Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

02 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Ο φίλτατος Τρώγων δημοσίευσε πριν ενάμιση περίπου χρόνο μια – ως συνήθως – πνευματώδη, αλλά και αντικειμενική κριτική για το μοναδικό κατά την ταπεινή μου άποψη μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας που μοιάζει από μακριά με ψαροταβέρνα και είναι και από κοντά ψαροταβέρνα: την ΤΡΑΤΑ, η οποία, ειρήσθω ένα παρόδω, ουδεμία σχέση έχει με την ΤΡΑΤΑ της πλατείας Καισαριανής.

Στην ΤΡΑΤΑ ίσως πας την πρώτη φορά στο άσχετο, από την επόμενη, ή μάλλον τις επόμενες φορές θα το έχεις κάνει στέκι, ιδίως αν κινείσαι επαγγελματικά συχνά στον άξονα της Θεμιστοκλέους. Μοιάζει με τον ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗ της Φειδίου, συγκεντρώνει όμως (παρακαλώ να μην παρεξηγηθώ! ) πιο σοβαρό και σαφώς πιο προχωρημένο ηλικιακά κόσμο. Σαφώς βοηθά πολύ το γεγονός ότι το μαγαζί είναι γωνιακό (Θεμιστοκλέους και Νικηταρά, μεταξύ Πανεπιστημίου και Ακαδημίας), με τα τραπέζια περίπου ισοκατανεμημένα στη μέσα σάλα και τον χώρο στο πεζοδρόμιο. Όποια εποχή, όποια μέρα κι όποια ώρα και να πας, κάποιο από τα αφεντικά θα σε υποδεχτεί και θα φροντίσει να σε βολέψει όσο γίνεται καλύτερα. Στα υπόψη ότι μπορείτε να κάνετε κράτηση μέσω e-table. Θέμα παρκαρίσματος ουσιαστικά δεν τίθεται, πάντως τις βραδινές ώρες άνετα θα βρείτε χώρο για το τουτού σας.

Η ΤΡΑΤΑ κινείται σε αποχρώσεις κυανόλευκες, έχει πολύ ωραία τραπέζια, όχι τραπεζάκια για χαρτορίχτρες, και τις κλασικές ψάθινες καρέκλες with a twist όμως: κάθε καρέκλα έχει γραμμένο στη ράχη της το όνομα ενός ελληνικού νησιού, τολμώ μάλιστα να πω ότι έχω την αίσθηση ότι κανένα όνομα δεν επαναλαμβάνεται, η όμορφη νησιωτική μας χώρα θα μπορούσε άλλωστε άνετα να δώσει διαφορετικό όνομα σε τουλάχιστο 300 καθίσματα. Πολύ σωστός φωτισμός (θα έχετε αντιληφθεί ότι το σημείο αυτό πάντα το προσέχω ως προς τη γενική αίσθηση, και λιγότερο αν χρησιμοποιούνται ασυνήθιστα υλικά), στο σημείο όπου βρίσκεται η ΤΡΑΤΑ το βράδυ λειτουργεί σαν φάρος.

Η εξυπηρέτηση με μια λέξη: επαγγελματική. Την τελευταία φορά που πήγαμε με τη γυναίκα μου και μια φίλη από τη Νυρεμβέργη, άκουσε ο μετρ προφανώς να μιλάμε γερμανικά και έσπευσε να αλλάξει τον ένα κατάλογο από ελληνικό σε αγγλικό, απολογούμενος μάλιστα που δεν έχει κατάλογο στη γλώσσα της. Άμεσο στρώσιμο του τραπεζιού, νερό κρύο σε μπουκάλι, άνεση χρόνου να αποφασίσουμε τι θα παραγγείλουμε, και στη συνέχεια όλα τα πιάτα όπως έβγαιναν από την κουζίνα.

