Loader

Περιγραφή

Γαλλική κουζίνα, πρωταγωνιστούν τα φιλέτα. Κυριακή κλειστά.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

20 Μάρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
50-64

Μία από τις αρχές του συνταγματικού δικαίου είναι η αρχή της αναλογικότητας. Με την αρχή της αναλογικότητας στο μυαλό πρέπει να κρίνονται όλα. Όπως το συγκεκριμένο εστιατόριο ας πούμε...

Η μέρα Παρασκευή δέκα του μηνός Μαρτίου του σωτηρίου έτους δύο χιλιάδες δεκαεπτά. Μετά από... (βλ. κατωτέρω) είπαμε να πάμε για ένα σωστό δείπνο. Όπερ και έλαβε χώρα εν τω Σπύρω και Βασίλη.

Λιανά, λιανά θα πω:
Μπήκαμε μέσα. Μαγαζί άδειο. Εφτάμιση το απόγεμα, μόλις είχε ανοίξει κι ακόμα στρώναν οι αθρώποι. Είχαμε πάρει τηλέφωνο για κράτηση και μας είπαν δε χρειάζεται. Αλήθεια είπαν. Σχεδόν. Μας βάλαν στο μπαλκονάκι σαν τους γέρους του muppet show. Εκεί εκάθιζαν όλα τα ζεύγη. Φάουλ, λέγω με αγάπη. Φίλε σε ένα άδειο μαγαζί θέλω να είμαι στο μέσον του διάκοσμου και της ζωής, όχι στο περιθώριο. Θέλω να μπορώ να χαζεύω έξωθεν της τζαμαρίας.

Τούτου λεχθέντος, πάμε παρακάτω. Ευγενής πολυτέλεια μη κραυγάζουσα. Το 4άρι του χώρου είναι λίγο διαισθητικό διότι από τον εξώστη δε βλέπεις και πολλά πράγματα. Ευγενείς σερβιτόροι. Με στολή εργασίας καλού εστιατορίου δίχως να είναι φράκο και λιβρέα. Το 3άρι της εξυπηρέτησης αφορά αποκλειστικά και μόνο την πολιτική του μαγαζιού «μη στάνταρ πελάτες και ζευγάρια στον εξώστη». Ήταν λίγο άβολο να είμαστε έξι νομάτοι στον εξώστη (τρία ζευγάρια) και από κάτω να υπάρχει το κενό (κυριολεκτικώς). Κατά τα λοιπά μιλάμε για διακριτικό, ελαφρύ και απόλυτα επαγγελματικό σέρβις, το οποίο αξίζει συγχαρητηρίων.

Μενού το οποίο όπως επελέγη υφ’ ημών:
- Σπαράγγια ψητά με σως ολλαντέζ 12 ευρώ
- Σουφλέ με τυρί και ζαμπόν για δύο άτομα (ως ορεκτικό) 20 ευρώ
- Δύο Εντρεκότ με σως καφέ ντε Παρί το ένα με πουρέ ινστέντ οφ φρέντς φράιζ 2 Χ 22 ευρώ
- Ένα σουφλέ σοκολάτας 15 ευρώ
- Μισό κιλό χύμα δικό τους αγιωργίτικο 10 ευρώ
- Ψωμάκι, το οποίο και συνοδεύθηκε με δύο σκορδοψωμάκια και δύο φετούλες με τυράκι γκρατινέ 5 ευρώ
- Νερό φιάλης 2,50 ευρώ

Οι ασπάραγγοι ήταν αριστοτεχνικά ψημένοι, η σως ολλαντέζ συμπαθέστατη και μέχρις εκεί. Οι ασπάραγγοι ήταν άφθονοι και η σως ολλαντέζ λίγο λιγότερη από ότι έπρεπε προκειμένου να συνοδέψει τίμια τα σπαράγγια.

Το σουφλέ ήταν και αυτό αριστοτεχνικό, υπέροχα γκρατιναρισμένο από έξω και αφράτο από μέσα. Αρκετά βαρύ και λιπαρό και την ευθύνη βέβαια δεν την έχει ούτε ο σεφ, ο οποίος νομίζω ότι εκτέλεσε σχεδόν άριστα τη συνταγή, ούτε κανείς άλλος πέραν της ιδιοσυστασίας της συγκεκριμένης συνταγής. Το σουφλέ είναι βαρύ και λιπαρό αλλιώς δεν είναι σουφλέ. Επίσης, όταν λέει ότι είναι για δύο άτομα το εννοεί και το λέει ένας σαφώς λιχούδης άνθρωπος. Σημειώσατε ότι θέλει μισή ωρίτσα-σαράντα λεπτά για να ετοιμαστεί.

