ΛΕΥΚΕΣ

Μοντέρνα κουζίνα

  Πυθαγόρα 1 & Λ. Γαλατσίου, Γαλάτσι [Χάρτης]
  210 2924458

Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη έως Σάββατο 14:00 - 01:00 Κυριακή 13:00 - 00:00 Δευτέρα κλειστά
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Take away

Λίγα λόγια για το εστιατόριο

Παραδοσιακή ελληνική κουζίνα αλλά και διάφορες πρωτοτυπίες.



Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Μαι
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Δεύτερος χρόνος στο αγαπημένο μου ask4food κι αυτή είναι αισίως η 100η κριτική μου, πού αλλού: στις ΛΕΥΚΕΣ (Λ), το διαμαντάκι του Γαλατσίου εδώ και 23 χρόνια, που έχει ήδη αξιολογηθεί ανάλογα από 196 κριτικές καλοφαγάδων μας, αριθμός ρεκόρ!!

Ευχαριστώ από καρδιάς κάθε φίλη και φίλο χρήστη για όσα μοιραζόμαστε και είθε να τις χιλιάσουμε τις κριτικές μας, αναδεικνύοντας προσεχώς το γαστρονομικό μας σάιτ σε μοναδικό οδηγό χώρων εστίασης με πανελλήνια εμβέλεια, αρχής ήδη γενομένης αισίως απ’ τη Συμπρωτεύουσα και γνωστού όντος ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!!

Όσο, λοιπόν, κι αν άργησα προσωπικά, τα κατάφερα τελικά και επισκέφτηκα τις ΛΕΥΚΕΣ με φιλικό μου πρόσωπο την Κυριακή 22/5, το μεσημέρι στις 14.00, αφού προηγήθηκε έγκαιρη τηλεφωνική κράτηση. Ήταν η παρθενική μου επίσκεψη και ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλες, αφού το συγκεκριμένο μαγαζί είναι πραγματικά μοναδικό στο Γαλάτσι, τη γειτονιά όπου λειτουργεί απ’ το 1993, κι από ό, τι φαίνεται κοντεύει ίσως να ταΐσει τη μισή Αθήνα!

Ψυχή του σπιτιού με τις Λεύκες είναι ο ιδιοκτήτης και σεφ κ. Τάσος Δούμας, που με τη σύντροφό του Μαίρη το φροντίζουν ως κόρην οφθαλμού, τόσο από πλευράς άψογου έμψυχου δυναμικού όσο και κάθε άλλου τομέα, δηλ. εξοπλισμού πρώτων υλών, επίπλωσης, σκευών σερβιρίσματος, διακόσμησης κτιρίου και αυλής, κ. λπ. κ. λπ.

Οι Λ λειτουργούν από Τρίτη με Σάββατο, από 14.00-01.00, ενώ την Κυριακή ανοίγουν μια ώρα νωρίτερα, και φυσικά τη Δευτέρα ξεκουράζονται, για να επανέλθουν δριμύτεροι τη νέα εβδομάδα.

Εκτός απ’ τα νοστιμότατα φαγητά, της ομάδας των 8-10 μαγείρων, στα οποία θα αναφερθώ πιο κάτω, και την απίστευτα προσεγμένη εξυπηρέτηση, κυρίως από έμπειρες 8-10 νεαρές υπάρξεις που μας ενημερώνουν για τα πάντα και σερβίρουν χαμογελαστές, οι ΛΕΥΚΕΣ είναι μοναδικές σαν χώρος, κυρίως δε το συγκεκριμένο κτίριο αλλά και η αυλή.

Ο εσωτερικός ωφέλιμος χώρος εστίασης αποτελείται από 5 δωμάτια (εμείς καθίσαμε στο σχετικά ήσυχο κελάρι που μας υπέδειξε ο φίλος Jim), ενώ είναι σε χρήση δύο μπαλκόνια και η εξωτερική αυλή. Συνολικά εκτιμώ ότι θα υπάρχουν περί τα 30 τραπέζια, με μέγιστη δυναμικότητα τουλάχιστον 100 ατόμων, όπου οι θαμώνες γευματίζουν καθημερινά σε 3 ή 4 βάρδιες!

Μέσα λοιπόν κυριαρχεί παντού το ξύλο, ακόμη και στις οροφές με τα δοκάρια, αλλά και η πέτρα, σχεδόν στο σύνολο των τοίχων. Τα ξύλινα τραπεζοκαθίσματα συμπληρώνουν την όλη εικόνα και, από ό, τι μάθαμε, κατά καιρούς γίνονται εργασίες διακόσμησης και ανακαίνισης, με πιο πρόσφατη αυτή του Πατρινού διακοσμητή κ. Θόδωρου Κονδύλη, ο οποίος έδωσε στο χώρο νέα πνοή, όψη και φως!

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σ’ αυτές τις τόσο κουκλίστικες αίθουσες;; Μουσικά όργανα, ψάθινα καπέλα, βιβλία, σόμπες, γραμμόφωνα, γραφομηχανές, φωτογραφικές μηχανές, παγομηχανές, τηλέφωνα, κλειδιά, αυτοκινητάκια και ποδήλατα, το παλιό ρολόι, τα φωτιστικά τοίχων και οροφών, τα τραπέζια που είναι στρωμένα με πρωτότυπες μωσαϊκές πλάκες, ή μήπως το πατιναρισμένο μπεζ χρώμα των τοίχων που δένει απόλυτα με την όλη ρουστίκ ατμόσφαιρα ενός Βαυαρικού σαλέ;;

Βέβαια, για να περιγράψω την κατάσταση όσο γίνεται πιο αντικειμενικά, θα πρέπει να προσθέσω ότι την Κυριακή μεσημέρι που πήγαμε επικρατούσε ο αναμενόμενος φοβερός συνωστισμός, από κοσμοσυρροή θαμώνων, με τυχερούς όσους είχαν κάνει κράτηση, όπως εμείς. Η πρόσβαση στις δύο (μόνο;) καθαρές τουαλέτες του ισογείου, με τις πέτρινες γούρνες και τις ενδείξεις, για τις γυναίκες, ενός τακουνιού και, για τους άνδρες, μιας γραβάτας, προϋπέθετε και μικρή αναμονή αλλά και τους σχετικούς ελιγμούς μεταξύ τραπεζιών και θαμώνων στις κατάμεστες αίθουσες που μεσολαβούσαν. Ένιωσα τότε πως ο ωραίος αυτός χώρος ήταν κάπως φορτωμένος, πράγμα που ίσως παράβλεπα αν τυχόν πήγαινα μια ήσυχη καθημερινή, ή τις μυθικές μέρες των Χριστουγέννων, που φίλοι χρήστες εκθειάζουν τόσο. Ελπίζω, λοιπόν, να το πραγματοποιήσω μιαν άλλη φορά, αλλά, μέχρι τότε, τον χώρο θα τον βαθμολογήσω με 4 στα 4, λίαν επιεικώς, χάρη στα λοιπά προσόντα του, αν και θεωρώ ότι άξιζε το πολύ 3.50 στα 4!!

Με εντυπωσίασε επίσης η νεαρή ηλικία των περισσότερων πελατών, μεταξύ 20 και 30 ετών, η απαλή μουσική, κυρίως τζαζ, ενώ μας είπαν ότι τις Παρασκευές και τα Σάββατα του χειμώνα υπάρχει live ελληνική μουσική και τραγούδια. Επίσης, μας εντυπωσίασαν τα vintage σκεύη σερβιρίσματος, πιάτα, ποτήρια, οι κόκκινες χαρτοπετσέτες με τα μανταλάκια, καθώς και η όμορφη ρετρό κανάτα νερού, με σχεδιασμένες δυο αιθέριες κοπελιές μιας άλλης ρομαντικής εποχής!

Το μενού, με τις διθυραμβικές κριτικές του, περιλαμβάνει 20 ορεκτικά, 4-9 €, 10 πιάτα φούρνου, από 6-13 € -για το κοτόπουλο Παρνασσού, 7 σαλάτες, 8-9 €, 10 κρεατικά από 10-16 € και περί τα 10 γλυκά ημέρας, στα 5-6 €, που μας παρουσιάζονται γραμμένα με κιμωλία στον μαυροπίνακα μιας κομψής ξύλινης κασετίνας.
Η κασετίνα με τα γλυκά ημέρας περιελάμβανε: κρέμα λεμόνι, μιλφέιγ, κρέμα φουντούκι, τριλογία πορτοκαλιού, τάρτα λάιμ, φερρέρο, καραμέλα γάλακτος με σοκολάτα, καθώς και τρία γλυκά με παγωτό: σούπα σοκολάτας, πορτοκαλόπιτα και baileys (με γλυκό σοκολάτα).

Τα εμφιαλωμένα κρασιά μάς παρουσιάζονται σε 2 κομψά άδεια μπουκάλια, κατάλληλα διακοσμημένα, όπου διαβάζουμε ότι η κάβα τους διαθέτει, μεταξύ άλλων: 20 ετικέτες λευκών, στα 14-38 € -για το Κτήμα Πιερία της Ερατεινής, 19 κόκκινα από 15-52 € - για το Μαυροτράγανο Σαντορινιό του Σιγάλα και 6 ροζέ, από 15-24 €. Υπάρχουν ακόμη αναψυκτικά και μπύρες σε τρέχουσες τιμές, όπως και αποστάγματα αλλά και αφρώδη κρασιά. Σερβίρουν φυσικά και πιο οικονομικό και αξιοπρεπές χύμα κρασί, λευκό και ροζέ (Σαββατιανό / ροδίτη), στα 5.10 € το ½ λίτρο, ενώ το αντίστοιχο κόκκινο, στα 5.60 €, που δοκίμασα σε μεγάλο ποτήρι-κανάτα και μου άρεσε, είναι συνδυασμός ποικιλιών Αγιωργίτικου, Merlot & Cabernet Sauvignon.

Μελετώντας τους εντυπωσιακούς και βαριούς καταλόγους των εδεσμάτων, και αφού τους πληροφορήσαμε, ευθύς εξαρχής, ότι δεν επιθυμούμε νερό εμφιαλωμένο ούτε σακούλα με καρβέλι ψωμί, καταλήξαμε στα εξής πιάτα:

• Μια σαλάτα, απ’ τα πιάτα ημέρας, που ήρθε σε μαύρο σκεύος και είχε μια τορτίγια, από όπου ξεχείλιζαν κομμάτια αγκινάρας, ρέβα, ρόκα, τυρί γκοργκονζόλα, blue cheese, κοφτό μακαρονάκι και αρακάς. Δροσερή και χορταστική, στα 8.50 €.
• Μια γλειφιτζούρια με τρία κομμάτια κοτόπουλο μπούτι πανέ, γεμιστά με τυρί μετσοβόνε, λαχανικά και μουστάρδα καυτερής πιπεριάς, με γαρνιτούρα νάτσος. Ήρθαν σε λαδί ξύλινο κουτάκι και, όντως, ήταν να γλείφεις τα δάχτυλά σου με τα οποία τα έτρωγες!! Τιμή 7.80 €.
• Μια μερίδα παπαρδέλες με κρέμα, κομμάτια μελιτζάνας, κιμά λουκάνικου Καρδίτσας και πεκορίνο Αμφιλοχίας, που ήρθαν πάνω σε ένα όμορφο τετράγωνο μπεζ πιάτο. Τιμή 11.90 €.
• Μια καπελάκια: δηλ. ζυμαρικά -μας είπαν τορτελίνια- γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και sauce πεκορίνο!! Τιμή 9.20 €.
• Από γλυκά, μια γευστική κρέμα λεμόνι με βατόμουρα, που ήρθε σε ποτήρι, πάνω σε μαύρη μαντεμένια πλάκα. Τιμή 5.50 €
• Το baileys, που ατυχώς δεν συνοδευόταν απ’ το φοβερό cheesecake, αλλά από μια τριγωνική πάστα σοκολάτα, όχι ιδιαίτερα γευστική. Τιμή 6.00 €. Αν το baileys- cheesecake είναι must, τότε θεωρώ ότι θα πρέπει να το καθιερώσουν, αφού ένα άρτιο γεύμα, απαιτεί εξίσου υπέροχη ολοκλήρωση. Άλλωστε, ο patissier τους, αντί για 10 γλυκά, ας φτιάξει 5 και άριστα!!
• Ήπιαμε αρχικά, μια coca light, (2.20 €), μια μπύρα FIX DARK (3.70 €), ενώ-όπως σας είπα- συνοδέψαμε κατόπιν τα φαγητά μας με μισό λίτρο κόκκινο κρασί χύμα, στα 5.60 €.