Πρώτα προσγειώθηκαν στο τραπέζι η φάβα (με κάπαρη και φρέσκο κρεμμυδάκι, που προσωπικά βρίσκω ότι ταιριάζει περισσότερο από το ξερό, γιατί δε βαραίνει τη γεύση) και το σταμναγκάθι (βρασμένο al dente, με λίγο λεμονάκι κι αλατάκι από πάνω ήρθε κι έδεσε), κατόπιν ένα πλοκάμι λεπτοκομμένο (μαλακό και νόστιμο, εξαιρετικά φροντισμένο και παρουσιασμένο με λαδολέμονο και ρίγανη), καλαμαράκια (γενναία μερίδα, με ωραία κρούστα, σωστός αφρός) και τέλος η γκουρμεδιά που δεν παραλείπω ποτέ να παραγγείλω: κριθαρότο με σουπιά μαγειρεμένο με το μελάνι της και φλοίδες από γραβιέρα, οπτικά ενδιαφέρον κοντράστ μαύρου με λευκό, γευστικά, μερίδα αρκετή για τέσσερα άτομα). Δεν έχω πάρει ποτέ χοντρό ψάρι, γιατί στην ΤΡΑΤΑ πηγαίνεις κατά κανόνα για θαλασσινά και ψαρομεζέδες, συνεπώς αυτά που ξέρω και μπορώ ανενδοίαστα να σας συστήσω ακόμα είναι το συμιακό γαριδάκι (εντάξει: τύπου συμιακού, αλλά με 6 € έρχεται ένα βουνό τραγανοτηγανισμένες γαριδούλες που τρώγονται σαν πασατέμπος), η ταραμοσαλάτα, η αχινοσαλάτα (εφόσον έχετε πληρωθεί την προηγούμενη μέρα καθότι 13+ €) και τα όστρακα (όταν υπάρχουν). Για όσους ενδιαφέρονται και να χορτάσουν υπάρχουν οι γνωστές θαλασσινές μακαρονάδες. Πολύ καλή συνοδεία η σαλάτα με ντακάκια, ντοματίνια και λοιπά συμπαρομαρτούντα. Γενικά δεν θυμάμαι πιάτο που να έχω κάνει προσημείωση να μην το ξαναδοκιμάσω.

Όσον αφορά τα ποτά, μόνο στις μπίρες τα χαλάμε λίγο, υπάρχουν απλά οι γνωστές του εμπορίου. Προσωπικά προτιμώ το χύμα τσίπουρο Τυρνάβου (προσοχή: περιέχει γλυκάνισο! ). Το ψωμί (λευκό, άριστης ποιότητας) έρχεται φρυγανισμένο σε καλαθάκι, με λαδάκι, αλατάκι και ριγανίτσα (το ‘χω ρίξει στα υποκοριστικούλια σήμερα), ενώ και το επιδόρπιο είναι του τύπου που περιμένεις να δεις να έρχεται με το σήκωμα του τραπεζιού: χαλβάς σιμιγδαλένιος με σταφίδες, με όση υγρασία χρειάζεται, από τους καλύτερους που έχετε φάει.

Ο λογαριασμός δύσκολα θα σκαρφαλώσει πάνω από 15 ευρώ το άτομο. Απόδειξη κανονικά και πληρωμή με κάρτα με το μηχάνημα να έρχεται στο τραπέζι. (Ναι, είμαι ένας γεροπαράξενος, όμως με δαιμονίζει να με στήνουν μπροστά στο ταμείο σαν να είμαι οφειλέτης του ΙΚΑ. ) Γενικά η ΤΡΑΤΑ είναι ένας χώρος χωρίς χτυπητό ψεγάδι, αν σας φέρει ο δρόμος, με όποια παρέα κι αν είστε, δοκιμάστε τη!

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τώρα που άνοιξε ο καιρός, άνοιξε και η διάθεση για βόλτες στο κέντρο της Αθήνας, συνεπώς βγάζω τα σκονάκια μου για φαγητό και ποτό, και προσπαθώ να συνδιάσω όσο καλύτερα μπορώ τον πολιτιστικό χάρτη με το γευσικό....

