ΚΛΗΜΑΤΑΡΙΑ

Ταβέρνες με τραγούδι

  Πλατεία θεάτρου 2, Βαρβάκειος Αγορά [Χάρτης]
  210 3216629



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Νοε
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Παραμονή 28ης Οκτωβρίου και ήταν μια καλή ευκαιρία να ανταποκριθούμε σε κάλεσμα φίλης για εκδήλωση με αμιγώς Aιγαιοπελαγίτικο πρόγραμμα, που λαμβάνει μέρος κάθε Πέμπτη βράδυ στην Κληματαριά, από πραγματικά αξιόλογους μουσικούς. Καθώς είναι δύσκολο το ξενύχτι καθημερινή μέρα, αδράξαμε την ευκαιρία της επόμενης αργίας και πήγαμε 4 άτομα.

Για να είμαι ειλικρινής δεν είχα και πολλές απαιτήσεις από το φαγητό αφού συνήθως, όπου πας για μουσική δύσκολα θα ευχαριστηθείς φαγητό. Παρόλα αυτά χάρηκα ιδιαίτερα διαβάζοντας τις καλές κριτικές έμπιστων φίλων, οπότε και αποφασίσαμε να πάμε όλοι νηστικοί.

Ο χώρος έχει περιγραφεί αναλυτικά από τους φίλους που προηγήθηκαν. Εγώ θα πω μόνο ότι σε μεταφέρει πολύ πίσω στον χρόνο… τότε που σε έπαιρναν οι γονείς σου και ξετρύπωναν πίσω από σιδερένιες πόρτες τις πιο όμορφες αυλές και τα πιο γραφικά χαμηλοτάβανα ταβερνάκια της Αθήνας! Οι επαγγελματικές γάστρες αριστερά της εισόδου που είναι η κουζίνα με το πλήθος μαγειρευτών φαγητών μαρτυρά την μαμαδίστικη φιλοσοφία με την οποία έχει στηθεί ο κατάλογος.
Η κληματαριά, τα βαρέλια, η πέτρα σε κάποια σημεία, ο φωτισμός και η γωνιά με τα παλιά πατζούρια για διακόσμηση μαζί με τις χρωματιστές λάμπες κρεμασμένες από πάνω, δημιουργούν σε ένα ζεστό και παρεϊστικο κλίμα.

Μόνες παρατηρήσεις με πρώτη αυτή που με βρίσκει σύμφωνη με τους υπόλοιπους χρήστες είναι τα κολλημένα σχεδόν τραπέζια αλλά και το επιπλέον χαμήλωμα του φωτισμού από κάποια ώρα και μετά που μας δυσκόλεψε γιατί δεν είχαμε τελειώσει το φαγητό μας. Εκτός αυτού είναι λίγο άκυρο θεωρώ σε τέτοιου είδους μαγαζιά ο τόσο χαμηλός φωτισμός… στο κάτω κάτω σε ταβέρνα βρισκόμασταν όχι σε μπαρ.

Τέλος φυσικά θα αναφέρω το κάπνισμα που δυστυχώς δεν περιορίζεται καθόλου και εδώ. Η παρέα που κάθισε ακριβώς δίπλα μας για καλή μας τύχη άνηκε στην κατηγορία εκείνη των καπνιστών μεν, αλλά που κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να μην έρχεται ο καπνός στη μύτη σου δε.

Η εξυπηρέτηση από δυο νέα παιδιά στους κατάλληλους χρόνους, χωρίς ιδιαίτερα παράπονα, πέραν του γεγονότος ότι στο τέλος δεν μας έφεραν γλυκό (νομίζω σιμιγδαλένιος χαλβάς), γιατί όπως μας είπαν…τελείωσε!

Η παραγγελία μας κινήθηκε στα εξής εδέσματα:

- Ψωμάκι ζυμωτό δικό τους χ 1€ κατά άτομο... αυτό έτσουξε λίγο αλλά ήταν εξαιρετικό.

- Τυροκαυτερή χ 3,50€

Χειροποίητη με μεγάλα κομμάτια τυριού και αρκετή κάψα όπως έπρεπε. Πολύ ωραία, απαραίτητη συνοδεία για τις πατάτες και το ζυμωτό ψωμάκι!

- Πατάτες τηγανιτές χ 3,00€

Φρέσκιες, χοντροκομένες αλλά τραγανές και χρυσαφένιες. Θα μπορούσε να ήταν λίγο μεγαλύτερη η μερίδα.

- Κρεμμυδόπιτα χ 4,50€

Ένα μεγάλο κομμάτι τριγωνικής πίτας με φύλλο χειροποίητο, στεγνό από περιττά λάδια, ήταν πεντανόστιμη και μυρωδάτη αφού είχε δυόσμο και είχε ελαφρώς πικάντικη γεύση. Ήταν εξαιρετική.

- Χοιρινή τηγανιά με πράσο χ 7,70€

Το χοιρινό έλιωνε στο στόμα και το πράσο με τα λοιπά μυρωδικά έκαναν την γεύση απογειωτική. Το ζουμάκι στο τέλος για πολλές βούτες! Καθαρά μαμαδίστικη εκτέλεση!

- Σαγανάκι Καισάρειας με σουτζούκι, παστουρμά, πιπεριές, ντομάτα και αυγά χ 4,50€

Καλής ποιότητας αλλαντικά, που ανακατεύτηκαν με τ’ αυγά και τα υπόλοιπα υλικά και ήρθαν σε μορφή ομελέτας. Πολύ ωραίος μεζές για συνοδεία ποτού.

