Η ΛΕΣΒΟΣ

Τσιπουράδικα - Ουζερί

  Εμ. Μπενάκη 38, Εξάρχεια [Χάρτης]
  210 3814525

Περιγραφή
Ψάρια, μεζέδες και ούζα από τη Λέσβο. Και μεσημέρι.
Ώρες λειτουργίας:


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Απρ
08
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Το ουζερί Λέσβος είναι από τα μέρη της Αθήνας που κάθε φορά που περνούσα από μπροστά του (αρκετά συχνά, αφού βρίσκεται στη μέση περίπου της πιο συνηθισμένης των ποδαράτων διαδρομών που ακολουθώ από το γραφείο προς το σπίτι μου) έκανα mental note ότι εδώ πρέπει να ρθω κάποια φορά. Μου άρεσε που το έβλεπα σχεδόν πάντα γεμάτο, μου άρεσαν το αστακουδάκι και το χταπόδι που είναι ζωγραφισμένα στο τζάμι, με την επιγραφή καφέ-μπαρ-ουζερί δίπλα στην είσοδο, θυμόμουν το Βόλο -την πατρίδα- με τα τσιπουράδικα, άσε που δεν έχω πάει στην κανονική Λέσβο ακόμα.

Ήρθε λοιπόν η μέρα που έπεσε σαν πρόταση για να βρεθούμε 4 φίλες μετά τη δουλειά και να τα πούμε μετά φαγητού.
Πρόκειται για μαγαζί γωνία, συγκεκριμένα Μπενάκη και Σόλωνος, σε μια από τις αν και όχι όμορφες, πολλαπλώς ενδιαφέρουσες περιοχές του κέντρου. Τα τραπέζια βγαίνουν στο πεζοδρόμιο, στην παρόδια στοά της Μπενάκη. Οκ, δεν είναι το πιο ειδυλλιακό μέρος, δεν είναι σαν να κάθεσαι στο Πλωμάρι και να πίνεις τα ούζα σου αγναντεύοντας τη θάλασσα (που ουδέποτε έχω πάει, αλλά το φαντάζομαι) -και οι γνωστοί αστικοί θόρυβοι είναι αναπόφευκτοι.
Καθήσαμε έξω, δίπλα στο ζωγραφισμένο τζάμι με τα ψαρικά -απέναντί μας, στην κολώνα της στοάς, ως ντεκόρ, αντίγραφο έργου του Θεόφιλου, εμβληματικού -κι αγαπημένου μου- Μυτιληνιού ζωγράφου.

Για τον εσωτερικό χώρο δεν έχω κάτι να σας πω, δεν τον επισκέφθηκα καθόλου.
Εφθασα, οι φίλες μου ήταν ήδη εκεί και είχαν παραγγείλει:
-Χωριάτικη χωρίς φέτα, κατόπιν δικής μας απαίτησης: πολύ ζωντανή, νόστιμη ντομάτα, καλή ποσότητα, ζητήσαμε έξτρα λάδι. Το λάδι καλό (Λέσβου μάλλον;)
-Πατάτες τηγανητές -όχι του δικού μου γούστου, που τις θέλει διαπραγματεύσιμα λεπτές και αδιαπραγμάτευτα τραγανιστές, αλλά στους υπόλοιπους άρεσαν. Δύο μερίδες από δαύτες - ποσότητα κατά γενική ομολογία μικρή.
-Φασόλια με κρεμμύδι και πάπρικα. Αδιάφορο πιάτο, το μόνο που δεν το φάγαμε.
-Φάβα. Η κλασσική κ αναμενόμενη σε κάθε ουζερί με το κρεμμύδι της κλπ.
-Λαδοτύρι Μυτιλήνης.

-Κολιό μαρινάτο. Καταπληκτικός ουζομεζές
-Δύο μερίδες κουτσομουρες. Ηρθανε σε τσίγκινη πιατέλα κι αν δεν κάνω λάθος που μάλλον δεν κάνω, ήταν 13 ψαράκια. Μα, μονό αριθμό; Καλοτηγανισμένα και αρκετά νόστιμα.
- Σουπιά τηγανητή. Σπάνιο είδος το τηγάνι στην σουπιά, που όμως της ταιριάζει πολύ. Την τσάκισα.
-Καλαμάρι ψητό. Ε, τώρα τι το θέλαμε αυτό; Πως να τα βάλει το ψητό κεφαλόποδο με το προηγηθέν τηγάνι; Αδικήθηκε. Γι αυτό και για ψυχολογικούς λόγους, αλλά και γιατί μάλλον είχαμε πάθει ταινία εκείνη τη μέρα και το σημείο κορεσμού δεν εμφανίζονταν πουθενά, παραγγείλαμε και
- Καλαμάρι τηγανητό, που βεβαίως και ήταν όπως θέλαμε και θα έπρεπε.

Οι δύο ήπιαν κρασί ροζέ χύμα, εγώ πήρα ένα μπουκαλάκι ούζο ΚΕΦΙ Μυτιλήνης, 200ml, που δεν το κατάφερα όλο, και η άλλη φίλη πήρε τσίπουρο Τυρνάβου Πειρίθοον (χωρίς γλυκάνισο -κατά λάθος) και στο τέλος μας κέρασαν χαλβά που μόλις είχαν φτιάξει. Μετά πήραμε και μια ή δύο κοκακόλες (λάιτ, μη χάσουμε) και μία παγωμένη κάιζερ για χωνευτικό. Απόδειξη δόθηκε κανονικά και το τελικό ποσό ήταν €88. Λογικά, γιατί φάγαμε τον άμπακο, δε θα πω όμως ότι είναι και απίστευτο vfm.

Εν τέλει, αν και δεν είναι το μέρος στο οποίο αδημονώ να ξαναπάω, είναι τίμιο και αυθεντικό για αυτά που προσφέρει.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Φεβ
12
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Ας κάνουμε έναν διαχωρισμό: υπάρχουν μέρη όμορφα, με νόστιμο φαγητό. Υπάρχουν και μέρη που άσχετα αν σου αρέσουν, άσχετα αν σου αρέσει το φαγητό τους, ακούς τα ντουβάρια να σου μιλάνε (call me Ark, Joan of Ark) και να σου λένε αυτά που πρέπει να ξέρεις για την ιστορία που δεν υπάρχει στα βιβλία αλλά υπάρχει στον αέρα μιας πόλης. Δε νομίζω ότι θα πήγαινε κανείς γι' άλλον λόγο στην Πλάκα εκτός από τις ιστορίες που λένε τα ντουβάρια και τα αυτών γκρεμίσματα (ας εξαιρεθούν κάνα - δυο μέρη για λόγους στατιστικής ευθιξίας).