Ο λογαριασμός στα 60.40 € ήταν αναμενόμενος για το πιο πάνω γευστικό φαγοπότι μας. Κατ΄ άτομο, χωρίς ποτά έρχεται στα 24.50 €, δηλ. κατηγόρια 17/25 €, στο άνω όριό της, για ένα τέτοιο βέβαια λουκούλλειο γεύμα!

Οι Λ που επισκέφτηκα -κάλλιο αργά παρά ποτέ- είναι μια πολυτελής, πολυεπίπεδη (κυριολεκτικά & μεταφορικά) & μερακλίδικη ρουστίκ ταβέρνα με νόστιμα πιάτα και έμφαση στο κρέας, που δικαιολογημένα σφύζει πάντα από κίνηση. Να την τιμήσετε το δίχως άλλο, αξιολογώντας την κι εσείς!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Νοε
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Μου ήταν αδύνατο να αντισταθώ σε μία πρόταση για επίσκεψη μου στις Λεύκες. Είχα ακούσει τόσα πολλά και τόσο εκθειαστικά σχόλια και μάλιστα από χρήστες που εμπιστεύομαι απόλυτα, που το είχα βάλει στο μάτι εδώ και πολύ καιρό. Κάθε μία νέα κριτική του που δημοσιευότανε, απλά επιβεβαίωνε το ότι επιβάλλεται σε κάθε καλοφαγά, να το τιμήσει για να έχει και ο ίδιος άποψη. Το είχα βάλει λοιπόν στη Wish List μου και περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία. Και η ευκαιρία δόθηκε αρχές Οκτώβρη, ένα βράδυ Παρασκευής.

Στις Λεύκες είχα πρωτοπάει πριν αρκετά χρόνια, γύρω στα 15-16. Είχαμε φάει αξιοπρεπέστατα, όμως χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος, δεν το είχα ξαναεπισκεφτεί. Θυμόμουνα ελάχιστα στοιχεία από τον χώρο του (όπως το ότι είχε μεγάλα ξύλινα τραπέζια). Ούτε καν το μέγεθός του χώρου του δεν μπορούσα να ανασύρω από τη μνήμη μου. Από τότε μπορεί να έχει αλλάξει και η διεύθυνση του και να το έχει αναλάβει πλέον άλλος ιδιοκτήτης (μετάνιωσα που δεν ρώτησα…). Το σίγουρο είναι ότι έχει αλλάξει- πολύ επιτυχημένα- προσανατολισμό στην κουζίνα του γιατί από την πρώτη μου επίσκεψη το θυμόμουνα σαν πιο συμβατικό σε γεύσεις. Τώρα τα πιάτα του είναι σαφώς πιο ευφάνταστα (δεν μου αρέσει καθόλου ο όρος «πειραγμένη Ελληνική κουζίνα»).
Με την συνεχόμενη άνοδο που γνωρίζουν οι Λεύκες (μεγάλο πράγμα το word of mouth), θεωρήσαμε ότι επιβάλλεται η κράτηση τουλάχιστον μία ημέρα πριν, όπως και κάναμε. Αυτό βοηθάει και την επιχείρηση γιατί έτσι κάνει σωστότερο προγραμματισμό, αλλά και προφυλάσσει κι εμάς τους πελάτες από το να έχουμε άτυχες στιγμές μη βρίσκοντας τραπέζι.

Ήμασταν παρέα τεσσάρων ατόμων και από τις κρατήσεις τους είχαν φροντίσει να μας κλείσουν ένα βολικότατο τραπέζι σε μία από τις πιο ζεστές και γλυκές γωνίες τους. Το βράδυ είχε την ψυχρούλα του, οπότε είχαμε προνοήσει και ζητήσει τραπέζι μέσα. Η πρώτη εντύπωσή μου είχε να κάνει με τον χώρο του, η διαρρύθμιση του οποίου θυμίζει ένα μεγάλο και ευρύχωρο σπίτι με μεμονωμένα δωμάτια που επικοινωνούν. Όταν περάσαμε από την αυλή τους, οφείλω να ομολογήσω ότι κι αυτή μου φάνηκε εξίσου περιποιημένη και φιλόξενη. Από την παρέα μου έμαθα ότι είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που τον στολίζουν τα Χριστούγεννα.

Όταν μπήκα στον εσωτερικό χώρο, ενθουσιάστηκα. Χωρίς να υπερβάλω, τον συγκαταλέγω ανάμεσα στους πιο αγαπημένους μου στην Αθήνα (κι όχι μόνο). Όποιος έχει αναλάβει την διακόσμηση τους, έχει κάνει καταπληκτική δουλειά.
Αν κάποιοι χώροι εστιατορίων σαν φαίνονται βαρετοί, νομίζω ότι θα λατρέψετε τις Λεύκες! Η αποθέωση της ανομοιομορφίας, δοσμένη όμως τόσο πετυχημένα που το αποτέλεσμα είναι τρομερά καλαίσθητο. Από κλεφτές ματιές που έριξα στα διπλανά μας δωμάτια, όλα έχουν τον δικό τους χαρακτήρα και είναι μεταξύ τους διαφορετικά.

Στο δικό μας για φωτιστικό είχαμε διάφορους διαφανείς γλόμπους που κρεμότανε από διαφορετικού μήκους καλώδια, σε κάποιο άνοιγμα από το ταβάνι. Διάσπαρτα υπήρχαν παλιά ψάθινα καπέλα, μεγάλα μεταλλικά κλειδιά, ξύλινες τηλεφωνικές συσκευές, βιβλία (ανάμεσά τους ένας μεγάλος τόμος με ποιήματα του Pablo Neruda που λατρεύω). Όλα αυτά τα πάντρευε το ότι είχαν κυρίως γήινα χρώματα που έκαναν τον χώρο φιλικότατα ζεστό και συνδυαζόταν άψογα με τα ξύλινα πατώματα και οροφή και τους πέτρινους τοίχους του. Άλλα τραπέζια τους ήταν ξύλινα ενώ η επιφάνειά τους ήταν πολύχρωμα πλακάκια, ενώ άλλα τραπέζια ήταν παλιές ραπτομηχανές.

Όλα στρωμένα με ρομαντικά σερβίτσια και μπουκάλια κρασιών που στην ετικέτα τους καταγράφονται τα κρασιά τους που είναι διαθέσιμα. Επίσης λατρεμένη λεπτομέρεια, η κουρτίνα από χοντρά σκοινιά. Πραγματικά θα μπορούσα να μιλάω για ώρα για τον χώρο τους, αλλά και πάλι δεν θα ήμουν σε θέση να τον περιγράψω αφού είναι αδύνατον ο γραπτός λόγος να αποδώσει την αίσθηση που απόπνεε.

Θα συνεχίσω με το service του. Με όσα άτομα ήρθαμε σε επαφή, ήταν όλα αψεγάδιαστα. Άκρως φιλικά και χαμογελαστά, έτοιμα να δώσουν διευκρινήσεις σε όποιο ερώτημα τους θέταμε. Κατά την έξοδό μας, μας καληνύχτισαν και μας ευχαρίστησαν και τα τρία άτομα που βρίσκονταν μέσα στην ανοιχτή κουζίνα τους.

Επίσης, εντύπωση μου έκανε το πλήθος των ατόμων που είχαν στο προσωπικό τους. Ζωηρά και υπερκινητικά. Υπεραρκετοί για να καλύψουν άμεσα τις ανάγκες των πελατών τους. Χαρούμενη πινελιά στις ενδυμασίες τους, οι τιράντες τους που πολύ συμπαθώ! Όταν ήρθαν στο τραπέζι μας για παραγγελία, μας ανέφεραν και τα πιάτα ημέρας. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιες σαλάτες τους. Δεν έμειναν σε μια απλή περιγραφή αλλά μας εξήγησαν όοοολα τα υλικά και τον τρόπο παραγωγής τους. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα με τον τρόπο που η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε, μας απαρίθμησε όλα τα υλικά της σαλάτας ημέρας, την οποία και τελικά επιλέξαμε.

Πριν ξεκινήσω την περιγραφή των πιάτων που πήραμε, να διευκρινίσω ότι δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες γι αυτά. Αυτό που όμως έχει χαραχτεί στην μνήμη μου είναι ότι όλα ήταν ξεχωριστά και εντελώς διαφορετικά από τις γεύσεις που συνήθως δοκιμάζουμε όταν βγαίνουμε έξω για φαγητό. Όλα είχαν κάτι διαφορετικό. Στον τρόπο παρασκευής τους, στα υλικά τους που κάποια έκαναν τη διαφορά και τους έδιναν μια άλλη νότα, στα σκεύη σερβιρίσματος. Επίσης να σημειώσω ότι όλα μα όλα, ήταν όχι απλώς πετυχημένα ή αξιοπρεπέστατα αλλά εξαιρετικά. Κι όταν λέω όλα, εννοώ ΟΛΑ! Για το πόσο μου άρεσε ένα πιάτο, σημείο αναφοράς για εμένα είναι το αν θα το παράγγελνα ξανά σε μελλοντική μου επίσκεψη. Όσα δοκίμασα θα μπορούσα να τα παραγγείλω ξανά και ξανά (και ξανά! ).

Ξεκινάω λοιπόν.
• Σαλάτα ημέρας. Πράσινη σαν βάση, με πρώιμο σταμναγκάθι (που όπως μας ανέφεραν είναι συνήθως λίγο πιο πικρό), τυρί γκοργκοτζόλα, σταφύλλι, ντοματίνια. Είμαι σίγουρος ότι έχω ξεχάσει αρκετά ακόμα υλικά (αν και η νεαρή που μας εξυπηρέτησε, μας τα ανέφερε όλα). Πολύ ευχάριστη σαλάτα και πολύ δροσερή.

• Κεφτέδες γαλοπούλας. Μας σερβιρίστηκαν σε ένα σκεύος που θύμιζε πέτρινο γουδί και είχαν σαν διακοσμητικό κλαδάκια αποξηραμένου φυτού που δεν κατάλαβα ακριβώς τι ήταν. Ίσως θρούμπι. Ήταν μέσα σε μία πολύ νόστιμη, καλοδεμένη λευκή σάλτσα που αν δεν μας ξεγέλασε η γεύση μας, περιείχε και πέστο βασιλικού. Πλούσια σάλτσα που αγκάλιαζε ιδανικά τα κεφτεδάκια μας, κρατώντας τα ζουμερά μέχρι και το τελευταίο.

• Σούφρα του Πασά. Ψιλοκομμένο χοιρινό μαγειρεμένο με ντομάτα, μέλι, πιπεριά, μπαλσάμικο, πιπέρι καγιέν και μπούκοβο. Ένα πιάτο που έπαιζε μεταξύ των γλυκών και πικάντικων γεύσεων, αλλά στην απόλυτη μεταξύ τους ισορροπία. Τελικά σε κάθε αλλοδαπή κουζίνα υπάρχουν πιάτα που παίζουν ανάμεσα σε διαφορετικές γεύσεις (στην Κίνα τα γλυκόξινα και οι hot sour σούπες, στην Αμερική τα ψητά με σάλτσες barbeque). Θα μου άρεσε να το είχαν συνοδέψει με κάποιο λευκό ρύζι, για να το συνδυάσω με την σάλτσα του.

• Φωλιά κοτόπουλου. Φύλλο κανταΐφι, που μέσα του φώλιαζαν μία ποικιλία από διάφορα τυριά και κοτόπουλο. Λίγο βαρύ πιάτο, αλλά πολύ νόστιμο.

• Καπελάκια. Σε ένα επίσης ευφάνταστο σκεύος, με ψηλό στόμιο ώστε να κρατήσει το πιάτο του την θερμοκρασία του για όσο το δυνατόν περισσότερο, είχαν τοποθετηθεί γεμιστά ζυμαρικά με σάλτσα pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας. Αυτό το πιάτο δεν θα με χάλαγε να το είχα μπροστά μου και σαν κυρίως. Απολαυστικό μέχρι τέλους!

