Loader

Περιγραφή

Παραδοσιακή ελληνική κουζίνα αλλά και διάφορες πρωτοτυπίες.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Τρίτη έως Σάββατο 14:00 - 01:00 Κυριακή 13:00 - 00:00 Δευτέρα κλειστά

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει δίκτυο Wifi
Take away

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

20 Δεκ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ομολογώ πως ήμουν λάθος!

Έχουν υπάρξει σχόλια από φίλους ότι βαθμολογώ καλοπροαίρετα τα καταστήματα στις επισκέψεις μου, για τις Λεύκες όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Περίμενα πολλά περισσότερα από όσα τελικά έζησα σε προηγούμενες επισκέψεις. Θα το θέσω αλλιώς όμως.

Σε πολύ πρόσφατη επίσκεψη μου τις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη, έζησα εμπειρίες που ονειρευόμουν για χρόνια. Ευχαριστώ τον Θεό γι'αυτό. Μιας και έχω σπουδάσει πάνω στον αθλητικό κλάδο, πάντα ήθελα να παρακολουθήσω αγώνα πρωταθλήματος του ΝΒΑ. Ξέρετε τώρα εμείς πως τα λέμε αυτά. Αμερικανάκια κλπ κλπ...

Η βιομηχανία του ΝΒΑ δεν είναι μόνο η βιτρίνα της. Οι παίκτες δηλαδή και οι ομάδες. Εργάζονται πυρετωδώς πολλοί άνθρωποι, από σεκιουριτάδες και τσιρλίντερ μέχρι να φτάσουμε στον Αντετοκούμπο και τον ΛεΜπρον Τζέιμς για να παρακολουθήσουμε φοβερά καρφώματα. Καταλήγω στο ότι όλοι βάζουν ένα λιθαράκι στο όλο οικοδόμημα.

Το ίδιο συμβαίνει με τις Λεύκες. Ξεκινάει από τη φαντασία και το μεράκι του ιδιοκτήτη που δεν θα λυπηθεί τα χρήματα, μέχρι το τελικό αποτέλεσμα και τον πρωταγωνιστή που είναι τα πιάτα. Ή μήπως τελικά είμαστε εμείς οι πρωταγωνιστές που κάνουμε την επίσκεψη;Μάλλον είναι μια σχέση αμφίδρομη.

Έχει αναφερθεί και σε παλαιότερες κριτικές ότι ιδανική εποχή για να κάνεις επίσκεψη είναι τα Χριστούγεννα. Θες ο φωτισμός, θες η ζεστασιά που δίνει η διακόσμηση... θες ο κόσμος! Γιατί ενώ πήγαμε 4 άτομα με πολύ καλό φίλο χρήστη, νωρίς το απόγευμα της Κυριακής, η προσέλευση πριν και μετά από εμάς συνεχιζόταν με αμείωτους ρυθμούς. Και μιλάμε για ωραίο κόσμο, και πολύ ωραίες γυναικείες παρουσίες. Φυσικά, όταν βρίσκεσαι σε τέτοιο όμορφο και παιχνιδιάρικο περιβάλλον, η διάθεση σου αλλάζει προς το καλύτερο. Και εμείς είχαμε και πολύ καλή παρέα! Δεν θέλω να περιγράψω κάτι περισσότερο γιατί είναι προτιμότερο να το ζήσετε από κοντά (έχει δίκιο ο Φρατέλο)!

Η εξυπηρέτηση σε πολύ καλό επίπεδο. Πρώτα από όλα, γνωρίζουν επαρκώς τι προσφέρουν. Θα καθίσουν και θα σου εξηγήσουν τα συστατικά, θα κάνουν τις προτάσεις τους, θα περιμένουν υπομονετικά να αποφασίσεις μέσα από μια πολύ μεγάλη γκάμα επιλογών που σίγουρα θα χρειαστείς 3-4 επισκέψεις και πολύ καλή παρέα για να δοκιμάσεις. Οι όποιες καθυστερήσεις που σημειώθηκαν είναι ανθρώπινες και δεν μπορούν να κριθούν αρνητικά. Σημειώστε αυτό, σε περίπτωση που πάτε να διασκεδάσετε και όχι απλώς να προσθέσετε μια ακόμη κριτική στο ενεργητικό σας.

Πρωταγωνιστής φυσικά της όλης υπόθεσης είναι τα πιάτα. Κυριαρχούν τα κρεατικά, ενώ το μάτι μου έπεσε και στις πίτες! Από ψαρικά θυμάμαι τον σολωμό. Αλλά ειλικρινά ότι και να παραγγείλετε, θα ικανοποιηθείτε. Αν κάπου έχει πέσει περισσότερο αλατάκι ή πιπεράκι, σε 3 λεπτά θα το έχετε ξεχάσει. Γιατί η συνολική εμπερία υπερκαλύπτει τις ατέλειες.

Ειλικρινά δεν θα ξέρετε τι να παραγγείλετε:
Θα πω 2 λόγια για τη δική μας παραγγελία, που θέλω να πιστεύω ότι σύντομα θα ξαναβρεθούμε εκεί.

- Ψωμί στα 6.4 ευρώ για 4 άτομα. Ξέχασα να σας πω ένα μειονέκτημα της όλης εμπειρίας. Για εμένα αποδείχθηκε το παρκάρισμα. Γυρόφερνα κάνα μισάωρο σαν τον Τάζ, τον διαβολάκο της Ταζμανίας. Βοήθα Παναγιά! Οπότε όταν μπήκα κλασικά με το κοντομάνικο μπλουζάκι και αναψοκοκκινισμένος από τα νεύρα, δεν είχα όρεξη να δοκιμάσω. Μου άφησαν όμως να δοκιμάσω κάτι καυτερό με σως γιαουρτιού. Όταν έφαγα τη μπουκίτσα μονομιάς, οι φίλοι με κοίταζαν απορημένοι, σα να ήμουν Ιάπωνας και κατάπινα γουασάμπι. Ε όχι ρε παιδιά, δεν χρειάστηκα και την πυροσβεστική!

- Φουρνιστή no 2, στα 9.5 ευρώ. Τραγανή ζύμη χωρίς μαγιά, μελιτζάνα, φέτα, χοιρινό κρέας, τοματίνια, σαλατικά και σπιτική μαγιονέζα. Άψογη ζύμη, ελαφριά χωρίς να σε φουσκώνει. Η μελιτζάνα έδινε άρωμα και γεύση και τυλιγόταν με το ψιλοκομένο χοιρινό κρέας. Αυτά πρωταγωνιστούσαν. Άρτιο αποτέλεσμα.

- Καπελάκια, στα 9.3 ευρώ. Ζυμαρικά τύπου τορτελόνι, γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας. Λίγο σφιχτή η γέμιση, όχι ότι δυσαρεστεί φυσικά. Τα νόστιμα ζυμαρικά, τα λούζει το πέστο πεπεροντσίνο και το λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών. Το ένα κορίτσι το βρήκε καυτερό σαν πιάτο, το άλλο έριχνε κλεφτές ματιές και για repeat, φυσικά χατίρια εμείς δεν χαλάμε. Όλοι συμφωνήσαμε όμως ότι το λάδι τρούφας σπάει μύτες από χιλιόμετρα! Φυσικά, είναι στανταράκι σε κάθε επίσκεψη!

- Κοντοσούβλι Μετσόβου, στα 8.9 ευρώ. Χοιρινό μαριναρισμένο σε τοματόξυδο, κύμινο, κόλιανδρο και πιπεριές Φλωρίνης. Ψήνεται στα κάρβουνα. Επικεντρωθήκαμε στον μίνι πάγκο κοπής κρεάτων όπου μας παρουσιάστηκε. Με έκπληξη διαπιστώσαμε πως 2 στους 4 δεν το είχαν ξαναδεί στην πραγματική ζωή. Μα καλά... τον Αλέκο από τα Εγκλήματα ποτέ δεν τον είδατε;Σε άλλα νέα... ζουμερό, εύγευστο. Όχι τρομερό αλλά καλό. Παρατήρηση 2... στα υλικά που κάλυπταν το κοντοσούβλι, αναρωτηθήκαμε αν περιλαμβανόταν ξινολάχανο.

- Ψαρονέφρι με φυστίκι Αιγίνης στα 14.6 ευρώ. Σερβίρεται πάνω σε σάλτσα παρμεζάνας και στο πλάι υπάρχουν πινελιές καρότου. Κομένο σε 4 κομματάκια, οριακά μπορεί να κριθεί ως πλήρης μερίδα. Νομίζω ένα κλικ λιγότερο ψήσιμο θα ήταν το ιδανικό, όμορφη κρούστα χωρίς να μπουχτίζει. Να πω την αλήθεια, δεν κατάλαβα σάλτσα παρμεζάνας, από την άλλη όμως, ο πουρές καρότου γλυκύτατος αν και θα τον ήθελα λίγο πιο σφιχτό.

- Μαύρος Χοίρος, στα 16.5 ευρώ. Σιγομαγειρεύεται σε τραχανώτο φέτας. Με χαρά διαπίστωσα πως στα κορίτσια άρεσε ιδιαιτέρως. Ζουμερός, όχι βαρύς. Εμένα μου άφησαν περισσότερο το τραχανώτο που ήταν λιγάκι αλμυρό λόγω φέτας. Πλούσιο σε γεύση, ότι πρέπει για ένα χειμωνιάτικο βράδυ. Πλέον όμως, ήδη το μυαλό όλων πήγαινε στην "παγίδα" του εστιατορίου...

Password: Γλυκό

Έρχεται ένα πινακάκι με 10-12 επιλογές από γλυκά ημέρας. Κάποια μπορεί να μοιάζουν παρωχημένα, όλα όμως έχουν ένα touch πρωτοτυπιάς.

- Τσιζκέικ καραμέλας γάλακτος, στα 5.8 ευρώ. Τριμμένο μπισκότο στη βάση. Ίσως ξενίσει λίγο ο συνδυασμός με τα peanuts και θεωρηθεί βαρύ το αποτέλεσμα. Την παράσταση έκλεψε η μεστή γεύση καραμέλας γάλακτος, ενώ και η κρέμα μου φάνηκε επίσης πλούσια και καλοδουλεμένη, χωρίς να είναι τυποποιημένη όπως σε ένα συμβατικό τσιζκέικ τύπου καφετέριας.

- Γεμιστό OREO, στα 6.5 ευρώ. Αυτή η αίσθηση του εσπρέσο, σε χορταίνει με 1-2 κουταλιές. Αρωματική, χαλαρωτική. Σου "γεμίζει" το στόμα!

Μεταξύ φαγητού και γλυκου, μας προσφέρθηκε κάτι σαν λιμοντσέλο, αν και σχολιάστηκε πως ίσως στα συστατικά του περιεχόταν γάλα.

- 1/2 λευκό βιολογικό κρασί, στα 5.1 ευρώ. Εύγευστο για να συνοδεύσει διακριτικά τα πιάτα μας.

Κόστος σε χρήματα:82.6 ευρώ.

Κόστος σε εμπειρία:100% πετυχημένη, θα επαναληφθεί σύντομα.

Πάρτε την παρέα σας, φορέστε τα καλά σας ρούχα (όχι τα επίσημα) και να πάτε με πολύ καλή διάθεση. Στις Λεύκες, θα ζήσετε εμπειρία και δεν θα πάτε απλώς να φάτε. Αφιερώστε χρόνο και σκεφτείτε να πείτε οτιδήποτε σας έρθει στο μυαλό. Το κλίμα σηκώνει ακόμη και τρολιές!

Ακόμα κάθεστε ;;;

Υ. Γ Για επίδοξους εραστές και.... καυλαντιστές, όσοι επιθυμείτε να βγάλετε έξω κοπέλα ή θέλετε να δέσετε το... γλυκο... Οι Λεύκες σας δίνουν χείρα βοηθείας! Είναι απλό. Μπαίνετε στη σελίδα τους στο Facebook, κάνετε screenshot σε 2-3 φωτογραφίες γλυκών και πατάτε αποστολή στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο... Συνήθως πιάνει...

Υ. Γ 2 Που είσαι φίλε mpiskote (με τα δώρα σου) ;;;

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη VAGELIS.

05 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Σταθερά στα ψηλότερα της λίστας μαγαζιών που δεν με έχουν εκθέσει, εκνευρίσει, στεναχωρήσει βρίσκονται οι Λεύκες.

Η Εξυπηρέτηση. Δεν ξέρω εσείς τι λέτε, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια που πηγαίνω, δεν έχω συναντήσει αστοχίες σε πιάτα, ανεπαρκές service ή άσχημη συμπεριφορά από τον φίλτατο Τάσο, ιδιοκτήτη και άριστο manager.

Και βέβαια σας πιστεύω όλους εσάς –δεν έχω λόγο για το αντίθετο άλλωστε- που φύγατε πικραμένοι από το μαγαζί της Γαλατσίου, αλλά τι να κάνουμε, δεν μου έτυχε, για αυτό θα γράφω όποτε μπορώ για τις Λεύκες.

Και επειδή πάω πολλά χρόνια θα πει ο άπιστος askfoodάς: ‘’Άσε μας, σε ξέρει και σε προσέχει. ’’
Έχω κάνει πολλά κόλπα, απαντώ, για να το δοκιμάσω. Έκανα κράτηση με άλλο όνομα, πήγα χωρίς κράτηση, έστειλα τον πιο δυσκοίλιο κολλητό μου, έβαλα μπροστά τον πατέρα μου που είναι κάποιας ηλικίας και δεν μασάει τα λόγια του και πολλά άλλα. Πάντα ευγένεια, ομορφιές, σωστό service, σειρά υποδειγματική, μάζεμα πιάτων κλπ.
Οπότε ‘’ναι είναι εντάξει τα παιδιά’’ όπως τραγουδούσε κάποτε ο Θείος Νώντας με τον Εξαδάκτυλο και δεν δέχομαι κουβέντα.
Η Διακόσμηση. Χμμμ… Θες μέσα; Θες έξω; Θες βεράντα; Όπου και να καθίσεις το μεράκι φαίνεται. 2 οι χώροι εστίασης όπου ο ιδιοκτήτης δεν υπολόγισε κόπο, χρόνο και χρήμα για να συνθέσει το δεύτερο σπίτι του χωρίς να καταλήγει η υπερπαραγωγή σε κάτι κιτς. Το ένα οι Λεύκες. Το άλλο μελλοντικά.

Δεν θα αναφερθώ καθόλου στα σερβίτσια και τον τρόπο που φθάνει στο τραπέζι σου το κάθε έδεσμα, διότι το όλο στήσιμο αποτελεί χωριστό κεφάλαιο. Υπάρχουν κάποια διαχρονικά standards που τα έχω αναλύσει σε παλιότερη κριτική. Κάθε φορά όμως εκπλήσσομαι ευχάριστα.