Ουζερί η Λέσβος, λοιπόν. Ο Μυτιληνιός όπως τον εγνώριζαν οι παλαιότεροι. Είναι ένα κλασικό ουζερί, ουζερί όχι εστιατόριο ή ψαροταβέρνα, από αυτά που πήγαιναν τόσο οι παλιότεροι Αθηναίοι όσο και οι επαγγελματίες -κυρίως δικηγόροι αλλά και εκδοτο/βιβλιοπώλες- της περιοχής. Αν περάσεις μεσημέρι, άνοιξη και Παρασκευή θα νομίζεις ότι ακούς τον παφλασμό των κυμάτων καθώς οι μυρωδιές θα σε παραπέμπουν ήδη σε νησί. Η τριγύρω εικόνα θα σε επαναφέρει όμως.

Φαγητό; Έχει τηγάνι δυνατό που ίσως το χρησιμοποιεί -κατά τι- υπέρ του δέοντος. Κουτσομουρίτσα υπέροχη και μέλι (signature dish), σουπιά ξυδάτη (ναι, και αυτή είναι τηγανιτή και μετά προστίθεται ξύδι αλά british fish and chips) μερακλίδικη και μαλακή, υπάρχουν ενίοτε κυδώνια και άλλα οστρακοειδή αν σου κάνουν κέφι (αν υπάρχουν και σου αρέσουν φάε άφοβα), γαριδάκι (Κύμης όχι Σύμης, δηλ. μισό κλικ μεγαλύτερο) τηγανιτό όντως σωστά (ίσως λίγο πιο αλευρο-τηγανισμένο από ότι θα προτιμούσα εγώ), χταποδάκι ψητό σωστό, λακέρδα ελαφρώς τραχιά (σουσίζει λίγο if you catch my drift), έχει συμπαθητικά μαγειρευτά να καλμάρουν τις έντονες γεύσεις των συνοδευτικών του ούζου τύπου μελιτζάνες ιμάμ ενώ φάβες, χόρτα, σαλατικά κ. ο. κ. είναι όλα μια χαρά. Μόνη συμβουλή είναι σε μια παρέα π. χ. τεσσάρων πάρτε μέχρι δύο τηγανιτά για λόγους γευστικής ισορροπίας (το τηγάνι είναι το δυνατό του σημείο αλλά αν σε παρασύρει αλλοιώνει τους γευστικούς σου κάλυκες, γαρμπιλιάζ' ο στόμας'σ'). Το διεκπεραιωτικό -αλλά σωστό- χαλβαδάκι στο τέλος βοηθάει να ισορροπήσουν λίγο οι γεύσεις.

Αλλά μιλάμε για ουζερί. Έτσι όπως σε ένα wine bar αφήνεσαι στα έμπειρα χέρια ενός sommelier εδώ θα αφεθείς να μάθεις για το ούζο. Διότι το ούζο έχει αυθύπαρκτη αξία. Ω, ναι! Από τα προεισαγωγικά Πιτσιλαδή και Σαμαρά μέχρι αυτά που θα σου προταθούν, είσαι σε καλό μέρος. Υπάρχουν διαμαντάκια για τα οποία προτείνω επιτόπια ανακάλυψη. Ρώτα να μαθαίνεις, δεν είναι κακό. Ακόμα και το χύμα είναι σαφέστατα άνω του αξιοπρεπούς. Συνόδευσέ το με άφθονο νεράκι κανάτας για να αποφύγεις τον πονοκέφαλο.

Η εξυπηρέτηση είναι αυτή που φαντάζεσαι. Ένας άνθρωπος φτάνει επαρκώς για όλους και για όλα, χωρίς να παρακαλάς ή να γίνεις καμηλοπάρδαλη ψάχνοντας με τα μάτια. Είσαι σε ουζερί. Η εξυπηρέτηση είναι φιλικά επαγγελματική χωρίς πολλούς πληθυντικούς. Άμα αδειάσει ο πολύς ο κόσμος λες και μια κουβέντα...

Επιστρέφουμε στα ντουβάρια, δηλαδή στον χώρο. Έχει αποκτήσει κάνα - δυο cultιές (ένα ποδήλατο ταχυδρομικού διανομέα άλλων εποχών, ένα juke box) αλλά μιλάμε για έναν χώρο που εμπνέει σεβασμό κι αγάπη. Ξέρεις ότι γενιές μερακλήδων βγάλαν τα ντέρτια τους εκεί, τις έγνοιες τους για τις δουλειές, τα σώψυχά τους, τα γκομενικά τους, ζευγαράκια αγαπήθηκαν κι άλλα χώρισαν, ότι κλειστήκαν και χαλάσαν συμφωνίες, φοιτητές ανακαλύψαν απόλυτες αλήθειες και πενηντάρηδες χάσαν τα δεδομένα τους...

Κίτρινοι τοίχοι από το τσιγάρο δεκαετιών (αν είσαι μη καπνιστής και ευαίσθητος στις μυρωδιές στον μέσα χώρο ίσως υποφέρεις, βάλε κάτι που δεν σε νοιάζει αν θα πάει για πλύσιμο), τραπέζια λίγο πιο στριμωγμένα από ότι πρέπει (μέσα, έξω είναι ΟΚ), μια βιτρίνα με τα μαγειρευτά της μέρας, παλιά ραδιόφωνα, καρό τραπεζομάντηλα. Έξω γιασεμί και νυχτολούλουδο περιμένουν τις καλοκαιρινές νύχτες (δεν ανθίζουν ποτέ γιατί στα ισόγεια της Μπενάκη δεν φτάνει ο ήλιος, αλλά είναι πολύ περιποιημένα κι όμορφα), έχει και καναρίνι σε όμορφο κλουβί, η θέα σε αποζημιώνει αν περνάς συχνά από εκεί: ένα από τα άσχημα κομμάτια αυτής της πόλης -ήτοι ένας εγκταλειμμένος χώρος στάθμευσης επί της Μπενάκη- μετατρέπεται σε ακροθαλασσιά ή σε ένα λιμανάκι (αυτό συμβαίνει στο δεύτερο καραφάκι ούζου).

