Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

Η οικογενειακή ταβέρνα "Το Βραστό", με ιστορία πάνω από 40 χρόνια δίπλα στη ρεματιά στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, προσφέρει στη μακρόχρονη πορεία της, γεύσεις από την Ελληνική κουζίνα με μυρωδιές που ξυπνάνε σπιτικές μνήμες, δίνοντας πάντα προτεραιότητα στη ποιότητα καθώς και στη φιλική εξυπηρέτηση.
Προσφάτως ανακαινίστηκε πλήρως με πολύ μεράκι αποκτώντας ένα ιδιαίτερα "ζεστό" και ταυτόχρονα φινετσάτο στιλ, δημιουργώντας έναν χώρο που οι πελάτες και οι θαμώνες, που με το πέρασμα του χρόνου έγιναν φίλοι, να αισθάνονται άνετα και οικεία, απολαμβάνοντας τις προσωπικές αλλά και τις επαγγελματικές στιγμές τους.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη εώς Σάββατο 19:00-24:00 και Κυριακή 13:00-18:00

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Παροχές για ΑμεΑ
Έχει parking
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Ταξινόμηση:

02 Μαι 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Το μαγαζί βρίσκεται σε έναν ήσυχο δρόμο, στην μέση του πουθενά στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, πράγμα που σημαίνει ότι οι πιθανότητες να το πετύχετε τυχαία, είναι ακριβώς οι ίδιες με το να ανακαλύψετε τυχαία την χαμένη Ατλαντίδα πηγαίνοντας για μπάνιο στην Λούτσα, δηλαδή ανύπαρκτες.