Το Φαγητό. Ψωμί φρεσκότατο σερβιρισμένο σε 3 παραλλαγές το οποίο τελευταία συνοδεύεται με κρεμμώδες ηπειρώτικο τυρί και μαλακό καυτερό αλλαντικό τόσο-όσο.
Ανοίγει η όρεξη για να συνεχίσεις με μία ‘’φουρνιστή’’. Λες να είναι πίτσα; Μπααα δεν. Είναι ζύμη τραγανή, αφούσκωτη, μακρόστενη, λεπτή, μυρωδάτη, με πιτσιλιές γιαουρτιού, λιωμένο κίτρινο τυρί και λευκό (you know) κιμά. Προσοχή μεγάλη ποσότητα. Είναι στον ξυλόφουρνο και δεν είναι ορεκτικό.

Σαλάτα ‘’εναλλακτική’’, δροσερή, πλούσια σε αρώματα, ποσότητα και φρέσκα υλικά. Φωλιά τορτίγιας, με iceberg, αντίδια, ντοματίνια, φρέσκο κρεμμύδι, μαριναρισμένο αγγούρι, κουκουνάρι, φετούλες avocado, μπάλες μαλακού τυριού με φιστίκι, περιχυμένη με sauce tequila – λεμόνι.

Συνεχίζουμε με τα standards που έρχονται στο τραπέζι μας κάθε φορά.
‘’Γλειφιτζούρια’’ και ‘’κοντοσούβλι’’.
Χρησιμοποιείς το χέρι και τρως μπουτάκια κοτόπουλου, παναρισμένα εξαιρετικά και γεμισμένα με καπνιστό τυρί γνωστού χωριού της Ηπείρου και με ψιλοκομμένα λαχανικά. Συνοδεύονται για βούτες από μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς. Μην τη φοβηθείς, βούτα και απόλαυσε. Έχει και nachos η μερίδα αλλά μόνο αν σ’ αρέσουν. Και εκεί που ψάχνεις να βρεις τον προσδιορισμό της κουζίνας του εστιατορίου αφού έχεις κινηθεί από Ιταλία σε Μεξικό με ελληνικές πινελιές πάντα, έρχεται το ‘’κοντοσούβλι’’ για να καταλάβεις ότι τρως Ελλάδα.

Άσε λοιπόν χώρο για το ‘’κοντοσούβλι’’ από το ίδιο χωριό της Ηπείρου. Έρχονται στην τάβλα κοπής, ζουμερά κομμάτια χοιρινού στα κάρβουνα, παρέα με ψιλοκομμένες πιπεριές Φλωρίνης και μαριναρισμένα με κόλιανδρο, κύμινο, τοματόξυδο και λάδι. Συνοδεύονται από 2 καυτές στρογγυλές πίτες-ψωμιά που μόλις βγήκαν από τον ξυλόφουρνο. Αν και η γεύση γλυκίζει ελαφρά λόγω της πιπεριάς, το συγκεκριμένο δημιούργημα αποτελεί τον ορισμό του Ηπειρώτικου - Θεσσαλιώτικου κοντοσουβλίου.

Συνεχίζουμε με τα χοιρινά ‘’ποντικάκια’’, πιάτο αποτελούμενο από ζουμερά κομμάτια χοιρινού χωρίς λίπος με χειροποίητα νιόκι πατάτας. Το πιάτο έχει συνοδευτικό αρωματικό και αφράτο πουρέ μελιτζάνας και είναι πασπαλισμένο από τριμμένη φέτα και τριμμένη πανσέτα!!! Το δροσερό της υπόθεσης το δίνει μια παχύρευστη σάλτσα ψητού. Δοκιμάστε το όπως και δήποτε.

Τέλος, για την συγκεκριμένη επίσκεψη κλείσαμε με ‘’γύρο’’ από κόκορα. Δεν ξέρω αν όντως ήταν κόκορας, σίγουρα ήταν σωστά ψημένα κομμάτια πτηνού, ζουμερά και γευστικά που συνοδεύονταν από πράσινη σαλάτα, κυδωνάτες πατάτες φούρνου μέσα σε μια μικρή γλαστρούλα και υπέροχο μαύρο τζατζίκι!!! Ναι το γνωστό τζατζίκι στην λεία του υφή και σε μαύρο χρώμα (μελάνι σουπιάς). Γεύση διατροφική ή διαστροφική.
Στο τέλος απαραίτητα χώρος για γλυκά. Αυτά αλλάζουν ανάλογα με τις εμπνεύσεις του υπεύθυνου των γλυκών. Δοκιμάσαμε ένα ‘’cheesecake’’ με σοκολάτα γάλακτος και μια ‘’χωριάτικη’’ πανακότα.

Η γνωστή shaky πανακότα αλλά σε extreme εκτέλεση. Γλυκές ελιές, μαρμελάδα ντομάτας, sauce αγγουριού και κρέμα φέτας με σταγόνες ούζου. Ανπεκτάμπλ!!!
Να κάνω και μια μικρή αναφορά στα ποτά. Έχει αρκετές μπύρες (Βεργίνα πάντα), αξιοπρεπή λίστα κρασιών (συνήθως το αρωματικό ‘’Άσπρο βότσαλο’’ από Σάμο) με κάποια να προσφέρονται και σε ποτήρι, αναψυκτικά και ανθρακούχα νερά (Σάρισα). Στα ποτά του οι τιμές είναι ολίγον τι τσιμπημένες.

Το Value For Money. Δώσαμε την τελευταία φορά μόνο για τα φαγητά από 20 ευρώ pp (4 άτομα), όσο και τις προηγούμενες και φύγαμε σκασμένοι όπως πάντα.
Κλείνω λέγοντας ότι η επίσκεψη στις ‘’Λεύκες’’ ή στο ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’ στη Γαλατσίου, ακόμα και για ανθρώπους περίεργους και με παραξενιές, αποτελεί γαστρονομική εμπειρία, που αξίζει να επαναλαμβάνεται μία στο τόσο, διότι κάθε φορά μαθαίνεις, γεύεσαι ή βλέπεις κάτι καινούριο.
‘’ See it, feel it, touch it and heal yourself’’, κλεμμένο και ολίγον τι πειραγμένο από την rock όπερα ‘’Tommy’’.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

27 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Λεύκες, λοιπόν, είχα διαβάσει τόσα πολλά, είχα μάθει από έμπιστους χρήστες, είχα δει φωτογραφίες... εεεε δε θέλει πολύ ο λαίμαργος άνθρωπος για να ανυπομονεί.
Η συνάντηση των κοριτσιών κανονίστηκε, μία Παρασκευή βράδυ μέσα στο Δεκέμβριο, ούτως ώστε να δούμε τις Λεύκες στα καλύτερα τους, στολισμένες για τα Χριστούγεννα.
Είχα ενημερώσει ότι θα καθυστερήσω και η τύχη μου έκανε τη χάρη και πάρκαρα αμέσως, γενικά υπάρχει μια δυσκολία από ότι κατάλαβα, οπότε υπολογίστε το χρόνο σας.
Η πρώτη εντύπωση, από τον εξωτερικό χώρο εξαιρετική, όμορφα στολισμένος και θεωρώ ότι και το καλοκαίρι θα είναι μια πολύ καλή επιλογή αν και σε πολύ κεντρικό σημείο. Η θετική εικόνα συνεχίστηκε και στον εσωτερικό χωρό, ίσως κάποιοι να τον θεωρήσουν «φορτωμένο» αρκετά, εμένα μου έδωσε την αίσθηση της θαλπωρής και της ζεστασιάς. Ίσως, λίγο πιο αραιά τα τραπέζια να ήταν καλύτερα, αλλά δεν με ενόχλησε προσωπικά.
Η παρέα με περίμενε παρόλα αυτά, άφησα την παραγγελία στους «βετεράνους» του μαγαζιού, ούσα σίγουρη ότι θα φάω καλά.

Η εξυπηρέτηση σε εμάς δεν είχε κανένα θέμα, το αντίθετο, υπήρχε ταχύτητα χαμόγελο, επεξήγηση σε όποιο πιάτο χρειαζόταν. Νεράκι σε κανάτα, μια ωραία μουσική υπόκρουση από live, που κάλυψε αψογα τη βραδιά.

Φάγαμε αρκετά διότι εγκρατείς δε μας λες, οπότε προφανώς εσείς θα χρειαστείτε λιγότερα πιάτα.
Δοκιμάσαμε λοιπόν:
-ψωμί (σε τεράστια ποσότητα) με τσοπανοτύρι και ένα καυτερό αλλαντικό, γευστικό μεν «τσουχτερή» η χρέωση δε 1,60 το άτομο.
-σαλάτα «λεύκες» με πρασινάδα, τυρί, ντομάτα, καλαμπόκι, χειροποίητο ρολό κοτόπουλο, και πατατάκια σε στικς, από τις πιο νόστιμες σαλάτες που έχω δοκιμάσει καλές οι ποσότητες των υλικών και η σως έδενε το γευστικό αποτέλεσμα. ( 8,90ευρώ)
-χούμους, δική μου επιλογή, αέρινο, με τις πιτούλες του, εάν σας αρέσουν τέτοιου είδους αλλείμματα, δοκιμάστε το.
-φωλιά κανταιφιού, μικρή μερίδα, την ήθελα λίγο πιο ζουμερή. (6,00 ευρώ)
-φουρνιστή πίτα με μελιτζάνα φέτα και χοιρινό κρέας, καλή επιλογή, μου άρεσε πολύ η βαση! (9,50 ευρώ)
-καπελάκια, γεμιστά ζυμαρικά με γραβιέρα, πεπεροντσίνο και λάδι τρούφας, το MUST του εστιατορίου. (9,30 ευρώ)
-κοντοσούβλι, σε φοβερο σκευος, τύπου πάγκου κρεοπώλη, μαλακό το κρέας, λίγο αλάτι παραπάνω ένιωσα, αλλά δεν είμαι και μέτρο σύγκρισης σε αυτόν τον τομέα. (8,90 ευρώ)
-σούφρα του πασά, κρέας χοιρινό(φιλετάκια), με γλυκόξυνη σαλτσούλα, δοκιμάστε το οπωσδήποτε. (8,30 ευρώ)
-κανελλόνι με κιμά και ντίξελ μανιταριού, το πιο αδύναμο πιάτο της βραδυάς, το ντιξελ μανιταριού ήταν από τα χειρότερες γεύσεις που εχω δοκιμάσει αν και τα μανιτάρια τα αγαπώ. (9,10 ευρώ)
-ριζότο με μανιτάρια, δοκίμασα ελάχιστο διότι ήρθε στο τέλος, παντώς ήταν σωστά χυλωμένο, λίγο τσιμπημένη η τιμή όμως. (12,00 ευρώ)
-μοσχαρίσια μάγουλα, μερίδα τόσο μικρή σε επίπεδο αστειότητας, πάντως το κρέας ήταν μαλακό και η σαλτσουλα έδενε όμορφα. (10,50 ευρώ)
-συκώτι μοσχαρίσιο γάλακτος, με καραμελωμένα κρεμμύδια και «μπομπότα καλαμποκιού», προσωπικά το συκώτι το ήθελα πολύ λιγότερο ψημένο, αλλά επίσης δεν είμαι μέτρο σύγκρισης. (8,30 ευρώ)
-κριθαρώτο κοκκινιστό με χοιρινό σε μπουκίτσες, επίσης ήρθε στο τέλος, αν και δεν είμαι του κοκκινιστού, το συγκεκριμένο ήταν απο τα καλύτερα που έχω φάει. (13,00 ευρώ)
Κλείσαμε με δύο γλυκά, γεμιστό ορεο με παγωτό και καφέ (6,50 ευρώ) και ταρτα lime (5,50 ευρώ) αμφότερα συμπαθή, μάλλον δεν πέσαμε σε καλή μέρα για τα γλυκά τους.
Ηπιαμε αρκετά αναψυκτικά νεράκι σε κανάτα και λίγο κρασί.

Τα παραπάνω πιάτα που άνετα τάιζαν, άλλα δύο άτομα μας κόστισαν 27 ευρώ το άτομο, ποσό μεν μεγάλο αλλά, ηταν υπερβολική η παραγγελία μας. Γενικά, μια μικρή μείωση των τιμών σε κάποια πιάτα ίσως να χρειάζεται ή μια αύξηση της μερίδας, πάντως σαν συνολική εμπειρία δε θα σας απογοητεύσει.

Συνοπτικά, προφανώς και προτείνεται, δεν περιμένατε άλλωστε εμένα για να το αποφασίσετε, όταν ήδη όλα τα «μεγαθήρια» του site έχουν εκφραστεί θετικά. Ενδέχεται για κάποιους η κουζίνα να θεωρηθεί βαριά, αλλά υπάρχουν τόσες επιλογές που μπορεί όλη η παρέα να καλυφθεί γευστικά. Προσωπικά θα επιστρέψω σίγουρα για να δοκίμασω και τα υπόλοιπα πιάτα του καταλόγου.

09 Ιαν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Εσύ, πόσο Λεύκες είσαι τελικά ;;

( βάλτε λικέρ, φτιάξτε αφέψημα, επίκειται δοκίμιο. Το πρώτο της χρονιάς, έτσι βρε για το καλό! )

Σε αυτό το φιλοσοφικό ερώτημα του Τάσου, οφείλεις μια ειλικρινή απάντηση στον εαυτό σου, που να αιτιολογεί το πώς ακριβώς κατάφερες βρε θηρίο μέσα σε ένα και μόνο απόγευμα να γευματίσεις στις Lefkes και back to back στις Λεύκες...

Και να λοιπόν που ήρθε και αυτή η μαγική η ώρα, στις στολισμένες Λεύκες των Χριστουγέννων.
Ό, τι έχεις ακούσει ή διαβάσει εδώ αγαπητέ μου, ισχύει, και ό, τι δεν μπορείς να φανταστείς, διπλασίασέ το και θα ζωντανέψει μπροστά σου, μόλις διαβείς το μονοπάτι με τις κολοκύθες.
Καμία λογοτεχνική περιγραφή και καμία καλλιτεχνική φωτογραφία δεν θα μπορέσει να αποτυπώσει το μοναδικό feeling αυτού του υπέροχου κουκλόσπιτου για ανθρώπους όπου η μαγεία είναι εντελώς αληθινή!!
Ξέρω τί θα μου πεις. Είναι βαρυφορτωμένο, είναι στριμόκωλο, θα φέρεις άπειρες σβούρες για να το παρκάρεις το ρημάδι, θέλει κράτηση μια βδομάδα πριν και βάλε, είναι ακριβό, ο Τάσος είναι κάπως, χρεώνει το ψωμοσάκουλο χρυσάφι και η λέξη κέρασμα είναι error 404 file not found. Θα συμφωνήσω.
Αλλά μόλις χαιρετηθείς με το λευκό αρκουδάκι ανεβαίνοντας προς το εσωτερικό, όλαααα αυτά αγαπητέ θα τα έχεις ήδη ξεχάσει.

