Loader

Περιγραφή

Μενού με πιάτα ψαρικών αλλά όχι μόνο. Ειδικά μενού.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
50-64

Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να κινηθώ άνετα στα αλώνια αλλά και στα σαλόνια (με ξεκάθαρη προτίμηση στα αλώνια όπου το comme il faut δεν είναι απαραίτητο και μπορείς να κάνεις τη βούτα σου, να τσιμπήσεις και μία πατάτα με το χέρι, και δεν αγχώνεσαι για το ποιο πηρούνι χρησιμοποιείς πρώτο).
Κάποιες φορές όμως και το σαλόνι μπορεί να σε ευχαριστήσει πιο πολύ από το αλώνι....

Παρασκευή μεσημέρι 10 Νοεμβρίου - με τον ήλιο να λάμπει στον Αττικό ουρανό, τη θερμοκρασία έξω να ανεβαίνει και εν μέσω επαγγελματικού συνεδρίου να ανατρέχω νοερά στα best off εστιατορίων πέριξ του Divani Caravel -όπου και το συνέδριο.
Δύσκολη η απόφαση, έχω να σκεφτώ την ελληνική κουλτούρα, την Τούρκικη και τη Μεξικάνικη -μιας και η επαγγελματική παρέα απαρτιζόταν απο αυτές τις εθνικότητες.
Αίφνης ο Μεξικάνος προτείνει το MILOS Αthens restaurant -θαμώνας στο αντίστοιχο στη Ν. Υόρκη που έζησε κάποια χρόνια πριν- δηλώνοντας ενθουσιασμένος με το φαγητό που είχε γευτεί. Ο ίδιος μας είπε ότι το εστιατόριο της Ν. Υόρκης είναι γεμάτο με rich & famous και ένα γεύμα για δύο άτομα κοστίζει περίπου $250,00-$300,00.

Οι έλληνες ψιλοστραβώσαμε, ψιλογκρινιάξαμε (μεταξύ μας και χωρίς να το εκδηλώσουμε, γιατί είμαστε και ευγενική ράτσα -λέμε τώρα) μιας και προτιμούσαμε να φάμε σε εξωτερικό χώρο για να απολαύσουμε την -πιθανότατα- τελευταία λιακάδα και όχι να κλειστούμε μέσα.

Μας πήρε 10 περίπου λεπτά να φτάσουμε στο Milos, ήταν σχεδόν άδειο εκείνη την ώρα, η υποδοχή απόμακρα ευγενική -στην αρχή.
Ο χώρος δεν είναι καθόλου εντυπωσιακός, θα έλεγα ότι είναι αρκετά λιτός, με αρκετά μεγάλη απόσταση μεταξύ των -ανετότατων- τραπεζοκαθισμάτων. Για στρίμωγμα ούτε λόγος (να κάτι που σίγουρα υπερτερεί σε σχέση με τα αλώνια που το στρίμωγμα είναι must).
Ο χώρος με την πρώτη ματιά φαίνεται αδιάφορος, τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως μάλλον είναι μελετημένος για να προσφέρει ηρεμία στο μάτι και στο πνεύμα.

Εξυπηρέτηση ΑΨΟΓΗ, άμεση, σταδιακά αναπτύχθηκε πιο φιλική σχέση με το service, μας εξήγησαν την ιστορία του έλληνα ιδιοκτήτη των MILOS restaurants, ο οποίος από το 1970 -που έφυγε απο την Ελλάδα λόγω της δικτατορίας- είχε την ιδέα να προωθήσει τις ελληνικές γεύσεις και τα προϊόντα της ελληνικής γης στον Καναδά, Ν. Υόρκη, Λας Βέγκας, Μαϊάμι, Λονδίνο και φυσικά στην Αθήνα μέσω των εστιατορίων του.
Αποτέλεσμα να έρχονται οι εκ του Μεξικού στην Ελλάδα και να μας ανοίγουν τα μάτια!!!

Η παραγγελία κανονίστηκε από έτερο έλληνα της παρέας, οπότε δεν απασχόλησα καθόλου το κεφαλάκι μου με τα του menu -ως συνηθίζω (και ως περιμένει η παρέα)
Τελικά είναι μεγάλη απόλαυση κάποιες φορές να στο προσφέρουν αυτό...

