Loader

Περιγραφή

Μενού με πιάτα ψαρικών αλλά όχι μόνο. Ειδικά μενού.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
50-64

Η αλήθεια είναι ότι μπορώ να κινηθώ άνετα στα αλώνια αλλά και στα σαλόνια (με ξεκάθαρη προτίμηση στα αλώνια όπου το comme il faut δεν είναι απαραίτητο και μπορείς να κάνεις τη βούτα σου, να τσιμπήσεις και μία πατάτα με το χέρι, και δεν αγχώνεσαι για το ποιο πηρούνι χρησιμοποιείς πρώτο).
Κάποιες φορές όμως και το σαλόνι μπορεί να σε ευχαριστήσει πιο πολύ από το αλώνι....

Παρασκευή μεσημέρι 10 Νοεμβρίου - με τον ήλιο να λάμπει στον Αττικό ουρανό, τη θερμοκρασία έξω να ανεβαίνει και εν μέσω επαγγελματικού συνεδρίου να ανατρέχω νοερά στα best off εστιατορίων πέριξ του Divani Caravel -όπου και το συνέδριο.
Δύσκολη η απόφαση, έχω να σκεφτώ την ελληνική κουλτούρα, την Τούρκικη και τη Μεξικάνικη -μιας και η επαγγελματική παρέα απαρτιζόταν απο αυτές τις εθνικότητες.
Αίφνης ο Μεξικάνος προτείνει το MILOS Αthens restaurant -θαμώνας στο αντίστοιχο στη Ν. Υόρκη που έζησε κάποια χρόνια πριν- δηλώνοντας ενθουσιασμένος με το φαγητό που είχε γευτεί. Ο ίδιος μας είπε ότι το εστιατόριο της Ν. Υόρκης είναι γεμάτο με rich & famous και ένα γεύμα για δύο άτομα κοστίζει περίπου $250,00-$300,00.

Οι έλληνες ψιλοστραβώσαμε, ψιλογκρινιάξαμε (μεταξύ μας και χωρίς να το εκδηλώσουμε, γιατί είμαστε και ευγενική ράτσα -λέμε τώρα) μιας και προτιμούσαμε να φάμε σε εξωτερικό χώρο για να απολαύσουμε την -πιθανότατα- τελευταία λιακάδα και όχι να κλειστούμε μέσα.

Μας πήρε 10 περίπου λεπτά να φτάσουμε στο Milos, ήταν σχεδόν άδειο εκείνη την ώρα, η υποδοχή απόμακρα ευγενική -στην αρχή.
Ο χώρος δεν είναι καθόλου εντυπωσιακός, θα έλεγα ότι είναι αρκετά λιτός, με αρκετά μεγάλη απόσταση μεταξύ των -ανετότατων- τραπεζοκαθισμάτων. Για στρίμωγμα ούτε λόγος (να κάτι που σίγουρα υπερτερεί σε σχέση με τα αλώνια που το στρίμωγμα είναι must).
Ο χώρος με την πρώτη ματιά φαίνεται αδιάφορος, τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως μάλλον είναι μελετημένος για να προσφέρει ηρεμία στο μάτι και στο πνεύμα.

Εξυπηρέτηση ΑΨΟΓΗ, άμεση, σταδιακά αναπτύχθηκε πιο φιλική σχέση με το service, μας εξήγησαν την ιστορία του έλληνα ιδιοκτήτη των MILOS restaurants, ο οποίος από το 1970 -που έφυγε απο την Ελλάδα λόγω της δικτατορίας- είχε την ιδέα να προωθήσει τις ελληνικές γεύσεις και τα προϊόντα της ελληνικής γης στον Καναδά, Ν. Υόρκη, Λας Βέγκας, Μαϊάμι, Λονδίνο και φυσικά στην Αθήνα μέσω των εστιατορίων του.
Αποτέλεσμα να έρχονται οι εκ του Μεξικού στην Ελλάδα και να μας ανοίγουν τα μάτια!!!

Η παραγγελία κανονίστηκε από έτερο έλληνα της παρέας, οπότε δεν απασχόλησα καθόλου το κεφαλάκι μου με τα του menu -ως συνηθίζω (και ως περιμένει η παρέα)
Τελικά είναι μεγάλη απόλαυση κάποιες φορές να στο προσφέρουν αυτό...