Μέσα στον εορταστικό Δεκέμβρη, που ευτυχώς μόνο ευχάριστες γευστικές εκπλήξεις επεφύλαξε στη γράφουσα και το σύνηθες ύποπτο παρεάκι της, οι Λεύκες έμελλαν να γίνουν το πρώτο και το τελευταίο εστιατορικό "παρών", που άνοιξε και έκλεισε το μήνα, με τις καλύτερες των εντυπώσεων.
Κι αν η 2η επίσκεψη μένει προς το παρόν ένα μικρό αίνιγμα που θα λυθεί στην επόμενη κριτική, η 1η πανηγυρική ( και θηριώδης αν μη τί άλλο ), έγινε στις 8/12/17 ( άντε γειά '17 και δε θα μας λείψεις ) με την απαρτία των 6 σε τρελά γελαστά πεινασμένα κέφια. Οι σεσημασμένοι, με το λάβαρο του αρχηγού συντόνισαν παραγγελία και οι υπόλοιποι απλά αφέθηκαν στο γευστικό όργιο, έεε συγνώμη στην γαστριμαργική ιεροτελεστία. Η live μουσική έντυσε λίγο πιο ανάλαφρα την βραδιά, δίνοντας και το στίγμα των εορτών που έρχονταν.

Φυσικά και δεν μου άρεσαν όλα στον ίδιο βαθμό, φυσικά και υπήρξαν μικροαστοχίες. Όμως, το πολύ υψηλό συνολικό επίπεδο δεν με αφήνει με καμία δυσαρέσκεια που να μου κλονίζει το σχεδόν άριστο αποτέλεσμα που αποκόμισα και στις 2 επισκέψεις μου.

Το μενού παίζει μαζί σου, όπως και τα παιχνίδια γύρω σου. Εμείς, ως συνήθως, απλώς τσιμπήσαμε, με μια συγκρατημένη παραγγελία 13 πιάτων και 2 γλυκών. Δεν ξέρω τί φαντάζεσαι για εμάς, αλλά δεν είμαστε παλαιστές του σούμο και επίσης δεν τα καταφέραμε όλα και κάποια τυχερή πήρε πακέτο για το σπίτι ( guess who ).

Πολύ σωστό βρήκα το ερώτημα περί εμφιαλωμένου ή κανάτας ( άλλο σχέδιο κάθε φορά ), όχι σωστό το 1,60 / άτομο για ψωμί ( 6 χ 1,60 = 9,60 e, δαγκώνει... ). Όμως, το 1,5 κιλό χειροποίητου δικού τους ψωμιού, σε 3 διαφορετικές παραλλαγές, απλώς τα σπάει γευστικά, και η συνοδεία του ( πάστα πανσέτας με καυτερό τσίλι και δροσερό αλειφωτό τσοπανοτύρι ) είναι η εισαγωγή που σε βάζει στο κλίμα. Ωστόσο μην φας πολύ, εγώ παρασύρθηκα και μετά το μετάνιωσα. Πάντως στο θέμα ψωμί παίζουν πολύ καλά - κράτα το στα υπόψιν.

Ξεκινήσαμε με τη σαλάτα Λεύκες ( 8,90 e ) με φρέσκια ανάμικτη πρασινάδα, καρέ ντομάτας, καλαμπόκι, τριμμένο τυρί, μίνι δικό τους ρολό κοτόπουλο κομμένο ροδέλες, πούδρα από τριμμένο φυστίκι Αιγίνης και τραγανά στικς πατάτας για κριτσανιστή αίσθηση. Ωραία και η σως. Πλήρης και χορταστική σαλάτα, και για τα 6 άτομα, ποσότητα και γεύση δικαιολογούν την τιμή της. Ένστασή μας εδώ, το προπολεμικό σχέδιο της γαβάθας που τη σερβίρουν, την αδικεί οπτικά!

Κατόπιν, ένα υπέροχο αέρινο χούμους. Λείο, καλοδουλεμένο, ανεπαίσθητα σκορδάτο, δροσερό, πάρα πολύ καλό. Καλή ποσότητα, με τραγανή αραβική σε τριγωνάκια στο πλάι, εδώ ήταν που εγώ ξεγελάστηκα με το ψωμί, αλλά ας όψεται. Τιμή 6,20 e.

Ύστερα βγήκαν τα άρματα μάχης από τον ξυλόφουρνο. Η Φωλιά κανταιφιού, με γέμιση κιμά κοτόπουλο, πικάντικη γραβιέρα Αμφιλοχίας ( αγαπημένη ) και σπιτική μπεσαμέλ. Είναι 1 τεμάχιο μικρό, συνοδεύεται από λίγη πρασινάδα. Είναι ορεκτικό οκ, είναι μικρό οκ, η τιμή όμως των 6 e θα μπορούσε να δικαιολογήσει 2 τεμάχια στη μερίδα. Αγωνιστήκαμε να σταυρώσουμε μια πλήρη μπουκιά ο κάθε ένας μας, όμως θυμάμαι ότι μου άρεσε πολύ.

Η Φουρνιστή 2 πάλι, αποδείχτηκε πολύ χορταστική, και στο μάτι και γενικώς. Η μακρόστενη σαν φοκάτσια ζύμη της, λεπτή και πολύ τραγανή, φορτωμένη με γλυκιά μελιτζάνα και ντοματίνια, τρίματα φέτας, λίγη πρασινάδα, μπουκιές χοιρινού και ελαφριά μαγιονέζα, είναι μια ωραιότατη εκδοχή μεσογειακής πίτσας με γεμάτη γεύση. Γενικώς άρεσε και σε εμένα άρεσε πάρα πολύ ( 9,50 e ).

Ιαχές και αλαλαγμοί ακούστηκαν μόλις ξεπρόβαλε το μαντεμένιο σκεύος με τα τσιτσιριστά χοιρινά φιλετάκια στην εθιστική γλυκοκαυτερή τους σάλτσα, που μας θύμισε έντονα, και όχι άδικα, το ψαρονέφρι μάνγκο λίγο καιρό πριν στο Dos Hermanos. Είχε από πάνω και κάτι λευκό ( τυρί; σως; δεν το πρόσεξα. ) Πάντως καταγγέλλω ότι εθίστηκε στη γεύση τους ακόμα και αυτή που δεν πλησιάζει στη ζωή της τα καυτερά. Ιδιαίτερος μεζές, τον ζητάτε συνθηματικά ως "σούφρα του πασά" ( 8,30 e ).

Το συκώτι γάλακτος, ψημένο στα κάρβουνα, μου άρεσε αρκετά, αν και το ήθελα ένα κλικ πιο ζουμερό. Η μαρμελάδα καραμελωμένων κρεμμυδιών δεν επαρκεί ενώ ένα είδος σπογγώδους μπομπότας ( ό, τι κοντινότερο έχω σε περιγραφή ) στο οποίο επάνω ήταν τοποθετημένο, το έκανε πιο ενδιαφέρον. Πάντως φαγώθηκε ευχάριστα, και ίνες δεν βρέθηκαν ( 8,30 e ).

To κοντοσούβλι Μετσόβου ( 8,90 e, σερβίρεται χαριτωμένα σε μινιόν πάγκο ) ήταν για μένα το πρώτο αδύναμο πιάτο. Ασυναίσθητα μου ήρθε στο μυαλό το much ado about nothing και τελικά, μάλλον, έχω άλλο στάνταρ κοντοσούβλι στο μυαλό μου, πιο χωριάτικο και πιο ρουστίκ σε ψήσιμο και γεύση. Το δοκίμασα, το ξέχασα γρήγορα και αυτή είναι η δική μου υποκειμενική άποψη. Θεωρείται εμβληματικό τους πιάτο και είναι μαριναρισμένο σε ντοματόξυδο, λάδι, κύμινο και κόλιανδρο.

Το δεύτερο αδύναμο πιάτο ήταν τα μίνι κανελόνια με κιμά, πάνω σε κρέμα τυριού και ντίξελ μανιταριού. Αυτό το τελευταίο, ακατανόητο γευστικά πράγμα, μου / μας κατέστρεψε ένα αρκετά συμπαθητικό πιάτο. Καλοί μου άνθρωποι, αφαιρέστε το ντίξελ που θυμίζει χαλασμένο χώμα και βάλτε κάτι άλλο σαν χαλί. Ή μην βάλετε τίποτα. Τα κανελόνια από μόνα τους είναι πολύ καλά ως έχουν! ( 9,10 e ).

Διάλειμμα για διαφημίσεις. Απώλεια 1 ντομάτας.
Μοσχαρίσια μάγουλα, μαγειρεμένα σε μαύρη μπύρα. Με κρέμα πατάτας ( πες το νερουλό πουρέ ) και μαρμελάδα ντομάτας ( πες το νερουλή σάλτσα που δεν έδεσε ). Είναι στα ορεκτικά, έχει τιμή κυρίως πιάτου ( 10,50 e ) και αστεία ποσότητα για προνήπιο. Βρε πού είναι τα μάγουλα; πού κρύφτηκαν βρε τα μάγουλα; Πουθενά. Απλά, μην το πάρετε. Delete.

Aκολουθεί το βαρύ πυροβολικό, ή αλλιώς, αυτά αν δεν τα δοκιμάσετε, χάσατε.
Καπελάκια, ριζότο, κριθαρότο, καπελάκια ( ε ναι, δις ). Με αυτή τη σειρά. Εδώ θα πρωτοτυπήσω, δεν έχω περιγραφές. Μπορείτε να τις διαβάσετε σε προηγούμενες κριτικές. Εδώ υπάρχει συναίσθημα, ερωτισμός, ένταση, γευστική κορύφωση, χαλάρωση, και πάλι από την αρχή.
Οι 2 μερίδες καπελάκια μοιράστηκαν ευλαβικώς και καταναλώθηκαν με ιερή κατάνυξη. Το ριζότο μανιταριών με το τρουφόλαδο που τρελαίνει κόσμο και το απίστευτο κριθαρότο με τις μελωμένες μπουκιές μοσχαριού, ήρθαν τελευταία στο τραπέζι και αδικήθηκαν κατάφωρα, λόγω πλήρους κορεσμού στα όρια του Big Bang. Η τυχερή c'est moi πήρε το πακέτο.
( τιμές 2χ 9,30 τα καπελάκια, 12 το ριζότο, 13 το κριθαρότο. Απόλυτο vfm σε γεύσεις και ποσότητες ).

Στα γλυκά, τους βρήκαμε σε άτυχη μέρα. Σημαντικές ελλείψεις, και στο πινακάκι τους υπήρχαν μόλις 7 επιλογές, εκ των οποίων καταλήξαμε σε:
- Τάρτα lime ( 5,50 e )
- Γεμιστό Oreo ( 6,50 e )
Αμφότερα πολύ καλά, μεγάλες ποσότητες, ωραίες γεύσεις. Προσωπικά λάτρεψα το δεύτερο ως λάτρης του καφέ, για την έντονη espresso γεύση του και φυσικά γιατί περιέχει παγωτό!

Ήπιαμε 4 coca zero, 1 coca light, 1/2 kg βιολογικό ροζέ πολύ ωραίο, 1 ξυνόνερο και 6 σφηνάκια sorbet λεμονιού κερασμένα ανάμεσα σε αλμυρό και γλυκό.
Εκτοξευθήκαμε στα 160 ευρώ σύνολο ( 27 e / άτομο ), ποσό που το θεωρώ λογικό για όλα αυτά και που θα μπορούσε ίσως να είναι ελάχιστα παρακάτω.

Η έλλειψη κεράσματος, σε τέτοιο λογαριασμό, σίγουρα ξενίζει τον κάθε ένα και εμένα μαζί. Όχι μόνο για τις Λεύκες, αλλά και για το δικό μου λατρεμένο στέκι που έχει την ίδια λάθος τακτική ( αν και πρόσφατα έκανε μια θεαματική κίνηση ματ και μας έστειλε αδιάβαστους ).
Όμως... οι Λεύκες είναι οι Λεύκες. Δεν πας για το κέρασμα. Σκοπίμως δεν αναφέρομαι στη δεύτερη επίσκεψη, καθώς το μόνο νέο πιάτο αυτής της φοράς ήταν η τεράστια χοιρινή που μου άρεσε πάρα πολύ. Τη φορά αυτή, δεν ήρθε ούτε και το σορμπέ. Και λοιπόν;

Οι Λεύκες για μένα κατατάσσονται σε εκείνη την κατηγορία εστιατορίου, που δεν μπορείς εύκολα να γκρινιάξεις γιατί νιώθεις ότι θα είσαι άδικος. Η συνολική παροχή υπηρεσιών, το ανεβάζει σε μια ξεχωριστή εμπειρία που δεν απαιτείς να είναι πάντα τέλεια, αλλά που θα σου αφήσει κάθε φορά την προσμονή να επιστρέψεις. Σωστή επιλογή πιάτων, θετική διάθεση, καλή παρέα... Αρκούν!! Και χαίρομαι που το έζησα όχι μία αλλά δύο φορές και τόσο σύντομα.

Και επιστρέφω στο αρχικό ερώτημα: εσύ, πόσο Λεύκες είσαι τελικά ;

Εύχομαι θερμά Καλή Χρονιά στην κοινότητα των καλοφαγάδων μας, ψηφοφόρων, αναγνωστών και συγγραφέων!! Εις υγείαν των νέων γευστικών συγκινήσεων του 2018!!

To be continued...

08 Μάρ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τις ΛΕΥΚΕΣ τις θυμάμαι από τα πρώτα χρόνια που παρακολουθώ το site, να έχουν έντονη παρουσία και εξαιρετικές κριτικές από το σύνολο σχεδόν των χρηστών. Με τον καιρό οι κριτικές άρχισαν να εμφανίζονται σχετικά πιο αραιά, οπότε η αλήθεια είναι ότι κάπου ξεχάστηκαν και για εμένα οι ΛΕΥΚΕΣ, παρόλο που ήθελα πάντα να τις επισκεφθώ.
Το τελευταίο διάστημα ωστόσο, οι κριτικές άρχισαν και πάλι να αυξάνονται, έπεσε και η σχετική πρόταση από φίλο που τις επισκέφθηκε πρόσφατα, μένοντας απόλυτα ευχαριστημένος, οπότε Σάββατο μεσημέρι ήμουν στις ΛΕΥΚΕΣ, γεμάτος περιέργεια για το τί θα συναντήσω.