Τα δύο εντρεκότ ακολούθησαν τις επιθυμίες μας στο ψήσιμο στα πλαίσια ενός γαλλικού εστιατορίου (διότι αν ζητούσες well done σε greek tavern θα σου φέρναν frisbee και αν ζητούσες medium rare* θα σου φέρναν well done). Τώρα πώς να το πω χωρίς να αδικήσω μια πολύ επαγγελματική δουλειά αφής στιγμής δεν έχω και τις άπειρες γευστικές παραστάσεις από σως καφέ ντε Παρί; Η σως καφέ ντε Παρί μου φάνηκε λίγο περισσότερο έντονη από αυτό που εγώ θα ήθελα. Σα να καπέλωνε τα πάντα. Σε κάθε περίπτωση νιώθεις τα επίπεδα της γεύσης και τη συνθετότητα των αρωμάτων. Λέγεται ότι παρασκευάζεται από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη με βούτυρο και 30 διαφορετικά βότανα με συνταγή που δεν την ξέρει ούτε ο σεφ παρά μόνο ο ίδιος ο ιδιοκτήτης. Ο πουρές που ζητήθηκε ήτο αδιάφορος ενώ το βουναλάκι από τηγανίτες πατάτες που ήρθε ήταν άριστο και αψεγάδιαστο.

Σε αυτό το σημείο μας έφεραν ένα δίσκο με διάφορα αλκοολούχα χωνευτικά (Sambuca, μαστίχα κτλ) και δύο σφηνοπότηρα. Αυτοεξυπηρετηθήκαμε με δυο λικέρ μαστίχας με λεμόνι. Εξαιρετικό σαν γεύση και όμορφο σαν κίνηση.

Ήρθε το σουφλέ σοκολάτας (ένα σουφλέ επαρκέστατη ποσότητα για δύο άτομα). Ταπεινή μου άποψη ότι πρόκειται περί ενός signature dish το οποίο δεν πρέπει να το χάσεις. Καταφθάνει καυτό με δυο σαλτσιέρες μία με κρέμα γάλακτος και μία με σάλτσα σοκολάτας. Τι να πεις; Μνημειώδες!

Το χύμα κρασί ήταν αξιοπρεπές χωρίς να είναι φοβερό. Απλά να προσθέσω ότι η wine list του (ασχέτως που δεν την τίμησα λόγω συνθηκών) είναι μια γήινη λίστα που δεν στοχεύει στον εντυπωσιασμό αλλά στην ευχαρίστηση των θαμώνων. Τιμές και ποικιλίες πραγματικές.

Άρα μείον του οίνου ένα κατοστάρικο το ζευγάρι για να φάει και το ευχαριστηθεί, ήτοι 50 κατά κεφαλήν.

Overall: είναι πολύ ωραίο μέρος για μια όμορφη συμμάζωξη. Η κουζίνα οπωσδήποτε σέβεται τον γαλλικό προσανατολισμό της. Ταπεινή μου άποψη ότι είναι λίγο τσιμπημένο γι’ αυτό που προσφέρει και ανάμεσα στο νοερό δίλημμα που είχα για χρόνια στο μυαλό μου L’Abreuvoir vs Σπύρος κ’ Βασίλης σημειώσατε 1.

Τούτων λεχθέντων περί του δείπνου ο οποίος δεν είναι πλέον μυστικός ας πούμε και το άλλο για την τριγύρω περιοχή. Αρχικώς είμεθα σε μια άλλη δουλειά 500 μέτρα πιο κει από το μαγαζί. Πίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Δίπλα στον ναό της Λεωφόρου εκεί όπου υπάρχει ο ναός των Αγίων Πάντων. Είναι από τα παλιότερα εκκλησάκια της Αθήνας. Σύγχρονο της Καπνικαρέα, της Μορφοκκλησιάς στο Γαλάτσι και των Αγίων Θεοδώρων πάνω απ’ το Clumsies.

Μιλάμε για τη χρυσή εποχή των Κομνηνών (11ος αιώνας μΧ). Οι τελευταίοι πραγματικοί αυτοκράτορες της ρωμηοσύνης που λέει ο Άγγελος Βλάχος καθώς οι επόμενοι είχαν στέμματα "από υαλί χρωματιστό". Είναι χτισμένη η εκκλησίτσα αυτή πάνω στα ερείπια του ναού της Ουρανίας Αφροδίτης, ο βωμός του οποίου σώζεται ακόμη [σύμφωνα με κάποιους είναι ο ναός της Αφροδίτης εν Κήποις και ταυτίζουν την ετυμολογία με τους Αμπελό-κηπους ενώ κατ' άλλους η Αφροδίτη εν Κήποις ήταν στις όχθες του Ιλισού].

