Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

5 medium

10 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Μετά από τα διάφορα στέκια μου κυρίως στα Νότια Προάστια με τους ψαρομεζέδες και τα θαλασσινά, λόγω της πετρελαιοκηλίδας στο Σαρωνικό διατηρώ τουλάχιστον προς το παρόν τις επιφυλάξεις μου και έτσι αποφασίσαμε με τη φίλη μου την περασμένη Τετάρτη να επισκεφθούμε στο κέντρο της Αθήνας ένα κλασικό στέκι τριών δεκαετιών.

Πρόκειται για το ιστορικό πλέον Καφενείο, στο Κολωνάκι, επί της οδού Λουκιανού, κοντά στην Πατριάρχου Ιωακείμ, στο οποίο σύχναζαν από παλιά οι γονείς μου αλλά και μεγαλύτεροι φίλοι μας.

Όπως έγραψε ο χρήστης Τρώγων, το ισόγειο αυτό Κολωνακιώτικο μαγαζί διαθέτει κάτι από την παλιά αστική πατίνα της Πρωτεύουσας, κάτι δηλαδή σαν το IDEAL που έκλεισε, το ΑΘΗΝΑΪΚΟΝ της Μητροπόλεως, και άλλα εστιατόρια που είναι πλέον μετρημένα στα δάχτυλα και βρίσκονται διάσπαρτα στο Λεκανοπέδιο.

Ο χώρος είναι μάλλον περιορισμένος, αλλά μας εντυπωσίασε το ξύλο στις γύρω επιφάνειες των τοίχων, καθώς και τα τραπεζοκαθίσματα, ο παλιός καθρέφτης μιας άλλης εποχής, τα λευκά λινά τραπεζομάντιλα, οι όμορφες αφίσες και τα λοιπά διακοσμητικά στοιχεία τριγύρω, που όλα τους φανερώνουν σίγουρα μια αρχοντιά.

Όμως αυτό δεν φτάνει. Όπως μάθαμε, έχει πια αλλάξει η παλιά Διεύθυνση, έχουν φύγει τα αριστοκρατικά γκαρσόνια μιας κάποιας ηλικίας, με το άψογο και γρήγορο σέρβις τους, και στη θέση τους τα νέα παιδιά σαφώς υστερούν σε πείρα και σβελτάδα, ενώ μας φάνηκαν και κάπως απρόσωπα και αποστασιοποιημένα στην εξυπηρέτηση, που δεν έχει την παλιά ζεστασιά και μάλιστα χρειάζεται υπομονή όταν το κατάστημα είναι γεμάτο…

Τα φαγητά ήταν νόστιμα, αν και θεωρώ ότι κάτι έλειπε από την παλιά νοστιμιά του Καφενείου, αφού υποθέτω ότι και ο μάγειρας πρέπει να έχει τώρα αλλάξει…

Εμείς πήραμε για αρχή, πρασόπιτα με φέτα, καθώς και λαχανοντολμάδες, που ήταν συμπαθητικά. Για κυρίως, δοκιμάσαμε το κλασικό τους γουρουνόπουλο γάλακτος με τις πατάτες φούρνου, που ήταν πολύ καλό, και επίσης μια μερίδα γιουβαρλάκια σούπα με ελαφρύ αυγολέμονο, που ήταν επίσης εντάξει.

Ήπιαμε μισό λίτρο δικό τους κρασί χύμα λευκό μοσχοφίλερο, το οποίο ήταν καλό και ταίριαζε με αυτά που φάγαμε.

Πληρώσαμε 44 €, ποσό όχι παράλογο για την περιοχή και την ιστορία του συγκεκριμένου χώρου.

