ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Μεζεδοπωλεία

  Λουκιανού 26, Κολωνάκι, [Χάρτης]
  210 7237757, 210 7239600



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Μαι
22
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Το Σάββατο 14/5 το μεσημέρι χαζεύω με ένα φίλο στο Κολωνάκι, βολτάροντας χαλαρά απ’ τη Σκουφά και την Πλατεία μέχρι το Μαράσλειο. Πεινασμένος θυμάμαι, ξάφνου, το ΚΑΦΕΝΕΙΟ (Κ) στην οδό Λουκιανού, λίγο πιο κάτω απ’ την Πατριάρχου Ιωακείμ.

Είχα χρόνια να το επισκεφθώ, ωστόσο σύχναζα εκεί τις προηγούμενες 2 δεκαετίες. Το μαγαζί άνοιξε το 1987, ενώ 20 χρόνια μετά άλλαξε ιδιοκτησία, περνώντας σε μέλος της οικογένειας επιχειρηματιών Μπενακόπουλου. Ευτυχώς όμως κράτησε το παλιό καλό του χρώμα και την ατμόσφαιρα του κομψού αστικού μπιστρό μιας άλλης εποχής, σαν να βρισκόμασταν ακόμα στην μπελ επόκ, κάπου ανάμεσα στην αλλοτινή Αθήνα ή το Παρίσι.

Ο νέος ιδιοκτήτης κράτησε για λίγο στις αρχές τον Αλέξη, τον προηγούμενο σεφ, ο οποίος φρόντισε να διατηρήσει επιμελώς το εκλεκτό παλιό μενού και μάλιστα να το διδάξει στη Όλγα, τη διάδοχό του μαγείρισσα απ’ την Καρδίτσα. Έτσι, το Κ κατάφερε να κρατήσει την παλιά του αίγλη και την εκλεκτή του πελατεία καλλιτεχνών, λογοτεχνών, πολιτικών, κ. λπ., ενώ σταδιακά κέρδισε πολλούς καινούργιους πελάτες, κυρίως της νέας γενιάς, καθώς και πολλούς ξένους, που το έμαθαν από τουριστικούς οδηγούς ή το Διαδίκτυο.

Το Κ λειτουργεί από Δευτέρα με Σάββατο, απ’ το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, ενώ την Κυριακή τηρεί την εντολή της βραβευμένης ταινίας της Μελίνας!! Εδώ δεν υπάρχει delivery αφού τα εδέσματα προορίζονται και εξαντλούνται απ’ τους θαμώνες.

Ο χώρος εσωτερικά είναι πολύ ζεστός, ακριβώς επειδή δεν είναι αχανής. Κυριαρχεί παντού το καφέ ξύλο, απ’ την παραδοσιακή εξώπορτα, μέχρι το μπαρ απέναντί της, τις δοκούς και τα υποστυλώματα, την επένδυση του κάτω τμήματος των τοίχων, τον εντυπωσιακό παλιό καθρέφτη και φυσικά τα αναπαυτικά τραπεζοκαθίσματα. Μέσα λοιπόν υπάρχουν περί τα 15 τραπέζια, ενώ εξωτερικά, στο κεκλιμένο πεζοδρόμιο της Λουκιανού, 5-6 ακόμη, διαφόρων μεγεθών, με συνολική δυναμικότητα περί τα 60 άτομα. Στις 4-5 το απόγευμα του Σαββάτου που φάγαμε ήταν εξωτερικά γεμάτο, και έτσι κάποια άτομα που έφθαναν χωρίς κράτηση, έπρεπε να περιμένουν υπομονετικά ή να φάνε μέσα, όπως και εμείς.

Η όλη διακόσμηση του Κ παραμένει κλασική και ευτυχώς αναλλοίωτη, με καμιά 50αριά κάδρα στους τοίχους, από διαφημιστικές αφίσες πάσης φύσεως, μέχρι φωτογραφίες της παλιάς Αθήνας, εφημερίδες με σχόλια κορνιζαρισμένα πελατών και φίλων τους, ή ό, τι άλλο βάζει ο νους σας!!

