Loader

Περιγραφή

Κουζίνα με βάση ελληνικές παραδοσιακές συνταγές. Κυριακή ανοιχτά μόνο το μεσημέρι.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

17 Μάρ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Κυριακή της Τυρινής, πρωί 10ης Μάρτη, παραμονή Καθαράς Δευτέρας και νηστείας της Σαρακοστής, είμαστε στην Κηφισιά με ένα φίλο μου και, έμπλεοι ενθουσιασμού, οδεύουμε στο ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ (ΕΓ) για ευωχία μας, στα υψώματα της Πολιτείας, πάνω ακριβώς απ’ το ομώνυμο Tennis Club, κατόπιν επιτυχούς τηλεφωνικής κράτησής μας για τις 2.30 μ. μ.
Η απόφασή μας βασίστηκε και στις άριστες κριτικές των χρηστών, πολλές απ’ τις οποίες μάλιστα με φουλ τεσσάρια, ειδικά των τετράσκουφων φίλων μας που οι περισσότεροι το επισκέφθηκαν κάποιο ρομαντικό Σαββατόβραδο, με εξαίρεση τον αγαπητό fratello, ο οποίος σε επίσκεψή του το 2011 το είχε αξιολογήσει πιο ρεαλιστικά με τριάρια.
Λέμε, θα χαλάσουμε τουλάχιστον καμιά ογδονταριά ευρώ, αλλά -μέρα που είναι- θα απολαύσουμε το σούπερ σπέσιαλ κυριακάτικό τους μενού των 14 γευστικών και πολυδιαφημισμένων πιάτων στα 32 € το κεφάλι, αφού το μενού των 24 γεύσεων, μας πέφτει πολύ στην ωριμότητά μας…

Πού να φανταστούμε, όμως, ότι μια τέτοια Κυριακή, με τη φοβερή καλοκαιρία, έμελλε να συρρεύσει εκεί το μισό Λεκανοπέδιο, με αποτέλεσμα το ξεχείλισμα και των 300 σχεδόν θέσεων του μαγαζιού, τόσο στη μεγάλη αίθουσα όσο και στην πανοραμική βεράντα, με θέα απ’ τον Πειραιά και τη Σαλαμίνα μέχρι την Πάρνηθα!

Εμείς οι Ρωμιοί είμαστε, ως γνωστόν, λίγο απρογραμμάτιστοι και ανέτοιμοι για εξάρσεις. Γιατί μπορεί το μαγαζί, μισογεμάτο σε δεδομένη στιγμή, με μια πελατεία π. χ. 150 θαμώνων, να εξυπηρετείται άψογα, ή έστω ομαλά, από ένα επιτελείο π. χ. 15 ατόμων (μάγειρες, σερβιτόροι, μαιτρ, υποδοχή, παρκαδόροι, κ. λπ. ), αλλά, όπως και να το κάνουμε, όταν τιγκάρει με 300 πεινασμένους που καταφθάνουν σχεδόν ταυτόχρονα, κάπου θα χωλαίνει η όλη εξυπηρέτηση…
Κι αν ακόμα προσλάμβανε 2-3 γκαρσόνια επιπλέον για κάτι τέτοιες μέρες, πάλι τα κατά μέσο όρο 20 πιάτα ανά κεφάλι για τόση πελατεία, θα ήταν δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, να προετοιμαστούν με μιας απ’ την κουζίνα, η οποία σημειώτεον απέχει πολλά μέτρα, απ’ την άκρη της βεράντας τουλάχιστον, όπου εμείς βρισκόμασταν.