Στα χρόνια του ελληνικού μεσαίωνα, δηλ. μετά την κατάληψη της Πόλης από τους σταυροφόρους, έγινε το καθολικό (δηλ. ο κεντρικός ναός) μοναστηριού. Ήταν η Μονή Ομολογητών σε μια απόπειρα να κρατήσουν οι Αθηναίοι την Ορθόδοξη πίστη τους. Έχει και αγίασμα που πηγάζει από το νάρθηκα της εκκλησιάς, η οποία σήμερα είναι μετόχι της Μονής Πετράκη, δηλαδή τρέχει πηγούλα με νερό ακόμα και σήμερα. [Αν ταυτίζεται όντως με το ναό της εν Κήποις Αφροδίτης στην πηγή αυτή κατέβαιναν κοριτσάκια ερχόμενα απο την Ακρόπολη και πριν να επιστρέψουν σε αυτήν κατά την εορτή των Αρρηφορίων].

Μέχρι το 1922 είχε γίνει συντρίμμια και αναστηλώθηκε το 1957. Με τα χρόνια πολυκατοικίες το κλείσαν βάναυσα. Οι πολυκατοικίες πατάνε πάνω σε αρχαιολογικό χώρο, καθώς όπως είπαμε εκεί υπήρχε και ο ναός της Ουρανίας Αφροδίτης. Η τελευταία πολυκατοικία χτίστηκε το 2007…

500 μέτρα πιο κει (μετρημένα) είναι ο Σπύρος κ’ Βασίλης. Η Αθήνα είναι κάτι παραπάνω από μια σειρά εστιατορίων. Φάτε την, αφομοιώστε τη να γίνει κομμάτι σας. Χρειάζεται αγάπη για να ζωντανέψει. Και κατα-νόηση.

-------------------------------------------------------------------
* Το πάλαι το ποτέ είμαι στη Θεισόα, χωρίον στα σύνορα Αρκαδίας-Ηλείας μετά την Καρύταινα. Έχουμε κάτσει και λέω να παραγγείλω μοσχαρίσια. Δεν ήμουν τόσο ψώνιο ώστε να πω medium rare στην γλυκύτατη κα Κωνσταντίνα και είπα «μια μοσχαρίσια μετρίως ψημένη» και ενώ η ευλογημένη σημειώνει στο χαρτάκι της μου λέει «μια μοσχαρίσια δεν κατάλαβα με τι μου είπες…»

07 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κάθε φορά που επιθυμούσαμε κλασική γαλλική κουζίνα πηγαίναμε στο L'Abreuvoir, αλλά χθες βράδυ (Σάββατο) είπαμε να δοκιμάσουμε και το "Σπύρος&Βασίλης" και τι καλά που κάναμε!!! Αν και τριήμερο Αγ. Πνεύματος τα τραπέζια στον υπέροχο κήπο-παρκάκι ήταν γεμάτα, άρα η κράτησή μας ήταν σωστή κίνηση. Χαμηλός φωτισμός (αλλά με ενσωματωμένους φακούς σε όλους τους καταλόγους) ώστε να είναι ρομαντική η ατμόσφαιρα, όχι στριμωχτά τραπέζια, υφασμάτινα τραπεζομάντιλα και πετσέτες, φινετσάτα σκεύη... Πρόβλημα για μένα οι άβολες μεταλλικές καρέκλες, που αν και φαρδιές είχαν 2 θέματα: δεν υπήρχε μαξιλαράκι και ήταν τρυπητές με αποτέλεσμα να πιαστεί κάποια στιγμή το κουμπί από το μπολερό μου και να δυσκολευτούμε να το βγάλουμε!

Η υποδοχή ήταν ευγενική, η εξυπηρέτηση πολύ καλή με μόνη παραφωνία την έλλειψη κεράσματος λικέρ-χωνευτικών στο τέλος ειδικά σ'εμάς (ενώ τα είχαν στο διπλανό βοηθ. πάγκο και πρόσφεραν στα άλλα τραπέζια), ίσως μάς ξέχασαν...

Παραγγείλαμε σαλάτα φλωρεντίν (σπανάκι, ντομάτα, μπέικον κ. ά. 10€) που την περίμενα μικρή, αλλά ήρθε πλούσια ποσότητα και μοιράστηκε στα δύο από το σερβιτόρο γεμίζοντας τα μεγάλα πιάτα μας, το ψωμί του "κουβέρ" (σκορδόψωμο με μυρωδικά και μπρουσκέτα τυρί 1τμχ/άτομο συν καλαθάκι με λευκή-μαύρη μπαγκέτα και βούτυρο εξαιρετικής ποιότητας στα 2,5€/άτομο), ένα φιλέτο καφέ ντε Παρί (26€) και έναν κρασάτο κόκορα (16€). Ανάμεσα στα δύο κύρια πιάτα μπήκε μια πιατέλα με τις τέλειες γαλλικές τηγ. πατάτες! Άψογες γεύσεις, μεγάλες μερίδες. Οι σάλτσες πεντανόστιμες! Και το αυθεντικό γαλλικό σουφλέ σοκολάτας για δύο ολοκλήρωσε τη γευστική εμπειρία. Χειροποίητο (το παραγγείλαμε από την αρχή, αφού θέλει ~30') με πολύ καλής ποιότητας σοκολάτα και 2 σαλτσιέρες με λιωμένη σοκολάτα και ρευστή κρέμα για να περιχύνουμε κατά βούληση. Άξιζε τα 15€ που κόστισε!