- Γιουβέτσι χ 8,50€

Άλλη μια μαμαδίστικη συνταγή. Δεν είναι η αδυναμία μου το κοκκινιστό μοσχάρι… αλλά δοκίμασα και ισχύει ό, τι και για το χοιρινό. Το κρέας διαλύονταν στο στόμα. Μοναδική ένσταση εδώ το κριθαράκι που ήταν παραπάνω βρασμένο για το γούστο μου. Η χοντροτριμμένη ξερή μυζήθρα σε γενναιόδωρη ποσότητα από πάνω, συμπλήρωνε την επιτυχία του πιάτου.

- Μπριζολάκια σχάρας από την κατηγορία της ώρας χ 7,70€

Τέσσερα μετρίου μεγέθους χοιρινά μπριζολάκια λαιμού, χωρίς κόκκαλο, άριστα ψημένα, ζουμερά και γευστικά, με συνοδεία από λίγες πατάτες τηγανιτές. Αρκετά για να δοκιμάσουμε όλοι από ένα και να τα ευχαριστηθούμε.

Ήπιαμε μια μπύρα βαρελίσια μικρή χ 1,60€, ένα τεταρτάκι λευκό κρασί χύμα και εν συνεχεία μισό κιλό Αγιωργίτικο χ 4,00€ που άρεσε περισσότερο στην παρέα.
Για τα παραπάνω πληρώσαμε 67€ από τα οποία τα 55€ αντιστοιχούσαν στο φαγητό και τα 12€ (3€/άτομο) ήταν έξτρα χρέωση για τη μουσική.

Δεδομένου ότι μου έτυχε σε παρόμοια βραδιά σε αντίστοιχο μαγαζί του Μεταξουργείου για μια φωνή με μια κιθάρα η επιπλέον χρέωση να είναι 6€ (απαράδεκτο)… δεν βρήκα την συγκεκριμένη χρέωση υπερβολική για τετραμελή ορχήστρα με μικρόφωνα και 4ωρο πρόγραμμα.

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι το ποσό που δώσαμε τελικά - 16,75€ έκαστος-, για την συγκεκριμένη βραδιά ήταν απολύτως τίμιο από όλες τις απόψεις. Ό, τι δοκιμάσαμε ήταν ποιοτικό και αξιοπρεπές γευστικά. Και αν συνυπολογίσουμε ότι κάποιο άλλο βράδυ χωρίς μουσική ή νωρίτερα θα μας στοίχιζε ΜΟΝΟ 13,75€, δε μπορώ παρά να δηλώσω ότι η Κληματαριά για την κατηγορία της συμπληρώνει το απόλυτο vfm!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα!!!

Υ. Γ.1 Στα θετικά ότι έξω από το μαγαζί (στην πλατεία θεάτρου) υπάρχει επαρκής φωτισμός και άτομο του μαγαζιού που επιβλέπει τα αυτοκίνητα, λόγω επικινδυνότητας της περιοχής.

Υ. Γ2. Τα σχήματα που φιλοξενούν ποικίλουν ανάλογα τη μέρα, σε ρεμπέτικα, λαϊκά, Αιγαιοπελαγίτικα κτλ. Υπάρχει σχετική ενημέρωση στο site τους. Το συγκεκριμένο πάντως που ακούσαμε εμείς ήταν πολύ αξιόλογο.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Δεκ
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Η πρόταση για φαγητό στην " Κληματαριά" ύστερα από εορταστική μεσημεριανή βόλτα στα πέριξ με βρήκε απολύτως σύμφωνη αφού, μέρες που είναι, θα τρώγαμε παραδοσιακά τουλάχιστον!
Ένα μαγειρικό στέκι κλασικών γεύσεων που χρόνια είχα να επισκεφθώ. Βασικά, τίποτα δεν έχει αλλάξει και, κυρίως, αναφέρομαι στην ποιότητα του φαγητού, από τις λίγες φορές που λες Ε υ τ υ χ ώ ς!

Πάνω στην πλατεία Θεάτρου το χαρακτηριστικό κιτρινωπό οίκημα του μαγειρίου αυτού, ΟΙΝΟΖΥΘΟΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ όπως γράφει η ταμπέλα, ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή. Ένα χαμηλό σπίτι με πλούσια βλάστηση εξωτερικά, φωτισμό ταβέρνας και παράθυρα απ΄όπου ξεχωρίζουν τα ένα σωρό συμπράγκαλα της κουζίνας!

Στον εσωτερικό χώρο, οι κληματαριές αγκαλιάζουν, στην κυριολεξία, τον μεγαλούτσικο χώρο! Ακόμα, υπάρχουν, σε αφθονία, και άλλα πλούσια φυτά στολισμένα, λόγω των ημερών, με όμορφες μπάλες και φωτάκια. Το ντεκόρ συμπληρώνεται από τα όμορφα στοιβαγμένα, σε ράφια, βαρέλια στο βάθος και τους τοίχους από τούβλο. Που και που ξεπετάγονται στους, επίσης, εσωτερικούς κιτρινωπούς τοίχους και μέρη από το παλιό σπίτι όπως γραφικές παλιές πόρτες και παράθυρα ξύλινα!

Η ζεστασιά του χώρου συμπληρώνεται από την χαλαρή διάθεση των θαμώνων και τις εξερευνητικές ματιές των τουριστών. Μάλιστα, πολλοί ξένοι, στα πλαίσια γαστρονομικών tours, επισκέπτονταν την "Κληματαριά" προκειμένου να πάρουν μαθήματα τοπικής κουζίνας (βλ. μάθημα για Μουσακά) αλλά και ελληνικής παραδοσιακής πραγματικότητας. Δεν μου έκανε καθόλου εντύπωση διότι, αν εξαιρέσουμε ορισμένα Πλακιώτικα στέκια, δεν θα μπορούσε να βρεθεί καταλληλότερο μέρος για να ενταχθεί κάποιος στο κλίμα της παραδοσιακής ταβέρνας με τις απλές και καθημερινές γεύσεις.
Αχ αυτός ο Κόκορας με γύρισε πολλά χρόνια πίσω!