Στην Αθήνα γίνονται πάμπολες δράσεις, δωρεάν και μη, προσωπικά είναι κάτι που αγαπώ πολύ: Πρωινή βόλτα στο κέντρο με αγαπημένους μου ανθρώπους, επίσκεψη σε αρχαιολογικούς ή πολιτιστικούς χώρους και μετά.... ε, όσο να 'ναι έχει προχωρήσει και η ώρα, ότι πρέπει για να κλείσουμε τις περιπλανήσεις μας μαζεμένοι γύρω από ένα τραπέζι, τρώγοντας και πίνοντας, συζητώντας ότι είδαμε και ακούσαμε, έκπληκτοι από τα τόσα υπέροχα πράγματα που υπάρχουν τριγύρω μας -και δεν τα γνωρίζουμε, ανακράζοντας "τι_καλά_που_κάνουμε_και_δεν_καθόμαστε_στον_καναπέ_μας_τελικά"

Με την ευκαιρία λοιπόν του θεσμού Open House επισκεφθήκαμε το Mέγαρο της Παλαιάς βουλής (κτίριο που τόοοοσα χρόνια περνάω απ΄ έξω, πολλές φορές στο παρελθόν ήταν και σημείο συνάντησης "ραντεβού στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη" χωρίς όμως να έχω δει έστω και κλεφτά το θαυμάσιο εσωτερικό του) στο οποίο "τρέχει" και μία αντιπολεμική έκθεση -αρκετά επίκαιρο θέμα μπορώ να πω.

Μετά την ξενάγηση και περιήγησή μας βγαίνοντας από το κτίριο, είχα ήδη την πρόταση: "Τράτα" μιας και ήταν πολύ κοντά μας, οι κριτικές αρκετά θετικές, ιδανικό για κάτι ελαφρύ -μιας και το βράδυ πάλι παρέα με τα μαχαιροπήρουνα θα ήμασταν.

Φλερτάραμε με την ιδέα να καθίσουμε έξω, όμως ήταν ένα σχετικά δροσερό μεσημεράκι, οπότε προτιμήσαμε τη σταθερή εσωτερική θερμοκρασία.

Περιβάλλον πολύ καλό, ωραία χρώματα- ξεκούραστα και φωτεινά, οι καρέκλες με αναφορά σε διαφορετικό νησί η κάθε μία -έξυπνη ιδέα, τα τραπέζια στρωμένα περιμένοντας πελάτες.

Ήμασταν η 3η παρέα (και οι πρώτοι Έλληνες) την ώρα που φτάσαμε.

Η εξυπηρέτηση άμεση, ευγενική και τυπική (λογικό αφού εδώ παίζει πολύ τουρισμός).
Αμέσως ήρθε στο τραπέζι μας νερό βρύσης, ψωμάκι ψημμένο και εμποτισμένο με λαδάκι και το Menu.

2 άτομα επιλέξαμε:
1 σαλάτα βραστών λαχανικών εποχής
1 καλαμαράκια τηγανητά
1 μπακαλιάρο σκορδαλιά
1 μύδια αχνιστά
***Βλέποντας την υπέροχη γαριδομακαρονάδα στο διπλανό τραπέζι, πέρασε από το μυαλό μας να τη συμπεριλάβουμε και αυτή, αλλά -ευτυχώς- η λογική μας συγκράτησε (την επόμενη φορά με πιο ενισχυμένη παρέα)
1 kaiser

Το πιάτο με τα βραστά λαχανικά (τόσο-όσο) περιείχε πατατούλες, καροτάκι, μπρόκολο και κολοκυθάκι. Το ελαιόλαδο που υπήρχε στο πιάτο δεν ήταν αρκετό για να αναδείξει τη γεύση των λαχανικών, και ενώ στο τραπέζι μας υπήρχαν 2 ζουμερά λεμόνια, ελαιόλαδο ούτε για δείγμα.

Σε πολύ λίγο ήρθαν τα μύδια αχνιστά μέσα σε νοστιμότατο ζουμάκι. Αυτό μάλιστα! εξαιρετικό πιάτο, γεμάτο αρώματα και γεύση.