Εκμεταλλευόμενοι και πάλι το "bring your own wine by e-table" πήγαμε με το δικό μας καλό γαλλικό κρασί και ο λογαριασμός μας ήταν χαμηλός (74€). Η λίστα κρασιών έχει προτάσεις σε λογικές τιμές (στα ελληνικά κρασιά, π. χ. Πέτρινες Πλαγιές Παλυβού 21€, Κτήμα Χαρλαύτη Πεταλούδες ροζέ 22€, Chateau Χαρλαύτη Cabernet Sauvignon 24€) και κάποιες αρκετά ακριβές (κυρίως στα γαλλικά, π. χ. το Βaron Philip de Rothschild Mouton Cadet που αγοράζεις 10€ σε κάβα τιμολογούνταν 40€ στο εστιατόριο! ). Γενικά θα έλεγα ότι ένα ζευγάρι με πλήρες δείπνο και ένα μπουκάλι ελληνικό κρασί θα πληρώσει ~100€, δηλ. ένα (καλό) κλικ πιο κάτω από το έτερο γαλλικό ρεστοράν χωρίς να συμβιβαστεί καθόλου σε περιβάλλον και γεύση!

11 medium

28 Νοε 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Στον «Σπύρο και Βασίλη» πηγαίνουμε αδιαλείπτως με τη γυναίκα της ζωής μου από το 2008, και τουλάχιστον 1 ή 2 φορές ετησίως. Έχουμε πλήρη γνώση του καταλόγου, ενώ ο αριθμός των επισκέψεων κατά τη διάρκεια των ετών μαρτυρά ότι είμαστε ικανοποιημένοι από τις γεύσεις, την ατμόσφαιρα και τη σχέση ποιότητας-τιμής. Για την ακρίβεια, το εστιατόριο είναι συνδεδεμένο με σημαντικές στιγμές στη ζωή μας, και το θεωρούμε εκ των κορυφαίων σε VFM για fine dining στην Αθήνα.

Στο παρόν site, η αρχική κριτική μου για το εν λόγω εστιατόριο ήταν από τις πρώτες που έγραψα. Τότε ήμουν νεοσσός και με λιγότερες «παραστάσεις» στο παλμαρέ μου, και υπήρξα επιγραμματικός και διθυραμβικός (όλα 4άρια).

Η παρούσα κριτική αφορά την τελευταία επίσκεψη μου, για πρώτη φορά όχι ως ζεύγος, αλλά 8 άτομα συνολικά. Εόρταζα σημαντική ακαδημαϊκή-επαγγελματική επιτυχία και ήθελα να παραθέσω ένα δείπνο εκλεκτό σε αγαπημένα πρόσωπα.

Τετάρτη 23/11 λοιπόν, ώρα 21:40, περάσαμε την πόρτα και μας υποδέχθηκε ο ευγενέστατος ιδιοκτήτης. Αφήσαμε τα παλτά μας στην υποδοχή και τακτοποιηθήκαμε σε μια κλασική ροτόντα, δίπλα στην ανακαινισμένη «βόρεια» πλευρά του μαγαζιού, όπου φέτος τοποθετήθηκε μια πολύ όμορφη προθήκη πληθώρας κρασιών. Ο χώρος, φωτογραφίες του οποίου μπορείτε να δείτε στο site του εστιατορίου, είναι διακριτικά πολυτελής, σωστά φωτισμένος, με στυλ σοβαρό και καθόλου «δήθεν». Λευκά τραπεζομάντιλα, κεριά, κατάλληλα σερβίτσια κλπ, γενικά η art de la table που αρμόζει σ’ ένα μαγαζί που έχει ιστορία 42 ετών, εδρεύει στις παρυφές Κολωνακίου-Λυκαβηττού και σερβίρει κλασική γαλλική κουζίνα. Βαθμολογία σαφώς 4/4.

