Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Η οικογενειακή ταβέρνα "Το Βραστό", με ιστορία πάνω από 40 χρόνια δίπλα στη ρεματιά στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, προσφέρει στη μακρόχρονη πορεία της, γεύσεις από την Ελληνική κουζίνα με μυρωδιές που ξυπνάνε σπιτικές μνήμες, δίνοντας πάντα προτεραιότητα στη ποιότητα καθώς και στη φιλική εξυπηρέτηση.
Προσφάτως ανακαινίστηκε πλήρως με πολύ μεράκι αποκτώντας ένα ιδιαίτερα "ζεστό" και ταυτόχρονα φινετσάτο στιλ, δημιουργώντας έναν χώρο που οι πελάτες και οι θαμώνες, που με το πέρασμα του χρόνου έγιναν φίλοι, να αισθάνονται άνετα και οικεία, απολαμβάνοντας τις προσωπικές αλλά και τις επαγγελματικές στιγμές τους.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη εώς Σάββατο 19:00-24:00 και Κυριακή 13:00-18:00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Παροχές για ΑμεΑ
Έχει parking
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

05 Οκτ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Το " Βραστό " στο Πολύδροσο Χαλανδρίου θεωρείται ένα εξειδικευμένο εστιατόριο στην ελληνική κουζίνα και δη στα κρεατικά, με πολύχρονη ιστορία. Το συνολικό ύφος του εστιατορίου, από το σέρβις μέχρι τη διακόσμηση, είναι πράγματι εκλεπτυσμένο, πράγμα που εντάσσει με σεβασμό την τοπική κουζίνα στο σήμερα και στο διηνεκές!

Επισκεφθήκαμε το εστιατόριο στις 05.08, Κυριακή μεσημέρι, τρία άτομα.
Φυσικά και καθίσαμε σε κάποιο σημείο του κατάμεστου ημιυπαίθριου εξωτερικού χώρου με την πλούσια βλάστηση περιμετρικά του χώρου, τα καλοστρωμένα λευκά και παστέλ τραπέζια, με τη λαδόκολλα ποιότητας, τα περιποιημένα πολύχρωμα γλαστράκια, και τα ιδιαίτερης αισθητικής φωτιστικά.

Ο εσωτερικός χώρος με το ξύλινο πάτωμα, τον χαμηλό φωτισμό, την πρασινωπή ταπετσαρία και τα διάσπαρτα μπιμπλό δίνουν μια γλυκιά αρχοντιά και απέριττη ζεστασιά στο όλο εγχείρημα. Οι καθαρές τουαλέτες με τις μεγάλες ανοιχτόχρωμες ξύλινες πόρτες, το άσπρο - κόκκινο μωσαϊκό σκακιέρα, την ψηφιδωτή γούρνα και τη χρηστική τάξη τους αντικατοπτρίζουν τον επαγγελματισμό των υπεύθυνων του εστιατορίου!

Το μενού είναι εκτενές και οι λάτρεις του καλού κρέατος θα βρουν εδώ τον ναό τους, όπως προ δεκαετιών ο αείμνηστος Επίκουρος (Αλβέρτος Αρούχ )!

Η παραγγελία μας:

Χωριάτικη σαλάτα (7,50), με αγγούρι, πράσινες ελιές, ντομάτα, πράσινη πιπεριά, κάπαρη, κρεμμύδι και στην κορυφή το πιάτου κομμάτι φέτας με κρίταμο και μπόλικη ρίγανη. Παραδοσιακό έδεσμα με φρέσκα υλικά και περισσότερη φαντασία απ΄ότι στη στάνταρ έκδοση του πιάτου...!

Μπριζόλα καπνιστή χοιρινή, 300 γρ. (11,50), με BBQ σος, τηγανιτές πατάτες ή ρύζι μπασμάτι. Την προτίμησα με ρύζι το οποίο με την λίγη σταφίδα του αποδείχθηκε αρκετά καλό. Η σος τοποθετείται σε μπολάκι μέσα στο πιάτο. Το κρέας καλοψημένο, ωστόσο θα το προτιμούσα πιο μαλακό και ζουμερό!!!

Από τα πιάτα ημέρας προτιμήσαμε το κοτόπουλο "Μετσοβόνε" (πέντε συνηθισμένης γεύσης κεφτεδάκια κοτόπουλου ), με το γνωστό τυρί, κόκκινη σάλτσα και διάφορα μυρωδικά (10,90). Συνοδεύεται με ρύζι αλλά εμείς το ζητήσαμε με μακαρόνια. Δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα, ενώ ούτε το Μετσοβόνε αναγνωριζόταν μέσα στο πηγμένο στη σάλτσα πιάτο...

