ΛΕΥΚΕΣ

Μοντέρνα κουζίνα

  Πυθαγόρα 1 & Λ. Γαλατσίου, Γαλάτσι [Χάρτης]
  210 2924458

Περιγραφή
Παραδοσιακή ελληνική κουζίνα αλλά και διάφορες πρωτοτυπίες.
Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη έως Σάββατο 14:00 - 01:00 Κυριακή 13:00 - 00:00 Δευτέρα κλειστά
Παροχές:
Δέχεται κρατήσεις Έχει δίκτυο Wifi Take away


Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιουν
10
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Γιατί Λεύκες;; Γιατί έτσι μας αρέσει.

Γιατί 15 χρόνια που το επισκέπτομαι… έχει σταθερή πορεία στην Άριστη ποιότητα (πιο σταθερή δεν γίνεται), και Ανοδική πορεία σε όλους τους υπόλοιπους τομείς.

Γιατί θα τραπεζώσω φίλους, πελάτες, συνεργάτες, συγγενείς, αμόρε και θα με βγάλει ασπροπρόσωπη. Γιατί θα πάω και casual θα πάω και κυριλέ.

Γιατί θα περάσω το κατώφλι και θα ξεχάσω πως βρίσκομαι στην Αθήνα και μάλιστα στην πολύβουη Γαλατσίου. Γιατί πιο μαγικά στολισμένα Χριστούγεννα δεν έχω κάνει πουθενά αλλού. Γιατί πιο φροντισμένη και κατάφυτη αυλή δεν έχω δει. Γιατί πιο γουστόζικο και ζεστό εσωτερικό χώρο επίσης δεν έχω δει και γιατί κάθε φορά που θα κάνω επίσκεψη, θα έχει άλλα σερβίτσια, άλλα διακοσμητικά στοιχεία, αλλαγές στον χώρο, στα τραπεζοκαθίσματα, στην αυλή, στις τουαλέτες … ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Γιατί είναι προσεγμένη και η παραμικρή λεπτομέρεια. Από τις τέλειες ποδιές με τη δερμάτινη λεπτομέρεια και τα μπλουζάκια του προσωπικού στην εξυπηρέτηση, μέχρι τις χαρτοπετσέτες που είναι σαν πετσέτες και σε μέγεθος και σε ποιότητα, κι όχι σαν λιλιπούτεια κομμάτια γυαλόχαρτου που δεν φτάνει να σκουπίσεις ούτε το πάνω χείλος σου.

Για τα μαχαίρια που κόβουν και τα πιρούνια που θα έρθουν σε φακελάκι με το λογότυπό τους, για τις περίεργες μποτίλιες και τα ποτήρια, για τα πρωτότυπα σκεύη και τα πιάτα, ακόμα και για τις οδοντογλυφίδες που θα ζητήσεις και θα έρθουν σε κουτάκι σαν σπιρτόκουτο -πάλι με το λογότυπό τους- το οποίο θα βάλεις στην τσάντα σου μετά, για να τις έχεις στο επόμενο εστιατόριο που θα πας. γιατί εκεί αυτές που θα σου φέρουν θα σπάσουν οι μισές στα δόντια σου.

Για το κοφίνι με το υπέροχο ψωμί και το καλωσόρισμα που χρεώνεται... κι ό, τι και να πει κανείς πάνω σ'αυτό θα έχει δίκιο, αλλά δε μπορώ να το “χρεώσω” σε καμία ντομάτα, γιατί με όλα τα προαναφερθέντα και μ’ αυτά που θ’ ακολουθήσουν απλά μ’ έχουν κερδίσει “xθες” οπότε κάνω οικειοθελώς και εσκεμμένα τουμπεκί.

Γιατί η εξυπηρέτηση είναι πάντα ΑΨΟΓΗ και ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΗ για τα πάντα, κι αν κάτι τύχει και ξεφύγει (γιατί άνθρωποι είναι), σπεύδουν αμέσως να το διευκρινίσουν. Γιατί ξέρουν πώς να στήσουν τα πιάτα στο τραπέζι ώστε να χωρέσουν όλα, γιατί ξέρουν τα πάντα από μια σειρά πιάτων, ορεκτικών και σαλάτων ημέρας, από τα συστατικά μέχρι τον τρόπο παρασκευής τους. Γιατί ρωτάνε αν θέλουμε να μας φέρουν καθαρό πιάτο πριν προχωρήσουμε στα κυρίως και μας έχουν καλομάθει.

Γιατί η παραγγελία θα ξεφύγει πάντα με μας και θα μας σταματήσουν. Κι αν όχι; Γιατί δεν σταματάμε κι εύκολα… θα πάρουμε ένα πακετάκι που κι αυτό θα είναι το πιο προσεγμένο που έχουμε πάρει ποτέ από εστιατόριο, στην όμορφη χάρτινη σακουλίτσα με την επωνυμία τους. Και το φαγητό του πακέτου;; Θα τρώγεται με την ίδια μη σας πω και μεγαλύτερη ευχαρίστηση και την επόμενη μέρα, γιατί δεν είναι σκουπίδια είναι ποιότητα. Ακόμα και το ριζότο του τρώγεται την επόμενη.

Γιατί ο κατάλογος έχει βασικούς παίχτες, αναπληρωματικούς και guest star ανάλογα με την εποχή. Γιατί ναι… κάποιοι φίλοι ισχυρίζονται ότι έχει βαριά κουζίνα, και πράγματι έχει… αλλά όπως και να’ χει τη λατρεύω. Γιατί ό, τι και να φάω θα είναι ίδιο ακριβώς ή και καλύτερο από την προηγούμενη φορά. Χειρότερο αποκλείεται. Γιατί θα μας ρωτήσουν αν θέλουμε βρύσης ή εμφιαλωμένο νερό και θα μας το φέρουν στην πιο όμορφη μποτίλια. Γιατί έχει κόκα κόλα κουτάκι κι όχι μπουκάλι. Γιατί έχει πλέον και ξυλόφουρνο… και οτιδήποτε βγει από κει… τα σπάει!

Γιατί έχει τα ωραιότερα και τα περισσότερα γλυκά καταλόγου απ’ οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο και θα φάω δύο το λιγότερο (με διμελή παρέα) και 4-5 με μεγαλύτερη παρέα. Πράγμα που σημαίνει πως έχω δοκιμάσει τα περισσότερα.

Τι να πρωτοαναλύσω; Θα μιλήσω για την τελευταία μου επίσκεψη Σάββατο 3/6/2017 (3 άτομα)

- Ψωμάκι στο καλάθι χ 1,60€

Πρέπει να έρχεται χωρίς πλάκα ενάμιση κιλό φρεσκοζυμωμένο ψωμί σε τρεις τουλάχιστον παραλλαγές. Το ένα είχε κρεμμύδι καραμελωμένο, το άλλο πολύσπορο και το άλλο με ελιές. Βγάζεις βδομάδα σίγουρα με δαύτο.

- Το καλωσόρισμα που έλεγα συμπεριλαμβάνεται στην ίδια τιμή με το ψωμί, ένα αλοιφώδες γιαουρτοτύρι τύπου γαλοτύρι να πω; Εξαιρετικό και άκρως απαραίτητο για τα δύο κομμάτια έξτρα πικάντικου μαλακού αλλαντικού που συνοδεύει ώστε να σβήνει την διαολεμένη κάψα (δεν θυμάμαι πως το λένε παρότι το έχω φάει ουκ ολίγες φορές)

- Πεϊνιρλί από τον ξυλόφουρνο 7,90€

Υποκλίνομαι! Αυτό δεν ήταν πεϊνιρλί, αυτό ήταν πίνακας ζωγραφικής! Τέλεια ψημένο ζυμάρι, στεγνό, τραγανό απ’ έξω και μαλακό μέσα. Γαλοτύρι μέσα που μόλις κόπηκε ξεχείλιζε από παντού και Λόντζα Μυτιλήνης εξαιρετικό αλλαντικό που θεωρώ ανώτερο από προσούτο… με συνοδεία κενέλ κιμά. Δεν υπάρχουν λόγια να το περιγράψω… θα το αδικήσω πραγματικά. Απλά δοκιμάστε το.

- Καπελάκια χ 9,30€

Δεν υπάρχει περίπτωση να πάω στις Λεύκες και να μην πάρω αυτό το πιάτο. Προφανώς όχι μόνο εγώ, διαφορετικά δεν θα το είχαν τόσο καιρό στο βασικό μενού. Γεμιστό ζυμαρικό με πανσέτα, γραβιέρα, τρίμμα πατάτας μέσα σε πέστο pepperoncino και λάδι τρούφας Γρεβενών. Από πάνω πούδρα μπέικον αν θυμάμαι σωστά. Απλά ε-ξ-α-ι-ρ-ε-τ-ι-κ-ο.

- Κεμπάπ κότας με πουρέ καλαμποκιού χ 9,10€

Νέα είσοδος στα ορεκτικά που μου άρεσε πολύ. Ξεχάστε το σχήμα και το μέγεθος των συνηθισμένων κεμπάπ. Έρχεται ένα μεγάλο στρογγυλό κομμάτι από κοτοκιμά, σαν ροδάκινο σε μέγεθος, ζουμερότατο, λουσμένο με λιωμένη μοτσαρέλα από πάνω και στην κορυφή καραμελωμένα κρεμμύδια, με μια γλυκίζουζα σαλτσούλα. Ο πουρές καλαμποκιού στον οποίο αναπαύονται τα παραπάνω, είναι πρωτότυπος και νόστιμος (πρώτη φορά δοκίμασα) με διάσπαρτα κομμάτια ολόκληρου καλαμποκιού. Ο συνδυασμός μπουκιάς που να περιέχει λίγο απ’όλα, είναι το κλειδί για την αξιολόγηση αυτού του πιάτου. Θα το επέλεγα ξανά άνετα.

- Ριζότο με μανιτάρια, γραβιέρα Νάξου και κρέμα ταρτούφο χ 12€

Δεν υπάρχει η νοστιμιά αυτού του πιάτου. Το κατατάσσω στα ωραιότερα που έχω δοκιμάσει με κάθε ειλικρίνεια. Στη μέση του υπάρχει και ένα κομμάτι τυρί παναρισμένο. Θεός!

- Χοιρινό με κρούστα φουντουκιού και σάλτσα κρασιού, συνοδεία πουρέ μελιτζάνας, σαν πιάτο ημέρας χ 14,90€

Αριστοτεχνικά ψημένο, αφρός, παίζει να ψήθηκε σε κενό αέρος αλλά δεν το ρώτησα για να το πω με σιγουριά. Η κρούστα από μόνη της ωραία αλλά δεν μου έβγαλε την αίσθηση ότι ταίριαξε τελικά με το χοιρινό. Και ο πουρές μελιτζάνας δεν ήταν καπνιστός. Νομίζω πως αυτό έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Θα το ανέβαζε επίπεδα… αλλά δυστυχώς δεν. Δεν θα το πω αστοχία γιατί δεν ήταν. Απλά δεν μου άρεσε ο σκέτος πουρές μελιτζάνας χωρίς κάπνισμα.

Ακολούθησαν σφηνάκια με σορμπέ λεμόνι εξαιρετικά όπως πάντα, για να ακολουθήσουν οι παρακάτω επιλογές από τον πίνακα με τα 11(! ) γλυκά:

- Προφιτερόλ με παγωτό χ 6,50€

Τρία μεγάλα σου (ένα ανά άτομο δηλαδή) σε ένα βαθύ πιάτο, γεμισμένα με τέλεια κρέμα patisserie, αυθεντική, χωρίς προσμίξεις που από πάνω περιέχυσαν επί τόπου ένα μπρίκι με σάλτσα σοκολάτας και στη μέση παγωτό βανίλια… κόλαση!!! Από τα ωραιότερα που έχω σερβιριστεί σε εστιατόριο.

- Fudge x 5,50€

Πρόκειται για cheesecake φούρνου, με baileys και καραμέλα με άνθος αλατιού, συνοδευόμενο και αυτό με παγωτό… ονειρεμένη νοστιμιά!!! Γευστικά πλησιάζει λίγο με το cheesecake baileys που υπήρχε τον χειμώνα στον κατάλογο και το οποίο εξίσου λατρεύω, αλλά νομίζω πως αυτό είναι ένα τικ ακόμα παραπάνω.

