ΑΝΕΤΟΝ

Ελληνική κουζίνα

  Στρ. Λέκκα 19, Μαρούσι [Χάρτης]
  210 8066700

Περιγραφή
Ελληνικές γεύσεις και πιάτα από την Βόρειο Ελλάδα. Κλειστά Κυριακή.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Νοε
09
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

ΑΝΕΤΟΝ. Θα μπορούσε να είναι η ονομασία ενός θεάτρου, ή μιας καφετέριας ή ακόμη και ενός επαρχιακού ζαχαροπλαστείου στα mid 50's-60's. Τότε ακόμη η ονομασία μιας επιχείρησης δεν είχε εξελιχθεί σε ''επιστήμη'', όπου ένα ''πιασάρικο'' όνομα, θεωρείται περίπου το starting point της επιτυχίας μιας νέας επιχείρησης.

Παρόλα αυτά, ο εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος Βασίλης Καλλίδης το τόλμησε. Το 2005, ακόμη άγνωστος στο ευρύ κοινό, αποφάσισε μαζί με τον συνεταίρο του, να στεγάσει τα επαγγελματικά του όνειρα σε μια καθαρά οικιστική περιοχή στο Μαρούσι, να βρει ένα μικρό χώρο και να τον ονομάσει ΑΝΕΤΟΝ. Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Ο κ. Καλλίδης είναι πλέον όνομα ''πρώτης γραμμής'' και μια ιδιαίτερα πολύπλευρη και ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Μαγειρεύει σε εστιατόρια, σε πρωινάδικα και μεσημεριανάδικα στο γυαλί, απέκτησε δικές του εκπομπές (το αξέχαστο Food and the city και πρόσφατα την Νόστιμη Γη) και επεκτάθηκε και στον χώρο της βιβλιοσυγγραφής με το ενδιαφέρον βιβλίο ''Άθενς Σπέσιαλ''.

Μια προσωπικότητα που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη και έχω την αίσθηση ότι είναι ιδιαίτερα αγαπητή στο ευρύ κοινό, έχοντας έως σήμερα προσπαθήσει, μάλλον με επιτυχία, να αποφύγει την υπερβολική ''φθορά'' και την ''τριβή'', που αναπόφευκτα παράγει η υπερπροβολή και δημοσιότητα στα ΜΜΕ.

Τα δέκα χρόνια λειτουργίας του ΑΝΕΤΟΝ σίγουρα κάτι λένε. Όλοι γνωρίζουμε ότι δεν αρκεί μόνο η τηλεοπτική αναγνωσιμότητα ενός chef για την διατήρηση της επιτυχίας ενός εστιατορίου, αλλά χρειάζονται πολύ περισσότερα.

Στο πρώτο στάδιο λειτουργίας, το ΑΝΕΤΟΝ είχε εστιάσει στην μοντέρνα δημιουργική κουζίνα υψηλού επιπέδου, προσαρμοσμένο στις επιταγές της εποχής των ''παχέων αγελάδων'' και των υψηλών τιμών. Στο δεύτερο στάδιο λειτουργίας, τα χρόνια της κρίσης μετά το 2011, πέρασε στην πιο αμήχανη και αδιάφορη φάση, πλησιάζοντας επικίνδυνα την... νεοταβέρνα. Η τελευταία μου επίσκεψη ήταν τον Σεπτέμβριο του 2012, οπότε και αποχώρησα μάλλον προβληματισμένος.

Διακόσμηση πολύ ερασιτεχνική (φτηνό νοβοπάν, ανακυκλωμένα υλικά), πολύ στρίμωγμα στα τραπέζια, art de la table νεοσουβλατζίδικου, φαγητό νεοταβερνίσιο (μπιφτεκάκια, κεμπάμπ, κότσι κ. λ. π), μακριά από το mindset του Καλλίδη και σε σχετικά τσιμπημένες τιμές. Ποιός ο λόγος να ξαναπάς όταν με τα μισά λεφτά τρως τα ίδια πράγματα κάπου αλλού; Νομίζω ότι το τρέχων τρίτο στάδιο, μετά την τελευταία περσινή ανακαίνιση είναι και το καλύτερο και φανερώνει την μαγειρική ωριμότητα του chef. Οι λεπτομέρειες παρακάτω.

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015, ώρα 14:30, άτομα 2, με τηλεφωνική κράτηση που προηγήθηκε 2 μέρες νωρίτερα. Η διαδικασία της κράτησης παραμένει η ίδια, μάλλον εκνευριστική, αφήνεις τα στοιχεία σου σε τηλεφωνητή και σε παίρνουν πίσω για επιβεβαίωση και οριστικοποίηση. Η αλήθεια είναι ότι αμφιταλαντεύθηκα, αν πρέπει να αφαιρέσω μια ντοματούλα από το service. Τελικά δεν το έκανα και ο λόγος είναι μάλλον η εξαιρετική εμπειρία που αποκόμισα την μέρα της επίσκεψης μου.

Ο χώρος είναι ριζικά μεταμορφωμένος προς το καλύτερο. Το ''ανακυκλώσιμο'' νεοταβερνίσιο ντεκόρ πετάχτηκε στα σκουπίδια και την θέση του πήρε ένα πολύ κομψό, σικάτο, διακριτικό, αστικό ντεκόρ, στο οποίο όλα βρίσκονται σε αρμονία. Θα μπορούσε να αποτελεί case study μιας relaxed elegance τεχνοτροπίας, αλλά αυτό ας το κρίνουν οι ειδικοί διακοσμητές. Οι πίνακες ζωγραφικής, τα ράφια με βιβλία, φυτά και λοιπά διακοσμητικά αντικείμενα, ο προσεγμένος φωτισμός (σποτ τοίχου, κομψά φωτιστικά οροφής και πορτατίφ), τα προσεκτικά τοποθετημένα τραπέζια (στα όρια ανοχής του privacy) και ο κομψός δερμάτινος καφέ καναπές, σαφώς και δεν περνούν απαρατήρητα.

Highlight η ''παλιομοδίτικη'' 6άρα τραπεζαρία με τα ''λιονταρίσια'' πόδια, σε ρόλο VIP τραπεζιού στο βάθος της αίθουσας. Μου ανέσυρε μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια, διότι παρόμοια τραπεζαρία 8 θέσεων είχε και η γιαγιά μου. Κάτω από την μεγάλη βιβλιοθήκη παραμένει το τζαμένιο άνοιγμα, για οπτική επαφή με τους μάγειρες σε ώρες δημιουργίας. Η art de la table λιτή, φινετσάτη και προσεγμένη. Αν ο χώρος είχε άλλα 20τ. μ, αλλά με τον ίδιο αριθμό τραπεζιών, τότε θα ήταν ΑΝΕΤΟΝ με όλη την σημασία της λέξης και θα έπαιρνε ΑΝΕΤΑ 4 ντοματούλες.