Καταρχήν έφτασε ψωμάκι με μία αλοιφή -τα οποία οι Έλληνες άντρες μαζί με τον Τούρκο εξαφάνισαν στο λεπτό.
Ξεκινήσαμε με μία εκπληκτική χωριάτικη-εδώ αξιολογείς την ποιότητα της πρώτης ύλης, όταν η γεύση της ντομάτας Νοέμβρη μήνα είναι πιο καλή και από τον Αύγουστο).
Το εμφιαλωμένο μπουκάλι ελαιόλαδου που βρίσκεται σε κάθε τραπέζι είναι εξαιρετικής ποιότητας με αποτέλεσμα να απογειώνει τις γεύσεις -όπου προστίθεται.
Χταποδάκι ψητό, τεμαχισμένο, μαλακό και εύγευστο, συνοδεία φάβας. Ποίημα.....
Ακολούθησε καλαμαράκι ψητό, ζουμερό επίσης τεμαχισμένο.
Μόλις ολοκληρώσαμε με τα πρώτα, κατέφθασε μία σφυρίδα δύο κιλών παρακαλώ! η οποία συνοδευόταν από χόρτα ελληνικής γης (σταμναγκάθι?) βρασμένα τόσο όσο (δηλαδή ίσα που μπήκαν στην κατσαρόλα και βγήκαν). Απόλαυση στο στόμα....
Παρατηρώντας την ομίγυρη να τρώει -ή καλύτερα να γλύφει τα πιάτα-σκεφτόμουν γιατί παίδευα το μυαλό μου πως θα ικανοποιήσω διαφορετικές κουλτούρες.... Ποιες κουλτούρες και πράσινα άλογα? Ελληνική κουζίνα και ξερό ψωμί -εγώ να τα ακούω αυτά που τρέχω να δοκιμάσω τις κινέζικες, κουβανέζικες και λοιπές κουζίνες.......

Θέλω να σημειώσω ότι όλες οι γεύσεις είναι ξεκάθαρες, καθόλου δήθεν, χωρίς φιοριτούρες για εντυπωσιασμό. Δεν πέρασε από το τραπέζι μας ούτε ένα άγνωστο ή -έστω αλλοδαπό- υλικό.

Για κρασί επιλέξαμε 2 μπουκάλια μαλαγουζιά-εξαιρετική.

Το γεύμα έκλεισε με μία ποικιλία γλυκών (στα γλυκά πάλι κινούνται στα ελληνικά παραδοσιακά όπως μπακλαβά, λουκουμάδες κλπ).
Στο τραπέζι μας έφτασαν -και εξαφανίστηκαν αυτοστιγμής- λουκουμάδες, παγωτό μαστίχας Χίου, εκμέκ καταίφι και κάτι σοκολατοειδές (αλλά δεδομένου ότι δεν τρώω σοκολάτα, δε δοκίμασα και δεν έχω προσωπική άποψη).
Και στα γλυκά οι γεύσεις ήταν εξαιρετικές.

Ο λογαριασμός έφτασε περίπου στα euro 500,00 για να φάμε και να πιούμε 6 άτομα.
Ναι είναι ένας μισθός στην Ελλάδα της κρίσης, άντε στην καλύτερη μισός μισθος και φυσικά δεν είναι εστιατόριο που μπορεί ο καθένας μας να επισκέπτεται συχνά.
Αλλά το φαγητό και το service που προσφέρει το Milos Athens δικαιολογεί απόλυτα το κόστος και τη-δικαίως- παγκόσμια φήμη του.

Κλείνοντας θα πω ένα ευχαριστώ στον υπέροχο Manuel που ήξερε το Milos Athens πριν από εμάς για εμάς και γιατί σαν δρομέας μακρινών αποστάσεων, συνδύασε επαγγελματικό ταξίδι στην Ελλάδα παρατείνοντάς το έως την Κυριακή 12/11 μόνο και μόνο για να συμμετέχει στο γνήσιο μαραθώνιο, δηλώνοντάς μας τη συγκίνησή του που θα τρέξει σε αυτή τη διαδρομή, και πως επιστρέφοντας στη χώρα που πλέον ζει (Ελβετία, και όχι πια Mexico) θα συναντήσει τους υπόλοιπους δρομείς που προπονούνται μαζί και θα τους μεταφέρει γεμάτος περηφάνεια το ύψιστο αυτό συναίσθημα που βίωσε...

Δε θα σχολιάσω αυτή την τελευταία παράγραφο -που δεν αφορά το a4f απλώς (ίσως?) αφορά τη συνείδησή μας.