Ήπιαμε μια κόκα κόλα κουτάκι χ 2,20€ και ένα ποτήρι λευκό κρασί άσπρο βότσαλο χ 5€ που το άτομο που το επέλεξε είπε τα καλύτερα. Ο τελικός λογαριασμός ήρθε στα 77,20€ ήτοι 25,74€ έκαστος, φύγαμε με πακετάκι, τούμπανο από το φαγητό και συζητούσαμε δυο μέρες πόσο ωραία φάγαμε, πόσο το ευχαριστηθήκαμε και πότε θα ξαναπάμε.

Στα υπόλοιπα must γενικότερα; Κριθαρότο classic με μοσχάρι… άριστο! Ψαρονέφρι, συκώτι άπαιχτο, σούφρα του πασά πικάντικος μεζές ιδιαίτερος, πατάτες με σάλτσα φέτας, φωλιές για άλλους βαριές για μένα φοβερές, κοντοσούβλι ωραίο, κολοκυθοκεφτέδες, ντολμάδες αυγολεμονο… και τόσα άλλα. Aπο γλυκά; Σούπα σοκολάτας, cheececake oreo, σουφλέ λευκής σοκολάτας, σπιτική σοκοφρέτα και πολλά πολλά άλλα που παίζουν ανάλογα την εποχή, δείτε προηγούμενες κριτικές μου.

Και τελειώνω

Γιατί τελικά ο Τάσος (ναι, ναι αυτός ο φωνακλάς, ο βαρύς ο τύπος, ο άλλοτε απότομος, που ενίοτε -λάθος του- ρίχνει και κάτι μπινελίκια και ακούγεται μέχρι το τραπέζι μας) πέρα από αυτό... είναι μάγκας και επαγγελματίας. Που σε συνεργασία με τη συμπαθέστατη (εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες) και τόσο καλόγουστη σύζυγό του Μαίρη, πιο ήπιων τόνων… ρολάρουν μια επιχείρηση τόοοοσα χρόνια με τόοοοσο μεγάλη επιτυχία! Και μπράβο τους λοιπόν και ξέρετε γιατί;;

Γιατί είναι μαγκιά εν μέσω τέτοιας κρίσης, να έχουν το μαγαζί τους κάθε μέρα γεμάτο. Και ενώ γι' άλλες επιχειρήσεις να καθίσταται ασύμφορο να έχουν ανοιχτά όλη την εβδομάδα, αυτή τη στιγμή οι Λεύκες ν’ ανοίγουν (εκτός Δευτέρας) κάθε μέρα από το μεσημέρι πλέον και να έχουν ήδη εγκαινιάσει και το νέο τους αδερφάκι στη Σαντορίνη, που εύχομαι και σίγουρα θα έχει την ίδια επιτυχία.

Είναι μαγκιά να έχεις τσιμπημένες τιμές από την άλλη όμως να μην είναι και καθόλου απαγορευτικές, γιατί κι αυτός που θα πάρει μόνο ένα κυρίως θα φύγει χορτάτος κι ευχαριστημένος, καθώς οι μερίδες “φωνάζουν” ποιότητα και ποσότητα. Γιατί δεν θα τα κλάψεις τα λεφτά που θα δώσεις. Θα πεις πωωωπωωωω…. τι τζαμάτα που φάγαμε; Πότε θα ξανάρθουμε;; Και θα ξαναπάμε και θα ξαναπάμε!!!

Γιατί τα έχω ξαναγράψει… και θα συνεχίζω να τα γράφω όσο αξίζει…

…Γιατί στις Λεύκες αξίζει!!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη PONTIKI.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Φεβ
07
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Μέρες νοσοκομείου part one.

Το standing joke των φίλων μου για μένα είναι ότι “ αποκλείεται να πεθάνει ξαφνικά γιατί δε θα τα έχει τακτοποιήσει όλα και θα μείνουν εκκρεμότητες”. Αστείο μεν, αλλά όπως καλά γνωρίζετε, κάτι τέτοια όταν προέρχονται από ανθρώπους που σε ξέρουν απ την καλή κι απ’ την ανάποδη, κλείνουν μέσα τους μεγάλο ποσοστό αλήθειας. Να ήταν άραγε η χαοτική ζωή μου που με οδήγησε στην ανάγκη προγραμματισμού ή γεννήθηκα έτσι? Who knows αν και με βολεύει η δεύτερη εκδοχή. Τέλος πάντων εγώ είχα έτοιμο το πρόγραμμά μου για τις γιορτινές μέρες, που θα πήγαινα, τα τραπέζια που θα έκανα, τα μενού μου, όλα. Το σύμπαν βέβαια, προς τιμήν του, είχε προσπαθήσει να με προειδοποιήσει από τον Νοέμβριο αλλά εγώ κώφευα οπότε αποφάσισε να μου θυμίσει, the hard way, ότι καλό κι άγιο το πρόγραμμα αλλά κράτα μια επιφύλαξη για το αν θα πάνε τα πράγματα όπως τα έχεις σχεδιάσει. Ε, λοιπόν, δεν πήγαν!

Κάπως έτσι έχασα την Πρωτοχρονιά. Κάπως έτσι οι φίλοι έριξαν τα δίκτυα εκείνο το βράδυ της παραμονής κρατώντας μου συντροφιά. Κάπως έτσι ένα κορίτσι που ήταν έξω γιορτάζοντας την αρχή της νέας χρονιάς, τους παράτησε όλους και με πήρε τηλέφωνο για να ευχηθεί. Κάπως έτσι ήρθε επίσκεψη, ανήμερα, σε ένα περιβάλλον που ξέρω πόσο της κοστίζει ενώ είμαι σίγουρη ότι η μαμά της χαμογελούσε περήφανη από εκεί που βρίσκεται και κάπως έτσι, όταν κατάσταση πλέον το επέτρεπε, αποφάσισε να μου χαρίσει μια καθυστερημένη γιορτή.

Τις Λεύκες τις ξέρει και τις αγαπά. Είχαμε πάει μαζί μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά όταν αρχίσαμε να κάνουμε παρέα αλλά ξέρω ότι το συγκεκριμένο μαγαζί το έχει συνδέσει με τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο και πάντα λέγαμε, έκτοτε, να το επισκεφτούμε παρέα τέτοιες μέρες. Και να που η ώρα αυτή έφτασε έστω και κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Παρ’ όλες τις περιγραφές της και την πρότερη εμπειρία μου τίποτα δε με είχε προετοιμάσει για το παραμυθένιο σκηνικό που αντίκρισα. Χιλιάδες λαμπάκια, άπειρα διακοσμητικά, όπου και να κοίταγα έβλεπα άλλη μία λεπτομέρεια, άλλη μια γωνιά, θα μπορούσε εύκολα να είναι κιτς κι όμως ήταν απλώς ονειρικά. Ο χώρος ζεστός, το τραπέζι μας άνετο, το ξύλο κυριαρχεί, τα πιάτα έρχονται το καθένα σε διαφορετικό γουστόζικο σκεύος, όλα, μα όλα εκεί, έχουν μια ξεχωριστή πινελιά που κάνει τις Λεύκες να ξεχωρίζουν. Το φαγητό το ίδιο. Θα δείτε ας πούμε στην κάρτα τους κοντοσούβλι …. αυτό που θα σας έρθει σερβιρισμένο σε μια μικρογραφία πάγκου χασάπη, αν θυμάμαι καλά, θα είναι παιχνιδιάρικο, πειραγμένο, διαφορετικό. Θα είναι και δε θα είναι κοντοσούβλι, ταυτόχρονα, κάτι σαν τη γάτα του Schrödinger ένα πράγμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα τα πιάτα τους χαρακτηρίζονται από δημιουργικότητα, φαντασία, ψαγμένες πρώτες ύλες, χρήση διαφορετικών μέσων μαγειρικής, ωραίο στήσιμο και πάνω από όλα νοστιμιά.

Αρχίσαμε με μια σούπα σερβιρισμένη σε φλυτζανάκι του καφέ, καλωσόρισμα του καταστήματος. Δεν ήταν άσχημη αλλά ήταν από λάχανο κι ενώ το συγκεκριμένο λαχανικό το αγαπώ ωμό, βρασμένο δε μου πολυαρέσει λόγω της έντονης μυρωδιάς. Οι φίλες το ίδιο οπότε δεν την τιμήσαμε ιδιαιτέρως.

Τιμήσαμε όμως το πολύ ωραίο ψωμάκι τους μαζί με τα συνοδευτικά του που αποτελούνταν από μια πολύ καυτερή πάστα που σίγουρα είχε και τσιμένι μέσα και κάποιο γιαουρτώδες τυρί αν δεν απατώμαι που έσβηνε την κάψα.

Σαλάτα Λεύκες. Από την περιγραφή στον κατάλογο περίμενα κάτι σα Ceasar’s. Πόσο έξω έπεσα. Μαρούλι, καλαμπόκι, ίσως και κάτι άλλο, φέτες από ένα απόλυτα ιδιοπαρασκευασμένο ρολό κοτόπουλου γεμιστό με λιαστή ντομάτα, αν δε με γελά η μνήμη μου, pesto από φυστίκι Αιγίνης, τραγανά sticks πατάτας και μια εξαιρετική sauce που κατόρθωνε να είναι ελαφριά μεν, να συμμετέχει ενεργά δε, στην τελική γεύση.

Καπελάκια. Τι άλλο να πω γι’ αυτό το πιάτο που έχει δοκιμαστεί απ την πλειοψηφία των χρηστών. Αλλού θα το λέγαμε τορτελλίνι γεμιστά με τρίμα πατάτας, τυρί, πανσέτα και άρωμα τρούφας. Εδώ θα το πούμε μυρωδιά δάσους, φθινοπώρου, παρηγοριάς, έρωτα.

Ριζότο με μανιτάρια. Χυλωμένο, κρεμώδες, αρωματικό, βελούδινο, μου τέλειωσαν τα επίθετα.

Συκώτι με μαρμελάδα κρεμμυδιού. Μισοψημένο όπως μου αρέσει. Την ετέρα φίλη που έχει θέμα με το μισοψημένο την πείθαμε ότι το ροζ που έβλεπε ήταν από τη σάλτσα κι όχι από το συκώτι. Δε νομίζω να επείσθη ολοκληρωτικώς αλλά το έφαγε μια χαρά. Εξαιρετικά νόστιμο μόνο του αλλά σε συνδυασμό με τη μαρμελάδα μετατρεπόταν σε ένα διαφορετικό πιάτο.

Χοιρινή σπαλομπριζόλα. Μου θύμισε οικογενειακά τραπέζια όταν ήμουν μικρή. Όταν μιλούσε αγαπημένη θεία που δεν είναι πια μαζί μας ξέραμε ότι αυτό που θα πει θα είναι ήρεμο, γλυκό, καλοπροαίρετο. Έλα όμως που εγώ προτιμούσα άλλους που άνοιγαν το στόμα τους και δεν ήξερες αν θα γελάσεις ή θα γινόμασταν μπίλιες. Το ίδιο και το συγκριμένο πιάτο. Νόστιμο αλλά ήσυχο, ελαφρώς αναμενόμενο. Ποτέ ξανά. Θα προτιμήσω τις πιο ανήσυχες επιλογές.

Ροζέ κρασί του καταστήματος που ευωδίαζε τραντάφυλλο. Αναψυκτικό για την πότη της παρέας. Sorbet λεμόνι για να αλλάξει η γεύση και να πάμε στα γλυκά.

Δεν είμαι της σοκολάτας όμως βρέθηκα να τρώω περισσότερο από τη σούπα σοκολάτας που είχε στο κέντρο της ένα κομμάτι ζουμερού, επίσης, σοκολατένιου κέικ με συνοδεία παγωτού βανίλιας μέσα σε φωλιά αλμυρής καραμέλας. Το cheesecake baileys επίσης εξαιρετικό και βουτυροκαραμελένιο.

Εξυπηρέτηση ταχύτατη, επεξηγηματική, ευγενής, χαμογελαστή όμως δεσπόζουσα μορφή ο πανταχού παρών ιδιοκτήτης τον οποίο όταν είδα αναφώνησα: O Sid Vicious ζει! Όσοι είστε εξοικειωμένοι με την punk κουλτούρα θα καταλάβετε ακριβώς τι θέλω να πω, οι υπόλοιποι ψάξτε το λίγο, υπάρχουν εξαιρετικά κομμάτια της συγκεκριμένης μουσικής σκηνής. Προσωπική προτίμηση και λόγω σπουδών… I fought the law.