VfM: εδώ αδικείται το μαγαζί. Ο λόγος είναι απλός. Αν πάρεις δυο καραφάκια ούζο είναι μάνι μάνι τουλάχιστον 12-14 ευρώ. Αν πας για ουζάκι και θες να φας σαν σε ταβέρνα, όχι σαν σε ουζερί, υπολόγισε 20-25 ευρώ το κεφάλι. Ίσως έχει μείνει και στην εποχή που οι δικηγόροι και λοιποί επαγγελματίες της περιοχής (βιβλιοδέτες, εκδότες κτλ) βγάζαν ακόμα λεφτά.

Σε κάθε περίπτωση, είναι μία εκ των ωραιοτέρων αστικών αποδράσεων μια καθημερινή μεσημέρι (αν μπορείς) καλοκαιριού ή βράδυ δεκαπενταυγούστου στην Αθήνα. Μπορεί να γίνει και στέκι με την υπόμνηση ότι είναι ουζερί, όχι ταβέρνα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Αυγ
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Μεσημεράκι καθημερινής πήγαμε να πιούμε ουζάκι και να δοκιμάσουμε κάποια πιατάκια. Ο χώρος μέσα πολύ προσεγμένος και ταιριαστός, το πιάνο, η λατέρνα και το jukebox. Η εξυπηρέτηση άμεση, ευγενική απο τον κύριο και φιλική όσο έπρεπε. Ο κόσμος νεανικός και ο χώρος έξω περιποιημένος όσο το δυνατόν για πεζοδρόμιο.

Πολυ ωραία τα χόρτα - βλητα στα 4 ευρώ και φοβερός ο παστός κολιός φτιαγμένος σπιτικά και αρκετός σε ποσότητα (3,5 ευρώ). Οι τηγανητές πατάτες χονδροκομμενες, σπιτικές και καλοτηγανισμενες (3 ευρώ).

Φοβερό το γαριδάκι, ούτε σε νησί δεν το βρίσκεις τόσο φρέσκο και χορταστικό σε ποσότητα στα 10,5 ευρώ, άριστα τηγανισμένο.

Πολύ καλό και το ψητό χταπόδι, χωρίς περιττά λάδια ή άλλα, σκέτο αλλα μύριζε θάλασσα και ήταν ολόφρεσκο (8 ευρώ).

Ήπιαμε ουζάκι στα 7,5 ευρώ από παραγωγό πολυ αρωματικό και εύγευστο. Νεράκι δροσερό βρύσης και κέρασμα καρπουζακι. Ολα εξαιρετικά και φυσικά είναι να το κάνει κάποιος στέκι.

Πολύ τίμια προσπάθεια και πολύ καλή ποιότητα και vfm.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Νοε
21
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Ούζο, τσίπουρο, ρακή, ελληνικά αποστάγματα που η ιστορία τους χάνεται στα βάθη των αιώνων, είτε στα μοναστήρια του Αγίου Όρους, είτε στην Κρήτη, είτε στα μεγαλεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Λευκά στην εμφάνιση, πίνονται σε σφηνάκι ή σε ημίψηλο ποτήρι, πάντα παγωμένα ή προσθέτοντας πάγο στο ποτήρι, δροσίζουν αλλά και ευφραίνουν τον ουρανίσκο.

Σερβίρονται στα γνωστά ουζερί ή τσιπουράδικα και αργοπίνονται πάντα με τη συνοδεία μεζέ. Τσιμπολογώντας συζητώντας, πίνοντας ευφραίνεται και η καρδία και ξεχνάς τα προβλήματα που σε ταλανίζουν.

Ορθά σκεπτόμενοι οι Θεσσαλοί με πρωτοστατούντες τους Βολιώτες σερβίρουν καθαρά αποστάγματα μαζί με φρεσκότατο μεζέ κυρίως θαλασσινό.
Δύο στην τιμή του ενός που όσο γεμίζει το τραπέζι άδεια μπουκαλάκια αποστάγματος, οι μεζέδες γίνονται όλο και καλύτεροι. Η τιμή φυσικά σε πολύ νορμάλ επίπεδα.

Ε αυτό το τελετουργικό, μεζές και απόσταγμα δεν εννοεί να το καταλάβει ο Αθηναίος, είτε γιατί φοβάται ότι δεν θα βγάλει τα έξοδα είτε γιατί επιθυμεί το εύκολο κέρδος. Και όταν το κάνει (βλέπε 3-4 Βολιώτικα τσιπουράδικα στην Αθήνα) το κάνει λάθος.

Που εμπλέκεται με τα προηγούμενα η ‘’Λέσβος’’; Ας το ξεκινήσουμε από την αρχή.

Αποτελεί το αντίπαλο δέος του ‘’Καπετάν Fish αει’’ στην Μπενάκη, πάσχει σε εμφάνιση και κερδίζει σε γεύση και ποιότητα.

Κλασική τζαμαρία από ουζερί, αυτοπροσδιορίζεται με πολύχρωμα γράμματα σε word art στα γενοφάσκια της γραφή, ως καφέ μπαρ ουζερί. 2-3 λουλουδάκια και ένα αναρριχητικό φυτό συμπληρώνουν το εξωτερικό ντεκόρ. Καρέκλες κλασικές καφενείου με άσπρο -με την Λέσβο επάνω- τραπεζομάντηλο. Στο εσωτερικό σερβάντα με 3-4 αποστάγματα πάνω, μεγάλος καθρέφτης, τζουκ μποξ δεκαετίας, κάποια αδιάφορα κάδρα και οι έτοιμοι μεζέδες σε παράταξη σε ταψιά.

Το τηγάνι παίζει τον κυρίαρχο ρόλο στο μαγαζί και με το δίκιο του διότι είναι ελαφρύ δεν αφήνει λαδίλα στα θαλασσινά και δείχνει την μαεστρία του μάγειρα.
Δεν έχω να πω πολλά για τους μεζέδες του. Ότι φας φρέσκο και φυσικά ακριβό.
Μεγάλη μερίδα, Καταπληκτικό χταπόδι αφρός, γλύκισμα.