H "Κληματαριά" λειτουργεί στο ίδιο μέρος, πίσω από την Βαρβάκειο Αγορά, στην Πλατεία θεάτρου από το 1927, πράγμα που γίνεται φανερό από το πρώτο λεπτό!

Το χαμόγελο του κυρίου που μας εξυπηρέτησε ήταν διάπλατο από την αρχή μέχρι το τέλος και μου θύμισε τους καλοκάγαθους και λαλίστατους ανθρώπους που μας εξυπηρετούν σε κουτουκάκια της περιφέρειας.

To μόνο αρνητικό η πολύ μικρή απόσταση των τραπεζιών μεταξύ τους. Φαντάζομαι ότι σε ώρες αιχμής αυτό θα είναι κάπως δυσάρεστο!

Ο κατάλογος του μενού είναι κόπια ενός Χρυσού Οδηγού, σε μικρογραφία, τουλάχιστον εξωτερικά! Οι επιλογές αρκετές, κυριαρχούν τα κρεατικά. Από ψαρικά, ο κατάλογος έχει μόνο Θράψαλο γεμιστό (8,80) στα Μαγειρευτά.

Πριν δώσουμε την παραγγελία μας μας προσέφεραν, ως κέρασμα, καπαροσαλάτα - αλοιφή, πεντανόστιμη!!

Το ψωμάκι που έρχεται στο παραδοσιακό τσίγκινο σκεύος είναι ζυμωμένο από τους ίδιους και ήταν το κάτι άλλο!! Χρεώθηκε ΕΥΡΩ 2,00

Τρία άτομα, δοκιμάσαμε,

Σαλάτα Χωριάτικη, η παραδοσιακή σαλάτα, με φρεσκότατα τα υλικά! ΕΥΡΩ 5,90

Κεφαλοτύρι ψητό, ένα πολύ νόστιμο σαγανάκι, ΕΥΡΩ 4,00

Κρεμμυδόπιτα με φοβερό το άρωμα του δυόσμου, καρότο, πληγούρι και φρέσκο και ξερό κρεμμύδι. ΕΥΡΩ 4,50

Κόκορα κρασάτο με πουρέ ( υπάρχει και επιλογή με ρύζι ή πατάτες ). Πλούσια μερίδα με πουρέ σαν της γιαγιάς τουλάχιστον!! ΕΥΡΩ 7,70

Τηγανιά με πράσο. Τέλειο, μαγειρευτό, πιάτο με ζουμερές μπουκίτσες χοιρινού και γευστικότατες ροδελίτσες πράσου, χωρίς να είναι πηγμένο στο λάδι!! ΕΥΡΩ 7,70

Ήπιαμε 1lt δροσερό κρασάκι Σαββατιανό, ΕΥΡΩ 6,80
Υπάρχει μπύρα ALPHA (1,5-3,00) και καραφάκια ρακής και ούζου, ΕΥΡΩ 6,00 τα 200ml.

Οι τιμές είναι το απόλυτο vmf, όταν, μάλιστα, μιλάμε για άριστη ποιότητα υλικών και νόστιμότατες γεύσεις!

Από την ανοιχτή κουζίνα, ανάλογα με το που κάθεται κάποιος, φαίνεται κάπως η προετοιμασία των φαγητών καθώς και κάθε λογής κατσαρολικά!!
Αλλά και πάλι υπάρχει πολύ βάθος ανεξερεύνητο...!

Παρόλο το εξωτερικό κρύο, ο κλιματισμός ήταν επαρκέστατος!

Το βράδυ υπάρχει ζωντανή μουσική και τραγούδι!

Περάσαμε όμορφα και φάγαμε εξαιρετικά!
Το συνιστώ ανεπιφύλαχτα για κάθε είδους συνεύρεση!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Απρ
06
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Μεσημέρι Κυριακής, ξεθεωμένοι από ποδαρόδρομο συγγενείς, οδηγήθησαν υφ’ ημών σε μια εκ των πλέον κλασικών ταβερνών της Αθήνας. Για την Κληματαριά νομίζω ότι μπορώ να γράψω δοκίμια αλλά θα προσπαθήσω να είμαι σχετικά σύντομος.

Γεύση
Πήραμε δύο μπριζολάκια,
κι ολίγον σκόρδο πάνω σε γλυκό πατζάρι,
Μια ομελέτα με σουτζούκια,
Χιουνκιάρ κοκκινο-λεμονάτο (!! ) το μοσχάρι,
Ένα αρνάκι φούρνου μέλι,
Κρεμμυδόπιτα στην τοστιέρα ζεσταμένη,
Κρασάκι κι ο μουσουλμάνος να το θέλει.

Ασχέτως ή και πέραν των ανωτέρω, η κουζίνα του μαγαζιού είναι άξια εν γένει. Συμπυκνώνει γεύση. Η ομελέτα με τα σουτζούκια (τιτλοφορούμενη ως σαγανάκι Καισάρειας) είναι ένα πολύ καλό πιάτο. Μεζετζίδικο 100%. Γεύση για μπεκρήδες να πίνουν κρασί που λέει κι ένας γνωστός μου. Η κρεμμυδόπιτα είναι από τις πολύ καλές (αν κι η τύχη με έχει ευλογήσει σπίτι μου να τρώω καλλίτερη) αλλά η έμπνευση να ζεσταθεί σε τοστιέρα είναι κάτι μεταξύ Νταλί και Εμπειρίκου. Το χιουνκιάρ είχε πρόβλημα ταυτότητας καθώς αυτή την φορά (εν αντιθέσει με το παρελθόν) ήταν κοκκινιστο-λεμονάτο (!!! ). Και ναι, μπορεί να είχε ποιότητα σαν πιάτο όμως το λεμόνι το χάλαγε. Αν το είχα τώρα μπροστά μου θα του έλεγα ότι είναι ο πιο αδύναμος κρίκος…

