Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

"ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΝ" ένα μεζεδοπωλείο, πρότυπο για συναφείς χώρους. Τα κρασοβάρελα, οι πιατοθήκες της γιαγιάς, οι λαμπεροί καθρέφτες, οι κιτρινισμένες φωτογραφίες στους τοίχους, το πέτρινο τζάκι, σίγουρα θυμίζουν στους επισκέπτες κάτι από το παρελθόν και όλη την γλυκιά νοσταλγία γι΄ αυτό.

Το "ΑΡΧΟΝΤΙΚΟΝ" έγινε γνωστό και αγαπήθηκε για τη "αρχοντική" απλότητα που προσφέρουν τόσο οι άνθρωποί του όσο και το ντεκόρ του όπου κυριαρχούν το ξύλο και η πέτρα.
Άλλο τόσο αγαπητό έγινε για τους γευστικούς σπιτικούς μεζέδες του, την ελληνική μουσική, την όλη νοσταλγική ατμόσφαιρα που αποπνέει, όλα αυτά που τέλος πάντων θυμίζουν παλιά αρχοντικά έτοιμα να υποδεχτούν εκλεκτούς καλεσμένους.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΩΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.ΑΝΟΙΧΤΑ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΕΩΣ ΤΙΣ 2 ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ.

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Φιλικό προς χορτοφάγους
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Take away
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
10-16

Να σου πω οτι δεν ξαφνιαστηκα και γω η ιδια που κατεληξα να γραφω για το Αρχοντικον, θα μεγαλωσει η μυτη μου πολυ και θα βγαλει κανα αδεσποτο ματι. Διοτι, φιλτατε, μετα την -ο θεος να την κανει πετυχημενη- εμπειρια μας στο ask4foodικο μας τραπεζωμα, ειχα ορκιστει να καταπιω τη γλωσσα μου, που, αν την αφηνα ανεξελεγκτη, θα γινοταν παπουτσι. Συγκεκριμενα αρβυλα νο 46.

Θα ειμαι, οπως παντα, ενοχλητικα ειλικρινης γιατι καλες οι αβροτητες, αλλα παραπλανητικες. Ασε που πρεσβευω αγριως το post verba verbera, oποτε, απο το να τους χαντακωνα ενω με κερασαν, προτιμησα να τηρησω σιγην τσιπουρας και να μη σχολιασω το φαγητο που γευτηκα. Ασε που, δηλαδης, η περιγραφη ολων των πιατων μπορει να συνοψισθει στο "Απροσδιοριστου ειδους κρεας με μισο βυτειο κρεμα και τρια κεφαλια τυρι, ανευ γευσης, υφης ή νοηματος υπαρξης". Συγνωμη Αρχοντικον, ησαστε γενναιοδωροι, μας φροντισατε, μας κουδουνιασατε και και κομματι το κεφαλι με την ορχηστρα σας, αλλα η αληθεια ειναι οτι το φαγητο σας ηταν ξεπερασμενο, ατεχνο και θυμιζε αποπειρα 35χρονου εργενη που μολις μετακομισε μονος απ το σπιτι της μαμακας του.

Αυτα, ομως, last year. Ξαναβρεθηκα στο Αρχοντικον, αφου συρθηκα σχεδον φιμωμενη και παρα τη θεληση μου, αναμενοντας να φαω φολα, στην καλυτερη. Δεν φανταζεστε την εκπληξη μου οταν εφαγα πολλα, αλλα η φολα δεν ηταν ενα απο αυτα.

Για να μη γινομαι προπετης, θα ξεκινησω απο το χωρο, που δεν εχω να πω πολλα. Μεγαλο μαγαζι που κουβαλα ηλικια και ιστορια, οποτε αναμενομενα μεσα εχει και βαρια διακοσμηση και βαρυτερη ατμοσφαιρα. Για χειμωνα ειναι καλο, για καλοκαιρι καμποσο ψυχοπλακωτικο. Ευτυχως εχει μια ωραια "αυλη", στεγασμενη, που ειναι ομορφη και ανακουφιστικη, συγκριτικα με μεσα. Bonus points για τη λιμνη με τα χοντροψαρα με τα τρεχουμενα νερα διπλα μου. Δεν ξερω αν εκανε φενγκ σουι, σιγουρα εκανε σε μενα ακατανικητη την επιθυμια να παω μεχρι την τουαλετα τους.

Η εξυπηρετηση ηταν του στυλ μου: ο τυπος ηταν αλανι. Ευγενικος χωρις να ναι φτιαχτο, αυθορμητος και χαλαρος. Ξηγημενος. Μας περιποιηθηκε καλα, αμεσα και γρηγορα. Κυριως με μια αυρα οτι γουσταρε που ηταν εκει και οχι σπιτι να λιωνει στο netflix. Μεγαλο πραμα ο περιποιητης σου να μη σε καταριεται κατω απ το χαμογελο μποτοξ. Μεγαλο και σπανιο.