Ποίημα το φρέσκο καλαμάρι και οι σουπιές. Ο γαύρος, η αθερίνα καθώς και οι κουτσομούρες που πήραμε μας έκαναν να ξεχάσουμε ότι βρισκόμαστε στη Μπενάκη και μας ταξίδεψαν στο λιμάνι της Μυτιλήνης και στα ουζερί της Καλλονής. Πατάτες κλασικά στο χέρι κομμένες, χόρτα κατάλληλα βρασμένα με σωστό λαδολέμονο και φάβα ζεστή με λίγο λεμόνι και ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι.

Τυροκαυτερή σπιτική όχι όμως αρκετά spicy για τα γούστα της παρέας. Τέλος μίξη από κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανιτά, μαζί με τζατζίκι στο πιάτο, άλλη μία επιβεβαίωση του εξαιρετικού τηγανιού.

Τα του φαγητού όλα πολύ καλά, όλοι μείναμε ευχαριστημένοι. Ούτε μας χάλασε καθόλου το γεγονός ότι το μαγαζί έχει μείνει από πλευράς ανακαίνισης στην δεκαετία του 80. Εξάλλου σύμφωνα με τους παλιούς πότες, ‘’στα καλύτερα τσιπουράδικα η διακόσμηση περνάει πάντα σε δεύτερη μοίρα’’.

Άλλα πάσχει σε υπερθετικό βαθμό το σέρβις. Το μαγαζί ‘’άλλαξε τραπεζομάντηλα’’ τουλάχιστον 2 φορές με μια Βαβέλ κόσμου να παρελαύνει. Από μεγαλοδικηγόρους συνοδεία ειδικευόμενων με κουστούμια και κοντά ταγιεράκια, φοιτήτες-τριες, ηλικιωμένους που προφανώς το έχουν στέκι, ροκάδες των Εξαρχείων κλπ. Όλους αυτούς του εξυπηρέτησε ένας κακομοίρης σερβιτόρος που έτρεχε πολύ πιο γρήγορα από τον Βέγγο για να τα προλάβει όλα και φυσιολογικά έκανε λάθη στις παραγγελίες και στο σερβίρισμα. Μετά τις 5 ανέλαβε και το αφεντικό προφανώς για να πάει για ξεκούραση ο σερβιτόρος και να είναι φρέσκος το βράδυ. Πάρε ρε μάστορα άλλον έναν σερβιτόρο ή βοήθα από την αρχή και εσύ, μη μου κάθεσαι και παρακολουθείς.

Τιμές. Για εμάς που πήγαμε παρέα 9 ανδρών με σκοπό να θυμηθούμε τα παλιά και να πιούμε όσο θέλουμε, μας στοίχισε 25 ευρώ το άτομο. Καθόλου οικονομικά διότι το ποτό θέλει συνοδευτικά και αυτά ξεφεύγουν σε τιμές. Ναι μεν φρέσκα αλλά μην ξεχνάς κύριε μαγαζάτορα ότι διατηρείς ουζερί, άρα κάτι πρέπει να αλλάξεις.

Για 2-3 πενηνταράκια ή κατοσταράκια με αλίπαστα (φοβερά) και 1-2 πιάτα είναι ότι καλύτερο. Είναι και σε κεντρικό σημείο, εύκολα προσβάσιμο.
Αρκεί να πας γνωρίζοντας ότι δεν θα συναντήσεις την διακόσμηση ενός μοντέρνου τσιπουράδικου ή μεταμοντέρνας ψαροταβέρνας, αλλά ένα ουζερί περασμένης δεκαετίας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Μαι
11
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Η Λέσβος, για μένα, δεν είναι ένα απλό ουζερί. Η Λέσβος είναι ένα προσκύνημα. Ένα προσκύνημα στο υπέροχο αυτό νησί, που έχω περάσει καλοκαίρια, χειμώνες, Πάσχα, Χριστούγεννα, που έχω γελάσει, έχω διασκεδάσει, έχω φάει αμέτρητες ποσότητες από θαλασσινά και ψάρια κι έχω πιεί πάνω από ένα αποστακτήριο ούζο.

Για όσους έχουν πάει στη Λέσβο κι έχουν κάτσει στα παραδοσιακά ουζερί που δεν είναι απαραιτήτως παραθαλάσσια αλλά που μυρίζουν θάλασσα, με την μαμά/θεία/γιαγιά να τηγανίζει πατατοκεφτέδες και να καθαρίζει φρεσκοπαστωμένες παπαλίνες και τον γιο/εγγονό/σύζυγο να τρέχει πέρα-δώθε στα τραπέζια (και που κατά πάσα πιθανότητα έχει πιάσει και τα ψάρια που σερβίρει) ξέρουν ακριβώς τι εννοώ. Και για να είμαι ακριβής, η Λέσβος θυμίζει πολύ τα ουζερί της Παναγιούδας, με τα πολύ απλά τραπέζια, τα ωραία φαγάκια και τους υπέροχους ανθρώπους.

Η Λέσβος, λοιπόν, είναι βγαλμένη από το παρελθόν. Ένα μαγαζί απλό, με την παλιά του επιγραφή στη τζαμαρία, με χάρτινα τραπεζομάντηλα με τον χάρτη του νησιού και με τους πάντες εκεί να είναι φίλοι ή συγγενείς κάποιου άλλου. Είναι εμφανές πως αυτό το μαγαζί δεν βασίζεται στο φαίνεσθαι. Που βασίζεται? Στα φρεσκότατα ψάρια (που έρχονται κάθε πρωί από το νησί), στα καλομαγειρεμένα φαγητά, στην υπέροχη -οικογενειακή- ατμόσφαιρα και στις μικρές ετικέτες από ούζο που ρέει άφθονο στα σωστά ποτήρια. Όχι σε ποτήρια τσίπουρου, όχι σε ποτήρια κρασιού, όχι σε σφηνοπότηρα αλλά σε ποτήρια για ούζο.