Υπάρχει ένα βασικό μειονέκτημα. Οι δύο τουαλέτες στο πίσω μέρος είναι α π α ρ ά δ ε κ τ α μικροσκοπικές, άβολες και στενάχωρες, μάλιστα έχουν κατ’ ανάγκην πόρτες φυσαρμόνικες και δυσκολεύουν αφάνταστα τα ψηλά ή σωματώδη άτομα, που εξερχόμενα δυσφορούν. Παράλληλα, παρότι υπάρχουν 4-5 παιδιά, αυτά ανταποκρίνονται κυρίως στο αντικείμενό τους, δηλ. το σερβίρισμα, και επομένως οι χώροι υγιεινής -στις συνήθεις ώρες αιχμής- δεν έχουν τη δέουσα επιμέλεια. Στην πατρίδα μας καθυστερούμε κάποτε τις αυτονόητες αποφάσεις, ενώ κάποιες γραφειοκρατικές διατάξεις ίσως τις εμποδίζουν. Γιατί, λοιπόν, εδώ να μην υπάρχει π. χ. μία κοινή, εύχρηστη και αστραφτερή πάντα τουαλέτα ανδρών/γυναικών, κανονικών διαστάσεων και ανοίγματος, ανάλογη με το όλο ύφος του χώρου;;

Το μενού, σχεδόν αναλλοίωτο, αφότου άνοιξαν πριν από 30 σχεδόν χρόνια, περιλαμβάνει 7-8 πιάτα ημέρας, στα 5-11 €, όπως π. χ. τα Σάββατα: μελιτζάνα γεμιστή, αρνάκι φούρνου, γουρουνόπουλο γάλακτος στο φούρνο (σταθερή αξία, που δεόντως τιμήσαμε), κ. λπ. Υπάρχουν επίσης καμιά 10αριά μεζέδες, από 3-9 € (κολοκυθοκεφτέδες εκλεκτοί, μελιτζανοσαλάτα, τζατζίκι, φάβα, γαριδοσαλάτα.. ). Ακόμη, 7 σαλάτες, από 4 μέχρι 8 €, που στοιχίζει η πλουσιοπάροχη χωριάτικη, 5-6 τυριά, στα 3-5 €, 3 λαδερά πιάτα, 7-8 €, 8 ψητά, στα 7-14 €, 4 κιμάδες, 8-10 € (μπιφτέκια, κεφτέδες, λαχανοντολμάδες, κολοκυθάκια γεμιστά.. ), 3-4 ψαρικά (χταπόδι, καλαμάρι, γαύρος), στα 9 € και 4-5 γλυκά / φρούτα, στα 3-5 €.

Σχετικά με τα ποτά: αναψυκτικά, στα 3 €, μπύρες ~ 4.50 €, απεριτίφ 200 ml. ή κοκτέιλ ~ 8 €, ενώ αλκοολούχα ποτά, 5-7 €. Το ποτήρι κρασί, στα 2.50 €, η καράφα μισού λίτρου χύμα (λευκό / κόκκινο) στα 6 €, ενώ τα εμφιαλωμένα: 10 λευκά, από 19-22 €, για το Βιβλία Χώρα, και 7 κόκκινα, από 13-45 €, που αφορά το Κτήμα Άλφα (σε τιμές δηλαδή 2-2.50 φορές από ό, τι στις κάβες).

Εμείς λοιπόν πήραμε αγαπημένα και δοκιμασμένα απ’ το παρελθόν πιάτα, που ήρθαν μετά απ’ την κανάτα με κρύο νερό και φέτες ψωμιού (1 €):

• Μια χορταστική μερίδα εκλεκτό, ζουμερό γουρουνόπουλο γάλακτος στο φούρνο, με μπόλικη, μαλακή πετσούλα, και νοστιμότατες πατάτες φούρνου. Τιμή στα 11 €.
• Μια μελιτζάνα γεμιστή με κουκουνάρια και σταφίδες, επίσης τέλεια, στα 9 €.
• 1 δροσερή και φρέσκια χωριάτικη σαλάτα, στα 8 €.

Πληρώσαμε 29 € και μείναμε γευστικά ικανοποιημένοι (το άτομο 10/16 €, που συνεπάγεται ένα αξιοπρεπές value for money, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την ιστορία του χώρου και την περιοχή που αυτός βρίσκεται).

Εκτός απ’ τις συγκεκριμένες άβολες τουαλέτες, θα έλεγα ότι οι καινούργιοι νεαροί σερβιτόροι και σερβιτόρες, υστερούν έναντι του προηγούμενου και ώριμου προσωπικού, που δεν είχε την κολωνακιώτικη επιτηδευμένη αποστασιοποίηση, αλλά ήταν πάντα προσηνές, οικείο και χαμογελαστό!!