Φτάνοντας απέξω και βλέποντας το παλιό κρασοβάρελο που κοσμεί την είσοδο, συνειρμικά θα σκεφτείτε ότι βρίσκεστε ενώπιον μιας ταβέρνας / καπηλειού παλαιάς κοπής, οπού θα σας υποδεχθεί ο γραφικός ταβερνιάρης με την ποδιά και θα σας οδηγήσει στην βιτρίνα με τα φαγητά για να διαλέξετε το προσεχές σας δείπνο. Ονειρεύεστε. Η όποια φαντασίωση περί γραφικότητας, θα σας φύγει με την είσοδο σας στο μαγαζί. Έτσι αντί για την βουκολική εικόνα που πιθανόν είχατε στο μυαλό σας, θα πέσετε πάνω σε σερβιτόρους με ομοιόμορφες φορεσιές και τάμπλετ ανά χείρας, οι οποίοι χωρίς πολλά πολλά (γιατί ο χρόνος είναι χρήμα) θα σας υποδείξουν το τραπέζι σας. Θα δείτε τον εσωτερικό χώρο, όπου έμπειρος διακοσμητής έχει βάλει το χεράκι του. Με τις πράσινες ταπετσαρίες, τις απλίκες, τις βιτρίνες και τα ρέστα παραπέμπει σε funky εστιατόριο και επ' ουδενί σε συνοικιακή ταβέρνα. Φαίνεται όμως ότι κατά την ανακαίνιση το budget βγήκε εκτός προϋπολογισμού, οπότε δεν περίσσεψαν λεφτά για τραπεζομάντηλα και έτσι χρησιμοποιούνται λαδόκολλες (ναι λαδόκολλες από αυτές που και η τελευταία ταβέρνα στην Αμαλιάδα ντρέπεται να χρησιμοποιήσει) και ψάθινες καρέκλες καφενείου. Ο δε εξωτερικός χώρος είναι υπερπαραγωγή αφού γύρω, γύρω είναι κλειστός με τζάμια και όχι με την γνωστή πλαστική τέντα και στο δάπεδο έχει ξύλινο deck.
Πρώτη εντύπωση μαγαζιού: Στριμωξίδι και σαματάς. Τα τραπέζια είναι στην κυριολεξία το ένα πάνω στο άλλο. Θέλετε ιδιωτικότητα; Ξεχάστε το. Ή μείνετε σπίτι σας να δείτε Γαλλική ταινία στην ΕΤ3. Εδώ κυρίες και κύριοι δεν είναι για μοναχικούς ανθρώπους. Η μοναξιά είναι η ασθένεια της εποχής μας. Εδώ θα γίνετε (θέλετε δεν θέλετε), μια μεγάλη χαρούμενη παρέα. Θα γνωρίσετε καινούργιους ανθρώπους. Θα μπορείτε να συμμετέχετε στην κουβέντα τους. Πιθανόν δε, αν δεν είστε και τίποτε γεροπαράξενοι να μοιραστείτε και το φαγητό σας. Καλή καρδιά πάνω από όλα. Όσο για την βαβούρα; Δεν είναι σαματάς. Είναι χαρούμενο μελίσσι. Είπαμε: μην είστε γεροπαράξενοι.
Δεύτερη εντύπωση: Κυριλέ, με το είδος του κόσμου που περιμένετε από ένα μαγαζί στην καρδιά των Β. Π και εύρος ηλικιών από 5 μέχρι 115. Στην γκάμα 105 με 115 βάλτε τον επίτιμο Πρόεδρο Εφετών μετά του κου Πρέσβη επί τιμή και του Στρατηγού Δελαπατρίδη οι οποίοι είπαν να συνευρεθούν για να σχολιάσουν τα τελευταία νέα που αφορούν στην κατάρρευση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και την ανάληψη της διακυβερνήσεως του έθνους από το Χαρίλαο Τρικούπη. Το νεότερο κοινό απαρτίζεται από τον χιπστερά εικοσικάτι που σήμερα βαριόταν να τρέχει στο six dogs, αλλά και τον καλοβαλμένο σαραντάρη που έβγαλε την παρέα του για κέρασμα επ' ευκαιρία της αγοράς (και κυρίως της επίδειξης) του καινούργιου τζιπ.
Αφού κάτσαμε σε μηδενικό χρόνο έφεραν καταλόγους. Μετά από ένα, ένα ακριβώς λεπτό (δεν είναι σχήμα λόγου) ήλθε ο σερβιτόρος για παραγγελία. Του είπαμε ότι δεν είμαστε έτοιμοι. Πρόβλημα μας. Στο δεύτερο λεπτό ήλθε άλλος. Στο τρίτο λεπτό έσκασε μύτη και τρίτος, ντραπήκαμε που είμαστε τόσο γαϊδούρια που μέσα σε τρία ολόκληρα λεπτά δεν είχαμε αποφασίσει και ρωτήσαμε: τι προτείνετε;
Η βοήθεια που λάβαμε ήταν πολύτιμη και καθόρισε την περαιτέρω παραγγελία μας: Όλα καλά είναι, ήταν η επεξηγηματικότατη απάντηση.
Έτσι καταλάβαμε ότι δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες και παραγγέλλαμε ότι μας ήρθε εκείνη την στιγμή ή για την ακρίβεια ότι πρόλαβε να αρπάξει το μάτι μας από τον κατάλογο.
Αρχικά μας ήρθε πλουσιοπάροχη μερίδα ψωμιού που αποτελείτο από δύο φέτες ανά άτομο (δεν χρειάζονται πολλά ψωμιά παχαίνουν κιόλας). Το γεγονός ότι δεν το ζητήσαμε, δεν έχει καμία σημασία αφού χρεώνεται κανονικότατα. Επίσης σημασία δεν έχει που μπροστά του το ψωμί του σούπερ μάρκετ είναι λιχουδιά. Εννοείται ότι δεν είναι ψημένο και δεν συνοδεύεται από τίποτα. Μην κακομαθαίνουμε κιόλας. Άσε που άμα μπουκώσεις με ψωμιά δεν φχαριστιέσε το φαί.
Ακολούθησε η σαλάτα, η οποία εν προκειμένω ήτο ζοχοί, από αυτούς που στην λαϊκή κάνουν ένα ευρώ το κιλό. Άλλα όπως όλοι ξέρουμε από την λαϊκή μέχρι το πιάτο μεσολαβεί τεράστια απόσταση, οπότε καταλήγουν στα 5,90. Το λέω και δεν το πιστεύω: 5,90!!! Και πας να φας μια πιρουνιά. Αλλά δεν τρώγεται. Δεν έχει λάδι / αλάτι / λεμόνι. Πως να το πω; Από την κατσαρόλα στο πιάτο. Και ψάχνεις λίγο λάδι να ρίξεις μπας και φαγωθεί. Και εκεί κάπου ανακαλείς αυτό που φευγαλέα πρόλαβες να δεις στο κατάλογο αλλά εκείνη την στιγμή δεν του έδωσες και πολύ σημασία: το λάδι δεν είναι χύμα αλλά κοστίζει 0,90€ τα 55 γραμμάρια. Ήτοι οι φτωχοί ταπεινοί ζοχοί φτάνουν τα 6,80. Πολυτέλεια λέμε. Και αναρωτιέμαι: τα 90 λεπτά τους λείπουν; Ανοίγω μικρά παρένθεση: σε μια προσπάθεια μου να βοηθήσω την σεβαστή επιχείρηση να ανακαλύψει νέες πηγές εισοδήματος προτείνω την επιπλέον χρέωση και άλλων πραγμάτων: όποιος θέλει πιάτο θα χρεώνεται ένα ευρώ. Αλλιώς να τρώει από το τηγάνι. Θέλεις πιρούνι; 2 ευρώ. Αλλιώς με τα χέρια. Τολμάς να ζητήσεις χαρτοπετσέτα; Σκάστα αλλιώς σκουπίσου με το μανίκι. Θες τουαλέτα; Ας βάλουν μια κυρία απ' έξω η οποία θα δίνει χαρτί υγείας με λογική χρέωση (ας πούμε 1 ευρώ ανά πέντε φύλλα). Ορίστε μας. Όλοι στο τζαμπατζιλίκι έχουν συνηθίσει σε αυτή την χώρα. Κλείσιμο παρένθεσης.
Αφού απολαύσαμε την σαλάτα μας, απολαύσαμε και το επόμενο. Λαχανοντολμάδες. Οι οποίοι θα μπορούσαν να τιμώνται ακόμα και 10 ευρώ, αφού όπως είναι πανελληνίως γνωστό το λάχανο αποτελεί την εκλεκτότερη και ακριβότερη πρώτη ύλη. Επειδή όμως είμεθα λογικοί και σε καμία περίπτωση δεν σας αντιμετωπίζουμε ως κινούμενα πορτοφόλια τους χρεώνουμε μόνο 9,90. Αν είναι άνοστοι, χωρίς αλάτι και λεμόνι πρόβλημα σας. Ημείς θέλουμε τα 9,90 και όχι απαραιτήτως να τους φάτε. Σας κάνουμε άλλωστε και χάρη: δεν σας βαρυστομαχιάζουμε ώστε να σας κρατήσουμε χώρο για τα κυρίως. Όπου κυρίως βάλτε μοσχαρίσια μάγουλα με πουρέ. Που μόλις το είδε η γυναίκα μου, ενθουσιάστηκε και είπε: αυτό θα πάρω. Πλην όμως στην πρώτη μπουκιά είχε λιγωθεί τόσο που χρειάστηκε πεντάλιτρη κόκα κόλα για επαναφορά. Εγώ πάλι ήμουν πιο τυχερός. Πήρα καπνιστή χοιρινή μπριζόλα. Μπορώ να πω ότι οι συνοδευτικές τηγανητές πατάτες ήταν καλές. Για την μπριζόλα πάλι δεν θα έλεγα τα καλύτερα, καθόσον ήταν μισοψημένη, μικρή, στεγνή και άγευστη. Τρώω μία μπουκιά και λέω κάτσε να ρίξω και την μίση αλατοπιπεριέρα μπας και αποκτήσει γεύση. Τίποτα. Κάτσε λέω να ρίξω και από αυτή την BBQ σάλτσα. Εκεί διαπίστωσα ότι εκτός από το εξαιρετικής σύλληψης γεγονός η χοιρινή να μην συνοδεύεται από λεμόνι, η BBQ σάλτσα ήταν νερό στο χρώμα σάλτσας. Έτσι παρόλο που μ' αρέσουν αυτού του είδους οι σαλτσούλες ούτε που την άγγιξα.
Κατόπιν του ανωτέρω γαστρονομικού οργίου αποφασίσουμε ότι ήρθε η ώρα να πληρώσουμε. Έτσι καλέσαμε τον σερβιτόρο και ανακοινώσαμε ότι θα θέλαμε να πληρώσουμε. Πρέπει να συγκινήθηκε ιδιαιτέρως από το γεγονός ότι δύο πιάτα ήταν σχεδόν ανέγγιχτα (χόρτα και μάγουλα) και προφανώς για να μην μας φέρει σε δύσκολή θέση δεν μας ρώτησε αν μας άρεσε το φαγητό. Επίσης σκεπτόμενος ορθολογικά δεν μας πρότεινε να τα φτιάξει πακέτο για το σπίτι, αφού σου λέει για να μην τα φάνε εδώ δεν θα τα φάνε και στο σπίτι. Πλην όμως ευγενώς επροσεφέρθει να μας κεράσει γλυκάκι, προσφορά που η γνωστή για την κοιλιοδουλία της συμβία μου απεδέχθη. Έτσι κλείσαμε το λουκούλλειο δείπνο μας με κερασμένο γλυκάκι μοναδικής πρωτοτυπίας (πρέπει να είχαν τρομερή έμπνευση όταν το σκεφτήκανε): Χαλβά.

