Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

02 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ο φίλτατος Τρώγων δημοσίευσε πριν ενάμιση περίπου χρόνο μια – ως συνήθως – πνευματώδη, αλλά και αντικειμενική κριτική για το μοναδικό κατά την ταπεινή μου άποψη μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας που μοιάζει από μακριά με ψαροταβέρνα και είναι και από κοντά ψαροταβέρνα: την ΤΡΑΤΑ, η οποία, ειρήσθω ένα παρόδω, ουδεμία σχέση έχει με την ΤΡΑΤΑ της πλατείας Καισαριανής.

Στην ΤΡΑΤΑ ίσως πας την πρώτη φορά στο άσχετο, από την επόμενη, ή μάλλον τις επόμενες φορές θα το έχεις κάνει στέκι, ιδίως αν κινείσαι επαγγελματικά συχνά στον άξονα της Θεμιστοκλέους. Μοιάζει με τον ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ της Φειδίου, συγκεντρώνει όμως (παρακαλώ να μην παρεξηγηθώ! ) πιο σοβαρό και σαφώς πιο προχωρημένο ηλικιακά κόσμο. Σαφώς βοηθά πολύ το γεγονός ότι το μαγαζί είναι γωνιακό (Θεμιστοκλέους και Νικηταρά, μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας), με τα τραπέζια περίπου ισοκατανεμημένα στη μέσα σάλα και τον χώρο στο πεζοδρόμιο. Όποια εποχή, όποια μέρα κι όποια ώρα και να πας, κάποιο από τα αφεντικά θα σε υποδεχτεί και θα φροντίσει να σε βολέψει όσο γίνεται καλύτερα. Στα υπόψη ότι μπορείτε να κάνετε κράτηση μέσω e-table. Θέμα παρκαρίσματος ουσιαστικά δεν τίθεται, πάντως τις βραδινές ώρες άνετα θα βρείτε χώρο για το τουτού σας.

Η ΤΡΑΤΑ κινείται σε αποχρώσεις κυανόλευκες, έχει πολύ ωραία τραπέζια, όχι τραπεζάκια για χαρτορίχτρες, και τις κλασικές ψάθινες καρέκλες with a twist όμως: κάθε καρέκλα έχει γραμμένο στη ράχη της το όνομα ενός ελληνικού νησιού, τολμώ μάλιστα να πω ότι έχω την αίσθηση ότι κανένα όνομα δεν επαναλαμβάνεται, η όμορφη νησιωτική μας χώρα θα μπορούσε άλλωστε άνετα να δώσει διαφορετικό όνομα σε τουλάχιστο 300 καθίσματα. Πολύ σωστός φωτισμός (θα έχετε αντιληφθεί ότι το σημείο αυτό πάντα το προσέχω ως προς τη γενική αίσθηση, και λιγότερο αν χρησιμοποιούνται ασυνήθιστα υλικά), στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος.

Η εξυπηρέτηση με μια λέξη: επαγγελματική. Την τελευταία φορά που πήγαμε με τη γυναίκα μου και μια φίλη από τη Νυρεμβέργη, άκουσε ο μετρ προφανώς να μιλάμε γερμανικά και έσπευσε να αλλάξει τον ένα κατάλογο από ελληνικό σε αγγλικό, απολογούμενος μάλιστα που δεν έχει κατάλογο στη γλώσσα της. Άμεσο στρώσιμο του τραπεζιού, νερό κρύο σε μπουκάλι, άνεση χρόνου να αποφασίσουμε τι θα παραγγείλουμε, και στη συνέχεια όλα τα πιάτα όπως έβγαιναν από την κουζίνα.