Ας τα προσέξουν αυτά οι αρμόδιοι και ας μην παραλείψουν εφεξής ένα στοιχειώδες, συμβολικό έστω, κέρασμα, με κάποια ντιπ στην αρχή ή ένα σφηνάκι στο τέλος, τα οποία -ενώ δεν τους στοιχίζουν- θα αναβαθμίσουν κι άλλο το στάτους τους, ενώπιον ενός μέλλοντος αρκετά ασταθούς και αστάθμητου…

Αν τυχόν βρεθείτε στο Κολωνάκι, μια ωραία καλοκαιρινή βραδιά, μπορείτε να δώσετε μια ευκαιρία στο ΚΑΦΕΝΕΙΟ, με τις παραδοσιακές μας γεύσεις, και, στη συνέχεια, να εκφράστε και σεις ελεύθερα τις όποιες κρίσεις σας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Αυγ
07
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Κάποτε (2008-2009) είχα γνωρίσει έναν κύριο. Διέμενε σε ένα διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας πιο κει από την πλατεία Φιλικής Εταιρείας (αυτή που είναι απέναντι από το Da Capo, αν ενθυμείσθε). Από αυτές που οι αρχιτέκτονες αποκαλούν «αστικές πολυκατοικίες» και ο λαός έχτισε γύρω τους τον μύθο του Κολωνακίου*. Ο κύριος αυτός ήτο δημόσιος υπάλληλος κι όμως διαβιούσε έναν βίο υπερβολικά άνετο. Το σαλόνι του επενδυμένο με ξύλο, τα παιδιά του στα εξωτερικά, ακριβά χαλιά σέρνονταν σε δρύινα πατώματα, ο ίδιος στο Παρίσι τον Μάη του '68. Πατίνα παλιού αστού. Ως παλαιός αστός είχε ακίνητα.

Κληρονομημένα από τον μπαμπά βέβαια. Τα ακίνητα αυτά ήταν ο λόγος της άνεσης. Δεν του γούσταρε όμως να κόβει κι αποδείξεις γιατί «κι εγώ πως θα βγω;». Ως παλαιός αστός είχε καταστεί σοσιαλιστής (καθότι "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα"). Λυπόταν τη γενιά των 700 ευρώ και εξοργιζόταν όταν έβλεπε ‘νεαρούς’ να εργάζονται σε παρακείμενη τράπεζα μέχρι τις εννιά το βράδυ. Είχε μάλιστα και κολεγιάδες με τον Γιάννο (τότε τα ονόματά τους τα γράφανε με δύο «ν» οι σοσιαλιστές, μετά έγινε της μόδας ο Κορδάτος). Από την άλλη όταν το μπάχαλο τον Δεκέμβρη του 2008 έφτασε μέχρι την πλατεία Κολωνακίου παρανόησε. Ο σοσιαλισμός πρέπει να έχει όρια μέχρι τα Εξάρχεια. Ούτε στενό παραπάνω!

Βέβαια ο άνθρωπος δεν έφταιγε και τόσο. Κι ο μπαμπάς του σοσιαλιστής ήτο. Της Ενώσεως Κέντρου. Πολιτικός. Και μηχανικός και σκέτος (διετέλεσε και υπουργός επί Γέρου)… Έχτισε τη μισή Αθήνα αντιπαροχή. Έτσι ο υιός και τα εγγόνια ζούσαν άνετες ζωές και ήταν και πολιτικώς ορθοί στη μεταπολιτευτική Ελλάδα που είναι υποχρεωτικό να είσαι έστω και λίγο σοσιαλίζων.

Το Καφενείο, έστω και καθυπερβολή, μου θυμίζει εκείνον τον κύριο. Έχει μια παλιά αστική πατίνα. Αδιαμφισβήτητα. Είναι το alter ego του εγκαταλειφθέντος Ideal. Έχει μια φινέτσα σπάνια πλέον για την Αθήνα. Και μια απάτη μαζί. Κάτι δισυπόστατο. Και έτσι και γιουβέτσι. Λόρδος την ημέρα το βράδυ καμαριέρα.

Πάω προχθές, απομεσήμερο Σαββάτου 30-7-2015, με την ΑΝΑΓΚΗ να πιω ένα ούζο. Δεν το πίνω ξεροσφύρι, οπότε ζητώ και κατιτίς. Λέω «μια γαριδοσαλάτα». «Δυστυχώς τελείωσε». «Ένα χταπόδι». «Εεε, ξέρετε καλοκαίρι δεν έχουμε ψαρικά…». Δεν το κρύβω με εντυπωσίασε η ατάκα καθώς συνήθως είναι ανάποδα. «Τίποτα σε ψάρι;» του λέω. «Έχουμε γαύρο φούρνου». «Ένα το κρατούμενο», λέω. Μια ντολμαδάκια. Μια πιπεριά Φλωρίνης κι ένα Μπαμπατζίμ.

