Loader

Περιγραφή

Κουτούκι με έμφαση στα τηγανιτά. Κλειστά Δευτέρα.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

17 Ιούλ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Σάβατο και η μεταλασσόμενη σε νεαρά κυρία, από εφηβο ασχημόπαπο, κόρη μου δηλώνει: "Έχω να πάω το βράδυ σε πικ νικ στο "Σταύρος Νιάρχος". Θα με πάτε στην στάση να πάρω λεωφορείο;". "Και πώς θα γυρίσεις; Τί ώρα;"

Λάθος ερώτηση! Στην ηλικία αυτή νομίζουν ότι μπορούν να πετάξουν! Ως άλλος Κερβερος μπαμπάς εκδίδω σουλτανικό φιρμάνι: "Ας πάμε κι εμείς αργότερα μια βόλτα στο ίδιο μέρος και την παραλαμβάνουμε για επιστροφή. " Διπλός αντικειμενικός σκοπός, έξοδος στην δροσιά, αντε και κανένα ουζάκι και μετά παραλαβή θυγατρός και αποφυγή εμπλοκών με διαφόρους αγενείς κατα κανόνα κρεμανταλάδες, εκτελώντας και διακριτική επιτήρηση, ως έχων καθήκον και υποχρέωση εκ του ρόλου μου, δηλαδή να ξεχνάω τί έκανα εγώ στα νιάτα μου και να σκορπίζω τον τρόμο σε αμούστακα αγοράκια που πλησιάζουν τα κορίτσια μου!

Αλλα, μεν, σχεδιάζει τις, άλλα, δε, Κύριος κελεύει. "Δεν σφάξανε! " αποφαίνεται η αυθαδέστατη μικρά. "Σιγά μην σας έχω παραδίπλα να μου χαλάτε την παρέα! " Τομπολα!

Σχέδιον Β σε δράση. απασχόληση αλλαχού και απλώς παραλαβή άμα τη λήξει του πικ νικ. Μετά λοιπόν, από βολτίτσα μετά της χαριτοβρύτου συμβίας σε πάρκο της παραλιακής και καφε/ποτό/παγωτό με φίλους, ανακατεύθυνση πρός το ΚΠΙΣΝ για να είμαστε κοντά στον αντικειμενικό σκοπό. Κι αφού φτάσαμε κοντά, η μονίμως ανησυχούσα μαμα διέταξε, "Βρες το parking και την είσοδο να δούμε που μπορούμε να περιμένουμε". "Βρέ, θέλουμε ακόμα καμμια ώρα και, τί να κάνουμε απο τώρα έξω από το μέρος, ασε που το έβγαλε και η κόρη μας off limits".

Με αυτα και με τα άλλα, έχουμε μπεί από την πίσω πλευρά του ΚΠΙΣΝ στην οδό Πεισιστράτου που οδηγεί στο parking του ΚΠΙΣΝ, κι όπως ρολάρει το σαράβαλό μου, τραβάει την προσοχή μου αριστερά και δεξιά του δρόμου η φωταψία από δύο καταστήματα. Ανάβει ο γλόμπος ύπερθεν της λευκανθείσας πρωίμως κεφαλής μου και ως άλλος Κυρος Γρανάζης αναγγέλω: "Δεν καθόμαστε για κανα ουζάκι περιμένοντας;" Και πρίν προλάβει να απαντήσει η μόνιμη αντιρρησιας, εντοπίζω χώρο σταθμευσης, τραβώ χειρόφρενο και δεν αφήνω περιθώριο αμφισβήτησης.

Πεζούλας, λέει απ έξω η πρώτη ταβερνα κι εχει αρκετό κόσμο, ας την δούμε και στο ask4food. Αμ δεν έχει κριτική! Μπαίνω και στο tripadvisor, κουτουκι, λεει, με έμφαση στα τηγανητά. ΟΚ. Αμ δεν κοίταξα καλά! Δύο με τρία σύμβολα δείχνει στην κλάση τιμής, αλλά δεν τα είδα!

Τέλος πάντων, μπήκαμε, καθήσαμε. Ευγενικότατοι οι περιποιητές, μας τακτοποιούν σε τεσσάρι τραπέζι μέσα στην σχετικά μικρή μπροστινή αυλή με τα 6-7 τραπέζια, δίπλα στην χαμηλή ασβεστώμενη και πάλλευκη μάντρα που αστραποβολά. Λίγα μπλε (του Αιγαίου) στολίδια στην μάντρα και στην αυλή, κάποια πήλινα, γλάστρες και μυρωδικά και κάποιες σειρες απο ξύλινα διακοσμητικα σε κορδόνια που κρέμονται στον τοίχο. Παρ' όλ' αυτά, η αυλή αποπνέει μια παρεϊστικη και νησιώτικη ατμόσφαιρα, ώστε αν είχε και μπλε καρέκλες και τραπέζια μου έφερνε κάτι πρός Σιφνο, βοηθούντος και του πλακόστρωτου. Υπάρχει και στεγασμένο μέρος στην αυλή, πιό μέσα, αλλά έχει λιγότερα τραπεζοκαθίσματα και είναι άδεια. Μέσα η διακόσμηση είναι πιό πλούσια, αλλά η ζέστη της ημέρας δεν μας άφησε να τα εκτιμήσουμε. Άλλωστε, το σύνολο των τραπεζοκαθισμάτων έχει μεταφερθεί έξω.