Το service εξαιρετικό, από την υποδοχή μέχρι το ξεπροβόδισμα. Ευγενικό, φιλικό, διακριτικό, προσεκτικό, ενίοτε με χιούμορ, απαλλαγμένο από ψευτοδηθενιές, είναι διαρκώς στην διάθεση σου. Οι σερβιτόροι ελίσσονται με προσοχή και επιδεξιότητα στον περιορισμένο χώρο και μου άφησαν την εντύπωση ότι ξέρουν πολύ καλά την δουλειά τους. Η ροή των πιάτων πολύ καλή και οι λοιπές διαδικασίες που συνήθως απασχολούν τον πελάτη, γενικά κύλησαν πολύ ομαλά χωρίς προβλήματα.

Το κοινό πολυσυλλεκτικό, οικογένειες με μικρά παιδιά, παρέες 4άρες και 6άρες, ζευγαράκια, όλοι έδειχναν απόλυτα χαλαροί και εξοικειωμένοι με τον χώρο, απολαμβάνοντας το γεύμα τους. Celebrity της ημέρας ο κ. Μητσικώστας, ο οποίος γευμάτιζε στο δίπλα ακριβώς τραπέζι, δεν αντιλήφθηκα όμως να τύχει κάποιας ξεχωριστής ή ιδιαίτερης αντιμετώπισης.

Η κάρτα του μενού είναι πλήρως εναρμονισμένη με το ''μανιφέστο'' της επιχείρησης, όπως μνημονεύεται στο σχετικό site. Η βαρύτητα δίνεται στην εποχικότητα των προϊόντων, στην ''δίκαιη'' τιμολόγηση και στην απλότητα των γεύσεων. Αλλάζει κάθε μήνα και τουλάχιστον για τον Οκτώβριο, ήταν διαθέσιμο στην σελίδα του εστιατορίου στο φατσοβιβλίο.

Η έκταση του είναι τόσο όσο και περιείχε 4 σαλάτες, 7 ορεκτικά, 8 κυρίως και 5 γλυκά. Το hit του μαγαζιού παραμένει, ναι σωστά μαντέψατε, οι τηγανιτές πατάτες με τριμμένη βαρελίσια φέτα και χωριάτικα αυγά, αυτό το ‘’comfort σιγουράκι’’ που θα το λατρέψουν μικροί και μεγάλοι. Εμείς δοκιμάσαμε:

-Εξαιρετικές πιτούλες πασπαλισμένες με πάπρικα (αντί ψωμιού).

-Καρπάτσιο από λαβράκι, με μαρινάτο σταμναγκάθι, κρίταμο και ανθό κάππαρης Άνδρου, λαδολέμονο και wasabe. Ήταν όπως ακριβώς ακούγεται, λαχταριστό, φινετσάτο, με αρμονική ισορροπία όλων των συστατικών, μια εξαιρετική εισαγωγή στο γεύμα μας. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στο πάντρεμα του wasabe, του λαδολέμονου, του κρίταμου και της κάππαρης, έτσι ώστε να αναδεικνύουν την φίνα γεύση του καρπάτσιο και του σταμναγκαθίου.

-Μιλφέιγ με χωριάτικα φύλλα πίτας, ψητές μελιτζάνες, ντοματίνια και πικάντικο πέστο φέτας με φύλλα βασιλικού. Το food styling για σεμινάριο, με ανάγκασε να βγάλω το κινητό και να το φωτογραφίσω. Εξαιρετικές πρώτες ύλες, άριστα εκτελεσμένες και αρμονικό πάντρεμα της Ελληνικής με την διεθνή κουζίνα, οι εντυπώσεις μου από αυτό το πιάτο.

-Φιλέτο λαβράκι ψητό, με φάβα Σαντορίνης, σταμναγάθι τσιγαριαστό με μυρωδικά και ντοματίνια το δικό μου πιάτο. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ πιάτο, άρτια παρασκευασμένο και παρουσιασμένο, με πλούσια ποσότητα ψαριού, ζουμερό και ψημένο στο point. Τα υλικά φωνάζουν από μακριά Ελλάδα αλλά με μια σύγχρονη νότα. Εγώ ως ερασιτέχνης γευσιγνώστης αναρωτήθηκα. Έρχονται στην Ελλάδα τουρίστες και δοκιμάζουν gyros, souvlaki, tzatziki, mousaka και λοιπά κοινότυπα. Μήπως κάτι πρέπει να αλλάξει; Μήπως πρέπει ως χώρα να προσπαθήσουμε περισσότερο, προκειμένου να πείσουμε τους τουρίστες, ότι υπάρχουν πολύ πιο αξιόλογα Ελληνικά πιάτα, με γευστικό υπόβαθρο άξιο αναφοράς; Λέω μήπως;

-Φιλετάκια από κοκοράκι μαριναρισμένα με λάιμ και κόλιανδρο με πράσινη σαλάτα, κινόα, αβοκάντο και καλαμπόκι για την γυναίκα μου. Ένα πιάτο επίσης εξαιρετικό με νότες δημιουργικές και fusion. To food styling επίσης εξαιρετικό, η σαλάτα φορμαρισμένη σωστά, τα σε αφθονία χρώματα έκαναν την εικόνα του πιάτου πολύ ιδιαίτερη. Το κοκοράκι σε άφθονη ποσότητα, τέλεια μαριναρισμένο έβγαζε τις γεύσεις που αρέσουν στην γυναίκα μου.

-Και κλείνουμε με το επιδόρπιο. Δεν υπάρχουν εκπλήξεις, πήραμε ότι παίρνουν σχεδόν όλοι, γκανάς πικρής σοκολάτας με φυστικοβούτυρο, καραμέλα γάλακτος και τριμμένα σοκολατένια μπισκότα. Απογειωτικό και λιγωτικό με την καλή έννοια, ένα επιδόρπιο που μπορεί να ανασύρει παιδικές μνήμες. Το food styling επιδέχεται βελτίωση, αλλά μπρος στην υπέροχη γεύση ποιος νοιάζεται για τέτοιες λεπτομέρειες;

-Το γεύμα μας συνόδεψε ένα μπουκάλι συμπαθητικό λευκό κρασί Κυρά της Λίμνης (νομίζω ποικιλία ροδίτης).

