Loader

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

11 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Τρίτη μεσημέρι 28/11 βρίσκομαι για δουλειές στα Εξάρχεια και θέλω να γευματίσω σε κάποιο απ’ τα αγαπημένα στέκια μου περασμένων δεκαετιών, καταλήγοντας φυσικά στον ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΑΝΝΗ (Μ), το ιστορικό Οινομαγειρείο που βρίσκεται στη διασταύρωση της Εμμανουήλ Μπενάκη με τον πεζόδρομο της Δερβενίων.

Ο Μ κουβαλάει μια ιστορία 102 ετών, αφότου όλα ξεκίνησαν το 1915, σε μια Αθήνα με πληθυσμό 200.000 κατοίκων περίπου. Η συνοικία των Εξαρχείων - που πήρε το όνομά της απ’ τον Ηπειρώτη έμπορο Έξαρχο, ο οποίος κατά τα τέλη του 19ου διατηρούσε μεγάλο κατάστημα στη διασταύρωση των οδών Θεμιστοκλέους και Σολωμού - είχε ήδη από τότε πολλούς κατοίκους φοιτητές αλλά και διανοούμενους. Εκεί λοιπόν, το 1915 η Κυρά Σοφία έστησε το ιστορικό αυτό ταβερνάκι, μαγειρεύοντας στο γκαζάκι της γίγαντες και ρεβίθια που πουλούσε στους πρώτους πελάτες της, μαζί με ρετσίνα και κοκκινέλι.

Ο Μπαρμπαγιάννης, που πρέπει να γεννήθηκε εκείνη τη μακρινή σε μας εποχή, έγινε στον Μεσοπόλεμο γκαρσόνι της Σοφίας, ενώ μεταπολεμικά, που η Σοφία γέρασε, ο Μπαρμπαγιάννης αγόρασε την ταβέρνα και της έδωσε το όνομά του. Σ’ αυτόν τον ιστορικό χώρο, όπου σύχναζε μεταξύ άλλων ο Κώστας Βάρναλης, γυρίστηκαν κινηματογραφικές ταινίες που άφησαν εποχή, με τον Ορέστη Μακρή, μεθύστακα, παρέα με Αυλωνίτη, Φωτόπουλο, Σταυρίδη, κ. λπ.

Το 1987 ο Μπαρμπαγιάννης, γέρος πια την πούλησε σε ένα δραστήριο Ιρανό, που με τη σειρά του την κράτησε μέχρι το 2013, όπου έκλεισε για λίγους μήνες, λόγω οικονομικών και άλλων θεμάτων, για να την αναλάβει στη συνέχεια ο σημερινός 4ος ιδιοκτήτης της, ο Παναγιώτης, που είναι σήμερα η ψυχή του Μ και αγωνίζεται νυχθημερόν για να κρατήσει το ιστορικό αυτό στέκι. Ο ίδιος ο Μπαρμπαγιάννης έφυγε απ’ τη ζωή προ 15ετίας, αλλά οι μόχθοι του βρήκαν άξιους συνεχιστές, με τα παραδοσιακά εδέσματα να αυξάνονται ποσοτικά, αλλά και να διατηρούν την παλιά πατροπαράδοτη φήμη τους!

Προσωπικά πρόλαβα τον Μ στην ακμή του κατά τις δεκαετίες 70, 80 και 90, εποχή που έσφυζε σε κίνηση από Πασόκες της Χαριλάου Τρικούπη, νεολαίους, δημοσιογράφους, καλλιτέχνες και διανοούμενους.

Πηγαίνοντας σήμερα είχα την ευκαιρία να θυμηθώ λίγο τα παλιά. Εξωτερικά στον πεζόδρομο της Δερβενίων, καμιά 10αριά τραπέζια στρωμένα με καθαρά καρό τραπεζομάντιλα, για 40 άτομα περίπου, ενώ μέσα, άλλα 15 για 50-60 θαμώνες.

Σεφ είναι ο Αποστόλης, ο οποίος έμαθα ότι είναι και δισέγγονος του Μπαρμπαγιάννη: 4η πλέον γενιά, καθώς και 4 συνολικά ιδιοκτήτες!!
Το μαγαζί λειτουργεί καθημερινά, από 13.00 μέχρι 23.00 τουλάχιστον η κουζίνα του, και γέμιζε σιγά-σιγά με Έλληνες αλλά και ξένους, που προφανώς το πληροφορήθηκαν απ’ τους Τουριστικούς Οδηγούς τους. Δίνει φαγητά σε πακέτα, αλλά έχει και delivery για τη γειτονιά, μέχρι τις 22.00.