Το αρνάκι φούρνου ήταν μέλι, έλειωνε, ήταν άριστο. Τα μπριζολάκια ήταν από τα καλά αλλά πραγματικά δεν είναι από τα πιάτα που βλέπεις μαεστρία μάγειρα (σ. σ. φρέσκιες και ωραίες τηγανιτές πατάτες). Η σαλάτα παντζάρι πολύ ωραία, με παντζάρια βρασμένα εκεί και όχι συσκευασίας, το σκόρδο ήταν λίγο πιο χοντροκομμένο από το πρέπον. Από παλαιότερες επισκέψεις με ιδιαιτέρα ζέση ενθυμούμαι την σελινόριζα αλά πολίτα… ΣΑ-ΡΩ-ΝΕΙ. Νοτ του μπη μισ’ντ…
Το κρασί είναι από τα συμπαθητικά ταβερνίσια της Αθήνας. Το τσίπουρο (ήρθε στην αρχή ως κέρασμα μαζί με μια αλοιφή γιαουρτιού-άνιθου-κάπαρης, πολύ καλή) είναι το καλλίτερο που έχω δοκιμάσει στην Αθήνα με μια καπνιστή γεύση χωρίς να είναι στούκας ή νερωμένο.

Χώρος
Ναι είναι από τραπέζια πηγμένος. Ναι αν δεν ήταν τόσο πηγμένος θα ήταν πολύ όμορφος. Ναι θυμίζει παλιά αθηναϊκή ταβέρνα (θα πήγαινε κάλλιστα σαν υπόκρουση το «παίξε πλακιώτικη κιθάρα»). Ναι τα βαρέλια που έχει στους τοίχους δεν είναι ούτε χάρτινα ούτε παλιά. Είναι αληθινά, καινούρια αλλά δεν έχουν κρασί. Με ώχρα στους τοίχους να ζεσταίνει ο χώρος. Με οροφή από plexiglass (ή κάτι παρόμοιο) να δίνει άπλετο φως τις πρωινές ώρες. Έχει κάτι πλεξούδες σκόρδων και κάτι αρμαθιές από πιπεριές, δίπλα είναι η Ευρυπίδου. Τέρμα μέσα αριστερά είναι ο χώρος για τα όργανα. Έχει καθαρές τουαλέτες και δεν έχω νιώσει ποτέ τσιγάρο και τώρα που το λέω δεν θυμάμαι να καπνίζουν (σ. σ. δεν λέω ότι δεν καπνίζουν, λέω ότι δεν θυμάμαι).

Ο περιβάλλον χώρος ασύγκριτα καλλίτερος σε σχέση με πριν από 10 χρόνια. Τώρα (μετα)κινείσαι σχεδόν άριστα. Παλιά το ίδιο το μαγαζί έδιωχνε τους πελάτες μετά την δύση του ηλίου γιατί ήταν ηλίου φαεινότερο ότι δεν θα την βγάζαν fine. Κάνα δυο απόπειρες ανταγωνιστών να αντιγράψουν οδήγησαν σε κλείσιμο. Αντίθετα τα Καραμανλίδικα του Φάνη, τα ινδικά και τα φαλαφελάδικα καλά κρατούν, απόδειξη ότι η επιμονή, η υπομονή και η επένδυση με μεράκι αποδίδουν.
Θέλει κοχόνες για να παν γυναίκες μόνες, κι όμως είν’ καλλίτερα απ’ ότι ήτανε πρωτύτερα.

Εξυπηρέτηση
Υπάρχει ένα νοερό μπαμπλ ***Τρώτε στην Ιστορική Κληματαριά * Είμαστε Πολύ Καλοί * Είμαστε Σημαντικότεροι από Εσάς*** στην ατμόσφαιρα. Και το έχω εισπράξει όλες τις φορές που έχω πάει. Εκτός από μια φορά (απόγευμα φέτος τον χειμώνα) που περίμενα αιώνες για να παραγγείλω και για να έρθουν, όντας μόνος στο μαγαζί, δεν έχω άλλο δείγμα κακής εξυπηρέτησης, θέλω να είμαι σαφής και δίκαιος. Κι όμως κάτι με χαλάει στο service. Ίσως κι εγώ αν είχα αυτό το μαγαζί, το γεγονός ότι δεν έκλεισα, όπως το εξαιρετικό Guru, να με γέμιζε με τόση περηφάνια που να την φόρτωνα στους πελάτες με το ζόρι. Ίσως κι εγώ αν ήμουν διαηλικιακό και διεθνικό στέκι (σ. σ. την Κυριακή δίπλα μας ήταν μια παρέα από Ολλανδέζες καλόγριες, δεν κάνω πλάκα, με την στολή τους, σαν από ταινία…) να την άκουγα κάπως. Ίσως να είναι κι η ιδέα μου, που δε νομίζω…

Κατά τα λοιπά, συμπαθητικοί χρόνοι απόκρισης σε νεύματα και κελεύσματα. Τω όντι ευγενείς άνθρωποι. Απλά μου φαίνεται ότι είναι ευγενείς γιατί σέβονται το μαγαζί, όχι τον πελάτη αν με εννοείς φίλε αναγνώστη.