Check please. Στα 79€ με απόδειξη. Κανείς δεν είπε ότι εδώ θα φάτε κοψοχρονιά, τα υλικά είναι εποχιακά και ποιοτικά, αλλά μια μικρή μείωση τιμών (ειδικά στα κυρίως πιάτα που ‘’ψιλοξεφεύγουν’’ τιμολογιακά) θα είναι πάντα καλοδεχούμενη.

Κατέληξα ότι:
Η ανακαίνιση του ΑΝΕΤΟΝ αποδείχθηκε ‘’νόστιμη’’ και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα από όλες τις απόψεις. Νομίζω ότι είναι ότι πιο κοντά στο μοντέρνο Greek comfort food, πασπαλισμένο με άφθονο twist, διακριτικές gourmet πινελιές και την δημιουργική ανησυχία, ενός πραγματικά ικανού chef. Αν ο κ. Καλλίδης αφήσει οριστικά πίσω του τις ''κακοτοπιές'' της δεύτερης και ‘’αμήχανης’’ περιόδου λειτουργίας του ΑΝΕΤΟΝ, τότε πραγματικά μπορεί να αφήσει το στίγμα του στην Νέα Ελληνική κουζίνα και να επαναπροσδιορίσει την ελληνική γευστική παράδοση. Του το εύχομαι ολόψυχα!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Ιαν
20
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Με την άφιξη της νέας χρονιάς, είπαμε με την αδερφή μου να μας περιποιηθούμε και να κάνουμε δώρο στους εαυτούς μας μια νόστιμη και γκουρμεδιάρικη έξοδο για φαγητό. Είπαμε ότι δε θα λυπηθούμε τα χρήματα και θα δώσουμε κάτι παραπάνω για να το απολαύσουμε. Και κάπως έτσι βρεθήκαμε το βράδυ της προπερασμένης Παρασκευής στο Άνετον- καθόλου τυχαία η επιλογή του συγκεκριμένου προορισμού, καθώς έχουμε ξαναπάει και θέλαμε κάτι εγγυημένο. Ε, λοιπόν τα σκάσαμε, αλλά το καταευχαριστηθήκαμε, αποστολή δηλαδή εξετελέσθη με μεγάλη επιτυχία!

Η κράτηση είχε ήδη γίνει μερικές ημέρες πριν, καθώς ο χώρος είναι σχετικά μικρός και δεν θέλαμε να βρεθούμε να ψάχνουμε εναλλακτικές, θέλαμε σώνει και ντε να πάμε στο Άνετον. Όλα πήγαν καλώς κι έτσι 8 η ώρα το βραδάκι καταφθάσαμε κι ήμασταν μόλις η δεύτερη παρέα που είχε κάνει την εμφάνισή της. Βέβαια, το μαγαζί δεν άργησε να γεμίσει και πολλοί που έσκασαν χωρίς κράτηση, έφυγαν απογοητευμένοι. Εμείς καλοβολευτήκαμε σ’ ένα συμπαθέστατο γωνιακό τραπέζι για δύο, το οποίο όμως ήταν αρκούντως άνετο κι ευρύχωρο.

Συμπαθέστατος ο χώρος, είναι ωραία που δεν είναι πολύ μεγάλος κι εκ των πραγμάτων καταλήγει πιο κόζι και φιλικός. Εξωτερικά μπροστά από τη μεγάλη τζαμαρία που βλέπει στο ήσυχο αμαρουσιώτικο δρομάκι βρίσκεται περβάζι με όμορφα φυτά, που μεριμνούν για την ιδιωτικότητα των θαμώνων. Εσωτερικά το ξύλο και οι γήινες χρωματικές αποχρώσεις είναι τα κυρίαρχα συστατικά, τα οποία συνοδευόμενα από τον χαμηλό και διακριτικό φωτισμό, δημιουργούν μία εξαιρετικά χαλαρωτική ατμόσφαιρα. Όμορφος χώρος κι ανεπιτήδευτος, ιδανικός για χαλάρωση και κουβεντούλα.

Εξίσου ανεπιτήδευτο είναι το προσωπικό, το οποίο είναι άριστο στις υπηρεσίες του. Όλοι τους ήταν ιδιαίτερα χαμογελαστοί, ευγενικοί και διακριτικοί, και ήταν διαρκώς παρόντες, χωρίς όμως να μας κουράσουν. Περιττό να πω ότι οι ρυθμοί με τους οποίους σερβιρίστηκαν τα πιάτα μας ήταν άψογοι και η ροή που υπήρξε ήταν άριστη. Όλα βέβαια πολύ κάζουαλ και χαλαρά, ακριβώς αυτό που εγώ προσωπικά θεωρώ ως το ιδανικό.

Το σκηνικό λοιπόν για το τέλειο δείπνο χτίστηκε επιτυχώς και τα πιάτα που γευτήκαμε ήρθαν να μας ικανοποιήσουν απόλυτα. Σημειώνω ότι το μενού είναι περιορισμένο και ανανεώνεται διαρκώς, καθώς βρίσκεται σε συμβατότητα με τα καλούδια που προσφέρονται ανάλογα με την εποχή. Υπάρχουν βέβαια κάποιες σταθερές αξίες, που θα βρει κανείς όποτε πάει, ενώ προσφέρονται και πιάτα ημέρας, τα οποία παρουσιάζονται πολύ αναλυτικά από το ενημερωμένο και εξυπηρετικό προσωπικό. Εμείς γευτήκαμε τις επιλογές του καταλόγου όπως είχε διαμορφωθεί το Δεκέμβρη- αν και η επίσκεψή μας έγινε 8/1.

Στην αρχή έρχεται το απαραίτητο εμφιαλωμένο νερό (ρώτησαν για να μας σερβίρουν, δεν ξέρω εάν θα ζητούσαμε κανάτα τι θα παιζόταν, αλλά δε φαντάζομαι να υπήρχε θέμα- 2 ευρώ, βέβαια το νερό, να τα λέμε αυτά). Έρχονται και ψημένες πιτούλες πασπαλισμένες με πάπρικα, πολύ νόστιμες, άλλο ένα δίευρω κι αυτές.

Ξεκινήσαμε λοιπόν με νόστιμη, δροσερή και φρεσκότατη πράσινη σαλάτα με άγρια κόκκινη ρόκα και άλλες πρασινάδες, υπέροχες, πεντανόστιμες τυροκροκέτες από κατσικίσιο τυρί και βινεγκρέτ μύρτιλων. Ήταν εξαιρετική και φανταστείτε ήταν το πιάτο εκείνο που αξιολογήσαμε στο τέλος ως το λιγότερο αγαπημένο.