Μπιφτέκια μοσχαρίσια στη σχάρα, 280 γρ. ( 9,40 ). Συνοδεύονται με ρύζι μπασμάτι ή πατάτες. Τα παραγγείλαμε με πατάτες, πρόκειται για στρογγυλές πατάτες τηγανιτές που συνοδεύουν τα τρία πεντανόστιμα μπιφτέκια της μερίδας. Φυσικά και δεν λείπει από το πιάτο η γνωστή φέτα λεμονιού.
Στο τέλος μας κέρασαν δροσερό καρπούζι!

Το νερό βρύσης έρχεται σε δικό τους μπουκάλι.

Ήπιαμε κρητική μπύρα "Σόλο" σε μπουκάλι (5,30) που συνοδευόταν από παγωμένα ποτήρια ως είθισται. Εδώ να αναφέρω ότι στον κατάλογο δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις εγχώριες μπύρες.

Την επόμενη φορά, μόλις χειμωνιάσει, σκοπεύω να ξαναεπισκεφθώ το συγκεκριμένο εστιατόριο για να δοκιμάσω την ιστορική σπεσιαλιτέ του, δηλαδή το βραστό μοσχάρι σούπα, απ΄όπου πήρε και το όνομά του, το "Βραστό", μια πρόταση που ισχύει και για εσάς...

02 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το μαγαζί βρίσκεται σε έναν ήσυχο δρόμο, στην μέση του πουθενά στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, πράγμα που σημαίνει ότι οι πιθανότητες να το πετύχετε τυχαία, είναι ακριβώς οι ίδιες με το να ανακαλύψετε τυχαία την χαμένη Ατλαντίδα πηγαίνοντας για μπάνιο στην Λούτσα, δηλαδή ανύπαρκτες.