Αμέσως μας διατίθεται παγωμένο νερό σε κανάτα και πανέρι με φέτες ευγευστο ψωμί, σερβίτσια με μαχαιροπήρουνο και καφέ χάρτινα σουβέρ. Προσγειώνονται ταυτόχρονα και δύο ευειδείς καλοφτιαγμένοι τρίπτυχοι κατάλογοι. Τους ανοίγω και ωωωπ! Οι τιμές δεν παραπέμπουν σε κουτούκι ουδαμώς! Σαλάτες στα €10, ορεκτικά απο €4-12, περίπου, αν θυμάμαι καλά, κυρίως, μόνο ψαρικά, από €7 (σαρδέλλα) έως φρέσκα ψάρια με €55 το κιλό. Πρόκειται σαφώς για τιμοκατάλογο ψαροταβέρνας, αν όχι της υψηλότερης κατηγορίας, σαφώς αρκετά τσιμπημένο.

Επιλέγουμε σαλάτα με ρόκα, λιαστή ντομάτα, μαύρο παξιμάδι και κοπανιστή Τήνου (€10). Τραγανή πικρούτσικη ρόκα, για να ανοίγει η όρεξη, συνδυασμένη με την γλύκα της λιαστής ντομάτας, ενώ η άγρια κοπανιστή ηρεμεί με το μπαλσαμικο και το παξιμάδι. Τέλεια! Ο περιποιητής μας επισημαίνει την ύπαρξη της κοπανιστής στην σαλάτα και μας αποτρέπει να πάρουμε και επί πλέον κοπανιστή, όπως αρχικά είχαμε παραγγείλει (και θα χρεωνόταν €6). Θετικη εντύπωση! Την επόμενη φορά, προς τον χειμώνα θα δοκιμάσουμε και αυτή με λάχανο, πορτοκάλι και πεκορίνο (€10), η οποία ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα.

Επίσης, επιλέγουμε βραστά, μόλις βγήκαν από την κατσαρόλα, αμπελοφάσουλα, με ροδέλλες ωμό κρεμμύδι και καλό λάδολέμονο (€6). Εξαιρετικά, τραγανά, άριστο πάντρεμα η αντίθεση του ωμού κρεμμυδιου με το βρασμένο αλλά όχι λιώμένο λαχανικό, ενώ στον αέρα σηκώνεται η αύρα του καλού ελαιόλαδου που το εξάτμισε η ζέστη απο το βραστό λαχανικό.

Καλαμαράκια τηγανητά (θα μπορούσε να επιλεγούν και ψητά) με καλό τηγάνισμα, ελαφρή αλευρένια κρούστα, χωρίς, όμως λαδίλα κι αλευρίλα, μέτριο αλάτι και λεμόνι. Στα €11 θέλω να πιστέυω ότι ήταν φρέσκα, για να δικαιολογείται η τιμή τους, μιά και στον τιμοκατάλογο δεν αναφέρονται κατεψυγμένα εδέσματα.

Αποφασίζουμε να πάρουμε και μπαρμπούνια μερίδες (€15) αλλά ο περιποιιητής μας ενημερώνει ότι τα μπαρμπούνια είναι μεγάλα και εξ αυτού του λόγου δεν θα ήθελε να μας βάλει ένα ψάρι μόνο στην μερίδα, οπότε και μας προτρέπει να επιλέξουμε στην κουζίνα απο τα ψάρια κιλού, υπονοώντας ότι η επιλογή της μερίδας δεν είναι διαθέσιμη. Δυστυχώς αυτό ήταν και το μόνο μελανό σημείο στην εμπειρία μας, δεδομένου ότι η επιλογή μας δεν ήταν τελικά η αρχικη, αλλά κατευθυνθήκαμε σε σαφώς πιό "τρικυμιώδη" κοστολογικά ύδατα. Τέλος πάντων, κατευθύνομαι στην απαστράπτουσα κουζίνα, όπου μου παρουσιάζονται τα ψάρια και επιλέγω 4 ευμεγέθη μπαρμπούνια, 800 γρ. (€55 το κιλό). Στην ερώτηση "Ψητά ή τηγανητά;" φυσικά επιλέγω τηγάνι.

Τα μπαρμπούνια έφτασαν αχνιστα, τραγανιστά, με νόστιμη κρούστα, πάλλευκα με σφιχτή σάρκα εσωτερικά, σε πιατέλα η οποία δεν είχε ίχνος λάδι, μαρτυρία στην μαστοριά του ψήστη. Με λίγο αλατάκι και αρκετό λεμονάκι ήταν μια πανδαισία από την οποία ξέφυγε μόνο η το κεντρικό κόκκαλο, τα κόκκαλα των κεφαλιών και τίποτα άλλο, ούτε καν η τραγανή ουρά.