Συνεχίσαμε με τα ωραία μας ορεκτικά. Υπέροχο τσιζκέικ από παντζάρι και κατσικίσιο τυρί με σασίμι σολωμού, μυρωδικά και λεμόνι. Οι γεύσεις έρχονταν κι έδεναν υποδειγματικά μεταξύ τους, χωρίς καμία να καπελώνει την άλλη κι όλες είχαν τη θέση τους αλληλοσυμπληρούμενες στο φανταστικό αυτό πιάτο. Υπέροχο, τι να λέμε τώρα.

Πήραμε και το ταρτάρ από μοσχαράκι γάλακτος, με κρεμμυδάκι, χυμό και ξύσμα λεμονιού, ρίγανη και κάτι τεράστια κομμάτια από φρυγανισμένο ελαιόψωμο. Προσωπικά, φίλη κολλητή με το ταρτάρ δεν θα έλεγα ότι είμαι, αλλά η συγκεκριμένη εκδοχή του με άφησε απόλυτα ικανοποιημένη. Ήταν σαν μια ελληνοποιημένη εκτέλεσή του. Υπερβολική βρήκα την ποσότητα του λιόψωμου και δεν μ’ ενθουσίασε κιόλας γευστικά- μ’ αυτό έχει ίσως να κάνει και το γεγονός ότι δεν μ’ αρέσει η ελιά, βέβαια.

Στα κυρίως δουλέψαμε και οι δύο από ένα σουβλάκι ζουμερού, τρυφερού, υπέρτατα καλοψημένου σολωμού, ο οποίος συνοδευόταν από ρύζι με αμύγδαλα και μια υπέροχη σος, ήταν πραγματικά όνειρο. Για μένα αυτό το πιάτο αναδείχθηκε στο αγαπημένο μου της βραδιάς, η αδερφή μου ακόμα δεν έχει καταλήξει.

Και μιας και την κάναμε που την κάναμε την εξτραβαγκάντσα μας, είπαμε να ολοκληρώσουμε την πανδαισία γεύσεων με ένα γλυκό. Οι επιλογές αρκετές, αλλά επειδή υπήρξε διχογνωμία σχετικά με το γλυκό που θα προτιμούσαμε, καταλήξαμε σ’ ένα συμβιβασμό, που όμως απεδείχθη σκέτη κόλαση. Χριστουγεννιάτικο τσιζκέικ με κρέμα πορτοκάλι και βάση από μελομακάρονο. Δεν ξέρω πώς σας ακούγεται, εμένα δεν μ’ ενθουσίασε από την περιγραφή. Ήταν όμως τελικά κι αυτό υπέροχο.

Ήπιαμε και δύο μισόλιτρα από το πολύ καλό χύμα λευκό τους, μοσχοφίλερο. Και κληθήκαμε στο τέλος να πληρώσουμε για όλα τα παραπάνω 89 ευρώ, φίλες και φίλοι μου καλοφαγάδες. 45 ευρώ έκαστη, δηλαδή. Και για κέρασμα ούτε λόγος. Δεν το λες και για κάθε μέρα, ούτε για κάθε βδομάδα το λες, ούτε καν για κάθε μήνα. Και μεταξύ μας, τώρα, εντάξει, θαρρώ τους παίρνει να ρίξουν λίγο τις τιμές. Όπως όμως και νά ‘χει δεν τα κλάψαμε, ίσα ίσα, όπως από την αρχή δήλωσα, το ευχαριστηθήκαμε φουλ και στο μέλλον, θα το ξανατιμήσουμε κιόλας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Απρ
10
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Προ καιρού με είχε προσκαλέσει μια ελληνοαμερικανίδα φίλη μου για dinner στο Μαρούσι, στο κλασικό πια εστιατόριο ΑΝΕΤΟΝ, για το οποίο, by the way, διάβασα και καλές κριτικές από mavtasos, fratello, Rose_Tyler, underwater κι άλλους χρήστες. Πράγματι, ο κ. Βασίλης Καλλίδης, ταλαντούχος σεφ και τηλεπαρουσιαστής, μαζί με τον κ. Δημήτρη Φωτόπουλο, έχουνε κάνει πολύ καλή δουλειά, με αυτόν τον minimal 50’s & 60’s designed space of a sophisticated bourgeois dining-room!

Το ΑΝΕΤΟΝ άνοιξε το 2005 και λειτουργεί Τρίτη με Σάββατο για dinner, και τις Κυριακές μόνο για lunch, ενώ τις Δευτέρες είναι κλειστό. Ο χώρος με καμιά 15αριά τραπέζια, για 40-50 άτομα, δεν είναι αχανής κι έτσι νομίζω πως πετυχαίνει μια φιλική ατμόσφαιρα, κάτι σαν μια μεγάλη οικογένεια.

Βοηθάει και το ντεκόρ με τα ράφια και τη βιβλιοθήκη, τον χαμηλό κάπως φωτισμό, τα διάφορα κάδρα, μικρά και μεγάλα, μαζί με τον δερμάτινο καφέ καναπέ, που θυμίζουν αστικό σαλόνι, τον πετυχημένο συνδυασμό των ανοιχτόχρωμων τοίχων με το καφέ του ξύλου, και πάνω απ’ όλα, τη γωνιά της σπιτικής τραπεζαρίας, που την κοσμεί το αριστοκρατικό τραπέζι με τα ξυλόγλυπτα πόδια!!

Τα παιδιά στο service άψογα, ευγενικά και προπαντός ενήμερα για το μενού, που βασίζεται σε άριστες, εποχιακές πρώτες ύλες, κυρίως από την Ελλάδα μας, και που ανανεώνεται τακτικά, κάθε 1-2 μήνες. Το μενού λοιπόν είναι σχετικά περιορισμένο, και περιλαμβάνει περίπου 10 ορεκτικά και σαλάτες, γύρω στα 8-13 €, άλλα τόσα κύρια πιάτα στα 10-20 €, και 3-4 γλυκά στα 6 €.

Από ποτά, υπάρχουν αναψυκτικά και μπύρες, σε τιμές ανάλογες με το level του χώρου, όπως και χύμα κρασί, γύρω στα 8 € το μισόλιτρο, και αν υπάρχει όρεξη, κέφι και money, ωραία εμφιαλωμένα κρασιά, γύρω στα 30-40 € τα πιο πολλά, όπως π. χ. το ΒΙΒΛΙΑ ΧΩΡΑ, κ. λπ. Ας μην ξεχνάμε πως το value for money είναι πάντα συνάρτηση του επιπέδου του κάθε χώρου, κι ας μην παραπονιόμαστε που χαλάμε κάποτε περισσότερα λεφτά, αρκεί βέβαια να τα έχουμε!!