Φτάνοντας απέξω και βλέποντας το παλιό κρασοβάρελο που κοσμεί την είσοδο, συνειρμικά θα σκεφτείτε ότι βρίσκεστε ενώπιον μιας ταβέρνας / καπηλειού παλαιάς κοπής, οπού θα σας υποδεχθεί ο γραφικός ταβερνιάρης με την ποδιά και θα σας οδηγήσει στην βιτρίνα με τα φαγητά για να διαλέξετε το προσεχές σας δείπνο. Ονειρεύεστε. Η όποια φαντασίωση περί γραφικότητας, θα σας φύγει με την είσοδο σας στο μαγαζί. Έτσι αντί για την βουκολική εικόνα που πιθανόν είχατε στο μυαλό σας, θα πέσετε πάνω σε σερβιτόρους με ομοιόμορφες φορεσιές και τάμπλετ ανά χείρας, οι οποίοι χωρίς πολλά πολλά (γιατί ο χρόνος είναι χρήμα) θα σας υποδείξουν το τραπέζι σας. Θα δείτε τον εσωτερικό χώρο, όπου έμπειρος διακοσμητής έχει βάλει το χεράκι του. Με τις πράσινες ταπετσαρίες, τις απλίκες, τις βιτρίνες και τα ρέστα παραπέμπει σε funky εστιατόριο και επ' ουδενί σε συνοικιακή ταβέρνα. Φαίνεται όμως ότι κατά την ανακαίνιση το budget βγήκε εκτός προϋπολογισμού, οπότε δεν περίσσεψαν λεφτά για τραπεζομάντηλα και έτσι χρησιμοποιούνται λαδόκολλες (ναι λαδόκολλες από αυτές που και η τελευταία ταβέρνα στην Αμαλιάδα ντρέπεται να χρησιμοποιήσει) και ψάθινες καρέκλες καφενείου. Ο δε εξωτερικός χώρος είναι υπερπαραγωγή αφού γύρω, γύρω είναι κλειστός με τζάμια και όχι με την γνωστή πλαστική τέντα και στο δάπεδο έχει ξύλινο deck.
Πρώτη εντύπωση μαγαζιού: Στριμωξίδι και σαματάς. Τα τραπέζια είναι στην κυριολεξία το ένα πάνω στο άλλο. Θέλετε ιδιωτικότητα; Ξεχάστε το. Ή μείνετε σπίτι σας να δείτε Γαλλική ταινία στην ΕΤ3. Εδώ κυρίες και κύριοι δεν είναι για μοναχικούς ανθρώπους. Η μοναξιά είναι η ασθένεια της εποχής μας. Εδώ θα γίνετε (θέλετε δεν θέλετε), μια μεγάλη χαρούμενη παρέα. Θα γνωρίσετε καινούργιους ανθρώπους. Θα μπορείτε να συμμετέχετε στην κουβέντα τους. Πιθανόν δε, αν δεν είστε και τίποτε γεροπαράξενοι να μοιραστείτε και το φαγητό σας. Καλή καρδιά πάνω από όλα. Όσο για την βαβούρα; Δεν είναι σαματάς. Είναι χαρούμενο μελίσσι. Είπαμε: μην είστε γεροπαράξενοι.
Δεύτερη εντύπωση: Κυριλέ, με το είδος του κόσμου που περιμένετε από ένα μαγαζί στην καρδιά των Β. Π και εύρος ηλικιών από 5 μέχρι 115. Στην γκάμα 105 με 115 βάλτε τον επίτιμο Πρόεδρο Εφετών μετά του κου Πρέσβη επί τιμή και του Στρατηγού Δελαπατρίδη οι οποίοι είπαν να συνευρεθούν για να σχολιάσουν τα τελευταία νέα που αφορούν στην κατάρρευση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και την ανάληψη της διακυβερνήσεως του έθνους από το Χαρίλαο Τρικούπη. Το νεότερο κοινό απαρτίζεται από τον χιπστερά εικοσικάτι που σήμερα βαριόταν να τρέχει στο six dogs, αλλά και τον καλοβαλμένο σαραντάρη που έβγαλε την παρέα του για κέρασμα επ' ευκαιρία της αγοράς (και κυρίως της επίδειξης) του καινούργιου τζιπ.
Αφού κάτσαμε σε μηδενικό χρόνο έφεραν καταλόγους. Μετά από ένα, ένα ακριβώς λεπτό (δεν είναι σχήμα λόγου) ήλθε ο σερβιτόρος για παραγγελία. Του είπαμε ότι δεν είμαστε έτοιμοι. Πρόβλημα μας. Στο δεύτερο λεπτό ήλθε άλλος. Στο τρίτο λεπτό έσκασε μύτη και τρίτος, ντραπήκαμε που είμαστε τόσο γαϊδούρια που μέσα σε τρία ολόκληρα λεπτά δεν είχαμε αποφασίσει και ρωτήσαμε: τι προτείνετε;
Η βοήθεια που λάβαμε ήταν πολύτιμη και καθόρισε την περαιτέρω παραγγελία μας: Όλα καλά είναι, ήταν η επεξηγηματικότατη απάντηση.
Έτσι καταλάβαμε ότι δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες και παραγγέλλαμε ότι μας ήρθε εκείνη την στιγμή ή για την ακρίβεια ότι πρόλαβε να αρπάξει το μάτι μας από τον κατάλογο.
Αρχικά μας ήρθε πλουσιοπάροχη μερίδα ψωμιού που αποτελείτο από δύο φέτες ανά άτομο (δεν χρειάζονται πολλά ψωμιά παχαίνουν κιόλας). Το γεγονός ότι δεν το ζητήσαμε, δεν έχει καμία σημασία αφού χρεώνεται κανονικότατα. Επίσης σημασία δεν έχει που μπροστά του το ψωμί του σούπερ μάρκετ είναι λιχουδιά. Εννοείται ότι δεν είναι ψημένο και δεν συνοδεύεται από τίποτα. Μην κακομαθαίνουμε κιόλας. Άσε που άμα μπουκώσεις με ψωμιά δεν φχαριστιέσε το φαί.
