν το ξέρω; Μάλλον όχι. Δεν το είδε κανείς; Μάλλον το είδε αλλά το άφησε. Επιτρέπεται σε τέτοιον χώρο; Σίγουρα όχι. Χυλοπίτες. Al dente, ναι το καταλαβαίνω, να κρατάνε λίγο, ελαφρώς σκληρές, ‘’στο δόντι’’, αλλά μη σπάσουμε και τα δόντια. Εδώ ο υπεύθυνος ελέγχου του al dente, εκτέλεσε πλημμελώς τα καθήκοντά του, με αποτέλεσμα να ακούγεται από το τραπέζι μας ένα κριτσι κρίτσι.
Με αυτό το πιάτο ο παππούς, σίγουρα θα πήγαινε να φάει στο μαγέρικο του κυρ Αρίστου.
Χαλβάς σιμιγδαλένιος με τριμμένο αμύγδαλο και παγωτό αρμπαρόριζα όπως και το κέικ με ξινόγαλο και το ίδιο παγωτό, θα μπορούσε και καλύτερα.
Ήπιαμε ένα τσίπουρο γνωστής μάρκας σε νορμάλ τιμή και ένα μπουκάλι ξινό νερό 1 lt στην τιμή των 4 ευρώ παρακαλώ, αφού έτσι μου ήρθε να ζητήσω μια 6άδα.
Στα της τιμής, δώσαμε άλλα 40 ευρώ πέραν του 50άευρου, πόσο not vfm για ότι δοκιμάσαμε.
Συνοψίζοντας, θεωρώ ότι έχει πέσει μεγάλο βάρος στο άνοιγμα του νέου μαγαζιού στην ευρύτερη περιοχή του Hilton, με σκοπό να διεκδικήσει μερίδιο της πίτας από τα ήδη υπάρχοντα και με σταθερή πελατεία, Vezene, Cookoovaya, Agora Select κλπ, με αποτέλεσμα να έχει αφήσει το 1920 σε 2η μοίρα, με ανεπιτυχή αποτελέσματα μέχρι στιγμής. Θα συνιστούσα με όλη την καλή διάθεση που με διακατέχει, επαναπροσδιορισμό των στόχων, λεπτομερή αρχική σχεδίαση και σωστή εκτέλεση, έχοντας ως αρχή ότι ‘’2 καρπούζια ακόμα και αν είναι σε διαφορετικά χέρια, μπορεί να σπάσουν’’.
Μέχρι να ακούσω ή διαβάσω ευχάριστα νέα, πράγμα που το εύχομαι από καρδιάς διότι έχω φάει πολύ καλά παλιότερα, ο Πειραιάς προτιμάται μόνο για να πάρω ‘’το τελευταίο πλοίο για την Αμοργό’’.