Η κριτική είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στη φιλενάδα μου. Γιατί τα εύσημα πρέπει να αποδίδονται. Γιατί τα ευχαριστώ πρέπει να λέγονται. Γιατί οι φίλοι είναι πολύτιμα κεφάλαια της ζωής μας. Γιατί στάθηκε μεν στα δύσκολα αλλά είναι εκεί και στις χαρούμενες στιγμές. Γιατί με κάνει να γελάω. Γιατί διαφωνεί συχνά μαζί μου. Γιατί δε διστάζει να μου τα ψάλλει κατ ιδίαν αλλά και δημοσίως όταν κάτι την ενοχλεί. Γιατί μετά θα με πάρει τηλέφωνο και θα μου πει: Τσαντίστηκες μαρή? Τη συνέχεια δεν την αναφέρω γιατί σχετίζεται με ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο της ανθρώπινης ανατομίας. Γιατί είναι unique. Θα της αρέσει? Δεν ξέρω. Θα συγκινηθεί? Ίσως. Θα ακούσω κανένα μπινελίκι? Το πιο πιθανόν!
Σε συνέχεια λοιπόν της χθεσινής μας κουβέντας που αφορούσε στην αντιγραφή ύφους και στυλ κριτικών θα δανειστώ το δικό της αγαπημένο κλείσιμο και θα πω:

Οι Λεύκες προτείνονται.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιαν
25
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
26-36

Είχα 4-5 χρόνια να πάω στις "ΛΕΥΚΕΣ" στο Γαλάτσι. Επομένως, όταν ένας φίλος πρότεινε να συναντηθούμε εκεί, παρέα τεσσάρων ατόμων, λίγο μετά την Πρωτοχρονιά, αποδέχτηκα με χαρά την πρόσκληση, έχοντας διαβάσει και τις εξαιρετικές κριτικές των φίλων χρηστών του ask4food.

Φευ! Η πρώτη επίσκεψή μας στο εστιατόριο αποδείχτηκε μάταιη, καθώς, παρότι Τετάρτη και μάλιστα γύρω στις 8 το βράδυ, δεν υπήρχε τραπέζι ούτε για δείγμα... Μάλιστα το βλέμμα του υπεύθυνου, όταν του είπαμε ότι δεν είχαμε κάνει κράτηση, ένα μείγμα απορίας (του στυλ από ποιον πλανήτη προέρχονται αυτοί;) και συμπόνιας (του τύπου τι να κάνω τώρα για σας;) μας προετοίμασε, ώστε την επόμενη φορά να τηλεφωνήσουμε εγκαίρως (3-4 μέρες πριν) και να καταφέρουμε να βρούμε τραπέζι για Παρασκευή βράδυ στις 10.

Η υποδοχή πολύ ευγενική από τους και τις αεικίνητους (αεικίνητες) και νευρώδεις σερβιτόρους και σερβιτόρες που μας τοποθέτησαν ταχύτατα στο τραπέζι μας, έφεραν αμέσως τους καταλόγους, ρώτησαν αν θέλουμε νερό εμφιαλωμένο ή βρύσης και, όταν επιλέξαμε το δεύτερο, έφεραν ένα ευμέγεθες μπουκάλι. Να σημειώσω ότι κάθε φορά που ζητούσαμε να ανανεωθεί το νερό, το έκαναν αρκετά γρήγορα, φέρνοντάς το κάθε φορά σε διαφορετικού σχήματος και μεγέθους μπουκάλι ή κανάτα, ένα πολύ ωραίο παιχνίδι εντυπώσεων...

Ταχύτατα έφεραν και τους καταλόγους και, όταν αντιλήφθηκαν ότι ήμασταν έτοιμοι, ήρθαν να πάρουν παραγγελία. Μόνο φάουλ ότι δεν υπάρχουν στον κατάλογο τα πιάτα ημέρας, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουν οι πελάτες την τιμή τους, αλλά και να είναι δύσκολο να συγκρατήσουν τα συστατικά τους. Συγκεκριμένα μάλιστα στην περίπτωσή μας, ο συμπαθέστατος σερβιτόρος τα "απήγγειλε" ταχύτατα, χωρίς να κομπιάσει ούτε χιλιοστό του δευτερολέπτου!.

Πριν έρθει η παραγγελία μας, έφεραν φέτες εύγευστου λευκού και μαύρου ψωμιού που συνοδεύονταν από ένα πολύ καλής ποιότητας κρεμώδες τυρί, "τσοπανοτύρι", μας είπαν ότι ήταν και κομμάτια από χοιρινή πανσέτα πικάντικη, πραγματικά με πολύ πιπεράτη γεύση.

Από το εκλεκτά εδέσματα του εστιατορίου, με σαφή προσανατολισμό στη δημιουργική ελληνική κουζίνα, δοκιμάσαμε:

- Σαλάτα Λεύκες με μαρούλι, τομάτα, τριμμένο τυρί, κοτόπουλο, φιστίκι Αιγίνης και σάλτσα. Φρεσκοκομμένη, δροσερή, εξαιρετική γεύση.

- Παντζαροσαλάτα με μους γιαουρτιού. Τα παντζάρια ήταν τέλεια βρασμένα και ο συνδυασμός τους με τη μους γιαουρτιού ήταν πολύ γευστικός.

- Γραβιέρα παναρισμένη με βρώμη που συνοδευόταν από μαρμελάδα πιπεριάς. Ήρθαν οκτώ sticks πολύ νόστιμης πικάντικης παναρισμένης γραβιέρας που έδεναν τέλεια με τη μαρμελάδα πιπεριάς. Από τα ορεκτικά, αυτό μας ενθουσίασε!

- Καπελάκια. Πρόκειται για ζυμαρικά (θα τα περιέγραφα σαν μεγάλα τορτελίνια ή μικρά ραβιόλια) γεμιστά με χοιρινή πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε pesto pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών. Πολύ ενδιαφέρουσα, πικάντικη γεύση και η μερίδα, πλουσιότατη!

- Σούφρα του πασά. Κομμάτια χοιρινού κρέατος με σάλτσα που είχε έντονη γεύση κρεμμυδιού και πιπεριάς, προτείνεται για τους λάτρεις των γλυκοκαυτερών γεύσεων.

- Σουβλάκι κοτόπουλο με ρύζι μπασμάτι. Επιλογή φίλης που αποφεύγει τα βαριά πιάτα. Έμεινε απόλυτα ικανοποιημένη, Τα κομμάτια του κοτόπουλου ήταν ελαφρώς μαριναρισμένα.

- Παπαρδέλες με κομμάτια μελιτζάνας, κιμά λουκάνικου Καρδίτσας και πεκορίνο Αμφιλοχίας. Προσεγμένο πιάτο με έντονες γεύσεις.

- Ριζότο με μανιτάρια και γραβιέρα Νάξου. Σωστά χυλωμένο, μεγάλη μερίδα, άφηνε πάντως μάλλον βαριά γεύση.

- Μοσχαρίσια μπριζόλα με πουρέ μανιταριών και λουκάνικο. Επιλογή φίλου από τα πιάτα ημέρας. Νόστιμη η μπριζόλα, σωστά ψημένη, αρκετά "βαρύς" ο συνοδευτικός συνδυασμός, όπως και το ντεκόρ του πιάτου, που ανάμεσα στα άλλα περιλάμβανε και ένα γλαστράκι!

Μετά από αρκετή σκέψη, αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε και τα γλυκά, για τα οποία είχαμε ακούσει πολύ καλά λόγια (σπεύδω να γράψω) και δικαίως!

Πριν διαλέξουμε από τον κατάλογο που έρχεται στο τραπέζι σε μορφή μικρού μαυροπίνακα, όπου τα γλυκά είναι γραμμένα με πολύχρωμες κιμωλίες, μας προσφέρθηκε, για να αλλάξουμε τη γεύση, κέρασμα σορμπέ λεμόνι. Τελικά, διαλέξαμε:

- Σούπα σοκολάτας: Όπως έγραψε και ο φίλτατος VAGELIS γλυκό "μόνο για chocoholics". Σε ένα τεράστιο μπολ μέσα σε ρευστή σοκολάτα "πλέει' ένα ευμέγεθες κομμάτι κέικ σοκολάτας και πάνω του περιμένει προκλητικά μια μπάλα παγωτό βανίλια. Σοκόλαση!

- Προφιτερόλ. Έρχονται σου γεμισμένα με εξαιρετική κρέμα και φέρνουν ρευστή σοκολάτα γάλακτος, για να τα περιχύσετε. Άφησαν σε όλους μας εξαιρετικές γευστικές εντυπώσεις!

Με τούτα και με 'κείνα ξέχασα να αναφερθώ στον χώρο: Θα αντιγράψω τον πολύ αγαπητό φίλο jim: "Παλιό σπίτι, όμορφα διακοσμημένο με πολλά παλιά αντικείμενα" και τον εξίσου αγαπητό ΙΩΓΙΑΝΝΗ: "Η αποθέωση της ανομοιομορφίας, δοσμένη όμως τόσο πετυχημένα που το αποτέλεσμα είναι τρομερά καλαίσθητο". Αντί περαιτέρω περιγραφής, σας προτρέπω να επισκεφθείτε τις "ΛΕΥΚΕΣ", για να θαυμάσετε τον εσωτερικό χώρο και να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι το μεράκι, με το οποίο έχει διακοσμηθεί και να νιώσετε τη ζεστασιά που προσφέρει. Για την περίοδο της καλοκαιρίας, προσφέρεται η υπέροχη, μεγάλη, εξωτερική αυλή!

Check please! (για να αντιγράψω τον αγαπητό mavtaso).
Περίπου στα 26-27 ευρώ το άτομο. Δεν είναι λίγα, αλλά ανταποκρίνονται στην ποιότητα του φαγητού, της εξυπηρέτησης και στον υπέροχο χώρο του εστιατορίου!

Συμπέρασμα: Οι "ΛΕΥΚΕΣ" προτείνονται ανεπιφύλακτα! Σίγουρα, δεν είναι εύκολο, με δεδομένες τις τιμές, να τις επισκέπτεται κάποιος αρκετά συχνά, προσφέρονται όμως για εξαιρετικές περιστάσεις και αξίζει να διαθέσετε κάτι παραπάνω, για να απολαύσετε ένα άριστο γευστικό αποτέλεσμα!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιούλ
14
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Στις Λεύκες έχω πάει δύο φορές το τελευταίο εξάμηνο. Τα συναισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Θα εστιάσω περισσότερο στην τελευταία φορά, ένα ζεστό βράδι του Ιουλίου.
Τρίτη βράδυ λοιπόν, και μετά από τηλεφωνική κράτησ φτάνουμε κατά τις 21:30 τρία άτομα. Είχα ερωτηθεί στο τηλέφωνο αν θέλω να καθήσουμε στο κήπο ή στο μπαλκόνι και τους είπα στο μπαλκόνι.

Κατά την άφιξή μας απευθύνομαι στην κυρία που είχε τον κατάλογο με τις κρατήσεις, και μας τοποθετούν στο τραπέζι ακριβώς πίσω από την πόρτα ητης εισόδου...
Ασφυκτικό χωρίς αέρα, και λόγω της ιδιαίτερης ζέστης εκείνο το βράδυ, σχεδόν απαγορευτικό να καθήσεις. Ρωτάω αν υπάρχει άλλο τραπέζι, μου λέει ένα λεπτό, θα το κοιτάξω και θα σας ενημερώσω. Στέκομαι όρθια και περιμένω μπροστά στο τραπέζι, αρκετά λεπτά, και αφού βλέπω πως δεν υπάρχει καμία κίνηση από μέρους της, ξαναπηγαίνω και ξαναρωτάω αν μπορούμε να αλλάξουμε τραπέζι. Έρχεται τότε ένας νεαρός και μου λέει πως υπάρχει ένα στο βάθος του κήπου, αν θέλω να δω αν μου αρέσει. Όντως, μου υπέδειξε ένα τραπέζι, πολύ πιο άνετο, και σημαντικότερο όλων, είχε δίπλα έναν ανεμιστήρα! Τον ευχαρίστησα και μεταφερθήκαμε σε αυτό το τραπέζι.

Σε ό, τι αφορά το περιβάλλον, με καλύπτουν απόλυτα τα σχόλια των υπολοίπων χρηστών, ευχάριστο, χωρίς ιδιαίτερη οχλαγωγία, με πολύ καλή μουσική.