Ό, τι φάτε θα είναι και φρέσκο και εποχικό. Από ψάρια θα βρείτε ό, τι προσφέρει η θάλασσα. Αν δεν βγει η ψαρόβαρκα, δεν θα βρείτε ψάρι. Τα περισσότερα είναι τηγανιτά (εννοείται της ώρας) αλλά ανάλογα με την εποχή και την ψαριά μπορεί να πετύχετε και παστό και ψητό. Αν βρείτε κουτσομούρα, προτιμήστε την και θα με θυμηθείτε.

Από μέσα Αυγούστου έως και μέσα Σεπτέμβρη είναι η καλύτερή μου μιας και φέρνουν σχεδόν κάθε μέρα παπαλίνες. Οι παπαλίνα είναι η μπαμπάτσικια σαρδέλα που... φυτρώνει μόνο στον κόλπο της Καλλονής και που παστώνεται ελαφρά (το μεσημέρι τη βάζεις στο αλάτι και το βράδυ την τρως). Η εποχή της, δυστυχώς, κρατά ελάχιστα και αν θέλετε να δοκιμάσετε πρέπει να καλέσετε από το πρωί και να ρωτήσετε αν έχουν και να κρατήσετε όσες μερίδες θα φάτε (τις διπλάσιες από όσες νομίζετε). Πάντα ανάλογα με την εποχή, μπορεί να βρείτε και όστρακα.

Εκτός από ψαράκια, θα βρείτε θαλασσινά (γαρίδες, χταπόδι και τη ωραιότερη τηγανιτή σουπιά που έχω φάει), σαλατικά (ωμά ή βραστά), όσπρια, πατατοκεφτέδες (την παραδοσιακή Λεσβιακή συνταγή), κεφτέδες, κολοκυθοκεφτέδες, το κλασσικό λαδοτύρι, πατάτες, κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανιτές. Όλα τηγανίζονται εκείνη τη στιγμή και έρχονται στο τραπέζι σας με το που θα βγουν από το τηγάνι.

Μετά το φαγητό, θα σας κεράσουν ωραιότατο χαλβά σιμιγδαλένιο, φτιαγμένο με ελαιόλαδο και όχι με βούτυρο. Λέσβος, γαρ... Συχνά-πυκνά παίζουν και λάιβ βραδυές με ρεμπέτικο και νησιώτικο ρεπερτόριο αλλά ποτέ μου δεν κατάλαβα αν είναι κάτι στάνταρ ή αν πρόκειται για αυθόρμητα "happenings".

Αν σας φέρει ο δρόμος σας στη Λέσβο, μην κάνετε το λάθος να παραγγείλετε τα δύο διάσημα ούζα (ξέρετε ποιά λέω, αυτό με το ονοματεπώνυμο και το άλλο με την κοντή φούστα) που ουδεμία σχέση έχουν ουσιαστικά με το παραδοσιακό ούζο του νησιού. Ευτυχώς εδώ θα βρείτε μπόλικες μικρότερες ετικέτες, που αξίζουν μια δοκιμή για να καταλάβετε την διαφορά του καλού ούζου από το βιομηχανοποιημένο. Ρωτήστε να σας προτείνουν ποιο σας ταιριάζει, ανάλογα με τους βαθμούς του αλκοόλ και το πόσο αρωματικό το θέλετε.

Διαβάζοντας τις άλλες κριτικές, βλέπω μία ένσταση όσον αφορά τις τιμές σε σχέση με τον χώρο. Κατ'αρχάς να πω πως εγώ όσες φορές έχω πάει στη Λέσβο δεν έχω δώσει παραπάνω από 30 ευρώ το άτομο για να φάω πολύ και σχεδόν αποκλειστικά θαλασσινά και για να πιω τουλάχιστον ένα μικρό μπουκάλι ούζο (συνήθως με την παρέα μου ξεπερνάμε το ένα μπουκαλάκι ανά άτομο). Όπως και να το κάνουμε 30 ευρώ για να φας πολύ, να πιεις πολύ και όλα όσα καταναλώσεις να είναι φρεσκότατα και άκρως ποιοτικά, δεν είναι ακριβά.

Οι τιμές όντως θα μπορούσαν να είναι λίγο χαμηλότερες ΟΜΩΣ αυτό ίσως να είχε αντίκτυπο στην ποιότητα. Προσωπικά, δεν θα ήθελα να δίνω 10% λιγότερα χρήματα αλλά τα ψάρια να σταματήσουν να έρχονται από το νησί ή να σταματήσουν να έρχονται με τη συχνότητα που έρχονται. Όλα έχουν ένα τίμημα και -όπως και να το κάνουμε- δεν είναι φτηνό... χόμπυ το να φέρνεις ψάρια από ένα νησί του Βορείου Αιγαίου στην Αθήνα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν το πόσο φρέσκα είναι τα ψάρια και από που έρχονται, πρόκειται ξεκάθαρα για μια περίπτωση "ό, τι πληρώνεις παίρνεις".

Όσον αφορά τον χώρο, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πουθενά στην Αττική δεν έχω φάει τόσο φρέσκο ψάρι σε κυριλέ εστιατόριο, με λινά τραπεζομάντηλα, κρυστάλλινα ποτήρια και τέλεια διακόσμηση. Αλλά ακόμα και στην αγαπημένη μου Αίγινα, το πιο φρέσκο ψάρι το σερβίρουν δυο ταβερνάκια τόσα-δα, πάνω στο δρόμο, πίσω από την ψαραγορά. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η φρεσκάδα του ψαριού είναι συχνά αντιστρόφως ανάλογη με το περιβάλλον. Αφήστε που στη Λέσβο, αν δεν είσαι (καλο) μαθημένος σε Κηφισιές και Γλυφάδες δεν υπάρχει τίποτα που θα σε χαλάσει. ίσα-ίσα, μάλλον θα σε γυρίσει σε παιδικά χρόνια και "παλιακά" καφέ-ουζερί.