Ακολούθησε η σαλάτα, η οποία εν προκειμένω ήτο ζοχοί, από αυτούς που στην λαϊκή κάνουν ένα ευρώ το κιλό. Άλλα όπως όλοι ξέρουμε από την λαϊκή μέχρι το πιάτο μεσολαβεί τεράστια απόσταση, οπότε καταλήγουν στα 5,90. Το λέω και δεν το πιστεύω: 5,90!!! Και πας να φας μια πιρουνιά. Αλλά δεν τρώγεται. Δεν έχει λάδι / αλάτι / λεμόνι. Πως να το πω; Από την κατσαρόλα στο πιάτο. Και ψάχνεις λίγο λάδι να ρίξεις μπας και φαγωθεί. Και εκεί κάπου ανακαλείς αυτό που φευγαλέα πρόλαβες να δεις στο κατάλογο αλλά εκείνη την στιγμή δεν του έδωσες και πολύ σημασία: το λάδι δεν είναι χύμα αλλά κοστίζει 0,90€ τα 55 γραμμάρια. Ήτοι οι φτωχοί ταπεινοί ζοχοί φτάνουν τα 6,80. Πολυτέλεια λέμε. Και αναρωτιέμαι: τα 90 λεπτά τους λείπουν; Ανοίγω μικρά παρένθεση: σε μια προσπάθεια μου να βοηθήσω την σεβαστή επιχείρηση να ανακαλύψει νέες πηγές εισοδήματος προτείνω την επιπλέον χρέωση και άλλων πραγμάτων: όποιος θέλει πιάτο θα χρεώνεται ένα ευρώ. Αλλιώς να τρώει από το τηγάνι. Θέλεις πιρούνι; 2 ευρώ. Αλλιώς με τα χέρια. Τολμάς να ζητήσεις χαρτοπετσέτα; Σκάστα αλλιώς σκουπίσου με το μανίκι. Θες τουαλέτα; Ας βάλουν μια κυρία απ' έξω η οποία θα δίνει χαρτί υγείας με λογική χρέωση (ας πούμε 1 ευρώ ανά πέντε φύλλα). Ορίστε μας. Όλοι στο τζαμπατζιλίκι έχουν συνηθίσει σε αυτή την χώρα. Κλείσιμο παρένθεσης.
Αφού απολαύσαμε την σαλάτα μας, απολαύσαμε και το επόμενο. Λαχανοντολμάδες. Οι οποίοι θα μπορούσαν να τιμώνται ακόμα και 10 ευρώ, αφού όπως είναι πανελληνίως γνωστό το λάχανο αποτελεί την εκλεκτότερη και ακριβότερη πρώτη ύλη. Επειδή όμως είμεθα λογικοί και σε καμία περίπτωση δεν σας αντιμετωπίζουμε ως κινούμενα πορτοφόλια τους χρεώνουμε μόνο 9,90. Αν είναι άνοστοι, χωρίς αλάτι και λεμόνι πρόβλημα σας. Ημείς θέλουμε τα 9,90 και όχι απαραιτήτως να τους φάτε. Σας κάνουμε άλλωστε και χάρη: δεν σας βαρυστομαχιάζουμε ώστε να σας κρατήσουμε χώρο για τα κυρίως. Όπου κυρίως βάλτε μοσχαρίσια μάγουλα με πουρέ. Που μόλις το είδε η γυναίκα μου, ενθουσιάστηκε και είπε: αυτό θα πάρω. Πλην όμως στην πρώτη μπουκιά είχε λιγωθεί τόσο που χρειάστηκε πεντάλιτρη κόκα κόλα για επαναφορά. Εγώ πάλι ήμουν πιο τυχερός. Πήρα καπνιστή χοιρινή μπριζόλα. Μπορώ να πω ότι οι συνοδευτικές τηγανητές πατάτες ήταν καλές. Για την μπριζόλα πάλι δεν θα έλεγα τα καλύτερα, καθόσον ήταν μισοψημένη, μικρή, στεγνή και άγευστη. Τρώω μία μπουκιά και λέω κάτσε να ρίξω και την μίση αλατοπιπεριέρα μπας και αποκτήσει γεύση. Τίποτα. Κάτσε λέω να ρίξω και από αυτή την BBQ σάλτσα. Εκεί διαπίστωσα ότι εκτός από το εξαιρετικής σύλληψης γεγονός η χοιρινή να μην συνοδεύεται από λεμόνι, η BBQ σάλτσα ήταν νερό στο χρώμα σάλτσας. Έτσι παρόλο που μ' αρέσουν αυτού του είδους οι σαλτσούλες ούτε που την άγγιξα.
Κατόπιν του ανωτέρω γαστρονομικού οργίου αποφασίσουμε ότι ήρθε η ώρα να πληρώσουμε. Έτσι καλέσαμε τον σερβιτόρο και ανακοινώσαμε ότι θα θέλαμε να πληρώσουμε. Πρέπει να συγκινήθηκε ιδιαιτέρως από το γεγονός ότι δύο πιάτα ήταν σχεδόν ανέγγιχτα (χόρτα και μάγουλα) και προφανώς για να μην μας φέρει σε δύσκολή θέση δεν μας ρώτησε αν μας άρεσε το φαγητό. Επίσης σκεπτόμενος ορθολογικά δεν μας πρότεινε να τα φτιάξει πακέτο για το σπίτι, αφού σου λέει για να μην τα φάνε εδώ δεν θα τα φάνε και στο σπίτι. Πλην όμως ευγενώς επροσεφέρθει να μας κεράσει γλυκάκι, προσφορά που η γνωστή για την κοιλιοδουλία της συμβία μου απεδέχθη. Έτσι κλείσαμε το λουκούλλειο δείπνο μας με κερασμένο γλυκάκι μοναδικής πρωτοτυπίας (πρέπει να είχαν τρομερή έμπνευση όταν το σκεφτήκανε): Χαλβά.

