Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

30 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Συνεχίζοντας τις επισκέψεις στις ταβέρνες της γειτονιάς μου (Ιλίσια, Παγκράτι, Μετς, Καισαριανή.. ) και επηρεασμένος απ’ τα θετικά σχόλια που έγραψε η φίλη και γειτόνισσα tzia για τον ΒΥΡΙΝΗ (Β), τον επισκέφθηκα πάλι ύστερα από κάποιες δεκαετίες, το μεσημέρι της Τρίτης 26/9, μετά από ένα δεκαπεντάλεπτο γρήγορο περπάτημα απ’ το σπίτι μου.

Θυμόμουνα αμυδρά τον χώρο και ακόμη λιγότερο την κουζίνα και τα πρόσωπα, που με τον καιρό έχουν φθάσει αισίως στην 3η γενιά ιδιοκτητών, όπως άλλωστε συνέβη και με τον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ, τον ΒΑΣΙΛΑΙΝΑ, κ. α. χώρους εστίασης.
Μια μεγάλη ιστορία που ξεκίνησε το 1930 απ’ τον παππού Βυρίνη στο Μεταξουργείο του Μεσοπολέμου. Μετά από μια δεκαετία, το 1940 μεταφέρθηκε λίγα μέτρα πιο πέρα απ’ τη σημερινή του θέση, στην οποία και εγκαταστάθηκε οριστικά το 1956.
Μια ιστορία λοιπόν 9 δεκαετιών και μια θέση μοναδική στην οδό Αρχιμήδους, πίσω απ’ το Καλλιμάρμαρο, στα όρια Παγκρατίου και Μετς, 100 μόλις μέτρα απ’ την Πλατεία Πλαστήρα. Σημερινός ιδιοκτήτης ο εγγονός Κωνσταντίνος Βυρίνης και ο συνεταίρος του Ηλίας, αμφότεροι συμπαθέστατοι και πολύ ευγενικοί, μου είπαν δυο λόγια για τον ιστορικό αυτό χώρο.

Πήγα νωρίς, γύρω στη 1.00 το μεσημέρι, την ώρα που κατέφθαναν στην δροσερή του αυλή οι πρώτοι πελάτες, μεταξύ των οποίων και μια παρέα περίπου 10 Ελληνοαμερικανών, όπως και διάφοροι γείτονες για να πάρουν φαγητά σε πακέτα, αφού ο Β δεν διαθέτει υπηρεσία delivery.

Ο νεαρός σερβιτόρος ήταν απόλυτα ενημερωμένος πάνω στο αντικείμενό του, ιδιαίτερα πρόθυμος και ευγενικός, πρόσεξα μάλιστα ότι κατείχε άπταιστα την αγγλική γλώσσα, κατά τη συνομιλία του με το διπλανό μου τραπέζι των Ελληνοαμερικανών!

Μαγείρισσα εδώ και μία δεκαετία είναι η κ. Μαρία, την τέχνη της οποίας θαύμασα, τόσο εγώ όσο και τα πέριξ τραπέζια, γεγονός που διαπίστωσα απ’ τα επιφωνήματα χαράς, τη στιγμή που δοκίμαζαν τα μεζεδάκια και τα πιάτα ημέρας!

Δυο λόγια τώρα για τον χώρο. Υπάρχει η τσιμεντένια αυλή, με τους πέριξ ασβεστωμένους τοίχους και τα φυτά, που έχει καμιά 10αριά τραπέζια για 40 άτομα. Η αυλή έχει απευθείας επικοινωνία με τον δρόμο, μέσω πλαϊνής εισόδου.