Αν τύχει και βρεθείτε στην περιοχή, νομίζω ότι μπορείτε να το δοκιμάσετε, κατά προτίμηση τα μεσημέρια, όπου υπάρχουν και τραπεζάκια έξω, όταν ο καιρός το επιτρέπει. Για βραδινή έξοδο, ωστόσο, νομίζω ότι οι πιο νέοι τουλάχιστον ενδέχεται να προτιμήσουν κάτι πιο σύγχρονο…

07 Αυγ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Κάποτε (2008-2009) είχα γνωρίσει έναν κύριο. Διέμενε σε ένα διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας πιο κει από την πλατεία Φιλικής Εταιρείας (αυτή που είναι απέναντι από το Da Capo, αν ενθυμείσθε). Από αυτές που οι αρχιτέκτονες αποκαλούν «αστικές πολυκατοικίες» και ο λαός έχτισε γύρω τους τον μύθο του Κολωνακίου*. Ο κύριος αυτός ήτο δημόσιος υπάλληλος κι όμως διαβιούσε έναν βίο υπερβολικά άνετο. Το σαλόνι του επενδυμένο με ξύλο, τα παιδιά του στα εξωτερικά, ακριβά χαλιά σέρνονταν σε δρύινα πατώματα, ο ίδιος στο Παρίσι τον Μάη του '68. Πατίνα παλιού αστού. Ως παλαιός αστός είχε ακίνητα.

Κληρονομημένα από τον μπαμπά βέβαια. Τα ακίνητα αυτά ήταν ο λόγος της άνεσης. Δεν του γούσταρε όμως να κόβει κι αποδείξεις γιατί «κι εγώ πως θα βγω;». Ως παλαιός αστός είχε καταστεί σοσιαλιστής (καθότι "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα"). Λυπόταν τη γενιά των 700 ευρώ και εξοργιζόταν όταν έβλεπε ‘νεαρούς’ να εργάζονται σε παρακείμενη τράπεζα μέχρι τις εννιά το βράδυ. Είχε μάλιστα και κολεγιάδες με τον Γιάννο (τότε τα ονόματά τους τα γράφανε με δύο «ν» οι σοσιαλιστές, μετά έγινε της μόδας ο Κορδάτος). Από την άλλη όταν το μπάχαλο τον Δεκέμβρη του 2008 έφτασε μέχρι την πλατεία Κολωνακίου παρανόησε. Ο σοσιαλισμός πρέπει να έχει όρια μέχρι τα Εξάρχεια. Ούτε στενό παραπάνω!

Βέβαια ο άνθρωπος δεν έφταιγε και τόσο. Κι ο μπαμπάς του σοσιαλιστής ήτο. Της Ενώσεως Κέντρου. Πολιτικός. Και μηχανικός και σκέτος (διετέλεσε και υπουργός επί Γέρου)… Έχτισε τη μισή Αθήνα αντιπαροχή. Έτσι ο υιός και τα εγγόνια ζούσαν άνετες ζωές και ήταν και πολιτικώς ορθοί στη μεταπολιτευτική Ελλάδα που είναι υποχρεωτικό να είσαι έστω και λίγο σοσιαλίζων.

Το Καφενείο, έστω και καθυπερβολή, μου θυμίζει εκείνον τον κύριο. Έχει μια παλιά αστική πατίνα. Αδιαμφισβήτητα. Είναι το alter ego του εγκαταλειφθέντος Ideal. Έχει μια φινέτσα σπάνια πλέον για την Αθήνα. Και μια απάτη μαζί. Κάτι δισυπόστατο. Και έτσι και γιουβέτσι. Λόρδος την ημέρα το βράδυ καμαριέρα.

Πάω προχθές, απομεσήμερο Σαββάτου 30-7-2015, με την ΑΝΑΓΚΗ να πιω ένα ούζο. Δεν το πίνω ξεροσφύρι, οπότε ζητώ και κατιτίς. Λέω «μια γαριδοσαλάτα». «Δυστυχώς τελείωσε». «Ένα χταπόδι». «Εεε, ξέρετε καλοκαίρι δεν έχουμε ψαρικά…». Δεν το κρύβω με εντυπωσίασε η ατάκα καθώς συνήθως είναι ανάποδα. «Τίποτα σε ψάρι;» του λέω. «Έχουμε γαύρο φούρνου». «Ένα το κρατούμενο», λέω. Μια ντολμαδάκια. Μια πιπεριά Φλωρίνης κι ένα Μπαμπατζίμ.