Ήπιαμε την τελευταία γουλιά κρασιού, αφήσαμε το εξηντάρι πήραμε ένα τάλιρο ρέστα και κατευθυνθήκαμε μοναχικά προς την έξοδο. Ευτυχώς δεν βρέθηκε κανείς στον δρόμο μας για να μας αποχαιρετήσει, γιατί ο αποχωρισμός όσο να 'ναι δημιουργεί ένα άγχος. Έτσι και αλλιώς και μένα δεν μου πολυαρέσουν οι χαιρετούρες, τα καληνύχτα, τα ευχαριστούμε και οι λοιπές μικροαστικές συνήθειες.

Και αν με ρωτήσει κάποιος αν θα ξαναπήγαινα, την απάντηση υποθέτω ότι την υποψιάζεστε: Βεβαίως. Την πεθερά μου.

.

14 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι ντοματούλες δεν λένε πάντα την αλήθεια vol ΙΙ.

Το Βραστό είναι μια εξαιρετική οικογενειακή ταβέρνα. Διαχωρίζει καπνιστές και μη καπνιστές, βάζοντας τους πρώτους στον εξωτερικό κλεισμένο χώρο, ο οποίος θερμαίνεται επαρκέστατα από καλαίσθητες σόμπες. Επουδενί δεν σου δίνει την αίσθηση "αυθαίρετου στη Λούτσα" όπως η πλειοψηφία των κλεισμένων εξωτερικών χώρων. Στο πίσω μέρος υπάρχει ο ανοιχτός εξωτερικός χώρος, ο οποίος εικάζω ότι υπόσχεται δροσερές θερινές βραδιές καθώς το μαγαζί απέχει οριακά 200 μέτρα από τη ρεματιά Χαλανδρίου. Στο εσωτερικό εσωτερικό (το πραγματικό μέσα μαγαζί) μέχρι τζάκι υποδεχόταν τους άκαπνους οικογενειάρχες που κατέφθαναν κατά κύματα.

Η διακοσμητική καλαισθησία και η λειτουργικότητα είναι ένα από τα ατού του μαγαζιού. Από τον πραγματικά όμορφο και χωροταξικά συμμαζεμένο χριστουγεννιάτικο διάκοσμο μέχρι τα μαχαίρια κρέατος που ανέμεναν τους κατά ορδές αφικνούμενους καλοβαλμένους οικογενειάρχες. Μέχρι και οι ομαδικές κρατήσεις (υπήρχαν πολλά διαφορετικά τραπέζια των 8-10 ή 12 ή και plus plus ατόμων αποδεικνύοντας το οικογενειακό προφίλ του μαγαζιού) γινόντουσαν κατά χρονικά γκρουπ έτσι ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν όλοι φυσική ροή χωρίς δυσανασχετήσεις και πιτσιρίκια να ουρλιάζουν.

Το βασικό πλεονέκτημα του μαγαζιού είναι το πρωτόγνωρο ενδιαφέρον, η μοναδική ευγένεια και η απόλυτη φροντίδα που υπογραμμίζαν τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Από την διακριτική επίβλεψη "ω, σας φέρνω αμέσως πηρούνι, μη σκύβετε να το πιάσετε, θα το πιάσω εγώ" μέχρι την ταχύτητα απόκρισης σε κάθε πελατειακό κέλευσμα κι από το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης μας άνοιξε την πόρτα (όταν είδε ότι σπρώχναμε αντί να σύρουμε) μέχρι στο ότι φέραν αγόγγυστα μαχαίρια, σπάτουλες, πιάτα και όλα τα σχετικά προκειμένου να κόψουμε τη δική μας βασιλόπιτα και τούρτα (ναι, και εγώ σε συμμάζωξη σογιού βρέθηκα στο Βραστό). Το πιο εντυπωσιακό του μαγαζιού είναι η ευγένεια, η οποία δεν έχει επαγγελματική αποστείρωση αλλά πρωτογενές ενδιαφέρον για τον κάθε ένα πελάτη χωριστά. Από το 5χρονο μέχρι τον 85χρονο.