Ήπιαμε την τελευταία γουλιά κρασιού, αφήσαμε το εξηντάρι πήραμε ένα τάλιρο ρέστα και κατευθυνθήκαμε μοναχικά προς την έξοδο. Ευτυχώς δεν βρέθηκε κανείς στον δρόμο μας για να μας αποχαιρετήσει, γιατί ο αποχωρισμός όσο να 'ναι δημιουργεί ένα άγχος. Έτσι και αλλιώς και μένα δεν μου πολυαρέσουν οι χαιρετούρες, τα καληνύχτα, τα ευχαριστούμε και οι λοιπές μικροαστικές συνήθειες.

Και αν με ρωτήσει κάποιος αν θα ξαναπήγαινα, την απάντηση υποθέτω ότι την υποψιάζεστε: Βεβαίως. Την πεθερά μου.

.

30 Νοε 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τελευταία (κυριολεκτικά) επίσκεψη αυτή την Κυριακή.
Έχουμε επισκεφτεί τό εστιατόριο 4-5 φορές τους τελευταίους μήνες.

Ό χώρος μεγάλος και άνετος με σαφή διαχωρισμό καπνιστών και μη. Η εμπειρία μας από το service και την κουζίνα ήταν καλή έως τώρα χωρίς τίποτα το εξαιρετικό, μια συνηθισμένη οικογενειακή ταβέρνα.

Σήμερα παραγγείλαμε 2 άτομα μια σταβλίσια μπριζόλα, μια καπνιστή χοιρινή, μια σαλάτα μακεδονική, 1/4 κρασί άσπρο και 1/4 κόκκινο.

Το κόκκινο κρασί δεν έπρεπε να το σερβίρουν, ξυνισμένο και σε αρκετό βαθμό. Αντί αυτού και χωρίς σχόλιο παραγγείλαμε μια μπύρα. Στη συνέχεια ήρθαν τα κρεατικά. Η σταβλίσια που είχε παραγγελθεί rare ήρθε καλοψημένη, άνοστη και σκληρή. Είχε παραψηθεί σε χαμηλή φωτιά και είχε όψη και γεύση βρασμένου.

Στην παρατήρηση μας ότι δεν ήταν όπως παραγγέλθηκε μας απάντησαν, μετά από συνεννόηση με τη Διεύθυνση, ότι μας ζητούν συγγνώμη για το λάθος αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.

Λογαριασμος: 48,00 €. Στο τέλος μας πρότειναν να πάρουμε τη μπριζόλα πακέτο για το σκύλο μας!!!
Το συμπέρασμα δικό σας.
Εμείς πάντως δεν έχουμε σκοπό να ξαναβρεθούμε εκεί.

14 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οι ντοματούλες δεν λένε πάντα την αλήθεια vol ΙΙ.

Το Βραστό είναι μια εξαιρετική οικογενειακή ταβέρνα. Διαχωρίζει καπνιστές και μη καπνιστές, βάζοντας τους πρώτους στον εξωτερικό κλεισμένο χώρο, ο οποίος θερμαίνεται επαρκέστατα από καλαίσθητες σόμπες. Επουδενί δεν σου δίνει την αίσθηση "αυθαίρετου στη Λούτσα" όπως η πλειοψηφία των κλεισμένων εξωτερικών χώρων. Στο πίσω μέρος υπάρχει ο ανοιχτός εξωτερικός χώρος, ο οποίος εικάζω ότι υπόσχεται δροσερές θερινές βραδιές καθώς το μαγαζί απέχει οριακά 200 μέτρα από τη ρεματιά Χαλανδρίου. Στο εσωτερικό εσωτερικό (το πραγματικό μέσα μαγαζί) μέχρι τζάκι υποδεχόταν τους άκαπνους οικογενειάρχες που κατέφθαναν κατά κύματα.

Η διακοσμητική καλαισθησία και η λειτουργικότητα είναι ένα από τα ατού του μαγαζιού. Από τον πραγματικά όμορφο και χωροταξικά συμμαζεμένο χριστουγεννιάτικο διάκοσμο μέχρι τα μαχαίρια κρέατος που ανέμεναν τους κατά ορδές αφικνούμενους καλοβαλμένους οικογενειάρχες. Μέχρι και οι ομαδικές κρατήσεις (υπήρχαν πολλά διαφορετικά τραπέζια των 8-10 ή 12 ή και plus plus ατόμων αποδεικνύοντας το οικογενειακό προφίλ του μαγαζιού) γινόντουσαν κατά χρονικά γκρουπ έτσι ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν όλοι φυσική ροή χωρίς δυσανασχετήσεις και πιτσιρίκια να ουρλιάζουν.