06 Ιούλ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Τρεις φορές είχα μέχρι στιγμής την τύχη ν’ απολαύσω τη συνολική ξεχωριστή εμπειρία που προσφέρει το Milos και τις τρεις στο πλαίσιο των ημερών γαστρονομίας των βραβευμένων εστιατόριων που κάθε χρόνο διοργανώνει το αθηνόραμα. Μετά από τις επανειλημμένες μου αυτές επισκέψεις, έχω καταλήξει να τοποθετήσω το Milos στο προσωπικό μου βάθρο με τα αγαπημένα μου εστιατόρια στην Αθήνα, αυτά στα οποία μπορώ να βασιστώ αν θέλω ν’ απολαύσω μία εγγυημένα ιδιαίτερη βραδιά, εκεί που ξέρω ότι θα με προσέξουν, θα με φροντίσουν, θα μου προσφέρουν διαλεχτές νοστιμιές και θα βοηθήσουν στο να δοθεί η πολυπόθητη ξεχωριστή νότα στο σύνολο της εξόδου μου.

Έτσι, λοιπόν, πριν από κάτι λίγο παραπάνω από έναν μήνα και στην επιθυμία μου να κεράσω έναν ξεχωριστό επισκέπτη στο πλαίσιο προεορτασμού των γενεθλίων μου, πολύ αυθόρμητα αποφάσισα να εκμεταλλευτώ τις μέρες γαστρονομίας και να κανονίσω το σπέσιαλ δείπνο που αποζητούσα στο Milos. Ο φίλος ψαροφάγος φουλ, οπότε ήμουν απόλυτα σίγουρη για την επιλογή μου, από την οποία φυσικά κι αναπόφευκτα βγήκα ασπροπρόσωπη.

Καταφθάσαμε νωρίς, πριν από τις 8, βραδάκι Τρίτης. Αμέσως μας υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη θέρμη και χαμόγελο και μας οδήγησαν σε ένα εξαιρετικά άνετο κι ευρύχωρο τραπέζι. Ο χώρος παρότι είναι προσεγμένος και μινιμάλ, δεν αποτελεί το δυνατό σημείο του εστιατορίου. Θεωρητικά αποπνέει ατμόσφαιρα διακριτικής πολυτέλειας, ή έστω αυτός είναι ο στόχος, εντούτοις εμένα προσωπικά μου βγάζει κάτι λίγο προς το απρόσωπο, κάτι προς το αδιάφορο, δεν μ’ ενθουσιάζει. Ίσως μου φταίει και το άσπρο που είναι παντού κυρίαρχο, χρώμα που δεν μου είναι ιδιαίτερα προσφιλές. Ίσως κι αυτή η ξενοδοχει-ίλα, που είναι μάλλον δύσκολο ν’ αποτιναχτεί. Διαφορετική είναι η εικόνα μου για την αυλή του, όπου είχα κάτσει μία φορά στο παρελθόν κι είναι πολύ πιο ζωντανή, δροσερή κι ευχάριστη, παρότι δίπλα στην πολύβουη λεωφόρο.

Σε κάθε περίπτωση, η κάπως απρόσωπη αίσθηση που μου προξενεί ο χώρος αντισταθμίζεται και με το παραπάνω από τη φροντίδα και την ευγένεια με την οποία σε αντιμετωπίζει ολόκληρο το προσωπικό. Μια ζεστασιά έντονη η οποία δείχνει ειλικρινής, όπως και η προσπάθεια να σε μυήσουν στα μυστικά των γεύσεών τους και να σου προσφέρουν μια αληθινά όμορφη βραδιά, δίχως ίχνος από τον σνομπισμό που απαντάται σε άλλα αντίστοιχα μέρη. Αντίθετα, η αμεσότητα και το ενδιαφέρον που σου επιφυλάσσουν διατηρώντας ιδανικές ισορροπίες στην προσέγγισή τους αξίζουν πολλά μπράβο.

Άμεσα με το που μας καλοβόλεψαν, κατέφθασε το υπέροχο ζεστό τους σπιτίσιο ψωμί, το οποίο δε συνοδεύουν παρά με αγνό μεσσηνιακό ελαιόλαδο, όπως μας εξήγησαν και χοντρόκοκκο αλάτι. Ο εξαιρετικά συμπαθής μας σερβιτόρος βάλθηκε μάλιστα να εξηγήσει τις χάρες του ελληνικού λαδιού με έντονη θέρμη στον αλλοδαπό μου φίλο. Σε κάθε περίπτωση σ’ ένα τέτοιο ψωμί ακόμη κι ένας άνθρωπος που δεν είναι του ψωμιού, όπως εγώ καλή ώρα, δεν αντιστέκεται και δεν λέει όχι και δεν κρατιέται μακριά. Υπέροχο, νόστιμο, ιδανικό ξεκίνημα.