Το πάρκινγκ δεν με δυσκόλεψε, βρήκα θέση σε σχετικά κοντινή απόσταση. Φθάνοντας, είδα τον κήπο, ο ο οποίος, αν και προφανώς κλειστός λόγω εποχής, μου φάνηκε πάρα πολύ όμορφος. Μπαίνοντας, προς τον εσωτερικό χώρο, οι εντυπώσεις εξακολούθησαν να είναι εξαιρετικές. Προσεγμένος, φτιαγμένος με πολύ γούστο και με ιδιαίτερη διακόσμηση, με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Ακόμη και τα τραπέζια, τα πιάτα, τα μπουκάλια για το νερό, οι κανάτες για το κρασι κλπ., όλα έχουν ένα ιδιαίτερο στυλ που εμένα μου άρεσε πολύ.

Δεν έχει νόημα να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, οι υπόλοιποι φίλοι του site έχουν αναλύσει το χώρο/ατμόσφαιρα, επιβεβαιώνω απλώς και εγώ με τη σειρά μου όσα έχουν γραφτεί κατα καιρούς εδώ. Μια μόνο παρατήρηση: τα τραπέζια των 2 ατόμων μου φάνηκαν πολύ μικρά και άβολα. Εμείς ευτυχώς δεν είχαμε θέμα, καθώς, όταν φθάσαμε το μαγαζί δεν ήταν πολύ γεμάτο, οπότε μας τοποθέτησαν σε ένα αρκετά άνετο τραπέζι για 3 άτομα που ήμασταν.

Στο service δεν έχω κάτι αρνητικό να προσάψω. Ευγενικό και αρκετά τυπικό το πολυάριθμο προσωπικό, πρόθυμο να εξυπηρετήσει, ενώ στο τέλος κεραστήκαμε και ένα σορμπέ λεμόνι ο καθένας. Χωρίς προβλήματα επομένως, αλλά από την άλλη η εξυπηρέτηση απείχε και από το να με ενθουσιάσει, καθώς δεν μου έβγαλε αυτή τη ζεστασιά που συναντάς αλλού. Το γεγονος αυτό, σε συνδυασμό με κάποιες αδικαιολόγητες μικροκαθυστερήσεις ιδίως στο τέλος με τον λογαριασμό, θα στερήσει από τις ΛΕΥΚΕΣ ένα βαθμό στον τομέα αυτό.

Πάμε τώρα στο φαγητό που σίγουρα υπήρχε και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Τους λοιπούς δύο της παρέας περιμένε και άλλη υποχρέωση το βράδυ, οπότε η παραγγελία, μας δίχως να είναι μικρή, δεν περιελάμβανε κάποιο από τα πιο "βαριά" ορεκτικά και ζύμες που υπήρχαν στον κατάλογο και είχα και εγώ υπόψη από τις κριτικές στο site. Τρία άτομα λοιπόν παραγγείλαμε:

- για αρχή ήρθαν μπόλικες φέτες από διάφορα πολύ νόστιμα είδη ψωμιού (ξεχώρισα ένα με κρεμμύδι). Για συνοδευτικό καλωσόρισμα ήρθε γαλοτύρι με ένα αρκετά καυτερό αλλαντικό. Η χρέωση στα 1.60 € ανά άτομο.
- σαλάτα ανάμεικτη (7.90 €), με μαρούλι, ρόκα, καρότο, λάχανο, λόλαμ ραντίτσιο, λιαστή ντομάτα και μια αρκετά πλούσια σε ποσότητα σως-βινεγκρέτ. Νόστιμη σαλάτα, ικανοποιητική σε ποσότητα, που την έχεις ωστόσο σίγουρα ξαναδοκιμάσει σε αντίστοιχες εκδοχές.
- μανιτάρια πορτομπέλλο, γεμιστά με κασέρι Σοχού, κρέμα ταρτούφο, βαλεριάνα και πέστο ρόκας (8.50 €). Τα μανιτάρια σαν υλικό μου αρέσουν πολύ, οπότε και εδώ οι εντυπώσεις ήταν θετικές.
- από κυρίως, εγώ πήρα ριζότο με μανιτάρια, γραβιέρα και κρέμα ταρτούφο (12 €). Πολύ ωραία χυλωμένο και με ωραία αρώματα, το πιάτο μου άρεσε αρκετά. Στο κέντρο του πιάτου υπήρχε και μια κροκέτα με τυρί, προτίμησα να μην την ανακατέψω με τα υπόλοιπα υλικά και την έφαγα μόνη της.
- οι 2 φίλοι μου παρήγγειλαν κοτόπουλο σουβλάκι, με ντοματίνια, χαλούμι, ρύζι μπασμάτι και σάλτσα κάρυ (11.30 € έκαστο πιάτο) και έμειναν ευχαριστημένοι. Κοτόπουλο δοκίμασα και εγώ και ήταν νόστιμο.
- από ποτό πήραμε 2 μισόλιτρα ροζέ κρασί (10.20 €), συμπαθητικό.
- στο τέλος, δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό να δοκιμάσουμε και κάποιο γλυκό. Πήραμε λοιπόν προφιτερόλ (6.50 €) και cheesecake με κρέμα καραμέλας (5.80 €). Το προφιτερόλ δεν με ενθουσίασε, κυρίως λόγω της λευκής κρέμας που ήταν μέσα στα σου. Επίσης και η μαύρη σοκολάτα ήταν σε αρκετά ρευστή μορφή για τα δεδομένα μου. Το cheesecake από την άλλη, παρά το γεγονός ότι δεν είμαι και ο μεγαλύτερος φαν της καραμέλας, μου άρεσε περισσότερο. Αφράτη η κρέμα, εξίσου γευστική και η καραμέλα. Θα το συνιστούσα.

Από άποψη γεύσεων λοιπόν μείναμε ευχαριστημένοι, καθώς όλα τα πιάτα ήταν νόστιμα και προσεγμένα. Μπορει ίσως το "3" στην τελική μου αξιολόγηση να αδικεί τις ΛΕΥΚΕΣ, ενδεχομένωςνα είχα και περισσότερες προσδοκίες, καθώς περίμενα να γευθώ κάτι πιο ξεχωριστό. Θα ακολουθήσει ωστόσο σίγουρα και άλλη επίσκεψη για δοκιμή και άλλων πιάτων, οπότε εδώ θα είμαστε για πιθανή νέα αξιολόγηση.

Από τιμές, για 1 σαλάτα, 1 ορεκτικό, 3 κυρίως, 2 γλυκά και 1 λίτρο χύμα κρασί, ο τελικός λογαριασμός ήταν στα 78.30 €. Δεδομένου ότι και τα πιάτα που παραγγείλαμε ήταν και από τα πιο οικονομικά, συγκριτικά με τα υπόλοιπα του καταλόγου, το τελικό συμπέρασμα είναι ότι τιμές επιδέχονται, μικρής έστω, βελτίωσης.

Ανακεφαλαιώνοντας, οι ΛΕΥΚΕΣ δικαιολόγησαν, ίσως όχι στον απόλυτο βαθμό που θα περίμενα, τη "φήμη" που τις συνοδεύει στο site, οπότε και εγώ με τη σειρά μου δεν έχω παρά να σας προτείνω να τις επισκεφθείτε, εάν δεν το έχετε ήδη κάνει.

10 medium

17 Φεβ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Σειρά μου λοιπόν να γράψω την κριτική μου για τις Λεύκες, ένα από πολυαγαπημένα εστιατόρια του site και επανειλημμένως παινεμένο από τους πιο δημοφιλείς χρήστες. Ώστε να έχει δημιουργηθεί ένας ολόκληρος μύθος και περιέργεια σε όσους από εμάς δεν το είχαμε επισκεφθεί.

Όταν λοιπόν αποφασίσαμε με το έτερον ήμισυ να κάνουμε μια ωραία έξοδο, χωρίς όμως να ξεφύγουμε στο λογαριασμό, μια από τις πρώτες επιλογές που μου ήρθε στο μυαλό, ήταν οι Λεύκες. Έκλεισα τραπέζι 3 ημέρες νωρίτερα, για Κυριακή νωρίς το βράδυ. Δεν χρειάστηκε τελικά, καθώς ήταν ένα σχετικά ήρεμο βράδυ, που θα μπορούσαμε να βρούμε τραπέζι και χωρίς κράτηση. Των φρονίμων τα παιδιά όμως προνοούν.

Θα διαφοροποιηθώ στην κριτική μου από την πλειοψηφία των χρηστών, πράγμα που δεν το είχα σκοπό, γιατί πραγματικά πήγα με υψηλές προσδοκίες, όχι ασφαλώς μισελινάτου εστιατορίου, αλλά μιας διαφορετικής comfort ελληνικής κουζίνας, με μοντέρνες πινελιές. Αλλά δεν βγήκε όπως θα ήθελα.

Ας τα πάρουμε από την αρχή ή μάλλον από την μέση της βαθμολογίας.

Χώρος 4/4.

Βάζω Άριστα στον χώρο και την ατμόσφαιρα, γιατί πραγματικά μου άρεσε. Παραβλέποντας την μικροσκοπική είσοδο και τα πρώτα βήματα στη σκάλα με τις κολοκύθες και τις ψεύτικες κούκλες, που με παρέπεμψαν μάλλον σε ρεμπετάδικο, ο κυρίως χώρος ήταν ιδιαίτερα όμορφος, ζεστός χωρίς να σε πνίγει, μοντέρνος και κυρίως ατμοσφαιρικός. Το απαλό χρώμα του ξύλου σε συνδυασμό με τις ρετρό αλλά σοφά τοποθετημένες πινελιές στους τοίχους, δίνει μια όμορφη κομψότητα και νεανικό χαρακτήρα. Όσο μπόρεσα να παρατηρήσω την κυρίως σάλα, δεν μου φάνηκε καθόλου φορτωμένη από περιττά αντικείμενα. Το ρετρό ποδήλατο στον έναν τοίχο ήταν ταιριαστό. Η μουσική στιλ frank sinatra που γύρισε σε lounge διασκευές, συμπλήρωνε το όμορφο κλίμα χωρίς επιτήδευση και χωρίς να κουράζει. Ίσως επειδή μας έδωσαν τραπέζι σε έναν από τους παράπλευρους χώρους, ίσως επειδή δεν ήταν γεμάτο, η ατμόσφαιρα με συνεπήρε από την αρχή και ένιωσα ότι έδενε τέλεια με το στιλ του εστιατορίου. Και σίγουρα, δεν είδα παρά ένα ελάχιστο τμήμα. Ο προαύλιος χώρος έξω, πρέπει να είναι εξίσου ατμοσφαιρικός και περιποιημένος.

Μόνη ένσταση τα μικρά τραπέζια, λίγο άβολα. Μάλιστα πρόσεξα ότι σε κάποια δυάρια, όπως το δικό μας, υπήρχε και τρίτη καρέκλα. Για εμάς ήταν βοηθητική για ν' αφήσουμε τα σακάκια, αλλά τρία άτομα επουδενί δεν βολεύονται σε ένα τόσο μικρό τραπέζι.

Εξυπηρέτηση 3/4

Η πρώτη εντύπωση ήταν λιγο χλιαρή. Η κοπέλα στην είσοδο, σχεδόν δεν σήκωσε το κεφάλι να μας κοιτάξει, μας ζήτησε απλώς το όνομα, χωρίς να καλησπερίσει ή να χαμογελάσει, ενώ εμείς μπήκαμε χαμογελαστοί κι ευγενικοί. Στη συνέχεια εξυπηρετηθήκαμε από τρεις σερβιτόρους, με βασικότερη μία κυρία, που μας έφερε τα μενού, τον λογαριασμό και κάποια πιάτα, αρκετά ευγενική. Οι άλλοι δύο νεαροί ήταν τυπικοί, αυτός που μας πήρε παραγγελία ήταν εντελώς αγέλαστος, πράγμα που με ενόχλησε, γιατί θεωρώ το χαμόγελο ένα εκ των ουκ άνευ προσόν του σέρβις, ό, τι κι αν αυτό αφορά. Στην έξοδο μας καληνύχτησαν και μας ευχαρίστησαν, όπως πρέπει. Εν ολίγοις τυπική και αποτελεσματική εξυπηρέτηση. Το σερβίρισμα σε σωστούς χρόνους, το τραπέζι μαζεύτηκε και σκουπίστηκε πριν έρθει ο λογαριασμός. Για το νερό ερωτηθήκαμε και προτιμήσαμε βρύσης.

Γεύση 3/4 (αντί 2,5/ 4)

Ο κατάλογος είναι μεγάλος, είναι αυτός που έχει περιγραφεί πολλές φορές. Και συμπληρώνεται από αρκετά ακόμα πιάτα που δεν έχω παρατηρήσει σε κριτικές (είτε είναι καινούρια είτε όχι τόσο δημοφιλή, υποθέτω).

Σίγουρα δύο άτομα δεν μπορέσαμε να δοκιμάσουμε αρκετά, αλλά παρατηρώντας τον κατάλογο σχημάτισα κάποιες εντυπώσεις: 1. Τα ορεκτικά μοιάζουν τόσο με κυρίως πιάτα, που, αν έχεις στο νου σου να φας κάτι ελαφρύ για έναρξη και να συνεχίσεις με κυρίως, οι επιλογές δεν βοηθούν. Πιάτα όπως κοντοσούβλι, πεϊνιρλί, κεμπάπ, πικάνια και κανελόνια δεν είναι ακριβώς αυτό που θα σκεφτείς για να σου ανοίξει η όρεξη, αλλά πιάτα που θα σε χορτάσουν και δεν θα μπορείς να φας κυριως. Απλούστερες επιλογές, όπως μανιτάρια και μπρουσκέτες ναι μεν ήταν μια κάποια λύσις αλλά χτυπούσαν στον σκόπελο των 8-9 ευρώ. Οι "φουρνιστές" είναι ίσως, καλή ιδέα, αν σου αρέσουν οι πίτες. Το τρίτο που παρατήρησα ήταν ότι όλα τα πιάτα του καταλόγου, με κάποιες εξαιρέσεις, είχαν μια πληθώρα υλικών - επιτρέψτε μου- κάποια ασύνδετα μεταξύ τους και σίγουρα όχι πολύ ανάλαφρα. Πχ τα χοιρινά "ποντικάκια" φαίνονταν λαχταριστά αλλά είχαν και νιόκι και μελιτζανοσαλάτα και τριμμένη φέτα και πανσέτα και σάλτσα από το ψητό... προσωπικά μου φάνηκε πολύ βαρύς συνδυασμός

Καμιά φορά η ποιότητα στη γεύση δεν βρίσκεται στην πληθώρα αλλά στη λιτότητα.