Το βασικό πλεονέκτημα του μαγαζιού είναι το πρωτόγνωρο ενδιαφέρον, η μοναδική ευγένεια και η απόλυτη φροντίδα που υπογραμμίζαν τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Από την διακριτική επίβλεψη "ω, σας φέρνω αμέσως πηρούνι, μη σκύβετε να το πιάσετε, θα το πιάσω εγώ" μέχρι την ταχύτητα απόκρισης σε κάθε πελατειακό κέλευσμα κι από το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης μας άνοιξε την πόρτα (όταν είδε ότι σπρώχναμε αντί να σύρουμε) μέχρι στο ότι φέραν αγόγγυστα μαχαίρια, σπάτουλες, πιάτα και όλα τα σχετικά προκειμένου να κόψουμε τη δική μας βασιλόπιτα και τούρτα (ναι, και εγώ σε συμμάζωξη σογιού βρέθηκα στο Βραστό). Το πιο εντυπωσιακό του μαγαζιού είναι η ευγένεια, η οποία δεν έχει επαγγελματική αποστείρωση αλλά πρωτογενές ενδιαφέρον για τον κάθε ένα πελάτη χωριστά. Από το 5χρονο μέχρι τον 85χρονο.

Το μενού αναμενόμενο και χωρίς φοβερές εκπλήξεις. 12 νομάτοι πήραμε και χοιρινές μπριζόλες και μοσχαρίσιες και βραστό (ποντίκι ή ελιά μοσχαρίσια, κλασική καλή εκτέλεση με πατάτα-καρότο) και κεφτεδάκια και φιλέτο κοτόπουλο και γιουβέτσι και μοσχαρίσιο σιδηρόδρομο και τυροπιτάκια με ανθότυρο και δυόσμο και φέτα τηγανιτή με μέλι και μαυροκούκι και σαλάτες (με κρουτόν και σως παρμεζάνας η μία κι άλλη με ξερά σύκα, φρέσκο τυρί κρέμα και βαλσάμικο) και χοιρινό κότσι και γαρίδα με κριθαράκι και και και...

Να σημειώσω ευθαρσώς ότι από κυρίως πιάτα στην οικογενειακή επίσκεψή μας ανήμερα των Θεοφανείων είχε μόνο πιάτα ημέρας και της ώρας. Κατά τα λοιπά ο κατάλογος ίσχυε για σαλάτες, ορεκτικά κτλ.

Όλα πολύ καλά μαγειρεμένα (εκτός από μια-δυο αστοχίες), όλα μεριδιάρικα, όλα σε όμορφα σερβίτσια. Ιδιαίτερης μνείας χρήζουν τα κάτωθι:
α) Η φέτα με μέλι είναι από τις καλλίτερες εκτελέσεις που υπάρχουν. Η φέτα ζωντανή και όχι αλμυρός πολτός, το μέλι να ισορροπεί την οξύτητα της φέτας και όχι μελομακάρονο, το τηγάνι ελαφρύ αφήνοντας το λάδι εκτός πιάτου. Μπράβο.
β) Ο μοσχαρίσιος σιδηρόδρομος ήταν με ένα κλασικό ιταλικό battuto (καρότο-κρεμμύδι-σέλερι) και μαυροδάφνη. Μπράβο για την παροχή ενός ελαφρώς πειραματικού πιάτου σε ένα μαγαζί που το comfort food σιγουράκι (μπριζόλα-λεμονάτο-βραστό) έχει την τιμητική του, με την τάση για πρωτοτυπία να αγγίζει το μηδέν.
γ) Ο πουρές που συνόδευε πολλά από τα πιάτα. Αρκετά έντονο άρωμα φασκόμηλου, ευχάριστα βουτυράτος και όχι μπακλαβάς πολίτικος. Μπράβο που δεν ακολουθούν το κόλπο με τόνους βουτύρου* και ζωμού αλλά τολμούν τα μυρωδικά.
δ) Τα τυροπιτάκια ελαφριά, εύγευστα και αρωματικά με πολύ ενδιαφέρουσα ζύμη, η οποία κατά 99% είναι δική τους.
ε) Μετριότητα το χοιρινό κότσι, το οποίο ήταν πρωτίστως βραστό και δευτερογενώς τόσο ψημένο ώστε να αρπάξει. Αδερφέ μάγειρα: δεν βράζουμε τα ψητά. Είτε αυτό είναι χταπόδι είτε χοιρινό κότσι δεν κλέβουμε την μαλακωσά διά του βρασμού. Ευχαριστώ.
στ) Κακό το κριθαρότο γαρίδας. Είτε η γαρίδα δεν είχε ξεπλυθεί επαρκώς και υπήρχε η όξινη μυρωδιά του πάγου συντήρησης είτε κάποιος ζωμός παράπεσε. Νομίζω είναι απλό: αν πάτε στο Βραστό μην πάτε για τις γαρίδες του...

Να ξαναπώ ότι το μεγάλο ατού είναι η φροντίδα, η μέριμνα, η οποία συμπυκνούται στο δίπτυχο ταχύτητα και φυσική ευγένεια. Να το τραβήξω λίγο εδώ και να πω ότι δεν μιλάω απλά για ευγενικούς ανθρώπους. Σου δημιουργούσαν την εδραία πεποίθηση ότι είναι όλοι τους καλοί άνθρωποι.

Το οικονομικό σκέλος μου διαφεύγει επακριβώς, καθώς έπαιξε κέρασμα στο οικογενειακό τραπέζι, άλλα όταν τα κυρίως έχουν 14-15 (κατά μέσο όρο) και τα ορεκτικά 6-9 άνετα φτάνεις τα 20-25 το κεφάλι.

Γιατί οι ντοματούλες δεν λένε πάντα την αλήθεια;
(Άυλοι τίτλοι ντοματούλες 2/4)

Από μικρός είχα μια ελαφρά φοβία με τα πολυσύχναστα μέρη. Μεγαλώνοντας ανακάλυψα ότι η μεζεδοφιλία μου (προϊόν βαθιάς λιχουδοσύνης) παντρευόταν με την ελαφρά αγοραφοβία μου. Όσο βαριέμαι τη μια μερίδα μπροστά μου, σε αντίθεση με το πολυποικιλιακό τσιμπολόι, τόσο με τρομάζουν τα μέρη με ορδές πεινασμένων οικογενειών με παιδάκια που σκληρύζουν με τον gormiti στο ένα χέρι και το παϊδάκι-τρόπαιο στο άλλο. Ο συνδυασμός των δύο (μεριδοκεντρισμού και πανικολαγνείας), καίτοι με ποσοτικά κριτήρια προφανώς δεν πάσχει από δημοφιλία, εμένα μου δημιουργεί αποστροφή.