Καταρχήν έφτασε ψωμάκι με μία αλοιφή -τα οποία οι Έλληνες άντρες μαζί με τον Τούρκο εξαφάνισαν στο λεπτό.
Ξεκινήσαμε με μία εκπληκτική χωριάτικη-εδώ αξιολογείς την ποιότητα της πρώτης ύλης, όταν η γεύση της ντομάτας Νοέμβρη μήνα είναι πιο καλή και από τον Αύγουστο).
Το εμφιαλωμένο μπουκάλι ελαιόλαδου που βρίσκεται σε κάθε τραπέζι είναι εξαιρετικής ποιότητας με αποτέλεσμα να απογειώνει τις γεύσεις -όπου προστίθεται.
Χταποδάκι ψητό, τεμαχισμένο, μαλακό και εύγευστο, συνοδεία φάβας. Ποίημα.....
Ακολούθησε καλαμαράκι ψητό, ζουμερό επίσης τεμαχισμένο.
Μόλις ολοκληρώσαμε με τα πρώτα, κατέφθασε μία σφυρίδα δύο κιλών παρακαλώ! η οποία συνοδευόταν από χόρτα ελληνικής γης (σταμναγκάθι?) βρασμένα τόσο όσο (δηλαδή ίσα που μπήκαν στην κατσαρόλα και βγήκαν). Απόλαυση στο στόμα....
Παρατηρώντας την ομίγυρη να τρώει -ή καλύτερα να γλύφει τα πιάτα-σκεφτόμουν γιατί παίδευα το μυαλό μου πως θα ικανοποιήσω διαφορετικές κουλτούρες.... Ποιες κουλτούρες και πράσινα άλογα? Ελληνική κουζίνα και ξερό ψωμί -εγώ να τα ακούω αυτά που τρέχω να δοκιμάσω τις κινέζικες, κουβανέζικες και λοιπές κουζίνες.......

Θέλω να σημειώσω ότι όλες οι γεύσεις είναι ξεκάθαρες, καθόλου δήθεν, χωρίς φιοριτούρες για εντυπωσιασμό. Δεν πέρασε από το τραπέζι μας ούτε ένα άγνωστο ή -έστω αλλοδαπό- υλικό.

Για κρασί επιλέξαμε 2 μπουκάλια μαλαγουζιά-εξαιρετική.

Το γεύμα έκλεισε με μία ποικιλία γλυκών (στα γλυκά πάλι κινούνται στα ελληνικά παραδοσιακά όπως μπακλαβά, λουκουμάδες κλπ).
Στο τραπέζι μας έφτασαν -και εξαφανίστηκαν αυτοστιγμής- λουκουμάδες, παγωτό μαστίχας Χίου, εκμέκ καταίφι και κάτι σοκολατοειδές (αλλά δεδομένου ότι δεν τρώω σοκολάτα, δε δοκίμασα και δεν έχω προσωπική άποψη).
Και στα γλυκά οι γεύσεις ήταν εξαιρετικές.

Ο λογαριασμός έφτασε περίπου στα euro 500,00 για να φάμε και να πιούμε 6 άτομα.
Ναι είναι ένας μισθός στην Ελλάδα της κρίσης, άντε στην καλύτερη μισός μισθος και φυσικά δεν είναι εστιατόριο που μπορεί ο καθένας μας να επισκέπτεται συχνά.
Αλλά το φαγητό και το service που προσφέρει το Milos Athens δικαιολογεί απόλυτα το κόστος και τη-δικαίως- παγκόσμια φήμη του.

Κλείνοντας θα πω ένα ευχαριστώ στον υπέροχο Manuel που ήξερε το Milos Athens πριν από εμάς για εμάς και γιατί σαν δρομέας μακρινών αποστάσεων, συνδύασε επαγγελματικό ταξίδι στην Ελλάδα παρατείνοντάς το έως την Κυριακή 12/11 μόνο και μόνο για να συμμετέχει στο γνήσιο μαραθώνιο, δηλώνοντάς μας τη συγκίνησή του που θα τρέξει σε αυτή τη διαδρομή, και πως επιστρέφοντας στη χώρα που πλέον ζει (Ελβετία, και όχι πια Mexico) θα συναντήσει τους υπόλοιπους δρομείς που προπονούνται μαζί και θα τους μεταφέρει γεμάτος περηφάνεια το ύψιστο αυτό συναίσθημα που βίωσε...

Δε θα σχολιάσω αυτή την τελευταία παράγραφο -που δεν αφορά το a4f απλώς (ίσως?) αφορά τη συνείδησή μας.