Πάμε στο προκείμενο λοιπόν, στο φαγητό.
Ρωτηθήκαμε για νερό βρύσης ή εμφιαλωμένο, προτιμήσαμε βρύσης. Επίσης ζητήσαμε ταυτόχρονα και ψωμί, και μας απάντησε η σερβιτόρα πως έτσι κι αλλιώς θα έφερναν.
Παραγγείλαμε στην αρχή, και μέχρι να αποφασίσουμε για το φαγητό, μισό κιλό κόκκινο κρασί και μια μπύρα. Ήρθε το κρασί.
Στη συνέχεια, μας έφεραν το ψωμί, πολύ νόστιμο, που συνοδευόταν από ένα γαλοτύρι, ωραία γεύση, και μαρμελάδα ελιάς, μια χαρά.
Κατόπιν, δώσαμε την παραγγελία μας, και μέχρι να έρθουν τα πρώτα πιάτα μας προσέφεραν κρύα σούπα ντομάτας σε φλυτζανάκια καφέ. Αδιάφορη τελείως γεύση.
Μέχρι τότε δεν είχα φέρει την μπύρα, που προοριζόταν για τους δύο από τους τρεις...

Παραγγείλαμε:
Τη σαλάτα ημέρας, με αλμυρίκια, ντοματίνια, νεκταρίνια και βινεγκρέτ από πορτοκάλι αν δεν κάνω λάθος, εξαιρετική γεύση, πολύ δροσερή
Τη σαλάτα με τις φακές, το τυρί και το κριθαράκι, μια χαρά, ήθελα λίγο λιγότερο κριθαράκι και μεγαλύτερη ένταση στο πιάτο
Ένα ορεκτικό ημέρας, με στικς πατάτας, σύγκλινο, αυγό ποσέ, ψιλοαδιάφορο, με μεγάλη ποσότητα από τα στικς χωρίς να μπορείς με ευκολία να βρεις τα υπόλοιπα υλικά...
Παιδάκια κοτόπουλου στη σχάρα, σε μια πολύ ωραία παρουσίαση σε ένα σκεύος που από κάτω είχε κάρβουνα για να διατηρούνται ζεστά, ωραία ως γεύση, έχω ένσταση στο ψήσιμο. Τα περισσότερα κομμάτις είχαν ψιλοαρπάξει απ'έξω και μέσα είχαν ροζ χρώμα...
Γύρο κόκκορα με πιτούλες, καλή γεύση, δε νομίζω πάντως από το χρώμα και τη μαλακή υφή πως ήταν κόκκορας...

Παρεμπιπτόντως, η μπύρα ήρθε μετά την άφιξη της πρώτης σαλάτας, μετά από δική μας υπενθύμιση δις, και καθώς την έφερε η σερβιτόρα μας ρώτησε αν είναι η πρώτη ή η δεύτερη...

Παραγγείλαμε άλλες δύο μπύρες, στη μία έπρεπε να το ξαναπούμε...
Στο τέλος του γεύματος παραγγείλαμε ένα Moschato d'Asti. Το υπενθυμίσαμε άλλες δύο φορές, και όπως και με τις μπύρες, όταν το φέρανε μας ρωτήσανε αν είναι το πρώτο ή το δεύτερο που φέρνανε...

Το ίδιο πρόβλημα είχαμε και με το νερό, όπου ενώ πήραν την κανάτα μετά από δική μας υπόδειξη να την ξαναγεμίσουν, χρειάστηκε να την ξαναζητήσουμε άλλες δύο φορές...

Μας κεράσανε από ένα σφηνάκι με σορμπέ λεμόνι, ωραία γεύση...

Για τα παραπάνω πληρώσαμε 85 ευρώ, νομίζω για την ποσότητα του φαγητού οκ, γιατί είναι μεγάλες οι μερίδες. Το δύο στο vfm το δίνω στο συνδυασμό με τις γεύσεις του φαγητού.

Από την παραπάνω περιγραφή, πιστεύω δικαιολογείται η βαθμολογία μου. Θέλω να πιστεύω πως ήταν αστοχία της βραδιάς. Και αν δεν ήταν η ευγενική συμπεριφορά του νεαρού για να αλλάξουμε τραπέζι θα έβαζα μία ντοματούλα στην εξυπηρέτηση...
Θα τολμήσω να ξαναπάω, γιατί την πρώτη φορά δε νομίζω πως είχα ιδιαίτερα θέματα με την εξυπηρέτηση και το φαγητό...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιουν
17
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
€/Άτομο
-

Μετα από μια έρευνα στο σάιτ και μετα από τα τόσα κολακευτικά σχόλια έμπειρων και άπειρων χρηστών αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τις λεύκες. Ο καιρός ήταν βροχερός και μας είπανε από το τηλέφωνο ότι η αυλή δεν θα λειτουργούσε λόγο καιρού και θα μας ετοίμαζαν τραπέζι για 4 στο εσωτερικό του μαγαζιού όπως και συμφωνήσαμε.

Και πράγματι την ώρα που είπαμε είμασταν στο μαγαζί περιμένοντας να μας τοποθετήσουν στο τραπέζι μας. Ενημερώσαμε κατά την άφιξη μας ότι τελικά θα είμασταν 3 άτομα μήπως και μας τοποθετούσαν σε μικρότερο τραπέζι, μην πιάνουμε και μεγάλο. Η σερβιτόρος μας πήγε στο τραπέζι μας και εκεί μου ήρθε το πρώτο σοκ!!!

Το τραπέζι μας ήταν αυστηρά και 2 άτομα που τα 2 αυτά άτομα δεν θα πρέπει να έχουν 2 κυρίος πιάτα 2 ποτήρια μια σαλάτα και ταυτόχρονα στο τραπέζι γιατί δεν θα χώραγαν μαζί, με λίγα λόγια και για 2 άτομα ήταν μικρό για 2 που για 3 και σε ερώτηση μου αν υπήρχε άλλο τραπέζι λίγο πιο άνετο η σερβιτόρα μας είπε ότι εξ αρχής αυτό το τραπέζι μας είχαν κρατημένο ( για 4 δηλαδή) άλλα θα μας έβαζε ένα μικρό βοηθητικό δίπλα για να βάζαμε τα μπουκάλια με τα ποτα μας. Ο γιος μου ο τρίτος της παρέας μας ο μισός ήταν στο τραπέζι και ο άλλος μισός στο τραπέζι των δίπλα. Τώρα θα μου πείτε γιατί δεν έφυγες ? Αν έχεις μικρό παιδί που πεινούσε και είσαι σε μια περιοχή που δεν την ξέρεις για εναλλακτικές προτάσεις που να πας ?

Πολύ το κούρασα με το τραπέζι … η παραγγελία μας εν τάχει

• ΛΕΥΚΕΣ
μαρούλι, ντομάτα, τριμμένο τυρί, καλαμπόκι, κοτόπουλο, φυστίκι Αιγίνης

• ΠΕΙΝΙΡΛΙ
με γαλοτύρι και λόντζα

• ΚΑΠΕΛΑΚΙΑ
ζυμαρικά γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε Pesto pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών

• ΡΙΖΟΤΟ
με μανιτάρια, Γραβιέρα Νάξου και κρέμα ταρτούφο

ΤΑΛΙΑΤΑ
από φιλέτο μοσχαριού με μώβ πατάτες Περόυ...

• ΠΑΠΑΡΔΕΛΕΣ
με κρέμα μελιτζάνας, κιμά απο λουκάνικο Καρδίτσας και πεκορίνο Αμφιλοχίας

Ήπιαμε νερό εμφιαλωμένο αφού πρώτα ρωτηθήκαμε. 7
Για τα παραπάνω πληρώσαμε 77 ευρώ

Εν έτη 2017 θεωρώ απαράδεκτο σε εστιατόριο να φορτώνουν τα πιάτα κρέμες γάλακτος, παχιά τυριά, βούτυρα, στον βωμό τις γεύσης. Το χειρότερο κομμάτι κρέας, το πιο Μέτριο υλικό αν το βουτήξεις σε κρέμες βούτυρα τυριά να είστε σίγουροί θα γίνει το νοστιμότερο πιάτο, άλλα δεν είναι έτσι η μαγειρική και ειδικά το 2017 που έχει ανοίξει λίγο το μάτι μας και το μυαλό μας. Δεν είμαστε στην δεκαετία του 80 και του 90.
Η σαλάτα που πρέπει να είναι φρέσκια, ελαφριά, δροσερή, όχι να είναι φουλ στην μαγιονέζα και πατατάκια στικς από πάνω!!! Στης 2 μπουκιές ήθελα σόδα …
ΣΤο πεινιρλι η ζύμη ήταν έτοιμη έβαζαν το τυρί από πάνω λίγο στον φούρνο να λιώσει και στο τραπέζι. Απαράδεκτο η διαφορά θερμοκρασίας του τυριού και της ζύμης τα μαρτυρούσε όλα,
Τα καπελάκια νόστιμο πάρα πολύ πιάτο άλλα η κρέμα ξεχείλιζε …
Το ριζότο πάρα πολύ καλό σωστό βράσιμο, σωστό λάσπωμα του ριζότο ήταν οκ.
Ταλιάτα ακριβός όπως την ζήτησα μέτρια ψημένη αλλά τελείως άνοστη, άγευστη, νοσοκομειακού επιπέδου.
Παπαρδέλες φουλ κρέμα, τυριά πολύ βαρύ πιάτο και αυτό.
Προσωπικά δεν πρόκειται να ξαναπάω, δεν το προτείνω και ειδικά σε ανθρώπου που βγαίνουν 1-2 φορές την εβδομάδα και θέλουν να τρώνε ποιοτικό φαγητό.

Και δεν είναι ντροπή αν δεν υπάρχει κατάλληλο τραπέζι να λέμε οτι δεν υπάρχει τραπέζι. Κάθε σπιθαμή και τραπέζι μην χάσουμε καμιά παρέα. Στο απέναντι τραπέζι 2 κοπέλες η πρώτη επειδή στην θέση της υπήρχε μια κολόνα καθόταν λοξά στην γωνιά του τραπεζίου απο τα αριστερά της ήταν μια κολόνα απο δεξιά τις ήταν ο διάδρομος που μετά βίας πέρναγαν οι σερβιτόροι και απο την άλλη πλευρά η άλλη κοπέλα η μισή ήταν σε μια ανοιχτή πόρτα που οδηγούσε στην αυλή και η άλλη μισή στον διάδρομο. Σε κάποια φάση μια ηλικιωμένη κυρία πηγαίνοντας στο τραπέζι της παρέσυρε το τραπεζάκι μας με τα μπουκάλια και 2 ποτήρια στην προσπάθειά της αν ήμαστε σοβαροί στο να περάσει απο τον διάδρομο όπου ο μισός και παραπάνω ήταν κλεισμένος από το βοηθητικό τραπεζάκι και απο την καρέκλα μιας κύριας στα δεξιά μου... λίγο σεβασμό στους πελάτες...

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Μαι
29
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Δεύτερος χρόνος στο αγαπημένο μου ask4food κι αυτή είναι αισίως η 100η κριτική μου, πού αλλού: στις ΛΕΥΚΕΣ (Λ), το διαμαντάκι του Γαλατσίου εδώ και 23 χρόνια, που έχει ήδη αξιολογηθεί ανάλογα από 196 κριτικές καλοφαγάδων μας, αριθμός ρεκόρ!!

Ευχαριστώ από καρδιάς κάθε φίλη και φίλο χρήστη για όσα μοιραζόμαστε και είθε να τις χιλιάσουμε τις κριτικές μας, αναδεικνύοντας προσεχώς το γαστρονομικό μας σάιτ σε μοναδικό οδηγό χώρων εστίασης με πανελλήνια εμβέλεια, αρχής ήδη γενομένης αισίως απ’ τη Συμπρωτεύουσα και γνωστού όντος ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!!

Όσο, λοιπόν, κι αν άργησα προσωπικά, τα κατάφερα τελικά και επισκέφτηκα τις ΛΕΥΚΕΣ με φιλικό μου πρόσωπο την Κυριακή 22/5, το μεσημέρι στις 14.00, αφού προηγήθηκε έγκαιρη τηλεφωνική κράτηση. Ήταν η παρθενική μου επίσκεψη και ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλες, αφού το συγκεκριμένο μαγαζί είναι πραγματικά μοναδικό στο Γαλάτσι, τη γειτονιά όπου λειτουργεί απ’ το 1993, κι από ό, τι φαίνεται κοντεύει ίσως να ταΐσει τη μισή Αθήνα!

