Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

29 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Κατεβαίνοντας την περασμένη εβδομάδα απ’ τη Δεξαμενή, πέρασα απ’ το αγαπημένο μου ιστορικό στέκι με το σπιτικό φαγητό που έτρωγα για χρόνια όταν έμενα στον Λυκαβηττό, τον ΦΙΛΙΠΠΟΥ (Φ), θεωρώντας ότι μια νέα επίσκεψή μου εκεί θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί το συντομότερο δυνατό!

Πράγματι, πήγα με ένα φίλο μου το μεσημέρι της Τετάρτης 13/12. Ήτανε μια ηλιόλουστη μέρα, απ’ αυτές που ο Δεκέμβρης συνηθίζει να μας προσφέρει απλόχερα. Φθάνοντας στον χώρο διαπίστωσα ότι ακόμα και τις ζεστές μέρες του χειμώνα δεν βγάζουν τα όμορφα τραπεζάκια τους έξω, στο πεζοδρόμιο της οδού Πλουτάρχου ή στο απέναντι πεζοδρόμιο, μπροστά απ’ το μικρό πάρκο της Ξενοκράτους, κάτι που με πληροφόρησαν πως γίνεται μόνο απ’ την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο…

Παρατήρησα ότι δίπλα ακριβώς υπάρχει στο πάρκο μια μαρμάρινη στήλη, αφιερωμένη στη μνήμη του αείμνηστου πολιτικού, στοχαστή και ακαδημαϊκού, Παναγιώτη Κανελλόπουλου (1902-1986), ο οποίος έμενε στην διπλανή πολυκατοικία και φυσικά υπήρξε καθημερινός θαμώνας τους με τη σύζυγό του για πολλές δεκαετίες, στο ίδιο πάντα τραπέζι!

Ο Φ γιορτάζει σε λίγες μέρες τα 95α γενέθλιά του, αφού πρωτοάνοιξε απ’ τον Κώστα Φιλίππου το 1923, στο υπόγειο του σπιτιού που υπήρχε τότε εκεί, σαν κρασοπουλειό, παγοπωλείο και καρβουνιάρικο, ενώ 12 χρόνια μετά έλαβε χρυσό βραβείο για τα κρασιά του. Το 1950, ο γιος του, Γιάννης συνέχισε στην ταβέρνα, που απ’ το 1968 στεγάστηκε στο ισόγειο της νέας πολυκατοικίας που ανεγέρθηκε με αντιπαροχή, ενώ απ’ το 1995 ανέλαβε η 3η πλέον γενιά, ο γιος του Γιάννη, Κώστας με τη γυναίκα του Πατρίτσια Φιλίππου.

Έτσι, η 3η γενιά λειτουργεί την παραδοσιακή ταβέρνα του Κολωνακίου με τα μαμαδίστικα φαγητά, όπως ακριβώς οι μεταγενέστερες: Οινομαγειρείο Ζωοδόχου Πηγής στα Καμίνια (1944), και Ασβεστόλακκος στο Μαρούσι (1948).

Όταν άνοιξε ο Φ τη δεκαετία του 20, λειτουργούσαν μόνο: οι τρεις ταβέρνες που ανέφερα στην κριτική μου για τη Δεξαμενή, ο Ψαρράς στην Πλάκα (1898) και η Λεύκα στη Νεάπολη Εξαρχείων (1900), που υπάρχουν ακόμα κι επίσης, από τις αρχές του 20ου αιώνα οι: Αίγλη(1904), Zonar’s (1909), o Μπαρμπαγιάννης που έγραψα πρόσφατα (1915), το δημοφιλές Ideal (1922) που ατυχώς δεν υπάρχει πια, ο Καραβίτης στο Παγκράτι (1926), ενώ τη δεκαετία του 30, ο Οικονόμου στα Πετράλωνα (1930), το Αθηναϊκόν (1932), ο Πλάτανος στην Πλάκα (1933) & το Κεντρικόν (1935): Πεδίο δράσης, λοιπόν, ένδοξο για κάθε ρομαντικό χρήστη!!
Προπολεμικά δηλαδή, λειτουργούσαν καμιά 20αριά ταβέρνες, άντε 50, ή το πολύ 100, ενώ τώρα πλέον, καταμεσής της κρίσης φθάσαμε αισίως κάποιες χιλιάδες. Το ask4food, κάνοντας καλή δουλειά στους χώρους εστίασης, έχει καταγράψει ήδη σε 480 ηλεκτρονικές σελίδες, κοντά στα 4.800 εστιατόρια και λοιπούς συναφείς χώρους πάσης φύσεως που ολοένα κι αβγατίζουν!!