Καλαμαράκια τηγανητά, μέτριο τηγάνι (θα τα ήθελα πιο αφράτα, ίσως με πιο φρέσκο λάδι?) Δεν μπόρεσα να εντοπίσω τι έφταιγε, σίγουρα πάντως δεν ξετρελάθηκα.

Τέλος, έφτασε ο μπακαλιάρος σκορδαλιά, πιάτο για το οποίο είχα μεγάλες προσδοκίες (και είχα κάνει ένα σχετικό κράτει με τα προηγούμενα πιάτα ώστε να μην έχω χορτάσει) οι οποίες προσδοκίες έγιναν προδοσίες....
2 κομμάτια μπακαλιάρου που ουσιαστικά ήταν 2 κομμάτια κόκκαλα!!
Να με συγχωρείτε, αλλά είμαι καλομαθημένη πως να το κάνουμε...

Ειλικρινά, δε θυμάμαι τα τελευταία χρόνια να έχω γευτεί μπακαλιάρο και να αναγκάζομαι να τον ξεκοκαλίζω, ψάχνοντας για λίγο ψαχνό. Εκνευρίστηκα και λίγο με την όλη κατάσταση, με αποτέλεσμα να φάω μία όλη κι όλη πηρουνιά, γιατί σιγά που θα καθόμουν να ψάχνω με το κιάλι το ψαχνό από τη μερίδα!

Check please! euro 35,50 και κέρασμα χαλβάς και κορμός! Πεντανόστιμα γλυκά, ιδιαίτερα καλός ο χαλβάς!

14 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Παρασκευή, 8-4-2016, έκανα αφιέρωμα στα ‘90s και μου άρεσε.

Πήγα, όχι μόνος μου, για ουζάκι στην Τράτα. Τέσσεροι νομάτοι ήμασταν. Η Τράτα είναι το πιο καλοβαλμένο –αισθητικά- ή το περισσότερο με προφίλ ψαροταβέρνας ή το λιγότερο ταβερνείο από τα ουζερί της Θεμιστοκλέους-Μπενάκη (Ανδρέας, Αθηναϊκό, Στοά, Λέσβος τα υπόλοιπα). Είναι αυτό που πιο εύκολα θα πήγαινες σε ραντεβού και όχι με τους κολλητούς σου.

Παίζει με ωραίους χρωματισμούς λευκό-γαλάζιο, όχι σαν σημαία, αλλά με μια καλαίσθητη λιτότητα. Μεγάλα χάρτινα σουπλά στα τραπέζια έξω στο φαρδύτερο κομμάτι του πεζοδρομίου της Θεμιστοκλέους. Μέσα τραπέζια οριακά πιο πυκνά από ότι θα ήθελα. Έχει και επίπεδο, εννοώ στα μισά του μαγαζιού ανεβαίνεις σκαλοπατάκι. Στο τέρμα δε του άνω επιπέδου που χωρίζεται με ψευδότοιχο από την κουζίνα, υπάρχει και η κλασική βιτρίνα με πάγο που έχουν οι ψαροταβέρνες στα νησιά απ’ όπου σε κοιτάνε οι σαργοί και οι καραβίδες. Είναι καλοβαλμένο χωρίς να είναι πομπώδες. Όσες φορές έχω κάτσει μέσα, όχι πολλές είναι η αλήθεια, ποτέ δεν μύρισαν τα ρούχα μου από τηγάνι-τσιγάρο. Το 3/4 στον χώρο αφορά πεπερασμένα πράγματα όπως τα σχετικά περιορισμένα τετραγωνικά του μαγαζιού και την παρούσα κατάσταση της Θεμιστοκλέους.