VfM
Το ως άνω ποιματάκι εστοίχισε 62-63 έουροζ, ήτοι περί τα 15-16 έουροζ κατά κεφαλήν. Καλά θα πει κάποιος. Καλά θα πω κι εγώ. Με μια προσθηκούλα. Tα δίνω με χαρά χρηματοδοτώντας να μείνει ανοιχτό ένα τέτοιο μαγαζί εκεί. Θέλω –σαν καταναλωτής αλλά και σαν πολίτης της Αθήνας- να υπάρχουν ανοιχτά ωραία μαγαζιά στην πλατεία Θεάτρου. Θέλω να ξαναδώ το κέντρο της Αθήνας ζωντανό και όμορφο.

Αν πάτε κι έχει ξεκινήσει η μουσική είναι 3 ευρώ το κεφάλι. Δεν ξέρω ούτε πότε αρχίζει η μουσική, ούτε τι ακριβώς εννοεί ο ποιητής (αν δηλ. ξεκινάει η μουσική στις 21:00 κι εγώ πάω στις 20:00 και φύγω στις 21:30, τι πληρώνω;). Επίσης, σε εμένα, το κλίμα ηχεία-όργανα-3 ευρώ το κεφάλι ΔΕΝ αρέσει. Στο νεανικό κοινό που στριμώχνεται σαν στην Μποέμισσα στα πακτωμένα τραπεζάκια εκείνες τις ώρες φαίνεται ότι αρέσει (φύγαμε όταν κατέφθαναν οι ορδές). Εγώ από τότε που έχω δει το χαρτάκι («η μουσική χρεώνεται 3 ευρώ το άτομο» ) στον κατάλογο έχει τύχει και τις δύο φορές να πάω πριν αρχίσουν τα όργανα… Δόξα –δι’εμέ- τω Θεώ…
Οι άνθρωποι είναι από τους πιο σωστούς με τις αποδείξεις.

Άυλοι τίτλοι
Ντοματούλες ¾, ήτοι –ακριβέστερα- 65%.
Τι εννοεί ο ποιητής; Η Κληματαριά δεν άνοιξε χθες. Ενσωματώνει στα με ώχρα βαμμένα ντουβάρια της μια ιστορία. Πως μου την επικοινωνεί ο ιδιοκτήτης αυτής; Εγώ λέω με άριστα το 100 περί το 65. Γιατί;
+50% διότι έχει καλή κουζίνα (το βασικότερο όλων σε μια ταβέρνα).
+30% διότι έμεινε ανοιχτή και δεν έκλεισε ποτέ, ούτε όταν το κέντρο της Αθήνας φυλλορροούσε, πράγμα που σημαίνει ότι μιλάμε για ταγμένους ανθρώπους και εμείς αυτούς του αγαπάμε…
+20% διότι είναι μαγαζί με προσωπικότητα.
-20% διότι πακτώνει τα τραπέζια και χρεώνει τη (ζωντανή) μουσική.
-15% διότι υπάρχει ένα touch δήθεν: κλήμα εκτός κλίματος, ντεκόρ χωρίς ρεκόρ, αμφίσημο παράσημο, τοπόσημο αλώσιμο. Λίγο πιο συγκεκριμένα: Αν σε λένε Κληματαριά δεν είναι άσχημη ιδέα όταν ο καιρός το επιτρέπει να κάθεται ο κόσμος έξω κάτω από μία…. Αν χρεώνεις και την μουσική κάνε την οροφή ανοιγόμενη και όχι plexiglass να πάρουμε κι αέρα. Οι κρεμαστές πιπεριές είναι πιο κλισέ από τα κοντινά πλάνα και τις με βραδύτητα επαναλαμβανόμενες ατάκες στις σαπουνόπερες. Το υστερούν –κατ’ εμέ- service, δηλ. το ολίγον αφ’ υψηλού. Το θέμα της αυθεντικότητας το έχω αναλύσει σε παλαιότερο post.

Αλλά ας τα πω λίγο περιεκτικά: ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς. Ή είσαι ταβερνάκι με ένα μπουζούκι (οπότε περιττεύουν τα ηχεία), ή είσαι ρεμπετάδικο οπότε βάλε κόσμο αλλά πάει περίπατος το "ιστορική ταβέρνα". Σημαντικό πράγμα στη ζωή η ταυτότητα...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Καλο στεκι για παρειστικη κατασταση.
Πηγαμε βασικα για την μουσικη που ειχε. Τεταρτη ηταν η Φωτεινη Βελετσιωτου. Πολυ ωραιο προγραμμα, καλοι οι μουσικοι που ειχε η μπαντα. Καναμε τρελο κεφι.
Το φαΐ ενταξει ηταν δεν δωσαμε και την αναλογη προσοχη. Αλλα ηταν νοστιμο και απο τιμες καλουτσικες.

Πηραμε δυο τρια αρεκτικα και δυο κυριως, με μια σαλατα.
Εξαιρεση το σερβιρισμα, μετα απο καποιο σημειο και μετα χανουν την μπαλα. και ενα εχει κανενα μεγαλο τραπεζι, παραγγελνεις στην αρχη και μετα αν τους πετυχεις εχει καλως.

Περασαμε ωραια απλα.
Την επομενη θα παω για το φαι, εαν τα καταφερω.

Χρήσιμη;
0
Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Ιαν
02
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Πήγαμε 6 άτομα την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων μεσημέρι. Κλείσαμε τραπέζι και μας έβαλαν μπαίνοντας δεξιά σε μια σειρά τραπεζιών. Ο χώρος ήταν ζεστός παρότι ανοιγόκλεινε η πόρτα, αλλά αυτό οφειλόταν και στον καλό καιρό για την εποχή.

Το μαγαζί γέμισε μέσα σε λίγο διάστημα και εξακολουθούσαν συνεχώς να έρχονται παρέες. Πρώτη φορά επισκέφθηκα το μαγαζί αυτό.
Τον χώρο μέσα δεν τον είδα καλά γιατί είμαστε έξω αλλά αυτό ήταν καλό για μας, διότι καθόμαστε άνετα και τα τραπέζια μέσα ήταν αρκετά στριμωγμένα, ήταν όμως συμπαθητικός με πέτρα στους τοίχους.