Ποιο είναι εν κατακλείδι και εν προκειμένω το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ πρόβλημα; Το μαγαζί απευθύνεται πρώτα σε φαγάδες και μετά σε καλοφαγάδες. Από την εποχή που άνοιξε το μαγαζί και σέρβιρε βραστό, την ίδια εποχή που ο καλπάζων συνταγματάρχης (ο Φέρεντς ο Πούσκας) πάγαινε για γουρ'νοπούλα εκεί που είναι σήμερα η Βελανιδιά στο Χαλάνδρι, το Χαλάνδρι από απομακρυσμένο προάστιο ή κοντινό χωριό έγινε ό, τι ήταν η Κυψέλη στα '60s-'70s. Εκεί που θέλει να μετακομίσει όλη η αστική τάξη του λεκανοπεδίου. Εκεί υπάρχει μια ελαφρά σύγχυση ή μπέρδεμα ταυτότητας. Γραφική ταβέρνα ή αστικό εστιατόριο; Το στυλ "το καλοκαίρι πάμε Τήνο, που είναι η κουλτουριάρικη version της Μυκόνου, το χειμώνα Πήλιο, γιατί δεν πάμε πλέον Αράχοβα, και όταν μείνουμε Αθήνα πάμε στο Βραστό" κάτι μου κάνει εμένα. Αλλά αυτά είναι υποκειμενισμοί και μάλιστα στις παρυφές της ψυχανάλυσης.
Απλά για όσους γουστάρουν τα μεζεδοπωλεία / ουζερί / κουτουκάκια αυτό ΔΕΝ είναι το μαγαζί τους.

Το μαγαζί είναι μια άριστη αλλά τσιμπημένη οικογενειακή ταβέρνα Κυριακής. Ή ένα εστιατόριο για κάποιον που νιώθει ένα κενό "εκεί" κατά τον Οβελίξ.

ΥΓ Ευχή για όλες και για όλους το 2017 να είναι λίγο πιο gentle από το 2016, το οποίο κατά καιρούς έτσουξε.

* Φίλος μάγειρας, μεταναστεύσας από την μάταιη ετούτη χώρα, ο οποίος εργαζόταν σε νυν wine restaurant του Κολωνακίου μου είχε αναφέρει "δεν μπορείς να φανταστείς τις ποσότητες βουτύρου που χρησιμοποιούσαμε, είχαμε φρέσκα μυρωδικά και το αφεντικό δεν μας άφηνε να τα χρησιμοποιήσουμε".

3 medium

08 Ιαν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Επισκεφτήκαμε το Βραστό για πρώτη φορά ένα μεσημέρι Σαββάτου. Ευτυχώς, είχαμε κάνει τηλεφωνική κράτηση, καθώς ο χώρος ήταν γεμάτος. Η διακόσμηση στο εσωτερικό μέρος ήταν πολύ όμορφη με χριστουγεννιάτικες πινελιές λόγω εποχής. Ιδιαίτερα θετικό ήταν ότι δεν μύριζε καθόλου τσιγάρο, ακόμα και ο χώρος για τους καπνιστές είχε ευχάριστη ατμόσφαιρα.

Παρόλο που δεν έπεφτε καρφίτσα, η εξυπηρέτηση ήταν ταχύτατη, ευγενική και με χαμόγελο.

Για αρχή δοκιμάσαμε τυροπιτάκια, σαλάτα με κους κους, κολοκυθόσουπα που ήταν η σούπα ημέρας, φέτα με μέλι και πατάτες τηγανιτές. Για κυρίως πήραμε το χοιρινό κότσι, την χοιρινή καπνιστή μπριζόλα και τη σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, το "βραστό". Χωρίς υπερβολή ήταν όλα εξαιρετικά.

Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκι μαστίχας.

Αν έπρεπε να εντοπίσουμε κάποιο αρνητικό, αυτό θα ήταν οι τιμές, που είναι σχετικά τσιμπημένες προς τα πάνω και θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερες. Επίσης, ακριβώς λόγω της πολυκοσμίας, οι σερβιτόροι βρίσκονταν σε μια διαρκή κίνηση για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες και η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή ζαλιστήκαμε από τη βαβούρα και τα συνεχή πέρα δώθε τόσων ανθρώπων, καθώς καθόμασταν και κοντά στην κουζίνα. Από την άλλη, καταλαβαίνουμε ότι ήθελαν να εξυπηρετήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τον κόσμο.

Σε γενικές γραμμές απολαύσαμε το φαγητό μας και σίγουρα θα επισκεφτούμε και πάλι το μαγαζί.

20 Δεκ 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Πρόσφατα μια καθημερινή βραδάκι επισκέφτηκα το "βραστό" για το οποίο εδώ και μήνες διάβαζα τα καλύτερα.
Ευτυχώς το μαγαζί ανταποκρίθηκε πλήρως στις προσδοκίες μου καθώς ότι δοκιμάσα από ορεκτικό μέχρι γλυκό ήταν πραγματικά εξαίσιο.
Ξεχώρισα το συκώτι με τον πουρέ, την παστουρμαδόπιτα, την ψητή φέτα και την τηγανιά στην λαδόκολλα ως τα πιο αγαπημένα ενώ θα ήταν λάθος να μην αναφέρω την υπέροχη σαλάτα με κατίκι, σύκο και ρόδι.
Το κρασάκι με το οποίο συνοδέψαμε τα πιάτα ήταν πολύ ωραίο και από γλυκά δοκιμάστε οπωσδήποτε λεμονόπιτα φρεσκότατη και ωραία.
Τέλος σημαντικό είναι πως το κατάστημα κερνάει χαλβά και σερβίρει, όπως πρέπει νεράκι βρύσης.

