Loader

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

67 χρόνια ιστορίας συνοδεύουν το όνομα του Ασβεστόλακου. Ένα κουτούκι που παρότι έμεινε αναλλοίωτο στο χρόνο, και μας θυμίζει αλλοτινές εποχές, φροντίζει να αναβαθμίζεται στο κομμάτι της γαστρονομίας, της μουσικής και της υπηρεσίας..
Το συμπαθητικό κουτούκι που άνοιξε ο παππούς των σημερινών ιδιοκτητών έχει αλλάξει αρκετά. Το μαγαζί πλέον δεν προσφέρει μόνο κεφτέδες, σαρδέλες και ρετσίνα μεσογείων.. Το μενού μπορεί να χαρακτηριστεί σαν δημιουργική ελληνική κουζίνα βασισμένο σε γεύσεις από διάφορες περιοχές της Ελλάδος αλλά και δημιουργίες του Chef - Ιδιοκτήτη Γιάννη Ιωαννίδη.
Η ζωντανή μουσική έγινε αναπόσπαστο κομμάτι και μουσικά events γίνονται επίσης κάθε μήνα.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Ανοικτά Τρίτη με Πέμπτη από τις 17:00 μεχρι αργα το βράδυ. Παρασκευή με Κυριακή ανοικτά από το μεσημέρι! Ζωντανή μουσική καθημερινά απο Σεπτέμβριο μέχρι Μάιο

ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ οδηγίες πλοήγησης

Παροχές

Δέχεται κρατήσεις
Έχει ζωντανή μουσική
Έχει δίκτυο Wifi
Φιλικό προς χορτοφάγους
Δέχεται πιστωτική κάρτα
Ξεχωριστός χώρος για καπνίζοντες
Υπάρχει εξωτερικός χώρος
Φιλικό για οικογένειες/παιδιά
Προσφέρεται για ιδιωτικές εκδηλώσεις

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΑΣ

27 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Ασβεστόλακος update, με διαφοροποιημένη αυτήν τη φορά τη βαθμολογία μου σε σχέση με την περσινή και καλοπροαίρετες πάντοτε επισημάνσεις για ένα μαγαζί που δεδηλωμένα αγαπώ.
Θα αναφερθώ συνδυαστικά, και ευελπιστώ συνοπτικά, στις 2 πιο πρόσφατες επισκέψεις μου, Πρωτομαγιά 3 άτομα και 17 Μαίου 2 άτομα, αμφότερες με κράτηση etable συνοδεία μικρής έκπτωσης.

Σκεφτόμουν το 4άρι και για το χώρο, μόνο για το γεγονός ότι τα τραπεζάκια στην αυλή/ πεζόδρομο όπου αράξαμε και τις 2 φορές, είναι για μένα ό, τι αμεσότερο σε τηλεμεταφορά στο πλακόστρωτο χωριού ή νησιού, με όλη την απέριττη απλότητα και χαλάρωση που δεν χρειάζεται να περιγράψεις. Μιας και εσωτερικά όμως δεν έχει γίνει κάποια αλλαγή - και δεν χρειάζεται κιόλας - θα διατηρήσω το 3άρι της περσινής μου κριτικής.

Στην εξυπηρέτηση μάλλον ο παράγοντας τύχη καθόρισε τις τελικές εντυπώσεις, ένα γλυκύτατο πλάσμα μες στο χαμόγελο την 2η φορά απάλυνε τις χλιαρές εντυπώσεις της Πρωτομαγιάς όπου - λόγω ημέρας; - υπήρξαν μικροαστοχίες και θεματάκια, βλ. παρακάτω.

Το μενού προσφάτως αλλαγμένο, με αφαιρέσεις πιάτων, που ίσως δεν προχώρησαν; Και με προσθήκες νέων που όμως είναι "παλιά" ή "παλιακά" με την έννοια του κλασικού μαμαδίστικου και αγαπημένου που έχει χαρακτηρίσει τον Ασβεστόλακο στο παρελθόν. Αυτό για μένα δείχνει εγρήγορση και κεραίες δορυφορικές στον παλμό της εποχής, στην αυτοδίκαιη επιστροφή σε απλές συνταγές, με ένα touch προόδου.

Γι' αυτό πλέον η τιμολόγηση συμβάδισε ανάλογα και γι'αυτό, εδώ, θα δώσω καθαρό 4άρι. Πιο χαμηλές τιμές - πιο vfm εμπειρία (ας δώσω κι ένα παράδειγμα: ριζότο τση Κρήτης πέρυσι 8,80, ριζότο/κριθαρότο φέτος 7€. Αν ξέρετε κι άλλους που μείωσαν τιμές, του ΦΠΑ μεσουρανούντος, παρακαλώ ενημερώστε με).

Από την άλλη όμως το θέμα "άρτος χωρίς θέαμα 0,90/ άτομο" προβληματίζει αρκετά, όταν όλη η περιγραφή του καταλόγου (κριτσίνια κτλ) πάει περίπατο, εξόν κάποιες λίγες φέτες βαρετού ψωμιού.

Ρώτησα τί συνέβη με το ντιπάκι τυροκαυτερής που μέχρι πρότινος πρόσφεραν. Την πρώτη φορά μου απάντησαν ότι τους είχε τελειώσει. Μη αποδεκτή απάντηση, όταν 3 λεπτά αργότερα μας έφεραν κατά λάθος την 3λογία αλοιφών - που δεν είχαμε παραγγείλει, ήταν για άλλο τραπέζι - με την τυροκαυτερή καμαρωτή καμαρωτή. Ρώτησα και τη δεύτερη φορά, πού πήγε η τυροκαυτερή οεο; και μου είπαν ότι ο μάγειρας θα αλλάξει σύντομα το μενού και τα ντιπ (;).

Δεν έβγαλα άκρη. Σίγουρα πάντως ενοχλεί η χρέωση 1,80 ή 2,70€ για σκέτο ψωμί! Δεν ταιριάζουν στο κουτούκι Ασβεστόλακος τέτοιες πρακτικές.

Στο κομμάτι γεύση, ο πήχυς διατηρείται αρκετά ψηλά, αλλά σίγουρα μπορεί και καλύτερα, μιας και κάποια πιάτα θέλουν ακόμη δουλίτσα. Από όσα δοκιμάσαμε:

H κοτοσαλάτα επιδοκιμάστηκε παμψηφεί, με τα διπλοπαναρισμένα τραγανά φιλετίνια κοτόπουλου να μπλέκονται μέσα στις πρασινάδες το τριμμένο καρότο και τα κρουτόν, καθώς το σύνολο δροσίζεται ευχάριστα με μια γιαουρτοσώς, αρωματισμένη με δυόσμο (7,50€).

Αρκετά καλή και η φακοσαλάτα (φακές με σύγκλινο Μάνης, τεράστια ποσότητα που ενδέχεται να σας φουσκώσει, 5,50€), με το πρωτότυπο λάδι αγριομάραθου να την ντύνει, και λίγο περισσότερο δεν θα ήταν κακό. Γενναία κομμάτια ψητού χαλουμιού στην κορυφή και στη βάση καρέ ντομάτας και πρασινάδες που δεν στερούν τον πρώτο ρόλο από τις φακές Φενεού που κυριαρχούν έτσι κι αλλιώς.

Η φάβα, αγαπημένη από παλιά, λεία, ζεστή, αρωματική λόγω τρουφέλαιου, με κρεμμύδι και απάκι σε κύβους, σταθερή αξία, μένει ως γεύση στο μυαλό (6 €), όπως μένουν και οι τυρολουκουμάδες με μαρμελάδα ντομάτας ( 7 αφράτα τεμάχια, 5 €, στη ζύμη τους δεν κυριαρχεί η αλευρίλα αλλά ο τριπλός συνδυασμός ανθότυρο, ξυνομυζήθρα και κατίκι Δομοκού, σε ψαγμένο κοντράστ με την όξινη μαρμελάδα).

Εξαιρετικά μας φάνηκαν και τα μανιταροπιτάκια σε φύλλο κρούστας (4 τμχ 5,80€) η γέμισή τους απίθανα αρωματική και κρεμώδης ελέω κατικίου/ πικάντικη ελέω γραβιέρας. Είναι λόγος άμεσης επιστροφής!

Αδύναμη ξεθωριάζουσα ανάμνηση τα πικάντικα αυγά με σουτζούκι (6€). Βαρύ λαδερό πιάτο, πανιασμένες οι πατάτες και λαδοπνιγμένα τα λαχανικά, αρπαγμένο το ψωμάκι σε τριγωνάκια που συνόδευε το πιάτο. Δεν θα το επέλεγα ξανά, καλή ιδέα άτυχη εκτέλεση.
Παρομοίως και η εναλλακτική του μουσακά (ρολό μουσακά 7€) που μου καλλιέργησε προσδοκίες με την περιγραφή του - κρέμα καπνιστής μελιτζάνας - αλλά με χάλασε γευστικά. Νόστιμος ο κιμάς και η μελιτζάνα που τον τύλιγε αλλά μια έντονη ξινίλα στη γεύση της κρέμας του, σχολιάστηκε πολύ αρνητικά. Δεν μπόρεσα να καταλήξω αν υπήρχε όντως αστοχία ή αν εμείς το κρίναμε λάθος. Η γεύση όμως, ο τελικός κριτής, ήταν δυσάρεστα η μη αναμενόμενη. Έμεινε αρκετό στο πιάτο.