Το μενού αναμενόμενο και χωρίς φοβερές εκπλήξεις. 12 νομάτοι πήραμε και χοιρινές μπριζόλες και μοσχαρίσιες και βραστό (ποντίκι ή ελιά μοσχαρίσια, κλασική καλή εκτέλεση με πατάτα-καρότο) και κεφτεδάκια και φιλέτο κοτόπουλο και γιουβέτσι και μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο και τυροπιτάκια με ανθότυρο και δυόσμο και φέτα τηγανιτή με μέλι και μαυροκούκι και σαλάτες (με κρουτόν και σως παρμεζάνας η μία κι άλλη με ξερά σύκα, φρέσκο τυρί κρέμα και βαλσάμικο) και χοιρινό κότσι και γαρίδα με κριθαράκι και και και...

Να σημειώσω ευθαρσώς ότι από κυρίως πιάτα στην οικογενειακή επίσκεψή μας ανήμερα των Θεοφανείων είχε μόνο πιάτα ημέρας και της ώρας. Κατά τα λοιπά ο κατάλογος ίσχυε για σαλάτες, ορεκτικά κτλ.

Όλα πολύ καλά μαγειρεμένα (εκτός από μια-δυο αστοχίες), όλα μεριδιάρικα, όλα σε όμορφα σερβίτσια. Ιδιαίτερης μνείας χρήζουν τα κάτωθι:
α) Η φέτα με μέλι είναι από τις καλλίτερες εκτελέσεις που υπάρχουν. Η φέτα ζωντανή και όχι αλμυρός πολτός, το μέλι να ισορροπεί την οξύτητα της φέτας και όχι μελομακάρονο, το τηγάνι ελαφρύ αφήνοντας το λάδι εκτός πιάτου. Μπράβο.
β) Ο μοσχαρίσιος σιδηρόδρομος ήταν με ένα κλασικό ιταλικό battuto (καρότο-κρεμμύδι-σέλερι) και μαυροδάφνη. Μπράβο για την παροχή ενός ελαφρώς πειραματικού πιάτου σε ένα μαγαζί που το comfort food σιγουράκι (μπριζόλα-λεμονάτο-βραστό) έχει την τιμητική του, με την τάση για πρωτοτυπία να αγγίζει το μηδέν.
γ) Ο πουρές που συνόδευε πολλά από τα πιάτα. Αρκετά έντονο άρωμα φασκόμηλου, ευχάριστα βουτυράτος και όχι μπακλαβάς πολίτικος. Μπράβο που δεν ακολουθούν το κόλπο με τόνους βουτύρου* και ζωμού αλλά τολμούν τα μυρωδικά.
δ) Τα τυροπιτάκια ελαφριά, εύγευστα και αρωματικά με πολύ ενδιαφέρουσα ζύμη, η οποία κατά 99% είναι δική τους.
ε) Μετριότητα το χοιρινό κότσι, το οποίο ήταν πρωτίστως βραστό και δευτερογενώς τόσο ψημένο ώστε να αρπάξει. Αδερφέ μάγειρα: δεν βράζουμε τα ψητά. Είτε αυτό είναι χταπόδι είτε χοιρινό κότσι δεν κλέβουμε την μαλακωσά διά του βρασμού. Ευχαριστώ.
στ) Κακό το κριθαρότο γαρίδας. Είτε η γαρίδα δεν είχε ξεπλυθεί επαρκώς και υπήρχε η όξινη μυρωδιά του πάγου συντήρησης είτε κάποιος ζωμός παράπεσε. Νομίζω είναι απλό: αν πάτε στο Βραστό μην πάτε για τις γαρίδες του...

Να ξαναπώ ότι το μεγάλο ατού είναι η φροντίδα, η μέριμνα, η οποία συμπυκνούται στο δίπτυχο ταχύτητα και φυσική ευγένεια. Να το τραβήξω λίγο εδώ και να πω ότι δεν μιλάω απλά για ευγενικούς ανθρώπους. Σου δημιουργούσαν την εδραία πεποίθηση ότι είναι όλοι τους καλοί άνθρωποι.