Εμείς πήραμε μια πράσινη σαλάτα με γραβιέρα, ξινόμηλα και φουντούκια, τις κλασικές τηγανιτές πατάτες με αυγό μάτι, ένα στήθος κοτόπουλου γεμιστό με κρεμώδες τυρί και λαχανικά, ένα φιλέτο σολομού με μέλι, σόγια, αρωματικό ρύζι κι αμύγδαλα, ένα bitter chocolate ganache with caramel, peanut-butter and cookies, ένα tiramisu with bitter chocolate, mascarpone cream, liquor coffee and nuts. Ήπιαμε mineral water και ένα μισόλιτρο χύμα άσπρο κρασί, νομίζω μοσχοφίλερο. Ήταν όλα αντάξια του χώρου και της καλής βαθμολογίας μου. Πληρώσαμε 72 €, i. e. Class rate: per person 26/36 €.

Περάσαμε άνετα και όμορφα στο ΑΝΕΤΟΝ και φυσικά σας το κάνω recommend!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Δεκ
02
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Μεσημεράκι Κυριακής ανηφορίσαμε προς το Μαρούσι, είχαμε ακούσει για το ΑΝΕΤΟΝ Και δύο από την πενταμελή παρέα μας είχαν ήδη επισκεφτεί το μαγαζί με πολύ καλές εντυπώσεις.

Από την στιγμή που μπαίνεις στο μαγαζί αισθάνεσαι να σε περιμένουν.
Ο χώρος απλός φωτεινός με ξεχωριστές πινελιές όπως οι γωνίες με τους δερμάτινους καναπέδες και την όμορφη τζαμαρία που χωρίζει την κουζίνα που μπορείς να βλέπεις όσους εργάζονται σ'αυτήν. Ίσως λίγο μικρός αλλά χαριτωμένος και όντως άνετος!

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι η καλή ποιότητα των υλικών του και η εξαιρετική γεύση που σου άφηνε ο καλός συνδυασμός μεταξύ τους.
Στην αρχή το καλαθάκι με τις πιτούλες πασπάλισμένες με πάπρικα ήταν καλό ίσως όμως χρειαζόταν ένα συνοδευτικό.

Δοκιμάσαμε τρεις σαλάτες του. Η σαλάτα με τα ψητά λαχανικά, ρεβύθια και μια εξαιρετική σος με φέτα ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδοκιμάσει, όπως και η σαλάτα με τις ψητές γαρίδες πάρα πολύ νόστιμη.

Τα κυρίως πιάτα μία καρμπονάρα πεντανόστιμη και αρκετά διαφορετική από τις συνηθισμένες. Το μπιφτέκι με τα ζεματιστά χόρτα και τις τηγανιτές πατάτες νόστιμο και ζουμερό. Το ψητό μπούτι κοτόπουλο με πουρέ κολοκύθας δεν ήθελα να τελειώσει. Ο λαιμός χοιρινού σε πουγκί από λαδόκολα νοστιμότατο. Το ίδιο και το ψαρονέφρι σωστό ψημένο ζουμερό. Όπως καταλάβατε μπήκαμε στον πειρασμό να δοκιμάζει ο ένας τα πιάτα του άλλου.

Δεν δοκιμάσαμε βέβαια την σπεσιαλιτέ του μαγαζιού που βλέπαμε να σερβίρεται σε όλα τα τραπέζια ψιλοκομμένες πατατούλες τηγανιτές με αυγό και τυρί όπως και γλυκό, Το αφήσαμε για την επόμενη φορά που σίγουρα θα ξαναπάμε.

Ο λογαριασμός μας φάνηκε αναφορικά με την ποιότητα των υλικών λογικός 115 ευρώ για 5 άτομα βέβαια ήπιαμε ελάχιστα και χωρίς επιδόρπιο.
Το σέρβις του σε πολύ καλό χρόνο και με ενδιαφέρον στην καλή εξυπηρέτηση του πελάτη.

Νομίζω μια καλή επιλογή για όποιον θελήσει να το επισκεφτεί'

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Μαι
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Όταν πρωτοάνοιξε το ΑΝΕΤΟΝ (2005-2006) ήταν πολύ κοντά στην παλιά μου γειτονιά.

Ο κος Καλίδης βέβαια ήταν άγνωστος τότε. Από την πρώτη φορά που το επισκέφθηκα με ενθουσίασε γιατί είχε φρέσκια προσέγγιση στα πιάτα του οπότε ακολούθησαν κι άλλες επισκέψεις όλες σε υψηλό επίπεδο.

Όταν άρχισε όμως να γίνεται γνωστός παρατήρησα μία ¨χαλαρότητα” σε πιάτα του π. χ. πολύ μα πάρα πολύ σκόρδο σε πιάτο με ζυμαρικό και σουπιά με υψηλή χρέωση (φανταστείτε μου φάνηκε πάρα πολύ παρ΄ ότι μου αρέσει αρκετά και το κρεμμύδι και το σκόρδο αλλά και οι γευστικές κουλτούρες μας ταιριάζουν μιας κι ο κ. Καλίδης έχει καταγωγή από Βόρεια Ελλάδα όπως κι εγώ).

Επίσης αδιάφορα ψημένα ψάρια σε υπερβολικά υψηλές τιμές.
Αναφέρομαι στην περίοδο 2009-2010. Από τότε δεν ξαναπήγα και λόγω αλλαγής συνοικίας αλλά και γιατί τα εστιατόρια όπως γνωρίζουμε όλοι είναι πάρα πολλά.

Τελευταία από τύχη ουσιαστικά ξαναβρέθηκα στα λημέρια αυτά και είπα να περάσουμε να δοκιμάσουμε μετά από χρόνια τις γεύσεις. Και μάλλον καλά κάναμε.

Αφού περιμέναμε γύρω στην μισή ώρα καθίσαμε σε τραπέζι για δύο έχοντας ήδη την πρόταση και από τον κ. Καλίδη και τον Δημήτρη τον μαιτρ για το ταρτάρ ψαριού. Δεν μπορώ να πω ότι συμπαθούμε γενικά τα ταρτάρ γιατί για να γίνει το ωμό ελκυστικό και νόστιμο χρειάζεται πραγματική τέχνη από τον σεφ.

Ο χώρος είναι σχετικά μικρός, συμπαθής, μίνιμαλ, μου άρεσε βέβαια περισσότερο τα πρώτα χρόνια του, τότε που θύμιζε παλιά Ελληνική ταινία 2,5/4.

Μας έρχονται για αρχή δύο ποτήρια λευκό κρασί, φρουτώδη, ωραία γεύση, 2 € έκαστο, πολύ καλή τιμή. Ψωμάκια εξαιρετικά, δικά τους, 2 €, εμφιαλωμένο νερό
2 €, οπότε ότι πάρεις για αρχή ►2 €.