Φαντάζεστε ποιο ήταν το αποτέλεσμα: φάγαμε μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας τα μισά πρώτα πιάτα, μετά περιμέναμε σχεδόν μία ώρα (!! ) για τα υπόλοιπα, μετά πάλι μισή ώρα για τα κυρίως, και άλλη μισή για τα γλυκά, που τους είπαμε ότι δεν τα θέλαμε, αλλά αυτοί, ως εκ θαύματος, τα έφεραν αυτοστιγμεί μαζί με το λογαριασμό!
Όλα τα γειτονικά τραπέζια εξυπηρετούμασταν περίπου κατ’ αυτό τον τρόπο, που φυσικά ουδόλως τιμά έναν υποτιθέμενο χώρο γοήτρου. Ένα μενού τόσων πιάτων, όπου βέβαια θα αναφερθώ στη συνέχεια, θες δυο ώρες περίπου για να το απολαύσεις εξυπηρετούμενος κανονικά, και όχι τρεις τουλάχιστον ώρες και μάλιστα τρώγοντάς το κατά δόσεις από αγχωμένους και κάποτε ασθμαίνοντας, ευσυνείδητους ωστόσο, σερβιτόρους!!

Έτσι, η βαθμολογία μου της εξυπηρέτησης με 2 στα 4, είναι ε π ι ε ι κ έ σ τ α τ η, χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες από τα ευγενέστατα και απόλυτα ενημερωμένα άτομα που προσπαθούν να τη διεκπεραιώσουν, χάρη στην πανέμορφη θέα, καθώς και το μεράκι με το οποίο έχει φτιαχτεί το ιστορικό μαγαζί.
Πρέπει, πάντως, το ΕΓ να συντονίσει εξάπαντος τις ενέργειές του προκειμένου να βελτιώσει, παντί σθένει, την ευρυθμία του σέρβις, αλλά και να εκσυγχρονίσει στοιχειωδώς το μενού του, αφού ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται!

Ο συγκεκριμένος χώρος στέγαζε το Symposium House απ’ το 1977-1996, κατόπιν τα ΚΙΟΥΠΙΑ, μέχρι το 2006, που μεταφέρθηκαν στο Κολωνάκι στην οδό Δεινοκράτους για κάποια χρόνια, ενώ μέχρι πρόσφατα υπήρχαν στη Ρόδο. Σαν ΕΛΑΙΑΣ ΓΗ υφίσταται απ’ το 2007 και στα 12 αυτά χρόνια παραμένει ένα δημοφιλές στέκι των καλοφαγάδων, οι οποίοι ευωχούνται με την πληθώρα των πιάτων που προσφέρει, όπως άλλωστε μας είχαν συνηθίσει και τα Κιούπια, των οποίων μάλιστα διατηρεί τον σεφ κ. Κανελλόπουλο.

Ο σεφ προΐσταται ενός επιτελείου 5-6 βοηθών μαγείρων, που εργάζονται αεικίνητα ανάμεσα σε ξυλόφουρνους, κατσαρόλες και σχάρες, για να φτιάξουν τα μενού των 24 γεύσεων, στα 36 € ή 40 € με επιλογή κρεάτων, και των 14 γεύσεων που δοκιμάσαμε, στα 32 €. Υπάρχει και a la carte με κρεατικά περί τα 20 € η μερίδα, οπότε φυσικά συμφέρουν τα μενού.

Αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί κάποιος το ΕΓ μόνο και μόνο για τον χώρο του, που μας θύμισε το μουσείο Π. Βρέλλη έξω απ’ τα Γιάννενα. Για να ανέβει κάποιος στην κυρίως αίθουσα πρέπει να περάσει πρώτα από μια λαβυρινθώδη αλλά ατμοσφαιρική πετρόχτιστη στοά – κελάρι, με τρεχούμενα νερά, στάμνες και πολλές γωνιές, διαμορφωμένες σε κάβες παλιών, σκονισμένων κρασιών!
Ακολουθεί καλωσόρισμα με σφηνάκι μαστίχας ή τσίπουρου, καθώς και ελίτσες!
Ανεβαίνοντας υπάρχει το μανάβικο με λογής-λογής ζαρζαβατικά σε τελάρα, και πίσω του ένα μεγάλο μπαρ με βαζάκια.
Η μεγάλη αίθουσα, όπου επικρατούν λευκές αποχρώσεις, έχει ξύλινο δάπεδο, και πολλά ράφια με καλούδια, όπως ελιές, ζυμαρικά, ψωμιά, τουρσιά, ξηροί καρποί, ποτά, καθώς και ανθοστόλιστα βάζα.
Σε περίοπτο σημείο της αίθουσας βρίσκεται μια ελιά (ελαίας γη γαρ! ), ενώ οι τοίχοι είναι κι αυτοί στολισμένοι με κάδρα που απεικονίζουν κυρίως νεκρές φύσεις.