Το κριθαρώτο με λάδι τρούφας και καρεδάκια λαχανικών, μου φάνηκε λίγο άτονο και κάπως στεγνωμένο. Στους άλλους άρεσε πολύ ( το αναιμικό άρωμα τρούφας προφανώς ) και γι'αυτό τους παραχώρησα και το μερίδιό μου (7 €). Έχοντας απολαύσει το ίδιο πιάτο στα Φουρνό το στάνταρ μου βρίσκεται στο Θεό... Αρκετά νόστιμα όμως τα 4 μπιφτεκάκια γαλοπούλας ζυμωμένα με μπέικον και διάφορα μυρωδικά, δίνοντας γεύση σε αυτό τον αδιάφορο κιμά πουλερικού. Στο πιάτο υπήρχε και μικρή (σαν) χωριάτικη σαλάτα, ενώ το δροσερό όξινο τσαλαφούτι στην κορυφή του έδωσε χαρακτήρα (7,50€).

Τελευταίο, όπως συνηθίζω, άφησα το πιο αγαπημένο πιάτο, που δεν είναι άλλο από το χουνκιάρ. Στοχοποιημένη επιλογή, όπου το βρω το εκτελώ, άψογα φτιαγμένο και από τον Ασβεστόλακο με έναν υπέροχο πουρέ καπνιστής μελιτζάνας και σιγομαγειρεμένο για 3,5 ώρες το κοκκινιστό μοσχαρίσιο μάγουλο, τρυφεράδας που αδυνατώ να περιγράψω. Ένα τέλειο αρτιότατο πιάτο, γευστικά, ποσοτικά, τιμολογιακά (9€).

Highlight εξακολουθούν να είναι οι πάντα κερασμένοι μελοκανελλάτοι λουκουμάδες, ενώ στα default των τίτλων τέλους θα χρεώσω α) την έμμεση επιμονή να παραγγείλουμε και εξτρά γλυκό - είμαστε γλυκούληδες αλλά όχι και να πάθουμε ζάχαρο έ; - και β) την άβολη σκηνή της οποίας γίναμε ωτακουστές όταν "ξεχάστηκε" η έκπτωση, και αφού τους το θύμησα εγώ (εξπέρ πλέον στις άβολες καταστάσεις) χρειάστηκε μίνι σύσκεψη για να διορθωθεί προς τα κάτω ο λογαριασμός της πρώτης φοράς.
Either way, για τους 2 διαμορφώθηκε στα 26,50€ και για τους 3 στα 44€. Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί, περί τα 14 - 16 € το άτομο είστε χορτασμένοι, σε σύγκριση με τα 20άρια του παρελθόντος. Not bad.

Nα μην ξεχάσω, ήπιαμε παγωμένες Bεργίνα Weiss και καλό, ελαφρώς γλυκίζον, χύμα ροζέ Ιωαννίνων.
Το αν θα συνεχίσουμε να αράζουμε στα τραπέζια του Ασβεστόλακου, είναι περιττό να το πω. Απόσταση βολής για εμάς, δεν είναι και λίγο πράγμα.
Όλα καλά και όλα ανθηρά στο ιστορικό μας κουτούκι. Λίγη φροντίδα στις λεπτομέρειες.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

14 Ιουν 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
10-16

Είχατε κουτούκια στο χωριό σας? Πως δεν είχατε...

Είχατε, όμως, φάβα με απάκι, πάπρικα και λάδι τρούφας στο χωριό σας? Ε?

Βάζατε στις φακές σας χαλούμι, σύγκλινο και λαδολέμονο αγριομάραθου?

Είχατε, μήπως, σκιουφικτά καρμπονάρα ή γραβιέρα με 3 παναρίσματα και χειροποίητο chutney? Είχατε ρε chutney στο χωριό σας?

Εμ, πως να τα είχατε, βέβαια. Αφού δεν είχατε γκουρμέ κουτούκι στο χωριό σας.

Γκουρμέ κουτούκι έχει μόνο το Μαρούσι.

Τον Ασβεστόλακο.

Και ξέρετε κάτι? Δεν θέλουμε κι άλλο. Αυτό το ΒΠ γκουρμέ κουτούκι κάνει πολύ καλά τη δουλειά του και αρκεί. Τι αρκεί? Αρκεί να συνεχίσει να την κάνει το ίδιο καλά. Κάτι που, πιθανότατα, θα συμβεί αφού, ενώ τα χρόνια του είναι πολλά, το καλάμι του είναι μικρό έως ανύπαρκτο. Το προς καβάλημα καλάμι του.

Τώρα, βέβαια, θα πει κάποιος ότι ένα καλό μαγαζί οφείλει να ζει στο σήμερα. Ανακαινίζεται, ανανεώνεται, ξεκολλάει από την εικόνα του παρελθόντος. Κι ο Ασβεστόλακος δεν έχει ξεκολλήσει ιδιαίτερα. Βέβαια, τα κουτούκια και οι παραδοσιακές ταβέρνες αποτελούν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον παραπάνω κανόνα. Αν, λοιπόν, σας ενοχλούν τόοοοοσο πολύ τα καρό τραπεζομάντιλα, οι ψάθινες καρέκλες και η αίσθηση παραδοσιακότητας, τότε, απλώς, μην πάτε. Αξίζει, πάντως, να ειπωθεί ότι ο χώρος είναι πολύ προσεγμένος και καθαρός.

Για την εξυπηρέτηση, δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Τα κάνει όλα καταπληκτικά, απλώς αν έχει πολύ κόσμο μπορεί να αργήσει κάνα πιάτο (λίγο όμως).

Δεν λέω κάτι άλλο, παραθέτω, μονάχα, την εμπειρία μου για να δούμε τι πουλιά πιάνει αυτό το γκουρμέ κουτούκι ως προς τη φροντίδα του πελάτη και, φυσικά, τις γεύσεις.

Ήμασταν πολλά άτομα (13, όπως στον μυστικό δείπνο, τυχαίο?).

Με το που καθίσαμε ήρθαν οι κατάλογοι (πρόσφατα ανανεωμένοι, πολύ ευχάριστο αυτό, παρότι η μαχαιριά στην καρδιά από την απουσία του γεμιστού ψαρονεφριού, ήταν δυνατή).

Σύντομα ήρθε νερό κανάτας και ζητήσαμε κράσο. Κόκκινος ξηρός. Μέτριος, δοκιμάστε άλλον καλύτερα (5€ το μισόκιλο).

Λίγο μετά ήρθε το ψωμί. Στον κατάλογο αναφέρει “καλάθι με ψωμιά, πίτες, κριτσινάκια και ντιπ τυροκαυτερής”, μα σε μας ήρθε μονάχα συμπαθητικό ζυμωτό ασπρόμαυρο ψωμί. Φαουλάκι.

Το φαουλάκι ισοφαρίστηκε λίγα λεπτά μετά, καθώς ήρθε κέρασμα συμπαθητικής χωριόσουπας (χορτόσουπα που ξυπνάει χωριάτικες αναμνήσεις) σε φλιτζανάκι ελληνικού καφέ.

Κατόπιν άρχισαν να έρχονται, με σωστό ρυθμό, πολλά διαφορετικά πιάτα, μιας και ήμασταν μεγάλη παρέα, όπως προειπώθηκε.

Από σαλάτες δοκιμάσαμε τη Ρόκα, με ανθότυρο, κρουτόν γραβιέρας, κρέμα πορτοκαλιού και κράνμπερις και την Σπανάκι, με ρόκα, αποξηραμένα σύκα, γραβιέρα, καρύδια και σος από πετιμέζι. Και οι δύο στα 6,8€, σε μετριοκαλή ποσότητα και μετριοκαλή γεύση. Δροσιστικές, μα όχι εντυπωσιακές.

Στα ορεκτικά, οι εντυπώσεις εκλάπησαν από τα Αυγά πικάντικα (6€). Δύο μελάτα αυγά (φουσκωτά σαν τα μάτια των Simpsons) σε ένα μπολ με πικάντικο σουτζούκι, καρέ πατάτας, λαχανικάκια και φρυγανισμένα ψωμάκια. Γευστική κόλαση. Σημαντική σημείωση: σε τέτοια πιάτα, η σωστή μπουκιά έχει απ'όλα.

Καλοφτιαγμένοι ήταν οι Κολοκυθοκεφτέδες (6€), όπως και τα Μελιτζανομπουρεκάκια (5,8€).

Οι Τυρολουκουμάδες, η Φάβα Φενεού και οι Φακές με Σύγκλινο Μάνης, ήταν στην κατηγορία “το τρώω ευχάριστα, αλλά πάμε γι’ άλλα”.

Ως προς τα κυρίως, ξεκινάμε με μια σημαντική συμβουλή: πες ΌΧΙ στην Ποικιλία bbq. Βαριέμαι να αναλύσω το συγκεκριμένο θέμα, αλλά επειδή είμαστε σε κριτική, άντε, θα το κάνω: Η συγκεκριμένη ποικιλία συγκεντρώνει τα πιο μέτρια, ποιοτικά, κρέατα του Ασβεστόλακου σε ένα πιάτο.