Το σέρβις είναι φυσικά υποδειγματικό, αν και λόγω μέσων εβδομάδος το μαγαζί ήταν γεμάτο κατά 25%. Οι σερβιτόροι είναι γνώστες του καταλόγου, μπορούν να συμβουλεύσουν εάν έχετε απορίες, ενώ οι χρόνοι εξυπηρέτησης είναι άμεμπτοι. Εξυπακούεται ότι η απαγόρευση καπνίσματος τηρείται, υπάρχει δυνατότητα πληρωμής με κάρτα (POS), ενώ χωρίς περαιτέρω νύξεις αφαιρέθηκε από το λογαριασμό η έκπτωση 10% από το e-table. Και εδώ λοιπόν άριστα 4/4.

Και πάμε στο φαγητό: Δεν θέλω να γκρινιάξω, αλλά συγκριτικά με προηγούμενες επισκέψεις μου, θαρρώ ότι μπορούσαν ένα «κλικ» καλύτερα. Αναλυτικά, οι φέτες μπαγκέτας με τυρί και σκόρδο-μυρωδικά (2,5 €/άτομο) ήταν κάπως «αρπαγμένες». Το καμαμπέρ με κρούστα αμυγδάλου και πικάντική μαρμελάδα (12 €) ήταν καλό, αλλά όχι πολύ ζεστό, όπως όφειλε. Τα μανιτάρια προβενσάλ (11 €) σαφώς καλομαγειρεμένα και με διακριτική επίγευση σκόρδου. Οι κροκέτες τρούφας (13 €) χλιαρές, μάλλον το πιο αδύναμο πιάτο της βραδιάς. Οι σαλάτες – Σεζάρ (11 €) και Φλορεντίν (10 €) – πλούσιες και σωστά αρτυμένες. Οι αντρεκότ (18 €) με πληθώρα επιλογών σως (εμείς πήραμε πιπεράτη, μπεαρνέζ, μαδέρα και ροκφόρ) και το φιλέτο καφέ ντε Παρί (26 €) πολύ σωστά ψημένα, όπως ακριβώς ζητήθηκαν (σημειωτέον, μια που μιλάμε για καλό κομμάτι μόσχου και γαλλική κουζίνα, επιβάλλεται το medium). Επίσης εξαιρετικός ο κρασάτος κόκορας (16 €) και τα μπιφτέκια (16 €). Όλα τα κυρίως φυσικά σερβίρονται με βουνά από φρεσκοτηγανισμένες pommes frites, λεπτές, τραγανές και χρυσαφένιες. Τα γλυκά (7-8 € κατά μέσο όρο) ήταν κάπως υποδεέστερα ως σύνολο (να την, η γκρίνια! ). Οι μερίδες είναι πλούσιες και χορταστικές και σε καμία περίπτωση δεν θα φύγετε απογοητευμένοι. Επίσης, η λίστα κρασιών είναι ενημερωμένη, με αρκετές επιλογές ελληνικού αλλά και γαλλικού αμπελώνα. Εμείς συνοδεύσαμε το δείπνο μας με 2 φιάλες μαλαγουζιά Γεροβασιλείου (26 €) και 1 φιάλη ξινόμαυρο Χρυσοχόου (24 €), άπαντα σε σωστή θερμοκρασία και ασφαλώς σερβιρισμένα στο κατάλληλο – διαφορετικό – ποτήρι. Η τιμολόγηση των κρασιών είναι λογική και ικανοποιητική για όλα τα βαλάντια, καθώς το κατάστημα διαθέτει και καλής ποιότητας χύμα κρασί (10 €). Επίσης, στο φινάλε του δείπνου έρχεται ως compliment ένας δίσκος με 4 λικέρ (μαστίχα, λιμοντσέλο, αμαρέτο, eau de vie) και κόκκους καφέ, για τη χώνεψη. Συνολικά, επιμένω ως επί σειρά ετών θαμώνας, ότι η συγκεκριμένη τελευταία επίσκεψη «έχανε στα σημεία» συγκριτικά με προηγούμενες. Βάζω λοιπόν βαθμό 3/4, γιατί ξέρω ότι τα καταφέρνουν καλύτερα και το 4άρι το έχουν!

Και πάμε στη σχέση ποιότητας-τιμής: Πλήρωσα 333 ευρώ (από 370 αρχικά, προ έκπτωσης) για ένα πληρέστατο δείπνο 8 ατόμων (2 σαλάτες, 5 ορεκτικά, 8 κυρίως, 6 γλυκά, 3 φιάλες οίνου, κουβέρ και εμφιαλωμένο νερό), ήτοι άνευ έκπτωσης 46,25 € κατ’ άτομο. Να πω 4/4, το θέλω πολύ, γιατί είναι πολύ αγαπημένο εστιατόριο, που το τιμώ και το προτιμώ. Αλλά η τελευταία επίσκεψη με κάνει να θεωρώ ότι το 3/4 θα ήταν πιο δίκαιο. Γι' αυτό, βάζω 3/4 για να εξισορροπήσω τη συνολική βαθμολογία.