'Ετσι είπα να κινηθώ στα στανταράκια που είχα υπόψη από τις κριτικές και να αφήσω στον καλό μου να πάρει την χοιρινή του μπριζόλα, αυτή που ξέρει και εμπιστεύεται.

Στην αρχή μας προσφέρθηκε αρκετό, φρεσκοκομμένο ψωμί στη γνωστή χάρτινη συσκευασία, με συνοδευτικό τσοπανοτύρι και ένα καυτερό αλλαντικό σε ημικρεμώδη υφή. Το τσοπανοτύρι στην υφή ήταν σαν γιαούρτι, ελαφρύ γευστικά και χρησίμευε ενίοτε ως μέσο πυρόσβεσης του πολύ πικάντικου αλλαντικού (σε βαθμό wasabi). Στο σύνολο θα ήταν μια πολύ ευχάριστη έναρξη, αν δεν χρεωνόταν 1,60 το άτομο...

Αμέσως μετά ήρθαν:

- τα "Καπελάκια": οι πιο ευσεβείς μου πόθοι, δυστυχώς δεν εκπληρώθηκαν. Σχεδόν απογοητεύτηκα από την εμφάνιση και την προσωπικότητα του πιάτου αυτού. Δεν είδα καμιά πρωτοτυπία, αλλά μερικά ζυμαρικά τύπου μεγάλων τορτελίνι βουτηγμένα σε μπόλικη παχύρευστη λευκή σάλτσα. Η γέμισή τους ήταν νόστιμη, αλλά καπελωνόταν από την παχύρευστη κρέμα. Το λάδι τρούφας ίσα που ξεχώριζε, ασφαλώς έχω φάει πολύ πιο ισορροπημένα πιάτα με το συγκεκριμένο υλικό. Ο καλός μου ούτε που τα άγγιξε, εγώ έφαγα μόλις τρία, γιατί πραγματικά ήταν πολύ λιπαρά για τα γούστα μου. 9,30 γι' αυτά τα ζυμαρικά, δεν τα χαλάλισα...

- η Σούφρα: το πιο νόστιμο πιάτο απ' όσα δοκιμάσαμε. Τύπου ανατολίτικο (ινδικό, αν προτιμάτε), έρχεται μέσα σε στρογγυλό, μαντεμένιο σκεύος, αχνίζει. Το κοκκινιστό κρεατάκι - ψημένο με κρασί αν διέκρινα καλά- ήταν θεσπέσιο, ωραίος κρασομεζές. Αλλά... ούτε από εδώ έλειπε η πινελιά κρέμας, αυτή τη φορά με την μορφή τούφας πάνω σε λεπτή φετα ζύμης στη μέση του πιάτου. Στη γεύση έφερνε σε μπεσαμέλ. Δοκίμασα μια μπουκιά και την παραμέρισα διακριτικά.

Κι εδώ θα έρθω να συμφωνήσω με τον χρήστη antonius 665, που το επεσήμανε. Τόση κρέμα σε μοντέρνα πιάτα είναι περιττή! Τα βαραίνει, δεν τα εκμοντερνίζει, τα γυρνάει πίσω στα '90s, στην εποχή που το σουφλέ και η καρμπονάρα ήταν οι αγαπημενες ελληνικες γκουρμεδιες. Το συγκεκριμένο πιάτο μια χαρά στεκόταν και χωρίς καμία άλλη προσθήκη γαρνιτούρας.

- Ριζότο με μανιτάρια, γραβιέρα Νάξου και σάλτσα ταρτούφο: αγαπώ την γραβιέρα Νάξου και τα μανιτάρια! Θεώρησα ότι το ριζότο αυτό, που επίσης έχει επαινεθεί, θα είναι σχετικά ελαφρύ, εφόσον δεν περιέχει κάποιο αλλαντικό ή άλλο κρεατικό. Ήταν ένα κανονικής έντασης ριζότο, σωστά χυλωμένο (θεωρώ), σε μεγάλη ποσότητα και με πλούσια υλικά (μανιτάρια εν προκειμένω). Αλλά κι εδώ υπήρχε η υπερβολή: ένα μπαλάκι τυροκροκέτας, που βυθιζόταν και σου δημιουργούσε το ερώτημα να το κόψεις εντός ή όχι. Εγω έκανα το λάθος να το κόψω μέσα στο πιάτο και ανακάλυψα ότι περιείχε ένα ρευστό, πικάντικο τυρί (φέτα ενδεχομένως), που παρολίγον να ποτίσει το αρωματικό ριζότο μου. Απομακρύνθηκε και αυτό με συνοπτικές διαδικασίες. (12 ευρώ)

- Χοιρινή μπριζόλα με σάλτσα λεμονιού και τηγανιτές πατάτες. Μια χαρά, τσεκαρισμένη επιλογή, δύσκολο να κάνεις λάθος σε μια μπριζόλα χοιρινή... Η πρωτοτυπία της ήταν μια πιο ελαφριά, ευτυχώς, σαλτσούλα λεμονιού περιχυμένη πάνω της. Οι πατάτες ήταν κυδωνάτες, χρυσαφιές, ξεροψημένες. Φαγώθηκε ολοκληρωτικά, ικανοποίησε αρκετά.
(9,90)

- Κρασί: ένα σημείο που θεώρησα μεγάλη αδυναμία στις Λεύκες ήταν η λίστα κρασιών: κατ' αρχας έρχεται τυπωμένη πάνω σε μπουκάλια κρασιού και είναι λίγο δύσκολη στην ανάγνωση και σκισμένη σε κάποια σημεία. Οι τιμές χαρακτηρίζονται ευγενικά "αποτρεπτικές", κυριολεκτικά "επιπέδου γαλλικού εστιατορίου", στο Παρίσι όμως. Δεν υπήρχε επώνυμη ετικέτα, οποιουδήποτε, ελληνικού κρασιού σε ποτήρι, σε τιμή κάτω των 6 ευρώ! Τα περισσότερα ήταν στα 7 (Σιγάλας, 4 λίμνες κυρ- Γιάννη, για να αναφέρω κάποια, αν θυμάμαι σωστά... )! Οι τιμές αυτές αποκλειστικά, για ένα ποτήρι κρασί, δεν υπάρχουν ούτε στα βραβευμένα εστιατόρια! Ακόμα κι αυτά προσφέρουν μια επιλογή στα 4 ευρώ. Μπορώ πολύ βιαστικά να αναφέρω ότι έχω πιει κόκκινο Κτήμα Αβαντίς, Μαλαγουζιά, Thema Παυλίδη στα 4 ευρώ, σε γνωστά εστιατόρια της Αθήνας. Δεν ξέρω πραγματικά σε ποιους απευθύνονται οι Λεύκες, αλλά οι τιμές αυτές, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός, δεν υπάρχουν!

Γι' αυτό τον λόγο εμείς καταλήξαμε στο δικό τους το κόκκινο. Μισό λίτρο στα 5,60. Καλό deal, και γευστικά καλή οινική επιλογή.

Στο τέλος προσφέρθηκε σορμπέ λεμονιού (limoncello) σε ψηλό σφηνακοπότηρο με καλαμάκι. Δροσιστικό και αρωματικό. Σωστή κίνηση.

VFM: 2/4 (αντί για 2,5/4)

Για το μενού που σας περιέγραψα, δηλ. δύο ορεκτικά, δύο απλά κυρίως πιάτα και το κρασί, πληρώσαμε 50 ευρώ (43 χωρίς το κρασί). Αν παίρναμε και μια σαλάτα, όπως είχαμε αρχικά σκεφτεί ή/ και κάποιο γλυκό, ο λογαριασμός θα ήταν πάνω από 60. Απ' την άλλη, αν ήμασταν μεγαλύτερη παρέα, ενδεχομένως να ήταν καλύτερο το vfm/ άτομο. Ανεξάρτητα από ολ' αυτά, θεωρώ εξαιρετικά υπερτιμημένα τα ορεκτικά και τα ποτά. Και τα κυρίως, οικονομικά δεν είναι, απλά κάποια είναι οκ (πχ η χοιρινή στα 9,90), καποια άλλα ακριβούτσικα (πχ το κριθαρώτο στα 14). Θα προτιμούσα επίσης να αναγράφονται τιμές στο μενού της ηλεκτρονικής σελίδας του εστιατορίου.

Συμπέρασμα: Οι Λεύκες προσφέρουν κάποιες ενδιαφέρουσες προτάσεις φαγητού, αλλά κατά τη γνώμη μου, δεν συνιστούν γαστριμαργικό προορισμό, ειδικά αν μένετε μακριά και αν δεν προτιμάτε τις πληθωρικές γεύσεις. Για την περιοχή είναι μια αξιοπρεπης πρόταση. Για μένα πάντως έλειπε η ιδιαίτερη γεύση που θα με κερδίσει σ' αυτά που δοκίμασα και σ' αυτά που είδα στον κατάλογο. Συνυπολογίζοντας τις τιμές- το vfm συγκεκριμενα- και την δυσκολία του παρκαρίσματος, δύσκολα θα επιδιώξω σύντομα να ξαναπάω.

10 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Γιατί Λεύκες;; Γιατί έτσι μας αρέσει.

Γιατί 15 χρόνια που το επισκέπτομαι… έχει σταθερή πορεία στην Άριστη ποιότητα (πιο σταθερή δεν γίνεται), και Ανοδική πορεία σε όλους τους υπόλοιπους τομείς.

Γιατί θα τραπεζώσω φίλους, πελάτες, συνεργάτες, συγγενείς, αμόρε και θα με βγάλει ασπροπρόσωπη. Γιατί θα πάω και casual θα πάω και κυριλέ.

Γιατί θα περάσω το κατώφλι και θα ξεχάσω πως βρίσκομαι στην Αθήνα και μάλιστα στην πολύβουη Γαλατσίου. Γιατί πιο μαγικά στολισμένα Χριστούγεννα δεν έχω κάνει πουθενά αλλού. Γιατί πιο φροντισμένη και κατάφυτη αυλή δεν έχω δει. Γιατί πιο γουστόζικο και ζεστό εσωτερικό χώρο επίσης δεν έχω δει και γιατί κάθε φορά που θα κάνω επίσκεψη, θα έχει άλλα σερβίτσια, άλλα διακοσμητικά στοιχεία, αλλαγές στον χώρο, στα τραπεζοκαθίσματα, στην αυλή, στις τουαλέτες … ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Γιατί είναι προσεγμένη και η παραμικρή λεπτομέρεια. Από τις τέλειες ποδιές με τη δερμάτινη λεπτομέρεια και τα μπλουζάκια του προσωπικού στην εξυπηρέτηση, μέχρι τις χαρτοπετσέτες που είναι σαν πετσέτες και σε μέγεθος και σε ποιότητα, κι όχι σαν λιλιπούτεια κομμάτια γυαλόχαρτου που δεν φτάνει να σκουπίσεις ούτε το πάνω χείλος σου.

Για τα μαχαίρια που κόβουν και τα πιρούνια που θα έρθουν σε φακελάκι με το λογότυπό τους, για τις περίεργες μποτίλιες και τα ποτήρια, για τα πρωτότυπα σκεύη και τα πιάτα, ακόμα και για τις οδοντογλυφίδες που θα ζητήσεις και θα έρθουν σε κουτάκι σαν σπιρτόκουτο -πάλι με το λογότυπό τους- το οποίο θα βάλεις στην τσάντα σου μετά, για να τις έχεις στο επόμενο εστιατόριο που θα πας. γιατί εκεί αυτές που θα σου φέρουν θα σπάσουν οι μισές στα δόντια σου.

Για το κοφίνι με το υπέροχο ψωμί και το καλωσόρισμα που χρεώνεται... κι ό, τι και να πει κανείς πάνω σ'αυτό θα έχει δίκιο, αλλά δε μπορώ να το “χρεώσω” σε καμία ντομάτα, γιατί με όλα τα προαναφερθέντα και μ’ αυτά που θ’ ακολουθήσουν απλά μ’ έχουν κερδίσει “xθες” οπότε κάνω οικειοθελώς και εσκεμμένα τουμπεκί.

Γιατί η εξυπηρέτηση είναι πάντα ΑΨΟΓΗ και ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΗ για τα πάντα, κι αν κάτι τύχει και ξεφύγει (γιατί άνθρωποι είναι), σπεύδουν αμέσως να το διευκρινίσουν. Γιατί ξέρουν πώς να στήσουν τα πιάτα στο τραπέζι ώστε να χωρέσουν όλα, γιατί ξέρουν τα πάντα από μια σειρά πιάτων, ορεκτικών και σαλάτων ημέρας, από τα συστατικά μέχρι τον τρόπο παρασκευής τους. Γιατί ρωτάνε αν θέλουμε να μας φέρουν καθαρό πιάτο πριν προχωρήσουμε στα κυρίως και μας έχουν καλομάθει.

Γιατί η παραγγελία θα ξεφύγει πάντα με μας και θα μας σταματήσουν. Κι αν όχι; Γιατί δεν σταματάμε κι εύκολα… θα πάρουμε ένα πακετάκι που κι αυτό θα είναι το πιο προσεγμένο που έχουμε πάρει ποτέ από εστιατόριο, στην όμορφη χάρτινη σακουλίτσα με την επωνυμία τους. Και το φαγητό του πακέτου;; Θα τρώγεται με την ίδια μη σας πω και μεγαλύτερη ευχαρίστηση και την επόμενη μέρα, γιατί δεν είναι σκουπίδια είναι ποιότητα. Ακόμα και το ριζότο του τρώγεται την επόμενη.

Γιατί ο κατάλογος έχει βασικούς παίχτες, αναπληρωματικούς και guest star ανάλογα με την εποχή. Γιατί ναι… κάποιοι φίλοι ισχυρίζονται ότι έχει βαριά κουζίνα, και πράγματι έχει… αλλά όπως και να’ χει τη λατρεύω. Γιατί ό, τι και να φάω θα είναι ίδιο ακριβώς ή και καλύτερο από την προηγούμενη φορά. Χειρότερο αποκλείεται. Γιατί θα μας ρωτήσουν αν θέλουμε βρύσης ή εμφιαλωμένο νερό και θα μας το φέρουν στην πιο όμορφη μποτίλια. Γιατί έχει κόκα κόλα κουτάκι κι όχι μπουκάλι. Γιατί έχει πλέον και ξυλόφουρνο… και οτιδήποτε βγει από κει… τα σπάει!