Η συνέχεια ήταν τρομερά δυνατή με τέλειο λαβράκι καρπάτσιο με λεμόνι και θυμάρι, τέλεια ισορροπημένα όξινο που μοσχοβολούσε θάλασσα και γέμιζε το στόμα με μικρές γευστικές εκρήξεις ηδονής. Κι ακριβώς δίπλα γάμπαρη μαριναρισμένη σε τσίλι, λάιμ και κόλιανδρο, άλλη ηδονή φανταστική κι αυτή. Καθώς αναπολώ τώρα και τις δύο αυτές γεύσεις, νιώθω ν’ αναπτύσσεται έντονη δραστηριότητα στους σιελογόνους μου αδένες.

Ακολούθησε σαλάτα ντομάτα με φέτα Καλαβρύτων. Άλλη ανάλυση εκεί από τον σερβιτόρο μας στον φίλο μου, ότι όμοιά της ντομάτα σίγουρα δεν έχει ξαναματαφάει και δώστου περηφάνια για τις ντομάτες, πόσο νόστιμες και ζουμερές και τέλειες είναι. Η αλήθεια είναι ότι ο φίλος μου πράγματι ξετρελάθηκε με την ντομάτα και παραδέχτηκε ότι είναι από τις καλύτερες που έχει φάει ποτέ. Εγώ από την άλλη την άφησα ανέγγιχτη, καθώς όπως κάθε φορά επισημαίνω με τις ντομάτες διατηρούμε ψυχρές σχέσεις, δούλεψα όμως όσο μπόρεσα τη φέτα, η οποία ήταν βεβαίως διαλεχτή.

Το επόμενο πιάτο ήταν η απίθανη ψητή σουπιά τους με ριζότο με το μελάνι της, ένα πιάτο καταπληκτικό, απίστευτης γεύσης, το οποίο έχω ξαναδοκιμάσει στο Milos και ο ενθουσιασμός που είχα νιώσει την πρώτη φορά με κατέκλυσε σε κύματα και τώρα. Ο φίλος μου συμμερίστηκε απόλυτα τον ενθουσιασμό μου και το μελετά ακόμα αυτό το ριζότο όπως και την τέλεια σουπιά.

Ακολούθησε το υπερεντυπωσιακό και υπερμεγέθες λαβράκι ψημένο σε ξυλόφουρνο που έρχεται καμαρωτό μέσα σε μια τεράστια και χοντρή κρούστα αλατιού, από την οποία το απελευθερώνει δεξιοτεχνικά ο μάστορας σερβιτόρος και στη συνέχεια το σερβίρει καθαρισμένο με περισσή μαεστρία. Συνοδεύεται βεβαίως από χόρτα εποχής. Υπερπαραγωγή και νοστιμιά μοναδική μέσα στην ιδιαίτερη απλότητά της.

Το υπέροχο αυτό λουκούλλειο δείπνο ολοκληρώθηκε με ένα πεντανόστιμο χειροποίητο τσιζκέηκ με ξινομυζήθρα και γλυκό του κουταλιού βύσσινο, σπιτικό. Πάρα πολύ ωραίο σε γεύση, αλλά ίσως όχι τόσο ελαφρύ όσο θα το κάλλιαζαν οι προηγηθείσες γεύσεις. Όχι ότι άφησα έστω ένα τριμματάκι στο πιάτο μου, απλώς το επισημαίνω.

Το παραπάνω δείπνο συνοδευόταν από νεράκι εμφιαλωμένο και από δυό ποτήρια κρασί Μοσχοφίλερο του Τσέλεπου, επειδή όμως ούτε κατά διάνοια δεν υπήρχε περίπτωση να μείνουμε σε αυτό, ανοίξαμε και μια εξαιρετική Μαλαγουζιά, η οποία μας προτάθηκε, λοιπές όμως λεπτομέρειες δυστυχώς αδυνατώ ν’ ανακαλέσω στη μνήμη μου, παρότι ήμουν σίγουρη ότι είχα φωτογραφήσει την ετικέτα. Πώς την πάτησα έτσι, πανάθεμά με.