Ο γαύρος ήταν χθεσινός, to say the least, και μικροκυματισμένος. Κανονικά πάει ανάποδα. Ο γαύρος πρέπει να είναι σημερινός και να έρχεται από τα μεγάλα κύματα διότι είναι αφρόψαρο. Τα ντολμαδάκια ήταν ΟΚ και υπερκοστολογημένα.
Η πιπεριά ήτο η αναμενόμενη πιπεριά αλλά άνευ όξου ή ελαίου. Το Μπαμπατζίμ καίτοι στον κατάλογο ακολουθείτο από άλλα ούζα, Βαρβαγιάννη κτλ, και το ίδιο δεν έφερε έτερο χαρακτηρισμό δεν ήτο ούζο αλλά τσίπουρο.

Τι μου άρεσε; Ότι στο youtube άκουγα τον Ο’ Χάρα του Ζαμπέτα.

Σε λίγο ήρθε και η καλή μου καμπόσο πεινασμένη. Ζητήσαμε ένα φρικασέ αλλά είχε τελειώσει. Πήραμε μία ντολμαδάκια ακόμη, μία μελιτζανοσαλάτα, μία κολοκυθάκια κι ένα τσίπουρο –πια- ακόμα.

Μελιτζανοσαλάτα με μαγιονέζα είχα να φάω από το Ραέτι στους Αμπελόκηπους. Πόσο ‘80s μωρέ;; Πόσο;; ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ ΣΤΗ ΜΕΛΙΤΖΑΝΟΣΑΛΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΑΝΤΟΥΙΤΣΑΔΙΚΟ ΣΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ. Τέλος.

Μην τα πολυλογώ, δια τα ως άνω, δηλαδή ένα κυρίως άνευ συνοδευτικού (ο γαύρος εσυνοδεύετο από τον εαυτό του και μόνον), δύο ντολμαδάκια (των 4 τεμαχίων έκαστο), μία πιπεριά κονσέρβα (αυτή ζήτησα δε λέω), μια τηγανιτά κολοκυθάκια, μια μελιτζανοσαλάτα τραγική και δυο τσίπουρα καταβάλαμε πλέον των 60 ευρώ.

Τι να την κάνεις την πατίνα του παλιού αστού αν ξύνει τα δόντια με το νύχι και η άλλη χούφτα είναι απλωμένη;

ΥΓ Για να γουστάρεις, ο Τζακ ο Ο' Χάρα: https: //www. youtube. com/watch?v=rE1hqtyAZvY

---------------------------------------------------
* Το Κολωνάκι έχει πάρει την ονομασία του από μια κολώνα που βρίσκεται επί της πλατείας. Αυτή είναι ρωμαϊκός κίονας και αρχικώς ευρίσκετο στην πλατεία Δεξαμενής, δηλαδή στο Αδριάνειο Υδραγωγείο απ’ όπου υδρεύετο η Αθήνα μέχρι πολύ πρόσφατα. Σε αυτή την κολώνα, αλλά και σε άλλες μέσα στο σώμα της φραγκο-/λατινο/-τουρκοκρατούμενης πόλης της Αθήνας, κατέληγαν πομπές-λιτανείες σε περιόδους λιμού ή άλλης κοινής ανάγκης. Δέναν στην κολώνα ένα νεαρό σφάγιο και το θυσίαζαν. Η κολώνα αυτή πήγε εκεί που είναι σήμερα το 1938 όταν ανακατασκεύασαν την πλατεία Δεξαμενής. Μετά μπερδεύτηκαν τα πράματα και από τη θυσία περάσαμε στο trendy shopping. Άλλη θυσία αυτή, σε άλλο θεό.

Λουκιανού 26, Κολωνάκι,

210 7237757, 210 7239600