Πρώτα προσγειώθηκαν στο τραπέζι η φάβα (με κάπαρη και φρέσκο κρεμμυδάκι, που προσωπικά βρίσκω ότι ταιριάζει περισσότερο από το ξερό, γιατί δε βαραίνει τη γεύση) και το σταμναγκάθι (βρασμένο al dente, με λίγο λεμονάκι κι αλατάκι από πάνω ήρθε κι έδεσε), κατόπιν ένα πλοκάμι λεπτοκομμένο (μαλακό και νόστιμο, εξαιρετικά φροντισμένο και παρουσιασμένο με λαδολέμονο και ρίγανη), καλαμαράκια (γενναία μερίδα, με ωραία κρούστα, σωστός αφρός) και τέλος η γκουρμεδιά που δεν παραλείπω ποτέ να παραγγείλω: κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της και φλοίδες από γραβιέρα, οπτικά ενδιαφέρον κοντράστ μαύρου με λευκό, γευστικά, μερίδα αρκετή για τέσσερα άτομα). Δεν έχω πάρει ποτέ χοντρό ψάρι, γιατί στην ΤΡΑΤΑ πηγαίνεις κατά κανόνα για θαλασσινά και ψαρομεζέδες, συνεπώς αυτά που ξέρω και μπορώ ανενδοίαστα να σας συστήσω ακόμα είναι το συμιακό γαριδάκι (εντάξει: τύπου συμιακού, αλλά με 6 € έρχεται ένα βουνό τραγανοτηγανισμένες γαριδούλες που τρώγονται σαν πασατέμπος), η ταραμοσαλάτα, η αχινοσαλάτα (εφόσον έχετε πληρωθεί την προηγούμενη μέρα καθότι 13+ €) και τα όστρακα (όταν υπάρχουν). Για όσους ενδιαφέρονται και να χορτάσουν υπάρχουν οι γνωστές θαλασσινές μακαρονάδες. Πολύ καλή συνοδεία η σαλάτα με ντακάκια, ντοματίνια και λοιπά συμπαρομαρτούντα. Γενικά δεν θυμάμαι πιάτο που να έχω κάνει προσημείωση να μην το ξαναδοκιμάσω.

Όσον αφορά τα ποτά, μόνο στις μπίρες τα χαλάμε λίγο, υπάρχουν απλά οι γνωστές του εμπορίου. Προσωπικά προτιμώ το χύμα τσίπουρο Τυρνάβου (προσοχή: περιέχει γλυκάνισο! ). Το ψωμί (λευκό, άριστης ποιότητας) έρχεται φρυγανισμένο σε καλαθάκι, με λαδάκι, αλατάκι και ριγανίτσα (το ‘χω ρίξει στα υποκοριστικούλια σήμερα), ενώ και το επιδόρπιο είναι του τύπου που περιμένεις να δεις να έρχεται με το σήκωμα του τραπεζιού: χαλβάς σιμιγδαλένιος με σταφίδες, με όση υγρασία χρειάζεται, από τους καλύτερους που έχετε φάει.

Ο λογαριασμός δύσκολα θα σκαρφαλώσει πάνω από 15 ευρώ το άτομο. Απόδειξη κανονικά και πληρωμή με κάρτα με το μηχάνημα να έρχεται στο τραπέζι. (Ναι, είμαι ένας γεροπαράξενος, όμως με δαιμονίζει να με στήνουν μπροστά στο ταμείο σαν να είμαι οφειλέτης του ΙΚΑ. ) Γενικά η ΤΡΑΤΑ είναι ένας χώρος χωρίς χτυπητό ψεγάδι, αν σας φέρει ο δρόμος, με όποια παρέα κι αν είστε, δοκιμάστε τη!

19 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είμαι κορίτσι του κέντρου της πόλης, των σταθερών συνηθειών και της πραγματικότητας.

Μου αρέσουν οι πυκνοδομημένες, αστικές γειτονιές. Ο κόσμος, η φασαρία, το έχειν τα πάντα στα πόδια σου. Τα διαμερίσματα. Η πολυπολιτισμικότητα. Το διαφορετικό. Δεν έχω φοβηθεί ποτέ κι ας έχω κυκλοφορήσει “περίεργες” ώρες σε “περίεργες” γειτονιές. Δε φωτοσυνθέτω και δε μου λείπει, καθόλου, η χλωροφύλλη. Έχω ξεράνει κάκτο. Όσο κι αν αγαπώ τις μέρες που περνώ στο χωριό μου, όπου υποδύομαι την χωριατοπούλα με μεγάλη επιτυχία, χαίρομαι όταν τελειώνουν και γυρίζω στο δικό μου urban περιβάλλον.

Μου αρέσει η προσμονή. Η επανάληψη. Ο προγραμματισμός. Η σταθερότητα. Οι συγκεκριμένες, ξεχωριστές, μέρες που περνώ με τους ίδιους ανθρώπους, αν κι όχι στα ίδια μέρη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για προσθαφαιρέσεις ή ότι το σύμπαν δε μου θυμίζει, κατά καιρούς, ότι τα πράγματα μπορεί να ανατραπούν.