Άρεσε πολύ το Κοντοσούβλι (13€), το οποίο ήταν καλού μεγέθους, χωρίς να μοιάζει για 500γρ όπως λέει στο μενού, βέβαια. Ήταν λουσμένο από μια απαλή μουσταρδοσάλτσα, ενώ συνοδευόταν από νόστιμες χεράτες και ριγανάτες πατάτες. Τίμια επιλογή για κάθε παραγγελία.

Τίμια επιλογή είναι και το Μπάχαλο (8,5€), δηλαδή τηγανιά από κοτόπουλο, χοιρινό και λουκάνικο μέσα σε κυπριακή πίτα, συνοδεία πατατών. Ωραία ιδέα το κρέας να μπει μέσα στην κυπριακή, κάτι που την κάνει να μουλιάζει σιγά σιγά από τα διάφορα κρεατικά και να παίρνει τη γεύση τους. Για όσους αγαπούν τη λεμονίλα, το Κεμπάπ Γιαουρτλού (8€), είναι μια, ακόμη, τίμια επιλογή. Αν δεν τη συμπαθείτε, βέβαια, να ξέρετε ότι το πιάτο έχει περισσότερο λεμόνι, από ότι ντομάτα και γιαούρτι. Από ποιότητα κρέατος τα πάει πολύ καλά, πάντως.

Δοκιμάσαμε, ακόμη, και το Αρνάκι με χόρτα (11€), δηλαδή ένα υπέροχο κότσι που θα κάνει τους λάτρεις των παραδοσιακών γεύσεων να το παραδεχθούν.

Τέλος, για να γλυκαθούμε, πήραμε τσίζκεικ και μπανόφι (5€, έκαστο). Οι μισοί λάτρεψαν το πρώτο, οι άλλοι μισοί το δεύτερο. Εγώ ταυτίστηκα με τους τελευταίους.

Μαζί τους, ήρθαν ως κέρασμα νόστιμοι λουκουμάδες με μέλι και κανέλα. Κέρασμα στην αρχή, κέρασμα και στο τέλος. Λίγοι το κάνουν. Από μεζεδοπωλεία, ελάχιστα.

Συνοδεύσαμε τα παραπάνω με πολύ ωραία εντεχνορεμπετολαϊκά άσματα!

Μετά από όλα αυτά είχαμε λυγίσει συναισθηματικά και νοιώθαμε σαν στο σπίτι μας. Ίσως φταίει που είχαμε σκάσει και είχαμε αφήσει κιόλας φαγητό (19,5€ κατ’ άτομο).

Φεύγοντας, το συμπέρασμα ήταν κοινό για όλους: ο Ασβεστόλακος πετυχαίνει το ακατόρθωτο. Είναι κουτούκι, έχει υπέροχο κλίμα, κάνει τίμια live, σερβίρει ποιοτικό φαγητό και, μάλιστα, το έχει προσαρμόσει στο σήμερα, ίσως και στο αύριο. Από γεύσεις τα πηγαίνει αρκετά καλά, όμως σίγουρα μπορεί και καλύτερα. Σε όλα τα άλλα σκίζει!

Μην τον χάσετε.

• Κόστος για πλήρες γεύμα 2 ατόμων: 18-24€.
• Κόστος για τσίμπημα 2 ατόμων: 14-18€.

09 Αυγ 2018

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Οι παροιμίες λένε σχεδόν πάντα την αλήθεια, θεωρούνται άλλωστε αποστάγματα λαϊκής σοφίας. Στην περίπτωσή μας το "καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει", βγαίνει αληθινό.
Ο καπνός είναι τα σχόλια που είχα διαβάσει για τον "Ασβεστόλακο" και η φωτιά είναι προφανές ότι είναι αυτή που ψήνει τα φαγητά στο διαχρονικό, αμαρουσιώτικο κουτούκι και τα κάνει πεντανόστιμα!

Ένα καλοκαιρινό βραδάκι του Ιουλίου, βρέθηκα στη σκιερή αυλή του, με την παρέα μου. Τρία άτομα σύνολο.

Κέντρο του Μαρουσιού, αλλά πεζόδρομος, ησυχία και δροσιά, σε μία πόλη που αρχίζει να αδειάζει.

Η εξυπηρέτηση εξαιρετική από έναν συμπαθέστατο νεαρό.

Παραγγείλαμε:

- μία σαλάτα με λαχανικά και ψητή φέτα σε κρούστα. Πρωτότυπη η ιδέα με τη φέτα. Υπέροχη!

- αλοιφές, δηλαδή μελιτζανοσαλάτα, χούμους, τυροκαυτερή, σε πλατό με πιτούλες. Εξαιρετικές όλες, καλύτερες από σπιτικές! Η μελιτζανοσαλάτα με απίθανη καπνιστή γεύση. Πολύ χορταστικό πιάτο.

- κριθαρότο με λαχανικά και λάδι τρούφας. Προσωπικά, λατρεύω το κριθαράκι, γιατί δίνει σπυρωτά πιάτα. Οι γεύσεις εδώ δένουν αρμονικά μεταξύ τους και το αποτέλεσμα είναι τέλειο!

-κότσι αρνίσιο. Πολύ νόστιμο, μελωμένο από το πολύωρο ψήσιμο.
- χοιρινό κοντοσούβλι. Μας άρεσε εξίσου. Πολύ σωστά ψημένο, χωρίς να είναι στεγνό.
- κρασί λευκό μαλαγουζιά, ελαφρύ, αρωματικό, εξαιρετικό.
- μπανόφι
- cheese cake

Και τα δύο γλυκά ήταν ολόφρεσκα και τα απολαύσαμε μέχρι το τελευταίο ψίχουλο του μπισκότου τους.

Μας κέρασαν μισό κιλό κρασί, προς τιμή του κυρίου της παρέας, ο οποίος τη δεκαετία του εξήντα θυμήθηκε ότι πήγαινε στο παλιό, υπόγειο κουτούκι.
Πληρώσαμε 60€.

Τι μου άρεσε:

Όλα. Το ότι είναι μία ταβέρνα με ιστορία, ότι έχει πασπαλίσει τις κλασικές συνταγές με μία μοντέρνα νότα, το προσεγμένο σερβίρισμα σε ωραία πλατό, η τοποθεσία, η εμφανής πέτρα, που δίνει μία ζεστασιά στο χώρο, και τέλος το νόστιμο φαγητό και οι λογικές τιμές.
Ευτυχώς, μένω σχετικά κοντά και μπορώ να πηγαίνω συχνά, αλλά και σε όσους μένουν μακριά θα πρότεινα μία επίσκεψη στον Ασβεστόλακο.

Αξίζει τον κόπο και τον δρόμο!

27 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Οφείλω να ομολογήσω ότι αν δεν είχε έρθει η πρόσκληση για φαγητό και ανταλλαγή απόψεων από τη συντακτική ομάδα του a4f το πιθανότερο είναι να μην είχα βρεθεί ποτέ μου στον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ, και θα ήταν πραγματικά κρίμα, γιατί πρόκειται για ένα χώρο που αξίζει να ανακαλύψεις και να τιμήσεις. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ βρίσκεται από πλευράς πρόσβασης σε πολύ βολικό σημείο, σ’ ένα πεζόδρομο που ξεκινά από το δρόμο που οδηγεί από τη Λεωφόρο Κηφισίας στο σταθμό του ΗΣΑΠ στο Μαρούσι. Όπως ανεβαίνετε το δρόμο θα δείτε στα δεξιά την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, εκεί δίπλα είναι ο στόχος σας. Αν βέβαια θέλετε να παρκάρετε, το πράγμα δυσκολεύει (8 στα 10 επιεικώς), εγώ κατευθύνθηκα στο κοντινότερο parking (+ 5 € στο λογαριασμό ή επιλέγετε τη λύση του μετρό, ούτε δέκα λεπτά απόσταση).
Μέχρι εδώ καλά. Βλέπεις την πινακίδα (καλοφτιαγμένη, αλλά μικρή) και μπαίνεις στο κτήριο, όπου δυστυχώς λείπει κάποια ένδειξη προς τα πού να κατευθυνθείς. Υπάρχει μια πόρτα στο βάθος, και πίσω της μια πόρτα ακόμα, όπως όμως διαπίστωσα στη συνέχεια πάνω στην κουβέντα, οι περισσότεροι νομίζουν ότι πρέπει να πάνε αριστερά, στο κελάρι, όπου η αρχική εγκατάσταση του ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΥ (τώρα κλειδωμένη) ή πιο δίπλα, όπου βρίσκεται η κουζίνα. Επείγουσα σύσταση λοιπόν να μπει μια ωραία ταμπέλα και να διαμορφωθεί γενικά ο χώρος της εισόδου με το γούστο που επικρατεί πίσω από τη δεύτερη πόρτα.
Μπαίνεις λοιπόν με τα πολλά στην αίθουσα της ταβέρνας. Σχήμα «Γ», συνολικά γύρω στα 20 τραπέζια, σχετικά στριμωγμένα, σωστός φωτισμός (φέρνει λίγο προς παλιό), οι τοίχοι σαγρέ και λευκοί (αυτός προς τη μεριά της κουζίνας δημιουργεί ευχάριστη αντίθεση με το παλιό κόκκινο τούβλο). Ο χώρος δεν είναι ψηλοτάβανος, εξαερίζεται όμως μια χαρά, ενώ τηρείται και η απαγόρευση του καπνίσματος.