• Κοτόπουλο Παρνασού. Ίσως το μοναδικό πιάτο απ’ όσα πήραμε που συγκαταλέγονταν ανάμεσα στα κυρίως τους. Η μερίδα ήταν τεράστια και αποτελούνταν από κοτόπουλο ετοιμασμένο μέσα σε ζύμη, με τυριά και μανιτάρια. Το συνόδευαν με ανάμεικτη σαλάτα. Μόνο και μόνο που στην σαλάτα υπήρχε εσκαρόλ, την λάτρεψα γιατί σπάνια συναντώ αυτό το λαχανικό. Το κοτόπουλο ήταν επίσης εξαιρετικό.

• Κλείσαμε το γεύμα μας με ένα Oreo cheesecake, το οποίο αν δεν σε έχει προετοιμάσει κάποιος για το μέγεθός του, μάλλον θα μείνεις έκπληκτος. Ήμασταν 4 άτομα και με το ζόρι το «καταφέραμε». Λίγο πριν μας είχαν φέρει σφηνάκια με φρουτώδες σορμπέ για να «ξεπλύνουμε» το στόμα μας και να το προετοιμάσουμε γι αυτή την βελούδινη κρέμα και το μπισκότο.

Παραπάνω παρέλειψα λεπτομέρειες όπως το ψωμί τους που ήταν εξαιρετικό και το κέρασμα-καλωσόρισμα με τα ντιπς που το συνόδεψαν. Στα επίσης μεγάλα συν τους, η ποικιλία με τις μπύρες που έχουν και μάλιστα αρκετές από αυτές με Ελληνική προέλευση. Εμείς σταθήκαμε λίγο μεταξύ της Νήσος από την Τήνο και την Magnus από την Ρόδο, καταλήγοντας στη δεύτερη γιατί έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια στις Weiss και παρέσυρα και τους υπόλοιπους.

Ένα πραγματικά όμορφο βράδυ, με φανταστική παρέα και εξαιρετικό φαγητό. Δεν ήταν τυχαίο το ότι ενώ φτάσαμε εκεί κατά τις 9, αποχωρήσαμε γύρω στις 12:30, μόνο και μόνο γιατί κάποιοι από εμάς είχαν πρωινό ξύπνημα την επομένη. Αλλιώς, τράβαγε τόσο η παρέα που ακόμα εκεί θα ήμασταν…

Επειδή βλέπω ότι οι Λεύκες εκπροσωπούνται, θα ήθελα να καταθέσω μια μικρή πρόταση/συμβουλή, εντελώς καλοπροαίρετα. Η μουσική που «παίζει» είναι απόλυτα στα γούστα μου, αλλά θεωρώ ότι θα έπρεπε να ήταν σε λίγο πιο χαμηλή ένταση. Σε κάποια σημεία έπιανα τον εαυτό μου να καταβάλει προσπάθεια να ακούσει την παρέα ή να χρειαστεί να φωνάζει πιο δυνατά για να επικοινωνήσει. Το ίδιο γίνονταν κι από τα τραπέζια γύρω μας, κι αυτό προκαλούσε ένα είδος «έντασης» που μπορεί εύκολα να αποφευχθεί.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Οκτ
20
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η συνάντηση του ASK στο Ταξιδεύοντας, το μεράκι και ο Jim...

Μιάς και πλησιάζει η μέρα της συνάντησης, ήρθε στη μνήμη μου η πρώτη γνωριμία των χρηστών. Σε αυτή είχα την τύχη (ευτυχώς) να κάθομαι απέναντι από τον φίλο Δημήτρη. Όταν έσπασε ο πάγος και αρχίσαμε την κουβέντα μου είχε τονίσει:

Σε βλέπω ζευγάρι με την κοπέλα που έχεις μαζί... ΝΑ ΠΑΣ στις Λεύκες...

Χρειάστηκε να περάσει λίγος καιρός και το καλοκαίρι (αφού είχε περάσει και η δεύτερη συνάντηση) έκανα την πρώτη μου επίσκεψη, με πολύ καλές εντυπώσεις. Δεν θα αναφερθώ σε αυτή αλλά στη νέα μου επίσκεψη που έκανα την Παρασκευή 16/10/2015.

Μια παρέα 6 ατόμων είχε προαποφασίσει τις Λεύκες 2-3 μέρες νωρίτερα. Το μόνο που έλειπε ήταν ο συντονισμός καθώς μπορείς να κάνεις κράτηση ως τις 22:00.

Για το μέρος τι να πω! Ο τύπος που το έχει φαίνεται μερακλής. Από όσα έχω ακούσει είναι πολυταξιδεμένος, με παραστάσεις στη ζωή του και με ΑΓΑΠΗ γι αυτό που κάνει. Δεν έχει πρόβλημα να χαλάσει χρήματα για το μαγαζί του, να εξελιχτεί και γενικά να μην μείνει στάσιμος. Αυτό εμένα μου δείχνει ΟΡΑΜΑ και του δίνω τα συγχαρητήρια μου.

Το μαγαζί βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο αλλά αδικείται κατάφωρα καθώς ακριβώς δίπλα του υπάρχει ένα μεγάλο βενζινάδικο. Ούτε η επιγραφή είναι εμφανής αν δεν την προσέξεις. Για εσωτερικά τι να πω, χάνεσαι. Από μουσικά όργανα μέχρι καπέλα και γραφομηχανές. Vintage καταστάσεις... Δυστυχώς δεν είδα το κελάρι. Τα τραπεζοκαθίσματα, ξύλινα, καθαρά και άφθαρτα. Υπάρχουν και τραπέζια μαρμάρινα, όλα πάντως δείχνουν γούστο και σεβασμό στον πελάτη.

Πολύ όμορφος και ο εξωτερικός χώρος με δέντρα και σε επίπεδα. Το εκπληκτικό είναι πως υπήρχε κόσμος στις 22:30 που δειπνούσε εξωτερικά χωρίς να ενδιαφέρεται αν ο καιρός δεν προσφέρεται πλέον. Και μη νομίζετε πως ήταν λίγες οι παρέες... τουλάχιστον 6-7!

Η εξυπηρέτηση είναι οργανωμένη, πλήρως κατατοπισμένη για το τι προσφέρει το μαγαζί και φαίνεται πως υπάρχει εμπειρία. Από την άλλη με τόσο κόσμο, δεν ήταν δυνατόν να έχουμε εντελώς άμεση ανταπόκριση, όχι ότι χαλαστήκαμε με κάτι, απλώς το ύφος του μαγαζιού είναι άκρως ζεστό και χαρούμενο. Η ιδιοκτήτρια πάντως έκανε την πλακίτσα της!

Όλη μέρα ήμουν με μια σαλάτα (έστω και γαβάθα) και ανέμενα την ώρα της επίσκεψης. Θυμόμουν από την πρώτη μου επίσκεψη την σπαλομπριζόλα, τους κεφτέδες γαλοπούλας αλλά κυρίως τα καπελάκια!

Εδώ να σας πω, όσοι δεν το ξέρετε πως οι τιμές δεν χαρακτηρίζονται οικονομικές αλλά με σωστή κατεύθυνση μπορείτε να περιορίσετε το κόστος.

1) Υπάρχει η κάρτα Αθηνόραμα με έκπτωση 20% πλην Σαββάτου.

2) Σημειώστε πως οι μερίδες είναι αρκετά χορταστικές, όση όρεξη και να έχετε μην το ξεχάσετε!

Η παραγγελία μας ενώ φαινόταν ΟΚ πάλι μας ανάγκασε να πάρουμε πακέτο για το σπίτι. Το ταξίδι ξεκινά (και δεν είναι μόνο γαστρονομικό)...

- Στην αρχή έρχεται ψωμί σε χαρτοσακούλα, με διάφορα είδη και συνοδευτικά ελίτσες σε βαζάκια και μια γλυκιά σως με βάση την ελιά (σε κοκκινωπό χρώμα). Εγώ τα προσπέρασα αλλά οι υπόλοιποι έδειχναν να τα ευχαριστιούνται, ειδικά τη σως. Μας ρώτησαν αν θέλουμε να ψηθεί λίγο το ψωμί. Η τιμή όμως ξυράφι,7.68 ευρώ με την έκπτωση (για 6 άτομα). Νομίζω πως είναι θέμα προς σκέψη.

- Νεράκι δροσερό σε κανάτες (διαφορετικές και όμορφες), ανανεωνόταν όποτε χρειαζόταν.

- Σαλάτα Λεύκες με μαρούλι, τομάτα, τριμμένο τυρί, καλαμπόκι, κοτόπουλο, φυστίκι Αιγίνης και σάλτσα στα 8.8 ευρώ. Φρεσκότατη, με παιχνιδιάρικη υφή καθώς ήταν ψιλοκομμένα τα υλικά, αρκετή για να μοιραστεί. Αξίζει τα λεφτά της. Σε όσους αρέσει η σως είναι ένα ακόμα συν, οπτικά μοιάζει με σως σίζαρς.

- Ψευτοσαγανάκι στα 7.5 ευρώ. Μιλάμε για πραγματική φέτα πανέ με σουσάμι στο τηγάνι και σπιτική μαρμελάδα.2 τριγωνικά κομμάτια με crunchy υφή, χωρίς κανένα ίχνος λαδίλας και νόστιμη, σχετικά πικάντικη φέτα που ήταν σαν μους. Η μαρμελάδα όχι πολύ γλυκιά, μου θύμισε βύσσινο σαν αυτή που μπαίνει στο τσιζκέικ (αν θυμάμαι είχε και ροζ πιπέρι). Από τα κορυφαία πιάτα, σίγουρα θα το ξαναεπέλεγα.

- Γλειφιτζούρια κοτόπουλου γεμιστά με μετσοβόνε και λαχανικά, πανέ στο τηγάνι.3 τεμάχια με μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς στα 7.8 ευρώ. Δεν είχε τόση επιτυχία, καθώς ενώ ήταν καλά παναρισμένο δεν είχε κάτι πολύ γευστικό να πει. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσω και τη μαρμελάδα (φαινόταν αραιή), κάτι τσιπσάκια γεμιστά επίσης πέρασαν και δεν ακούμπησαν.

- Κεφτέδες γαλοπούλας γεμιστοί με φέτα μέσα σε κρέμα τυριού στα 7.9 ευρώ. Το καλοκαίρι τα είχα πάρει εργολαβία και είχα κάνει βουτιά με τα μούτρα στην κρέμα! Περίμενα πως και πως να έρθουν! Η κρέμα πολύ πλούσια, ονειρική μπορώ να πω, όπως τη θυμόμουν! Να βάζεις το χέρι σου μέσα στο τεράστιο μπολ όπως ο Winnie the pooh στο βάζο με το μέλι! Από την άλλη οι κεφτέδες δεν ενθουσίασαν. Σχετικά σκληροί (μάλλον φταίει και το κρέας), τσουπωτοί πάντως. Κόψτε τους στη μέση και ρίξτε ανάμεσα την κρέμα, σώζεται το αποτέλεσμα.

- ΤΑ ΚΑΠΕΛΑΚΙΑ επί 2 φορές. Γεμιστά ζυμαρικά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε πέστο πεπεροντσίνο και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών στα 9.2 ευρώ. Έρχεται ένα μικρό κατσαρολάκι με τον μαγικό ζωμό! Αυτό το λάδι τρούφας ευωδιάζει όλο το μαγαζί. Αν ήταν στο χέρι μου θα τα έτρωγα 2 φορές τη βδομάδα. Τούρμπο γεύση, βαριά βέβαια αλλά άκρως "ερωτική". Μεγαλύτερη μερίδα ρε παιδιά!!!!

- Συκώτι γάλακτος στα κάρβουνα με καραμελωμένα κρεμμύδια στο πλάι στα 8.2 ευρώ. Να πω την αλήθεια μου περίμενα κάτι πιο φαντεζί. Μεγάλο κομμάτι και με ελάχιστες ίνες, καλοψημμένο. Δυστυχώς δεν αναδείχτηκε από τα καραμελωμένα κρεμμύδια που ήταν μια κουταλιά στο πλάι, ελαχιστότατη ποσότητα δηλαδή.

ΚΥΡΙΩΣ ΠΙΑΤΑ

- Φιλέτο κοτόπουλο πάνω σε σάλτσα τυριού και νιόκι πατάτας στα 9.9 ευρώ. Φαινόταν καλοψημένο, με τα νιόκι τσουπωτά. Έχω την εντύπωση πως η σάλτσα τυριού ήταν βουτυρώδης.