Ψυχή του σπιτιού με τις Λεύκες είναι ο ιδιοκτήτης και σεφ κ. Τάσος Δούμας, που με τη σύντροφό του Μαίρη το φροντίζουν ως κόρην οφθαλμού, τόσο από πλευράς άψογου έμψυχου δυναμικού όσο και κάθε άλλου τομέα, δηλ. εξοπλισμού πρώτων υλών, επίπλωσης, σκευών σερβιρίσματος, διακόσμησης κτιρίου και αυλής, κ. λπ. κ. λπ.

Οι Λ λειτουργούν από Τρίτη με Σάββατο, από 14.00-01.00, ενώ την Κυριακή ανοίγουν μια ώρα νωρίτερα, και φυσικά τη Δευτέρα ξεκουράζονται, για να επανέλθουν δριμύτεροι τη νέα εβδομάδα.

Εκτός απ’ τα νοστιμότατα φαγητά, της ομάδας των 8-10 μαγείρων, στα οποία θα αναφερθώ πιο κάτω, και την απίστευτα προσεγμένη εξυπηρέτηση, κυρίως από έμπειρες 8-10 νεαρές υπάρξεις που μας ενημερώνουν για τα πάντα και σερβίρουν χαμογελαστές, οι ΛΕΥΚΕΣ είναι μοναδικές σαν χώρος, κυρίως δε το συγκεκριμένο κτίριο αλλά και η αυλή.

Ο εσωτερικός ωφέλιμος χώρος εστίασης αποτελείται από 5 δωμάτια (εμείς καθίσαμε στο σχετικά ήσυχο κελάρι που μας υπέδειξε ο φίλος Jim), ενώ είναι σε χρήση δύο μπαλκόνια και η εξωτερική αυλή. Συνολικά εκτιμώ ότι θα υπάρχουν περί τα 30 τραπέζια, με μέγιστη δυναμικότητα τουλάχιστον 100 ατόμων, όπου οι θαμώνες γευματίζουν καθημερινά σε 3 ή 4 βάρδιες!

Μέσα λοιπόν κυριαρχεί παντού το ξύλο, ακόμη και στις οροφές με τα δοκάρια, αλλά και η πέτρα, σχεδόν στο σύνολο των τοίχων. Τα ξύλινα τραπεζοκαθίσματα συμπληρώνουν την όλη εικόνα και, από ό, τι μάθαμε, κατά καιρούς γίνονται εργασίες διακόσμησης και ανακαίνισης, με πιο πρόσφατη αυτή του Πατρινού διακοσμητή κ. Θόδωρου Κονδύλη, ο οποίος έδωσε στο χώρο νέα πνοή, όψη και φως!

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σ’ αυτές τις τόσο κουκλίστικες αίθουσες;; Μουσικά όργανα, ψάθινα καπέλα, βιβλία, σόμπες, γραμμόφωνα, γραφομηχανές, φωτογραφικές μηχανές, παγομηχανές, τηλέφωνα, κλειδιά, αυτοκινητάκια και ποδήλατα, το παλιό ρολόι, τα φωτιστικά τοίχων και οροφών, τα τραπέζια που είναι στρωμένα με πρωτότυπες μωσαϊκές πλάκες, ή μήπως το πατιναρισμένο μπεζ χρώμα των τοίχων που δένει απόλυτα με την όλη ρουστίκ ατμόσφαιρα ενός Βαυαρικού σαλέ;;

Βέβαια, για να περιγράψω την κατάσταση όσο γίνεται πιο αντικειμενικά, θα πρέπει να προσθέσω ότι την Κυριακή μεσημέρι που πήγαμε επικρατούσε ο αναμενόμενος φοβερός συνωστισμός, από κοσμοσυρροή θαμώνων, με τυχερούς όσους είχαν κάνει κράτηση, όπως εμείς. Η πρόσβαση στις δύο (μόνο;) καθαρές τουαλέτες του ισογείου, με τις πέτρινες γούρνες και τις ενδείξεις, για τις γυναίκες, ενός τακουνιού και, για τους άνδρες, μιας γραβάτας, προϋπέθετε και μικρή αναμονή αλλά και τους σχετικούς ελιγμούς μεταξύ τραπεζιών και θαμώνων στις κατάμεστες αίθουσες που μεσολαβούσαν. Ένιωσα τότε πως ο ωραίος αυτός χώρος ήταν κάπως φορτωμένος, πράγμα που ίσως παράβλεπα αν τυχόν πήγαινα μια ήσυχη καθημερινή, ή τις μυθικές μέρες των Χριστουγέννων, που φίλοι χρήστες εκθειάζουν τόσο. Ελπίζω, λοιπόν, να το πραγματοποιήσω μιαν άλλη φορά, αλλά, μέχρι τότε, τον χώρο θα τον βαθμολογήσω με 4 στα 4, λίαν επιεικώς, χάρη στα λοιπά προσόντα του, αν και θεωρώ ότι άξιζε το πολύ 3.50 στα 4!!

Με εντυπωσίασε επίσης η νεαρή ηλικία των περισσότερων πελατών, μεταξύ 20 και 30 ετών, η απαλή μουσική, κυρίως τζαζ, ενώ μας είπαν ότι τις Παρασκευές και τα Σάββατα του χειμώνα υπάρχει live ελληνική μουσική και τραγούδια. Επίσης, μας εντυπωσίασαν τα vintage σκεύη σερβιρίσματος, πιάτα, ποτήρια, οι κόκκινες χαρτοπετσέτες με τα μανταλάκια, καθώς και η όμορφη ρετρό κανάτα νερού, με σχεδιασμένες δυο αιθέριες κοπελιές μιας άλλης ρομαντικής εποχής!

Το μενού, με τις διθυραμβικές κριτικές του, περιλαμβάνει 20 ορεκτικά, 4-9 €, 10 πιάτα φούρνου, από 6-13 € -για το κοτόπουλο Παρνασσού, 7 σαλάτες, 8-9 €, 10 κρεατικά από 10-16 € και περί τα 10 γλυκά ημέρας, στα 5-6 €, που μας παρουσιάζονται γραμμένα με κιμωλία στον μαυροπίνακα μιας κομψής ξύλινης κασετίνας.
Η κασετίνα με τα γλυκά ημέρας περιελάμβανε: κρέμα λεμόνι, μιλφέιγ, κρέμα φουντούκι, τριλογία πορτοκαλιού, τάρτα λάιμ, φερρέρο, καραμέλα γάλακτος με σοκολάτα, καθώς και τρία γλυκά με παγωτό: σούπα σοκολάτας, πορτοκαλόπιτα και baileys (με γλυκό σοκολάτα).

Τα εμφιαλωμένα κρασιά μάς παρουσιάζονται σε 2 κομψά άδεια μπουκάλια, κατάλληλα διακοσμημένα, όπου διαβάζουμε ότι η κάβα τους διαθέτει, μεταξύ άλλων: 20 ετικέτες λευκών, στα 14-38 € -για το Κτήμα Πιερία της Ερατεινής, 19 κόκκινα από 15-52 € - για το Μαυροτράγανο Σαντορινιό του Σιγάλα και 6 ροζέ, από 15-24 €. Υπάρχουν ακόμη αναψυκτικά και μπύρες σε τρέχουσες τιμές, όπως και αποστάγματα αλλά και αφρώδη κρασιά. Σερβίρουν φυσικά και πιο οικονομικό και αξιοπρεπές χύμα κρασί, λευκό και ροζέ (Σαββατιανό / ροδίτη), στα 5.10 € το ½ λίτρο, ενώ το αντίστοιχο κόκκινο, στα 5.60 €, που δοκίμασα σε μεγάλο ποτήρι-κανάτα και μου άρεσε, είναι συνδυασμός ποικιλιών Αγιωργίτικου, Merlot & Cabernet Sauvignon.

Μελετώντας τους εντυπωσιακούς και βαριούς καταλόγους των εδεσμάτων, και αφού τους πληροφορήσαμε, ευθύς εξαρχής, ότι δεν επιθυμούμε νερό εμφιαλωμένο ούτε σακούλα με καρβέλι ψωμί, καταλήξαμε στα εξής πιάτα:

• Μια σαλάτα, απ’ τα πιάτα ημέρας, που ήρθε σε μαύρο σκεύος και είχε μια τορτίγια, από όπου ξεχείλιζαν κομμάτια αγκινάρας, ρέβα, ρόκα, τυρί γκοργκονζόλα, blue cheese, κοφτό μακαρονάκι και αρακάς. Δροσερή και χορταστική, στα 8.50 €.
• Μια γλειφιτζούρια με τρία κομμάτια κοτόπουλο μπούτι πανέ, γεμιστά με τυρί μετσοβόνε, λαχανικά και μουστάρδα καυτερής πιπεριάς, με γαρνιτούρα νάτσος. Ήρθαν σε λαδί ξύλινο κουτάκι και, όντως, ήταν να γλείφεις τα δάχτυλά σου με τα οποία τα έτρωγες!! Τιμή 7.80 €.
• Μια μερίδα παπαρδέλες με κρέμα, κομμάτια μελιτζάνας, κιμά λουκάνικου Καρδίτσας και πεκορίνο Αμφιλοχίας, που ήρθαν πάνω σε ένα όμορφο τετράγωνο μπεζ πιάτο. Τιμή 11.90 €.
• Μια καπελάκια: δηλ. ζυμαρικά -μας είπαν τορτελίνια- γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και sauce πεκορίνο!! Τιμή 9.20 €.
• Από γλυκά, μια γευστική κρέμα λεμόνι με βατόμουρα, που ήρθε σε ποτήρι, πάνω σε μαύρη μαντεμένια πλάκα. Τιμή 5.50 €
• Το baileys, που ατυχώς δεν συνοδευόταν απ’ το φοβερό cheesecake, αλλά από μια τριγωνική πάστα σοκολάτα, όχι ιδιαίτερα γευστική. Τιμή 6.00 €. Αν το baileys- cheesecake είναι must, τότε θεωρώ ότι θα πρέπει να το καθιερώσουν, αφού ένα άρτιο γεύμα, απαιτεί εξίσου υπέροχη ολοκλήρωση. Άλλωστε, ο patissier τους, αντί για 10 γλυκά, ας φτιάξει 5 και άριστα!!
• Ήπιαμε αρχικά, μια coca light, (2.20 €), μια μπύρα FIX DARK (3.70 €), ενώ-όπως σας είπα- συνοδέψαμε κατόπιν τα φαγητά μας με μισό λίτρο κόκκινο κρασί χύμα, στα 5.60 €.

Ο λογαριασμός στα 60.40 € ήταν αναμενόμενος για το πιο πάνω γευστικό φαγοπότι μας. Κατ΄ άτομο, χωρίς ποτά έρχεται στα 24.50 €, δηλ. κατηγόρια 17/25 €, στο άνω όριό της, για ένα τέτοιο βέβαια λουκούλλειο γεύμα!

Οι Λ που επισκέφτηκα -κάλλιο αργά παρά ποτέ- είναι μια πολυτελής, πολυεπίπεδη (κυριολεκτικά & μεταφορικά) & μερακλίδικη ρουστίκ ταβέρνα με νόστιμα πιάτα και έμφαση στο κρέας, που δικαιολογημένα σφύζει πάντα από κίνηση. Να την τιμήσετε το δίχως άλλο, αξιολογώντας την κι εσείς!!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Ιαν
03
2017
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Επισκεφθήκαμε τις Λεύκες 26/12 αφού προηγουμένως είχαμε κάνει τηλεφωνική κράτηση, κυρίως λόγω της ημέρας, γιατί κατά τα άλλα η ώρα που πήγαμε ήταν 5 το απόγευμα και το μαγαζί ήταν άδειο. Ένα ζευγάρι, εγώ και ο σύζυγος μου.