Η δική μου συμβουλή είναι να πάτε αν θέλετε να φάτε καλό και φρέσκο ψάρι, να πιείτε καλό ούζο, να περάσετε καλά και να μην πληρώσετε τιμές Μικρολίμανου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Οκτ
15
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

Κυριακή μεσημεράκι, μια παρέα τεσσάρων ατόμων, αφού πήγαμε για καφέ στο κέντρο, σκεφτήκαμε να πάμε σε κάποιο ουζερί στα Εξάρχεια. Τελικά, καταλήξαμε στη "Λέσβο". Όλοι μας είχαμε τουλάχιστον δύο χρόνια να πάμε στο συγκεκριμένο ουζερί και σκεφτήκαμε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσουμε τη μαγειρική του.

Καθίσαμε έξω, στο πεζοδρόμιο της Εμμ. Μπενάκη και όπως καταλαβαίνετε, ο χώρος δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Και μέσα όμως, το μαγαζί μας φάνηκε "γερασμένο", ίσως έχει έρθει η ώρα για μια ανακαίνιση...

Πολύ γρήγορα οι άνθρωποι του μαγαζιού έφεραν μια κανάτα νερό και ψωμί. Μας ανέφεραν τι είχαν και πήραν παραγγελία χωρίς να φέρουν κατάλογο. Γενικά, η εξυπηρέτηση ήταν αρκετά γρήγορη και όσοι μας εξυπηρέτησαν ήταν ευγενικοί.

Παραγγείλαμε φάβα, χόρτα, χωριάτικη, πατάτες τηγανητές, γαύρο τηγανητό, καλαμαράκια τηγανητά και σαρδέλα ψητή.

Ας τα πάρουμε ένα-ένα:

- Φάβα, πολύ καλά μαγειρεμένη, εύγευστη, δεν έμεινε καθόλου.

- Χόρτα, σωστά βρασμένα, νόστιμα.

- Πατάτες τηγανητές, δεν μας ενθουσίασαν, ήταν βιαστικά τηγανισμένες.

- Χωριάτικη σαλάτα, φρεσκοκομμένη με καλής ποιότητας φέτα.

- Γαύρος τηγανητός, άριστος, πραγματικά σωστά τηγανισμένος, παραγγείλαμε και δεύτερη μερίδα.

- Καλαμαράκια τηγανητά, πολύ μέτρια, μερικά κομμάτια ήταν σαν "λάστιχο".

- Σαρδέλες ψητές, κάποιες ήταν σωστά ψημμένες, κάποιες είχαν "αρπάξει" απ' έξω και δεν είχαν ψηθεί σωστά μέσα.

Γενικά, συμπαθητικό το φαγητό, αλλά δεν μας ενθουσίασε. (Ομολογώ ότι και στη βαθμολογία δεν ήξερα πού να καταλήξω στο 2 ή το 3, το πιο δίκαιο θα ήταν το 2,5, τελικά έβαλα 3 με τη λογική ότι η αμφιβολία πάει "υπέρ του καταστήματος").

Ήπιαμε ουζάκι (σημειωτέον το ουζερί αυτό διαθέτει αρκετά μεγάλη ποικιλία από ούζα από τη Μυτιλήνη, αλλά και άλλες περιοχές της Ελλάδας, ενώ διαθέτει και αρκετά τσίπουρα) και ο λογαριασμός μας ήρθε γύρω στα 15-16 ευρώ το άτομο, αρκετά καλή τιμή σε σχέση με την παραγγελία μας.

Συμπέρασμα: Το ουζερί "Λέσβος" είναι μεν συμπαθητικό, μπορεί κάποιος να φάει ψιλό ψαράκι, ωστόσο δεν έχει το φαγητό που θα ενθουσιάσει τον πελάτη. Οι τιμές είναι αρκετά καλές, όμως ο χώρος χρειάζεται φρεσκάρισμα, για να γίνει πιο ελκυστικός. Ελπίζω οι ιδιοκτήτες να κάνουν κάποιες βελτιώσεις, για να ανακτήσει τη φήμη που είχε μερικά χρόνια πριν...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Φεβ
04
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Επισκεφθηκαμε την Λεσβο για τελευταια μαλλον φορα, σημερα Δευτερα 2 Φλεβαρη.

Μετα απο 4-5 επισκεψεις μεσα σε ενα χρονο, μαλλον ειμαστε σε θεση να καταληξουμε σε ασφαλη συμπερασματα.

Δεν θα μακρυγορησω αναφορικα με το χωρο, το μαγαζι προφανως θελει ανανεωση, οχι ανακαινιση, ΑΝΑΝΕΩΣΗ. Δεν υπαρχει λογος να νιωθεις οτι το πιρουνι με το οποιο τρως και η καρεκλα στην οποια καθεσαι εχουν λιωσει απο την πολλη χρηση.

Το σερβις δεν μας φανηκε τοσο ενοχλητικο οσο εχει αναφερθει, αρκετα γρηγορο και χωρις λαθη, με τυχαιους χρονους στα φαγητα ομως, κυριως πρωτα, μετα ορεκτικο, μετα παλι κυριως, λιγο αχταρμας.

Παμε στο φαγητο. Εχουμε δοκιμασει φαβα, χταποδακι στα καρβουνα, μπακαλιαρο σκορδαλια, κολοκυθοκεφτεδες, κουτσομουρακια, γαυρο, χορτα και αλλα τοσα τα οποια αυτη την στιγμη δεν θυμαμαι.

Σε γενικες γραμμες το φαγητο, κυριως τα μη ψαρικα, ειναι καλο και σε αναμενομενο επιπεδο.

Το μεγαλο παραπονο μας ειναι στα ψαρια. Υπαρχει μεγαλη ασυνεπεια στην ποιοτητα αναμεσα σε καθε επισκεψη μας.

Μια ειναι καλο το χταποδακι στα καρβουνα, μια δεν ειναι. Αυτο ισχυει για ολα τα πιατα με βαση θαλασσινα/ψαρια.

Σημερα τα κουτσομουρακια που πηραμε μας φανηκαν μπαγιατικα. Δεν νομιζω οτι το φρεσκο ψαρι που καταφτανει στο τραπεζι σου πρεπει να μυριζει "ψαριλα", με την κακη εννοια... Την προηγουμενη φορα ηταν εξαιρετικα.
Αυτο που μας εκανε ακομα μεγαλυτερη εντυπωση ειναι οτι ο σερβιτορος ουτε που σχολιασε το γεγονος οτι απο τα 5 ψαρακια ειχαν μεινει 3 στο πιατο αθικτα. Ή δεν τον ενδιεφερε ή κατι ηξερε.