- Μπριζόλα χοιρινή 450 γραμμαριών μαριναρισμένη και ψημένη στα κάρβουνα, λουσμένη με σάλτσα λεμονιού, συνοδεία με πατατούλες τηγανιτές στα 11.2 ευρώ. Τεράστια ποσότητα και με πατατάρες (όχι πατατούλες) με τη φλούδα τους.

- Κοτόπουλο Παρνασσού στα 13.1 ευρώ. Φιλέτο κοτόπουλο με κασέρι, προσούτο Ευρυτανίας και μανιτάρια μέσα σε χωριάτικο φύλλο, ψημένο σε μαντέμι. Το κοτόπουλο μου φάνηκε στεγνό, η γέμιση ήταν πιο νόστιμη, με παραπομπές σε χωριό. Γενικά βαρύ πιάτο, μοιραστείτε το 2 άτομα. Δεν είναι πάντως στις πρώτες μου επιλογές.

- Ψαρονέφρι γεμιστό με χαλούμι και φυστίκια Αιγίνης, λουσμένο με σάλτσα μανιταριού, σερβιρισμένο με σπιτικό πουρέ πατάτας. Τα μανιτάρια και ο πουρές νοστιμότατα, το ψαρονέφρι στους υπόλοιπους άρεσε, εγώ δεν ξετρελάθηκα. Τιμή 14.4 ευρώ.

Να σημειώσω εδώ πως είχαμε σχεδόν χορτάσει από τα ορεκτικά, οπότε υπήρχε ένας κορεσμός στη γεύση των κυρίως. Νομίζω όμως πως τα κρεατικά θα μπορούσαν να ήταν λιγάκι πιο ζουμερά. Από food styling πάντως το μαγαζί σκίζει.

- 3 Κόκα κόλες (zero, light και κανονική) στα 2.2 ευρώ έκαστη. Αν πάρετε zero ή light θα σας έρθουν σε κουτάκι, η κανονική στο γυάλινο μικρό μπουκαλάκι.

Κέρασμα γρανίτα με passion fruit πριν...

ΤΑ ΓΛΥΚΑ....

Μια κατηγορία μόνα τους. Τα είχα σταμπάρει από τον πρώτο καιρό που επισκεπτόμουν το σάιτ. Εδώ λοιπόν πρέπει να κρατήσετε ξεχωριστό χώρο όταν επισκεφθείτε το μαγαζί. Επίσης προπαραγγείλετε τα γιατί ποτέ δεν ξέρεις, φεύγουν γρήγορα.

- Σούπα σοκολάτας στα 6 ευρώ. Ένα τεράστιο μπολ με ένα κομμάτι σοκολατένιου κέικ(?) και μια μπάλα βανίλια. Μόνο για chocoholics και μόνο για εργολαβίες. Οι λάτρεις πρέπει να την πάρουν μπροστά τους και να μην ασχοληθούν με το τριγύρω περιβάλλον τους. Πάντως την πρώτη φορά ήταν ελαφρώς πιο νόστιμη.

- Τσεζκέικ Baileys στα 6 ευρώ συνοδεία μπάλας παγωτού βανίλιας. Νόστιμο αν και ίσως δεν ήταν ημέρας. Θέλω να πω πως δεν ήταν τόσο αέρινο στη υφή, η γεύση πάντως είναι ικανοποιητική, με ελαφριά παραπομπή στο ποτό χωρίς να σε λιγώνει.

ΤΟ OREO τσιζκέικ στα 9 ευρώ. Αέρινο, πλούσιο και χορταστικό για 2-3 άτομα. Επιβλητικό σε μέγεθος και όψη. Αμαρτία αν δεν το πάρετε. Φάτε το χωρίς ενοχές.

ΣΥΝΟΛΟ στα 115.52 ευρώ με τη έκπτωση (144.4 χωρίς) για 6 άτομα.

Συμπερασματικά θα πω πως το μαγαζί πάει σφαίρα και έχει φανατικό κοινό. Νομίζω πως είναι στέκι για νεότερες ηλικίες. Θα μπορούσε να ήταν το στέκι της Παρασκεύης, κάτι σαν το αντίστοιχο που ήταν στην τηλεοπτική σειρα 50-50, για λίγο μικρότερες ηλικίες.

Έχετε το στη λίστα σας για την περίοδο των Χριστουγέννων. Έχω ακούσει πως το τοπίο είναι μαγευτικό.

Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ΤΑΞΙΔΙ. Οπλιστείτε με καλή διάθεση και θα περάσετε 2-3 ώρες με φαντασία, ζεστασιά και δεν θα ασχοληθείτε με το τι συμβαίνει γύρω σας. Επικεντρωθείτε στην παρέα σας. Αφήστε τα κινητά σας τηλέφωνα στο σπίτι σας στην τελική!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Αυγ
04
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Πολυδιαφημισμένο όχι άδικα βέβαια, πολύ ωραίος χώρος έξω και μέσα, με πολύ γούστο και διάθεση καλλιτεχνική.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η βραδιά ήταν πολύ ζεστή αλλά το ευχαριστηθήκαμε.
Η εξυπηρέτηση άμεση και γρήγορη, με ευγένεια και χωρίς περιττά.
Ο κόσμος όλων των ηλικιών, ζευγάρια και παρέες.

Δοκιμάσαμε τη Σαλάτα Μάνης, ολόφρεσκη, μεγάλη μερίδα με τα υλικά άφθονα.
Με baby ρόκα, σπανάκι, εσκαρόλ, μιζούνα, παξιμαδάκια, σύγκλινο Μάνης, στικς πορτοκαλιού και σάλτσα πορτοκάλι.
Λίγο αλάτι της έλειπε αλλά ήταν δροσερή και γευστική, περίπου 8-9 ευρώ.
Από ότι είδαμε όλες οι σαλάτες ήταν πολύ μεγάλες σε ποσότητα.

Φοβερό πιάτο το Κοντοσούβλι Μετσόβου, χοιρινό μαριναρισμένο σε λάδι, τοματόξυδο, κύμινο, κολίανδρο και πιπεριές Φλωρίνης, ψημένο στα κάρβουνα, σερβιρισμένο σε μία ξύλινη βάση η οποία όμως δεν το βοηθούσε να μείνει ζεστό.

Πολύ καλής ποιότητας κρέας, απίστευτα μαλακό και τέλεια δοσμένο με τις πιπεριές οι οποίες θύμιζαν και λίγο τουρσί. Καλό σε ποσότητα όπως όλα τα πιάτα στην τιμή των περίπου 10 ευρώ παρά κάτι.

Τέλεια και η Φουρνιστή 3 (μίνι κεφτεδάκια, μετσοβόνε, κρέμα τυριού, πατατάκια, ρόκα) πίτσα δηλαδή με λεπτή ζύμη στον ξυλόφουρνο στα 9-10 ευρώ.
Φοβερά τα κεφτεδάκια, ταίριαζαν με τα υπόλοιπα υλικά της πίτσας, πολύ καλή ιδέα.

Άλλο ένα πολύ γευστικό πιάτο τα "καπελάκια" (ζυμαρικά γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε Pesto pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών).
Μεγάλη μερίδα, τέλεια δοσμένο, έντονη γεύση τρούφας, έλιωνε στο στόμα, πολύ ωραία ιδέα. Περίπου στα 8-9 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι ο κατάλογος είναι μεγάλος για αυτό είναι προτιμότερο να το επισκεφτείτε παρέα για να δοκιμάσετε περισσότερα πιάτα, έχοντας στο νου σας ότι οι μερίδες είναι πλούσιες!

Στην αρχή μας έφεραν ψημένο ψωμάκι (3 ευρώ) με μαρμελάδα ντομάτας-αδιάφορη για μένα και πολύ γλυκειά- και ελίτσες μικρές.

Στο τέλος μας κέρασαν κάτι σαν σορμπέ που η άποψη μου είναι ότι ήταν από τα πιο αποτυχημένα που έχω φάει.

Το κρασί πολύ καλό, κόκκινο χύμα στα 5,60 το μισόκιλο.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 50 ευρώ με 1 κιλό κρασί και αν και οι τιμές είναι τσιμπημένες, οι ποσότητες είναι μεγάλες και τα υλικά φαίνονταν α' ποιότητας.

Τα κυρίως έχουν από 12 ευρώ και πάνω και υπήρχαν και πιάτα με ψαρικά για όσους δεν προτιμούν το κρέας.

Αξίζει και ο χώρος και το φαγητό και σίγουρα θα ξαναπάω να δοκιμάσω και άλλα πιάτα.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Νοε
23
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

- Που θα πας την αντιπροσωπεία των Ιταλών που έρχεται μεθαύριο;

- Στις Λεύκες.

- Καλά πάλι στις Λεύκες; Τι έχεις πάθει; Όλους εκεί τους πας; Έχεις κόλλημα μου φαίνεται.

- Δεν έχω κόλλημα, έχω εξάρτηση. Και έχω εξάρτηση με περιοδικότητα μιας φοράς τον μήνα περίπου, η οποία κρατάει 4 συναπτά έτη. Ξεκινάει, από την εμμονή του αδερφού μου να πάμε στις Λεύκες ένα Καλοκαιρινό βράδυ, κάποια χρόνια πίσω και συνεχίζεται από όλη την οικογένεια, στο παρόν και πιστεύω θα συνεχιστεί και στο μέλλον. Μπορείς να δεις αναλυτικά γιατί το προτιμούν, στις πολύ καλές κριτικές φίλων χρηστών του ask4food, εγώ θα στα πω συνοπτικά διότι στα έχω ξαναπεί και μου τρως τον χρόνο μου.

Ξεκινάω αντίστροφα. Είναι ο ορισμός του VfM. Μα θα πεις, ‘’κατσε κύριε προϊστάμενε, βλέπω τιμές και είναι ακριβό’’. Σε προλαβαίνω και σου λέω, ναι είναι ακριβό. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να φύγεις και να πεις πλήρωσα ακριβά. Θα γοητευτείς από το περιβάλλον, θα θαυμάσεις τις γνώσεις και την επαγγελματικότητα του προσωπικού και θα μείνεις speechless με την εμφάνιση και τις γεύσεις των πιάτων. Ελληνική κουζίνα, άριστες πρώτες ύλες, άριστη εκτέλεση.

Και φυσικά αν έχεις κάρτα Αθηνόραμα, θα πληρώσεις με έκπτωση και φεύγοντας θα νομίζεις ότι τους κορόιδεψες κιόλας.
Πάμε εν τάχει στα ζητούμενα. Καταρχήν για να πας στις Λεύκες θέλει προεργασία.
Θα πας νηστικός, όπως πας για εξετάσεις στον γιατρό. Αν πας φαγωμένος υπάρχουν οι εξής περιπτώσεις:
α. Θα φύγεις χωρίς να έχεις γευτεί πολλά πιάτα, οπότε τζάμπα πήγες.

β. Θα φύγεις μέσα σε ένα άσπρο διαμορφωμένο βανάκι με φάρο στην οροφή, διότι από το πολύ φαγητό θα έχεις σκάσει.

Θα παρκάρεις στον παράλληλο της Γαλατσίου από την μέσα πλευρά, δίπλα στο σχολείο. Βρίσκεις πάντα. Αυτό είναι extra tip και μην το πεις σε πολλούς γιατί δεν θα βρίσκουμε εμείς.

Θα κλείσεις τραπέζι στην αυλή αν έχει καλό καιρό. Υπέροχη αυλή, περιέργως ήσυχη αν και βρίσκεται δίπλα σε κεντρικό δρόμο, πλακόστρωτη, τρεχούμενα νερά, διαφορετικά επίπεδα, πέτρινο εξωτερικό μπαρ, vintage αντικείμενα, πολλά φυτά και πολλά δένδρα. Κυριαρχεί η πέτρα και το ξύλο. Ξεχνάς ότι είσαι στην Αθήνα δίπλα σε κεντρικό δρόμο. Επειδή είσαι και περίεργος και θα ψάξεις να βρεις να πεις, πρόσεξε την κατεύθυνση του ήλιου. Υπάρχουν 1-2 τραπέζια που όταν γυρίσει ο ήλιος τα ‘’χτυπάει. ’’

Αν κλείσεις στο μέσα χώρο, ζήτα τραπέζι στο κελάρι. Είναι πιο private ο χώρος και πιο ευρύχωρος. Γενικά όπου και να καθίσεις θα σ‘ αρέσει. Παλιό σπίτι είναι εξάλλου, όμορφα διακοσμημένο με πολλά παλιά αντικείμενα άναρχα στον χώρο, από παλιές ραπτομηχανές που κάποιες χρησιμοποιούνται ως τραπέζια, σόμπες, τηλέφωνα, κλειδιά, βιβλία, ψυγεία, καπέλα, μουσικά όργανα, ποδήλατα, περίεργα διαφορετικά φωτιστικά, όρεξη νάχεις να θαυμάζεις. Γενικά δεν κουράζεται καθόλου το μάτι σου. Ιδιοκτήτης με πολύ μεράκι κοσμογυρισμένος και πολύ προσωπική δουλειά.