ΣΑΛΑΤΑ ΑΓΡΙΑ ΡΟΚΑ με τρουφάκια από κατσικίσιο τυρί και μία ωραία βινεγκρέτ. Στιφή μεν ωραία γευστικά δε, φρέσκια, καλή σε αναλογία για την τιμή της 10 €.

ΤΑΡΤΑΡ ΨΑΡΙΟΥ με φρέσκο κρεμμυδάκι και άνιθο (και λεμόνι νομίζω) 12 €. Πραγματικά ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ παρ' ότι όπως ανέφερα ήδη είμαστε επιφυλακτικοί με τα ταρτάρ γενικά. Ο κ. Καλίδης μας είπε ότι το συγκεκριμένο πιάτο το ετοιμάζει κάποιος σεφ της κουζίνας του όμως μπράβο γιατί όλες αυτές οι δουλειές είναι ομαδικές και στο τέλος της ημέρας κερδίζει η ομάδα.

ΣΠΑΓΓΕΤΙ ΜΕ ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ και άλλα λαχανικά και μυρωδικά, ένα επίσης εξαιρετικό πιάτο, 12 €.

ΦΙΛΕΤΟ ΜΥΛΟΚΟΠΙ με λαδολέμονο, κρεμμύδι και wasabe αν δεν κάνω λάθος, εξαιρετικές γεύσεις και αρώματα, ιδιαίτερο πιάτο,17 €. 4άρι καθαρό.

Η εξυπηρέτηση καλή, χωρίς κάτι ιδιαίτερο, “τόσο, όσο”, 3/4.

Συνολικά πληρώσαμε 61 € με τρία ποτήρια λευκό κρασί (στην απόδειξη χρεώθηκαν από 2 € όπως ανέφερα, δεν ξέρω αν είναι αυτή η τιμή τους ή αν απλά τα 2 πρώτα κεράστηκαν, πάντως δεν μας είπαν κάτι τέτοιο... ).

Αυτό που διαπίστωσα ευχάριστα ήταν η μαγειρική ωριμότητα του κ. Καλίδη, μετά από περίπου δέκα χρόνια στο ίδιο μέρος στο Μαρούσι πραγματικά δίνει ωραίες γευστικά προτάσεις και σε αρκετά καλές τιμές.

Ανακεφαλαιώνοντας θα έλεγα ότι το ΑΝΕΤΟΝ ήταν μια ευχάριστη έκπληξη μετά από χρόνια και γευστικά αλλά και στο VFM.

ΜΠΡΑΒΟ, θα ξαναπάμε σύντομα.

ΥΓ. Το VFM θα ήταν καλύτερο αν υπήρχε κέρασμα στο τέλος..

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Απρ
17
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Έχουν ειπωθεί πολλά οπότε θα είμαι λακωνικός.

Menu Δεκεμβρίου.

Χώρος εξαιρετικός!

~ Κεφτεδάκια κοτόπουλου με πλιγούρι, δυόσμο και ντιπ γιαουρτιού. Ενδιαφέρουσα γεύση

~ Καρμπονάρα καλή και γευστική (ίσως το πιο πετυχημένο πιάτο)

~ Μοσχαράκι κατσαρόλας braisé με μανιτάρια και φρέσκια μαύρη τρούφα με άγριο ρύζι, κάσιους και μαϊντανό... που δεν εντυπωσίασε γιατί ήταν πάρα πολύ στεγνό

~ Φιλέτο Μυλοκόπι Μεσογείου. Πατατοσαλάτα με κάπαρη, μυρωδικά, νεροκάρδαμο και ζεστό λαδολέμονο. Καλό πιάτο

~ Σολωμός με χορταρικά αδιάφορός και παραψημένος που στέγνωσε

~ Καλές οι Τηγανιτές πατάτες με αυγά και τυρί αλλά περιμένω κάτι καλύτερο από τέτοιο εστιατόριο

Τα γλυκά εντυπωσιακά σαν σύνθεση /σύλληψη αλλά θα τα χαρακτήριζα αποτυχημένα.

Αργό, κακό και snob σέρβις (εκτός από το παιδί για τα νερά).

Συνοψίζοντας: Αρκετά μέτριο φαγητό ειδικά για τα λεφτά που δίνεις επομένως δεν ξαναπάω σίγουρα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Σεπ
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Το Άνετον είναι το ένα από τα δύο αγαπημένα μου εστιατόρια στην Αθήνα. Και αυτό γιατί, κάθε, μα κάθε φορά, είναι μία καινούρια γευστική επίσκεψη που ανοίγει στη γεύση και στην όσφρησή μου νέους ορίζοντες!

Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, 2015. Κράτηση για 4 άτομα στις 21:00.

Ο χώρος όπως πάντα άνετος - άλλωστε δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς - το λέει και το ίδιο του το όνομα. Τα τραπέζια με ιδανική απόσταση το ένα από το άλλο, χαμηλός φωτισμός, απαλή μουσική, ευγενέστατο προσωπικό. Όλα στην πένα.

Ορεκτικά:

Επιλέξαμε:

Τις κλασικές πια - τηγανιτές πατάτες με αυγό τηγανητό ελευθέρας βοσκής. Σερβίρονται και με φέτα αλλά δυστυχώς δεν την προτιμούσε όλη η παρέα, οπότε επιλέξαμε μόνο με αυγό. Η μόνη μου παρατήρηση σχετικά με αυτό το πιάτο που πάντοτε υπάρχει στο μενού του Άνετον - και παντοτε το επιλέγουμε - είναι ότι μου κακοφαίνεται να είναι 4 άτομα παρέα και τα αυγά στο ορεκτικό να είναι μόνο 2. Έχει τύχει να πάμε 6 άτομα και τα αυγά να είναι και πάλι μόνο 2. Θα προτιμούσα όσα τα άτομα τόσα και τα αυγά.

Ρολάκια γεμιστά με γαρίδες, πέστο μυρωδικών με αμύγδαλα και τσάντνεη με σταφύλια και σαφράν. ΥΠΕΡΟΧΕΣ. 10/10. Μακάρι να υπάρχουν και σε κάποιο μενού επόμενου μήνα.

Σαλάτες:

Πήραμε μία πράσινη σαλάτα με baby σπανάκι και άγρια ρόκα, τυροκροκέτες με πασατέμπο και βινεγκρέτ με μέλι και πορτοκάλι. Υπέροχη και πολύ χορταστική. 10/10.