Μουσική απ’ τα μεγάφωνα ακούγαμε ένα συνδυασμό ελαφράς ελληνικής και ξένης lounge, σε ένταση όμως ικανή, μιας και επικρατούσε το σχετικό νταβαντούρι απ’ την κοσμοσυρροή!
Οι τουαλέτες, σε καλή γενικά κατάσταση, βρίσκονται στο βάθος της αίθουσας, είναι δε τρεις γυναικείες και δύο ανδρικές, όπου υπάρχουν και ουρητήρια.

Μόλις καθίσαμε μας έφεραν μαντήλια με ροδόνερο για τα χέρια μας και ακολούθησαν:
• Ντιπ με πάστα ελιάς και ροζ τυροκαυτερή
• Λίγο ελαιόψωμο και λίγο καρωτόψωμο
• Μακρόστενες ζεστές πιτούλες
• Το τουρτάκι με ελληνικά τυριά και κριθαροκούλουρα, ατυχώς, ξεχάστηκε!
• Μελιντζανοσαλάτα με φέτα, που τη φτιάξανε επί τόπου. Πολλή καλή!
• Σαλάτα ελαίας γη, με ντοματίνια, ραδίκια, λόλα, ραπανάκια, παξιμάδια σίκαλης και δείγμα ανθότυρου. Καλή επίσης.
• Ακολούθησε, μια ώρα σχεδόν μετά, η χορτόπιτα από αγριόχορτα, καλή.
• Δυο κομματάκια πάπιας σε πουρέ γλυκοπατάτας, με φαγώσιμα λουλουδάκια. Επίσης νόστιμα.
• Για αλλαγή της γεύσης μας, πριν απ’ τα κυρίως πιάτα, μας έφεραν, αρκετά αργότερα, δροσιστικά σορμπέ λεμόνι, με βασιλικό.
• Εγώ για κυρίως πιάτο διάλεξα μια μερίδα αρνάκι στον ξυλόφουρνο, που ήρθε μέσα σε πήλινο σκεύος, με σφραγισμένη ζύμη που έκοψαν, καφέ σος και συνοδεία από πατάτες, αγκινάρες και μανιτάρια. Ήταν για μένα μια γεύση ουδέτερη, και θα περίμενα κάτι νοστιμότερο για κύριο πιάτο!
• Ο φίλος μου πήρε μια μερίδα μπιφτέκια στάκας, που ήταν 4 μακρόστενα κομμάτια, γαρνιρισμένα με κολοκυθάκια, κίτρινη και κόκκινη πιπεριά και μια στρογγυλή φέτα ελαφρά βρασμένου παντζαριού. Ήταν αρκετά καλή…
• Για επιδόρπιο ήρθε ένα παγωτό λουκούμι τριαντάφυλλο, μέσα σε παγωμένο σκεύος, που τη θεωρήσαμε μέτρια σαν σπεσιαλιτέ τους!
• Ένα κανταΐφι με κρέμα λευκής σοκολάτας, που δεν συγκρίνεται με τα κλασικά κανταΐφια!
• Και μαστίχα μους από bitter chocolate, στην κυριολεξία δυο κουταλάκια (!! ).

Ήπιαμε ένα μικρό μπουκαλάκι κρασί Τσάνταλη Αθήρι (187 ml) στα 7 €, και ένα κόκκινο, Τσάνταλη Ραψάνη, στα 8 €, που στις κάβες έχουν περί τα 2 €!! Επίσης ένα εμφιαλωμένο νερό, στα 3 €.