Ανοίγεις κατάλογο, μπερδεύεσαι, κολλάς και χάνεσαι. Δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Υπάρχει λύση.

Καλείς κάποιον από το προσωπικό. Αν είσαι τυχερός - για σένα δεν το βλέπω – θα έρθει σερβιτόρα. Όχι ότι παίζει ρόλο, αλλά επειδή πέφτει πολύ ανάλυση στον κατάλογο και στα πιάτα ημέρας, καλό είναι να τα ακούς από γλυκιά φωνή. Έρχεται λοιπόν η χαμογελαστή σερβιτόρα, με το νεράκι σε κανάτα ανανεώσιμο και διάφορα είδη ψωμιών ζεστά σε χάρτινη σακούλα, ελίτσες σε βαζάκι και μια sauce με βάση την ελιά. Πολύ καλή αρχή.

Οπλίσου με υπομονή, το μυαλό σου στα λόγια και όχι στην εμφάνιση της σερβιτόρας, διότι δεν θα θυμάσαι τίποτα από τα πιάτα ημέρας. Θα σου γίνει αναλυτική επεξήγηση των πιάτων, υλικά, προέλευση υλικών, ψήσιμο, μέγεθος. Μόνο θερμίδες δεν θα σου πει, αλλά μπορείς να πας διαβασμένος από την προηγούμενη κοιτώντας το site τους.

Αν δεν μείνεις ικανοποιημένος από τα πιάτα ημέρας (σαλάτες, ορεκτικά, κυρίως), άνοιξε τον όμορφο ξύλινο κατάλογο δες και ρώτα. Σε έχει καλύψει πλήρως. Να θυμάσαι το εξής:

Ο μάγειρας έχει έμπνευση, μεράκι και ‘’ζωγραφίζει’’. Αυτό που σου ‘ρχεται στο τραπέζι είναι καλλιτεχνική δημιουργία, οπτική και φυσικά γευστική.

Θα πιείς, κρασί χύμα λευκό ή κόκκινο γλυκόπιοτα ή διαλέγεις εμφιαλωμένο από πολύ καλή λίστα. Μπύρες αρκετές ελληνικές και κάποια αποστάγματα.
Άσε χώρο για τα γλυκά. Εκεί έχει νέο παιγνίδι. Αφού καθαρίσεις τις προηγούμενες γεύσεις με ένα σορμπέ λεμόνι ή μάγκο σε ημίψηλο σφηνάκι, ζήτα τον κατάλογο – μαυροπίνακα με τα γλυκά. Μην είσαι υπερβολικός, είναι σε μεγάλες ποσότητες.
Μην περιμένεις να σου απαριθμήσω τι έχω φάει δεν τελειώνουμε ούτε αύριο, θα σου πω μόνο τα standarάκια που δεν πρέπει να χάσεις.

Από σαλάτες:
Σαλάτα με το παντζάρι, είσαι δεν είσαι fun του παντζαριού και εγώ πριν 3 χρόνια έφαγα πρώτη φορά και από τότε δεν το αλλάζω. Όπως και να την έχει συνθέσει είτε με φασολάκια, κατσικίσιο τυρί, φιστίκι Αιγίνης και μους γιαουρτιού, είτε καρότο, κουνουπίδι, μπρόκολο, baby πατάτες και μαγιονέζα. Amazing!!!!

Αν είναι Καλοκαίρι δεν θα χάσεις την σαλάτα με καρπούζι, αβοκάντο, μους φέτας και διάφορα άλλα καλούδια ή αυτή με πεπόνι, προσούτο, χαλούμι ψημένο, ρόκα, σπανάκι, καρύδι κλπ. Δροσερές, ανάλαφρες προετοιμάζουν τη συνέχεια.

Από ορεκτικά:
Φωλιά κανταΐφι με κιμά από κοτόπουλο, μπεσαμέλ και γραβιέρα, μπουγιουρντί αντρικό με μπούκοβο, φέτα, τομάτα, αυγό κρουτόν και κομμάτια χοιρομέρι στο πήλινο και στον φούρνο φυσικά, γλυφιτζούρια από κοτόπουλο, μετσοβόνε, λαχανικά και μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς και τέλος φοβερή παρουσίαση και γεύση στο κοντοσούβλι. Έρχεται ψιλοκομμένο με διάφορα αρωματικά και πιπεριές Φλωρίνης, σε μινιατούρα ξύλου κοπής κρεοπωλείου. Απίθανη γεύση, βγάλε φώτο.

Από κυρίως:
Σπαλομπριζόλα μεγάλη, ζουμερή, τρυφερή, συνοδεία από πατάτες χεράτες και φλουδάτες. Λουσμένη με sauce συνήθως λεμονιού εξαιρετική μην ξεγελαστείς, 2 άτομα με δυσκολία την καταφέρνουν.
Κοτόπουλο φιλέτο μέσα σε φύλλο χωριάτικο με τυριά, προσούτο, μανιτάρια, ψημένο αριστοτεχνικά σε μαντέμι, εκπληκτικό.

Σολωμός είτε φιλέτο, είτε σουβλάκι, με διάφορα μπαχάρια, μυρωδικά, λεμονάτη sauce και ανανά ή κρούστα από μυρωδικά. Αν και ψάρι σε χορταίνει και μόνο αυτό να φας. Ζουμερό, τέλεια ψημένο με τα υγρά του και όλα τα αρώματα του να αναβλύζουν. Σουηδική τεχνική ψησίματος και στησίματος πιάτου.

Από γλυκά θα σου πω το πειραγμένο μιλφέιγ για να μην λιγωθείς και την σούπα σοκολάτας για να λιγωθείς. Αέρινη γεύση με πολύ καλή κρέμα το μιλφέιγ, πανδαισία σοκολάτας η σούπα. Τεράστιο μπολ λιωμένη σοκολάτα, κέικ σοκολάτας και παγωτό θα σε κάνουν να αναφωνήσεις ‘’μην το κοιτάτε όλο δικό μου είναι’’. Δώσε όμως και στους άλλους γιατί μόνο σου δεν το καταφέρνεις.
Θα πληρώσεις 20 - 30 ευρώ αλλά θα έχεις ευχαριστηθεί από κάθε άποψη. Είναι το VfM που σου είπα στην αρχή.

Για αυτά και πάρα πολλά άλλα, έχω προτίμηση στις Λεύκες και πηγαίνω σταθερά.
Αποτελεί εξαιρετική εμπειρία που πάντοτε σε βγάζει ασπροπρόσωπο και θα φύγεις χαμογελώντας τόσο εσύ όσο και αυτοί που πήγαν για πρώτη φορά.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιουν
28
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Την επόμενη ημέρα του Θερινού Ηλιοστασίου μας βρήκε το βραδάκι να ανηφορίζουμε την εθνική οδό αναζητώντας την έξοδο για Γαλάτσι. Με την βοήθεια του gps (το οποίο δεν χρειάστηκε) βρήκαμε το μαγαζί και παρκάραμε πολύ κοντά.

Ο εξωτερικός χώρος είναι μεγάλος και εντυπωσιακός. Φαίνεται ότι έχουν επενδύσει πολλά χρήματα. Αν και η αυλή είναι γεμάτη πράσινο το βράδυ εκείνο είχε αποπνικτική ζέστη και οι ανεμιστήρες που είχαν βοηθούσαν ελάχιστα.

Για το σέρβις έχω να πω δύο παρατηρήσεις.
Πρώτον, τα πιάτα ημέρας στα λένε προφορικά και αφενός προσωπικά δεν τους δίνω και τόσο σημασία αφετέρου δεν γνωρίζω και το κόστος των πιάτων. Οι καημένοι υπάλληλοι δεν είναι απαραίτητο να μπαίνουν σε αυτήν την διαδικασία η οποία είναι χάσιμο χρόνου και αναπόφευκτα κάποια στιγμή γίνονται βαρετοί ''απαγγέλοντας'' όλη την ώρα τα έξτρα πιάτα. Τέλος αν συγκρατήσω κάποιο από τα πιάτα και ζητήσω λεπτομέρειες εκεί καταντάει πιο κουραστικό.
Δεύτερον, κυριολεκτικά μόλις μας είδαν να αφήνουμε τα μαχαιροπίρουνα κάτω ήρθαν να μας ρωτήσουν αν τελειώσαμε ώστε να τα μαζέψουν. Όταν γίνεται αυτό νιώθω ότι με διώχνουν, αν και ξέρω ότι δεν ήταν αυτή η πρόθεσή τους καθώς ήταν περασμένες 11 και το μαγαζί είχε αρχίσει να αδειάζει.

Στην αρχή σου έρχεται ψωμάκι σε σακούλα (αδιάφορο) με ένα ωραίο ντιπ και ελίτσες (1.60Ε το άτομο ΑΟΥΤΣ) και νεράκι εμφιαλωμένο στα 2 ευρώ, αλλά αν θες σου φέρνουν κανατούλα. Μια σουπίτσα βελουτέ κέρασμα καταφθάνει σε ένα φλιτζανάκι για να ‘’στρώσει’’ το στομάχι.

Πάμε στην παραγγελία.

Φωλιά από κανταΐφι, γεμιστή με κρέμα από κοτόπουλο και τυριά (3/4), το κανταΐφι τραγανό και η γέμιση αρκετά νόστιμη, συνοδευόταν από πράσινη σαλάτα που δεν αγγίξαμε.

Κοντοσούβλι (δεν θυμάμαι πως) (4/4), έρχεται σε ένα μίνι πάγκο κοπής χασάπη, κανονική μερίδα και πολύ νόστιμο το κρέας.

Ψαρονέφρι (3/4), μεγάλη μερίδα με άριστα ψημένο ψαρονέφρι γεμιστό με πρασινάδα συνοδεία ενός αδιάφορου πουρέ και λεπτές τραγανές πατάτες (πολύ αλμυρές).

Κομμάτια χοιρινού με πατάτες νιόκι (1/4), κανονική μερίδα με μία ‘’μπαλίτσα’’ πρασινάδα από πάνω αρκετά ενδιαφέρουσα σε γεύση αλλά όχι για τα γούστα μου, το κρέας αρκετά νόστιμο, τα νιόκι αδιάφορα εντελώς δεν είχαν καμία γεύση, ενώ το πρόβλημα του πιάτου (για μένα) ήταν το άθλιο σε γεύση τρίμα φέτας που ήταν λουσμένο. Προσπαθούσα να το βγάλω από το κρέας γιατί μου χάλαγε η γεύση. Κακώς δεν το επέστρεψα.

Το αποκορύφωμα τις βραδιάς όμως ήταν ο λογαριασμός. 47.5 ευρώ παρακαλώ για τα παραπάνω τέσσερα πιάτα χωρίς να πάρουμε ποτά, μόνο νεράκι. Δεν νομίζω να το ξαναπροτιμίσω.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Σεπ
21
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Οφειλόμενες καλοκαιρινές κριτικές μέρος τρίτο και τελευταίο, θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτής της κριτικής. Στην πορεία εξελίχθηκε ''τα βάσανα αλλά και η επιβράβευση ενός gastrocoordinator''.

Σας έχω μιλήσει σε σχετικά πρόσφατη κριτική μου, για τα ‘’έξτρα καθήκοντα’’, που μου ''φόρτωσε'' παρέα συναδέλφων από τον εργασιακό μου χώρο. Η τελευταία μας συνάντηση ήταν προγραμματισμένη για τις πρώτες μέρες Ιουλίου, όμως δυστυχώς έπεσε ''θύμα του ΥΠΟΙΚ'' και του ''αρρωστημένου'' κλίματος των ημερών. ''Τα λέμε από Σεπτέμβριο πάλι, έτσι παιδιά;'', ήταν οι τελευταίες κουβέντες που ανταλλάξαμε λίγο μετά την επιβολή του capital control. Τους είχα βάλει σε φάση pause ή τουλάχιστον έτσι πίστευα. Όμως ο φίλος Πέτρος είχε διαφορετική άποψη.