Στη συνέχεια, υπάρχει η ενδιάμεση αίθουσα, η οποία κλείνει και θερμαίνεται κατά τη χειμερινή περίοδο. Αυτή έχει περί τα 15 τραπέζια για 50 θαμώνες, ενώ στους τοίχους στο βάθος υπάρχουν διάφορα νοσταλγικά κάδρα. Στους χώρους αυτούς επικρατούν ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις μπεζ και φιστικί. Ο ενδιάμεσος χώρος επικοινωνεί με την μπροστινή αίθουσα, όπου μπαίνει κάποιος απ’ την κυρία είσοδο και όπου διακρίνεται το πάσο της κουζίνας, τα ξύλινα βαρέλια κρασιού στην οροφή, ενώ υπάρχουν κι εδώ περί τα 7-8 τραπέζια για καμιά 30αριά ακόμη πελάτες. Έτσι, ο Β διαθέτει δυναμικότητα 120 ατόμων, γεγονός που του επιτρέπει να φιλοξενήσει κατά καιρούς συνεστιάσεις κ. λπ. εκδηλώσεις, όπως μας εξήγησαν.
Απ’ τα μεγάφωνα ακούγονταν ελαφρολαϊκή και έντεχνη Ελληνική μουσική, στην πρέπουσα ένταση.
Οι 2 καθαρές τουαλέτες τους βρίσκονται στο βάθος της ενδιάμεσης αίθουσας, και είναι αντικριστές, προς τα αριστερά η γυναικεία και προς τα δεξιά η ανδρική.

Όπως μου διευκρίνισαν, μπορούν απ’ τις προμεσημβρινές ώρες να δεχτούν στην αυλή πελάτες για καφέ, οι οποίοι επιθυμούν να χαλαρώσουν διαβάζοντας ή παίζοντας με το laptop τους…
Στις 12.00 σερβίρουν το παραδοσιακό δωδεκατιανό, (ένα είδος δεκατιανού ή κολατσιού, χρονικά μετατοπισμένου κατά ένα δίωρο). Σ’ αυτό η Μαρία διαπρέπει με ομελέτες, καγιανά, στραπατσάδα, καθώς και την ξακουστή Τηνιακή φρουτάλια!
Απ’ τις 13.30, η κουζίνα είναι έτοιμη για να προσφέρει τα γεύματα του μενού, λειτουργούν δε μέχρι την 01.00 νυχτερινή. Σημειωτέον ότι τις Δευτέρες ανοίγουν μόνο το βράδυ, προκειμένου να χαλαρώσουν για λίγο από τη βαβούρα του Σ/Κ.

Το μενού λοιπόν είναι λιτό αλλά προσεγμένο, με σωστό μαγείρεμα και εποχιακές πρώτες ύλες, όπως αρμόζει σε μια παραδοσιακή ταβέρνα άλλων εποχών. Έτσι, ο κατάλογος είναι όλος κι όλος ένα φύλλο μπεζ-καφέ, που στη μία όψη έχει τα φαγητά και στην άλλη τα ποτά του Β.

Ο κατάλογος αυτός περιλαμβάνει 15 ορεκτικά (5-7 €), 5 σαλάτες (4-6 €), περί τα 10 κύρια πιάτα (6-10 €), καθώς και ένα γλυκό ημέρας περί τα 3.50 €, που σήμερα ήταν πανακότα.
Από ποτά, σερβίρουν αποστάγματα ~ 5 €, 8-10 εμφιαλωμένα κρασιά, από 15-20 € (για το ‘Άδολη Γης’, το λευκό του Αντωνόπουλου). Επίσης διαθέτουν χύμα κρασί, 7 μπύρες ~ 3.50 € και τα συνήθη αναψυκτικά από 1.50 -2.00 €.

Εγώ λοιπόν δοκίμασα τα εξής:

• Μια μερίδα κεφτεδάκια της γιαγιάς, τα οποία μου πρότειναν, και είχαν δίκιο γιατί ήταν όντως εξαιρετικά. Ήταν 5 καυτά και τραγανά κεφτεδάκια, αφράτα στη γεύση και φτιαγμένα από νόστιμο, φρέσκο κιμά. Συνοδεύονταν από φρέσκες τηγανισμένες πατάτες, ενώ στο μέσο του πιάτου υπήρχε μπολάκι από σος ντομάτας και βασιλικού. Ένα είδος ελληνικού ketchup, ακριβώς ό, τι ταίριαζε στην περίπτωση. Προσωπικά, δεν θέλω έντονα μπαχαρικά, και γι’ αυτό το συγκεκριμένο πιάτο με ενθουσίασε, όπως κάποτε τα κεφτεδάκια της μάνας μου!! Τιμή στα 6.80 €.

• Μια μερίδα χόρτα βραστά, πεντανόστιμα επίσης, φρέσκα και χορταστικά, με το δέον λαδόξυδο και το λεμονάκι. Τιμή 4.40 €.