Τα κρασιά τους είναι γενικά υπερτιμημένα. Έχουν 15 λευκά από 25-33 €, 5 ροζέ από 24-28 € και 20 κόκκινα από 27-63 € (για το Μαγικό Βουνό του Λαζαρίδη, που στις κάβες στοιχίζει περίπου 20-25 € ). Επίσης, αφρώδεις οίνους και σαμπάνιες, στα 70-200 € (για την Dom Perignon), αποστάγματα, ποτά, καθώς και μπύρες, (στα 4-5 €. ), ενώ τα ποτήρια κρασί κυμαίνονται στα 7-8 € τα περισσότερα.
Εξάλλου, σερβίρουν και ορισμένα προτεινόμενα κρασιά, λευκά και κόκκινα, στα 20-22 €, όπως π. χ. το κόκκινο Κτήμα Χατζημιχάλη, Le Rouge, κ. λπ.
Νομίζω, πάντως, πως πρέπει να επανεξετάσουν την τιμολογιακή πολιτική των ποτών τους, συμπιέζοντας κάπως τις τιμές τους, γεγονός που πιστεύω ότι θα αυξήσει την κατανάλωση και τον τζίρο τους.

Ο λογαριασμός μας ήταν 82 €, εκ των οποίων 64 € τα δύο μενού, και 18 € τα ποτά. Κατηγορία τιμής 26-36 € το άτομο.
Βαθμολογώ τη γεύση, με τα ups and downs της, επίσης επιεικώς με 3 (στην ουσία θεωρώ πως ήταν 2.50 στα 4), όπως και τον χώρο- που με τον συνωστισμό δεν τον χάρηκα, αλλά και το συνολικό value for money μια τέτοιας Κυριακής, με 3 στα 4.

Για κάποιο ξένο φίλο σας ή μια επέτειο, θα σας συμβούλευα, λοιπόν, να προτιμήσετε ένα ρομαντικό βραδάκι καθημερινής και να είστε κατά το δυνατόν υπομονετικοί.
Ανεξάρτητα, όμως, του αν ισχύει το κάθε πέρσι και καλύτερα, ελπίζω οι ιθύνοντες να λάβουν υπόψη τους τις καλόπιστες, όπως πάντα, υποδείξεις μου.

Συμπερασματικά, η Μελίνα μάς προειδοποίησε πριν από 60 χρόνια: Ποτέ την Κυριακή! Αποφύγετε λοιπόν κυριακάτικες βαβούρες με τους περίεργους ρυθμούς σερβιρίσματος που σας περιέγραψα, που μου θυμίζουν εστιάσεις τεράστιων γκρουπ σε καταλύματα All Inclusive, τα οποία προσφέρουν συνήθως πολλά εδέσματα, παραδοσιακά και κάπως παλιομοδίτικα, έστω κι αν εξυπηρετούν μια μερίδα πελατών –πράγμα που είναι απόλυτα θεμιτό και σεβαστό!

06 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
37-49

Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι είναι καρμικό να μην πάω ποτέ σε αυτό το εστιατόριο... Είχα φτάσει σε σημείο να λέω στον άντρα μου "Σε παρακαλώ μην κάνεις ξανά κράτηση στο Ελαίας Γη, γιατί κάτι κακό θα γίνει". Ο λόγος γι' αυτό; Τρεις φορές κράτηση για επέτειο ή γενέθλια και τις τρεις χρειάστηκε να ακυρωθεί είτε με δυσάρεστη αιτία είτε με πολύ δυσάρεστη αιτία.

Έρχεται λοιπόν η Παρασκευή και 13 (τυχαίο δε νομίζω) Ιανουαρίου του σωτήριου έτους 2017 για της οποίας το βράδυ είχαμε κάνει κράτηση στις 21:30. Το πρωί δεν ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς, καθώς με βρίσκει να πονάω και οι κράμπες συνεχίζονται ολημερίς. Το απόγευμα η μικρή αρχίζει να "τα μασάει" όσον αφορά το βραδινό της ύπνο στη γιαγιά και τον παππού, ενώ άλλες φορές κάνει party. Τελευταίο update "Βάλτε μου μαζί πιτζάμες και οδοντόβουρτσα και θα δούμε". Με αυτά τα όχι και τόσο ενθαρρυντικά δεδομένα λοιπόν ξεκινάμε (στις 20:45 από κέντρο) για την έξοδό μας. Φτάνουμε καθυστερημένα στις 21:50 λόγω της απίστευτης κίνησης και με το μάτια στο κινητό, μήπως καλέσει η μικρή.