Γιατί είναι 90s; Ωιμέ! Η αναφορά στα πολιτικά πρόσωπα καθίσταται τα τελευταία χρόνια επικίνδυνη αλλά θα το ρισκάρω. Σε αυτό πήγαινε ο Σημίτης με τη Δάφνη. Αναγνωστοπούλου – Θεμιστοκλέους 10 λεπτά δρόμος… Διερωτώμαι σήμερα ποιος πολιτικός θα πήγαινε με τα πόδια για ούζο και θα καθόταν έξω –στο κέντρο της Αθήνας- χωρίς να δημιουργήσει ανυπέρβλητα συγκοινωνιακά και κοινωνικά προβλήματα… Τέλοσπάντων… Ασχέτως πολιτικής, η δεκαετία του ‘90 ήταν η τελευταία ανέμελη.

Ανέμελα λοιπόν παραγγείλαμε:
Δυο γαρίδες τηγανιτές. Πάρα πολύ καλές. Ψιλούλι γαριδάκι. Αν θυμάμαι καλά είναι κατεψυγμένο αλλά σε κάθε περίπτωση είναι καλό και έκαστη μερίς είναι στα 6,00 €.

Μία μύδια σαγανάκι. Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΑ. Ένα πιάτο το οποίο έμοιαζε με μύδια αχνιστά, με την έννοια ότι είχε μπόλικο ζουμάκι, αλλά έδενε όμορφα την γλυκύτητα της ντομάτας με την οξύτητα της φέτας. Ψωμωμένα μύδια. Στα 8,00 €. Το πιο μεριδιάρικο πιάτο όλων.

Ταραμοσαλάτα. Με άσπρο ταραμά διότι το άλλο πράγμα ως γνωστόν ΔΕΝ είναι ταραμάς (αλλά σκεύασμα αυγών ψαριού). Αρκετά καλή. Νομίζω ότι ήθελε λίγο περισσότερο ταραμά και λίγο περισσότερο λεμόνι. Δηλαδή αρμύρα και οξύτητα, δηλαδή ένταση. 4,00 €. Περίπου όσο οι κατεψυγμένες τηγανιτές πατάτες σε άλλα καταστήματα εστίασης…

Φάβα. Αρίστευσε. Με καραμελωμένα κρεμμύδια και κάππαρη. Βελούδο. Αιέν αριστεύειν… 4,20 €.

Καλαμαράκι τηγανιτό. Τραγανό απ' έξω αλλά αφρός από μέσα! Κατεψυγμένο αλλά -μα τον Μπελένος και τον Τουτατής- πάρα πολύ καλό και το εννοώ… 6,90 €.

Πολίτικη σαλάτα. ΟΚ. Είχε λίγο καυτερή πιπερίτσα μα απουσίαζε το κόλιανδρο (κύριο συστατικό της πολίτικης) όπως και το σκόρδο. Ίσως το λάχανο δεν ήταν και τόσο φρέσκο. Στα 4,80 € θεωρώ ότι ήταν το χειρότερο VfM πιάτο.

Πατατατοσαλάτα. Μια χαρά. Με το κρεμμυδάκι της, την καππαρίτσα της, τις ελίτσες της… Καλή ήταν… 3,80 €.

Ούζο Απαλαρίνα (7,50 € Χ 3 = 22,50 €). Απλά κορυφαίο ούζο. Σε γενικές γραμμές τα χιώτικα ούζα είναι εξαιρετικά (το 7 του Τέττερη, Απαλαρίνα, Καζανιστό Στουπάκη, που είναι λίγο σκληρό), σαν ποσοστό δε επί τοις εκατό είναι καλλίτερα και από τα μυτιληνιά οπούχουν και κάτι προϊόντα πετρελαιοφωτισμού ό, τι πρέπει για πονοκέφαλο βδομάδας…