Μου έκανε πολύ άσχημη εντύπωση πίσω μας στον τοίχο ένα είδος παρτέρι, με γλάστρες που είχανε να ποτιστούν μήνες με αποτέλεσμα διάφορα αρωματικά φυτά να ήταν ξεραμένα (θλιβερή εικόνα) και σαν αποκορύφωμα το παρτεράκι γεμάτο γόπες σβησμένες εδώ και εκεί. Απαράδεκτο για ένα μαγαζί που σίγουρα μπορεί να διαθέσει χρόνο και χρήμα ώστε να φτιάξει και να καθαρίσει τον χώρο του καλαίσθητα. Αυτό και μόνο μου προκάλεσε μια αρνητική διάθεση. Πάνω από τα κεφάλια μας απλωνότανε ένα φυτό του οποία τα φύλλα κατά διαστήματα έπεφταν πάνω μας, στα πιάτα μας, στα ποτήρια μας και δεν είμαι σίγουρη αν φάγαμε και κανένα με την σαλάτα. Δεν μας πείραξε αυτό το βρήκαμε και αστείο.

Περιγραφές για τα φαγητά έχουν γραφθεί αρκετές. Θα τα χαρακτήριζα γενικά καλά χωρίς να φάω όμως κάτι που να με εντυπωσιάσει γευστικά και θα με έκανε να θέλω να ξαναπάω ή να το αναφέρω. Το κότσι αρκετά καλό, βλέπαμε τις γάστρες από όπου το έψηναν και το σέρβιραν απένταντί μας.

Το κρασί χύμα λευκό τίποτα το ιδιαίτερο. Η εξυπηρέτηση καλή λαμβάνοντας υπόψη την πληρότητα του μαγαζιού. Αυτό που δεν έχω ξαναδεί ήταν τα 3 ευρώ κατά άτομο για όταν ξεκινήσει η μουσική. Μια ευγενέστατη κυρία, μας είπε όμως ότι λόγω της θέσης μας δεν θα χρεωθούμε μουσικό "καπέλο".

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Φεβ
10
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Από τις λίγες φορές που θα διαφωνήσω με τις περισσότερες κριτικές του site για μια ταβέρνα. Ας τα πάρουμε όμως απ' την αρχή:

Καλεσμένος Σάββατο μεσημέρι στην Κληματαριά για γεννέθλια φίλου, έριξα μια ματιά προηγουμένως απ' το ask4food όπως (απαραίτητα) κάνω πριν από κάθε επίσκεψη σε χώρο που δεν έχω φάει πριν (αν και τόσο κλασική ταβέρνα ομολογώ ότι δεν είχα πάει! ). Διαβάζοντας λίγο βιαστικά οι εντυπώσεις μέτριες... συνολικά αποκόμισα μια εικόνα παραδοσιακού αλλά παραφορτωμένου χώρου, φαγητό που έχει δει και καλύτερες μέρες (σημείωση να δοκιμάσω τουλάχιστον το κότσι), αρκετή καπνίλα αλλά ωραία ζωντανή μουσική (που δεν ήμουν σίγουρος αν θα πετύχαινα).

Η πρόσκληση ήταν για 3 το μεσημέρι το οποίο μου φάνηκε σχετικά αργά. Μπαίνοντας στην ταβέρνα όμως κατά τις 3μιση κατάλαβα το λόγο: τα τραπέζια ακόμα μισοάδεια, οι μουσικοί δεν είχαν πάρει ακόμη θέσεις και γενικά η ατμόσφαιρα είχε μια αίσθηση αναμονής.

Ο χώρος μου φάνηκε γραφικός μεν αλλά όχι σα να έμπαινα και στην παλιότερη ταβέρνα της Αθήνας. Ίσως είχα περισσότερες προσδοκίες απ' αυτά που είχα διαβάσει. Ωραία πινελιά οι μεγάλες γάστρες αριστερά μετά την είσοδο και σε γενικές γραμμές χώρος πολύ ταιριαστός με το ύφος της ταβέρνας (είχαμε και μια κληματαριά πάνω απ' το κεφάλι μας για να δικαιολογήσει τ' όνομα! ).

Τα τραπέζια πάντως υπερβολικά κοντά, εύκολα γίνεσαι παρέα με τους δίπλα. Δε θα έλεγα ότι δεν μπορούσαμε να κουνηθούμε απ' την καρέκλα μας, αλλά σίγουρα έχουν εκμεταλλευτεί το χώρο οριακά. Σχετικά με τον καπνό περίμενα τα πράγματα χειρότερα - ναι μεν καπνίζουν μέσα και ο κόσμος αυξάνεται όσο περνάει η ώρα αλλά δεν ένιωσα την ασφυκτική καπνίλα άλλων χώρων.

Όσον αφορά το φαγητό: εν τέλει το μενού ήταν κανονισμένο από πριν (ελέω γεννεθλίων) αλλά αφενώς είμασταν αρκετά άτομα, αφετέρου ο εορτάζων πολύ "large" οπότε δε νομίζω να μπορούσα να δοκιμάσω περισσότερα πιάτα ακόμη κι αν παράγγελνα μόνος μου (ναι είχε και κότσι! ).

Θα ξεκινήσω απ' το μόνο πιάτο που δε μ' άρεσε ιδιαίτερα: γίγαντες με ρύζι μαγειρεμένοι με κάποια λευκή σάλτσα, μάλλον βασισμένη στο κάρυ. Α και το χύμα λευκό κρασί που δοκίμασα μου φάνηκε αδιάφορο.