Σαν γενικό σχόλιο, επισημαίνω ότι οι προσκεκλημένοι μου κατενθουσιάστηκαν. Το εστιατόριο είναι μια ασφαλής επιλογή για πολύ γευστικό μενού κλασικής γαλλικής κουζίνας, χωρίς να δαπανήσετε μια περιουσία. Ένα ζευγάρι με 1 ορεκτικό, 1 σαλάτα, 2 κυρίως και 2 γλυκά, αλλά και 1 φιάλη επώνυμου οίνου θα πληρώσει χοντρικά 100-110 € (άρα περίπου 40-45 € το άτομο χωρίς κρασί). Για τις υπηρεσίες, την ατμόσφαιρα, τις γεύσεις και την εν όλω περιποίηση, τα θεωρώ τίμια και well spent.

Συμπέρασμα: Συνιστάται! Ιδίως για ρομαντικές στιγμές ή "καλές περιστάσεις", είναι must.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Halford.

12 Φεβ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
50-64

Η αθηναϊκή εβδομάδα εστιατορίων βρισκόταν εν εξελίξει κι εγώ για κάποιον ανεξήγητο λόγο ούτε που είχα ασχοληθεί, ούτε που το είχα πάρει είδηση καλά καλά! Κι εκεί που όπως όλα έδειχναν θα πέρναγε και δεν θα μ’ ακούμπαγε, σαν από μηχανής θεός κάνει την εμφάνισή του φίλος μου καλός παιδιόθεν και μου λέει «Rose_Tyler (λέμε τώρα), να σου πω κάτι; Πάμε να φάμε τρελή γκουρμεδιά το βράδυ σε γαλλικό στο Κολωνάκι; Είναι μενού σε καταπληκτική τιμή, 40 ευρώ, θα τρελαθείς σου λέω». Οι αρχικές μου αντιστάσεις κάμφθηκαν άμεσα και κάπως έτσι βρέθηκα στις 8 το βράδυ της Πέμπτης να διασχίζω το κατώφλι του Σπύρου και του Βασίλη, ιστορικού γαλλικού εστιατορίου που ήδη μετρά 40 χρόνια ζωής. Και τι καλά που έκανα!

Το περιβάλλον καταπληκτικό. Θα έλεγα ότι χαρακτηρίζεται από διακριτική πολυτέλεια, καθώς είναι όλα προσεγμένα και όμορφα, χωρίς την παραμικρή τάση υπερβολής. Όπως μπαίνεις, σε υποδέχεται μία ξύλινη μπάρα, πίσω από την οποία βρίσκεται ένα μικρό, αλλά πλούσιο μπαρ και στη συνέχεια ο χώρος επιμερίζεται στην κάτω αίθουσα και το πατάρι. Εμείς κατεβήκαμε τα σκαλάκια που οδηγούν στον κάτω χώρο και οδηγηθήκαμε σ’ ένα άνετο και φροντισμένο τραπέζι για δύο. Τα ξύλινα πατώματα έκαναν το χώρο ζεστό και οικείο και συμπλήρωναν ιδανικά τους κυρίαρχους κατά τα λοιπά τόνους του λευκού, του μπεζ και του καφέ.

Η εξυπηρέτηση προφανώς και είναι αυτή που αρμόζει σ’ ένα εστιατόριο αυτής της κατηγορίας, διαρκώς παρούσα, αλλά με διακριτικότητα, ευγενική και πρόσχαρη. Οι ρυθμοί εξαιρετικοί καθ’ όλη τη διάρκεια του δείπνου και οι σερβιτόροι φροντιστικοί κι επαγγελματίες.

Δε θα μακρηγορήσω όμως άλλο και ευθύς αμέσως θα περάσω στα του φαγητού, καθώς ήταν όλα τόσο λαχταριστά και πεντανόστιμα, που αδημονώ ν’ αρχίσω τις περιγραφές. Όλα ξεκίνησαν λοιπόν με ένα πανέρι γεμάτο με φέτες φρεσκοκομμένης μπαγκέτας και παραδίπλα μπολάκι με αυθεντικό βούτυρο προς άλειμμα. Ταυτόχρονα ανοίχτηκε και σερβιρίστηκε εμφιαλωμένο νερό. Το καλωσόρισμα δεν έμεινε όμως εκεί, καθώς μαζί με τη σκέτη μπαγκέτα κατέφθασαν από δύο μπαγκετοφέτες με τυρί λιωμένο και δύο ακόμα με σκόρδο και μυρωδικά. Υπέροχο ξεκίνημα, σε έβαζε στο κατάλληλο μουντ για τη συνέχεια.