Μουσική ακούγονταν απ’ τα μεγάφωνα, διάφορα ελληνικά ελαφρά και λαϊκά τραγούδια, προφανώς ταιριαστά με το όλο περιβάλλον, ενώ, όπως μου είπαν, έρχονται καμιά φορά παρέες με κιθάρες που τραγουδούν για το κέφι τους, φτιάχνοντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.
Υπάρχουν 2 καθαρά WC στο υπόγειο.

Στην αίθουσα, που φωτίζεται απ’ τα μεγάλα κουφώματα των δύο δρόμων, πρόσεξα στα δάπεδα τις πλάκες με τα ωραία σχέδια, τη βιτρίνα με τα φαγητά, το παλιομοδίτικο μεγάλο ψυγείο με τα ζαρζαβατικά, κομμένες πατάτες, κ. λπ., και παραδίπλα το ψυγείο με τα ποτά και τα αναψυκτικά. Παλιά καδράκια συμπληρώνουν το ντεκόρ, ενώ πίσω απ’ τη βιτρίνα των εδεσμάτων δεσπόζει το σκίτσο του Μπαρμπαγιάννη, μια ευγενική μορφή ασπρομάλλη γέροντα, που την θυμόμουν αμυδρά!

Ανάμεσα στα άλλα, διέκρινα μια ζωγραφιά στον τοίχο του Παπαδιαμάντη με μικρό απόσπασμα έργου του σχετικά με μια όμορφη νεανίδα που εισήλθε με ταραχή σε κάποιο ζυθεστιατόριο… Μου άρεσε σαν ιδέα και μου είπαν ότι το έργο το φιλοτέχνησε ο αυτοδίδακτος Ηπειρώτης ζωγράφος απ’ τη Θεσπρωτία, ονόματι Κώστας Πλιάτσικας, γνωστός Εξαρχειώτης, ο οποίος σημειωτέον ζωγραφίζει από ηλικία 6 χρόνων!!

Το μενού ήταν γραμμένο και εξωτερικά σε μαυροπίνακα επί της Μπενάκη, και μάλιστα τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά, λόγω της συχνής ξένης πελατείας τους. Διάβασα, ανάμεσα στα σημερινά πιάτα:
Μουσακάς 6.80, παστίτσιο, γιουβαρλάκια, κεφτεδάκια, κοτόπουλο λεμονάτο και ιμάμ 6.50, όσπρια 5.50, σπετζοφάι και γλώσσα φιλέτο 7, μοσχάρι γιουβέτσι 8, ενώ από σαλατικά, χωριάτικη, στα 5.50, κ. λπ.

Προσφέρουν κορινθιακό κρασί χύμα, λευκό και κόκκινο, το μισό λίτρο, στα 3.50 και 3.70 αντίστοιχα, μπύρες στα 2.50, καθώς και τσίπουρο 200 ml, στα 3.60 €.

Είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω τον αγαπημένο μου μουσακά και να τον συγκρίνω με άλλα στέκια μου. Ο συγκεκριμένος ήταν μια τεράστια μερίδα, κομμένη λίγο στραβά γιατί μόλις είχε βγει. Είχε εξαιρετική μπεσαμέλ, μεγάλη στρώση φρέσκου κιμά, νόστιμη μελιτζάνα και στη βάση πατάτες. Έμαθα ότι το άρωμά του προερχόταν απ’ το γαρύφαλλο που του είχε προσθέσει στο μαγείρεμα ο Αποστόλης.

Τον συνόδεψα με μια χορταστική χωριάτικη σαλάτα, με μπόλικη φέτα, ανάμεσα σε αγγουροντομάτες, πιπεριές, κρεμμυδάκι, κάππαρη, ελιές, λαδόξυδο και όλα τα σχετικά. Τη βρήκα δροσερή, καθώς και πολύ χορταστική.

Μου έφεραν 6 φέτες φρέσκου λευκού ψωμιού με σουσάμι, που τις καταβρόχθισα σε πείσμα των θερμίδων τους!
Επίσης, καράφα με κρύο νερό, ενώ μου κέρασαν ένα ποτήρι λευκό κορινθιακό κρασί, που το βρήκα πολύ καλό. Ο νεαρός σερβιτόρος ήταν ευγενής και άψογος.

Πλήρωσα 12.50 € (10/16€) και αποκόμισα μια θετικότατη γαστρονομική εμπειρία, αντάξια της αίγλης του Μ.

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ έχει ταΐσει ήδη δεκάδες χιλιάδες Αθηναίους και όχι μόνο. Τέτοια κλασικά οινομαγειρεία υπάρχουν ακόμα ελάχιστα στις γειτονιές της Πρωτεύουσας. Ο Μ είναι κατ’ εξοχήν ιστορικό στέκι, αφού ξεπέρασε αισίως τα 100 χρόνια!

Να πάτε για να βιώσετε τη συγκίνηση της τελευταίας ίσως Αθηναϊκής ταβέρνας!!