“Πολύ σωστός φωτισμός, στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ, το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος. ”

Μία φράση (Fratello) που τα λέει όλα. Η πρώτη εντύπωση που αποκόμισα, αν και μεσημέρι, μιας βροχερής και μουντής Καθαράς Δευτέρας στην οποία κλήθηκα να βρω μαγαζί για να φάμε οι συνήθεις ύποπτοι. Η συγκεκριμένη κριτική του φίλτατου βοήθησε στο να μη χρειαστεί να ψάξω καθόλου.

Λευκό και γαλανό αποπνέει μια τριζάτη καθαριότητα. Όντως σα φάρος στο γκρι-μπεζ των Εξαρχείων. Φωτεινό. Άνετα τραπέζια καλοστρωμένα. Οι γνωστές ψάθινες καρέκλες με την τσαχπινιά της αναγραφής στην πλάτη τους ονομάτων νησιών. Τρεις στις τέσσερις φορές μου έχει τύχει η Ικαρία. Τυχαίο? Χαριτωμένα σουρωτήρια ως φωτιστικά. Τα έχω δει κι αλλού όμως εδώ μου ταιριάζουν καλύτερα. Μοναδική παραφωνία μια πινακίδα στα αγγλικά που ανάθεμα κι αν ξέρω τι εννοεί ο poet. Αντάξια της θρυλικής που υπήρχε στην παραλία της Μεσακτής στην Ικαρία “When there is a heavy sea…please don’t go away the beach” κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Η εξυπηρέτηση δοκιμάστηκε εκείνη την, πρώτη, φορά κάτω από δύσκολες συνθήκες αλλά πέρασε τα stress tests επιτυχώς. Τώρα βέβαια κάποια λαθάκια μπορεί να γίνουν, κάτι να ξεχαστεί και να χρειαστεί να το θυμίσετε αλλά σε γενικές γραμμές είναι ευγενική, γρήγορη, χαμογελαστή. Δε θα σας προβληματίσει κάτι.

Ούτε το φαγητό στην Τράτα θα σας προβληματίσει ή απογοητεύσει. Τουλάχιστον όσα έχουμε δοκιμάσει είναι καλά μαγειρεμένα, φρέσκα, ενώ θα πρέπει να πω τα καλύτερα για το λάδι που χρησιμοποιούν τόσο στις σαλάτες όσο και στα τηγανιτά τους. Μπορείτε να κινηθείτε στη λογική των μεζέδων στη μέση για την παρέα συνοδεύοντας το ποτό σας ή να διαλέξετε πιο, ας πούμε, χορταστικά πιάτα. Ας σημειώσουμε όμως, εδώ, ότι οι μερίδες της είναι ικανού μεγέθους. Δεν έχει τύχει να φάω ποτέ μεγάλο ψάρι ενώ μου έχει μείνει απωθημένο η δοκιμή μίας εκ των μακαρονάδων του που τις βλέπω να παίζουν πάντα σε διπλανά τραπέζια και φαίνονται ορεκτικότατες. Ας σας πω όμως τι έχω δοκιμάσει και ποια πιάτα έχω ξεχωρίσει:
• Από σαλάτες αυτή με τα ντοματίνια, παξιμαδάκια και μανούρι δε μας έχει απογοητεύσει ποτέ ακόμα κι όταν είναι εκτός εποχής. Τα χόρτα και το σταμναγκάθι, επίσης, είναι από τα αγαπημένα μας. (6.30, 4.00, 5.90e)
• Ταραμοσαλάτα. Από αυτές που ξεχωρίζω. (4.00e)
• Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάπαρη. Από τις νόστιμες. (4.20e)
• Μαυρομάτικα με φιλέτα ρέγγας. Αποκάλυψη. Την πρώτη φορά το δοκίμασα με το ζόρι έκτοτε το παραγγέλνουμε ανελλιπώς. (4.50e)
• Γαύρος μαρινάτος. Σπιτικός παρακαλώ. Μπουκιά και γουλιά. (5.20e)
• Χταποδάκι σε λαδόξυδο. Τώρα τελευταία προκρίνω αυτό έναντι του ψητού. Όμως και τα δύο είναι μια χαρά. (8.50, 10.50e)
• Καλαμαράκια τηγανιτά. Τραγανά και ζουμερά. (6.90e)
• Ψιλό γαριδάκι. Πάντα στο τέλος παραγγέλνουμε άλλο ένα ως συνοδευτικό του ποτού. (6.90e)
• Μύδια αχνιστά φρεσκότατα αλλά θα ήθελα λίγη παραπάνω ένταση στο ζουμί. (7.50e)
• Γιουβέτσι γαρίδας. Δεμένο το ζυμαρικό με τη σάλτσα κρατάει, όσο πρέπει, χωρίς να είναι λασπερό. Σωστά βρασμένες και οι γαρίδες που το στολίζουν. Έχει και κάποιο έντονο τυρί που του δίνει μια διαφορετική, από τα συνηθισμένα γεύση. (14.00e)
• Κριθαρότο σουπιάς με το μελάνι. Κορυφαίο. Σπυρωτό, λεμονάτο, κατάμαυρο. Αυτό που τρως, βάφονται τα δόντια και μετά χασκογελάτε βγάζοντας φωτογραφίες. Οι σουπιές υπέροχα τρυφερές.
• Ούζα, τσίπουρα, αποστάγματα σε αρκετή ποικιλία. Για τις μπύρες συμφωνώ ότι χρειάζονται και κάνα δυο πιο ψαγμένες, από κρασί ξεχωρίζω το ροζέ τους από Μοσχάτο Αμβούργου. Κερασματάκι παίζει μαστίχα και/η κάποιο γλυκάκι αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν του δίνουμε μεγάλη σημασία.