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015, ώρα 21:00, αραχτός στον καναπέ, κάπου μεταξύ σερφαρίσματος στο internet και αποχαύνωσης λόγω της ζέστης. Κτυπάει το κινητό και παίρνω συνοπτικά το εξής μήνυμα. Αύριο Πέμπτη βρισκόμαστε εκτάκτως, λόγω σοβαρών ''επαγγελματικών-χωροταξικών αλλαγών'' του Πέτρου.

Οι υπόλοιποι 11 ειδοποιήθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και απέμεινα εγώ τελευταίος, με έργο ναι σωστά μαντέψατε, να βρω το κατάλληλο εστιατόριο, να κάνω την κράτηση και να στείλω στην παρέα το ανάλογο συντονιστικό e-mail για την συνάντηση. Τα σκουρόφερα, τα έπαιξα, πως να το πω πιάστηκα κοιμώμενος, γιατί πρακτικά ο χρόνος αντίδρασης και συντονισμού μιας (δυσκίνητης) παρέας 12 ατόμων, ήταν μόνο λίγες ώρες. Την έλλειψη test drive για κάποιο νέο εστιατόριο, θα υποκαθιστούσαν η ενημερωμένη short list μου και οι ενθουσιώδεις κριτικές που έχουν γραφτεί κατά καιρούς στο ask4food. Μια ώρα μεστής μελέτης στο site ήταν αρκετή. Ο ''κύβος ερρίφθη'' και η τελική μου επιλογή ήταν οι ΛΕΥΚΕΣ, ένα εστιατόριο δοκιμασμένο από πολλούς σοβαρούς χρήστες του site.

24 ώρες αργότερα, άτομα 12, με κράτηση που προηγήθηκε κάτω από τις συνθήκες που περιγράφηκαν.

Ο χώρος αποτελεί μια πραγματική ''όαση'' στην πολύβουη Λ. Γαλατσίου και είναι ότι καλύτερο μπορεί να συμβεί, ανάμεσα σε ένα βενζινάδικο και μια αδιάφορη καφετέρια της σειράς. Έξω στο πεζοδρόμιο, είναι αδύνατο να φανταστείς τις εκπλήξεις που σε περιμένουν στο εσωτερικό του μαγαζιού. Ο κήπος προσεγμένος, περιποιημένος και πολυεπίπεδος, έχει ένα μαγικό χάρισμα να απομονώνει τους θαμώνες από την βαβούρα της λεωφόρου. Στον εσωτερικό χώρο στον οποίο έκανα ένα βιαστικό sneak peak, οι ίδιες ίσως και καλύτερες εντυπώσεις. Ξεχωριστές καμαρούλες, καθεμιά με το δικό της στυλ διακόσμησης, άφθονο ξύλο και πέτρα, τραπέζια και καρέκλες διαφορετικού στυλ και πολλά αντικείμενα retro και vintage αρμονικά τοποθετημένα σε γωνιές-συνθέσεις. Το μάτι δεν κουράζεται και θα αφεθεί σε ένα ευχάριστο οπτικό ταξίδι με ''άρωμα'' παλαιοπωλείου. Μεράκι, καλό γούστο, σκέρτσο και αρμονία, το end state της ''διακοσμητικής περιπλάνησής'' μου στον χώρο.

Η εξυπηρέτηση ήταν μια εξαιρετική υπόθεση νέων ατόμων, με οργάνωση, υπομονή, χαμόγελο και άφθονες επεξηγηματικές προσπάθειες, όταν το πιάτο το απαιτούσε. Χαρά στο κουράγιο της γλυκύτατης κοπελίτσας, η οποία μας ανέλαβε από την αρχή μέχρι τέλους. Να έχεις να κουμαντάρεις 12 πεινασμένους και απαιτητικούς άνδρες, δεν είναι δα και εύκολη υπόθεση. Εισέπραξα άφθονο επαγγελματισμό, κάτι το οποίο με χαροποίησε ιδιαίτερα, αφού δείχνει ότι ο ιδιοκτήτης κάνει σωστή δουλειά και στο θέμα επιλογής και κατάρτισης του προσωπικού.

Η κάρτα του menu είναι η συνέχεια των εκπλήξεων. Η κουζίνα μπορεί να είναι Ελληνική, αλλά με πλούσιες, σύγχρονες και δημιουργικές νότες. Το μεράκι και η ανησυχία του chef δηλώνουν συνεχώς ''παρών'', θέτοντας ευχάριστα διλήμματα στους πελάτες. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να μακρηγορήσω, απλά δείτε το menu τόσο στο site της επιχείρησης, όσο και στο προφίλ της εδώ στο ask4food.

Οι πεινασμένοι μαντράχαλοι, συγνώμη οι συνάδελφοι ήθελα να πω, μου την είχαν στημένη!! Μου δήλωσαν ορθά κοφτά, φίλε εσύ μας έφερες εδώ, οπότε εσύ θα διαλέξεις σαλάτες, ορεκτικά και επιδόρπια, εμείς τα κυρίως και εδώ θα σε τσεκάρουμε τι στον κόρακα γευσιγνώστης είσαι. Το homework που λέγαμε, ευτυχώς με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Δείτε τι ''θανατώσαμε'', την Άρτα, τα Γιάννενα και το λοιπό εδαφικό διαμέρισμα της Ηπείρου:

Από σαλάτες και ορεκτικά, πήραμε περίπου ένα πιάτο ανά άτομο:
-Σαλάτα Λεύκες με iceberg, ντομάτα, τριμμένο τυρί, καλαμπόκι, κοτόπουλο και μια ντελικάτη σως.

-Σαλάτα αρμύρα, με χίλια μύρια ακόμη συστατικά που δεν τα συγκράτησα, η οποία πιστεύω ότι θα μπορούσε να είναι case study για εστιατόρια μεγαλύτερου ''βεληνεκούς''. Εξαιρετική!!

-Φωλιά από κανταΐφι, γεμιστή με κιμά κοτόπουλο και γραβιέρα Αμφιλοχίας (Χ2). Εξαιρετική!!

-Κολοκυθοκεφτέδες με μους φέτας (Χ1).

-Γλειφιτζούρια από κοτόπουλο, γεμιστά με μετσοβόνε και λαχανικά και μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς (Χ1).

-Ντολμάδες αυγολέμονο με κρόκο Κοζάνης (Χ1).

-Κοντοσούβλι Μετσόβου (Χ1). Εξαιρετικό!!

-Κεφτεδάκια με άσπρη σάλτσα, κατίκι Δομοκού, ανθότυρο και θυμάρι (Χ1).

-Σούφρα του πασά, χοιρινό σε σάλτσα bbq style, ψημένο στο μαντέμι (Χ1). Εξαιρετικό!!

-Καπελάκια, γεμιστά ζυμαρικά, σε σως pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας (Χ1). Εξαιρετικό!!

-Πατάτες τηγανιτές με τυρί (Χ1).

Από κυρίως πήραμε ένα πιάτο ανά δύο άτομα:

-Φιλέτο κοτόπουλο (Χ1).

-Σπαλομπριζόλα περί τα 900gr (X1). Σε ''έκταση'' ήταν ένα στρέμμα παρά κάτι ψιλά!!

-Κριθαρότο με σάλτσα ψητού, πεκορίνο Αμφιλοχίας και μπουκίτσες από μοσχάρι (Χ2). Εξαιρετικό!!

-Κοτόπουλο Παρνασσού με κασέρι, μέσα σε χωριάτικο φύλλο, ένας πραγματικός ''γίγαντας'' (Χ1).

-Ψαρονέφρι γεμιστό με χαλούμι, φιστίκια Αιγίνης, με πέστο ντομάτας και πουρέ πατάτας (Χ1). Εξαιρετικό!!

Από επιδόρπια πήραμε ένα πιάτο ανά τρία άτομα:
-Σούπα σοκολάτας με παγωτό (Χ1), Cheesecake με φρούτα του δάσους (Χ1), Σουφλέ σοκολάτας (Χ1) και Mille feuille (Χ1).

-Χύμα λευκό, κόκκινο και ροζέ κρασί, τα οποίο ήταν αποδεκτά.

Δοκίμασα σχεδόν όλα τα ορεκτικά-σαλάτες-επιδόρπια και περίπου τα μισά από τα κυρίως πιάτα. Η ποιότητα και το food styling κυμαίνονται από πολύ καλά, έως και εξαιρετικά στις περισσότερες περιπτώσεις. Δεν θέλει και πολύ για να καταλάβει κανείς ότι η κουζίνα ''το έχει'' και ότι η επιχείρηση δεν κάνει τσιγκουνιές στην ποιότητα και την ποσότητα.

Check please.
Στα 235€ με απόδειξη. Η επιχείρηση πολύ ευγενικά, αν και δεν ήταν υποχρεωμένη λόγω του υπεράριθμου της παρέας, μας προσέφερε την έκπτωση του 20% της κάρτας του Αθηνοράματος, που διέθεταν κάποιοι εκ των συνδαιτυμόνων. Ακόμη και χωρίς την έκπτωση, το VFM είναι εντυπωσιακό, δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάποια περαιτέρω επεξήγηση.

Κατέληξα ότι:
Για να πω την αμαρτία μου δεν το περίμενα. Ήμουν βεβαίως πολύ θετικά προϊδεασμένος από τις κριτικές των φίλων καλοφαγάδων που προηγήθηκαν, αλλά δεν περίμενα ότι οι ΛΕΥΚΕΣ, σε ένα τόσο ''άχαρο'' σημείο στο Γαλάτσι, παίζουν στο top level, πάντα στο είδος και το επίπεδο τους. Από την εγγραφή μου στο site, προσπαθώ να μην χειρίζομαι το straight 4 σαν το πασατέμπο, σκορπώντας το δεξιά και αριστερά σε εστιατόρια που δεν το αξίζουν. Είναι μόλις το τέταρτο που βάζω και το κάνω μετά από σοβαρή σκέψη και με όλη μου την καρδιά. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία από όλες τις απόψεις και είμαι βέβαιος ότι οι συνάδελφοι το καταευχαριστήθηκαν.

Υ. Γ Δεν έχω απολύτως καμία πρόθεση ή ανάγκη να ''χαϊδέψω αυτιά'', αλλά η επιβεβαίωση της όποιας προσωπικής προσπάθειας, μελέτης και εμπιστοσύνης προς άλλους χρήστες έχω καταβάλει εδώ στο site, ήρθε όταν κατά την αναχώρηση από τις ΛΕΥΚΕΣ, 5 με 6 συνάδελφοι με ρώτησαν. ''Πως το είπες εκείνο το site με τα εστιατόρια στο οποίο είσαι μέλος;''. Να είστε καλά φίλοι μου, ραντεβού το φθινόπωρο, αυτή την πιο φορά πιο οργανωμένα, με νέα γαστρονομική έκπληξη που σας ετοιμάζω και η οποία ήδη έχει δοκιμαστεί επιτυχώς τρεις φορές. Είμαι βέβαιος ότι και εκεί θα γραφεί ''γαστρονομικό πεδίο δόξης λαμπρό'', αλλά φοβάμαι ότι κατά την αναχώρησή μας, θα χρειαστούμε γερανοφόρο. Ίσως και την μηνιαία παραγωγή, γνωστού ανθρακούχου νερού της Β. Ελλάδας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Απρ
03
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Το Γαλάτσι δεν φημίζεται για τα μαγαζιά του. Οι επιλογές σε φαγητό και ποτό στην περιοχή είναι περιορισμένες. Αλλά από παλιά υπήρχαν 3-4 μαγαζιά (εστιατόρια και μπαρ) που ήταν πολύ χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα γνωστά όχι μόνο στους κατοίκους της περιοχής αλλα και σε άλλο κόσμο, που ερχόταν ακόμη και από μακριά για να τα τιμήσει. Τα 2 από τα 3-4 αυτά μαγαζιά, βρίσκονταν στον ίδιο δρόμο, την Λεωφόρο Γαλατσίου.