Η διακόσμηση δεν διεκδικεί βραβείο πρωτοτυπίας με τα αντίκ αντικείμενα και τις φωτογραφίες από παλιές εποχές στους τοίχους, είναι όμως πραγματικά προσεγμένη και δεν κουράζει. Τραπέζια στρωμένα με τραπεζομάντιλα, αναπαυτικά καθίσματα (όχι οι ψάθινες καρέκλες που σε μισή ώρα σε αναγκάζουν να σηκωθείς για να ξεμουδιάσεις), οι τουαλέτες στο βάθος πεντακάθαρες. Το μουσικό χαλί της βραδιάς ήταν ζωντανό, ένας νεαρός με όργανο και μια κοπελιά δίπλα του για δεύτερη φωνή, ταιριάζουν γάντι στην ατμόσφαιρα του χώρου, γιατί κακά τα ψέματα το σωστό είναι να τρως ακούγοντας μουσική και όχι να ακούς μουσική τρώγοντας, αν με καταλαβαίνετε. Το σέρβις από τις δύο κοπέλες υποδειγματικό, μπράβο τους.

Μου έκανε εντύπωση το ότι γύρω στις 10 που έκανα μια βόλτα να δω τα πέριξ το μαγαζί ήταν γεμάτο 100%. Τρίτη βράδυ τέλος του μήνα και μετά τις διακοπές, αυτό όσο να ‘ναι κάτι λέει. Η πελατεία νεανική και νεάζουσα, οι περισσότεροι έδειχναν τακτικοί θαμώνες. Σε ένα χώρο εστίασης με αδιάλειπτη λειτουργία από το 1948 (μας διηγήθηκε αρκετά ενδιαφέροντα ο ιδιοκτήτης και σεφ, τρίτη γενεά παρακαλώ, που βρήκε χρόνο να καθίσει στο τραπέζι μας) αυτό μόνο ως επιβεβαίωση της ιστορικής συνέχειας και αποδοχής από τον κόσμο μπορεί να ερμηνευτεί. Να το πω διαφορετικά: Μαγαζιά σαν τον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ ουσιαστικά δεν έχουν ανάγκη διαφήμισης, στηρίζονται, και καλά κάνουν, κυρίως στο word of mouth (η ατάκα αυτή αφιερωμένη εξαιρετικά στην TZIA).

O κόσμος δεν έρχεται βέβαια για να αποτίσει φόρο τιμής στον παππού του σημερινού σεφ, ο οποίος συχνά δεν δεχόταν λεφτά από τους πελάτες του κουτουκιού του, αλλά γιατί τους τραβά προφανώς η ποικιλία και η ποιότητα της κουζίνας (ελληνική, ελαφρά πειραγμένη κατά περίπτωση). Επειδή η παρέα ήταν μεγάλη, είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε πάρα πολλά πιάτα, οπότε από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω.

Επιγραμματικά θα πω ότι δεν υπήρξε ούτε ένα πιάτο που να με απογοητεύσει, αντίθετα μάλιστα υπήρξαν αρκετά που μου άρεσαν ιδιαίτερα, με πρώτη και καλύτερη τη φάβα (εξαιρετικής ποιότητας πρώτη ύλη μπολιασμένη με κρουτόν από απάκι), το σαγανάκι (και εδώ πολύ καλής ποιότητας γραβιέρα, τη συνοδευτική μαρμελάδα θα την ήθελα λιγότερο γλυκιά), τα κοτοπιτάκια (μπουκιά και συχώριο), το «μανιάτικο» (= στραπατσάδα με σύγλινο) και το πειραγμένο spicy λαχματζούν (με σάλτσα από παντζάρι στην κορυφή). Από τα κυρίως πιάτα θα ξανάπαιρνα το γεμιστό ψαρονέφρι, τη σπαλομπριζόλα (με το γνωστό πρόβλημα του άνισου ψησίματος λόγω άνισου πάχους του κρέατος) και το γιγαντιαίο κοντοσούβλι (είναι για δύο άτομα)

. Ενδιάμεσα τοποθετώ το «εμπλουτισμένο» ριζότο (με μαλακό τυρί και μανιτάρια), που οι περισσότεροι το χρησιμοποίησαν ως συνοδευτικό των κρεάτων.
Ήπιαμε καλό χύμα, λευκό και ημίγλυκο, και νεράκι κρύο από μεγάλα μπουκάλια του μαγαζιού. Βάλαμε κάτω και τα γλυκά του μαγαζιού (μπανόφι, τσιζ-κέϊκ και λέμον-πάι), όμως για άλλη μια φορά τη δόξα έκλεψαν οι παραδοσιακοί λουκουμάδες με μέλι.

Γενική εντύπωση καθ’ όλα θετική. Οι τιμές ανταποκρίνονται απόλυτα στην ποιότητα (και ποσότητα) των προσφερόμενων, ανάλογα με την όρεξή σας και το μέγεθος της παρέας να υπολογίσετε 15 με 25 ευρώ. Ο ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ είναι σίγουρα από τα μαγαζιά που χαίρεσαι να επισκέπτεσαι. Σίγουρα θα ξαναπάω όταν καλοκαιριάσει, τα τραπεζάκια έξω στον ήσυχο πεζόδρομο πρέπει να σε ταξιδεύουν χρόνια πίσω.

04 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
-

Όλοι στη ζωή μας έχουμε όνειρα. Βάζουμε μικρούς στόχους που μπορούν να επιτευχθούν αλλά έχουμε και όνειρα που χαρακτηρίζονται θερινής νυκτός. Πολλές φορές αλλού θες να πας και αλλού η ζωή σε πάει. Μοχθείς για να πετύχεις κάτι. Θες να είναι οι σπουδές σου;Να διαβάζεις για να πάρεις ένα πτυχίο που απλώς θα κορνιζάρεις και θα σου θυμίζει τα νιάτα σου;Και τι κάνεις αν σου τύχουν αναποδιές στη ζωή και αναπροσαρμόσεις τα πλάνα σου;Θα κάτσεις με σταυρωμένα τα χέρια και τι θα κάνεις;Θα κοιμάσαι όλη μέρα και θα κρύβεσαι κάτω από το πάπλωμα σου;Ή θα βγεις έξω και θα διεκδικήσεις τη ζωή;Νομίζω ο Άντι Γουόρχολ είχε πει πως στον καθένα μας αντιστοιχούν 15 λεπτά δημοσιότητας...

Την ώρα που γράφω κριτική έχω ήδη διαβάσει την αντίστοιχη του Νo1 χρήστη στο σάιτ, Fratello που πραγματικά είναι εξαιρετική χωρίς περιττές φιοριτούρες. Όντως λοιπόν είχαμε πρόσκληση από το σάιτ για γνωριμία με τους νέους ιδιοκτήτες του που και αυτοί προσπαθούν να βρούν τα πατήματα τους και να καταλάβουν τι ακριβώς χρειαζόμαστε εμείς, οι χρήστες. Τόπος συνάντησης ο Ασβεστόλακος. Χμμμ... Να πω την αλήθεια δεν το είδαμε και με πολύ καλό μάτι (κάποιοι). Χωρίς δημοσιότητα στο σάιτ, έσκασε σαν κομήτης. Ακόμα και η μη ύπαρξη συγκεκριμένου μενού δεν λειτούργησε ιδιαίτερα θετικά.

Και σκέφτομαι.... Σε μαγαζί που "έπαιζε" με αρκετό κουπόνι παλαιότερα μας πάνε;Που το πάνε;Και γιατί μόλις 10-12 χρήστες;Σίγουρα υπάρχουν και αρκετοί άλλοι όχι τόσο δημοφιλείς και τακτικοί. Πρέπει να γνωρίσουμε και αυτούς. Το έχω ξαναπεί, το γράφω και εδώ, το είπα και στη συνάντηση στο τέλος του δείπνου μας όταν υπήρξαν οι πρώτες αποχωρήσεις...

Το μαγαζί μετράει 69 έτη ζωής και πέρασε από γενιά σε γενιά, βέροι Αμαρουσιώτες. Στα παλαιά χρόνια που λέτε ο παππούς του σημερινού ιδιοκτήτη είχε την καινοτομία να φιλοξενεί τους πελάτες του αλλά αυτοί να πληρώνουν ΑΝ θέλουν. Όπως είναι λογικό δεν υπήρξε και μεγάλη προθυμία. Και έρχομαι στον πρόλογο μου. Ο σημερινός ιδιοκτήτης που ηλικιακά κυμαίνεται στα 30-35 είχε άλλους στόχους. Ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας όμως του πατέρα αν θυμάμαι καλά, τον ανάγκασε να αναλάβει την επιχείρηση. Σεβόμενος την οικογενειακή παράδοση το έκανε. Και δεν έκανε μόνο αυτό.

