Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

29 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Την ηλιόλουστη Τρίτη 20/3 το μεσημέρι, διασχίζοντας το Πεδίο του Άρεως, βρέθηκα στην οδό Μπούσγου, στο άνω όριο του πάρκου, οπότε κατευθύνθηκα για φαγητό στο μεζεδοπωλείο ΗΛΙΑΣ 1958.

Στον συγκεκριμένο χώρο, μεταξύ Μπούσγου και Λεωφόρου Αλεξάνδρας, υπήρχε ο ιστορικός θερινός κινηματογράφος ΣΙΝΕ ΝΙΝΟΝ, απ’ το 1934 μέχρι το 1966. Το 1939 άνοιξε, προς την πλευρά της Αλεξάνδρας και δίπλα στο ΝΙΝΟΝ, το καφέ-ταβερνείο του Λαμέρα, το οποίο απ’ το 1958 πέρασε στα χέρια του Ηλία (εξ ού και η ονομασία: ΗΛΙΑΣ 1958), πατέρα του σημερινού ιδιοκτήτη κ. Χρήστου Τζιβάρα.

Όταν το 1966 κατεδαφίστηκε το ΝΙΝΟΝ, ο Ηλίας -με καταγωγή απ’ τη Γραβιά της Φωκίδας- μετέφερε το ταβερνάκι του στη σημερινή του θέση στην οδό Μπούσγου, λειτουργώντας το μέσα αλλά και έξω προς την πλευρά του πάρκου και, χάρη στα μεζεδάκια με το ουζάκι του, έγινε γνωστός στην ευρύτερη περιοχή, αποκτώντας πληθώρα πελατών και φίλων. Αφότου στα 1998 έφυγε απ’ τη ζωή, το έργο του συνεχίζει ακούραστα ο γιος του Χρήστος. Φέτος μάλιστα θα γιορτάσουνε τα 60 χρόνια του μαγαζιού και οι σχετικές πληροφορίες θα αναρτηθούν προσεχώς στο Facebook, όπως μου είπε ο Χρήστος.

Το μαγαζί, που λειτουργεί καθημερινά από 13.30-01.30, έκανε την τελευταία του ανακαίνιση το 2016-17, αποκτώντας παράλληλα και νέο σεφ, τον Κωστή Μακρινό, που ανανέωσε το μενού, με πολλά και νόστιμα πιάτα.
Τους χειμερινούς μήνες έχουν και live ελληνική μουσική τα Σαββατόβραδα, αλλά και τα μεσημέρια της Κυριακής.

Δυο λόγια τώρα για τον εσωτερικό χώρο, λιτό αλλά πεντακάθαρο, που καθώς έφτασα στο άνοιγμα γύρω στις 2 μ. μ., μου προξένησε μια ευχάριστη αύρα, σε συνδυασμό με τη λαμπρή αυτή μέρα της εαρινής ισημερίας και της έναρξης της Άνοιξης στο βόρειο ημισφαίριο.
Μπαίνοντας υπάρχει προθάλαμος και στο βάθος του ένα μικρό ξύλινο μπαρ, πίσω απ’ το οποίο διακρίνονται τα διάφορα αποστάγματα, ενώ δεξιά του, τα ράφια της κάβας με κάποια κρασιά τους.
Προς τα δεξιά, μια πόρτα οδηγεί στην κλειστή κουζίνα, ενώ προς τα αριστερά βρίσκεται η καλαίσθητη αίθουσα εστίασης, με τους λευκούς τοίχους γεμάτους κάδρα της παλιάς Αθήνας, καθώς και πολλά ξύλινα στοιχεία (μικρά δοκάρια της οροφής, δάπεδα και επενδύσεις σε κολόνες και γωνιές).
Τα ξύλινα τραπέζια (γύρω στα 20 για 80 περίπου θαμώνες) είναι όλα στρωμένα με όμορφα καρό σιελ τραπεζομάντιλα.
Η πρόσοψη της Μπούσγου φωτίζεται από μεγάλα παράθυρα, με καλαίσθητα λευκά κουρτινάκια, που έχουν τοποθετηθεί χαμηλά, δηλ. σε ύψος περίπου 1.20 μ., ούτως ώστε να μην κρύβεται η πανέμορφη θέα του Πεδίου του Άρεως, μια όαση πρασίνου στην καρδιά της Πρωτεύουσας!
Στο βάθος της σάλας υπάρχουν τα πεντακάθαρα WC, ανδρικό και γυναικείο, επενδεδυμένα με ομοιόμορφα ανοιχτόχρωμα πλακίδια, τόσο στους τοίχους όσο και στο δάπεδο.