Εξαιρετικά μυτιληνιά ούζα είναι το Πιτσιλαδή, το Δίμηνο, το Matis, το Σαμαρά και αρκετά καλό το Γιαννατσή καθώς και το Βαρβαγιάννη από τα ευρέως διαδεδομένα. Επίσης σαν ποσοστό εξαιρετικά ούζα βγάζουν και οι Σαμιώτες: Γιοκαρίνης (personal favorite) και Φρατζέσκος είναι πολύ καλά. Η Ικαρία βγάζει ένα καλό ποιοτικά αλλά λίγο ιδιαίτερο γευστικά: το Δολύχι. Πολύ καλά ούζα έχουν και οι φίλοι από την βόρεια Ελλάδα (πχ Δράμα με το Δύραμος και το πανέμορφο μπουκάλι ή Κομοτηνή με το 7 το οποίο κάνει εξαγωγές στο Ιράκ και έχει το 75% της ντόπιας αγοράς). Αν πάτε Ναύπλιο, μιας και γλυκαίνει ο καιρός, πιείτε ένα Mavrakis, ντόπιο του Άργους, πολύ καλό.
Έρχεται καλοκαίρι: ούζο κι αχινοσαλάτα είναι νομίζω το άρωμά του… ή ίσως και φρεσκοκομμένη ώριμη ντομάτα… Ά στο καλό…

Νεράκι αενάως ανανεούμενο σε μια μπουκαλίτσα πολύ μονδέρνα για το μέρος, ψωμάκι ελαφρώς ψημένο με το λαδάκι του (ή και χωρίς καθώς οι μισοί από μας την δεύτερη φορά ζήτησαν χωρίς λάδι). Ψωμάκι 4 κουβέρ στα 3,60 €…

Κέρασε μια πορτοκαλόπιτα/πατσαβουρόπιτα στο τέλος συμπαθέστατη. Λίγο ζυμ(αρ)ένια αλλά εμένα αυτό μου αρέσει.

Εν τω συνόλω 69,80€-22,50€ (τα ουζάκια) = 47,30 € / 4 (άτομα) = 11,82 € το άτομο. Νομίζω ότι για ψαρο/ουζοτσιμπιθρόνια 12 ευρώ το κεφάλι (χωρίς τα ούζα) ή 17,50€ με τα ούζα είναι καλά ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα κυρίως όταν μιλάμε για κάτι ποιοτικό και εύγευστο. Βέβαια έχω επίγνωση ότι ούτε πάνω στην θάλασσα ήμασταν ούτε φάγαμε αστακό βγαλμένο μόλις από το νερό. Περί ορέξεως…

Το service ήταν συνδυασμός φιλικότητας και επαγγελματισμού καίτοι διεκπεραιωτικό. Πληρώνεις με κάρτα χωρίς παράπονο και συνεπαγόμενα η απόδειξη είναι αυτονόητη.

Το αφιέρωμα στην 90ίλα ολοκληρώθηκε με την προβολή του ντοκιμαντέρ θα πω, κι όχι ταινία, ‘Ας Περιμένουν οι Γυναίκες’… Μεγαλεία… Συμπαραγωγή ΕΡΤ και Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (άλλο ΕΚΚ άλλο ΕΚΚΕ, σωστά;). Μπουλάς, Μπακιρτζής και Ζουγανέλης σε ερμηνείες οσκαρικού επιπέδου. Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης, ο ΠΑΟΚ, ο Μπατατούδης, τα δανεικά, η κα Αρχοντούλα, ο Ψωμιάδης, ο Σκαρτάδος, οι γυναίκες, τα ΦΠΑ, το πέναλτι, η εφορία, ο διαιτητής, οι επιταγές, τα κόμματα, τα σόγια, η ιστορία… Ένα γαϊτανάκι αυτογνωσίας μιας Ελλάδας που τραγουδούσε από τότε την μεγάλη επιτυχία του Καρρά: ‘Τα ’χω με τον εαυτό μου’ κι έπεφτε στη λίμνη να πνιγεί για τα μάτια μιας περαστικής γιατί κάτι άλλο της έφταιγε…

Teaser: https: //www. youtube. com/watch?v=B1X2FtALx5A

4 medium

12 Απρ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Συνεχιζοντας την συνηθεια μας Σαββατο μεσημερακι μετα την δουλεια να επισκεπτομαστε μαγαζια στον αξονα Ομονοια-Λοφος Στρεφη, καταληξαμε παλι στην οδο Θεμιστοκλεους.
Με ορεξη να δοκιμασουμε κατι διαφορετικο, αποφυγαμε την "συμπαθεια" μας, την Στοα, και κατσαμε ακριβως απεναντι, στην Τρατα.