Δεν το έπαιξε αφεντικό, ούτε έμαθε στου Κασίδη το κεφάλι. Εκτός από τις πρώτες σπουδές του, όταν γύρισε πίσω σπούδασε και στη μαγειρική ενώ έκανε και μεταπτυχιακό. Δεν πήρε το έτοιμο πελατολόγιο από την οικογένεια αλλά προσπάθησε να προσελκύσει και νέο group πελατών. Και με βάση την εμπειρία που είχα τα καταφέρνει πολύ καλά! Παρατήρησα πως σε αρκετά τραπέζια τον καλούσαν για να πουν 2 κουβέντες. Για βοήθεια είχε 2 κοπέλες, ευγενέστατες και γρήγορες που με τη στάση τους σε ικανοποιούν. Με άνεση κάλυπταν όλον τον χώρο.

Ο χώρος του όπως θα διαβάσατε είναι σε σχήμα "Γ". Οι καρέκλες έχουν πράσινο τόνο, τα τραπέζια στρωμένα με καρώ τραπεζομάντηλα. Βαρέλια, πηγάδι(! ) και καδράκια που σε ταξιδεύουν σε άλλη εποχή είναι ο διάκοσμος. Νομίζω πως το καλοκαίρι στον πεζόδρομο θα είναι μια εξαιρετική λύση για να χαλαρώσετε με την παρέα σας. Φιλοξενεί και ζωντανή μουσική με καλές φωνές. Οι τουαλέτες καθαρές όμως εμφανώς αυτή των γυναικών ήταν πιο ευρύχωρη από την αντρική! Όπως διάβασα και το E-table, την ονομασία του το μαγαζί την πήρε από τους πελάτες του που βλέποντας την κυρα – Μαρία (γιαγιά λογικά) να ασπρίζει καθημερινά για λόγους καθαριότητας τη μικρή είσοδο του, έδινε την αίσθηση πως πρόκειται για λάκκο με ασβέστη.

Ο κατάλογος με πολλές και εξαιρετικές επιλογές, παίζει με κρεατικά πολύ. Πραγματικά και εμένα μου άρεσαν σχεδόν όλα και δεν το γράφω γιατί δεν πλήρωσα κάποιο αντίτιμο. Εδώ να τονίσω πως η επιλογή των πιάτων ήταν ελεύθερη και απεριόριστη με αποτέλεσμα να αισθανθούμε και λίγο άσχημα γιατί σκάσαμε από το φαγητό και κάποια πιάτα δυστυχώς έμειναν. Μάλιστα είπα και στη φίλη Παναγιώτα πως θα τα σκεφτόμαστε την επόμενη μέρα και θα πεινάμε σαν λύκοι!

Τα πιάτα που θυμάμαι να δοκίμασα ήταν:

- Στην αρχή έρχεται καλαθάκι με διάφορα ψωμάκια και πίτες και ντιπάκι τυροκαυτερής στα 0.9 ευρώ. Αρεστά μεν αλλά αποφύγετε τα δε. Ακολουθούν ακόμα καλύτερα!

- Σαλάτα πορτοκάλι με κόκκινο λάχανο, πιπεριά Φλωρίνης, καρέ τομάτας, μυρωδικά, μαρούλι, φυστίκια, φιλέτο πορτοκαλιού, βινεγκρέτ γιαουρτιού με μυλόξυδο στα 6.8 ευρώ. Το πιάτο που άρεσε λιγότερο σε εμένα και τη φίλη Βάσω. Φρέσκια και τεράστια μεν αλλά με ετερόκλητα υλικά που απλώς τα έτρωγες. Τα φυστίκια δεν μου άρεσαν στο όλο σύνολο. Την άλλη φορά θα δοκιμάσω κάποια άλλη. Παιχνιδιάρικη στο μάτι πάντως!

- Κοτοπιτάκια στα 6.8 ευρώ,4 τεμάχια. Εξαιρετικό φύλλο κρούστας που ήταν χειροποίητο, νοστιμότατη γέμιση από ζουμερό κοτόπουλο και λίγο κασεράκι. Άρεσαν και φυσικά φαγώθηκαν!

- Φάβα Φενεού στα 6 ευρώ. Βελουτέ εμφάνιση με καρέ από σύγκλινο Μάνης, λάδι τρούφας, καρέ κρεμμυδιού και καπνιστή πάπρικα. Απέφυγα να δοκιμάσω γιατί περίμενα με προσμονή άλλα πιάτα! Τα επιφωνήματα πάντως ήταν πολλά. Διαβάσατε πως άρεσε πάααααρα πολύ.

- Σαγανάκι γραβιέρας στα 6.5 ευρώ.2 τριγωνικά κομμάτια παναρισμένης γραβιέρας με μαρμελάδα φράουλα. Πηχτή σάλτσα και γλυκιά όσο πρέπει, το τυρί εμένα μου άρεσε, είχε λιώσει ιδανικά για τα γούστα μου.

- Λεχματζούν στα 6.8 ευρώ. Έρχονται 2 τεμάχια από έτοιμα πιτάκια, ζουμερό κιμά που στην αρχή δεν καταλαβαίνεις πως είναι πικάντικος (από μοσχάρι και σουτζούκι) και στην κορυφή μωβ σως από πατζάρι. Καλό ορεκτικό για τη μέση, ίσως το ξαναδοκίμαζα.

- Κολοκυθοκεφτέδες στα 6 ευρώ. Όπως ισχυρίζονται είναι συνταγή 30 ετών και βάλε. Στα υλικά συμπεριλαμβάνονται καρότο, φρέσκα μυρωδικά και φέτα. Καυτοί και χειροποίητοι, στρογγυλοκάθονται σε σως φέτας (5 τεμάχια). Αρεστοί και χωρίς να καταλαβαίνεις μόνο τον χυλό.

- Μανιάτικο στα 6.8 ευρώ. Η κλασική στραπατσάδα με τομάτα και φέτα, συνοδεύεται από λαδοκούλουρο Κυθήρων. Νόστιμο πιάτο, χειμωνιάτικο. Σε καλύτερη βερσιόν από αλλού.

- Γύρος κόκορα στα 9.3 ευρώ. Εξαιρετικό πιάτο, με ωραία καπνίλα και ζουμερό κρέας. Συνοδευόταν από πιτούλες και μια ροζέ σάλτσα. Θα το παρήγγελνα χωρίς δισταγμό.

- Κεφτεδάκια Σμύρνης στα 7.5 ευρώ. Αρκετό κύμινο και ωραία σαλτσούλα τομάτας χωρίς να υπερκαλύπτει τη γεύση του ζουμερού κρέατος. Όχι μαμαδίσια αλλά γιαγιαδίσια σαν αυτά που μου έκανε η γιαγιά μου. Μου θύμησαν τα σουτζουκάκια της. Οι συνοδευτικές πατατούλες είναι ταμάμ για να χορτάσεις.

- Ψαρονέφρι στα 10 ευρώ. Τυλιγμένο σαν κανελόνι, απλωμένο σε πουρέ πατάτας, γεμιστό με ρόκα, παρμεζάνα και λάδι μαύρης τρούφας. Οι φόβοι μου για στεγνό κρέας πήγαν περίπατο ευτυχώς!

- Χουνκιάρ μπεγεντί στα 9 ευρώ. Εξαιρετικό value for money μιας και μιλάμε για εξαιρετικής ποιότητας κρέας που έλιωνε στο στόμα και αέρινο πουρέ μελιτζάνας χωρίς να καταλαβαίνω κομματάκια της. Σιγομαγειρεύεται για 3.5 ώρες. Έντονη η κανέλα, δε με χάλασε καθόλου! Αξίζει!

- Μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα στα 17 ευρώ. Αρκετή ποσότητα για τη φίλη που τη ζήτησε άψητη, αν και δεν της ήρθε όπως ζήτησε. Εγώ πάντως εκμεταλεύτηκα την ευκαιρία και έφαγα αρκετη, δεν είχα τρελές απαιτήσεις, την ευχαριστήθηκα γιατί ήταν καλής ποιότητος. Συνοδεύεται από μπόλικα ψητά λαχανικά.

* Δοκίμασα και ριζότο τσι Κρήτης που κοστολογείται στα 8.8 ευρώ. Εξαιρετικά παντρεμένα υλικά όπως απάκι, πέστο σταμναγκάθι και ξινομυζήθρα συνυπήρχαν αρμονικά στο πιάτο. Δοκιμάστε το κάποια κρύα βραδιά. Καλή τιμολόγηση.

- Το ημίγλυκο κρασί του επίσης είναι στο top 5 αυτών που έχω δοκιμάσει, ελαφρύ και χωρίς να βαράει στο κεφάλι.

Και πάμε στα γλυκά... Που ρώτησα 3-4 φορές αν όντως είναι δικής τους παρασκευής...

- Νο 1 το μπανόφι. Με μπόλικο ζαχαρούχο γάλα να καλύπτει το στόμα, ενώ το μπισκότο επιτέλους ήταν θρυμματισμένο για να παιχνιδίζει με την καραμέλα. Εξαιρετικό και λόγος για να επιστρέψω έστω και χωρίς να φάω φαγητό!