Ο ευγενέστατος κύριος έξω από το εστιατόριο παραλαμβάνει το αυτοκίνητό μας και μπαίνουμε στην είσοδο. Από τα πρώτα κιόλας βήματα αισθάνεσαι τη μυστικιστική ατμόσφαιρα κατεβαίνοντας αργά τα ξύλινα σκαλοπάτια... Ακόμα και ο ήχος του τακουνιού πάνω στο ξύλο περνώντας την πέτρινη υπόγεια στοά ακούγεται ανατριχιαστικός. Η μυρωδιά της υγρασίας συνδυαστικά με τον ήχο του νερού από τη μικρή πέτρινη βρύση στη διαδρομή, μας έστειλε σε άλλη εποχή. Αισθάνθηκα ότι βρίσκομαι σε πέτρινο πύργο 200 χρόνια πίσω. Λίγο πριν το τέλος του λαβυρίνθου μας κέρασαν ένα σφηνάκι ρακή κι ελιές. Κάπου εκεί ξεχάστηκε και το κινητό και οι αναποδιές της μέρας και όλα.

Μας υποδέχθηκε ο υπεύθυνος και μας οδήγησε στο τραπέζι μας. Ωραίος και ο εσωτερικός χώρος με δύο δέντρα ελιάς να δεσπόζουν ανάμεσα στα άνετα τραπέζια, όχι όμως τόσο εντυπωσιακός όσο ο προηγούμενος. Θετική εντύπωση άφησε και ένα όμορφα διακοσμημένο σαλονάκι στην υποδοχή, που εκτελεί και χρέη καπνιστηρίου. Αν το ήξερα από την αρχή ή είχα ρωτήσει, θα το τιμούσα.

Ας περάσω λοιπόν στην περιγραφή του φαγητού, το οποίο είναι και το σημαντικότερο σε κάθε κριτική. Ο σερβιτόρος μας προέτρεψε να επιλέξουμε το μενού των 14 πιάτων, αλλά δε χρειαζόταν μιας και ήμαστε ήδη αποφασισμένοι πως αυτό θα παραγγέλναμε.

- Σούπα τραχανά με χαλούμι
Απίστευτα γευστική η σούπα, αν και ο τραχανάς δεν είναι και το καλύτερό μου. Το ψητό σχεδόν τραγανιστό χαλούμι σε κυβάκια προσέδιδε κάτι το διαφορετικό κυρίως στην υφή και όχι τόσο στη γεύση της βελουτέ σούπας. Το μεγαλύτερο ρόλο στην τελική γεύση θεωρώ πως έπαιξαν τα καρυκεύματα, που την έκαναν ελαφρώς πικάντικη και την κατέστησαν ως ένα από τα τρία δυνατότερα πιάτα του καταλόγου.

- Ελιόψωμο & Ψωμί καλαμποκιού
Πολύ καλά αμφότερα. Θα μπορούσαν να σερβίρουν από ένα σε κάθε άτομο και όχι 2 συνολικά, ώστε να μπορούμε να δοκιμάσουμε και από τα δύο. Ούτως ή άλλως το μέγεθος ισοδυναμούσε με μικρή ατομική μερίδα, όπως στο μενού των αεροπορικών εταιρειών.

- Χειροποίητες πιτούλες με ελαιόλαδο και ρίγανη
Αρκετά καλές, αντικατέστησαν τα ψωμάκια που τελείωσαν γρήγορα.

- Ελιοσαλάτα
Όχι κάτι ιδιαίτερο, τρωγόταν ευχάριστα. Επιτυχημένη η προσθήκη του μυρωδικού.

- Κατίκι Δομοκού με μους κόκκινης πιπεριάς
Αυτή η αλοιφή ήταν πιο πρωτότυπος συνδυασμός και καταναλώθηκε αμέσως.