Κατά τ' άλλα... Ξεκινάμε με σαλάτα λάχανο, καρότο, ρόκα και κάποια σως με μουστάρδα. Υπέροχη. Ψωμί άψητο μεν αλλά φοβερό - δε θα με εξέπλητε αν το έφτιαχναν οι ίδιοι.

Συνεχίζουμε με τυροκαφτερή - όπως μ' αρέσει, πικάντικη και με ευδιάκριτα κομμάτια τυριού. Πατάτες πολύ νόστιμες, μελιτζάνες ιμάμ φοβερές, πιπεριές ψητές πικάντικες - για τους fan σαν κι εμένα - σπανακόπιτα και κρεμμυδόπιτα πολύ καλές.

Και αρχίζουνε τα κρέατα: χοιρινή τηγανιά με πράσο και ελάχιστο δυόσμο - νοστιμότατο!! Χοιρινό με ρύζι μαγειρεμένο με κάρυ - ταμάμ για τους fan του ινδικό όπως ο υποφαινόμενος. Και ο επίλογος που ήταν όλα τα λεφτά... Κατσικάκι στη γάστρα με πατάτες και χοιρινό κότσι με σκορδάκι. Απ' τα πιο νόστιμα πιάτα που έχω δοκιμάσει. Είχα ήδη μπουκώσει απ' τα προηγούμενα αλλά τίμησα και τα δύο δεόντως! Τα κρέατα πολύ απλά έλιωναν στο στόμα. Τι να πω, πολλά μπράβο!

Να σημειώσω ότι όλα τα πιάτα είχαν μια μικρή ροπή προς το πικάντικο - λίγο το κάρυ, κάτι το τσιμπημένο πιπέρι, κάτι το σκόρδο στο κότσι - σίγουρα όμως όχι σε ενοχλητικό βαθμό.

Το όλο σύνολο διαποτισμένο από αρκετό τσίπουρο χύμα (πολύ καλό σε αντίθεση με το κρασί) και ολίγη μπύρα. Εντωμεταξύ, είχαν ξεκινήσει να παίζουν και τα παιδιά που οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν πολύ καλοί. Άνετα σηκωνόμασταν για χορό (κάποιες παρέες είχαν ξεκινήσει ήδη) αλλά είχα ήδη αργήσει και δεν μπορούσα να κάτσω παραπάνω. Συνεπώς δεν μπορώ να σχολιάσω για το επιδόρπιο που υποθέτω πως ακολούθησε (είδα κάτι δίσκους με χαλβά στην έξοδο) αλλά όσα έφαγα ήταν αρκετά για ν' ανυπόμονω για την επόμενη επίσκεψη.

Το service πάντως, παρά τον κόσμο, ανταποκρινόταν πολύ καλά. Απ' όταν ξεκίνησαν τα πιάτα, δε θυμάμαι κάποια περίοδο που να μην έχουμε κάτι να φάμε στο τραπέζι: -)

Από τιμές δεν μπορώ να σχολιάσω εφόσον ο είχε αναλάβει ο εορτάζον... Απ' ό, τι διαβάζω πάντως απ' τις προηγούμενες κριτικές πρέπει να είναι πολύ λογικές γι' αυτά που προσφέρει.

Είναι αυτονόητο νομίζω ότι θα το σύστηνα ανεπιφύλακτα...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Οκτ
30
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Πόσο καιρό είχα να πάω που καν δεν θυμόμουν πως είναι, ήξερα βέβαια πώς να την βρω αλλά τι θα έβρισκα μπροστά μου δεν το θυμόμουνα.
Και μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε μια 8αδα τουριστών να φτιάχνουν ντολμαδάκια…..

Και το υπόλοιπο μαγαζί άλλες 4 παρέες όλοι τουρίστες.
Το μαγαζί ήταν ίδιο και απαράλλακτο και έχει περιγραφτεί από άλλους καλοφαγάδες

Πήραμε
Μπύρες στα 2,8 η μισόλιτρη η Αλφα κρασί στα 7 το λίτρο…. μάλλον καλύτερα να παίρνεις εμφιαλωμένο από καμία προσφορά του σουπερ μάρκετ

Ένα σουτζούκι…μην μου πεις ότι αυτό έκανε 8,5 ευρά…. Με έπιασε το κεφάλι μου τώρα που βλέπω την απόδειξη - Βαρύ αλλά μάλλον καμένο. 6 κομμάτια περασμένα σε μια σουβλίτσα με 2 κομμάτια ντομάτα και πιπεριά για γαρνιτούρα

Το ψωμάκι του θεού …2 ευρώ
Κρεμμυδόπιτα στα 4? Το φύλλο οριακά καμένο
Πιπεριές Φλωρίνης τίγκα στο λάδι κατευθείαν μέσα από το βαζάκι στα 3

Και κάτι ακόμα που ουτε καν το θυμάμαι στα 4
Σύνολο 2 άτομα 33,60 (-11,9 το αλκοόλ) 21,7
Σε κάποιον θα φανεί η τιμή οκ 11 ευρώ το άτομο ναι αλλά δεν πας πουθενά χωρίς να πάρεις μια μπύρα η λίγο κρασί

Η τιμή είναι υπερβολική για την ποιότητα που για έναν τουρίστα είναι μια χαρά αλλά μέχρι εκει.

Μακάρι να συνεχίσει να υπάρχει για την ιστορία και μόνο αλλά μακάρι να ανεβάσει το επίπεδο έστω ένα σκαλοπάτι για να μην πηγαίνουν και τα λεφτά στον βρόντο

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες με τραγούδι - Ψυρρή - Μοναστηράκι, Αθήνα
Νοε
18
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

Η ΚΛΗΜΑΤΑΡΙΑ.

