Loader

Περιγραφή

Ανοιχτό από το πρωί με καφέ, όλη μέρα με μεξικάνικες σπεσιαλιτέ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

26 Ιούλ 2019

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Amigos vamos
Vamos a la playa?

Βαθύς, πικρός, αναστεναγμός! Πολύ θα το ήθελα αλλά αργεί ακόμα. Αφήστε που φέτος θα είναι “λίγο πολύ λίγο” σαν το φιλάκι του παλιού τραγουδιού που μου λέει ο τα πάντα όλα της ζωής μου από όταν ήμουν μικρή.

Καταραμένες Πανελλαδικές (ή όπως αλλιώς ονομάζονται πλέον). Δε φτάνει που τις έζησα ως υποψήφια, όχι ότι ζορίστηκα κιόλας ομολογώ, τώρα πρέπει να τις ζήσω και ως μάνα υποψήφιας. Η οποία υποψήφια αν ήξερε τι θέλει να κάνει στη ζωή της … θα έκανε τη δική μου ευκολότερη. Αλλά όλα εδώ πληρώνονται. Κι εγώ διάλεξα τη Νομική δια της μεθόδου αποκλεισμού των υπολοίπων σχολών κατεύθυνσης. Το outcome της επιλογής μεταφράζεται στο ότι αν, ποτέ, θελήσετε κάποιον να σας υπερασπιστεί μην πάει ο νους σας σε μένα. Στην καλύτερη θα φάτε τρις ισόβια στη χειρότερη θα επανισχύσει η θανατική ποινή.

Το αντίδοτο για τα ανωτέρω είναι οι αστραπιαίες αποδράσεις. Ακόμα και για ώρες. Κάτι που μου απέδωσε με δόξα και τιμή το καινούργιο nick name speedy Gonzales! Που εκτός από cartoon είναι και τραγούδι του Pat Boone το οποίο, αφενός, με κάνει να γελώ, πάντα, και, αφετέρου, ταιριάζει γάντι στην κριτική.

Πραγματικά στο Amigos ήταν όλα speedy. Από την ώρα που δόθηκε η παραγγελία για τα ορεκτικά και τη σαλάτα μεσολάβησε, περίπου, ένα λεπτό μέχρι της προσγείωσης στο τραπέζι μας. Μου δημιουργήθηκαν υποψίες, δε μπορώ να πω, αλλά δε δικαιώθηκαν. Οπότε, μα την Παναγία, θα ήθελα να μπω στην κουζίνα τους να δω πως τα καταφέρνουν.

Δε αργήσαμε αλλά μας είχαν προλάβει οι οικοδεσπότες μας για να διασφαλίσουν τραπέζι προφανώς. Βλέπετε το μαγαζί δε δέχεται κρατήσεις. Μόνο εμένα με χαλάει αυτό ή ζουν κι άλλοι ανάμεσά μας?

Το εντοπίσαμε εύκολα, παρκάραμε απέξω ελέω μηχανής, είδαμε παρέες μαζεμένες στα εξωτερικά stands που υπάρχουν, μας υποδέχθηκε ένας κύριος, του είπαμε ότι μας περιμένουν. Λόγω της παράλογης τακτικής μας είπε, φυσικά, να ψάξουμε μόνοι μας. Διασχίσαμε λοιπόν το εσωτερικό χώρο που είναι στεγασμένος με αρκετά στριμωγμένα τραπέζια. Σαφώς με φυτά τριγύρω και couleur locale διακοσμητικά στοιχεία αλλά εμένα μου έδωσε την εντύπωση μιας θεματικής καφετέριας. Το δικό μας τραπέζι αρκετά άνετο για τα άτομα που είμαστε όμως με τον διπλανό εκ δεξιών μου ήρθα τόσο κοντά που το λες και δεσμό.

Βρήκαμε να μας περιμένουν οι κατάλογοι και κάτι nachos με μία κόκκινη, καθόλου καυτερή, σαλτσούλα. Η μοναδική έκπληξη που έκρυβαν οι πρώτοι ήταν η ύπαρξη albondigas, τα δεύτερα ήταν αναμενόμενα.

Τα αγόρια ήπιαν μπύρες, κι όχι μόνον αφού στο τέλος το έριξαν στα σφηνάκια Jagermeister (τα οποία σας προτείνω να αποφύγετε διότι είναι, εξόχως, χωνευτικά μεν αλλά θεόπικρα plus βαράνε άσχημα και κάτι ξέρω που σας το λέω), η εορτάζουσα sangria, εγώ ξεκίνησα κλασσικά με lime margarita η οποία δεν ήταν, ιδιαιτέρως, επιτυχημένη αφού υπερίσχυε το αλάτι και συνέχισα με sangria η οποία ήταν, απλά, ok. Στο θέμα του φαγητού τώρα διαλέξαμε:

• Tacos salad. Σε μπολ τορτίγιας. Με κιμά. Λαχανικά. Sour cream on top. Συμπαθητική. Φρέσκια. Χωρίς εντάσεις.

• Onion rings. Ok! Τι να πεις γι αυτό το πιάτο? Το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι ήρθε ωραία παρασκευασμένο για ετοιματζίδικο.

• Guacamole. Ομοίως χωρίς ένταση. Συμπαθές.

• Chili con carne. Ζητήθηκε πιο καυτερό. Έγιναν διαπραγματεύσεις σχετικά με τον βαθμό. Συμφωνήθηκε το 2 σε κλίμακα Ταϊλανδέζικης κάψας. Αυτό που ήρθε ήταν υπό του μηδενός σε οποιαδήποτε κλίμακα.

• Enchiladas με κιμά. Αρκετή σάλτσα και τυρί που το καθιστούσε βαρύ και μονότονο αφού έλειπαν τα φρέσκα μυρωδικά που θα το έκαναν πιο ενδιαφέρον. Ο κιμάς λασπωμένος και ακριβώς ίδιος και στα τρία πιάτα που τον περιείχαν.

• Ψητό φιλέτο κοτόπουλου με ανανά. Το συγκεκριμένο μιλούσε απταίστως την Κινεζικήν. Στα ισπανικά δεν τα κατάφερνε τόσο καλά.

• Μπιφτέκι. Δε θυμάμαι αν είχε κάποια σάλτσα. Το κομματάκι που δοκίμασα ήταν σκέτο και καλούτσικο.

Από την εξυπηρέτηση μείναμε χωρίς παράπονα μάλιστα, ίσως λόγω του τελικού ποσού του λογαριασμού, ο οποίος έφθασε τα 186e (καλά διαβάσατε), μας κέρασαν τα δύο γλυκά που διαλέξαμε ήτοι:

• Τηγανητό παγωτό το οποίο αφήνω ασχολίαστο και,
• Churros τα οποία χωρίς να είναι άσχημα είχαν περισσότερο αλάτι στη ζύμη από ότι έπρεπε συν του ότι ήρθαν με πραλίνα. Μα πραλίνα? Όταν το σήμα κατατεθέν τους είναι η πικρή σοκολάτα?

Το δόγμα της ημέρας:
Η ουδετερότητα ταιριάζει, γάντι, στην Ελβετία. Όχι στο Μεξικό.

Η συμβουλή της ημέρας:
Μη μαδάτε μαργαρίτες καλοκαιριάτικο. Πιείτε τις καλύτερα.

Η απολογία της ημέρας:
H βαθμολογία είναι αυστηρή. Δυστυχώς έφαγα τρεις μέρες μετά σε άλλο μεξικάνικο και η σύγκριση ήταν συντριπτική από όλες τις απόψεις.