Γιατί έχει τα ωραιότερα και τα περισσότερα γλυκά καταλόγου απ’ οποιοδήποτε άλλο εστιατόριο και θα φάω δύο το λιγότερο (με διμελή παρέα) και 4-5 με μεγαλύτερη παρέα. Πράγμα που σημαίνει πως έχω δοκιμάσει τα περισσότερα.

Τι να πρωτοαναλύσω; Θα μιλήσω για την τελευταία μου επίσκεψη Σάββατο 3/6/2017 (3 άτομα)

- Ψωμάκι στο καλάθι χ 1,60€

Πρέπει να έρχεται χωρίς πλάκα ενάμιση κιλό φρεσκοζυμωμένο ψωμί σε τρεις τουλάχιστον παραλλαγές. Το ένα είχε κρεμμύδι καραμελωμένο, το άλλο πολύσπορο και το άλλο με ελιές. Βγάζεις βδομάδα σίγουρα με δαύτο.

- Το καλωσόρισμα που έλεγα συμπεριλαμβάνεται στην ίδια τιμή με το ψωμί, ένα αλοιφώδες γιαουρτοτύρι τύπου γαλοτύρι να πω; Εξαιρετικό και άκρως απαραίτητο για τα δύο κομμάτια έξτρα πικάντικου μαλακού αλλαντικού που συνοδεύει ώστε να σβήνει την διαολεμένη κάψα (δεν θυμάμαι πως το λένε παρότι το έχω φάει ουκ ολίγες φορές)

- Πεϊνιρλί από τον ξυλόφουρνο 7,90€

Υποκλίνομαι! Αυτό δεν ήταν πεϊνιρλί, αυτό ήταν πίνακας ζωγραφικής! Τέλεια ψημένο ζυμάρι, στεγνό, τραγανό απ’ έξω και μαλακό μέσα. Γαλοτύρι μέσα που μόλις κόπηκε ξεχείλιζε από παντού και Λόντζα Μυτιλήνης εξαιρετικό αλλαντικό που θεωρώ ανώτερο από προσούτο… με συνοδεία κενέλ κιμά. Δεν υπάρχουν λόγια να το περιγράψω… θα το αδικήσω πραγματικά. Απλά δοκιμάστε το.

- Καπελάκια χ 9,30€

Δεν υπάρχει περίπτωση να πάω στις Λεύκες και να μην πάρω αυτό το πιάτο. Προφανώς όχι μόνο εγώ, διαφορετικά δεν θα το είχαν τόσο καιρό στο βασικό μενού. Γεμιστό ζυμαρικό με πανσέτα, γραβιέρα, τρίμμα πατάτας μέσα σε πέστο pepperoncino και λάδι τρούφας Γρεβενών. Από πάνω πούδρα μπέικον αν θυμάμαι σωστά. Απλά ε-ξ-α-ι-ρ-ε-τ-ι-κ-ο.

- Κεμπάπ κότας με πουρέ καλαμποκιού χ 9,10€

Νέα είσοδος στα ορεκτικά που μου άρεσε πολύ. Ξεχάστε το σχήμα και το μέγεθος των συνηθισμένων κεμπάπ. Έρχεται ένα μεγάλο στρογγυλό κομμάτι από κοτοκιμά, σαν ροδάκινο σε μέγεθος, ζουμερότατο, λουσμένο με λιωμένη μοτσαρέλα από πάνω και στην κορυφή καραμελωμένα κρεμμύδια, με μια γλυκίζουζα σαλτσούλα. Ο πουρές καλαμποκιού στον οποίο αναπαύονται τα παραπάνω, είναι πρωτότυπος και νόστιμος (πρώτη φορά δοκίμασα) με διάσπαρτα κομμάτια ολόκληρου καλαμποκιού. Ο συνδυασμός μπουκιάς που να περιέχει λίγο απ’όλα, είναι το κλειδί για την αξιολόγηση αυτού του πιάτου. Θα το επέλεγα ξανά άνετα.

- Ριζότο με μανιτάρια, γραβιέρα Νάξου και κρέμα ταρτούφο χ 12€

Δεν υπάρχει η νοστιμιά αυτού του πιάτου. Το κατατάσσω στα ωραιότερα που έχω δοκιμάσει με κάθε ειλικρίνεια. Στη μέση του υπάρχει και ένα κομμάτι τυρί παναρισμένο. Θεός!

- Χοιρινό με κρούστα φουντουκιού και σάλτσα κρασιού, συνοδεία πουρέ μελιτζάνας, σαν πιάτο ημέρας χ 14,90€

Αριστοτεχνικά ψημένο, αφρός, παίζει να ψήθηκε σε κενό αέρος αλλά δεν το ρώτησα για να το πω με σιγουριά. Η κρούστα από μόνη της ωραία αλλά δεν μου έβγαλε την αίσθηση ότι ταίριαξε τελικά με το χοιρινό. Και ο πουρές μελιτζάνας δεν ήταν καπνιστός. Νομίζω πως αυτό έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Θα το ανέβαζε επίπεδα… αλλά δυστυχώς δεν. Δεν θα το πω αστοχία γιατί δεν ήταν. Απλά δεν μου άρεσε ο σκέτος πουρές μελιτζάνας χωρίς κάπνισμα.

Ακολούθησαν σφηνάκια με σορμπέ λεμόνι εξαιρετικά όπως πάντα, για να ακολουθήσουν οι παρακάτω επιλογές από τον πίνακα με τα 11(! ) γλυκά:

- Προφιτερόλ με παγωτό χ 6,50€

Τρία μεγάλα σου (ένα ανά άτομο δηλαδή) σε ένα βαθύ πιάτο, γεμισμένα με τέλεια κρέμα patisserie, αυθεντική, χωρίς προσμίξεις που από πάνω περιέχυσαν επί τόπου ένα μπρίκι με σάλτσα σοκολάτας και στη μέση παγωτό βανίλια… κόλαση!!! Από τα ωραιότερα που έχω σερβιριστεί σε εστιατόριο.

- Fudge x 5,50€

Πρόκειται για cheesecake φούρνου, με baileys και καραμέλα με άνθος αλατιού, συνοδευόμενο και αυτό με παγωτό… ονειρεμένη νοστιμιά!!! Γευστικά πλησιάζει λίγο με το cheesecake baileys που υπήρχε τον χειμώνα στον κατάλογο και το οποίο εξίσου λατρεύω, αλλά νομίζω πως αυτό είναι ένα τικ ακόμα παραπάνω.

Ήπιαμε μια κόκα κόλα κουτάκι χ 2,20€ και ένα ποτήρι λευκό κρασί άσπρο βότσαλο χ 5€ που το άτομο που το επέλεξε είπε τα καλύτερα. Ο τελικός λογαριασμός ήρθε στα 77,20€ ήτοι 25,74€ έκαστος, φύγαμε με πακετάκι, τούμπανο από το φαγητό και συζητούσαμε δυο μέρες πόσο ωραία φάγαμε, πόσο το ευχαριστηθήκαμε και πότε θα ξαναπάμε.

Στα υπόλοιπα must γενικότερα; Κριθαρότο classic με μοσχάρι… άριστο! Ψαρονέφρι, συκώτι άπαιχτο, σούφρα του πασά πικάντικος μεζές ιδιαίτερος, πατάτες με σάλτσα φέτας, φωλιές για άλλους βαριές για μένα φοβερές, κοντοσούβλι ωραίο, κολοκυθοκεφτέδες, ντολμάδες αυγολεμονο… και τόσα άλλα. Aπο γλυκά; Σούπα σοκολάτας, cheececake oreo, σουφλέ λευκής σοκολάτας, σπιτική σοκοφρέτα και πολλά πολλά άλλα που παίζουν ανάλογα την εποχή, δείτε προηγούμενες κριτικές μου.

Και τελειώνω

Γιατί τελικά ο Τάσος (ναι, ναι αυτός ο φωνακλάς, ο βαρύς ο τύπος, ο άλλοτε απότομος, που ενίοτε -λάθος του- ρίχνει και κάτι μπινελίκια και ακούγεται μέχρι το τραπέζι μας) πέρα από αυτό... είναι μάγκας και επαγγελματίας. Που σε συνεργασία με τη συμπαθέστατη (εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες) και τόσο καλόγουστη σύζυγό του Μαίρη, πιο ήπιων τόνων… ρολάρουν μια επιχείρηση τόοοοσα χρόνια με τόοοοσο μεγάλη επιτυχία! Και μπράβο τους λοιπόν και ξέρετε γιατί;;

Γιατί είναι μαγκιά εν μέσω τέτοιας κρίσης, να έχουν το μαγαζί τους κάθε μέρα γεμάτο. Και ενώ γι' άλλες επιχειρήσεις να καθίσταται ασύμφορο να έχουν ανοιχτά όλη την εβδομάδα, αυτή τη στιγμή οι Λεύκες ν’ ανοίγουν (εκτός Δευτέρας) κάθε μέρα από το μεσημέρι πλέον και να έχουν ήδη εγκαινιάσει και το νέο τους αδερφάκι στη Σαντορίνη, που εύχομαι και σίγουρα θα έχει την ίδια επιτυχία.

Είναι μαγκιά να έχεις τσιμπημένες τιμές από την άλλη όμως να μην είναι και καθόλου απαγορευτικές, γιατί κι αυτός που θα πάρει μόνο ένα κυρίως θα φύγει χορτάτος κι ευχαριστημένος, καθώς οι μερίδες “φωνάζουν” ποιότητα και ποσότητα. Γιατί δεν θα τα κλάψεις τα λεφτά που θα δώσεις. Θα πεις πωωωπωωωω…. τι τζαμάτα που φάγαμε; Πότε θα ξανάρθουμε;; Και θα ξαναπάμε και θα ξαναπάμε!!!

Γιατί τα έχω ξαναγράψει… και θα συνεχίζω να τα γράφω όσο αξίζει…

…Γιατί στις Λεύκες αξίζει!!!

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη PONTIKI.

26 Σεπ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

«Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις», λέει το ρητό…

Πατάω ένα pause στον χρόνο, στη στιγμή: Τετάρτη 9 Αυγούστου 2017, 21:53:07, ώρα Ελλάδος.

Ο δορυφόρος δείχνει την εικόνα του πλανήτη Γη.

Κάνω ένα ζουμ και τώρα βλέπουμε τον πλανήτη λίγο καλύτερα.

Κάνω αρκετά ζουμ ακόμη γιατί θα ξημερώσουμε.

Βλέπουμε το Γαλάτσι. Ζουμ.

Α! Να ένα σπίτι με κεραμίδια (το μόνο στην περιοχή) και πολύ πράσινο. Μήπως είναι οι Λεύκες? Κι άλλο ζουμ.

Πράγματι, αυτές είναι. Βλέπω πράσινο παντού, έναν πολυεπίπεδο κήπο, πολλά διαφορετικά τραπέζια. Σχεδόν όλα, γεμάτα. Υπάρχουν δύο σερβιτόρες στην εικόνα και ένα παλικάρι που κρατάει ένα ταμπλετάκι και παίρνει μια παραγγελία σε κάποιο τραπέζι. Φοράει γυαλιά και είναι διαφορετικά ντυμένος από τις άλλες δύο κοπέλες.

Υπάρχουν μεγάλοι ανεμιστήρες για δροσιά. Πολλά φυτά τριγύρω, διαφορετικές καρέκλες σε κάθε τραπέζι, υπέροχη η εικόνα του χώρου, γενικά.

Στην άκρη της εικόνας φαίνονται ψήγματα του εσωτερικού. Βαριά διακόσμηση, ο θάνατος του μίνιμαλ, όμως εξαιρετικά προσεγμένη και όμορφη. Γουστόζικη όσο δεν πάει. Και χαλαρωτική. Αχ να ήμουν στη Γη να πήγαινα στις Λεύκες. Θα μπορούσα να καθίσω με τις ώρες σε έναν τέτοιο χώρο.

Ζουμ.

Δυτικά της εισόδου, να το τραπέζι του Vaggg. Πέντε άτομα, σε ένα ξύλινο στρογγυλό τραπέζι καλού μεγέθους. Ο Vaggg και 4 γυναίκες. Τυχερέ… Ώπα. Η μια έχει μια μεγάλη ξανθιά αφάνα. Θα είναι ξεκάθαρα η γιαγιά του. Ας πάρω πίσω το “τυχερέ”.

Οι καρέκλες καφέ, διάτρητες, βολικές. Μερικές έχουν μαξιλάρια για τις γηραιότερες της παρέας (φαντάζομαι θα ζητήθηκε κατά την τηλεφωνική κράτηση).

Το τραπέζι είναι γεμάτο φαγητά. Ασφυκτικά γεμάτο.

Κι άλλο ζουμ. Για να σας δω καλύτερα πουλάκια μου.

Μπροστά από τη γιαγιά του Vaggg βλέπω ένα ποτήρι ελληνικού καφέ. Τι στο καλό? Φαίνεται να έχει μέσα ένα λαχανί υγρό. Μάλλον είναι σούπα πεπόνι-αγγούρι. Θα τους την προσέφεραν σαν κέρασμα στην αρχή και η γιαγιά του, ως γιαγιά, σιγά μη δοκίμαζε κάτι που δεν συνήθιζε «στα χρόνια της».

Μπροστά από το ποτηράκι του ελληνικού καφέ, κείτεται μια χαρτοσακούλα με το όνομα του καταστήματος. Ζουμ. Είναι το ψωμί. Βλέπω μια τεράστια φέτα με λαδορίγανη στην κορυφή της χαρτοσακούλας. Μάλλον μιλάμε για τεράστια ποσότητα ψωμιού μιας και η χαρτοσακούλα είναι πραγματικά μεγάλη (1,6€ το άτομο). Ζουμ out.

Λίγο πιο δίπλα, δύο σαλάτες κολλητά η μια στην άλλη. Η πρώτη, όμορφα παρουσιασμένη, έχει μαύρες φακές και κριθαράκι πάνω σε πρασινάδα και από δίπλα κύβους λευκού τυριού πασπαλισμένους με μαύρο σουσάμι (9,1€). Είναι φαγωμένη κατά 70-80%, άρα θα άρεσε αρκετά. Η δεύτερη, πρέπει να είναι η Εναλλακτική (8,9€). Το κατάλαβα από τη φωλιά τορτίγιας. Φαίνονται ακόμη το iceberg, το μαριναρισμένο αγγούρι, το κουκουνάρι, το κρεμμύδι και οι μπαλίτσες τυριού. Φαγωμένη το πολύ η μισή, μάλλον δεν άρεσε τόσο όσο εκείνη με τις φακές.