- Νο 2 το τζιζκέικ με βύσσινο. Όπως είπαν οι φίλοι στο τραπέζι, είχε γίνει χρήση κατσικίσιου γάλακτος. Ελαφρύ και με επίσης θρυμματισμένο μπισκότο και αυτό.

- Νο 3 η λέμον πάι. Εξαιρετική εμφάνιση, δεν κατάφερα να δοκιμάσω πολύ γιατί έσκασα. Μου άρεσε η μαρέγκα πάντως.

* Στο τέλος ήρθαν και λουκουμάδες που προσφέρονται σε όλα τα τραπέζια μετά το φαγητό. Δεν είχα κουράγιο ούτε για μισή μπουκιά αλλά μου είπαν πως πραγματικά έχασα.

Συμπερασματικά: Θέλω να ευχαριστήσω πρώτα από όλους το σάιτ που μετά από καιρό φάνηκε να δραστηριοποιείται. Θέλω να πιστεύω πως αυτή είναι μόνο η αρχή και θα έχουμε την ευκαιρία να τα λέμε πιο συχνά. Μακάρι να γνωρίσουμε και άλλους αξιόλογους χρήστες και να ανταλλάσουμε απόψεις.

Όσον αφορά τον Ασβεστόλακο τώρα...

Σίγουρα κάποιοι φίλοι πήγαμε αρκετά συγκρατημένοι και σφιγμένοι μιας και οι κριτικές δεν ήταν και εξαιρετικές. Θα έλεγα πως πρόκειται για μια μοντέρνα ταβέρνα σε χώρο κουτουκοταβερνείου. Προσωπικά μου άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις και ήδη το έχω προτείνει σε φίλους για να ξαναπάμε. Άλλος για το μπανόφι, άλλος για το χουνκιάρ του.... Ακόμα και 20-25 ευρώ αν χρειαστούν εγώ θα τα έδινα χωρίς να τα λυπηθώ όπως αλλού.

Αξίζει μια επίσκεψη στα σίγουρα και θα πρότεινα στους διαχειριστές του σάιτ να κάνουν και δεύτερη μάζωξη μελών με την παρουσία φυσικά άλλων χρηστών που επίσης είναι ενεργοί!

Θα ξαναπάω όταν θα έχω ευκαιρία! Με παρέα... Πολύ καλή παρέα!

Δεν είχε λάκο η φάβα!!!

29 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Τρίτη βράδυ 25 Απριλίου, συμμετείχα σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συγκέντρωση των 4σκούφων χρηστών του σάιτ μας, ύστερα απ’ την ευγενική πρόσκληση του Μαρουσιώτικου εστιατορίου ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ (Α) και της νέας ομάδας που διαχειρίζεται από πέρσι το σάιτ, και που την εκπροσωπούσαν επάξια δύο νέα και αξιόλογα στελέχη, η Ευδοξία του ask4food και ο Κώστας του e-table. Με την εξαίρεση 3-4 απόντων λόγω κωλύματος, ήμασταν μια μικρή ομάδα δώδεκα ατόμων που είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει τα εκπληκτικά καλούδια του πιο ιστορικού κουτουκιού του Μαρουσιού, όπως θα σας περιγράψω στη συνέχεια.

Ο Α είναι το πιο ιστορικό κουτούκι στο Μαρούσι και παράλληλα το πρώτο από όλα, στο Βόρειο αυτό προάστιο, αφού άνοιξε το 1948 (κοντεύει τα 70 χρόνια πλέον! ) από τον Σπύρο Ιωαννίδη. Ήταν τότε ένα υπόγειο κουτούκι, όλο κι όλο 18 τετραγωνικά μέτρα, όπου χώραγαν με το ζόρι καμιά 30αριά Μαρουσιώτες θαμώνες, οι περισσότεροι απ’ τους οποίους ήταν αγρότες και κανατάδες της γύρω περιοχής, που συνδύαζαν το γαύρο και τα κεφτεδάκια του Σπύρου με γλυκόπιοτο γιοματάρι Μεσογείων. Τότε λοιπόν, η Κα Μαρία άσπριζε συχνά-πυκνά με ασβέστη την πεντακάθαρη είσοδο, εξ ού και η ονομασία ‘ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ’ απ’ τους πρώτους αυτούς γηγενείς πελάτες. Το 1984 ανέλαβε τα ηνία του Α η δεύτερη γενιά με τον Κώστα Ιωαννίδη, ενώ σήμερα η τρίτη γενιά έχει επεκτείνει σε σημαντικό βαθμό την ποσότητα και προπαντός την ποιότητα του μενού, καθιερώνοντας τον Α σε ένα must της Ελληνικής κουζίνας της ευρύτερης περιοχής και όχι μόνο!

Την τρίτη γενιά εκπροσωπεί ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο ταλαντούχος νεαρός σεφ που μας προσκάλεσε και που ετοιμάζει τα ευρηματικά του εδέσματα, εμπνευσμένα από διάφορες γωνιές της πατρίδας μας (Κρήτη, Μάνη, Μικρασία, Θεσσαλία), σε συνεργασία με τον Χρήστο Γιατράκο. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονται και τα νέα καλοκαιρινά τους πιάτα, όπως π. χ. ντάκος με λευκή ταραμοσαλάτα και καλαμάρι σοτέ, γαρίδες με σκορδόμελο και αρμυρίκια με λαδολέμονο-λάιμ, μουσακά ρολό με κρέμα καπνιστής μελιτζάνας, χταποδάκι με ρόκα, γλιστρίδα, ροβίτσα, αρνίσιο κότσι με σταμναγκάθι, κ. λπ. κ. λπ.

Ρώτησα, όπως συνηθίζω, για την προϊστορία του χώρου, η οποία με ενδιαφέρει, καθώς και για την καταγωγή των ιδιοκτητών τους, και ο κ. Ιωαννίδης με πληροφόρησε πως στο μακρινό παρελθόν ήταν Μικρασιάτες, που εδώ και 7 γενιές (!! ) εγκαταστάθηκαν στο μικρό χωριουδάκι Μαρούσι, κάποια χρόνια πριν απ’ την Επανάσταση του 1821!! Οι Μαρουσιώτες, την εποχή εκείνη, είχαν πάνδημη συμμετοχή στην απελευθέρωση της Αθήνας, που όπως μας λέει ο Μακρυγιάννης ξεκίνησε στις 15 Οκτωβρίου του 1821.

Συνειρμικά, επιτρέψτε μου, φίλες και φίλοι γευσιγνώστες, κάποια ακόμη ψήγματα της ιστορίας του Μαρουσιού. Στην αρχαιότητα, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, ονομάζονταν ‘Αθμονον’, ενώ το μεταγενέστερο όνομα ‘Μαρούσι’ προέρχεται απ’ τη Θεά του κυνηγιού Άρτεμη, που η λατρεία της γινόταν στην Αμάρυνθο της Εύβοιας. Επρόκειτο για την Αρτέμιδα την Αμαρυνθία ή Αμαρυσία, η οποία μεταφερθείσα κατόπιν στο Αθμονον, το κατέστησε, με την πάροδο του χρόνου, Αμαρύσιον, Αμαρούσιο και στη δημοτική, Μαρούσι!

Πληθυσμιακά το Μαρούσι αυξάνεται αλματωδώς, αφού οι 320 κατοίκοί του το 1836, που ζούσαν σε καμιά 50αριά σπιτάκια όλα κι όλα, ανάμεσα στα οποία διέμενε και η πρώτη πρόγονος του σημερινού ιδιοκτήτη κ. Ιωαννίδη, το 1920 έφτασαν τους 3.450, ενώ σήμερα ξεπερνούν τους 80.000 περίπου! Ανάμεσά τους, ο ξακουστός Σπύρος Λούης, ο πρώτος Μαραθωνοδρόμος στους Α’ Ολυμπιακούς του 1896!

Εξάλλου, το Μαρούσι διέσχιζε για μισό αιώνα το αποκαλούμενο ‘θηρίο’ ή ‘μηχανή του σατανά’, δηλαδή ο ατμοκίνητος σιδηρόδρομος: Πειραιάς-Ομόνοια-Μαρούσι-Κηφισιά, που λειτουργούσε απ’ το 1885 μέχρι το 1938 και χρειαζόταν 3 ολόκληρες ώρες, μόνο για τη διαδρομή Ομόνοια – Κηφισιά, όσο κάνουμε σήμερα για να πάμε στη Λάρισα!! Ο γνωστός μας Ηλεκτρικός, ο ΗΣΑΠ (Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι Αθηνών Πειραιώς), χρειάστηκε ακόμα 20 χρόνια για να μπει σε λειτουργία, αφού εγκαινιάστηκε για Μαρούσι, Κηφισιά, το 1957, ενώ μέσα στην τελευταία 60ετία προστέθηκαν κι άλλοι ενδιάμεσοι Σταθμοί, για τη γραμμή 26 χιλιομέτρων από Πειραιά προς Κηφισιά.