Τύφλα να’ χει η Νέα Υόρκη βρε παιδιά!!!

Σημεία των καιρών, άραγε;;

Πίσω στο Κολωνάκι λοιπόν, όπου ο Φ είναι χρονολογικά το 2ο ταβερνείο μετά τη Δεξαμενή, και δεν είναι τυχαίο ότι το επισκέφθηκα πάλι μια εβδομάδα μετά. Τα παλιά αυτά στέκια είναι κλασικά, παραμένοντας διαχρονικά και αντιστεκόμενα σε μόδες και δήθεν, χωρίς ωστόσο να θέλω να ισοπεδώσω τίποτα, αφού στη ζωή μας η παράδοση συνυπάρχει και προϋποθέτει πάντα την καινοτομία και την ανανέωση!!

O Φ της παράδοσης λειτουργεί Δευτέρα με Παρασκευή, 13.00-17.00 & 20.00-24.00, Σάββατο, 13.00-17.00 και Κυριακή μένει κλειστός. Επίσης έχει delivery στην ευρύτερη περιοχή του Κολωνακίου που περιλαμβάνει Σύνταγμα και Hilton, ενώ δίνει φυσικά και φαγητά σε πακέτα.

Συγγνώμη για τη μακροσκελή ιστορική και στατιστική παρένθεσή των συνειρμών μου, αφού ρε παιδιά η κοιλιά μου γουργουρίζει και πρέπει να δω πια τι θα φάω…

Προηγουμένως, μπαίνοντας μέσα στη γνώριμη αίθουσα, ξαναείδα την ανοιχτή κουζίνα στα αριστερά, με 2-3 μάγειρες που φορούσαν γκρι στολές, μαύρες ποδιές και λευκούς σκούφους και με τις κουτάλες τους σέρβιραν τα ΄φιλιππικά’ τους εδέσματα από καμιά 15αριά αχνιστές κατσαρόλες. Τα μαγειρευτά παραμένουν η ειδικότητα του Φιλίππου!

Ο μέσα χώρος, πάντα αστραφτερός, με ξύλινα τραπεζοκαθίσματα και λευκά τραπεζομάντιλα, και πολλές ασπρόμαυρες κυρίως φωτογραφίες με παλιούς θαμώνες τους, όπως: Ελύτης, Τσαρούχης, Μυράτ, Μελίνα & Ντασέν, Κουν, Καρέζη & Καζάκος, κ. λπ.
Τα τελευταία χρόνια βλέπω επανειλημμένα τον Βουτσά και τον Τζούμα με τις παρέες τους, τη Μαργαρίτα Παπανδρέου με τα παιδιά και τις φίλες της, και πολλούς άλλους.
Υπολογίζω καμιά 10ριά τραπέζια και 40 άτομα, ενώ το καλοκαίρι υπάρχουν ισάριθμα εξωτερικά. Παρατηρώ ακόμα τις απλίκες στους τοίχους με τις μπεζ αποχρώσεις, τις πλάκες δαπέδου, τους ανεμιστήρες οροφής, κοντολογίς κάτι απ’ την αίγλη λιτότητας περασμένων δεκαετιών.
Μουσική ακούγονταν έντεχνη ελληνική, γνωστά κομμάτια του Μάνου Χατζηδάκη, κ. λπ.