Δίπλα στη δεύτερη -και σαν να σχηματίζουν ένα μισοφέγγαρο στο στρογγυλό τραπέζι αυτά τα τρία πιάτα- βρίσκεται ένα περίεργο ξύλινο σκεύος. Μοιάζει με σκαμπό για χόμπιτ. Ή με ένα τρομακτικά μικρό τραπεζάκι. Έχει πάνω του το Κοντοσούβλι Μετσόβου (8,9€). Στον κατάλογο είναι στα ορεκτικά, όμως μοιάζει κανονικότατη μερίδα. Είναι σχεδόν τελειωμένο. Το χέρι του Vaggg είναι στον αέρα και σημαδεύει ένα από τα τελευταία κομμάτια που έχουν απομείνει.

Σε κανένα πιάτο δεν υπάρχουν απομεινάρια του άρα πιθανότατα καταναλώθηκε με μανία. Μάλλον σερβιρίστηκε με ψωμάκι-α από τον ξυλόφουρνο που διαθέτει το εστιατόριο, καθώς μια ψίχα αχνοφαίνεται δίπλα στα κομμάτια κρέατος. Συνοδεύεται, επίσης, από πολύχρωμες πιπεριές, οι οποίες στοιχηματίζω ότι μπορεί και να γλυκίζουν. Το μαρτυρά το ύφος αρπακτικού στη μούρη του Vaggg κατά την κίνησή του να πιρουνίσει το κοντοσούβλι.

Δίπλα και από αυτό, βλέπω μισό μπουρίτο. Τι έχει μέσα? Μόνο τυρί? Για μισό λεπτό. Ζύμη πίτας είναι αυτό ή τορτίγια? Έχω μπερδευτεί. Πρέπει να είναι ζύμη. Άρα είναι πίτα σε σχήμα μπουρίτο με τυρί μέσα? Τυρόπιτα δηλαδή? Πρέπει να είναι κάποιο από τα πιάτα ημέρας, διότι τέτοια περιγραφή δεν υπάρχει στο τυπικό τους μενού (9,1€). Δεν μπορώ να καταλάβω από την εναπομένουσα ποσότητα αν άρεσε ή όχι. Έχει περισσέψει αρκετό, ωστόσο βλέπω το χέρι της κυρίας που κάθεται απέναντι από τον Vaggg να ετοιμάζεται για να πάρει και δεύτερο κομμάτι. Ίσως να είναι καλή, αλλά όχι συνταρακτική.

Αμέσως μετά, και σε λίγο ετοιμαζόμαστε να «κλείσουμε» τον κύκλο στον οποίο είναι τοποθετημένα αυτά τα πιάτα στο τραπέζι, βλέπω το κοτόπουλο σουβλάκι (11,3€). Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα. Δύο μεγάλα ξυλάκια, με μεγάλα κομμάτια από κοτόπουλο και από δίπλα κάτι σαν γρασίδι. Ορίστε? Ζουμ. Είναι πράσινο ρύζι. Στο χρώμα του ξεφλουδισμένου αγγουριού. Ζουμ out. Το ένα σουβλάκι από τα δύο είναι σχεδόν όλο φαγωμένο. Το άλλο άθικτο. Μάλλον, ως κρεατικό, ήρθε πιο μετά, όταν τα στομάχια είχαν αρχίσει να γεμίζουν. Διότι φαίνεται ενδιαφέρον από εδώ ψηλά. Στο ρύζι, πάλι, βλέπω να λείπουν κάποια μικρά τμήματα, σαν να έχει τσιμπηθεί μόνο με το πιρούνι. Ίσως το φοβούνται που είναι πράσινο και απλώς το δοκιμάζουν σαν σπουργιτάκια πρώτα, για να δουν μήπως δαγκώνει.

Στο τέλος του κύκλου πιάτων (ή μήπως στην αρχή? ή στη μέση?) βρίσκεται το πιάτο που κάποτε είχε τα καπελάκια (9,3€). Τοποθετημένο ακριβώς μπροστά στον Vaggg. Άδειο. Έρημο. Βλέπω ένα καπελάκι στο πιάτο του Vaggg. Μάλλον το αφήνει για να το φάει τελευταίο, για τη γεύση. Ως γνωστόν, δεν είναι ο τύπος που τρελαίνεται για ζυμαρικά σε λευκές σάλτσες, όμως μάλλον τα καπελάκια θα είναι η εξαίρεση αυτού του κανόνα για εκείνον. Πρέπει να άρεσαν και στους άλλους όμως. Αφενός το πιάτο τους είναι άδειο, αφετέρου υπάρχουν αρκετές «γραμμές παπάρας» πάνω στο πιάτο, τόσο πολλές και έντονες όπως οι ροδιές από αυτοκίνητα στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης.

Στο κέντρο του κύκλου των πιάτων βρίσκονται δύο ακόμη. Το πρώτο, είναι το πεϊνιρλί (7,9€). Άσχημο θέαμα. Είχε έρθει σε μια όμορφη παραλληλόγραμμη επιφάνεια χωρίς τοιχώματα. Πρέπει να είχε καλό μέγεθος και ωραία ζύμη. Μάλλον, όταν κόπηκε για να μοιραστεί, τα ζουμιά του χύθηκαν σε διάφορα σημεία του τραπεζιού μιας και το σκεύος σερβιρίσματος δεν μπορούσε να τα συγκρατήσει. Μοιάζει ιδιαίτερα υδαρής η γέμισή του. Η λογική λέει ότι ειτε ήταν μπετόβλακες και το έκοψαν αμέσως και χύθηκαν τα τυριά παντού, ειτε δεν έπηξε ποτέ η τυρένια γέμιση και προκειμένου να μην κρυώσει το πιάτο, το έκοψαν και... ότι γίνει. Υπάρχουν κομμάτια πεϊνιρλί σε τρία διαφορετικά πιάτα. Μισοφαγωμένα. Χμμ, ίσως δεν άρεσε πολύ. Φαίνεται όμως τόσο ζουμερό και καλοψημένο. Μάλλον θα είχε παραπάνω βούτυρο ή αλάτι, τότε, και θα το άφησαν όσοι δεν αρέσκονται σε έντονα λιπαρές ή αλμυρές γεύσεις.

Το δεύτερο και τελευταίο πιάτο είναι ξεκάθαρα ο γύρος κόκορα (14,2€). Το κατάλαβα από το μαύρο τζατζίκι που είχε ως συνοδευτικό και τις κυδωνάτες τηγανητές πατάτες. Άθικτο στο μεγαλύτερο βαθμό. Σίγουρα οι μερίδες ήταν υπερχορταστικές. Βλέπω τη μητέρα του Vaggg να έχει απλώσει το χέρι της και να δείχνει στη χαρωπή γιαγιά του, να μη φάει το κομμάτι γύρου που έχει στο πιρούνι της. Άρα ο γύρος μάλλον είχε πολύ αλάτι. Ως γνωστόν, η γιαγιά έχει πίεση. Ομοίως, στο πιάτο του Vaggg υπάρχει λίγος γύρος στην άκρη, μάλλον παρατημένος, χωρίς πολλές ελπίδες να φαγωθεί.

Πάνω στο τραπέζι της παρέας φαίνονται επίσης 2 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό (2€ το καθένα), ένα ποτήρι ζέσεως -όργανο που χρησιμοποιείται σε χημικά εργαστήρια, πρωτοτυπότατο- με ροζέ κρασί (5,1€ τα 500ml) και κάτι αναψυκτικά (2,2€).

Η κυρία που κάθεται απέναντι από τον Vaggg κοιτάει με ανοιχτό το στόμα τη σερβιτόρα που περνάει από πίσω του. Ρε μπας και…? Ζουμ.

Η σερβιτόρα κρατάει ένα μεγάλο λευκό μπολ γεμάτο σοκολάτα. Πρέπει να είναι σούπα σοκολάτας. Στη βάση της έχει σοκολατένιο κέικ και από πάνω ένα χωνάκι-μπολάκι μπισκότου –ίσως με καραμέλα, γιατί είναι πιο σκούρο από τα συνηθισμένα μπισκοτένια χωνάκια- και από πάνω μια μπάλα παγωτό. ΟΥΑΟΥ. Φαίνεται τόσο λιγουρευτικό, ακόμα και σε μένα που δεν συμπαθώ τα αμιγώς σοκολατένια γλυκά. Σίγουρα θα το παραγγείλουν στη συνέχεια. Ζουμ out.

Πίσω από τη μητέρα του Vaggg, υπάρχει ένα ντουλάπι, μάλλον με κάποια σκεύη. Στη βάση του βλέπω έναν μαυροπίνακα. Μάλλον θα είναι τα γλυκά! Zooooom!

Πολλά γλυκά! Τα μισά με παγωτό, τα άλλα μισά χωρίς. Μιλφέιγ κανταΐφι, πανακότα με ούζο, διάφορες τάρτες, τσίζκεικ, γεμιστό oreo (με γέμιση παγωτού espresso), σούπα σοκολάτας (αυτή ήταν τελικά), σουφλέ λευκής σοκολάτας. Επιλογές για όλα τα γούστα δηλαδή.

Ζουμ out.

Η μεγάλη απορία είναι αν θα φάνε και γλυκό. Η κυρία που κάθεται δίπλα στη γιαγιά, έχει χυθεί στην καρέκλα της και μοιάζει να χαϊδεύει την κοιλιά της. Μάλλον έχουν σκάσει. Ωστόσο, τα θανατηφόρα βλέμματα στον πίνακα με τα γλυκά, μάλλον συνηγορούν στο ότι θα υπάρξει και γλυκιά συνέχεια.

Ζουμ out.

Σίγουρα πάντως θα τους κεραστεί σορμπέ λεμόνι. Το βλέπω σε δύο διαφορετικά τραπέζια τριγύρω.

Αν πάρουν και γλυκό, σύμφωνα με τις τιμές των παραπάνω θα τους κοστίσει γύρω στα 25€ το άτομο και θα πάρουν και πακέτο. Ικανοποιητική τιμή, αλλά όχι συνταρακτικά καλή, δεδομένου ότι φαίνεται να υπήρξαν μερικές αστοχίες σε κάποια πιάτα, όπως η μάλλον υπερβολική χρήση βουτύρου και αλατιού στο πεϊνιρλί και στον γύρο κοτόπουλο. Χωρίς γλυκά, προβλέπω να δίνουν 20-22€ στην προκειμένη.

Ζουμ out x 68 φορές και επιστροφή στο τώρα.

Τι είδα από την παραπάνω εικόνα:
• Έναν υπέροχο χώρο. Φορτωμένο μεν. Με γούστο δε.
• Έναν γεμάτο χώρο στην αυγουστιάτικη Αθήνα, βράδυ καθημερινής. Από όλες τις ηλικίες.
• Πολλούς σερβιτόρους, ομοιόμορφα ντυμένους και πλήρεις σε αριθμό.
• Μεγάλα πιάτα, λίγο άβολα.
• Πολύ ψωμί, μάλλον νόστιμο.
• Κεράσματα. Μικρά, μα στάνταρ.
• Ένα ιδιαίτερο και γκουρμεδιάρικο μενού.
• Πιάτα με παρουσίαση για όσκαρ. Ή έστω για υποψηφιότητα όσκαρ.
• Πιάτα που λατρεύτηκαν (καπελάκια, κοντοσούβλι Μετσόβου), πιάτα που ήταν οκ (σαλάτες, τυρόπιτα, σουβλάκι κοτόπουλο) και πιάτα που ενόχλησαν (πεϊνιρλί και γύρος κοτόπουλο).
• Περίεργη τιμολόγηση: ακριβά ορεκτικά, μα πλούσιες μερίδες - μέτριες τιμές στα κυρίως και αντίστοιχες μερίδες.
• Ικανοποιημένους πελάτες.

Τι θα ξέρω όταν πάω:
- Ότι θα αντιμετωπίσω υπέροχο περιβάλλον και εξυπηρέτηση.
- Ότι πρέπει να εντοπίσω τα δυνατά τους πιάτα, γιατί δεν είναι όλα το ίδιο.
- Ότι δεν έχει σημασία αν θα πάρω πολλά ορεκτικά ή κυρίως μιας και όλα σερβίρονται σε πλούσιες μερίδες.
- Ότι θα φάω επαρκώς με 20-25€. Με γλυκό. Διότι δεν θα κάνω υπερβολές στην παραγγελία των κυρίως όπως έκανε η συγκεκριμένη παρέα.

07 Φεβ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Μέρες νοσοκομείου part one.

Το standing joke των φίλων μου για μένα είναι ότι “ αποκλείεται να πεθάνει ξαφνικά γιατί δε θα τα έχει τακτοποιήσει όλα και θα μείνουν εκκρεμότητες”. Αστείο μεν, αλλά όπως καλά γνωρίζετε, κάτι τέτοια όταν προέρχονται από ανθρώπους που σε ξέρουν απ την καλή κι απ’ την ανάποδη, κλείνουν μέσα τους μεγάλο ποσοστό αλήθειας. Να ήταν άραγε η χαοτική ζωή μου που με οδήγησε στην ανάγκη προγραμματισμού ή γεννήθηκα έτσι? Who knows αν και με βολεύει η δεύτερη εκδοχή. Τέλος πάντων εγώ είχα έτοιμο το πρόγραμμά μου για τις γιορτινές μέρες, που θα πήγαινα, τα τραπέζια που θα έκανα, τα μενού μου, όλα. Το σύμπαν βέβαια, προς τιμήν του, είχε προσπαθήσει να με προειδοποιήσει από τον Νοέμβριο αλλά εγώ κώφευα οπότε αποφάσισε να μου θυμίσει, the hard way, ότι καλό κι άγιο το πρόγραμμα αλλά κράτα μια επιφύλαξη για το αν θα πάνε τα πράγματα όπως τα έχεις σχεδιάσει. Ε, λοιπόν, δεν πήγαν!

Κάπως έτσι έχασα την Πρωτοχρονιά. Κάπως έτσι οι φίλοι έριξαν τα δίκτυα εκείνο το βράδυ της παραμονής κρατώντας μου συντροφιά. Κάπως έτσι ένα κορίτσι που ήταν έξω γιορτάζοντας την αρχή της νέας χρονιάς, τους παράτησε όλους και με πήρε τηλέφωνο για να ευχηθεί. Κάπως έτσι ήρθε επίσκεψη, ανήμερα, σε ένα περιβάλλον που ξέρω πόσο της κοστίζει ενώ είμαι σίγουρη ότι η μαμά της χαμογελούσε περήφανη από εκεί που βρίσκεται και κάπως έτσι, όταν κατάσταση πλέον το επέτρεπε, αποφάσισε να μου χαρίσει μια καθυστερημένη γιορτή.