Οι λεύκες που παραμένουν σταθερές, εκεί και το kibubu, που δυστυχώς μας άφησε (RIP) και άντε τώρα να βρεις μπαράκι με cult χώρο και ωραίες μουσικές που να σερβίρει φθηνά ποτά και να κερνάει ένα σωρό συνοδευτικά μαζί με το ποτό (από κρακεράκια, πατατάκια κλπ. μέχρι λουκανικάκια). Αχ, παλιές καλές εποχές!

Στις λεύκες πρωτοπήγα το μακρινό 2007.. Ο φίλος μου που ήξερε καλά την περιοχή, επέμενε να με πάει σε ένα μαγαζί στα μέρη του που θα μου άρεσε πολύ.
Τι θυμάμαι απ' αυτή την επίσκεψη? Την υπέροχη αυλή (καλοκαίρι γαρ), τις μεγάλες μερίδες και ένα γλυκό με μπανάνα και μπισκότο. Ξαναπήγα στις λεύκες μια-δυο φορές μέχρι και το 2008 αλλά μετά ποτέ ξανά. Ο λόγος? Πέραν των κλασικών, ότι δηλ. δύσκολα κολλάω με μαγαζιά και ότι βαριέμαι εύκολα και δεν θέλω να πηγαίνω όλο στα ίδια και τα ίδια, αλλά να δοκιμάζω διαρκώς νέα μαγαζιά (είμαι άστατη στο θέμα του φαγητού, τι να κάνουμε?), θυμάμαι ότι υπήρχαν και δύο έξτρα λόγοι. Ότι η κουζίνα στις λεύκες ήταν εν τέλει κάπως βαριά για τα γούστα μου, ενώ οι μεγάλες ποσότητες των πιάτων σε συνδυασμό με τις σχετικά τσιμπημένες τιμές δεν ευνοούσαν την επιλογή πολλών πιάτων και σε ανάγκαζαν να περιοριστείς κάπως σε λιγότερα.

Τα χρόνια περνάνε και περνάμε και εμείς σταθερά έξω από τις λεύκες πολύ συχνά. Και όλο και συζητάμε και λέμε τι να γίνεται με το μαγαζί? Μήπως έχει παρακμάσει? Λες να 'χει ακόμα κόσμο? Και μετά βλέπουμε και κάποιες κριτικές εδώ και με τα πολλά το πήραμε απόφαση.

Κυριακή μεσημέρι, μέρα με ωραία λιακάδα, μετά από βολτούλα στο άλσος Βεϊκου και άνευ κρατήσεως, περί τις 16:00, φθάνουμε αρκετά πεινασμένοι στις λεύκες. Κόσμος έξω, κόσμος στην είσοδο, ένα άγχος μας πιάνει. Η αυλή δεν είχε στηθεί ακόμα, παρα το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός, έτσι προχωράμε στα ενδότερα.
Το μαγαζί σχεδόν γεμάτο, αλλά βρήκαν ένα μικρό τραπεζάκι σε μια γωνιά και μας βόλεψαν και εμάς.

Ο χώρος: Δεδομένου ότι όλες τις προηγούμενες φορές είχαμε κάτσει στην αυλή, δεν είχα καλή εικόνα του εσωτερικού χώρου, τον οποίο είχα θαυμάσει μόνο κατά την διαδρομή από και προς την τουαλέτα. Ε, τώρα τον είδαμε καλά τον χώρο και τον ευχαριστηθήκαμε. Και παραμένει άψογος, προφανώς έχει γίνει και κάποια ανακαίνιση. Ο χώρος με βεβαιότητα μπορώ να πω πως είναι το δυνατό χαρτί του μαγαζιού (μέσα και έξω). Ο εσωτερικός είναι πανέμορφος, με ξύλο στο ταβάνι και πέτρα στους τοίχους και ένα σωρό λεπτομέρειες κρεμασμένες στους τοίχους (παλιά αντικείμενα κυρίως, παλιές συσκευές).

Ζεστός και ωραίος χώρος, κάπως "σκοτεινός" από την μία πλευρά που δεν έχει παράθυρο, αλλά η άλλη πλευρά νομίζω πως ανήκει στους καπνίζοντες και είναι πιο φωτεινή. Το κελάρι, για το οποίο κατεβαίνεις λίγα σκαλάκια, είχε και εκεί λίγα τραπέζια. Οι τουαλέτες περιποιημένες και καθαρές.

2 αρνητικά έχω να σημειώσω μόνο:
-τις μυρωδιές από την κουζίνα, που έφθαναν τουλάχιστον στο σημείο που ήταν το δικό μας τραπέζι, με αποτέλεσμα να πάρουμε μια essence..
-την βαβούρα από τον κόσμο και κυρίως από τις μεγάλες παρέες στα γύρω τραπέζια, η οποία καλυπτε εντελώς την μουσική.
Αλλά για να είμαι και δίκαιη, αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στην ομορφιά του χώρου.

Η εξυπηρέτηση: για εμένα αυτό είναι το πιο αδύναμο σημείο του μαγαζιού. Και εξηγούμαι, αναφέροντας σας 3 χαρακτηριστικά περιστατικά.
1. Όταν κάτσαμε στο τραπέζι, έσπευσαν να μας φέρουν μπουκάλι με εμφιαλωμένο νερό, χωρίς να ρωτήσουν - όπως είθισται πλέον στην συντριπτική πλειοψηφία των μαγαζιών - αν θέλουμε εμφιαλωμένο νερό ή βρύσης. Όταν είδα λοιπόν την κοπέλα να κατευθύνεται προς το μέρος μας με το εμφιαλωμένο, της ζήτησα ευγενικά αν γινόταν να μας το αντικαταστήσει με βρύσης. Το δέχτηκε - δεν είχε άλλωστε ακόμη ανοίξει το μπουκάλι - πλην όμως άφησε να φανεί η δυσαρέσκειά της, λες και ζητήσαμε δηλαδή κάτι εντελώς παράλογο ή σαν να την κουράζαμε άδικα.

2. Άλλη σαλάτα παραγγείλαμε και άλλη μας έφεραν. Συγκεκριμένα παραγγείλαμε μια σαλάτα εκ του καταλόγου (την εναλλακτική) και μας έφεραν μια σαλάτα από τα πιάτα ημέρας, τα οποία μας είχαν παρουσιάσει προφορικά. Αποφασίσαμε να μην δώσουμε την σαλάτα πίσω, δεδομένου ότι αργήσαμε να καταλάβουμε το λάθος, είχαμε ήδη σερβίρει στα πιάτα μας και φοβηθήκαμε πως πιθανόν η ίδια σαλάτα να σερβιριζόταν όπως ακριβώς ήταν σε άλλο τραπέζι. Σε κάθε περίπτωση στο λογαριασμό είχε γραφτεί η λάθος σαλάτα δηλαδή αυτή που μας έφεραν, πράγμα που με κάνει να πιστεύω ότι το λάθος έγινε από την κοπέλα κατά την λήψη της παραγγελίας.

3. Όταν ζητήσαμε τον λογαριασμό, μας έφεραν έναν λογαριασμό που δεν ήταν ο δικός μας. Όπως αποδείχτηκε μετά ήταν του δίπλα τραπεζιού και ήταν μικρότερος από τον δικό μας. Όταν τους φωνάξαμε και το επισημάναμε, αντι για συγνώμη κλπ., το αντιμετώπισαν με χαβαλέ του τύπου είπαν στο διπλα τραπέζι ότι θέλαμε να τους κεράσουμε!!! Είμαι περίεργη αν πληρώναμε αυτόν τον λογαριασμό αντί για τον δικό μας και φεύγαμε, πόση όρεξη για χαβαλέ θα είχαν μετά..

Συνήθως δείχνω μεγάλη κατανόηση στο θέμα της εξυπηρέτησης και ειδικά όταν τα μαγαζιά έχουν πολύ κόσμο, ενώ είμαι και αρκετά επιεικής στην βαθμολογία μου, εδώ όμως δεν νομίζω πως είναι τέτοια περίπτωση. Το προσωπικό είναι αρκετό για να εξυπηρετήσει τον κόσμο που συρρέει και τα λάθη που έγιναν ήταν όχι 1 αλλά 3.

Το φαγητό: ο κατάλογος έχει αρκετές επιλογές είναι η αλήθεια, ενδιαφέρουσες, που μου κίνησαν την περιέργεια. Όμως, αφενός τα ορεκτικά που είναι πολλά στον κατάλογο, με μπέρδεψαν ελαφρως, γιατί ειδικά κάποια απ' αυτά μου φαίνονταν πιο πολύ σαν κυρίως πιάτα. Μπιφτεκάκια παραδείγματος χάριν για ορεκτικό, δύσκολα θα επέλεγα, ή κοντοσούβλι ή συκώτι. Αφετέρου παρατήρησα μια τάση προς την χρήση πολλών υλικών σε κάθε πιάτο και συγκεκριμένα μου δόθηκε η εντυπωση διαβάζοντάς τα τουλάχιστον, ότι κάποια απ' αυτά θα παραήταν βαριά. Δηλαδή, πολύ πανάρισμα, πολύ τηγάνισμα, πολύ φύλλο (με μέσα του κοτόπουλο ή κιμά) και χρήση σαλτσών. Προσωπικά, έχω μια προτίμηση στα λίγο πιο απλά και λίγο πιο λιτά, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν τρώω και τα πιο περίπλοκα, απλά προτιμώ να μην είναι παραφορτωμένα τα φαγητά ώστε να μην με βαραινουν μετά.

Η παραγγελία μας (2 άτομα): μετά από σκέψη, αποφασίσαμε να μοιραστούμε ένα κυρίως πιάτο μόνο και να πάρουμε επίσης μια σαλάτα και ένα ορεκτικό. Καλή η επιλογή μας, είδα άλλωστε και στα γύρω τραπέζια να παίζουν πολύ με ορεκτικά, αντί για κυρίως, πράγμα λογικό και επόμενο αφού όπως προείπα δεν ήταν όλα τα ορεκτικά ακριβώς ορεκτικά (αυτό αφορά και τις τιμές τους! ).

-Σαλάτα εναλλακτική παραγγείλαμε, σαλάτα ημέρας φάγαμε =>Πλούσια, με πρασινάδα, κολοκύθα, κολοκυθάκι και δεν θυμάμαι τι άλλο. Νόστιμη πολύ και πλούσια.

-Πικάνια ψημένη σε κενό αερος πάνω σε κρέμα τομιναμπούρ => αυτό να σκεφτείτε πως ήταν το ορεκτικό. Πολύ νόστιμο πιάτο, δεν το περίμενα να πω την αλήθεια τόσο νόστιμο. Σωστά ψημένο, σωστά κομμένο το κρέας και σερβιρισμένο. Λιτό στήσιμο πιάτου και η ποσότητα με δεδομένη την τιμή και το ότι επρόκειτο για ορεκτικό ήταν καλή.

-Ριζότο με λεμόνι και πούδρα καφέ, με κοτολέτα χοιρινή και σπαράγγια => πιάτο ημέρας και αυτό. Πολύ καλό, θα το θέλαμε σε λιγο μεγαλύτερη ποσότητα βέβαια, μιας και το πιάτο μέσα στο οποίο σερβιρίστηκε ήταν τεράστιο.

-1 Μπύρα και 1 ανθρακούχο νερό 50ml.

Ψωμί προσγειώθηκε στο τραπέζι μας, χοντροκομμένο μέσα σε σακουλίτσα χάρτινη, λίγο μετά την άφιξη της σαλάτας. Μαζί με ελιές και με μια σως σαν πάστα ελιάς αλλά πιο ρευστή.

Για το νερό τα γραψα και παραπάνω.

Κέρασμα στο τέλος σορμπέ λεμόνι σε ποτηράκι, ωραία κίνηση, ωραίο κλείσιμο!

vfm=> Για τα παραπάνω ο λογαριασμός ανήλθε στα 40.60 ευρώ. Νομίζω πρέπει να γίνει μια μείωση τιμών, ιδίως στα ορεκτικά, που κινούνται στην πλειοψηφία τους μεταξύ 7.50-9.50 ευρώ. Αν είχαμε παραγγείλει ακόμη ένα ορεκτικό ή αν είχαμε παραγγείλει γλυκό ή αν είχαμε πιεί κρασάκι ας πούμε, ο λογαριασμός θα ανέβαινε κι άλλο. Αναγκαστήκαμε να περιοριστούμε λόγω και του ότι ήμασταν μόνο δύο άτομα.