Η απαρχή της συνέχειας και ουσιαστικά του μενού με το οποίο ο «Σπύρος & Βασίλης» συμμετείχε στην Εβδομάδα Εστιατορίων σηματοδοτήθηκε από την καταπληκτική κρεμμυδόσουπα γκρατινέ που αμφότεροι επιλέξαμε. Ήρθε μπροστά στον καθένα μας σε υπέροχο σερβίτσιο και ήταν όσο λαχταριστή και μοσχοβολιστή όσο μπορεί να φαντάζεστε, ίσως και λίγο περισσότερο. Πλούσια υφή, βαθύ καφετί χρώμα, μελωμένα κρεμμύδια και μια μπαλίτσα από λιωμένο τυρί, ένα πιάτο απογειωτικό, μας έστρωσε το στομάχι και προήλασε το έδαφος για τις επόμενες γεύσεις.

Μετά τη σούπα, η σαλάτα. Πλούσια, πράσινη σαλάτα με αβοκάντο και νόστιμη και ισορροπημένη βινεγκρέτ, ήρθε σε βαθύ και μεγάλο μπολ και μας σερβιρίστηκε εντέχνως στα πιάτα μας. Μοσχομύριζε φρεσκάδα, η βινεγκρέτ ήταν άψογη σε υφή και ποσότητα, καθώς έδενε την πρασινάδα ιδανικά και το αβοκάντο για εμάς τους λάτρεις ήρθε κι έκανε όλη τη διαφορά, αφού έκανε ένα νόστιμο πιάτο, πεντανόστιμο.

Μαζί με τη σαλάτα κατέφθασε το δεύτερο στη σειρά πιάτο του μενού, τα μανιτάρια. Μπορούσες να επιλέξεις ανάμεσα σε μανιτάρια προβενσάλ με σκόρδο και σε μανιτάρια αλά κρεμ. Πήραμε και τα δύο, ώστε να δοκιμάσουμε περισσότερες γεύσεις, παρόλο που αρχικά θέλαμε και οι δύο να κινηθούμε στην προβενσάλ εκδοχή των μανιταριών. Τελικά θα πω ότι πράγματι, τα σκορδάτα μανιτάρια ήταν αυτά που αγάπησα περισσότερο, ήταν τόσο αρωματικά, ζουμερά και νόστιμα, αλλά και τα αλά κρεμ αποτέλεσαν ευχάριστη έκπληξη. Η κρέμα τους έμοιαζε περισσότερο με ελαφριά μπεσαμέλ και η γεύση τους ήταν φίνα.

Αμέσως μετά έφθασε η πολυαναμενόμενη ώρα του κυρίως. Επιλέξαμε και οι δύο την εντρεκότ café de paris, με τη διαφορά ότι ο φίλος μου τη ζήτησε medium προς rare, ενώ εγώ κινήθηκα πιο συντηρητικά και την πήρα medium. Με το που προσγειώθηκαν τα πιάτα μας στο τραπέζι, κύματα ευωδιών μας κατέκλυσαν, τα οποία ανακαλώ τώρα δα στη μνήμη μου και με δυσκολία συγκρατώ τα σάλια μου- ναι, τόσο περιγραφικά τ’ ομολογώ. Το φιλέτο μου ήταν έτσι ακριβώς όπως το ήθελα ψημένο, με τους υπέροχους χυμούς του και με τα όλα του και η σάλτσα café de paris που το αγκάλιαζε μια νοστιμιά μοναδική. Συνοδευόταν από βουτυράτα χόρτα, πάρα πολύ ταιριαστά και από μια πιατελάρα με λεπτοκομμένες πατάτες τηγανιτές. Εδώ θα το πω, οι πατάτες δεν μου πήραν το μυαλό, δεν ξέρω γιατί ακριβώς. Ίσως δεν ήταν όσο κριτσανιστές θα τις ήθελα, ίσως μου έλειψε το αλάτι. Όπως και νά ‘χει βέβαια, τις τίμησα δεόντως.

Και μετά από αυτήν τη γευστική πανδαισία, απτόητοι προχωρήσαμε στην ολοκλήρωση του δείπνου μας, μοιραζόμενοι μια κρεμ μπρουλέ και μια μους σοκολάτας. Ανάμεσα στα δύο, η κρεμ μπρουλέ μας άρεσε περισσότερο, η μους εμένα προσωπικά δεν μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, συνδυαστικά πάντως έκλεισαν με πολύ ωραίο τρόπο ένα δείπνο πολλών αστέρων.

Όχι, όμως ότι η βραδιά έληξε έτσι, με δύο επιδόρπια και τέλος. Όχι, καθόλου έτσι δεν ήρθαν τα πράγματα! Μόλις ολοκληρώσαμε και με τα γλυκά, κατέφθασε στο τραπέζι μας δισκάκι με μπουκάλια από χειροποίητο λιμοντσέλο, σαμπούκα (με σφηνακοπότηρο με κόκκους καφέ), μαστίχα με lemon drops και disaronno, να κεραστούμε ανάλογα με τις ορέξεις μας. Με το home-made λιμοντσέλο ενθουσιαστήκαμε και σχεδόν το κατεβάσαμε το μπουκάλι (υπερβολές, καταλαβαίνετε, όμως).