Κυρίως πιάτα:

Δε θα μπορούσε να λείπει από το τραπέζι η καρμπονάρα λιγκουίνι με πορτομπέλο μανιτάρια, ψιλοκομμένο πράσο, χειροποίητο λουκάνικο και κρέμα λιωμένης παρμεζάνας με φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Είμασταν 4 και παραγγείλαμε οι 2 από τους 4 αυτό το υπέροχο πιάτο, το οποίο φυσικά επιλέγουμε ξανά και ξανά όποτε πηγαίνουμε. Δεν έχω φάει ποτέ και πουθενά ωραιότερη εκδοχή καρμπονάρας. Είναι λίγο βαριά για βράδυ, αλλά αξίζει και την τελευταία μπουκιά. Βελούδινη και υπεργευστική. Σταθερή αξία. 10/10.

Λαβράκι φιλέτο ψητό με αχνιστά φασόλια, κολοκυθάκια και λαδολέμονο με αβοκάντο και μυρωδικά. Για τη φίλη μας, που είναι λάτρης του ψαριού, ήταν καταπληκτικό. Εγώ το βρήκα πολύ ελαφρύ, έως και λίγο αδιάφορο.

Τέλος, πήραμε ένα πιάτο ημέρας που δεν υπήρχε στο μενού Σεπτεμβρίου, ψαρονέφρι γεμιστό με βασιλικά σύκα συνοδεύομενο από αρωματικό ρύζι. Είχε μία υπέροχη σος, το βρήκα πάρα μα πάρα πολύ καλό. Απλώς, δεν είμαι μεγάλη fan του σύκου.

Γλυκά:

Γκανάς πικρής σοκολάτας με φυστικοβούτυρο, καραμέλα γάλακτος και τριμμένα σοκολατένια μπισκότα. Ήταν τεράστιο, υπερσοκολατένιο και πάρα πολύ χορταστικό. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ. 10/10

Πολίτικο παγωτό καϊμάκι με σάμαλι, σπιτικό γλυκό του κουταλιού πορτοκάλι και λεβάντα. Ήταν πραγματικά σα σπιτικό, σαν να το έφτιαξε η γιαγιά. Πάρα πολύ ωραίο, θα το ξαναδοκίμαζα και ας μου ξίνιζε λίγο το γλυκό κουταλιού πορτοκάλι. Μας το κέρασε ο ευγενέστατος host του μαγαζιού. Υπέροχος στη δουλειά του, χαμογελαστός και όπως πάντοτε πάρα πολύ εξυπηρετικός.

Το καλύτερο για το τέλος:
Παγωμένη βελουτέ από πεπόνι με παγωτο καϊμάκι και πούδρα από μπισκότα πτι μπερ. Δεν έχω λόγια, συγκλονιστικό γλυκό. Άφησε άφωνη όλη την παρέα. 10/10.

Για όλα αυτά, μαζί με 4 ποτήρια λευκό κρασάκι, 3 ατομικά Μοσχάτο Dasti και 2 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό, πληρώσαμε 35€ το άτομο. Άλλες φορές χωρίς κρασί το budget το άτομο δεν έχει ξεπεράσει ποτέ τα 30€. Άξιζε και το τελευταίο μας ευρώ αυτή η βραδιά.

Συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα, γιατί κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά και βγαίνει αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Οκτ
02
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Είναι η πολλοστή φορά που επισκέπτομαι το συγκεκριμένο εστιατόριο και πρέπει να ομολογήσω οτι ίσως ήταν αυτή που μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις,

Επισκέφθηκα το ΑΝΕΤΟΝ μαζί με 2 ξένους συνεργάτες μου ενα βράδυ καθημερινής την προηγούμενη εβδομάδα, μόλις άνοιξε (20.00μμ). Στην αρχή το μαγαζί ήταν προφανώς άδειο αλλά μέχρι να φύγουμε, είχε σχεδόν γεμίσει και η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά ευχάριστη χωρίς να επικρατεί βαβούρα.

Το σέρβις όπως πάντα πολύ πρόθυμο να βοηθήσει και πολύ φιλόξενο, κατευθυνόμενο απο τον πολύ ευγενικό και εξυπηρετικό (αλλά και γνώστη) κ. Φωτόπουλο.

Παραγγείλαμε 1 σαλάτα και 3 πρώτα για τη μέση: 1 σαλάτα με πλιγούρι η οποία ήταν πολύ ευχάριστη και με ωραία βινεγκρετ), λουκουμάδες φουρνιστής ντομάτες (το πιο ωραίο απο τα ορεκτικά), και ενα μιλφέιγ μελιτζάνας το οποίο ηταν καλό χωρίς να ειναι κάτι ιδιαίτερο. Τέλος, και εκτός κάρτας, παραγγείλαμε μια χοιρινή τηγανιά με μους μασκαρπόνε. Ενα πιάτο το οποίο έχω δοκιμάσει και άλλες φορές και πραγματικά ειναι απο τις καλυτερες τηγανιές που μπορεί κάποιες να δοκιμάσει.

Για κυρίως επέλεγα το συκώτι (μέτρια ψημένο) και ήταν όντως πολυ τρυφερό και χωρίς βαριά μυρωδιά. Συνοδευόταν απο ψητά λαχανικά τα οποία αν και ωραία ψημένα, και φρέσκα, δεν θεωρώ οτι ταίριαζαν απόλυτα με το συκώτι. Παρόλα αυτά βοήθαγαν στο να κρατήσουν το πιάτο κάπως πιο "ελαφρύ".

Το κλου για άλλη μια φορά ήταν τα γλυκά όπου μοιραστήκαμε 3 διαφορετικά: την all time classic τους, γκανάζ πικρής σοκολάτας με φυστικοβουτυρο και αλμυρή καραμέλα (όποιος ειναι chocoholic πρέπει να το δοκιμάσει), μια βελουτέ πεπονιού με παγωτό καϊμάκι (το πιο αδύναμο πιάτο του γεύματος καθώς άφηνε μια αδιάφορη επίγευση ίσως λόγω του οτι τα πεπόνια δεν ήταν στην πιο καλή εποχή τους), και ενα μιλφέιγ με κρέμα μασκαρπόνε, συκα και σιρόπι κόκκινου κρασιού (το πιο δυνατό γλυκό τους).

Συνοδέψαμε το φαγητό με μπύρες οπότε και ο λογαριασμός έφτασε τα 125€ (42€ το άτομο).