Μετά την εισαγωγική αναδρομή, επανέρχομαι στον ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟ, που βρίσκεται στη διασταύρωση Βασιλίσσης Σοφίας και Κοιμήσεως Θεοτόκου, και που ακριβώς δίπλα του υπάρχει βολικότατο ανοιχτό πάρκιν, στη διπλανή οδό Κ. Γαρδέλη -απ’ τον πρώτο Πρόεδρο Κοινότητας Αμαρουσίου Κωνσταντίνο Γαρδέλη- με αντίτιμο στάθμευσης περί τα 4 -5 €, απόλυτα αναγκαίο για το κυκλοφοριακά κορεσμένο κέντρο του Μαρουσιού. Το μαγαζί λειτουργεί από Τρίτη μέχρι Κυριακή μέχρι τις 2.00 τη νύχτα, ανοίγοντας Τρίτη και Τετάρτη το απόγευμα στις 5 μ. μ., ενώ τις υπόλοιπες μέρες, από τις 12.00 το μεσημέρι. Δίπλα ακριβώς, στην οδό Σαλαμίνας, λειτουργεί από πέρσι το κατάστημά τους για delivery στα πέριξ, από Δευτέρα μέχρι Σάββατο, 12.00-18.00, προσφέροντας επιπλέον του καταλόγου του Α, μακαρονάδες, σουβλάκια, κ. λπ. σνακ.

Το κουτούκι λειτουργεί τον χειμώνα μέσα, σε δύο συμπαθέστατους χώρους σχήματος Γ, χωρητικότητας περίπου 90 ατόμων, ενώ, σε λίγο που ο καιρός ανοίγει, μεταφέρονται εξολοκλήρου στον δροσερό πλακόστρωτο πεζόδρομο, με τα φυτά και τον διακοσμητικό κόκκινο τροχό, όπου και εξυπηρετούνται, με την κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου, γύρω στα 100 άτομα, όπως μας είπαν.

Ωστόσο, επειδή συνήθως έχει χαμό, είναι σκόπιμη η τηλεφωνική κράτηση, μιας και στο κουτούκι αυτό συνδυάζεις εκλεκτό φαί, με μουσική ζωντανή καθημερινά (! ). Εμείς ήμασταν τυχεροί, γιατί πέσαμε στην έντεχνη ελληνική από ένα ζευγάρι νέων τραγουδιστών που έχουν κάθε Τρίτη, ενώ, Τετάρτη έχουν λαϊκά, Πέμπτη και Κυριακή ποικίλη ελληνική μουσική, και Παρασκευή – Σάββατο, μπουζούκι (με την κράτηση μπορείτε να το επαληθεύσετε σχετικά). Την Παρασκευή και το Σάββατο, μας είπαν πως έχουν μια λογική ελάχιστη κατανάλωση 13 € το άτομο.

Καθίσαμε όλοι μέσα, σε ένα μεγάλο τραπέζι στον δεύτερο χώρο, με λιτή ρουστίκ διακόσμηση, πολλούς πίνακες με ασπρόμαυρες φωτογραφίες εποχής απ’ το Μαρούσι του 20ου αιώνα και γενικά υποβλητική ατμόσφαιρα με χαμηλό φωτισμό. Στους δύο χώρους υπάρχει διακόσμηση με κιθάρες, αγροτικά εργαλεία στους τοίχους και άλλα αντικείμενα, ενώ οι καθαρές τουαλέτες τους βρίσκονται στο βάθος δεξιά της σάλας που καθόμασταν.

Μας σέρβιραν 3-4 πολύ εξυπηρετικές κοπέλες, ενώ ο κ. Γιάννης Ιωαννίδης, πηγαινοερχόταν συζητώντας και λύνοντας τις γαστρονομικές και άλλες απορίες μας. Το μαγαζί, σιγά-σιγά γέμισε από κόσμο, κυρίως παρέες νέων!

Ο ενημερωμένος κατάλογός τους που εκμεταλλεύεται τις εποχικές πρώτες ύλες περιλαμβάνει μεταξύ άλλων: 5 σαλάτες, γύρω στα 7 €, 10 ορεκτικά (μανιτάρια, κολοκυθοκεφτέδες, μελιτζάνα στο πήλινο.. ), στα 6-7 €, καμιά 15αριά κυρίως πιάτα –μερικά ονομάζονται ‘Στη Σέντρα’– (ψαρονέφρι, Κρητικό κοτόπουλο, μπακαλιάρος σκορδαλιά, κεφτεδάκια, χουνκιάρ μπεγεντί, λουκάνικο Καρδίτσας, κοντοσούβλι.. ), από 8-17 € (για τη σπαλομπριζόλα), και 4-5 γλυκά (μωσαϊκό, banoffee, cheesecake, σοκολατόπιτα, λουκουμάδες), στα 3.50-5.00 €.

Από ποτά σερβίρουν κρασί χύμα στα 5 € το ½ λίτρο, 3 ελληνικές μπύρες, στα 3.50 €, και πολλά αποστάγματα, από 7-13.50 € (για το τσίπουρο ‘Κωστέας’ διετούς ωρίμανσης). Οι πλήρεις κατάλογοι φαγητών / ποτών είναι ανηρτημένοι ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα του Α, όπου μπορεί κανείς να ανατρέξει (καθώς και για τις τυχόν εποχικές μεταβολές, κ. λπ. ειδήσεις τους).

Ήμασταν τυχεροί, γιατί εκτός των φαγητών που παραγγείλαμε, μας προσέφεραν επίσης και διάφορα πιάτα ‘στη μέση’, σύμφωνα με το παραδοσιακό τους σερβίρισμα στις παρέες.

Κατά βάση, ο διπλανός μου και εγώ μοιραστήκαμε και τα εξής πιάτα:

• 1 σαλάτα κοτόπουλο, στα 7.50 €. Περιείχε κόκκινη λόλα, ρόκα, καρότα, τοματίνια, παρμεζάνα, κομμάτια από φιλέτο κοτόπουλου, κρουτόν και σος μουστάρδας. Ήταν χορταστική και γευστική.
• 1 σαλάτα πορτοκάλι, στα 6.80 €, με κόκκινο λάχανο, μαρούλι, πιπεριά, ντομάτα, πορτοκάλι, φιστίκια και vinaigrette γιαουρτιού. Εξαιρετική!
• 1 σαγανάκι γραβιέρα, στα 6.50 €, με γραβιέρα Κρήτης πανέ και μαρμελάδα. Έλιωνε στο στόμα!
• 1 φάβα Φενεού, στα 6.00 €. Μερακλίδικο πιάτο που περιείχε και καρέ από σύγκλινο Μάνης, καθώς και καπνιστή πάπρικα!
• 1 κοτόπουλο Κρητικό, στα 9.80 €. Πολύ χορταστικό και πεντανόστιμο πιάτο, για όσες και όσους αποφεύγουν το κόκκινο κρέας, που είχε επίσης Κρητική γραβιέρα, σταμναγκάθι, λίγο απάκι και ήτανε γαρνιρισμένο με αρωματικό πουρέ πατάτας. Σαφέστατα το προτείνω!!
• 1 γλυκό cheesecake με βύσσινο, στα 5.00 €. Καλό όπως όλα τα πιο πάνω γλυκά, τα οποία σημειωτέον τα παρασκευάζουν οι ίδιοι οι σεφ!!
• Ήπιαμε ½ λίτρο λευκό κρασί χύμα Μοσχοφίλερο, στα 5.00 €. Ήταν καλό.

Αν δεν είχαμε προσκληθεί, θα πληρώναμε 46.60 €, δηλ. χωρίς το κρασί, το άτομο περίπου 21 € (κατηγορία 17/25 €).

Πραγματικά, η γεύση των εδεσμάτων και η εξυπηρέτηση παίρνουν επάξια βαθμολογία 4 στα 4 και, εύγε στο ask4food, που το επέλεξε και μας προσκάλεσε για να το γνωρίσουμε και να το γευθούμε!

Τώρα που καλοκαιριάζει, και ετοιμάζουν πρόσθετα θερινά εδέσματα, ο εξωτερικός του πεζόδρομος θα είναι μια όαση γαστρονομικής πανδαισίας!!

Με την ευκαιρία, επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στο σύνολο των εκατοντάδων χρηστών του αγαπητού μας site, καλώντας Αθηναίους και, διστακτικούς ακόμα, γευσιγνώστες Θεσσαλονικιούς να ενεργοποιηθούν και πάλι, πυκνώνοντας τις τάξεις των χρηστών που καθημερινά ενδιαφερόμαστε για την επικαιροποιημένη ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Το ίδιο θεωρώ πως ισχύει και για τους φίλους εστιάτορες, οι οποίοι θα πρέπει, για το συμφέρον τους, να ενημερώνουν τακτικά το ask4food και το e-table, αναφορικά με ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥΣ, που η συνεχιζόμενη κρίση επιτάσσει, ή όποιες άλλες αλλαγές ή καινοτομίες πραγματοποιούν!

04 Ιουν 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
-

Δεν θα διαφοροποιηθώ ιδιαίτερα από τους προηγηθέντες έμπιστους φίλους, παρά μόνο στο γεγονός ότι η κριτική μου δεν συντάσσεται αμέσως μετά την συνάντηση των μελών κατόπιν πρόσκλησης των διαχειριστών του site στις 25/4 στον Ασβεστόλακο, αλλά μετά από δύο επιπλέον επισκέψεις.