Αν θα ξαναπάω? Αν τύχει πάλι, ναι, γιατί όχι? Αλλά σίγουρα όχι άμεσα. Όσοι όμως δεν έχετε πάει, να πάτε, για να δείτε το χώρο και για κάνετε μια δοκιμή..

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Σεπ
03
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
26-36

Άρτι αφιχθείσα από Ικαρία, κινούμενη ακόμα στους ρυθμούς του νησιού, αποφάσισα να αρχίσω να μπαίνω στο Αθηναϊκό-Σεπτεμβριανό-τα κεφάλια μέσα κλίμα και θεωρώ ότι δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να γράψω την κριτική μου, που την χρώσταγα άλλωστε, για την επίσκεψη μας στις Λεύκες, η οποία έλαβε χώρα στις 14/7 και συνέπεσε με τα γενέθλια της μικρής μας.

Οι Λεύκες, λοιπόν, είναι ένα μαγαζί στο οποίο ήμουν σίγουρη ότι θα φάω εξαιρετικά. Οι τόσες κριτικές από χρήστες που εμπιστεύομαι και ειδικότερα του αγαπημένου PONTIKIOU, δεν άφηναν καμιά αμφιβολία για αυτό. Παρόλα αυτά κάτι με κρατούσε. Δόξα τω Θεώ, όμως, το αγαπημένο παρεάκι, που απαρτίζεται από ανθρώπους των οποίων τη γνώμη τιμώ, καθότι ρέκτες της γαστρονομίας, έκλεισε τραπέζι και έτσι βρεθήκαμε, μεγάλη παρέα, ένα ζεστό βράδυ του Ιουλίου.

Παρόλο που το εστιατόριο βρίσκεται πάνω στη Λ. Γαλατσίου και, εξωτερικά, τίποτα δε σε προειδεάζει για αυτό που θα συναντήσεις, μόλις διαβείς την πόρτα του, μπαίνεις σε ένα μαγικό, κουκλίστικο χώρο. Μια αυλή τόσο όμορφα διαμορφωμένη με φυτά, γωνίτσες, καταπληκτικό φωτισμό, στιβαρά ξύλινα έπιπλα, που πραγματικά νομίζεις ότι είσαι μόνος σου. Ακόμα κι αν το φαγητό δεν ήταν τόσο καλό, θα άξιζε να το επισκεφθεί κανείς μόνο και μόνο για τον χώρο του. Στα προσεχή σχέδια μου περιλαμβάνεται, οπωσδήποτε, επίσκεψη στις Λεύκες, τα Χριστούγεννα, που μαθαίνω ότι είναι ονειρικά.

Ειδική αναφορά, ας μου επιτραπεί να κάνω στα σκεύη που σερβίρονται τα εδέσματα. Πραγματικά μοναδικά. Το καθένα μια ξεχωριστή πινελιά, η μικρογραφία του πάγκου του χασάπη, ας πούμε, στο κοντοσούβλι, το ξύλινο κολιέ πάνω στο οποίο ακούμπησαν τα καυτά καπελάκια, όλα μα όλα ήταν τόσο χαριτωμένα και παιχνιδιάρικα, που άξιζαν φωτογράφησης.

Η εξυπηρέτηση υπήρξε επίσης αντάξια του μαγαζιού και του χώρου. Οι περιποιητές μας ήταν άψογα ενημερωμένοι για τα υλικά και τον τρόπο παρασκευής του κάθε πιάτου, ταχύτατοι και ευγενέστατοι. Ίσως λίγο αποστασιοποιημένοι αλλά πάλι μπορεί να είναι και η ιδέα μου.

Και ας έρθουμε τώρα στο βασικό κεφάλαιο ενός εστιατορίου που είναι, φυσικά, το φαγητό. Θα μου επιτρέψετε να παρεκκλίνω της προσφιλούς τακτικής μου αναφέροντας ένα ένα όλα τα πιάτα που πήραμε. Σαν μεγάλη παρέα είχαμε το πλεονέκτημα να δοκιμάσουμε σχεδόν όλον τον κατάλογο, ο οποίος αλλάζει συχνά, από ότι κατάλαβα.

Οφείλω να πω πως ότι κι αν δοκίμασα εκείνο το βράδυ, μου άρεσε. Σίγουρα κάποια πιο πολύ και άλλα λιγότερο, πάντως αστοχία στο μαγείρεμα ή στα υλικά, για μένα δεν υπήρξε.

- Ευφάνταστες σαλάτες, δροσερές και πλούσιες. Αξέχαστη αυτή της ημέρας με έναν απίστευτό συνδυασμό υλικών από φασολάκια μέχρι νεκταρίνια που μπορεί να ξενίζει αλλά το αποτέλεσμα ήταν απλά εξαιρετικό.

- Ορεκτικά που ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο με τα καπελάκια να ξεχωρίζουν, όπου καπελάκια είναι χειροποίητα ραβιόλια γεμιστά με τρίμμα πατάτας, peperoncini και λάδι τρούφας. Πιάτο γήινης νοστιμιάς και απίστευτης ελαφράδας, γιουβαρλάκια γαλοπούλας, όπως δεν τα έχετε ξαναφάει, σούφρα του πασά, γλυκοκαυτερό, sui generis, πιάτο, ντολμαδάκια που θα στεκόντουσαν επάξια σε σουσάδικο, κοντοσούβλι, τόσο παραδοσιακό και συνάμα τόσο διαφορετικό..... και.... και... και....!

- Κύρια πιάτα, όχι ατελείωτα, αλλά σίγουρα θα βρείτε αυτό που θα σας κινήσει το ενδιαφέρον. Εξαιρετική πρώτη ύλη στο κρέας, σταυλίσια τεράστια και ζουμερή, ευφάνταστες, αέρινες γαρνιτούρες, συνδυασμοί, όπως το κοτόπουλο Παρνασσού, που ενώ φαίνονται too much, αποδεικνύονται ανέλπιστα ισορροπημένοι και ελαφρείς.

- Γλυκά! Από τις σπάνιες περιπτώσεις που στέκονται ισάξια δίπλα στα φαγητά. Μου έχει τύχει σε καλά εστιατόρια το γλυκό να είναι απλώς αποδεκτό ή και αδιάφορο. Εδώ ολοκληρώνει με ένα θεαματικό κρεσέντο τη γευστική πανδαισία που έχει προηγηθεί. Δοκιμάστε όποιο σας κάνει κλικ και είμαι σίγουρη ότι θα το απολαύσετε.

Τώρα όσον αφορά το ακανθώδες ζήτημα του vmf σίγουρα δεν είναι φθηνό μαγαζί αλλά όχι και απαγορευτικό! Κρατήστε στα υπόψη σας ότι οι μερίδες είναι γενναιόδωρες οπότε μπορείτε να μοιραστείτε το κυρίως και το γλυκό. Νομίζω ότι ένα ζευγάρι θα είναι πλήρες με 50-55 ευρώ, έχοντας δοκιμάσει πιάτα που ενώ πατούν σε οικείες συνταγές, έχουν ένα twist, μια τσαχπινιά, αυτό το κάτι, που σε κάνει να δεις τη γαστρονομική μας παράδοση με άλλο μάτι.

Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ στη μικρή μου να είναι όλη της η ζωή σαν τη βραδιά των γενεθλίων της. Σε ήρεμο και πανέμορφο περιβάλλον, περιστοιχισμένη από ενδιαφέροντες ανθρώπους, με νόστιμα αλλά όχι συνηθισμένα φαγητά, γλυκό επίλογο και να φέγγει απαλά όπως το κεράκι που είχε πάνω το γλυκό της!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιαν
13
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Πάλι οι θετικές κριτικές των φίλων του ask4food με οδήγησαν σε ένα νέο για μένα κατάστημα. Παρότι οι τιμές του καταστήματος φαίνονταν ότι ήταν ελαφρώς πάνω από τα όρια μου εντούτοις τόλμησα την επίσκεψη. Το μαγαζί είναι σε κεντρικό δρόμο και η στάθμευση είναι μάλλον δύσκολη. Ίσως να είναι πιο εύκολη από την άλλη πλευρά της Γαλατσίου. Πήγαμε Τρίτη 22/12 και για να είμαι ειλικρινής δεν πίστευα ότι θα χρειαζόταν να κάνω κράτηση. Ευτυχώς που το έκανα γιατί θα έμενα με τη χαρά.

Ο κατάλογος είναι σχετικά μικρός, και τα πιάτα όλο και κάτι σου θυμίζουν αλλά δεν είναι ακριβώς αυτό που έχεις συνηθίσει. Ενώ τελικά έρχεσαι να φας σε ταβέρνα μάλλον τρως σε ένα εστιατόριο που ξέρει να κάνει πιάτα που προσφέρουν ιδιαίτερες γεύσεις και σίγουρα έρχονται σε σκεύη που δεν έχεις ξαναδεί σε εστιατόριο.

Στην αρχή έρχεται ψωμί σε μια θήκη/ψωμιέρα με μικρές ελιές σε βάζο και πατέ ελιάς.
Τις σαλάτες τις προσπεράσαμε και πήγαμε σε ορεκτικά/κυρίως. Οπότε γευτήκαμε:

-Καπελάκια, που ήταν σαν γεμιστά ραβιόλια με χοιρινό και τυρί με απίστευτη σος πεκορίνο και με άρωμα τρούφας. Μερίδα με τα όλα της.

-Μανιτάρια ογκρατέν. Μανιτάρια, μπέικον τυρί, κρέμα, Κόλαση γεύσεις αλλά βαρύ πιάτο.

-Κοντοσούβλι. Είναι το μόνο πιάτο που έρχεται αυτό που νομίζεις. Εξαιρετικής γεύσης.

-Ψαρονέφρι γεμιστό (χαλούμι, φυστίκια), περιχυμένο με μια ωραία σάλτσα, συνοδεία πουρέ που είχε 3 στάλες από χυμό (?) πατζαριού. Το πιάτο ακόμα και για μένα που έχω δυσχρωματοψία ήταν μια πανδαισία χρωμάτων. Είχε τρία μεγάλα γεμιστά κομμάτια και παρότι ήρθε τελευταίο και είχαμε φουσκώσει το "καταφέραμε".

Συνοδεύσαμε το γεύμα με χύμα λευκό κρασί.

Για το τέλος ήρθε κέρασμα κάτι σαν γρανίτα/σορμπέ λεμονιού. Εδώ ήταν και το μοναδικό φάουλ της βραδυάς. Το ποτηράκι ήταν πολύ στενό, η γρανίτα πολύ παγωμένη και άρα το περιεχόμενο δεν πινόταν (δεν κατέβαινε από το ποτήρι). Το τι δοκίμασα δε λέγεται. Προσπάθησα να το φτάσω με τη γλώσσα (με την καλή έννοια), να το ζεστάνω με τα χέρια μου, το γύρισα ανάποδα, το χτύηαγα στον πάτο, τίποτα αυτό. Ακίνητο. Μετά από περίπου 10 λεπτά κάτι έγινε αλλά το μισό έμεινε στο ποτήρι. Η γυναίκα μου, που δεν εφάρμοσε τις μεθόδους μου, δεν το
δοκίμασε.

Γενικά οι γεύσεις ήταν άριστες ενώ οι μερίδες μεγάλες. Ίσως για 2 άτομα, να αντιστοιχούν 3 πιάτα.

Εξυπηρέτηση: service γρήγορo (πολύ γρήγορο), εξυπηρετικό και ευγενικό. Ίσως λίγο (μια νότα) επιτηδευμένο.

Χώρος:
Καθίσαμε σε χώρο μη καπνιζόντων. Τα τραπεζάκια, όταν το κατάστημα γέμισε, έδειξαν ότι είναι κοντά το ένα στο άλλο. Επειδή ήταν γιορτές, ο χώρος ήταν στολισμένος. Οταν λέμε στολισμένος εννοούμε υπερπαραγωγή. Δημιουργούσε πάντως για ευχάριστη διάθεση. Όμως και χωρίς το στολισμό ο χώρος ήταν ιδαίτερος (περισσότερα την επόμενη φορά που θα πάω).

Τιμές:
Μεγάλη κουβέντα. Για τα παραπάνω 51 ευρώ. Εάν παίρναμε ένα πιάτο λιγότερο (όπως θα έπρεπε με βάση την ποσότητα) θα είμασταν στα 40+. Πάντως άξιζε και τα 50.

Μια άριστη επιλογή.

Πρόταση: Καπελάκια, Ψαρονέφρι γεμιστό.