Σε κάθε περίπτωση, η υπέροχη και χαλαρή και γευστική και τόσο περιποιημένη από όλες τις δυνατές απόψεις βραδιά αποτιμήθηκε σε κάτι λιγότερο από 100 ευρώ, μαζί με το μπουκάλι το κρασί και το τιπ και όλα και μάλιστα το δείπνο ήταν στην μισή του τιμή, λόγω της προσφοράς από την οποία επωφεληθήκαμε. Τα χρήματα αυτά σίγουρα δεν μπορώ να τα διαθέσω με συχνότητα, αλλά πραγματικά με μεγάλη χαρά θα τα ξαναδώσω για μια περίσταση ξεχωριστή κι ιδιαίτερη, όπως αυτή η υπέροχη βραδιά που πέρασα εκεί πριν από έναν μήνα και κάποια ψήγματα αυτής προσπάθησα ν’ αποτυπώσω τώρα δα.

4 medium

21 Μαι 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
65-80

Διαγουμε "Ημερες Βραβευμενης Γαστρονομιας" οποτε εχουμε βγει στη γυρα συλλεγοντας γαστροεμπειριες.

Επισκεφθηκαμε το εστιατοριο Milos πρωτη φορα, παρεα τριων ατομων. Προκειται για την παγκοσμιως διασημη ελληνικη αλυσιδα εστιατοριων του Κωστα Σπηλιαδη (ιδιοκτητης και σεφ), με αρκετα καταστηματα στις ΗΠΑ, τον Καναδα αλλα και το Λονδινο. Εδω, στο πολυτελεστατο ξενοδοχειο Χιλτον ξεδιπλωνεται η εξισου πολυτελης κουζινα του Milos, οπου αποτελει σημειο αναφορας ολα αυτα τα χρονια λειτουργιας για τα ολοφρεσκα ψαρια του, με κυρια φιλοσοφια και καμαρι τις αριστες πρωτες υλες απο ολη τη χωρα, κατι που διαφαινεται σε καθε πιατο.
Διαθετει ανεξαρτητη εισοδο απο την κεντρικη του ξενοδοχειου στη Βασ. Σοφιας, απο την καθετη, Βασιλεως Αλεξανδρου. Ο χωρος ειναι τυπικος ξενοδοχειακος, ουδετερος και ολιγον αδιαφορος μες στη διακριτικη του πολυτελεια ενεκα της λευκης διακοσμησης. Δεσποζει βεβαια η βιτρινα με τα (ολοφρεσκα) ψαρια που μπορεις να απολαμβανεις κατα την παρουσια σου εκει.

Η υποδοχη «ζεστη» και φιλικη, οπως ειναι συνολικα το σερβις, που διεπεται απο καθολικη ευγενεια, επαγγελματισμο και διολου σνομπισμο.
Το μενου, απο τα καλυτερα του event κατα τη γνωμη μου, ειχε ως εξης:
- καλωσορισμα με ελαιολαδο Μεσσηνιας, χειροποιητο δικο τους ψωμι με προζυμι, χονδρο αλατι: Εξαιρετικο ελαιολαδο, στο οποιο βουταγαμε και οι τρεις αυτο το... ατιμο ψωμι! Ζεστο ακομη, «προκλητικο», πεντανοστιμο, παραγγειλαμε κι αλλο... κι αλλο! Αξιζει να σημειωθει οτι το ψωμι οπως και το νερο, το οποιο ανανεωθηκε δυο τρεις φορες, δε χρεωθηκαν. Με οσα εχουμε δει απο δω και απο κει, αν μη τι αλλο μια ωραια κινηση, ενα μπονους για το εστιατοριο.

- Λαβρακι καρπατσιο, με λεμονι θυμαρι & Γαμπαρη μαριναρισμενη με τσιλι, λαιμ, κολιανδρο: Ηρθαν ταυτοχρονα. Δυο πιατελες με το λαυρακι η μια και τη γαμπαρη η αλλη. Ξεχωρισα το λαυρακι, υπεροχο, κερδισε τις εντυπωσεις απο τη γαμπαρη τα χοντρα κομματια της οποιας ειναι σιγουρο πως θα ξενισουν τον αμυητο στο ωμο ψαρι. Βεβαια, μιλαμε παντα για το Milos, συνωνυμο δηλαδη της φρεσκαδας, αφου το λαυρακι σιγουρα θα κολυμπουσε... λιγες ωρες πριν, επομενως τυγχον ανασφαλεια διαγραφεται αυτοστιγμει.
- Ελληνικη ντοματα σαλατα με φετα απο τα Καλαβρυτα: Ο σερβιτορος με το που μας εφερε το πιατο τονισε με καμαρι οτι η ντοματα ειναι απιστευτη, απο την Κρητη, πραγματικα φανταστικη. Ε λοιπον, ουδεμια υπερβολη στα λεγομενα του. Απολαυσαμε μια πεντανοστιμη φραουλι ντοματα, «ζωηρη», ζουμερη, εκπληκτικη! Μαζι με αγγουρακι, κρεμμυδι, φετα, καππαρη και κριταμο - το βοτανο εκπληξη του πιατου. Δεν ειχα ξαναδοκιμασει, εχει μια ωραια ιδιαιτερη γευση.