Τέλος, εγώ ήπια ένα τέταρτάκι (250 κ. ε. ) λευκό κρασί του καταστήματος, σαββατιανό και ροδίτη, και η εμή συμβία μια ΦΙΞ χωρίς αλκόολ, αντιβίωση γαρ, με κόστος και των δύο ποτών στα €5. Το κρασάκι πήγε πολύ καλά με τα ψαρικά και ήταν καλό, απλά.

Πάνω στην ώρα, καταφθάνει και η θυγάτηρ απο την έξοδό της και στρογγυλοκάθεται, ενώ το κατάστημα μας κερνά, και τους τρείς, ικανή ποσότητα καρπούζι και πεπόνι, το οποίο μας δρόσισε, ενω παρέλαβε το δυσάρεστο τμήμα της ψαρίλας που μοιραία έρχεται στο τέλος ενός γεύματος ψαροφαγίας.

Ο λογαριασμός στα €78, για δύο άτομα, δεν τον λές και κελεπούρι. Δεν νομίζω ότι υπερβάλλω λέγοντας ότι ορισμένα εδέσματα, κυρίως από τις σαλάτες και τα ορεκτικά είναι αρκετά τσιμπημένα. Τριάντα ενιά ευρώ το άτομο, με λιγότερο από ένα κιλό ψάρια, μία σαλατα, ενα πιάτο αμπελοφάσουλα κι ένα πιάτο καλαμαράκια, σε απλά επαρκείς ποσότητες για δύο άτομα (πχ απο την σαλάτα δεν έμεινε τίποτα και η γυναίκα μου δεν είναι και κανένας Γαργαντούας), ενώ τα ποτά ήταν στο απόλυτο μίνιμουμ.

Πληρωμή κανονικά, με κάρτα και απόδειξη ή οποία ήρθε πριν την διαπίστωση ότι μάλλον θα πληρώσουμε με πλαστικό χρήμα και εκτιμήθηκε δεόντως.

Η σούμα. Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια μη προγραμματισμένη έξοδος, και μάλλον αιφνιδιαστήκαμε, διότι δεν είχαμε καμμία γνώση του καταστήματος, ως ποιότητα και ως κόστος.

Η ποιότητα ήταν σε σχετικά ψηλά επίπεδα και ακόμη μία φορα θα εξάρω το άριστο χέρι του μάστορα στο τηγάνι, τις καλές πρώτες ύλες και τον συνδυασμό των γεύσεων, οπότε να και τα τέσσερα τοματόπουλα στην γεύση.

Ο χώρος, αν και λιτός, σχετικά, ήταν πολύ ευχάριστος και φωτεινός, ευρύχωρος πεντακάθαρος, με ένα περιδιαβαίνοντα ευγενικότατο γάτο, ο οποίος δεν ήταν καθόλου ζήτουλας και έκανε διακριτική την παρουσία του απο την όρθια ουρα που μετακινούταν αναμεσα στα τραπέζια και μιά κι έχουμε κι εμείς γάτα, τέσσερα τα τοματόπουλα. Αν κάποιος έχει θέμα με τα ζωα σε χώρους εστίασης, το δικαιολογώ απόλυτα και μπορεί να θέσει την αντίρρηση του. Απλά ο συγκεκριμένος γάτος ήταν σαν να μην ήταν.

Η εξυπηρέτηση θα έπαιρνε τέσσερα αν δεν είχαμε το θέμα με την παραγγελία μας. Θεωρώ ότι τέθηκε κάπως άκομψα, το να μας γίνεται γνωστό ότι δεν μπορούμε να παραγγείλουμε δύο μερίδες των €15, διότι θα πέσει ένα ψάρι στην μερίδα και πρέπει να πάμε στην επιλογή της παραγγελίας με το κιλό. Ας έβγαζαν την επιλογή απο τον κατάλογο. Οπότε πέσαμε στα τρία τοματόπουλα.

Τέλος, το VFM πήγε στα τρία τοματόπουλα, διότι αν και θεωρώ τις τιμές τσιμπημένες, η γενική εμπειρία ήταν σχεδόν άριστη. Πιθανώς για κάποιους να αξίζει και τέσσερα, αν και δεν το νομίζω.

Μάλλον θα ξαναπάω, να δοκιμάσω και τα πιό πειραγμένα πιατα, όπως το χταπόδι με τα μαυρομάτικα φασόλια, τις ονομαστές, όπως έμαθα αργότερα τηγανητές πατάτες, που δεν ήταν στον κατάλογο, αν θυμάμαι καλά, την επίσης ονομαστή ψαρόσουπα και τα πιάτα με τα μύδια και τις γαρίδες. Και υπάρχουν και άλλα αξιόλογα, τουλάχιστον στην ανάγνωση πιάτα. Απλά τώρα ξέρω και θα λάβω τα μέτρα μου.