Ο γαύρος ήταν χθεσινός, to say the least, και μικροκυματισμένος. Κανονικά πάει ανάποδα. Ο γαύρος πρέπει να είναι σημερινός και να έρχεται από τα μεγάλα κύματα διότι είναι αφρόψαρο. Τα ντολμαδάκια ήταν ΟΚ και υπερκοστολογημένα.
Η πιπεριά ήτο η αναμενόμενη πιπεριά αλλά άνευ όξου ή ελαίου. Το Μπαμπατζίμ καίτοι στον κατάλογο ακολουθείτο από άλλα ούζα, Βαρβαγιάννη κτλ, και το ίδιο δεν έφερε έτερο χαρακτηρισμό δεν ήτο ούζο αλλά τσίπουρο.

Τι μου άρεσε; Ότι στο youtube άκουγα τον Ο’ Χάρα του Ζαμπέτα.

Σε λίγο ήρθε και η καλή μου καμπόσο πεινασμένη. Ζητήσαμε ένα φρικασέ αλλά είχε τελειώσει. Πήραμε μία ντολμαδάκια ακόμη, μία μελιτζανοσαλάτα, μία κολοκυθάκια κι ένα τσίπουρο –πια- ακόμα.

Μελιτζανοσαλάτα με μαγιονέζα είχα να φάω από το Ραέτι στους Αμπελόκηπους. Πόσο ‘80s μωρέ;; Πόσο;; ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ ΣΤΗ ΜΕΛΙΤΖΑΝΟΣΑΛΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣΑΔΙΚΟ ΣΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ. Τέλος.

Μην τα πολυλογώ, δια τα ως άνω, δηλαδή ένα κυρίως άνευ συνοδευτικού (ο γαύρος εσυνοδεύετο από τον εαυτό του και μόνον), δύο ντολμαδάκια (των 4 τεμαχίων έκαστο), μία πιπεριά κονσέρβα (αυτή ζήτησα δε λέω), μια τηγανιτά κολοκυθάκια, μια μελιτζανοσαλάτα τραγική και δυο τσίπουρα καταβάλαμε πλέον των 60 ευρώ.

Τι να την κάνεις την πατίνα του παλιού αστού αν ξύνει τα δόντια με το νύχι και η άλλη χούφτα είναι απλωμένη;

ΥΓ Για να γουστάρεις, ο Τζακ ο Ο' Χάρα: https: //www. youtube. com/watch?v=rE1hqtyAZvY

---------------------------------------------------
* Το Κολωνάκι έχει πάρει την ονομασία του από μια κολώνα που βρίσκεται επί της πλατείας. Αυτή είναι ρωμαϊκός κίονας και αρχικώς ευρίσκετο στην πλατεία Δεξαμενής, δηλαδή στο Αδριάνειο Υδραγωγείο απ’ όπου υδρεύετο η Αθήνα μέχρι πολύ πρόσφατα. Σε αυτή την κολώνα, αλλά και σε άλλες μέσα στο σώμα της φραγκο-/λατινο/-τουρκοκρατούμενης πόλης της Αθήνας, κατέληγαν πομπές-λιτανείες σε περιόδους λιμού ή άλλης κοινής ανάγκης. Δέναν στην κολώνα ένα νεαρό σφάγιο και το θυσίαζαν. Η κολώνα αυτή πήγε εκεί που είναι σήμερα το 1938 όταν ανακατασκεύασαν την πλατεία Δεξαμενής. Μετά μπερδεύτηκαν τα πράματα και από τη θυσία περάσαμε στο trendy shopping. Άλλη θυσία αυτή, σε άλλο θεό.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Κολωνάκι - Λυκαβηττός, Αθήνα
Δεκ
08
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Ξαναγράφω για το Καφενείο, μετά από κάποια χρόνια αν κ έχω ξαναπάει άλλες τρεις-τεσσερις φορές ενδιάμεσα. Κι αυτό γιατί θέλω να κάνω γνωστό στους καλοφαγάδες εδώ το πιάτο που τώρα τελευταία μπήκε στο μενού τους, ρεβύθια με σπανάκι. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.

Παραμένουν τα γνωστά και υπέροχα γεμιστά κολοκυθάκια με αυγολέμονο και το κλασσικό τους σνίτσελ. Οι σερβιτόροι πάντα ευγενέστατοι και χαμογελαστοί, ο χώρος διαχρονικά από τους ωραιότερους του κέντρου, παραπέμπει σε Ευρωπαϊκή πόλη, τιμές λογικές δεδομένης της θέσης, δυο άτομα τρώνε από ένα κυριως με σαλατα και μπύρα με λιγότερο από 30ευρ. Αξίζει πολύ..

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη boux.