- Σουπια ψητη με ριζοτο απο το μελανι της: Φ α ν τ α σ τ ι κ ο πιατο. Η σουπια οκ, πολυ νοστιμη και μαλακη αλλα αυτο το μαυρο ριζοτο οσο... αντιαισθητικο μπορει να ηταν για καποιον αλλα τοσο πλημμυριζε γευστικα τον ουρανισκο. Θαυμασιο!
- Λαβρακι σε κρουστα αλατιου στον ξυλοφουρνο με χορτα εποχης: Μετα απο ηδη αρκετο φαγητο (και ψωμι, ε) ηρθε το «τεραστιο» λαυρακι (πρεπει να ηταν κοντα στο κιλο) καλυμμενο ακομη απο το αλατι. Οι κοπελες του σερβις εσπασαν την κρουστα και εν συνεχεια εκοψαν, αφαιρεσαν τα κοκκαλα και σερβιραν το λαυρακι στα τρια πιατα απαλασσοντας μας η αληθεια ειναι απο μεγαλο φορτιο! Εκτος απο τα χορτα που συνοδευαν το ψαρι, ηρθαν αλλα δυο πιατακια ενα με ελαιολαδο και ενα με καππαρη και ενα μυρωδικο. Η πρωτη μουκια εννοειται πως ηταν με σκετο ψαρι. Καταπληκτικο, απλα. Εν συνεχεια ραντιστηκε ισα ισα με ελαιολαδο, για να μην αλλοιωθει η υπεροχη γευση του και πασπαλιστηκε με το μυρωδικο. Τα χορτα εξισου νοστιμα, σε εναν ορισμο του μαγειρικου ουκ εν τω πολλω το ευ. Η αποθεωση της λιτοτητας στα (εξαιρετικα διαλεγμενα) υλικα και η δεξιοτεχνεια στο μαγειρεμα και το ψησιμο.

- Σπιτικο cheesecake με ξινομυζηθρα και γλυκο κουταλιου βυσσινο: Εχοντας πραγματικα σκασει ηρθε και η τελειωτικη (γλυκια) βολη. Ενα ωραιοτατο cheesecake, γλυκο που ποτε δεν ημουν φαν, οπου αν και το τυρι ηταν εντονο και «βαρυ», το συνολο ηταν εξισου υπεροχο με τα προηγουμενα πιατα.
Για τις γευσεις δεν εχω να προσθεσω κατι αλλο, εξαιρετικη αναδειξη των καλοδιαλεγμενων πρωτων υλων και παντα μα παντα ολοφρεσκα ψαρια. Συνοδευσαμε με ενα ποτηρι Μοσχοφιλερο Τσελεπου, μια χαρα.
Τονιστηκε και πιο πανω, με την προσφορα του 50% περιλαμβανομενων κουβερ, νερου (οσα και αν πηραμε) και κρασιου (εστω ενα ποτηρι) τα 38,5€ ανα ατομο ηταν πολυ υψηλο, κορυφαιο vfm. Γνωριζω οτι το Milos διαθετει μες στο ετος διαφορα set menus με το lunch menu μαλιστα στα 25€(! ) να κανει θραυση. A la carte παντως το πραγμα ξεφευγει (αδικαιολογητα), για αυτο και μπηκε 3/4 συνολικα.

Η πρωτη μου επισκεψη στο Milos ηταν εξαιρετικη, οι προσδοκιες επιβεβαιωθηκαν με το παραπανω και θα ηθελα σιγουρα να το επισκεφθω ξανα, σιγουρα παντως στο πλαισιο μιας προσφορας ή με οικονομικο set menu. Σε καθε περιπτωση το φρεσκο και εξαιρετικα μαγειρεμενο ψαρι αποτελει εγγυηση.

Σημερινές

Ανακοινώσεις

1 ΝΕΕΣ