Παρότι δεν συνέπεσα με τα lives του Σ/Κ, αποζημιώθηκα πλήρως με την εξαιρετική ελληνική μουσική από παλιά ελαφρολαϊκά της δεκαετίας του 70 στη σωστή ένταση, με τον αξέχαστο Γιάννη Καλατζή που έφυγε πέρσι. Ανάμεσά τους τα κλασικά ακούσματα: Επιπόλαιο με λες, Δελφίνι-δελφινάκι, ο Σταμούλης ο λοχίας, Κυρά Γιώργαινα, Παραμυθάκι μου, Άσπρα θα φορέσω, Και η ζωή συνεχίζεται, Στη Χονολουλού, κ. λπ.!!

Στον εξωτερικό χώρο, λόγω εποχής, ήταν στρωμένα μερικά μόνο τραπέζια στο πεζοδρόμιο. Τους καλοκαιρινούς μήνες, ωστόσο, τα τραπέζια γεμίζουν, εκτός απ’ το πεζοδρόμιο, και τον απέναντι χώρο προς το πάρκο: περίπου για 120 άτομα, όπως μου εξήγησε ο Χρήστος, ο οποίος εκείνη τη στιγμή που άνοιξαν δεν πνιγόταν ακόμα στη δουλειά και έτσι είχε την ευχέρεια να μου πει δυο λόγια για το κατάστημα και την ιστορία του και να μου σερβίρει τα φαγητά.

Όσον αφορά το μενού, αυτό περιλαμβάνει:
12 ορεκτικά, όπως σαγανάκια, πίτες, μελιτζάνα.. ~ 5 €, 5 πιάτα ημέρας (χουνκιάρ μπεγεντί, σπετσοφάι, χοιρινό κρασάτο…, από 6-8.50 €, τα κλασικά πιάτα της ώρας από 7-8 €, καθώς και ποικιλία για 2, στα 18 €. Σερβίρουν επίσης 8 πιάτα με θαλασσινά, καλαμαράκια, γαρίδες, γαριδομακαρονάδα…, από 8-12 €, τις κλασικές σαλάτες στα 6-8 €, καθώς και τις γνωστές αλοιφές, στα 2.50 €.

Από ποτά, έχουν αναψυκτικά στα 2 €, μπύρες και μισόλιτρο χύμα κρασί στα 3 €, και αποστάγματα των 200 ml στα 7 €. Έχουν επίσης και εμφιαλωμένο κρασί στα 15 € το μπουκάλι.

Προσωπικά δοκίμασα τα εξής:

• Στην αρχή μου έφεραν νερό βρύσης σε ευπαρουσίαστο μπουκάλι ΙΟΛΗ, καθώς και αρκετές φέτες φρεσκότατου λευκού ψωμιού με σουσάμι.

• Κατόπιν πήρα μια γευστική μελιτζανοσαλάτα, σε τιμή 2.50 €.

• Για κυρίως πιάτο πήρα μια μερίδα χουνκιάρ μπεγεντί, το γνωστό ανατολίτικο έδεσμα με πολλά τρυφερά κομμάτια μοσχαριού και τριγύρω τους εκλεκτό πουρέ μελιτζάνας, που γλύκιζε καθότι είχε προσθήκη γλυκιάς πάπρικας, που άλλωστε ήταν διασκορπισμένη στο πιάτο μου. Ήταν ένα χορταστικό και ιδιαίτερα πετυχημένο πιάτο, σε τιμή 8.50 €.

Πλήρωσα 11 € και απόλαυσα ένα ωραίο μεσημεριανό φαγητό, σε έναν χώρο 6 δεκαετιών, που ειδικά τα βράδια, όπως ο ίδιος το έχω διαπιστώσει περνώντας απέξω με το αυτοκίνητο, σφύζει από κίνηση, τελείως δικαιολογημένα!

Μου κέρασαν ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Αγιωργίτικο Νεμέας του Σκούρα, ενώ στο τέλος μου έφεραν ένα μικρό γυάλινο μπολάκι με χαλβά σιμιγδαλένιο και γλυκό κυδώνι. Και τα δύο ήταν ό, τι έπρεπε για να ολοκληρώσουν την καλή μου εντύπωση απ’ το γεύμα στον ΗΛΙΑ 1958!

Συμπερασματικά, ο ΗΛΙΑΣ 1958 είναι ένα καλό μεζεδοπωλείο, σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, και προτείνεται εφόσον βρεθείτε στη συγκεκριμένη περιοχή.
Σκοπεύω να ξαναπάω με παρέα κάποιο βραδάκι καλοκαιρινό, απολαμβάνοντας τα μεζεδάκια μου στο πάρκο!