Ώρα πια να πάμε ολοταχώς στο μενού και να φάμε, γιατί νιώθω να με κόβει λόρδα! Δεν θα επεκταθώ μιας και πεινάω. Σήμερα λοιπόν έχουμε και λέμε:
Εκτός απ’ τις καθημερινές 10 σαλάτες (4-6 €), και καμιά 15αριά ορεκτικά, από 2 € μέχρι 8 €, για το χταπόδι και τη γαριδοσαλάτα, έχουν καμιά 20αριά μαγειρευτά, κιμάδες, όσπρια και πίτες, από 4-9 €, καθώς και 12 πιάτα της ώρας, από 8-14 €, τιμή που αφορά το μοσχαρίσιο φιλέτο και τη σφυρίδα σχάρας. Άλλα φαγητά είναι καθημερινά, ενώ αρκετά αλλάζουν κάθε μέρα. Σήμερα π. χ. είχαν αρνί της κατσαρόλας και λαχανοντολμάδες, που τα δοκιμάσαμε και θα αναφερθώ μετά.

Από ποτά, σερβίρουν τα συνήθη αναψυκτικά, μπύρες, ούζο και φίνο χύμα κρασί παράδοσης δέκα σχεδόν δεκαετιών (λευκό, ποικιλία Ροδίτη ή Σαββατιανό και κόκκινο, Merlot), όλα σε λογικές τιμές ταβέρνας.

Φάγαμε λοιπόν τα εξής:

• Αρχικά ήρθαν φέτες φρέσκου ψωμιού και φυσικά κανάτα με νερό βρύσης.

• Μία σαλάτα με βραστά λαχανικά, μπρόκολο, βλίτα, κολοκυθάκια, καρότο και πατάτες. Χορταστική και πεντανόστιμη, ως συνήθως.

• Μια τυρόπιτα ταψιού, αχνιστή γιατί μόλις είχε βγει.

• Μια μερίδα λαχανοντολμάδες, με μοσχαρίσιο κιμά και εξαίρετη πάντα σάλτσα αυγολέμονο.

• Μια μερίδα αρνάκι της κατσαρόλας, ριγανάτο με το απαραίτητο σκορδάκι, που μας το σέρβιραν με πατάτες. Ωραία μερίδα και κλασική νοστιμιά πάντοτε.

• Ήπιαμε μισό λίτρο χύμα κρασί κόκκινο, ποικιλίας Merlot που έχουν, το οποίο συνδυάστηκε τέλεια με τα εδέσματά μας!

Πληρώσαμε 32 € (10/16 € κατηγορία οικονομική για ό, τι πήραμε στον ιστορικό χώρο)!

Φυσικά να πάτε για να συγκρίνετε με άλλα αγαπημένα σας στέκια, διαπιστώνοντας ένα εκπληκτικό vfm ειδικά για τη συγκεκριμένη περιοχή!
Αν προτιμάτε υπαίθριο γαστρονομική απόλαυση, ίσως πρέπει να κάνετε υπομονή λίγων μηνών ακόμα…

Υ. Γ. Χρόνια πολλά σε όλες και όλους, με υγεία, θετική ενέργεια και τύχη το 2018!!

Χρόνια πολλά και στο ask4food που σε δυο μήνες γιορτάζει δεκάχρονα γενέθλια. Εύχομαι ολόψυχα να τα εκατοστίσει, γεγονός που εξαρτάται πρωτίστως από μας!

Εύχομαι, λοιπόν, οι αναγνώστες του που παρακολουθούν τα γαστρονομικά μας δρώμενα να εγγραφούν, καθώς και οι ανενεργοί χρήστες να επανασυνδεθούν, ψηφίζοντας αλλά και γράφοντας κριτικές, για την περαιτέρω αναβάθμιση του site!