Προσωπικά είναι το αγαπημένο μου εστιατόριο στην Αθήνα (δεν λέω το καλύτερο αλλά το αγαπημένο μου) και το θεωρώ ιδιαιτέρως value for money (σίγουρα οχι φθηνό αλλά αξίζει 100% για αυτό που σου προσφέρει σαν γευστική, και οχι μόνο, εμπειρία)

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Maritus.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Απρ
01
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Για το ΑΝΕΤΟΝ άκουγα πολύ καιρό εξαιρετικές κριτικές και άλλο τόσο έκανα για να βρω τραπέζι! Όταν τελείωσα βέβαια το γεύμα μου κατάλαβα το γιατί.. Το επισκέφτηκα το Δεκέμβριου του 2014 και ακόμα γλείφω τα δάχτυλα μου..: )

Χώρος: Τοποθετημένο ανάμεσα σε πολυκατοικίες στο Μαρούσι, ήσυχο, χωρίς βαβούρα και σίγουρα δεν μπορώ να μη φθονώ τους τριγύρω κατοίκους. Το παρκάρισμα θέλει λίγη υπομονή. Μικρός χώρος, όχι πολλά τραπέζια (ξαναλέω κράτηση), minimal αλλά και πάρα πολύ ζεστός ταυτόχρονα.

Φαγητό: Εδώ θα μιλήσω καταρχήν για το πιάτο που ΔΕΝ έφαγα και για το οποίο (μεταξύ άλλων) σίγουρα θα επιστρέψω: «Πατάτες Τηγανιτές με τριμμένη φέτα ή τηγανιτό αυγό ελευθέρας βοσκής», το έβλεπα να περνάει από μπροστά μου και μίλησε στην καρδία μου! Ωστόσο είχαμε πάρει τόσα πολλά (για τα 2 άτομα που ήμασταν) που δεν θα μπορούσα να τους δώσω την προσοχή που τους άξιζε! To be continued…

Ξεκινήσαμε με εξαιρετική πράσινη σαλάτα με αποξηραμένα σύκα, κάσιους και τυρί (ροκφόρ αν θυμάμαι καλά), φάγαμε μέχρι κ την τελευταία πρασινάδα.. Η αποθέωση ήρθε νωρίς με τα «Καραμελωμένα μοσχαρίσια κεφτεδάκια με τσίλι».. Ω Θεοί των κεφτέδων! Μη σκιάζεστε με το τσίλι (και εγώ δεν τρώω καυτερά) είναι κυρίως γλυκά με ένα τσικ πιο έντονη γεύση.. όνειρο.. άνετα «σκούπιζα» το πιάτο με ψωμάκι και σλουρπ!

Το δεύτερο ορεκτικό δεν με τρέλανε ομολογώ, ήταν ίσως και η μοναδική παραφωνία, «πορτομπέλλο μανιτάρια στον φούρνο γεμιστά με σπανάκι, μυρωδικά και λιωμένο Γαλλικό κατσικίσιο chèvre», εδώ μάλλον το τυρί υπερίσχυε των άλλων, ήταν και γενναιόδωρα τα κομμάτια του και δεν.. το μοναδικό πιάτο που έφυγε με φαγητό μέσα του.

Σε κυρίως πήρα «Μοσχαράκι κατσαρόλας braisé με μανιτάρια και φρέσκια μαύρη τρούφα με άγριο ρυζι, κασιους και μαϊντανο», φανταστικό.. μαλακό, καλομαγειρεμένο, κοβόταν με το πηρούνι, πεντανόστιμο, σχεδόν μαμαδίσιο.

Πήραμε και μία παραλλαγή καρμπονάρας με λιγκουίνι και λουκάνικο για τον πιο mainstream της παρέας, επίσης εξαιρετική και τεράστια, ένα βουνό ζυμαρικών, με τα υλικά ωστόσο σωστά και μερακλίδικα κατανεμημένα.

Και φυσικά σκάσαμε και φυσικά πήραμε και επιδόρπιο –το οποίο όλοι οι φίλοι μου που είχαν ήδη πάει μου είπαν να πάρω όπωσδήποτε- «γκανάς πικρής σοκολάτας, με καραμέλα γάλακτος, φυστικοβούτυρο και τριμμένα σοκολατένια μπισκότα» και το πήρα, και πολύ καλά έκανα. Με αιφνιδίασε η εμφάνιση καθότι ο πυρήνας του γλυκού κρύβεται κάτω από τη σκόνη μπισκότων, αλλά μόλις βυθίσεις το κουτάλι βρίσκεις το θησαυρό και αντίο ζωή..

Τιμή: Για τα παραπάνω και 2 ποτήρια κρασί πληρώσαμε 80-90ευρώ. Λίγα δεν τα λες, αλλά ειλικρινά είναι από τις λίγες φορές που το κόστος είναι ανάλογο της ποιότητας. Δεν τα λυπήθηκα καθόλου, άξιζε και το τελευταίο λεπτό του ευρώ!

Γενικά σχόλια: πολύ ευγενικό προσωπικό και βοηθητικό στην επιλογή του φαγητού, ωραίος κόσμος στα γύρω τραπέζια, από φιλενάδες 30+ μέχρι επαγγελματικά δείπνα. Το μενού αλλάζει λίγο κάθε μήνα, βάσει εποχιακών υλικών και νέων πιάτων-πολύ καλή ιδέα.

Για μένα ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Αθήνας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Μαρούσι, Αθήνα
Μάρ
24
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Είχα καιρό να πάω στο Ανετον και φεύγοντας κάκιζα τον εαυτό μου που δεν το επισκέπτομαι πιο συχνά. Το φαγητό άψογο, δεν βρήκα κανένα ψεγάδι, η εξυπηρέτηση, καλύτερη δεν γίνεται, ο χώρος καλός και οι τιμές λογικές για αυτά που προσφέρει.

Ξεκινώντας από την πιο απλή πράσινη σαλάτα του καταλόγου, συνεχίζοντας με χταπόδι ψητό σε πουρέ μελιντζάνας με καραμελωμένα κρεμμυδάκια και καταλήγοντας σε ένα θεσπέσιο λαυράκι με χόρτα ατμού σε μια μαγική ελαφριά σάλτσα, δεν έχεις τίποτα άλλο να ζητήσεις.

Τα λιγκουίνια με φρέσκες γαρίδες της συνοδού μου, από τα καλύτερα που έχει φάει όπως μου είπε. Ένα τέτοιο γεύμα μόνο με ένα ωραίο γλυκό μπορούσε να τελειώσει. Η Παυλοβα, με ανάλαφρη μαρέγκα και φρέσκες φράουλες, πανάλαφρη και δροσερή, έγραψε τον επίλογο.

Η τιμή με όλα τα παραπάνω, μισό κιλό μοσχοφίλερο και δυο εσπρεσάκια στα 71 ευρώ. Λογική κατα την άποψη μου για ένα γεύμα τέτοιας υψηλής ποιότητας. Θα ξανάρθω σύντομα....