- Μελιτζανοσαλάτα
Μεγάλος ο ντόρος γι' αυτό το πιάτο, διότι το τελευταίο στάδιο της παρασκευής γίνεται από τον σερβιτόρο μπροστά στον πελάτη. Εδώ θα διαφοροποιηθώ από τους άλλους χρήστες τολμώντας να πω ότι δε μου άρεσε καθόλου. Η έντονη γεύση του καρυδιού σε συνδυασμό με μια άλλη γεύση, την οποία δεν μπόρεσαν να αναγνωρίσουν οι γευστικοί μου κάλυκες, έκλεβαν την δόξα από το κάπνισμα της μελιτζάνας, που θα έπρεπε να είναι ο πρωταγωνιστής.

- Ελληνικά όσπρια
Καλή. Τελεία.

- Σαλάτα “ελαίας γη”
Πέρασε αδιάφορη, προσωπικά με χάλασε το γλυκοφρουτένιο άρωμα της vinaigrette (ρόδι?).

- Μανιταρόπιτα “γυριστή” στο ξυλόφουρνο
Δε δοκίμασα, φυσικά λόγω μανιταριών. Στον άντρα μου άρεσε.

- Σαρμάδες με σάλτσα αυγολέμονο
Άλλο ένα από τα δυνατά πιάτα του καταλόγου. Μερακλίδικος ο κιμάς με έντονη την παρουσία κύμινου και κανελλογαρύφαλλου, ενώ η σάλτσα έδενε αρμονικά. Εξαίσιο το αποτέλεσμα.

Σε αυτό το σημείο μας προσφέρθηκε σορμπέ λεμόνι με βασιλικό, ώστε να "καθαρίσει" η γεύση μας πριν περάσουμε στα κυρίως.

- Μοσχαρίσια μάγουλα στο ξυλόφουρνο με πουρέ καπνιστής μελιτζάνας
Το τρίτο και τελευταίο - πάντα κατά τη γνώμη μου- δυνατό πιάτο. Η αλήθεια είναι πως δε μου θύμισε μοσχαρίσια μάγουλα, διότι τα έχω συνηθίσει λίγο πιο λιπαρά, πιο πολύ θύμιζε ένα καλό κομμάτι μοσχάρι κοντά στο κόκκαλο. Άψογα μαγειρεμένο (κοκκινιστό) όπως και να έχει. Ο συνοδευτικός πουρές ήταν εξαιρετικός και δυσανάλογα μεγάλης ποσότητας σε σχέση με το μοσχάρι.

- Σιγομαγειρεμένο μοσχαρίσιο κότσι στο ξυλόφουρνο με λαχανικά, σφραγισμένο με ζυμάρι
Σερβίρεται σε πήλινο σκεύος που αποσφραγίζεται στο τραπέζι εκείνη την ώρα. Παρ' όλα αυτά δε με συγκίνησε ούτε οπτικά (κυρίως) ούτε γευστικά. Συνοδευόταν από καλοκάσι (καθόλου του γούστου μου), καροτάκια και δε θυμάμαι ποια άλλα λαχανικά. Δοκίμασα μια μπουκιά από την ομολογουμένως μεγάλη ποσότητα, αλλά δε λαχτάρησα δεύτερη.

Κλείσαμε με:
- Παγωτό λουκούμι τριαντάφυλλο
Το μπολάκι παγωτού σερβίρεται εντυπωσιακά τοποθετημένο σε ένα μεγάλο χρωματιστό κομμάτι πάγου που διατηρεί τη θερμοκρασία του και δεν το αφήνει εύκολα να λιώσει. Η γεύση του ήταν πραγματικά ίδια με λουκουμιού τριαντάφυλλο. Αν σας αρέσει το λουκούμι τριαντάφυλλο, θα σας αρέσει κι αυτό.

- Εκμέκ με άρωμα καφέ
Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική σε αυτό το γλυκό, διότι ενώ λατρεύω τον καφέ, δε μου αρέσει να τον γεύομαι σε γλυκό.