07 Μαι 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ανήμερα Τρίτη του Πάσχα το μεσημέρι και ενώ το Κλεινόν Άστυ παραμένει έρημο λόγω και της αργίας της Πρωτομαγιάς, αποφασίζω με τη φίλη μου να εκδράμουμε στο Πολύδροσο Χαλανδρίου, για να φάμε στο ΒΡΑΣΤΟ (Β), ορόσημο της γύρω περιοχής για πολλές δεκαετίες.

Έχει περάσει μισός αιώνας περίπου, αφότου, το 1965, στη Ρεματιά του Χαλανδρίου και συγκεκριμένα στη γωνία Ρόδων και Ροδοδάφνης, άνοιξε ένα μικρό μπακάλικο, που δεν άργησε να βγάλει 2-3 τραπεζάκια μπροστά στις πικροδάφνες της όμορφης αυτής ρεματιάς, σερβίροντας κρασάκι και μεζέδες. Το 1969, το βάφτισαν ΩΡΑΙΑ ΕΥΒΟΙΑ, αφού ο μαγαζάτορας, ο Κυρ-Γιάννης είχε καταγωγή απ’ την Κάρυστο. Σιγά-σιγά, έγινε ξακουστός για την κρεατόσουπά του από εκλεκτό μοσχαρίσιο κρέας ελιάς, κοντολογίς για το βραστό του! Έτσι, το μπακάλικο και η ΩΡΑΙΑ ΕΥΒΟΙΑ, στα χείλη των περιοίκων μετονομάστηκαν επάξια, τη δεκαετία του ’70, σε ΒΡΑΣΤΟ!!

Η πελατεία συνεχώς αυξάνεται, από όλο το Χαλάνδρι, τα Βριλήσσια, τα Μελίσσια, την Πεντέλη, το Μαρούσι, αλλά και από άλλες γωνιές της Αθήνας. Έτσι, χρειάζονται μεγαλύτερο χώρο και -ήδη απ’ το 1982- μεταφέρονται ακριβώς δίπλα, στο νούμερο 3 της οδού Ρόδων, όπου το Β κοντεύει αισίως να κλείσει μια 35ετία. Ήδη, απ’ το 2010, η δεύτερη γενιά των δύο πλέον συνεταίρων, έχει αναλάβει τα ηνία, ενώ ο Κυρ-Γιάννης συνεχίζει να βρίσκεται στον ιστορικό αυτό χώρο, χαιρετώντας καμαρωτός την πολυπληθή πελατεία του!

Το Β λειτουργεί Τρίτη με Παρασκευή, από 19.00 μέχρι τα μεσάνυχτα, το Σάββατο, 12.30-17.30 και 19.00-00.00, την Κυριακή, μόνο τα μεσημέρια, 12.30-17.30, ενώ τη Δευτέρα είναι κλειστά.

Το μαγαζί είναι μεγάλο και διαθέτει 4 εσωτερικούς χώρους, ενώ στην πίσω πλευρά, καταπράσινη αυλή με σιντριβάνι. Οι φροντισμένοι αυτοί χώροι, με 40-50 τραπέζια, εξυπηρετούν συνολικά περί τα 160-180 άτομα. Εμείς καθίσαμε στη μεγάλη σάλα, μέσα-δεξιά, με τις δίχρωμες ριγέ ταπετσαρίες, τις απλίκες στους τοίχους και τα πολύφωτα στην οροφή, τη βιτρίνα με τα ρετρό φωτισμένα χρωματιστά γυαλικά, το τζάκι με τις αναμμένες λευκές Πασχαλινές λαμπάδες, καθώς και τα ράφια, πιο ψηλά, με διάφορα βιβλία.

Η αίθουσα ήταν γεμάτη μικρούς και μεγάλους καθρέφτες, πολλά καδράκια, ενώ επικρατούσαν αποχρώσεις πράσινου και κόκκινου. Στην άκρη υπήρχαν καναπέδες με μαξιλάρια, όπου και καθίσαμε έχοντας πανοραμική θέα του χώρου, ενώ τα ξύλινα τραπέζια ήταν όλα στρωμένα με λαδόκολλες, και είχαν στολιστεί με όμορφα διακοσμητικά γλαστράκια.

Δίπλα στο τζάκι, υπάρχει είσοδος προς τις τρεις πεντακάθαρες και ευρύχωρες τουαλέτες τους, με τα λευκά και κόκκινα πλακάκια, οι οποίες προορίζονται αντίστοιχα για άνδρες, γυναίκες και ΑΜΕΑ!

Αντίστοιχα επιμελημένοι είναι κι άλλοι 3 εσωτερικοί χώροι, αλλά και η αυλή τους για το καλοκαίρι, ενώ στην είσοδο θαυμάζει κάποιος, μπαίνοντας, τα βαρέλια, καθώς και τα όμορφα ταξινομημένα πολύχρωμα γλαστράκια με τα λουλούδια – σύμβολα του Μάη και της άνοιξης, παρά τα πρόσφατα καμώματά της!!

Η μουσική απ’ τα ηχεία στις αίθουσες ήταν πολυσυλλεκτική, ελληνική και ξένη, κυρίως ελαφρά και προπαντός στη σωστή ένταση, ώστε να αποφεύγεται η βαβούρα, ειδικά κατά τις ώρες του συνωστισμού. Την ώρα που εμείς τρώγαμε, το μαγαζί ήταν μισογεμάτο, κυρίως από οικογένειες με παιδάκια, αλλά τα Σ/Κ υπάρχει πολυκοσμία και ενδείκνυται τηλεφωνική κράτηση.