Σημειωτέον, το συγκεκριμένο μενού περιελάμβανε κι από ένα ποτήρι κρασί, επειδή όμως δεν μας έφτασε, ανοίξαμε κι ένα υπέροχο μπουκάλι Πέτρινες Πλαγιές του Κτήματος Παλυβού, μαλαγουζιά και σαρντονέ, το οποίο μας κέρασαν στην υγειά της παλιάς γνωριμίας που είχε ο φίλος μου με τον ιδιοκτήτη (να κι ένα τυχερό που είχα, λοιπόν! ) Να σημειώσω ότι η λίστα με τα κρασιά ήταν πάντως ψαγμένη και επαρκής, χωρίς να είναι αχανής, την εκτίμησα.

Τώρα για την τιμή, τι να σας πω. Πράγματι, στο τέλος κληθήκαμε να πληρώσουμε 40 ευρώ το άτομο, το οποίο θεωρώ απίστευτο Value for Money για την όλη εμπειρία που απολαύσαμε, έπιασε υπέρτατο τόπο μέχρι και το τελευταίο σεντ. Οι κανονικές τιμές όμως του εστιατορίου (βάσει των οποίων βάζω και το εύρος τιμής), δυστυχώς δεν είναι για το δικό μου βαλάντιο, οπότε δεν με βλέπω να το ξαναεπισκέπτομαι στο άμεσο μέλλον. Θα καραδοκώ όμως ώστε την επόμενη φορά που θα παίξει ένα αντίστοιχο μενού να σπεύσω! Και κλείνω με ειδική μνεία και στέλνοντας τους αγωνιστικούς, καλοφαγαδίστικους χαιρετισμούς μου στην εξαφανισμένη masabukowsky, της οποίας η κριτική για το συγκεκριμένο εστιατόριο είναι η all-time αγαπημένη μου στο σάιτ. Στο όνομα της κριτικής αυτής, την επόμενη φορά που με την ευκαιρία κάποιου μενού θα ξανααπολαύσω Σπύρο και Βασίλη, μια πιατέλα βατραχοπόδαρα θα την τιμήσω!

7 medium

03 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Επισκεφτήκαμε το εστιατόριο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Στα πολύ θετικά της βραδιάς συγκαταλέγουμε το οτι το εστιατόριο προσέφερε δυνατότητα παραγγελίας a la carte και όχι τα γνωστά υπερτιμημένα, δήθεν gourmet μενού των ρεβεγιον.

Χώρος καλαίσθητος, ζεστός, ωραία διακοσμημένος. Η ατμόσφαιρα θυμίζει παριζιάνικο bistrot. Το μόνο αρνητικό ο μάλλον περιορισμένος χώρος στο τραπέζι.

Η εξυπηρέτηση απο το πρωσοπικό του καταστήματος υποδειγματική: ευγενείς, διακριτικοί, αποτελεσματικοί και γρήγοροι. Ο ιδιοκτήτης του καταστήματος πέρασε αρκετές φορές απο τα τραπέζια.

Το φαγητό συνολικά πολύ καλό, αντίστοιχο των προσδοκιών μας. Το μενού πλούσιο, με πολλές επιλογές, τόσο στα ορεκτικά όσο και στα κύρια πιάτα. Η κρεμμυδόσουπα και οι σαλάτες που παραγγείλαμε αρχικά ήταν εξαιρετικές, τα γαλλικά φιλέτα επίσης στο γνωστό υψηλό επίπεδο και το ζαρκάδι με κάστανα απο τα πιάτα ημέρας επίσης πολύ καλό. Γλυκό δεν πήραμε μιάς και οι ποσότητες των κυρίως πιάτων ήταν απόλυτα ικανοποιητικές.

Η λίστα κρασιών πλήρης, με πολλές επιλογές ελληνικών και ξένων κρασιών. Οι τιμές λογικές και καλύτερες ανταγωνιστικών εστιατιρίων.

Συνολικά το κόστος κυμάνθηκε στα περίπου 50€/άτομο, σε επίπεδα απόλυτα λογικά για αυτό που προσφέρει το εστιατόριο και οπωσδήποτε εξαιρετικά για παραμονή Πρωτοχρονιάς.

Δεν είναι η πρώτη φορά που επισκεπτόμαστε το συγκεκριμένο εστιατόριο, το οποίο και πάλι δικαίωσε τις προσδοκίες μας. Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

2 ΝΕΕΣ

ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΝ
Κάθε Τετάρτη όσο φας.....
Μουσικά Μεζεδ/λεία
Περιστέρι