• Στην αρχή ήρθε κανάτα με παγωμένο νερό, καθώς και όμορφο πανεράκι με 6 φέτες ολόφρεσκου λευκού ψωμιού. Τιμή 0.70 €.

Ο λογαριασμός στα 12 € ήταν απόλυτα δικαιολογημένος για την ποιότητα των εδεσμάτων τους. Κατηγορία 10/16 € το άτομο. Ποτά δεν παρήγγειλα.

Επακολούθησε κέρασμα, που το φτιάχνει ο ίδιος ο Ηλίας. Ήταν ένα χωνευτικό σφηνάκι γρανίτας λεμοντσίνο, που μου εξήγησε ότι φτιάχνεται από λεμόνι, λάιμ, δυόσμο και ζάχαρη. Εύγε!!

Πρόκειται για παλιομοδίτικη ταβέρνα εποχής, απ’ αυτές που το γειτονικό μου Παγκράτι ευτυχώς διαθέτει ακόμα, σε πείσμα των καιρών!
Ο ΒΥΡΙΝΗΣ προτείνεται σαφώς για τους φίλους του είδους.

5 medium

12 Οκτ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Έχοντας μεγαλώσει στο Παγκράτι έχω φάει στον Βυρίνη αμέτρητες φορές στο παρελθόν και πάντα είχα ένα όμορφο συναίσθημα φεύγοντας.

Έχουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια από την τελευταία φορά που πήγα (αν όχι περισσότερα) λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό.
Επισκεφτήκαμε την ταβέρνα Βυρίνης Κυριακή μεσημέρι. Ήταν μια ηλιόλουστη Κυριακή με πολύ καλό καιρό οπότε επιλέξαμε να καθήσουμε έξω.
Ο ευγενέστατος σερβιτόρος ήρθε άμεσα στο τραπέζι μας. Μας έφερε ένα πανεράκι με φρεσκότατο ψωμί και ένα μπουκάλι νερό. Μας ενημέρωσε για τα πιάτα ημέρας, και μας έδωσε τον κατάλογο ο οποιος ήταν μονοσέλιδος, κάτι που εκτιμήσαμε. Είναι καλό να μην μπερδεύεσαι από πολλές ανούσιες επιλογές.
Επιλέξαμε τα παρακάτω, τα οποία ήρθαν μέσα σε 10 λεπτά.
-Μισό κιλό κόκκινο χύμα κρασί: Πολυ ωραίο κι ευκολοπιοτο
-Σαλάτα πράσινη.: Φρέσκια, με ωραία βινεγκρετ αλλα μικρή. 1 πιάτο σπανακι και ρόκα για 6 ευρώ ήταν κάπως υπερβολικό.
-Κεφτεδακια της γιαγιάς: Εξαιρετικα, τραγανά, με φρεσκες πατατες τηγανιτές
-Ντολμάδες αυγολέμονο: Το πιάτο αυτό κόστιζε 6.90. Είχε τρεις (!!!! ) λαχανοντολμάδες, όχι μεγαλους, και σίγουρα η σάλτσα δεν ήταν αυγολέμονο, αλλά κάποιο αραιο ζουμί. Μεγάλο φάουλ.
-Πατατες τηγανιτές. Κομένες στο χερί, πολυ καλές.
-Τυροκαφτερή. Εξαιρετική. Όσο έπρεπε πικάντικη.
-Ρεβυθοκεφτέδες. Τέσσερα πολύ μικρά φαλαφελάκια με μια σος γιαουρτιού. Φάουλ νούμερο 2.

Γενικά, όλα νόστιμα, αλλά μικρές μερίδες σε σχέση με την τιμή τους. Επιπλέον κανένα κέρασμα.

Ζητησαμε λογαριασμό. 36.65. Μου φάνηκαν πολλά σε σχέση με τις μερίδες που ήρθαν στο τραπέζι μας. Δώσαμε 40 ευρώ, περιμέναμε τα ρέστα μας κανα 15' τα οποία ήρθαν λειψά. 3 ευρώ ρέστα. Και προφανώς δεν είναι το θέμα τα 0,35 ευρώ που δεν μας έδωσαν πίσω, αλλά νομίζω πως εγώ έπρεπε να αποφασίσω αν θα αφήσω πουρ μπουάρ ή όχι. Αυτό ήταν και το 3ο φάουλ.
Νομίζω πως δεν θα ξαναπάω σύντομα.