IL SALOTTO

Ιταλία

  Μπότσαρη 13, Γλυφάδα [Χάρτης]
  210 8948397

Περιγραφή
Ιταλικές γεύσεις στο πρώην "Spuntino". Κυριακή & μεσημέρι.


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Γλυφάδα, Αθήνα
Νοε
11
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
17-25

H κριτική αφορά επίσκεψη στις 9/11/14.

Εν συντομία:

Μέτριο (στην καλύτερη των περιπτώσεων) φαγητό, μέτρια εξυπηρέτηση, κακό κρασί, χλιαρός χώρος. Με την Ιταλική κουζίνα να εκπροσωπείται από πάμπολλα εστιατόρια, ειδικά στη Γλυφάδα, χρειάζεται κάτι ιδιαίτερο για να ξεχωρίσει ένας χώρος: το Il Salotto δε μας έδειξε τίποτε τέτοιο.

Αναλυτικότερα:

Παρέα 6 ατόμων πήγαμε κατόπιν προτάσεως γνωστής (και μάλιστα Ιταλίδας) στο συγκεκριμένο εστιατόριο. Ήταν μια εμπειρία μάλλον απογοητευτική.

Παραγγείλαμε δύο σαλάτες, μια πίτσα σαν ορεκτικό για όλη την παρέα και τα κυρίως πιάτα μας (τέσσερα ζυμαρικά ημέρας, 1 κρεατικό ημέρας).

Το ένα ζυμαρικό, καθότι τελευταία μερίδα (και για παιδί) ήρθε αμέσως: τα λαζάνια ήταν αξιοπρεπέστατα και, όπως αποδείχτηκε, ό, τι καλύτερο επρόκειτο να γευθούμε. Καλή μερίδα, σωστά παρασκευασμένη, γευστική.

Ακολούθησαν οι σαλάτες, οι οποίες είχαν φρέσκα υλικά αλλά απουσίαζε πλήρως η γεύση. Παρότι λαϊκές αγορές και σούπερ μάρκετ κατακλύζονται πλέον από τα τοματίνια "δάκρυ", τα εστιατόρια για κάποιο λόγο (που αν κρίνω από τις τιμές που βλέπω στα ράφια μάλλον δεν έχει να κάνει με το κόστος) επιμένουν στα "cherry", τα οποία γευστικά και οπτικά υστερούν πολύ. Ελάχιστα ήταν ούτως ή άλλως, και χάνονταν μέσα στην (τραγανή, πάντως) πρασινάδα. Αν εξαιρέσουμε λίγα κομμάτια παγωμένης (μα παγωμένης...) μοτσαρέλας στην επώνυμη σαλάτα του καταστήματος, οι διαφορές μεταξύ των δύο ποσοτήτων πρασινάδας είναι μηδαμινές.

Η πίτσα, λεπτή (με πολύ σωστή ζύμη) αλλά παντελώς άγευστη: η λιγοστή ρίγανη πάσχιζε να ζωηρέψει τη Μαργαρίτα, δίχως επιτυχία. Η σάλτσα τομάτα άτονη, η μοτσαρέλα επίσης. Με μια πιο εύγεστη σάλτσα και με επιπλέον υλικά θα μπορούσε να είναι μια ωραιότατη πρόταση: ως έχει, με το που φεύγει από τον ουρανίσκο δεν αφήνει τίποτε.

Τα γεμιστά ζυμαρικά (με μανιτάρι και κάτι που προσέδιδε γεύση τρούφας) ήταν... εντάξει. Μια χλιαρή κατάσταση, γευστικά, ενώ η ποσότητα ήταν λιγοστή.

Τα μπιφτεκάκια από "φιλέτο μοσχαριού" (με τόσα κομματάκια χόνδρου που πέτυχα σε τρία κομμάτια όλα κι όλα, αν ήμουν ο υπεύθυνος του καταστήματος θα έπιανα να ρωτήσω το χασάπη μου τι σόι "φιλέτο" είναι αυτό, ενώ το σύνολο έπασχε από το σύνδρομο του κιμά-στόκου) ήταν ξερά απέξω -σε ορισμένα σημεία σχημάτιζαν "κρούστα"- και μέσα κατόρθωναν να είναι σε κάποια σημεία ωμά.

Ένα πιάτο που δεν είχε γαρνιτούρα ρύζι κατόρθωνε να έχει τα λαχανικά του πασπαλισμένα με ρύζι. Σε ερώτηση πώς συμβαίνει αυτό, η απάντηση ήταν πως όλες οι γαρνιτούρες είναι μαζί. Αυτό, φαντάζομαι, συνιστά κάποιου είδους δικαιολογία. Τα μανιτάρια είχαν υγρά και τα κολοκύθια ήταν πολτός. Οι πατάτες (φούρνου) αξιοπρεπείς αλλά τρεις όλες κι όλες, η σος μουστάρδας κουρασμένη και άτονη.

Κάπου εδώ έρχεται το κρασί να γλιτώσει τα μπιφτεκάκια από τον τίτλο του χειρότερου κομματιού του γεύματος: ένα αδιάφορο κόκκινο, υποτίθεται Chianti αλλά χωρίς καμία τέτοια ένδειξη, το οποίο ξίνιζε στην επίγευση. Εισαγωγή τους και σε "μεγάλες ποσότητες", όπως μας είπαν. Κρίμα η ένθερμη πρότασή τους να το δοκιμάσουμε.

Αν δεν είχαμε παιδιά μαζί, θα το είχαμε κάνει θέμα, αλλά επειδή ήδη από τις ερωτήσεις για το κρέας διαφάνηκε μια ανεξήγητη ατονία ως προς την αντιμετώπιση ενός σαφούς παραπόνου, κρίναμε ότι ήταν καλύτερα να μην επιμείνουμε και να υποβάλουμε τα μικρά σε εντάσεις.

Ενδεχομένως να ήταν λάθος, όμως όταν κινητοποιούνται δύο σερβιτόροι (η πρώτη δήλωσε αναρμόδια) για να απαντηθεί το γιατί μια μερίδα που δεν περιλαμβάνει ρύζι έχει λαχανικά πάνω στα οποία υπάρχουν ρύζια και αυτό υποπίπτει στην αντίληψη τουλάχιστον του ενός εκ των δύο συντονιστών, και δεν περνά κανείς να ρωτήσει ένα, τυπικό έστω, "όλα εντάξει", απλά δεν επιλέγεις αυτό το χώρο ξανά.

Προφανώς, το αν "αξίζει τα λεφτά του", δεν τίθεται καν σαν ερώτημα.