Ο χώρος μας άρεσε πάρα πολύ, παρότι φορτωμένος με χριστουγεννιάτικη διακόσμηση ήταν πάρα πολύ καλόγουστο και σε έβαζε σε ένα πολύ ωραίο και εορταστικό κλίμα. Η μουσική σε φυσιολογικά ντεσιμπέλ και ο χώρος των καπνιστών μακριά από εμάς, αλλά παρόλα αυτά υπάρχει, άρα και το κάπνισμα επιτρέπετε και στους εσωτερικούς τους χώρους. Αρνητικό.
Από τον κατάλογο επιλέξαμε τα:

1) Μανιτάρια Portobello: ένα εξαιρετικό πιάτο, γενναιόδωρη μερίδα καθώς είχε 5-6 μανιτάρια που είναι μεγάλου μεγέθους ούτως ή άλλως λόγω προέλευσης, η βαλεριάνα κάνει τρομερή διαφορά στην «δροσία» του πιάτου το οποίο κατά τα άλλα είναι λίγο βαρύ δεδομένου ότι είναι γεμιστά με κασέρι και περιχυμένα σε σάλτσα πέστο και με κρέμα ταρτούφο. Παρόλα αυτά πεντανόστιμο και ιδανικό ορεκτικό.

2) Φωλιά: φύλλο κανταΐφιου με γέμιση από κοτόπουλο με σπιτική μπεσαμέλ και γραβιέρα Αμφιλοχίας. Αυτό το πιάτο μας απογοήτευσε λίγο. Το φύλλο ήταν πολύ «λαδερό» προφανώς είχε βγει το λάδι από το τηγάνισμα αλλά και τις γεμίσεις του, και εκτός από λαδερό ήταν και πολύ σκληρό για τα δεδομένα αυτού του φύλλου, με αποτέλεσμα όταν το έκοβες όλη η γέμιση να ξεχειλίσει και να μην μπορούμε να φάμε μια ολοκληρωμένη μπουκιά από όλα τα συστασικά της φωλιάς. Θα μπορούσαμε να είχαμε διαλέξει άλλα [μάλλον] καλύτερα πιάτα και απογοητευτήκαμε από αυτό.
3) Κυρίως 1- ριζότο με μανιτάρια, γραβιέρα Νάξου και κρέμα ταρτούφο: άλλο ένα πιάτο με την κρέμα ταρτούφο που είναι εξαιρετική. Το ριζότο αυτό είναι ίσως το καλύτερο που έχω δοκιμάσει σε εστιατόριο, Ελληνικό τουλάχιστον. Όσο πρέπει χυλομένο, απίστευτα γευστικό, όχι καυτό δηλαδή το έτρωγες αμέσως. Πρωταγωνιστής ήταν η γεύση και το άρωμα της τρούφας. Βέβαια, και ίσως αυτό οφείλεται και στην επιλογή των άλλων πιάτων, δεν κατάφερα να φάω παραπάνω από 15-20 μπουκιές γιατί έσκασα.
4) Κυρίως 2- παπαρδέλες με κρέμα μελιτζάνα, κιμά από λουκάνικο και πεκορίνο Αμφιλοχίας: άλλο ένα πολύ πετυχημένο πιάτο με πολύ θετικά έντονη την γεύση του κιμά από λουκάνικο που έδινε μια έξτρα αρμύρα στις παραρδέλες και το πεκορίνο που το απογείωνε. Εξίσου βαρύ όμως πιάτο από άποψη υλικών.

Μαζί με τα παραπάνω πήραμε και ένα μπουκάλι λευκό κρασί και σύνολο πληρώσαμε 55,60€. Αρκετά λογική τιμή, βέβαια δεν είχαμε πάρει τίποτα από κρέας, επιλογές που θα ανέβαζαν αυτόματα την τιμή στα 70+€ για τα 2 άτομα.
Φάνηκε ότι οι πρώτες ύλες όλων των πιάτων ήταν από πάρα πολύ καλά υλικά, με έμφαση στα Ελληνικά προϊόντα, κάτι που εκτιμάτε δέοντος.
Δεν μείναμε ικανοποιημένοι από το σέρβις όχι γενικά, αλλά είχαμε ένα συμβάν με μια κοπέλα από το σέρβις η οποία μας έφερε τον λογαριασμό μας χωρίς να τον έχουμε ζητήσει, χωρίς να έχουμε καν τελειώσει το φαγητό μας και χωρίς να μας έχει ρωτήσει ένα επιθυμούμε κάτι άλλο να φάμε ή πιούμε, γιατί όπως μας είπε [όχι ευγενικά] η ταμίας σχολούσε και έπρεπε να κλείσει ταμείο άρα οφείλαμε να πληρώσουμε και μετά μπορούσαμε να κάτσουμε όσο ακόμα θέλαμε [!!! ]. Επικοινώνησα με τον ιδιοκτήτη την επόμενη μέρα για αυτό, και παρότι είμασταν πολύ θυμωμένοι γιατί αναγκαστήκαμε να φύγουμε άρον άρον, ήταν πολύ ευγενικός και συγκαταβατικός, αναγνωρίζοντας το λάθος της επιχείρησης και έτσι σκοπεύουμε να ξαναπάμε, και να δοκιμάσουμε περισσότερα πιάτα.
Θα ξαναγράψω κριτική όταν έχω δοκιμάσει και πιάτα με κρέας.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Οκτ
20
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η συνάντηση του ASK στο Ταξιδεύοντας, το μεράκι και ο Jim...

Μιάς και πλησιάζει η μέρα της συνάντησης, ήρθε στη μνήμη μου η πρώτη γνωριμία των χρηστών. Σε αυτή είχα την τύχη (ευτυχώς) να κάθομαι απέναντι από τον φίλο Δημήτρη. Όταν έσπασε ο πάγος και αρχίσαμε την κουβέντα μου είχε τονίσει:

Σε βλέπω ζευγάρι με την κοπέλα που έχεις μαζί... ΝΑ ΠΑΣ στις Λεύκες...

Χρειάστηκε να περάσει λίγος καιρός και το καλοκαίρι (αφού είχε περάσει και η δεύτερη συνάντηση) έκανα την πρώτη μου επίσκεψη, με πολύ καλές εντυπώσεις. Δεν θα αναφερθώ σε αυτή αλλά στη νέα μου επίσκεψη που έκανα την Παρασκευή 16/10/2015.

Μια παρέα 6 ατόμων είχε προαποφασίσει τις Λεύκες 2-3 μέρες νωρίτερα. Το μόνο που έλειπε ήταν ο συντονισμός καθώς μπορείς να κάνεις κράτηση ως τις 22:00.

Για το μέρος τι να πω! Ο τύπος που το έχει φαίνεται μερακλής. Από όσα έχω ακούσει είναι πολυταξιδεμένος, με παραστάσεις στη ζωή του και με ΑΓΑΠΗ γι αυτό που κάνει. Δεν έχει πρόβλημα να χαλάσει χρήματα για το μαγαζί του, να εξελιχτεί και γενικά να μην μείνει στάσιμος. Αυτό εμένα μου δείχνει ΟΡΑΜΑ και του δίνω τα συγχαρητήρια μου.

Το μαγαζί βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο αλλά αδικείται κατάφωρα καθώς ακριβώς δίπλα του υπάρχει ένα μεγάλο βενζινάδικο. Ούτε η επιγραφή είναι εμφανής αν δεν την προσέξεις. Για εσωτερικά τι να πω, χάνεσαι. Από μουσικά όργανα μέχρι καπέλα και γραφομηχανές. Vintage καταστάσεις... Δυστυχώς δεν είδα το κελάρι. Τα τραπεζοκαθίσματα, ξύλινα, καθαρά και άφθαρτα. Υπάρχουν και τραπέζια μαρμάρινα, όλα πάντως δείχνουν γούστο και σεβασμό στον πελάτη.

Πολύ όμορφος και ο εξωτερικός χώρος με δέντρα και σε επίπεδα. Το εκπληκτικό είναι πως υπήρχε κόσμος στις 22:30 που δειπνούσε εξωτερικά χωρίς να ενδιαφέρεται αν ο καιρός δεν προσφέρεται πλέον. Και μη νομίζετε πως ήταν λίγες οι παρέες... τουλάχιστον 6-7!

Η εξυπηρέτηση είναι οργανωμένη, πλήρως κατατοπισμένη για το τι προσφέρει το μαγαζί και φαίνεται πως υπάρχει εμπειρία. Από την άλλη με τόσο κόσμο, δεν ήταν δυνατόν να έχουμε εντελώς άμεση ανταπόκριση, όχι ότι χαλαστήκαμε με κάτι, απλώς το ύφος του μαγαζιού είναι άκρως ζεστό και χαρούμενο. Η ιδιοκτήτρια πάντως έκανε την πλακίτσα της!

Όλη μέρα ήμουν με μια σαλάτα (έστω και γαβάθα) και ανέμενα την ώρα της επίσκεψης. Θυμόμουν από την πρώτη μου επίσκεψη την σπαλομπριζόλα, τους κεφτέδες γαλοπούλας αλλά κυρίως τα καπελάκια!

Εδώ να σας πω, όσοι δεν το ξέρετε πως οι τιμές δεν χαρακτηρίζονται οικονομικές αλλά με σωστή κατεύθυνση μπορείτε να περιορίσετε το κόστος.

1) Υπάρχει η κάρτα Αθηνόραμα με έκπτωση 20% πλην Σαββάτου.

2) Σημειώστε πως οι μερίδες είναι αρκετά χορταστικές, όση όρεξη και να έχετε μην το ξεχάσετε!

Η παραγγελία μας ενώ φαινόταν ΟΚ πάλι μας ανάγκασε να πάρουμε πακέτο για το σπίτι. Το ταξίδι ξεκινά (και δεν είναι μόνο γαστρονομικό)...

- Στην αρχή έρχεται ψωμί σε χαρτοσακούλα, με διάφορα είδη και συνοδευτικά ελίτσες σε βαζάκια και μια γλυκιά σως με βάση την ελιά (σε κοκκινωπό χρώμα). Εγώ τα προσπέρασα αλλά οι υπόλοιποι έδειχναν να τα ευχαριστιούνται, ειδικά τη σως. Μας ρώτησαν αν θέλουμε να ψηθεί λίγο το ψωμί. Η τιμή όμως ξυράφι,7.68 ευρώ με την έκπτωση (για 6 άτομα). Νομίζω πως είναι θέμα προς σκέψη.

- Νεράκι δροσερό σε κανάτες (διαφορετικές και όμορφες), ανανεωνόταν όποτε χρειαζόταν.

- Σαλάτα Λεύκες με μαρούλι, τομάτα, τριμμένο τυρί, καλαμπόκι, κοτόπουλο, φυστίκι Αιγίνης και σάλτσα στα 8.8 ευρώ. Φρεσκότατη, με παιχνιδιάρικη υφή καθώς ήταν ψιλοκομμένα τα υλικά, αρκετή για να μοιραστεί. Αξίζει τα λεφτά της. Σε όσους αρέσει η σως είναι ένα ακόμα συν, οπτικά μοιάζει με σως σίζαρς.

- Ψευτοσαγανάκι στα 7.5 ευρώ. Μιλάμε για πραγματική φέτα πανέ με σουσάμι στο τηγάνι και σπιτική μαρμελάδα.2 τριγωνικά κομμάτια με crunchy υφή, χωρίς κανένα ίχνος λαδίλας και νόστιμη, σχετικά πικάντικη φέτα που ήταν σαν μους. Η μαρμελάδα όχι πολύ γλυκιά, μου θύμισε βύσσινο σαν αυτή που μπαίνει στο τσιζκέικ (αν θυμάμαι είχε και ροζ πιπέρι). Από τα κορυφαία πιάτα, σίγουρα θα το ξαναεπέλεγα.

- Γλειφιτζούρια κοτόπουλου γεμιστά με μετσοβόνε και λαχανικά, πανέ στο τηγάνι.3 τεμάχια με μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς στα 7.8 ευρώ. Δεν είχε τόση επιτυχία, καθώς ενώ ήταν καλά παναρισμένο δεν είχε κάτι πολύ γευστικό να πει. Ίσως έπρεπε να δοκιμάσω και τη μαρμελάδα (φαινόταν αραιή), κάτι τσιπσάκια γεμιστά επίσης πέρασαν και δεν ακούμπησαν.

- Κεφτέδες γαλοπούλας γεμιστοί με φέτα μέσα σε κρέμα τυριού στα 7.9 ευρώ. Το καλοκαίρι τα είχα πάρει εργολαβία και είχα κάνει βουτιά με τα μούτρα στην κρέμα! Περίμενα πως και πως να έρθουν! Η κρέμα πολύ πλούσια, ονειρική μπορώ να πω, όπως τη θυμόμουν! Να βάζεις το χέρι σου μέσα στο τεράστιο μπολ όπως ο Winnie the pooh στο βάζο με το μέλι! Από την άλλη οι κεφτέδες δεν ενθουσίασαν. Σχετικά σκληροί (μάλλον φταίει και το κρέας), τσουπωτοί πάντως. Κόψτε τους στη μέση και ρίξτε ανάμεσα την κρέμα, σώζεται το αποτέλεσμα.