Μείναμε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι απ’ το σέρβις, που ήταν πρόθυμο, κατηρτισμένο, ευγενικό και όσο χρειάζεται σβέλτο. Μαζί με τους νεαρούς ιδιοκτήτες θα πρέπει να ήταν συνολικά περί τα 8-10 άτομα. Ο δικός μας σερβιτόρος, που πήρε και την παραγγελία μας, ήταν ένα εξυπηρετικότατο παιδί απ’ τη Τζια, και μάλιστα μας κατατόπισε δεόντως για το νησί του, που είχαμε χρόνια να το επισκεφθούμε. Μοναδικό ίσως φάουλ της εξυπηρέτησης ήταν το ψωμί, που ήρθε χωρίς καν να ερωτηθούμε, και συγκεκριμένα ήταν μόνο 3-4 απλές φετούλες, δίχως καμιά απολύτως συνοδευτική αλοιφή, οι οποίες μάλιστα χρεώθηκαν στο 1.80 €!! Με την ευκαιρία, θα αναφέρω εδώ ότι γενικά οι τιμές πολλών φαγητών και ποτών τους είναι αρκούντως υπερτιμημένες, και μάλιστα έχουν ανατιμηθεί πρόσφατα κατά 20-30%, δηλ. κυρίως την τελευταία διετία της κρίσης μας. Θα τα πούμε όμως όλα αυτά στη συνέχεια.

Έρχομαι τώρα στα του φαγητού, ξεκινώντας απ’ τον μεγάλο κατάλογο φαγητών και ποτών που προσφέρει η ταβέρνα Β. Το μενού της περιλαμβάνει 7 σαλάτες, από 6-10 €, 12 ορεκτικά, από 3-7 €, όπως φάβα, πίτες, λουκάνικα, κ. α., καμιά 10αριά πιάτα σχάρας, από 9 μέχρι 23 €, για τη σταβλίσια μοσχαρίσια μπριζόλα 600 γραμμαρίων, γύρω στα 8 μαγειρευτά πιάτα, ~11-12 €, όπως το κλασικό βραστό, το γιουβέτσι, το κοκκινιστό, το χοιρινό στη γάστρα, κ. λπ. Υπάρχουν ακόμη άφθονα πιάτα ημέρας, περί τα 9-13 €, με κρεατικά (κλέφτικο, συκώτι.. ), αλλά και διάφορα θαλασσινά, καθώς και δύο γλυκά για το τέλος, ~ 4 €. Σημειωτέον ότι τις Κυριακές τα μαγειρευτά τους περιλαμβάνουν αρνάκι φρικασέ, καθώς και μοσχαράκι κοκκινιστό!

Ο κατάλογος των ποτών περιλαμβάνει 7 λευκά κρασιά, από 12-28 €, για το Ασύρτικο του Σιγάλα από Σαντορίνη, 2 ροζέ περί τα 17 €, όπως τις Ακακίες του Κυρ-Γιάννη, και 7 κόκκινα, από 12-27 €, για το Κτήμα Άλφα από την Φλώρινα. Τα εμφιαλωμένα αυτά είναι κάπως υπερτιμημένα, αφού στοιχίζουν, κατά μέσο όρο, τουλάχιστον 2.50 φορές την αντίστοιχη τιμή της κάβας! Εναλλακτικά, θα βρείτε καμιά 10αριά μπύρες, στα 4-5 €, που ωστόσο προέρχονται από γνωστές μικροζυθοποιίες της Χίου, Σαντορίνης, Κέρκυρας και Κομοτηνής. Το χύμα κρασί έχει 5 € το μισό λίτρο, τα αποστάγματα 200 ml, ~ 7 €, ενώ τα περισσότερα αναψυκτικά τους, ~2-3 €.

Γενικά, θα έλεγα ότι κάποια φαγητά (όχι όλα) έχουν ανατιμηθεί κατά 30% την τελευταία διετία, όπως π. χ. τα κλασικά τους κεφτεδάκια, που από 5.20 ανέβηκαν στα 6.90 €. Περισσότερο τσιμπημένα είναι ορισμένα σαλατικά ορεκτικά, κρεατικά, αλλά και τα μαγειρευτά, τα οποία κοστίζουν γύρω στα 11-12 €!! Νομίζω λοιπόν ότι στο σημείο αυτό αξίζει τον κόπο να σταθούν με περισσότερη προσοχή και κατανόηση, γεγονός άλλωστε που έχει αναφερθεί ήδη από πολλούς χρήστες του site μας.

Εμείς πήραμε τα εξής πιάτα, που ήρθαν μετά το κρύο νερό σε κανάτα:

• Μια πίτα Καισαρείας με παστουρμά και γλυκάνισο στο πάνω μέρος του φύλλου. Ήταν πολύ νόστιμη και χορταστική, στα 6.70 €
• Μια μερίδα κλασικά κεφτεδάκια, 6 μικρά και νόστιμα με πατάτες τηγανιτές κυκλικού σχήματος. Τιμή 6.90 €.
• Μια σαλάτα κουσκούς, η οποία ήτανε ένα όμορφο βουναλάκι από δροσερό Σαλωνικιώτικο κουσκούς, με διάφορα λαχανικά, όπως πιπεριά, κολοκυθάκι, καθώς και μανιτάρια με σταφίδες. Τιμή 6 €.
• Μια μερίδα αρνάκι του φούρνου, με πατάτες επίσης του φούρνου. Τιμή 11.90 €. Εγώ τους ζήτησα ένα ωραίο κομμάτι με μπόλικη πέτσα, γιατί δεν είχα φάει αυτές τις μέρες αρνάκι σουβλιστό, αλλά ατυχώς δεν με ικανοποίησαν πλήρως στο σημείο αυτό, γιατί, όπως μου είπαν, το αντίστοιχο μέρος του αρνιού προοριζόταν για παϊδάκια, που έχουνε μεγαλύτερη ζήτηση. Άλλωστε, βρισκόμασταν στο ΒΡΑΣΤΟ και όχι στα οβελιστήρια της Φυλής ή της Βάρης! Το κάθε πράγμα στον καιρό του και στο κατάλληλο στέκι…
• Ήπιαμε μια μπύρα Volkan black, από τη Σαντορίνη, 5 βαθμών, σε τιμή 4.70 €.

Πληρώσαμε συνολικά 38 €, δηλ. το άτομο χωρίς ποτά στο κάτω όριο της κατηγορίας 17/25 €. Μας κέρασαν ωραιότατο ζεστό σιμιγδαλένιο χαλβά, που είχε φτιαχτεί σε ατομικές στρογγυλές φόρμες και είχε μέσα κομμάτια από αμύγδαλα. Για τελική επίγευση ήταν ό, τι έπρεπε!