Στις 13/11/2016 ημέρα Κυριακή και μετά από πρωϊνό περίπατο τουλάχιστον τριών ωρών στο παζάρι του Μοναστηρακίου και των γύρω γραφικών δρόμων, εφόσον και ο καιρός (θεσπέσιος) το επέτρεπε αποφασίσαμε μια και η πείνα μας είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της να καταλύσουμε τελείως τυχαία στις 14:30 μ. μ. περίπου σε μια ταβέρνα που ονομάζεται κληματαριά. Οι μυρωδιές που αναδύονταν από την κουζίνα όσο περιμέναμε υπομονετικά στην είσοδο να μας δοθεί ένα τραπέζι για δύο άτομα μας προετοίμαζαν πέραν του δέοντος θετικά για τα καλούδια που θα γευόμασταν. Η ευγενική κυρία που μας εξυπηρέτησε μας πρότεινε κάποια τραπέζια που ήταν ήδη κλεισμένα με τον όρο ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποιο από αυτά μέχρι τις 16:30 μ. μ. Το κατάστημα ήταν ήδη κατά το ήμισυ γεμάτο. Καθίσαμε στην εσωτερική αίθουσα. Κοιτάζοντας τον χώρο θα έλεγα ότι ήταν συμπαθέστατος. Πολύ φως από ένα διάφανο ταβάνι στο κέντρο περίπου του καταστήματος, πολλά βαρέλια στον τοίχο, μάλλον άδεια, μπόλικη πρασινάδα, ένα μεγάλο παλαιό ψυγείο κοντά στην είσοδο της κουζίνας, η ίδια η κουζίνα που σου επέτρεπε να βλέπεις την ετοιμασία αλλά και τα διάφορα ταψιά με το φαγητό, η ορχήστρα στην γωνία. Το μόνο αρνητικό τα πολύ, μα πάρα πολύ στριμωγμένα τραπέζια. Ένας σερβιτόρος μας έφερε για αρχή μια κανάτα με νερό και στην συνέχεια μας προσφέρθηκε ως καλωσόρισμα (θα το εκλάβω) 2 σφηνάκια με τσικουδιά, λίγες φέτες μαύρο ψωμί και μια κουταλιά της σούπας (στην κυριολεξία) ένα ορεκτικό που έμοιαζε με τζατζίκι. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να προσδιορίσω τι ακριβώς ήταν ούτε εγώ ούτε ο φίλος μου, στο μόνο που συμφωνήσαμε ότι ήταν άγευστο.
Μας δόθηκε ο τιμοκατάλογος υπό μορφή καταλόγου του χρυσού οδηγού (δεν μου άρεσε ως ιδέα) και παραγγείλαμε διαπιστώνοντας ότι τα πάντα ήταν υπερβολικά ακριβά για ταβέρνα στην Βαρβάκειο αγορά.
Κρασί μισό κιλό κόκκινο 4€ (το κιλό 8€),
Χόρτα εποχής, μας είπαν ότι επειδή είναι σταμναγκάθι τα χρεώνουν 5,50€ (με ανύπαρκτο λάδι, αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε λίγο ακόμα και μας πήραν το πιάτο να βάλουν ελάχιστο αντί να μας φέρουν ένα μπουκαλάκι όπως σε άλλα καταστήματα)
Τυροκαυτερή 3,50€
Πατάτες τηγανητές 3€
Μπριζολάκια 1 μερίδα 7,70€ (λίγες πατάτες και 2 μικρά μπριζολάκια)
Μπεκρή μεζές 8,20€ (ένα μικρό πιάτο με αρκετό λίπος το κρέας για να δικαιολογεί αυτή την αδικαιολόγητη τιμή)
Ψωμί μαύρο λίγες φέτες μικρές 2€
Άλλες 2 φορές 2 μισόκιλα κρασί 8€
Στο τέλος ως επιδόρπιο τέσσερα τετράγωνα μικρούλικα κομματάκια χαλβά
Σύνολο περίπου 42€.
Η αποτίμηση αυτού του γεύματος, απογοητευτική. 20€ και κάτι έκαστος και δεν νιώσαμε χορτασμένοι. Όλα σε μικρές μερίδες και μόνο μεγάλος ο λογαριασμός.
Κρασί μέτριο σε γεύση και ακριβό.
Το σταμναγκάθι (μπροστά στα αγριοραδίκια δεν πιάνει μια), μέτριο.
Η τυροκαυτερή ήταν πάρα πολύ ωραία με τα ολόκληρα κομμάτια τυρί και την πικάντικη γεύση.
Οι τηγανιτές πατάτες τίποτα το ιδιαίτερο, έχω φάει και καλύτερες.
Τα μπριζολάκια ναι μεν ζουμερότατα και εύγευστα αλλά πολύ μικρά.
Ο μπεκρή μεζές σκέτη αποτυχία. Μύριζε όμορφα, δεμένη σάλτσα αλλά άνοστος, με αρκετό λίπος το κρέας και πάρα πολύ μικρή μερίδα. Έπρεπε να τον κατατάξουν στον τιμοκατάλογό τους με τα ορεκτικά και όχι στα κυρίως πιάτα.
Το κέρασμα του χαλβά δεν κατάφερε να αλλάξει στο ελάχιστο την αρχική μας άποψη και εκτίμηση για τα πιάτα που δοκιμάσαμε.

Παρατήρηση:
Στο τραπέζι μας εκτός των χαρτοπετσετών δεν υπήρχαν ούτε αλατοπίπερα, ούτε οδοντογλυφίδες. Σε κάποια διπλανά υπήρχαν και αναγκαστήκαμε να εξορμήσουμε προς αυτά και να τα διεκδικήσουμε.