Η Τράτα είναι ένα μαγαζί που το έχω συνδέσει με τα βράδια της Παρασκευής. Όταν τελειώνουμε μια κουραστική βδομάδα και βρισκόμαστε στο ευρύτερο κέντρο. Ωραίοι οι πρωινοί καφέδες αλλά εκείνα τα βράδια κουβαλούν την ένταση και το ξέσπασμα της ημέρας. Κι είναι ωραίο να το μοιράζεσαι με φίλους. Θα μπορούσα να σας πω ότι έχουμε την αίσθηση ότι μεταφερόμαστε σε κάποιο νησί αλλά δε θα το κάνω. Γιατί είναι “εικονική πραγματικότητα”. Όχι ότι δεν έχει κι αυτή τη χρησιμότητά της, ωραία είναι να ξεφεύγεις για λίγο. Όμως προτιμώ την πραγματικότητα που λέει ότι είμαι στο κέντρο της Αθήνας, τρώω νόστιμα και περνώ καλά με ανθρώπους που υπάρχουν στ’ αλήθεια δίπλα μου.

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τώρα που άνοιξε ο καιρός, άνοιξε και η διάθεση για βόλτες στο κέντρο της Αθήνας, συνεπώς βγάζω τα σκονάκια μου για φαγητό και ποτό, και προσπαθώ να συνδιάσω όσο καλύτερα μπορώ τον πολιτιστικό χάρτη με το γευσικό....

Στην Αθήνα γίνονται πάμπολες δράσεις, δωρεάν και μη, προσωπικά είναι κάτι που αγαπώ πολύ: Πρωινή βόλτα στο κέντρο με αγαπημένους μου ανθρώπους, επίσκεψη σε αρχαιολογικούς ή πολιτιστικούς χώρους και μετά.... ε, όσο να 'ναι έχει προχωρήσει και η ώρα, ότι πρέπει για να κλείσουμε τις περιπλανήσεις μας μαζεμένοι γύρω από ένα τραπέζι, τρώγοντας και πίνοντας, συζητώντας ότι είδαμε και ακούσαμε, έκπληκτοι από τα τόσα υπέροχα πράγματα που υπάρχουν τριγύρω μας -και δεν τα γνωρίζουμε, ανακράζοντας "τι_καλά_που_κάνουμε_και_δεν_καθόμαστε_στον_καναπέ_μας_τελικά"

Με την ευκαιρία λοιπόν του θεσμού Open House επισκεφθήκαμε το Mέγαρο της Παλαιάς βουλής (κτίριο που τόοοοσα χρόνια περνάω απ΄ έξω, πολλές φορές στο παρελθόν ήταν και σημείο συνάντησης "ραντεβού στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη" χωρίς όμως να έχω δει έστω και κλεφτά το θαυμάσιο εσωτερικό του) στο οποίο "τρέχει" και μία αντιπολεμική έκθεση -αρκετά επίκαιρο θέμα μπορώ να πω.