- ΤΑ ΚΑΠΕΛΑΚΙΑ επί 2 φορές. Γεμιστά ζυμαρικά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε πέστο πεπεροντσίνο και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών στα 9.2 ευρώ. Έρχεται ένα μικρό κατσαρολάκι με τον μαγικό ζωμό! Αυτό το λάδι τρούφας ευωδιάζει όλο το μαγαζί. Αν ήταν στο χέρι μου θα τα έτρωγα 2 φορές τη βδομάδα. Τούρμπο γεύση, βαριά βέβαια αλλά άκρως "ερωτική". Μεγαλύτερη μερίδα ρε παιδιά!!!!

- Συκώτι γάλακτος στα κάρβουνα με καραμελωμένα κρεμμύδια στο πλάι στα 8.2 ευρώ. Να πω την αλήθεια μου περίμενα κάτι πιο φαντεζί. Μεγάλο κομμάτι και με ελάχιστες ίνες, καλοψημμένο. Δυστυχώς δεν αναδείχτηκε από τα καραμελωμένα κρεμμύδια που ήταν μια κουταλιά στο πλάι, ελαχιστότατη ποσότητα δηλαδή.

ΚΥΡΙΩΣ ΠΙΑΤΑ

- Φιλέτο κοτόπουλο πάνω σε σάλτσα τυριού και νιόκι πατάτας στα 9.9 ευρώ. Φαινόταν καλοψημένο, με τα νιόκι τσουπωτά. Έχω την εντύπωση πως η σάλτσα τυριού ήταν βουτυρώδης.

- Μπριζόλα χοιρινή 450 γραμμαριών μαριναρισμένη και ψημένη στα κάρβουνα, λουσμένη με σάλτσα λεμονιού, συνοδεία με πατατούλες τηγανιτές στα 11.2 ευρώ. Τεράστια ποσότητα και με πατατάρες (όχι πατατούλες) με τη φλούδα τους.

- Κοτόπουλο Παρνασσού στα 13.1 ευρώ. Φιλέτο κοτόπουλο με κασέρι, προσούτο Ευρυτανίας και μανιτάρια μέσα σε χωριάτικο φύλλο, ψημένο σε μαντέμι. Το κοτόπουλο μου φάνηκε στεγνό, η γέμιση ήταν πιο νόστιμη, με παραπομπές σε χωριό. Γενικά βαρύ πιάτο, μοιραστείτε το 2 άτομα. Δεν είναι πάντως στις πρώτες μου επιλογές.

- Ψαρονέφρι γεμιστό με χαλούμι και φυστίκια Αιγίνης, λουσμένο με σάλτσα μανιταριού, σερβιρισμένο με σπιτικό πουρέ πατάτας. Τα μανιτάρια και ο πουρές νοστιμότατα, το ψαρονέφρι στους υπόλοιπους άρεσε, εγώ δεν ξετρελάθηκα. Τιμή 14.4 ευρώ.

Να σημειώσω εδώ πως είχαμε σχεδόν χορτάσει από τα ορεκτικά, οπότε υπήρχε ένας κορεσμός στη γεύση των κυρίως. Νομίζω όμως πως τα κρεατικά θα μπορούσαν να ήταν λιγάκι πιο ζουμερά. Από food styling πάντως το μαγαζί σκίζει.

- 3 Κόκα κόλες (zero, light και κανονική) στα 2.2 ευρώ έκαστη. Αν πάρετε zero ή light θα σας έρθουν σε κουτάκι, η κανονική στο γυάλινο μικρό μπουκαλάκι.

Κέρασμα γρανίτα με passion fruit πριν...

ΤΑ ΓΛΥΚΑ....

Μια κατηγορία μόνα τους. Τα είχα σταμπάρει από τον πρώτο καιρό που επισκεπτόμουν το σάιτ. Εδώ λοιπόν πρέπει να κρατήσετε ξεχωριστό χώρο όταν επισκεφθείτε το μαγαζί. Επίσης προπαραγγείλετε τα γιατί ποτέ δεν ξέρεις, φεύγουν γρήγορα.

- Σούπα σοκολάτας στα 6 ευρώ. Ένα τεράστιο μπολ με ένα κομμάτι σοκολατένιου κέικ(?) και μια μπάλα βανίλια. Μόνο για chocoholics και μόνο για εργολαβίες. Οι λάτρεις πρέπει να την πάρουν μπροστά τους και να μην ασχοληθούν με το τριγύρω περιβάλλον τους. Πάντως την πρώτη φορά ήταν ελαφρώς πιο νόστιμη.

- Τσεζκέικ Baileys στα 6 ευρώ συνοδεία μπάλας παγωτού βανίλιας. Νόστιμο αν και ίσως δεν ήταν ημέρας. Θέλω να πω πως δεν ήταν τόσο αέρινο στη υφή, η γεύση πάντως είναι ικανοποιητική, με ελαφριά παραπομπή στο ποτό χωρίς να σε λιγώνει.

ΤΟ OREO τσιζκέικ στα 9 ευρώ. Αέρινο, πλούσιο και χορταστικό για 2-3 άτομα. Επιβλητικό σε μέγεθος και όψη. Αμαρτία αν δεν το πάρετε. Φάτε το χωρίς ενοχές.

ΣΥΝΟΛΟ στα 115.52 ευρώ με τη έκπτωση (144.4 χωρίς) για 6 άτομα.

Συμπερασματικά θα πω πως το μαγαζί πάει σφαίρα και έχει φανατικό κοινό. Νομίζω πως είναι στέκι για νεότερες ηλικίες. Θα μπορούσε να ήταν το στέκι της Παρασκεύης, κάτι σαν το αντίστοιχο που ήταν στην τηλεοπτική σειρα 50-50, για λίγο μικρότερες ηλικίες.

Έχετε το στη λίστα σας για την περίοδο των Χριστουγέννων. Έχω ακούσει πως το τοπίο είναι μαγευτικό.

Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ΤΑΞΙΔΙ. Οπλιστείτε με καλή διάθεση και θα περάσετε 2-3 ώρες με φαντασία, ζεστασιά και δεν θα ασχοληθείτε με το τι συμβαίνει γύρω σας. Επικεντρωθείτε στην παρέα σας. Αφήστε τα κινητά σας τηλέφωνα στο σπίτι σας στην τελική!

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Νοε
19
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Μου ήταν αδύνατο να αντισταθώ σε μία πρόταση για επίσκεψη μου στις Λεύκες. Είχα ακούσει τόσα πολλά και τόσο εκθειαστικά σχόλια και μάλιστα από χρήστες που εμπιστεύομαι απόλυτα, που το είχα βάλει στο μάτι εδώ και πολύ καιρό. Κάθε μία νέα κριτική του που δημοσιευότανε, απλά επιβεβαίωνε το ότι επιβάλλεται σε κάθε καλοφαγά, να το τιμήσει για να έχει και ο ίδιος άποψη. Το είχα βάλει λοιπόν στη Wish List μου και περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία. Και η ευκαιρία δόθηκε αρχές Οκτώβρη, ένα βράδυ Παρασκευής.

Στις Λεύκες είχα πρωτοπάει πριν αρκετά χρόνια, γύρω στα 15-16. Είχαμε φάει αξιοπρεπέστατα, όμως χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος, δεν το είχα ξαναεπισκεφτεί. Θυμόμουνα ελάχιστα στοιχεία από τον χώρο του (όπως το ότι είχε μεγάλα ξύλινα τραπέζια). Ούτε καν το μέγεθός του χώρου του δεν μπορούσα να ανασύρω από τη μνήμη μου. Από τότε μπορεί να έχει αλλάξει και η διεύθυνση του και να το έχει αναλάβει πλέον άλλος ιδιοκτήτης (μετάνιωσα που δεν ρώτησα…). Το σίγουρο είναι ότι έχει αλλάξει- πολύ επιτυχημένα- προσανατολισμό στην κουζίνα του γιατί από την πρώτη μου επίσκεψη το θυμόμουνα σαν πιο συμβατικό σε γεύσεις. Τώρα τα πιάτα του είναι σαφώς πιο ευφάνταστα (δεν μου αρέσει καθόλου ο όρος «πειραγμένη Ελληνική κουζίνα»).
Με την συνεχόμενη άνοδο που γνωρίζουν οι Λεύκες (μεγάλο πράγμα το word of mouth), θεωρήσαμε ότι επιβάλλεται η κράτηση τουλάχιστον μία ημέρα πριν, όπως και κάναμε. Αυτό βοηθάει και την επιχείρηση γιατί έτσι κάνει σωστότερο προγραμματισμό, αλλά και προφυλάσσει κι εμάς τους πελάτες από το να έχουμε άτυχες στιγμές μη βρίσκοντας τραπέζι.

Ήμασταν παρέα τεσσάρων ατόμων και από τις κρατήσεις τους είχαν φροντίσει να μας κλείσουν ένα βολικότατο τραπέζι σε μία από τις πιο ζεστές και γλυκές γωνίες τους. Το βράδυ είχε την ψυχρούλα του, οπότε είχαμε προνοήσει και ζητήσει τραπέζι μέσα. Η πρώτη εντύπωσή μου είχε να κάνει με τον χώρο του, η διαρρύθμιση του οποίου θυμίζει ένα μεγάλο και ευρύχωρο σπίτι με μεμονωμένα δωμάτια που επικοινωνούν. Όταν περάσαμε από την αυλή τους, οφείλω να ομολογήσω ότι κι αυτή μου φάνηκε εξίσου περιποιημένη και φιλόξενη. Από την παρέα μου έμαθα ότι είναι εντυπωσιακός ο τρόπος που τον στολίζουν τα Χριστούγεννα.

Όταν μπήκα στον εσωτερικό χώρο, ενθουσιάστηκα. Χωρίς να υπερβάλω, τον συγκαταλέγω ανάμεσα στους πιο αγαπημένους μου στην Αθήνα (κι όχι μόνο). Όποιος έχει αναλάβει την διακόσμηση τους, έχει κάνει καταπληκτική δουλειά.
Αν κάποιοι χώροι εστιατορίων σαν φαίνονται βαρετοί, νομίζω ότι θα λατρέψετε τις Λεύκες! Η αποθέωση της ανομοιομορφίας, δοσμένη όμως τόσο πετυχημένα που το αποτέλεσμα είναι τρομερά καλαίσθητο. Από κλεφτές ματιές που έριξα στα διπλανά μας δωμάτια, όλα έχουν τον δικό τους χαρακτήρα και είναι μεταξύ τους διαφορετικά.

Στο δικό μας για φωτιστικό είχαμε διάφορους διαφανείς γλόμπους που κρεμότανε από διαφορετικού μήκους καλώδια, σε κάποιο άνοιγμα από το ταβάνι. Διάσπαρτα υπήρχαν παλιά ψάθινα καπέλα, μεγάλα μεταλλικά κλειδιά, ξύλινες τηλεφωνικές συσκευές, βιβλία (ανάμεσά τους ένας μεγάλος τόμος με ποιήματα του Pablo Neruda που λατρεύω). Όλα αυτά τα πάντρευε το ότι είχαν κυρίως γήινα χρώματα που έκαναν τον χώρο φιλικότατα ζεστό και συνδυαζόταν άψογα με τα ξύλινα πατώματα και οροφή και τους πέτρινους τοίχους του. Άλλα τραπέζια τους ήταν ξύλινα ενώ η επιφάνειά τους ήταν πολύχρωμα πλακάκια, ενώ άλλα τραπέζια ήταν παλιές ραπτομηχανές.

Όλα στρωμένα με ρομαντικά σερβίτσια και μπουκάλια κρασιών που στην ετικέτα τους καταγράφονται τα κρασιά τους που είναι διαθέσιμα. Επίσης λατρεμένη λεπτομέρεια, η κουρτίνα από χοντρά σκοινιά. Πραγματικά θα μπορούσα να μιλάω για ώρα για τον χώρο τους, αλλά και πάλι δεν θα ήμουν σε θέση να τον περιγράψω αφού είναι αδύνατον ο γραπτός λόγος να αποδώσει την αίσθηση που απόπνεε.