Το οικονομικό σκέλος μου διαφεύγει επακριβώς, καθώς έπαιξε κέρασμα στο οικογενειακό τραπέζι, άλλα όταν τα κυρίως έχουν 14-15 (κατά μέσο όρο) και τα ορεκτικά 6-9 άνετα φτάνεις τα 20-25 το κεφάλι.

Γιατί οι ντοματούλες δεν λένε πάντα την αλήθεια;
(Άυλοι τίτλοι ντοματούλες 2/4)

Από μικρός είχα μια ελαφρά φοβία με τα πολυσύχναστα μέρη. Μεγαλώνοντας ανακάλυψα ότι η μεζεδοφιλία μου (προϊόν βαθιάς λιχουδοσύνης) παντρευόταν με την ελαφρά αγοραφοβία μου. Όσο βαριέμαι τη μια μερίδα μπροστά μου, σε αντίθεση με το πολυποικιλιακό τσιμπολόι, τόσο με τρομάζουν τα μέρη με ορδές πεινασμένων οικογενειών με παιδάκια που σκληρύζουν με τον gormiti στο ένα χέρι και το παϊδάκι-τρόπαιο στο άλλο. Ο συνδυασμός των δύο (μεριδοκεντρισμού και πανικολαγνείας), καίτοι με ποσοτικά κριτήρια προφανώς δεν πάσχει από δημοφιλία, εμένα μου δημιουργεί αποστροφή.

Ποιο είναι εν κατακλείδι και εν προκειμένω το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ πρόβλημα; Το μαγαζί απευθύνεται πρώτα σε φαγάδες και μετά σε καλοφαγάδες. Από την εποχή που άνοιξε το μαγαζί και σέρβιρε βραστό, την ίδια εποχή που ο καλπάζων συνταγματάρχης (ο Φέρεντς ο Πούσκας) πάγαινε για γουρ'νοπούλα εκεί που είναι σήμερα η Βελανιδιά στο Χαλάνδρι, το Χαλάνδρι από απομακρυσμένο προάστιο ή κοντινό χωριό έγινε ό, τι ήταν η Κυψέλη στα '60s-'70s. Εκεί που θέλει να μετακομίσει όλη η αστική τάξη του λεκανοπεδίου. Εκεί υπάρχει μια ελαφρά σύγχυση ή μπέρδεμα ταυτότητας. Γραφική ταβέρνα ή αστικό εστιατόριο; Το στυλ "το καλοκαίρι πάμε Τήνο, που είναι η κουλτουριάρικη version της Μυκόνου, το χειμώνα Πήλιο, γιατί δεν πάμε πλέον Αράχοβα, και όταν μείνουμε Αθήνα πάμε στο Βραστό" κάτι μου κάνει εμένα. Αλλά αυτά είναι υποκειμενισμοί και μάλιστα στις παρυφές της ψυχανάλυσης.
Απλά για όσους γουστάρουν τα μεζεδοπωλεία / ουζερί / κουτουκάκια αυτό ΔΕΝ είναι το μαγαζί τους.

Το μαγαζί είναι μια άριστη αλλά τσιμπημένη οικογενειακή ταβέρνα Κυριακής. Ή ένα εστιατόριο για κάποιον που νιώθει ένα κενό "εκεί" κατά τον Οβελίξ.

ΥΓ Ευχή για όλες και για όλους το 2017 να είναι λίγο πιο gentle από το 2016, το οποίο κατά καιρούς έτσουξε.

* Φίλος μάγειρας, μεταναστεύσας από την μάταιη ετούτη χώρα, ο οποίος εργαζόταν σε νυν wine restaurant του Κολωνακίου μου είχε αναφέρει "δεν μπορείς να φανταστείς τις ποσότητες βουτύρου που χρησιμοποιούσαμε, είχαμε φρέσκα μυρωδικά και το αφεντικό δεν μας άφηνε να τα χρησιμοποιήσουμε".

30 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τελευταία (κυριολεκτικά) επίσκεψη αυτή την Κυριακή.
Έχουμε επισκεφτεί τό εστιατόριο 4-5 φορές τους τελευταίους μήνες.

Ό χώρος μεγάλος και άνετος με σαφή διαχωρισμό καπνιστών και μη. Η εμπειρία μας από το service και την κουζίνα ήταν καλή έως τώρα χωρίς τίποτα το εξαιρετικό, μια συνηθισμένη οικογενειακή ταβέρνα.