Αν λοιπον εισαι τυχερος, η γευση παιρνει "3", αν οχι, η γευση παιρνει "1". Εξου και το "2".

Οποιος θελει να ρισκαρει, ας παει, εμεις πλεον δεν εχουμε ορεξη να τζογαρουμε αναλογα με τα κεφια του μαγαζιου.
Αρκετες ευκαιριες ειχε μεχρι να γραφτει αυτη η κριτικη...

Επεξεργασια: Επισκεφθηκαμε αλλη μια φορα την Λεσβο μεσα Σεπτεμβρη μιας και το μαγαζι που θελαμε ηταν κλειστο εκεινη την ημερα και ηδη ειχαμε κατεβει με τα ποδια τοσο χαμηλα στο κεντρο και λογω ελλειψης επιλογων.
Οι ελπιδες μας να διαψευστουμε αλλη μια φορα κατερρευσαν. Εμμενω στην ασυνεπεια στην ποιοτητα του φαγητου αυτου του μαγαζιου.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Ιούλ
28
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Διάσπαρτες συμβουλές για μια πιο εύκολη και άνετη ζωή

No. 673: Ποτέ μην εμπιστεύεσαι τη γαστριμαργική άποψη ανθρώπου που του αρέσει το "έντεχνο" ελληνικό τραγούδι

Βασικά ποτέ μην εμπιστευτείς κανέναν που δηλώνει ακροατής του "έντεχνου". Τελειά. Ποτέ και για τίποτα και για κανέναν λόγο. Υπάρχει ένα καταπληκτικό κεφάλαιο στο τέλος - αν δεν κάνω λάθος - του βιβλίου του Nick Hornby "High Fidelity", το οποίο δεν περιλήφθηκε ποτέ στην ομώνυμη ταινία και πολύ καλά έκανε. Σε αυτό ο πρωταγωνιστής είναι λίγο πριν το happy end όπου αφού τα έχει ξαναβρεί με την κοπέλα του πηγαίνει για ντινέ σε σπίτι φιλικού ζευγαριού. Εκεί λοιπόν συνειδητοποιεί ότι προκειμένου να είναι ευτυχισμένος πρέπει να σταματήσει να είναι κομπλεξικός με τον υπόλοιπο κόσμο γύρω του είτε έχουν επιλέξει το χάπι δουλειά-σπιτάκι-παιδιά-όλα καλά είτε απλώς επειδή δεν γνωρίζουν όλο το back catalogue της Stones Throw Records. Και για λίγο έχει πειστεί μιας και η συζήτηση είναι όμορφη, το κρασί ωραίο, η κοπέλα του ευτυχισμένη. Μέχρι που αποφασίζει να τσεκάρει τη δισκοθήκη των οικοδεσποτών όπου έντρομος ανακαλύπτει ένα best of cd της Tina Turner. Και φυσικά το πρόβλημα του δεν είναι με την Tina Turner αλλά με το best of.

Τόσο απλά, λοιπόν, συνειδητοποιεί ότι όλα είναι μάταια τελικά ή όπως σε ένα παράλληλο λογοτεχνικό σύμπαν έγραψε αριστουργηματικά ο Bret Easton Ellis στον Patrick Bateman του American Psycho: "This is not an exit".

Σοφά λόγια μεγάλων συγγραφέων. Σε αντιπαραβολή φυσικά με τις αηδίες των Ελλήνων έντεχνων. Όπως: "Πιες τον καφέ γουλιά γουλιά, ασ’ τα εφφέ μην λες πολλά" ή "Ο καφές σου έχει κρυώσει και το ράδιο κλειστό" ή επίσης "Μείνε ακόμα λίγο μέχρι που να ξεφύγω και κράτησέ με αν θες όσο κρατάει ένας καφές. "

Η μουσική αν και έχει χάσει τη δυναμική της ως τέχνη σε σχέση με την εικόνα την τελευταία δεκαετία παραμένει εκείνη η μικρή λεπτομέρεια που μπορεί ακόμη να διαχωρίσει την Ήρα από το στάχι. Όσο εύκολα λοιπόν θα δεχτώ ποδοσφαιρική ανάλυση από τον Gary Lineker ή τον Βασίλη Τσάρτα εν αντιθέσει με τον Χρήστο Σωτηρακόπουλο ή τον Στράτο Σεφερλή τόσο δύσκολα ή μάλλον επουδενί δε θα δεχτώ κριτική φαγητού ή ανάλυση γεύσης από κάποιον που ακούει Μαχαιρίτσα, Πσαχαλίδη και Μάλαμα. Τόσο απλά, τόσο τίμια.

Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας πει έφαγα πολύ ωραία στο τάδε εστιατόριο/ταβέρνα/κουτούκι ρωτήστε τον πριν συνεχίσει "Ποια είναι η γνώμη σου για την Ελεονώρα/Ματούλα/Νατάσσα?". Αν απαντήσει ικανοποιητικά τότε εμπιστευτείτε τον. Αν όχι, γυρίστε τη συζήτηση στις θεραπευτικές ιδιότητες των τουρκικών σίριαλ του Μέγκα στα ελληνικά νοικοκυριά.

Η Λέσβος μαζεύει αρκετούς του "έντεχνου" έχω την εντύπωση. Αυτό δεν καθιστά την προσέλευσή σας σε αυτήν απαγορευτική. Πιάστε ένα τραπεζάκι ακριανό - κατά προτίμηση όχι από τη μεριά του φροντιστηρίου - και επικεντρωθείτε στο φρέσκο γαλέο ή μπακαλιάρο, στις ψητές σαρδέλες και το μαριναρισμένο γαύρο, στις τηγανητές πατάτες, στο καλαμάρι και το χταπόδι, σε κάποιο φρέσκο ψάρι ημέρας. Συνοδεία κάποιου μυστήριου ούζου από τη Λέσβο. Αν σας βαρέσει το ούζο και μερακλώσετε, τοποθετήστε τις δραχμές σας στο τζουκ μποξ προς απόλαυση των original έντεχνων όπως ο Καζαντζίδης και ο Πουλόπουλος.