Θα συνεχίσω με το service του. Με όσα άτομα ήρθαμε σε επαφή, ήταν όλα αψεγάδιαστα. Άκρως φιλικά και χαμογελαστά, έτοιμα να δώσουν διευκρινήσεις σε όποιο ερώτημα τους θέταμε. Κατά την έξοδό μας, μας καληνύχτισαν και μας ευχαρίστησαν και τα τρία άτομα που βρίσκονταν μέσα στην ανοιχτή κουζίνα τους.

Επίσης, εντύπωση μου έκανε το πλήθος των ατόμων που είχαν στο προσωπικό τους. Ζωηρά και υπερκινητικά. Υπεραρκετοί για να καλύψουν άμεσα τις ανάγκες των πελατών τους. Χαρούμενη πινελιά στις ενδυμασίες τους, οι τιράντες τους που πολύ συμπαθώ! Όταν ήρθαν στο τραπέζι μας για παραγγελία, μας ανέφεραν και τα πιάτα ημέρας. Ανάμεσά τους ήταν και κάποιες σαλάτες τους. Δεν έμειναν σε μια απλή περιγραφή αλλά μας εξήγησαν όοοολα τα υλικά και τον τρόπο παραγωγής τους. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα με τον τρόπο που η κοπέλα που μας εξυπηρέτησε, μας απαρίθμησε όλα τα υλικά της σαλάτας ημέρας, την οποία και τελικά επιλέξαμε.

Πριν ξεκινήσω την περιγραφή των πιάτων που πήραμε, να διευκρινίσω ότι δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες γι αυτά. Αυτό που όμως έχει χαραχτεί στην μνήμη μου είναι ότι όλα ήταν ξεχωριστά και εντελώς διαφορετικά από τις γεύσεις που συνήθως δοκιμάζουμε όταν βγαίνουμε έξω για φαγητό. Όλα είχαν κάτι διαφορετικό. Στον τρόπο παρασκευής τους, στα υλικά τους που κάποια έκαναν τη διαφορά και τους έδιναν μια άλλη νότα, στα σκεύη σερβιρίσματος. Επίσης να σημειώσω ότι όλα μα όλα, ήταν όχι απλώς πετυχημένα ή αξιοπρεπέστατα αλλά εξαιρετικά. Κι όταν λέω όλα, εννοώ ΟΛΑ! Για το πόσο μου άρεσε ένα πιάτο, σημείο αναφοράς για εμένα είναι το αν θα το παράγγελνα ξανά σε μελλοντική μου επίσκεψη. Όσα δοκίμασα θα μπορούσα να τα παραγγείλω ξανά και ξανά (και ξανά! ).

Ξεκινάω λοιπόν.
• Σαλάτα ημέρας. Πράσινη σαν βάση, με πρώιμο σταμναγκάθι (που όπως μας ανέφεραν είναι συνήθως λίγο πιο πικρό), τυρί γκοργκοτζόλα, σταφύλλι, ντοματίνια. Είμαι σίγουρος ότι έχω ξεχάσει αρκετά ακόμα υλικά (αν και η νεαρή που μας εξυπηρέτησε, μας τα ανέφερε όλα). Πολύ ευχάριστη σαλάτα και πολύ δροσερή.

• Κεφτέδες γαλοπούλας. Μας σερβιρίστηκαν σε ένα σκεύος που θύμιζε πέτρινο γουδί και είχαν σαν διακοσμητικό κλαδάκια αποξηραμένου φυτού που δεν κατάλαβα ακριβώς τι ήταν. Ίσως θρούμπι. Ήταν μέσα σε μία πολύ νόστιμη, καλοδεμένη λευκή σάλτσα που αν δεν μας ξεγέλασε η γεύση μας, περιείχε και πέστο βασιλικού. Πλούσια σάλτσα που αγκάλιαζε ιδανικά τα κεφτεδάκια μας, κρατώντας τα ζουμερά μέχρι και το τελευταίο.

• Σούφρα του Πασά. Ψιλοκομμένο χοιρινό μαγειρεμένο με ντομάτα, μέλι, πιπεριά, μπαλσάμικο, πιπέρι καγιέν και μπούκοβο. Ένα πιάτο που έπαιζε μεταξύ των γλυκών και πικάντικων γεύσεων, αλλά στην απόλυτη μεταξύ τους ισορροπία. Τελικά σε κάθε αλλοδαπή κουζίνα υπάρχουν πιάτα που παίζουν ανάμεσα σε διαφορετικές γεύσεις (στην Κίνα τα γλυκόξινα και οι hot sour σούπες, στην Αμερική τα ψητά με σάλτσες barbeque). Θα μου άρεσε να το είχαν συνοδέψει με κάποιο λευκό ρύζι, για να το συνδυάσω με την σάλτσα του.

• Φωλιά κοτόπουλου. Φύλλο κανταΐφι, που μέσα του φώλιαζαν μία ποικιλία από διάφορα τυριά και κοτόπουλο. Λίγο βαρύ πιάτο, αλλά πολύ νόστιμο.

• Καπελάκια. Σε ένα επίσης ευφάνταστο σκεύος, με ψηλό στόμιο ώστε να κρατήσει το πιάτο του την θερμοκρασία του για όσο το δυνατόν περισσότερο, είχαν τοποθετηθεί γεμιστά ζυμαρικά με σάλτσα pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας. Αυτό το πιάτο δεν θα με χάλαγε να το είχα μπροστά μου και σαν κυρίως. Απολαυστικό μέχρι τέλους!

• Κοτόπουλο Παρνασού. Ίσως το μοναδικό πιάτο απ’ όσα πήραμε που συγκαταλέγονταν ανάμεσα στα κυρίως τους. Η μερίδα ήταν τεράστια και αποτελούνταν από κοτόπουλο ετοιμασμένο μέσα σε ζύμη, με τυριά και μανιτάρια. Το συνόδευαν με ανάμεικτη σαλάτα. Μόνο και μόνο που στην σαλάτα υπήρχε εσκαρόλ, την λάτρεψα γιατί σπάνια συναντώ αυτό το λαχανικό. Το κοτόπουλο ήταν επίσης εξαιρετικό.

• Κλείσαμε το γεύμα μας με ένα Oreo cheesecake, το οποίο αν δεν σε έχει προετοιμάσει κάποιος για το μέγεθός του, μάλλον θα μείνεις έκπληκτος. Ήμασταν 4 άτομα και με το ζόρι το «καταφέραμε». Λίγο πριν μας είχαν φέρει σφηνάκια με φρουτώδες σορμπέ για να «ξεπλύνουμε» το στόμα μας και να το προετοιμάσουμε γι αυτή την βελούδινη κρέμα και το μπισκότο.

Παραπάνω παρέλειψα λεπτομέρειες όπως το ψωμί τους που ήταν εξαιρετικό και το κέρασμα-καλωσόρισμα με τα ντιπς που το συνόδεψαν. Στα επίσης μεγάλα συν τους, η ποικιλία με τις μπύρες που έχουν και μάλιστα αρκετές από αυτές με Ελληνική προέλευση. Εμείς σταθήκαμε λίγο μεταξύ της Νήσος από την Τήνο και την Magnus από την Ρόδο, καταλήγοντας στη δεύτερη γιατί έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια στις Weiss και παρέσυρα και τους υπόλοιπους.

Ένα πραγματικά όμορφο βράδυ, με φανταστική παρέα και εξαιρετικό φαγητό. Δεν ήταν τυχαίο το ότι ενώ φτάσαμε εκεί κατά τις 9, αποχωρήσαμε γύρω στις 12:30, μόνο και μόνο γιατί κάποιοι από εμάς είχαν πρωινό ξύπνημα την επομένη. Αλλιώς, τράβαγε τόσο η παρέα που ακόμα εκεί θα ήμασταν…

Επειδή βλέπω ότι οι Λεύκες εκπροσωπούνται, θα ήθελα να καταθέσω μια μικρή πρόταση/συμβουλή, εντελώς καλοπροαίρετα. Η μουσική που «παίζει» είναι απόλυτα στα γούστα μου, αλλά θεωρώ ότι θα έπρεπε να ήταν σε λίγο πιο χαμηλή ένταση. Σε κάποια σημεία έπιανα τον εαυτό μου να καταβάλει προσπάθεια να ακούσει την παρέα ή να χρειαστεί να φωνάζει πιο δυνατά για να επικοινωνήσει. Το ίδιο γίνονταν κι από τα τραπέζια γύρω μας, κι αυτό προκαλούσε ένα είδος «έντασης» που μπορεί εύκολα να αποφευχθεί.

Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Αυγ
04
2016
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Πολυδιαφημισμένο όχι άδικα βέβαια, πολύ ωραίος χώρος έξω και μέσα, με πολύ γούστο και διάθεση καλλιτεχνική.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η βραδιά ήταν πολύ ζεστή αλλά το ευχαριστηθήκαμε.
Η εξυπηρέτηση άμεση και γρήγορη, με ευγένεια και χωρίς περιττά.
Ο κόσμος όλων των ηλικιών, ζευγάρια και παρέες.

Δοκιμάσαμε τη Σαλάτα Μάνης, ολόφρεσκη, μεγάλη μερίδα με τα υλικά άφθονα.
Με baby ρόκα, σπανάκι, εσκαρόλ, μιζούνα, παξιμαδάκια, σύγκλινο Μάνης, στικς πορτοκαλιού και σάλτσα πορτοκάλι.
Λίγο αλάτι της έλειπε αλλά ήταν δροσερή και γευστική, περίπου 8-9 ευρώ.
Από ότι είδαμε όλες οι σαλάτες ήταν πολύ μεγάλες σε ποσότητα.

Φοβερό πιάτο το Κοντοσούβλι Μετσόβου, χοιρινό μαριναρισμένο σε λάδι, τοματόξυδο, κύμινο, κολίανδρο και πιπεριές Φλωρίνης, ψημένο στα κάρβουνα, σερβιρισμένο σε μία ξύλινη βάση η οποία όμως δεν το βοηθούσε να μείνει ζεστό.

Πολύ καλής ποιότητας κρέας, απίστευτα μαλακό και τέλεια δοσμένο με τις πιπεριές οι οποίες θύμιζαν και λίγο τουρσί. Καλό σε ποσότητα όπως όλα τα πιάτα στην τιμή των περίπου 10 ευρώ παρά κάτι.

Τέλεια και η Φουρνιστή 3 (μίνι κεφτεδάκια, μετσοβόνε, κρέμα τυριού, πατατάκια, ρόκα) πίτσα δηλαδή με λεπτή ζύμη στον ξυλόφουρνο στα 9-10 ευρώ.
Φοβερά τα κεφτεδάκια, ταίριαζαν με τα υπόλοιπα υλικά της πίτσας, πολύ καλή ιδέα.

Άλλο ένα πολύ γευστικό πιάτο τα "καπελάκια" (ζυμαρικά γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε Pesto pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών).
Μεγάλη μερίδα, τέλεια δοσμένο, έντονη γεύση τρούφας, έλιωνε στο στόμα, πολύ ωραία ιδέα. Περίπου στα 8-9 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι ο κατάλογος είναι μεγάλος για αυτό είναι προτιμότερο να το επισκεφτείτε παρέα για να δοκιμάσετε περισσότερα πιάτα, έχοντας στο νου σας ότι οι μερίδες είναι πλούσιες!

Στην αρχή μας έφεραν ψημένο ψωμάκι (3 ευρώ) με μαρμελάδα ντομάτας-αδιάφορη για μένα και πολύ γλυκειά- και ελίτσες μικρές.

Στο τέλος μας κέρασαν κάτι σαν σορμπέ που η άποψη μου είναι ότι ήταν από τα πιο αποτυχημένα που έχω φάει.

Το κρασί πολύ καλό, κόκκινο χύμα στα 5,60 το μισόκιλο.

Ο λογαριασμός ήρθε στα 50 ευρώ με 1 κιλό κρασί και αν και οι τιμές είναι τσιμπημένες, οι ποσότητες είναι μεγάλες και τα υλικά φαίνονταν α' ποιότητας.

Τα κυρίως έχουν από 12 ευρώ και πάνω και υπήρχαν και πιάτα με ψαρικά για όσους δεν προτιμούν το κρέας.

Αξίζει και ο χώρος και το φαγητό και σίγουρα θα ξαναπάω να δοκιμάσω και άλλα πιάτα.