Τις Λεύκες τις ξέρει και τις αγαπά. Είχαμε πάει μαζί μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά όταν αρχίσαμε να κάνουμε παρέα αλλά ξέρω ότι το συγκεκριμένο μαγαζί το έχει συνδέσει με τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο και πάντα λέγαμε, έκτοτε, να το επισκεφτούμε παρέα τέτοιες μέρες. Και να που η ώρα αυτή έφτασε έστω και κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Παρ’ όλες τις περιγραφές της και την πρότερη εμπειρία μου τίποτα δε με είχε προετοιμάσει για το παραμυθένιο σκηνικό που αντίκρισα. Χιλιάδες λαμπάκια, άπειρα διακοσμητικά, όπου και να κοίταγα έβλεπα άλλη μία λεπτομέρεια, άλλη μια γωνιά, θα μπορούσε εύκολα να είναι κιτς κι όμως ήταν απλώς ονειρικά. Ο χώρος ζεστός, το τραπέζι μας άνετο, το ξύλο κυριαρχεί, τα πιάτα έρχονται το καθένα σε διαφορετικό γουστόζικο σκεύος, όλα, μα όλα εκεί, έχουν μια ξεχωριστή πινελιά που κάνει τις Λεύκες να ξεχωρίζουν. Το φαγητό το ίδιο. Θα δείτε ας πούμε στην κάρτα τους κοντοσούβλι …. αυτό που θα σας έρθει σερβιρισμένο σε μια μικρογραφία πάγκου χασάπη, αν θυμάμαι καλά, θα είναι παιχνιδιάρικο, πειραγμένο, διαφορετικό. Θα είναι και δε θα είναι κοντοσούβλι, ταυτόχρονα, κάτι σαν τη γάτα του Schrödinger ένα πράγμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα τα πιάτα τους χαρακτηρίζονται από δημιουργικότητα, φαντασία, ψαγμένες πρώτες ύλες, χρήση διαφορετικών μέσων μαγειρικής, ωραίο στήσιμο και πάνω από όλα νοστιμιά.

Αρχίσαμε με μια σούπα σερβιρισμένη σε φλυτζανάκι του καφέ, καλωσόρισμα του καταστήματος. Δεν ήταν άσχημη αλλά ήταν από λάχανο κι ενώ το συγκεκριμένο λαχανικό το αγαπώ ωμό, βρασμένο δε μου πολυαρέσει λόγω της έντονης μυρωδιάς. Οι φίλες το ίδιο οπότε δεν την τιμήσαμε ιδιαιτέρως.

Τιμήσαμε όμως το πολύ ωραίο ψωμάκι τους μαζί με τα συνοδευτικά του που αποτελούνταν από μια πολύ καυτερή πάστα που σίγουρα είχε και τσιμένι μέσα και κάποιο γιαουρτώδες τυρί αν δεν απατώμαι που έσβηνε την κάψα.

Σαλάτα Λεύκες. Από την περιγραφή στον κατάλογο περίμενα κάτι σα Ceasar’s. Πόσο έξω έπεσα. Μαρούλι, καλαμπόκι, ίσως και κάτι άλλο, φέτες από ένα απόλυτα ιδιοπαρασκευασμένο ρολό κοτόπουλου γεμιστό με λιαστή ντομάτα, αν δε με γελά η μνήμη μου, pesto από φυστίκι Αιγίνης, τραγανά sticks πατάτας και μια εξαιρετική sauce που κατόρθωνε να είναι ελαφριά μεν, να συμμετέχει ενεργά δε, στην τελική γεύση.

Καπελάκια. Τι άλλο να πω γι’ αυτό το πιάτο που έχει δοκιμαστεί απ την πλειοψηφία των χρηστών. Αλλού θα το λέγαμε τορτελλίνι γεμιστά με τρίμα πατάτας, τυρί, πανσέτα και άρωμα τρούφας. Εδώ θα το πούμε μυρωδιά δάσους, φθινοπώρου, παρηγοριάς, έρωτα.

Ριζότο με μανιτάρια. Χυλωμένο, κρεμώδες, αρωματικό, βελούδινο, μου τέλειωσαν τα επίθετα.

Συκώτι με μαρμελάδα κρεμμυδιού. Μισοψημένο όπως μου αρέσει. Την ετέρα φίλη που έχει θέμα με το μισοψημένο την πείθαμε ότι το ροζ που έβλεπε ήταν από τη σάλτσα κι όχι από το συκώτι. Δε νομίζω να επείσθη ολοκληρωτικώς αλλά το έφαγε μια χαρά. Εξαιρετικά νόστιμο μόνο του αλλά σε συνδυασμό με τη μαρμελάδα μετατρεπόταν σε ένα διαφορετικό πιάτο.

Χοιρινή σπαλομπριζόλα. Μου θύμισε οικογενειακά τραπέζια όταν ήμουν μικρή. Όταν μιλούσε αγαπημένη θεία που δεν είναι πια μαζί μας ξέραμε ότι αυτό που θα πει θα είναι ήρεμο, γλυκό, καλοπροαίρετο. Έλα όμως που εγώ προτιμούσα άλλους που άνοιγαν το στόμα τους και δεν ήξερες αν θα γελάσεις ή θα γινόμασταν μπίλιες. Το ίδιο και το συγκριμένο πιάτο. Νόστιμο αλλά ήσυχο, ελαφρώς αναμενόμενο. Ποτέ ξανά. Θα προτιμήσω τις πιο ανήσυχες επιλογές.

Ροζέ κρασί του καταστήματος που ευωδίαζε τραντάφυλλο. Αναψυκτικό για την πότη της παρέας. Sorbet λεμόνι για να αλλάξει η γεύση και να πάμε στα γλυκά.

Δεν είμαι της σοκολάτας όμως βρέθηκα να τρώω περισσότερο από τη σούπα σοκολάτας που είχε στο κέντρο της ένα κομμάτι ζουμερού, επίσης, σοκολατένιου κέικ με συνοδεία παγωτού βανίλιας μέσα σε φωλιά αλμυρής καραμέλας. Το cheesecake baileys επίσης εξαιρετικό και βουτυροκαραμελένιο.

Εξυπηρέτηση ταχύτατη, επεξηγηματική, ευγενής, χαμογελαστή όμως δεσπόζουσα μορφή ο πανταχού παρών ιδιοκτήτης τον οποίο όταν είδα αναφώνησα: O Sid Vicious ζει! Όσοι είστε εξοικειωμένοι με την punk κουλτούρα θα καταλάβετε ακριβώς τι θέλω να πω, οι υπόλοιποι ψάξτε το λίγο, υπάρχουν εξαιρετικά κομμάτια της συγκεκριμένης μουσικής σκηνής. Προσωπική προτίμηση και λόγω σπουδών… I fought the law.

Η κριτική είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στη φιλενάδα μου. Γιατί τα εύσημα πρέπει να αποδίδονται. Γιατί τα ευχαριστώ πρέπει να λέγονται. Γιατί οι φίλοι είναι πολύτιμα κεφάλαια της ζωής μας. Γιατί στάθηκε μεν στα δύσκολα αλλά είναι εκεί και στις χαρούμενες στιγμές. Γιατί με κάνει να γελάω. Γιατί διαφωνεί συχνά μαζί μου. Γιατί δε διστάζει να μου τα ψάλλει κατ ιδίαν αλλά και δημοσίως όταν κάτι την ενοχλεί. Γιατί μετά θα με πάρει τηλέφωνο και θα μου πει: Τσαντίστηκες μαρή? Τη συνέχεια δεν την αναφέρω γιατί σχετίζεται με ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο της ανθρώπινης ανατομίας. Γιατί είναι unique. Θα της αρέσει? Δεν ξέρω. Θα συγκινηθεί? Ίσως. Θα ακούσω κανένα μπινελίκι? Το πιο πιθανόν!
Σε συνέχεια λοιπόν της χθεσινής μας κουβέντας που αφορούσε στην αντιγραφή ύφους και στυλ κριτικών θα δανειστώ το δικό της αγαπημένο κλείσιμο και θα πω:

Οι Λεύκες προτείνονται.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη tzia.

17 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 0 Tomatos 0 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Μετα από μια έρευνα στο σάιτ και μετα από τα τόσα κολακευτικά σχόλια έμπειρων και άπειρων χρηστών αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τις λεύκες. Ο καιρός ήταν βροχερός και μας είπανε από το τηλέφωνο ότι η αυλή δεν θα λειτουργούσε λόγο καιρού και θα μας ετοίμαζαν τραπέζι για 4 στο εσωτερικό του μαγαζιού όπως και συμφωνήσαμε.

Και πράγματι την ώρα που είπαμε είμασταν στο μαγαζί περιμένοντας να μας τοποθετήσουν στο τραπέζι μας. Ενημερώσαμε κατά την άφιξη μας ότι τελικά θα είμασταν 3 άτομα μήπως και μας τοποθετούσαν σε μικρότερο τραπέζι, μην πιάνουμε και μεγάλο. Η σερβιτόρος μας πήγε στο τραπέζι μας και εκεί μου ήρθε το πρώτο σοκ!!!

Το τραπέζι μας ήταν αυστηρά και 2 άτομα που τα 2 αυτά άτομα δεν θα πρέπει να έχουν 2 κυρίος πιάτα 2 ποτήρια μια σαλάτα και ταυτόχρονα στο τραπέζι γιατί δεν θα χώραγαν μαζί, με λίγα λόγια και για 2 άτομα ήταν μικρό για 2 που για 3 και σε ερώτηση μου αν υπήρχε άλλο τραπέζι λίγο πιο άνετο η σερβιτόρα μας είπε ότι εξ αρχής αυτό το τραπέζι μας είχαν κρατημένο ( για 4 δηλαδή) άλλα θα μας έβαζε ένα μικρό βοηθητικό δίπλα για να βάζαμε τα μπουκάλια με τα ποτα μας. Ο γιος μου ο τρίτος της παρέας μας ο μισός ήταν στο τραπέζι και ο άλλος μισός στο τραπέζι των δίπλα. Τώρα θα μου πείτε γιατί δεν έφυγες ? Αν έχεις μικρό παιδί που πεινούσε και είσαι σε μια περιοχή που δεν την ξέρεις για εναλλακτικές προτάσεις που να πας ?

Πολύ το κούρασα με το τραπέζι … η παραγγελία μας εν τάχει

• ΛΕΥΚΕΣ
μαρούλι, ντομάτα, τριμμένο τυρί, καλαμπόκι, κοτόπουλο, φυστίκι Αιγίνης

• ΠΕΙΝΙΡΛΙ
με γαλοτύρι και λόντζα

• ΚΑΠΕΛΑΚΙΑ
ζυμαρικά γεμιστά με πανσέτα, γραβιέρα Νάξου και τρίμμα πατάτας, βουτηγμένα σε Pesto pepperoncino και λάδι μαύρης τρούφας Γρεβενών

• ΡΙΖΟΤΟ
με μανιτάρια, Γραβιέρα Νάξου και κρέμα ταρτούφο

ΤΑΛΙΑΤΑ
από φιλέτο μοσχαριού με μώβ πατάτες Περόυ...

• ΠΑΠΑΡΔΕΛΕΣ
με κρέμα μελιτζάνας, κιμά απο λουκάνικο Καρδίτσας και πεκορίνο Αμφιλοχίας

Ήπιαμε νερό εμφιαλωμένο αφού πρώτα ρωτηθήκαμε. 7
Για τα παραπάνω πληρώσαμε 77 ευρώ

Εν έτη 2017 θεωρώ απαράδεκτο σε εστιατόριο να φορτώνουν τα πιάτα κρέμες γάλακτος, παχιά τυριά, βούτυρα, στον βωμό τις γεύσης. Το χειρότερο κομμάτι κρέας, το πιο Μέτριο υλικό αν το βουτήξεις σε κρέμες βούτυρα τυριά να είστε σίγουροί θα γίνει το νοστιμότερο πιάτο, άλλα δεν είναι έτσι η μαγειρική και ειδικά το 2017 που έχει ανοίξει λίγο το μάτι μας και το μυαλό μας. Δεν είμαστε στην δεκαετία του 80 και του 90.
Η σαλάτα που πρέπει να είναι φρέσκια, ελαφριά, δροσερή, όχι να είναι φουλ στην μαγιονέζα και πατατάκια στικς από πάνω!!! Στης 2 μπουκιές ήθελα σόδα …
ΣΤο πεινιρλι η ζύμη ήταν έτοιμη έβαζαν το τυρί από πάνω λίγο στον φούρνο να λιώσει και στο τραπέζι. Απαράδεκτο η διαφορά θερμοκρασίας του τυριού και της ζύμης τα μαρτυρούσε όλα,
Τα καπελάκια νόστιμο πάρα πολύ πιάτο άλλα η κρέμα ξεχείλιζε …
Το ριζότο πάρα πολύ καλό σωστό βράσιμο, σωστό λάσπωμα του ριζότο ήταν οκ.
Ταλιάτα ακριβός όπως την ζήτησα μέτρια ψημένη αλλά τελείως άνοστη, άγευστη, νοσοκομειακού επιπέδου.
Παπαρδέλες φουλ κρέμα, τυριά πολύ βαρύ πιάτο και αυτό.
Προσωπικά δεν πρόκειται να ξαναπάω, δεν το προτείνω και ειδικά σε ανθρώπου που βγαίνουν 1-2 φορές την εβδομάδα και θέλουν να τρώνε ποιοτικό φαγητό.

Και δεν είναι ντροπή αν δεν υπάρχει κατάλληλο τραπέζι να λέμε οτι δεν υπάρχει τραπέζι. Κάθε σπιθαμή και τραπέζι μην χάσουμε καμιά παρέα. Στο απέναντι τραπέζι 2 κοπέλες η πρώτη επειδή στην θέση της υπήρχε μια κολόνα καθόταν λοξά στην γωνιά του τραπεζίου απο τα αριστερά της ήταν μια κολόνα απο δεξιά τις ήταν ο διάδρομος που μετά βίας πέρναγαν οι σερβιτόροι και απο την άλλη πλευρά η άλλη κοπέλα η μισή ήταν σε μια ανοιχτή πόρτα που οδηγούσε στην αυλή και η άλλη μισή στον διάδρομο. Σε κάποια φάση μια ηλικιωμένη κυρία πηγαίνοντας στο τραπέζι της παρέσυρε το τραπεζάκι μας με τα μπουκάλια και 2 ποτήρια στην προσπάθειά της αν ήμαστε σοβαροί στο να περάσει απο τον διάδρομο όπου ο μισός και παραπάνω ήταν κλεισμένος από το βοηθητικό τραπεζάκι και απο την καρέκλα μιας κύριας στα δεξιά μου... λίγο σεβασμό στους πελάτες...