Και παμε στα του φαγητου. Καθετι που δοκιμασα, εσκαγε σα βομβα στον ουρανισκο μου. Οχι βεβαια γιατι ηταν πρωτοτυπο ή εξαιρετικο, αλλα γιατι ηταν καλο στην απλοτητα του, για φαγητο ταβερνας. Ουτε σαλτσες, ουτε κρεμες, ουτε καμουφλαζ. Απλες γευσεις, σωστο ψησιμο, χωρις περιττες, εντελως ξεκαρφωτες, φανφαρες.

Τα πρακτικα πηραμε:

Σαλατα αναμικτη. Σε ενα μεγαλο πιατο εχει απο τη μια λαχανο καροτο, απο την αλλη μαρουλι και τα χωριζει η λωριδα της Γαζας απο αγγουρι, ντοματα και ελια. Πλουσια και πολυ πληθωρικη, με αρκετο λαδι. Το μονο που με χαλασε ηταν η ελλειψη ξυδιου που θα την ξυπναγε. Κατα τα αλλα φρεσκια, καλη, καμια εκπληξη. No news, goods news στην περιπτωση της.

Τζατζικι με ωραια πηχτη υφη και σκορδοενισχυμενο. Δε θελω πολλα απ το τζατζικι μου, αν σκοτωνει τη Μπαφυ απο 50 μετρα αποσταση, εγκρινεται. Μπαφυ RIP, οποτε ολα καλα.

Πατατες τηγανιτες, τραγανες και στεγνες απο λαδια. Οκ.

Κολοκυθομελίτζανα τηγανιτα. Τερααααστια ποσοτητα παναρισμενα, αλαδα, κριτσανιαρικα μπαστουνια, τοσο ωραια που ακομα τα σκεφτομαι και με πιανει μια λιγουρα.

Τυροκροκετες/μπερδεμενη κροκετα/κολοκυθοκεφτεδες. Αντι να παρουμε μια μεριδα απ το καθενα, πραγμα αχρειαστο για 2 ατομα, το αλανι μας εφερε ενα πιατο με 2 τεμαχια απ το καθε ειδος, για να εχουμε αποψη, μα οχι βαρυστομαχια. Εντελως ουδετερη γευση, απο αυτους τους μεζεδες που τους τρως ευχαριστα μεν, τους ξεχνας ομως με το που βρουν το πατωμα του στομαχιου σου.

Ποικιλια κρεατων αποτελουμενη απο πανσετα, χοιρινο μπριζολικι, φιλετο κοτοπουλο, μπιφτεκι και κεμπαπ τζουνιορ. Εδω και αν ξαφνιαστηκα επικα. Ολα τα κρεατα, και το εννοω το ολα, ηταν αριστα ψημενα και ζουμερα, τρυφερα, λουκουμια. Ακομα και το κοτοπουλο ηταν μεσα στους χυμους, που δε με λες και κοτοπουλοφαγο. Με το λεμονακι τους και το σωστο τους το αλατι, ενα γλυκισμα.

Οι μεριδες ειναι ολες μπαμπατσικες και σχετικα λογικα τιμολογημενες. Εγω κεραστηκα απο την τρελοκαμπερω που με τραβηξε ως εκει, αλλα αναλυτικοτατος καταλογος υπαρχει στη σελιδα της επιχειρησης στο ιντερνετ, μην κατσω τωρα εγω να κανω το Αθηνοραμα, λες και σας νοιαζει ποσο κοστολογειται ο μπακαλιαρος και αν χρεωνεται εξτρα η σκορδαλια. Παντως αναλογικα με την ποσοτητα, η τιμες που ειδα ηταν αποδεκτες.

Κατοπιν τουτων, ενα εχω να πω. Χαιρομαι που μου εβαλαν τα γυαλια. Χαιρομαι που ενα μαγαζι που ειχα βαλει στη λιστα με τα "ποτέ ξανα" μεταπηδησε στην κατηγορία "πότε ξανα;?" Χαιρομαι που του δωσα, εστω και απροθυμα, την ευκαιρια να με βαλει στη θεση μου και να μου αποδειξει οτι, οταν δεν παρασυρεται απο αγχος να αποδειξει οτι ειναι πολλα παραπανω απο μια ταβερνα, ειναι πολυ συμπαθητικο. Δεν καταλαβαινω γιατι να χανει την ταυτοτητα του οικειοθελως, ειναι τιμη να εισαι σωστη, καλη ταβερνα.

Φτανω, λοιπον, να παραδεχομαι οτι η πρωτη εμπειρια μου δεν ηταν ενδεικτικη της κουζινας τους, η οποια, οταν δεν παρασυρεται σε ακροτητες ειναι πολυ ευχαριστη. Οχι ανυπερβλητη, ουτε καν αξιοσημειωτη. Ειναι ομως τιμια. Και απο τιμια δεν θα χορτασουμε ποτε.