Το μαγαζι βγαζει τραπεζακια εξω στο πεζοδρομιο, αλλα εμεις προτιμησαμε τον εσωτερικο χωρο, ομορφος, καθαρος, η φωτογραφια στο προφιλ του μαγαζιου ειναι διαφωτιστικη, μας φανηκε ομως οτι χρειαζεται λιγο πιο εντονο φως, εμας μας φανηκε μουντο.

Η εξυπηρετηση πολυ καλη κι ευγενικη, απο εναν νεαρο σερβιτορο κι εναν μεγαλυτερο κυριο.

Ο καταλογος μεγαλος με αρκετες επιλογες, δεδομενου ομως οτι αργησα να συναντησω την παρεα, δεν τον εξετασα πολυ, οποτε καταληξαμε σε σχετικα ασφαλη παραγγελια, που περιελαμβανε τα εξης:

-μια μεριδα χορτα (αυτα τα κατσαροαγκαθωτα-δεν ξερω πως τα λενε), παρα πολυ ωραια και σωστα βρασμενα, να κρατανε λιγο, θα τα ξαναετρωγα ευχαριστως(4)

-μια μεριδα κολοκυθακια τηγανητα, κομμενα σε μακροστενες φετες τηγανισμενες σε λιγο απαλο κουρκουτι, συνοδευονταν απο μια σφιχτη σως τυριου που δεν με ενθουσιασε. (4,30)

-μια ποικιλια αλιπαστα, ερχεται ενα πιατο με λιγη σαλατα με κρεμμυδακι φρεσκο και κομματια απο διαφορα αλιπαστα, πολυ ωραιο σαν ιδεα, απλα το mix αναλογα τι θα τσιμπησεις, ειτε θα ενθουσιασει ειτε θα απογοητευσει, ειναι και θεμα γουστου αν πιασεις λακερδα ή γαυρο και τι σ'αρεσει, θα προτιμουσα πιο ξεκαθαρη μεριδα/μεριδες. (8,50)

-χταποδακι σχαρας, ακριβως σαν της Στοας, κομμενο σε φετουλες, ολοσωστα ψημενο, νοστιμο, προσθετουν ξιδι, θα προτιμουσα να επαφιεται αυτο στην κριση του πελατη, επισης, ακριβο (10,50)

-εναμιση κιλο στηρα στα καρβουνα, πολυ καλα ψημμενη, μας φανηκε φρεσκια, νοστιμοτατη (57,00)

Απο φιλη που συναντησα τυχαια εκει, πληροφορηθηκα οτι και τα μυδια τους ειναι πολυ καλα

Τωρα, με φρεσκο ψαρι με το κιλο στην παραγγελια, δεν μπορω να αξιολογησω την κατ'ατομο τιμη, παντως χωρις τα ποτα, με κουβερ, και νερο βρυσης, μας βγηκε στα 85ευρω περιπου, αποδειξη χωρις παρατραγουδα, κερασμα γλυκακι στο τελος, δεν δοκιμασα.

Τα ποτα, 3,60 για την πρασινη μπυρα, 4,5 για μισο κιλο ροζε κρασι, 7,7 για μικρο καραφακι Βαρβαγιαννη πρασινο, καντε τους υπολογισμους σας.

Αν και η Τρατα νομιζω εχει λιγο διαφορετικη κατευθυνση προς πιο συνθετα πιατα σε σχεση με την πιο "λαϊκου" στυλ φαγητου Στοα απεναντι, παρα τις οποιες, προσωρινες ελπιζω, επιφυλαξεις μου, την συστηνω και αυτη, και θα την ξαναεπισκεφθω για να δοκιμασω κι αλλα πιατα.