Συμπερασματικά, συνιστώ το Β, την κλασική ταβέρνα του Χαλανδρίου, ειδικά αν βρίσκεστε στα πέριξ. Προσωπικά, επιφυλάσσομαι να επανέλθω κάποτε για το παραδοσιακό τους βραστό μοσχαράκι με τη σούπα. Ωστόσο, ελπίζω μελλοντικά να μας εκπλήξουν ευχάριστα με συμπίεση τιμών, κατά τα πρότυπα εξίσου γνωστού, παραδοσιακού και ευρέως αποδεκτού ανταγωνιστή τους στο Κάτω Χαλάνδρι και όχι μόνο!!

3 medium

05 Μαι 2016

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εδω εχουμε να κανουμε με ενα καλο εστιατοριο, πολυ κοντα στο ρεμα Χαλανδριου, βορεια πλευρα αυτου του μεγαλου προαστιου. Γεγονος ειναι οτι το μαγαζι "ειδικευεται" κυριως στο κρεας, αλλα εμεις πηγαμε Μεγαλη Παρασκευη, οχι βεβαια για να τους τη σπασουμε, αλλα γιατι ειχανε βγαλει διαφημηση στο σαιτ οτι για τις μερες της νηστειας θα υπαρχει ειδικο μενου. Μη φανταστεις οτι νηστεψα, δεν ειμαι τετοιος τυπος, απλα τη Μεγαλη εβδομαδα απεφυγα το κρεας που ουτως η αλλως δεν ειναι κατι που αγαπω πολυ. Φτασαμε που λες μετα απο κρατηση δυο ατομα και καθισαμε στον εξωτερικο χωρο που ομως ειναι κλεισμενος με τζαμαριες ακομα. Ο μεσα χωρος μου φανηκε πολυ πιο ατμοσφαιρικος αλλα και ο εξωτερικος ηταν λιαν ευχαριστος. Η εξυπηρετηση ηταν πολυ καλη και ο καταλογος προσγειωθηκε στο τραπεζι μας αμεσως μολις καθησαμε. Εμεις διαλεξαμε τα εξης:

-Μια μεριδα χορτα. Ραδικια δηλαδη, συμπαθητικα αν και μας ηρθαν με πολλα ζουμια και αυτο δε μας αρεσε ιδιαιτερως.

-Πατατες τηγανιτες. Κομμενες σε ροδελες, φρεσκιες και καλοτηγανισμενες. Ποσοτητα ικανοποιητικη.

-Τυροπιτακια. Υπεροχότατα! Αν και τηγανισμενα ηταν πολυ αναλαφρα, με σωστη γεμιση ανθοτυρου και φετας που ελιωνε στο στομα.

-Μπακαλιαρος. Ο γνωστος τηγανιτος μπακαλιαρος, νοστιμος και τρυφερος, με ωραιο κουρκουτι, αν και θα πω οτι η ποσοτητα ηταν μαλλον τσιγκουνικη. Ασε δε το αλλο: Συνηθως ο μπακαλιαρος συνοδευεται στην ιδια μεριδα και με τη σκορδαλια του. Εδω, αν και κοστιζε 9,20(οχι και φτηνα) ηρθε μονος του. Αναγκαστηκά λοιπον πηραμε και...

-Σκορδαλια. Πολυ νοστιμη αν και πολυ καυτερη. Φτιαγμενη με ψωμι και καρυδι ηταν σχεδον ιδανικη γευστικα! Το προβληματακι ηταν οτι εκανε και αυτη άλλα 3 ευρω, κι'ετσι τα δυο πιατα μαζι υπερεβησαν τα 12 ευρω. Τραβηγμενο θεωρω.

-Χυμα τσιπουρο 100ml(πολυ καλο) με κοστος 3,40(που σημαινει τιμη κιλου 34 ευρω. Μα ρε παιδια σοβαρολογειτε?? Ελεος με το τσιπουρο! Η αγορα του σπανια ξεπερνα τα 6-7 ευρω το λιτρο, γιατι να το πουλατε 34? Το φαινομενο ειναι γενικο βεβαια αλλα και εδω δινουν ρεστα! )

-Μια μπυρα Ελληνικη(δε θυμαμαι απο πια περιοχη)στα 4,80(επισης ακριβη).

-Μισο κιλο κρασι λευκο. Συμπαθεστατο, στα 5 ευρω.

-Μια λεμονοπιτα υπεροχη συν δυο χαλβαδες κερασμενοι(ικανοποιητικοι και αυτοι).

Για αρχη μας ηρθε νερο σε γυαλινο μπουκαλι και θα με συγχωρεσετε αλλα δε θυμαμαι αν ηρθε και ψωμακι(μαλλον ναι παντως).

Λογαριασμος στα 49 ευρω. Εχω να πω-χωρις φοβο και παθος-οτι μου φαινονται μαλλον πολλα. Δυο ατομα για ενα κυριως πιατο συν μια σαλατα, ενα ορεκτικο και ενα γλυκο δεν ειναι καλο να δινουν 25 το κεφαλι. Βεβαια ειναι το θεμα με το αλκοολ. Στην Ελλαδα τα εστιατορια το'χουν συστημα: Οσα δεν μπορουν να βγαλουν απο το φαγητο, το βγαζουν απο το ποτό. Δε συμφωνω καθολου, συνεπως οι δυο στις τεσσερις τοματουλες θεωρω πως ειναι οκ.

Ενα καλο ερωτημα ειναι αν θα ξαναπηγαινα. Χμ, μου βαζεις δυσκολα... Θα ελεγα ναι αλλα με την προυποθεση να προσεξω με τον λογαριασμο. Αλλα παλι, ειναι πιθανον να μην εχω ορεξη να μετραω "τόσο συν τόσο, πόσο" και να επιλεξω κατι αλλο. Στο κατω κατω γεματη καλες λυσεις ειναι η Αθηνα!

Γιατι να παιδευομαι?