- Μαστιχωτή μους πικρής σοκολάτας
Η παρουσίαση ήταν τραγική και δε θα επεκταθώ. Καλή γενικά η μους, δε με τρέλανε, απόλαυσα όμως το συνδυασμό της με το παγωτό.

- 1 ποτήρι λευκό κρασί
Ήθελα να πιω κρασί, ο άντρας μου δεν πίνει, οπότε απορρίφθηκε όλη η πλούσια λίστα κρασιών. Σε μικρό εμφιαλωμένο μπουκάλι είχε 4 επιλογές κρητικής παραγωγής. Όπως έχω ξαναδηλώσει, λατρεύω την Κρήτη και τους ανθρώπους της, αλλά το κρασί τους κατά κανόνα δεν πίνεται, οπότε δεν τόλμησα τη δοκιμή. Τελευταία μου ευκαιρία το ποτήρι, όμως ρώτησα και δεν υπήρχε ροζέ κρασί, το οποίο προτιμώ. Σε αυτό το σημείο, ο σερβιτόρος το πήρε πάνω του και μου είπε ότι θα μου φέρει ένα ποτήρι "πολύ ωραίο λευκό κρασί". Δυστυχώς, δε μου άρεσε καθόλου, ήπια 2 γουλιές και κατά τη διάρκεια του γεύματος ζήτησα να αλλαχθεί με μια coca-cola.

- 2 coca-cola
- 1 εμφιαλωμένο νερό

Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ καλή. Η ροή των πιάτων ομαλή και φύγαμε ευχαριστημένοι.

Για το παραπάνω πλήρες γεύμα ο λογαριασμός ήταν 83€. Προς τιμήν τους, δε χρεώθηκε το κρασί.

Κάποιες μερίδες ήταν μικρές, άλλες πλούσιες. Συνολικά, δεν υπάρχει περίπτωση να μην ικανοποιηθεί πελάτης από την ποσότητα. Η ποιότητα των πρώτων υλών επίσης καλή. Από την άλλη, η αξιολόγηση της εκτέλεσης έγκειται στο προσωπικό γούστο του καθενός.

Αν υπήρχε το η κλίμακα του μισού στη βαθμολογία, αυτή θα διαμορφωνόταν ως εξής: Γεύση 2,5 - Εξυπηρέτηση 3,5 - Χώρος 4 - VFM 2,5, όμως αναγκαστικά θα γίνουν οι απαραίτητες στρογγυλοποιήσεις.

Πλέον ικανοποίησα την περιέργειά μου για το εστιατόριο και έχω προσωπική άποψη. Θα ξαναπάω; Πιθανότατα όχι. Θα το πρότεινα; Ναι για την εμπειρία, χωρίς να περιμένετε εξωπραγματικές γεύσεις.

Υ. Γ. Διάβασα σχεδόν όλες τις κριτικές για το εστιατόριο, πριν το επισκεφθώ. Με μεγάλη για τα δικά μου δεδομένα συγκράτηση, θα πω μόνο πως θα ήταν καλό όποιος διαφωνεί με την πλειοψηφία - σωστή και υγιής η ποικιλομορφία απόψεων- να εκφράζεται κόσμια για τους υπόλοιπους.

2 medium

01 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
26-36

Πήγαμε με τον άντρα μου μετά από κράτηση. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση η είσοδος η οποία ήταν μέσα από ένα κελάρι, το οποίο ήταν πολύ όμορφο, ύστερα σε υποδεχόταν ένας κύριος ο οποίος μας κέρασε τσίπουρο κ ελιές... το τραπέζι μας πολύ καλο, με θέα!

Παραγγείλαμε το μενού των 45 ευρώ εάν θυμάμαι καλά με το οποίο σκάσαμε, είχε 3-4 ορεκτικά, σαλάτα, τα κυρίως μας και γλυκά στο τέλος, όλα ήταν πολύ ωραία.. αυτό που ξεχώρισα ήταν η σούπα μανιταριών και τα μοσχαρίσια μάγουλα.. πολύ ωραία ήταν κ η μους σοκολάτας.. ξετρελαθηκα!
Όλα πολύ καλά, θα ξαναπάω σίγουρα!