Νο. 494: H τοποθεσία είναι για να φασώνουμε και όχι για να φάμε

Οι Αμερικάνοι έχουν ένα παλιό quote το οποίο χρησιμοποιείται κατά κόρον όταν θέλουν να υπερτονίσουν πόσο σημαντική είναι η τοποθεσία. "Location, location, location" λένε ή όταν είναι πιο μοντέρνοι καπιταλοκαρχαρίες "It's all about location". Το μεν πρώτο πιθανότατα το σκέφτoνται ο Jack Lemmon και ο Al Pacino καθόλη τη διάρκεια του Glengarry Glenn Ross, με το δε δεύτερο έχει κάνει καριέρα ο μπετόβλακας Donald Trump. To location λοιπόν είναι ό, τι πιο σημαντικό για το real estate (κτηματομεσιτική), για την Ελβετία (εξαιτίας του έγινε αυτό που έγινε σήμερα) και για το πρώτο ραντεβού.

Πρόσφατα, ο εθνικός μας "μπήχτης" Γιάννης Σπαλιάρας αποκάλυψε δημόσια τη χρόνια-κρυμμένη καβάτζα μου για μπαλαμούτι που δεν είναι άλλη από το Βρετανικό νεκροταφείο στο Παλαιό Φάληρο απέναντι από την πρώην μαγαζάρα του Μάκαρου. Ήταν μία όαση στο κέντρο της Αθήνας με ψηλά κυπαρίσσια να κόβουν την ηχορύπανση και τη θέα από την Ποσειδώνος, με ένα σταυρό-μνημείο υπερυψωμένο σαν άλλος Ιησούς του Ρίο [που προσέφερε το τέλειο spot για φάσωμα με θέα το Σαρωνικό και την Αίγινα) και άγρια ρόκα προς βρώση σε διάφορα σημεία του πάρκου του.

Όλα αυτά βέβαια τελείωσαν όταν κόπηκαν τα κυπαρίσσια και ανακάλυψε κόσμος ότι μπορεί να βγάλει τα σκυλιά ή τα παιδιά του βόλτα στο πάρκο. Παρόλα αυτά, after hours κρατούσε ακόμα τη σημαία ψηλά για κατάληξη πρώτου date εκεί μέχρι που έβαλε ο Σπαλιάρας ταφόπλακα και σε αυτό Anyway...

Η τοποθεσία, λοιπόν, είναι το ύψιστο προσόν-πλεονέκτημα για όλες τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Είναι επίσης για υποκατηγορίες όπως το Nammos της Μυκόνου ή το εκκλησάκι πάνω τέρμα στην Πεντέλη. Επουδενί όμως δεν είναι και δεν πρέπει να είναι για κάποιον που πεινάει.

Προσοχή: όχι για κάποιον που θέλει να πάει να φάει κάτι αλλά για αυτόν που και πεινάει και θέλει να φάει και κάτι καλό εώς πολύ καλό. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσει κάποια στιγμή (2015 φτάσαμε αισίως) ο Έλληνας καταναλωτής-κριτικός-γνώστης-πελάτης-είδα φως και μπήκα πως το να συνδυάσει και γεύση και τοποθεσία είναι πιο σπάνιο απ' ότι ο λευκός ρινόκερως. Και μην αρχίσουμε τα "μα στην Τήνο το Θαλασσάκι ή στο Βόλο ο Κώστας κοκ" γιατί θα πρέπει να μπει και ο παράγοντας VFM (που είναι πλέον σαν ακρωνύμιο πιο διάσημο κι από το ΑΤΜ) και τότε δε συμφέρει κανέναν η συζήτηση. Εϊναι απλά τα πράγματα: όταν έχουμε να κάνουμε με φαγητό η τοποθεσία και η ποιότητα απλώς δεν συνάδουν.

Με βάση όλα τα παραπάνω, οι ιδιοκτήτες της Λέσβου διάλεξαν ποιότητα. Το δικό τους location μπορεί και να είναι ένα από τα χειρότερα της Αθήνας. Απέναντι από έναν ανοιχτό πάρκινγκ, πάνω στην εξωτική μα κλειστοφοβική Εμμ. Μπενάκη, δίπλα από την μόνο-καλό-vibe Σόλωνος, μεσοτοιχία με ένα φροντιστήριο Πανελληνίων, πιο κοντά στην Ομόνοια απ' ότι στο Σύνταγμα. Ένα από αυτά να διάλεγες θα βαθμολογούνταν με 1 στα 10 σε κάποιον οδηγό τύπου Zagat.

Όλα μαζί όμως και δεν υπάρχει γνωστό πρόσημο που να μπορεί να περιγράψει το αρνητικό του μεγαλείο. Εκεί είναι όμως που έρχεται η ποιότητα να αντισταθμίσει το λεγόμενο κακό lspot. Πιθανότατα δεν θα φασωθείς ποτέ στη Λέσβο. Ούτε αν πας με την κοπέλα σου ή το αγόρι σου. Θα φας όμως ποιότητα που θα κυμαίνεται πάντα μεταξύ 8 στα δέκα και 9 στα δέκα (το δέκα το καλό κρατιέται για το συνδυασμό τοποθεσία, ποιότητα, VFM, παρέα). ΟΙ τουαλέτες είναι πάνω αριστερά.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Φεβ
19
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Επισκεφθηκαμε τη Λέσβο Σάββατο μεσημέρι. Το κίνητρο μας ή εξαιρετική Χαρούλα στο πιάνο (λίγο σουρεαλ, αν σκεφτεί κανείς ότι ο χώρος θυμίζει καφενείο χωριου).

Το φαγητό εξαιρετικό, το ούζο που μας πρότεινε ο ιδιοκτήτης απλά υπέροχο. Φανταστικος, καλοτηγανισμενος μπακαλιαρος σκορδαλια-γενναια μεριδα. Κουτσομουρες φρεσκοτατες αλλά πολύ μικρή μερίδα. Υπέροχη χωριάτικη, καλό χταποδακι και φρέσκο προζυμενιο ψωμί.

Στο τέλος, χαλβας κέρασμα! Τα παραπάνω κόστισαν 63€. Παράλογο! Ας το λάβουν λίγο υπόψη οι ιδιοκτητες...