Μετά την ξενάγηση και περιήγησή μας βγαίνοντας από το κτίριο, είχα ήδη την πρόταση: "Τράτα" μιας και ήταν πολύ κοντά μας, οι κριτικές αρκετά θετικές, ιδανικό για κάτι ελαφρύ -μιας και το βράδυ πάλι παρέα με τα μαχαιροπήρουνα θα ήμασταν.

Φλερτάραμε με την ιδέα να καθίσουμε έξω, όμως ήταν ένα σχετικά δροσερό μεσημεράκι, οπότε προτιμήσαμε τη σταθερή εσωτερική θερμοκρασία.

Περιβάλλον πολύ καλό, ωραία χρώματα- ξεκούραστα και φωτεινά, οι καρέκλες με αναφορά σε διαφορετικό νησί η κάθε μία -έξυπνη ιδέα, τα τραπέζια στρωμένα περιμένοντας πελάτες.

Ήμασταν η 3η παρέα (και οι πρώτοι Έλληνες) την ώρα που φτάσαμε.

Η εξυπηρέτηση άμεση, ευγενική και τυπική (λογικό αφού εδώ παίζει πολύ τουρισμός).
Αμέσως ήρθε στο τραπέζι μας νερό βρύσης, ψωμάκι ψημμένο και εμποτισμένο με λαδάκι και το Menu.

2 άτομα επιλέξαμε:
1 σαλάτα βραστών λαχανικών εποχής
1 καλαμαράκια τηγανητά
1 μπακαλιάρο σκορδαλιά
1 μύδια αχνιστά
***Βλέποντας την υπέροχη γαριδομακαρονάδα στο διπλανό τραπέζι, πέρασε από το μυαλό μας να τη συμπεριλάβουμε και αυτή, αλλά -ευτυχώς- η λογική μας συγκράτησε (την επόμενη φορά με πιο ενισχυμένη παρέα)
1 kaiser

Το πιάτο με τα βραστά λαχανικά (τόσο-όσο) περιείχε πατατούλες, καροτάκι, μπρόκολο και κολοκυθάκι. Το ελαιόλαδο που υπήρχε στο πιάτο δεν ήταν αρκετό για να αναδείξει τη γεύση των λαχανικών, και ενώ στο τραπέζι μας υπήρχαν 2 ζουμερά λεμόνια, ελαιόλαδο ούτε για δείγμα.

Σε πολύ λίγο ήρθαν τα μύδια αχνιστά μέσα σε νοστιμότατο ζουμάκι. Αυτό μάλιστα! εξαιρετικό πιάτο, γεμάτο αρώματα και γεύση.

Καλαμαράκια τηγανητά, μέτριο τηγάνι (θα τα ήθελα πιο αφράτα, ίσως με πιο φρέσκο λάδι?) Δεν μπόρεσα να εντοπίσω τι έφταιγε, σίγουρα πάντως δεν ξετρελάθηκα.

Τέλος, έφτασε ο μπακαλιάρος σκορδαλιά, πιάτο για το οποίο είχα μεγάλες προσδοκίες (και είχα κάνει ένα σχετικό κράτει με τα προηγούμενα πιάτα ώστε να μην έχω χορτάσει) οι οποίες προσδοκίες έγιναν προδοσίες....
2 κομμάτια μπακαλιάρου που ουσιαστικά ήταν 2 κομμάτια κόκκαλα!!
Να με συγχωρείτε, αλλά είμαι καλομαθημένη πως να το κάνουμε...

Ειλικρινά, δε θυμάμαι τα τελευταία χρόνια να έχω γευτεί μπακαλιάρο και να αναγκάζομαι να τον ξεκοκαλίζω, ψάχνοντας για λίγο ψαχνό. Εκνευρίστηκα και λίγο με την όλη κατάσταση, με αποτέλεσμα να φάω μία όλη κι όλη πηρουνιά, γιατί σιγά που θα καθόμουν να ψάχνω με το κιάλι το ψαχνό από τη μερίδα!

Check please! euro 35,50 και κέρασμα χαλβάς και κορμός! Πεντανόστιμα γλυκά, ιδιαίτερα καλός ο χαλβάς!