Σήμερα παραγγείλαμε 2 άτομα μια σταβλίσια μπριζόλα, μια καπνιστή χοιρινή, μια σαλάτα μακεδονική, 1/4 κρασί άσπρο και 1/4 κόκκινο.

Το κόκκινο κρασί δεν έπρεπε να το σερβίρουν, ξυνισμένο και σε αρκετό βαθμό. Αντί αυτού και χωρίς σχόλιο παραγγείλαμε μια μπύρα. Στη συνέχεια ήρθαν τα κρεατικά. Η σταβλίσια που είχε παραγγελθεί rare ήρθε καλοψημένη, άνοστη και σκληρή. Είχε παραψηθεί σε χαμηλή φωτιά και είχε όψη και γεύση βρασμένου.

Στην παρατήρηση μας ότι δεν ήταν όπως παραγγέλθηκε μας απάντησαν, μετά από συνεννόηση με τη Διεύθυνση, ότι μας ζητούν συγγνώμη για το λάθος αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.

Λογαριασμος: 48,00 €. Στο τέλος μας πρότειναν να πάρουμε τη μπριζόλα πακέτο για το σκύλο μας!!!
Το συμπέρασμα δικό σας.
Εμείς πάντως δεν έχουμε σκοπό να ξαναβρεθούμε εκεί.

20 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πρόσφατα μια καθημερινή βραδάκι επισκέφτηκα το "βραστό" για το οποίο εδώ και μήνες διάβαζα τα καλύτερα.
Ευτυχώς το μαγαζί ανταποκρίθηκε πλήρως στις προσδοκίες μου καθώς ότι δοκιμάσα από ορεκτικό μέχρι γλυκό ήταν πραγματικά εξαίσιο.
Ξεχώρισα το συκώτι με τον πουρέ, την παστουρμαδόπιτα, την ψητή φέτα και την τηγανιά στην λαδόκολλα ως τα πιο αγαπημένα ενώ θα ήταν λάθος να μην αναφέρω την υπέροχη σαλάτα με κατίκι, σύκο και ρόδι.
Το κρασάκι με το οποίο συνοδέψαμε τα πιάτα ήταν πολύ ωραίο και από γλυκά δοκιμάστε οπωσδήποτε λεμονόπιτα φρεσκότατη και ωραία.
Τέλος σημαντικό είναι πως το κατάστημα κερνάει χαλβά και σερβίρει, όπως πρέπει νεράκι βρύσης.

3 medium

08 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Επισκεφτήκαμε το Βραστό για πρώτη φορά ένα μεσημέρι Σαββάτου. Ευτυχώς, είχαμε κάνει τηλεφωνική κράτηση, καθώς ο χώρος ήταν γεμάτος. Η διακόσμηση στο εσωτερικό μέρος ήταν πολύ όμορφη με χριστουγεννιάτικες πινελιές λόγω εποχής. Ιδιαίτερα θετικό ήταν ότι δεν μύριζε καθόλου τσιγάρο, ακόμα και ο χώρος για τους καπνιστές είχε ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Παρόλο που δεν έπεφτε καρφίτσα, η εξυπηρέτηση ήταν ταχύτατη, ευγενική και με χαμόγελο.

Για αρχή δοκιμάσαμε τυροπιτάκια, σαλάτα με κους κους, κολοκυθόσουπα που ήταν η σούπα ημέρας, φέτα με μέλι και πατάτες τηγανιτές. Για κυρίως πήραμε το χοιρινό κότσι, την χοιρινή καπνιστή μπριζόλα και τη σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, το "βραστό". Χωρίς υπερβολή ήταν όλα εξαιρετικά.

Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκι μαστίχας.

Αν έπρεπε να εντοπίσουμε κάποιο αρνητικό, αυτό θα ήταν οι τιμές, που είναι σχετικά τσιμπημένες προς τα πάνω και θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερες. Επίσης, ακριβώς λόγω της πολυκοσμίας, οι σερβιτόροι βρίσκονταν σε μια διαρκή κίνηση για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες και η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή ζαλιστήκαμε από τη βαβούρα και τα συνεχή πέρα δώθε τόσων ανθρώπων, καθώς καθόμασταν και κοντά στην κουζίνα. Από την άλλη, καταλαβαίνουμε ότι ήθελαν να εξυπηρετήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τον κόσμο.

Σε γενικές γραμμές απολαύσαμε το φαγητό μας και σίγουρα θα επισκεφτούμε και πάλι το μαγαζί.