Από την φύση μου γενικά δεν θεωρούμαι καχύποπτος άνθρωπος. Όμως σε ό, τι έχει να κάνει με το παρόν site και την ιδιότητά μου ως ενεργό μέλος σε αυτό, θέλω να είμαι άκρως αντικειμενική και να μην δώσω ποτέ σε κανέναν το δικαίωμα με αμφισβητήσει ως προς αυτό.

Έτσι, όπως άλλωστε έχω πράξει και στις προηγούμενες προσκλήσεις του site σε άλλα εστιατόρια στο παρελθόν, επανέλαβα επίσκεψη σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό βέβαια μεταξύ μας, συνέβη γιατί από την πρώτη εμπειρία, έφυγα με τις καλύτερες εντυπώσεις. Σε αντίθετη περίπτωση δεν νομίζω να το επιχειρούσα ξανά. Κατά τα λοιπά; Ναι, ακούγοντας “Ασβεστόλακος” θα είμαι ειλικρινής… είπα κι εγώ… ωχ, φόλα θα φάμε. Θες οι λίγες και
διφορούμενες κριτικές; Θες η περιοχή που ναι μεν αλλά; Θες από άνευ λόγου προαίσθημα που ευτυχώς έπεσε έξω; Κακώς βέβαια, αλλά πήγαινα με την ψυχολογία του “τι είχαμε, τι χάσαμε…” και τελικά να σας πω τι έγινε; Δεν είχαμε (πάει)…αλλά δεν ξέραμε τι χάναμε!

Λοιπόν θα περιγράψω την τελευταία μου επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην γιορτή μου στις 21/5/2017 άτομα 9. Αυτό και μόνο θα ήταν αρκετό για να κλείσει η κριτική εδώ. Διότι δεν θα προσκαλούσα ποτέ τους αγαπημένους μου φίλους και συγγενείς να τους ευχαριστήσω αυτή τη μέρα, κάπου που δεν θα άξιζε. Για του λόγου το αληθές όμως, δείτε παρακάτω.

Ο χώρος εσωτερικά θυμίζει κουτούκι. Απλός και όμορφος γι’ αυτό για το οποίο
αυτοπροσδιορίζεται και νομίζω πως δεν χρειάζεται να πω κάτι περισσότερο. Ανατρέξτε στις προηγούμενες αναφορές που έχει γίνει εκτενής περιγραφή. Το μόνο που δεν μου άρεσε στην πρώτη επίσκεψη ήταν πως μύριζε κάτι σαν μούχλα. Ίσως έτυχε. Και το γεγονός ότι είχε μουσική από ραδιόφωνο με παράσιτα, μέχρι να ξεκινήσει η ζωντανή μουσική, η οποία
παρεμπιπτόντως δεν ήταν ενοχλητική ούτε από άποψη έντασης, ούτε από άποψη
ρεπερτορίου. Μια playlist όμως μέχρι την έναρξη του live, θα ήταν σαφώς καλύτερη επιλογή.

Έξω ο φροντισμένος πεζόδρομος με λουλουδάτες ζαρντινιέρες και φαναράκια με κεριά είναι ό, τι πρέπει για το καλοκαιράκι. Επίσης υπάρχουν και δύο-τρία τραπέζια μέσα στη μπροστινή πλευρά του εστιατορίου που βλέπει στον πεζόδρομο και έχει ανοιγόμενο παράθυρο, για τις ντεμί μέρες, που τα βράδια έχει ακόμα ψυχρούλα.

Η εξυπηρέτηση είναι πάρα πολύ καλή, σε σωστούς χρόνους, με ευγένεια, χαμόγελο και προθυμία, συμπέρασμα που προκύπτει και από τις 3 επισκέψεις μου. Ο δε ιδιοκτήτης-σεφ που έχει αναλάβει τη σημερινή διεύθυνση την οποία παρέλαβε από παππούδες και στη συνέχεια από γονείς (μετά από 67 περίπου χρόνια στην ίδια στέγη) για να την μεταμορφώσει με επιτυχία στη σημερινή της μορφή, ευγενέστατος και αυτός, με εμφανές το ενδιαφέρον και το μεράκι του για τη δουλειά του.

Και περνάω στο φαγητό που υπήρξε η πιο ευχάριστη έκπληξη.

Στην αρχή καταφθάνουν πιτούλες με τυροκαυτερή και ψωμάκι x0,90€ κατά άτομο. Εδώ θα πω μόνο πως αφού τα φέρνουν απο μόνοι τους, κανονικά δεν πρέπει να τα χρεώνουν.

- Κοτοσαλάτα χ 7,50€

Ρόκα, λόλα κόκκινη, καρότο, κρουτόν, κοτόπουλο, ντοματίνια, παρμεζάνα και σος
μουστάρδας. Φρεσκότατη και γευστική.

- Χωριάτικη σαλάτα χ 6,80€

Ντομάτα, κάπαρη, πιπεριά, κρεμμύδι, αγγούρι και φέτα σε φρέσκια και υπεραρκετή ποσότητα.

- Φάβα Φενεού (2 μερίδες) Χ 6

Δεν πρόκειται για μια απλή φάβα που φαντάζεστε ότι θα φάτε σε ένα κουτούκι. Καμία σχέση. Πρόκειται για την πιο πειραγμένη, ευπαρουσίαστη και τέλεια φάβα που έχω δοκιμάσει ποτέ! Σερβίρεται ζεστή, με βελουδένια υφή, με καρέ από σύγκλινο Μάνης, κρεμμύδι (αν θέλετε το αφαιρείτε), λάδι τρούφας και πάπρικα. Από τους μόνιμους παίχτες στην παραγγελία μου. Απλά … εξαιρετική!!!

- Κοτοπιτάκια (2 μερίδες τεσσάρων τεμαχίων έκαστη) χ 6,80€

Τραγανό και στεγνό από λάδια (χειροποίητο) φύλλο κρούστας, με κιμά κοτόπουλου, πολύχρωμες πιπεριές και κασέρι. Επίσης παίζει στους βασικούς παίχτες.

- Κολοκυθοκεφτέδες (2 μερίδες) χ 6€

Πέντε τεμάχια πάνω σε σάλτσα γιαουρτιού, με καρότο, φέτα και μυρωδικά.
Αξιοπρεπέστατοι χωρίς ίχνος λαδίλας

- Πατάτες τηγανιτές (2 μερίδες) χ 3,30€

Κυδωνάτες, με τη φλούδα τους, νόστιμες και χρυσαφένιες

- Μανιάτικο (2 μερίδες) χ 6,80€

Η γνωστή στραπατσάδα με τ’αυγά και τη ντομάτα και προσθήκη σύγκλινου, φέτας και λαδοπαξίμαδο Κυθήρων. Μην την παραλείψετε. Στους βασικούς παίχτες κι αυτή οπωσδήποτε!

- Λουκάνικο Καρδίτσας (2 μερίδες) χ 6,80€

Ούτε κι εδώ να φανταστείτε ένα ξερό λουκάνικο με δυο πατάτες τηγανιτές στην καλύτερη των περιπτώσεων. Θα έρθουν δύο μεγάλα, νοστιμότατα λουκάνικα με πράσο, συνοδεία πεντανόστιμης ζεστής πατατοσαλάτας και μπολάκι με μουσταρδίτσα. Από τα πιο περιποιημένα λουκάνικα που μου έχουν σερβίρει.

- Κριθαρώτο χ 7€

Κριθαράκι με καρεδάκια λαχανικών και λάδι τρούφας. Χυλωμένο άψογα, νόστιμο και με την τρούφα να δίνει ώθηση προς τα πάνω. Άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Εδώ κάνω μια παρένθεση για όσους δεν συμπαθούν το λάδι τρούφας, γιατί όπως θα διαπιστώσατε τιμάται δεόντως από τον σεφ σε αρκετά πιάτα, πράγμα που προσωπικά μου αρέσει παρά πολύ. Γνωρίζω πως μπαίνει πάντα στο τέλος της συνταγής, οπότε υποθέτω πως όποιος δεν
το θέλει, εύκολα παραλείπεται.

- Ριζότο τσι Κρήτης όπως αναγράφεται στον κατάλογο χ 8,80€

Εύστοχη περιγραφή, που δεν υπολείπεται σε τίποτα των γνωστών φημισμένων συνταγών ριζότων. Απάκι, πέστο σταμναγκάθι και ξινομυζήθρα οι Κρητικοί συμπρωταγωνιστές του επίσης άψογα χυλωμένου ρυζιού, που θα το ήθελα ίσως ένα τικ πιο ζουμερό. Από την πρώτη φορά που το επέλεξα σαν το κυρίως πιάτο μου (όπως και η PP-TINA αν θυμάμαι καλά), αποφάσισα πως θα είναι ΚΑΙ αυτό στους βασικούς!

- Κοντοσούβλι (2 μερίδες) χ 13€

Χοιρινό 400 γραμμαρίων (λαιμός το κομμάτι), τυλιγμένο σε αρνίσια μπόλια, με πιπεριά και ντομάτα συνοδεία από πατάτες τηγανιτές. Λουκούμι. Τα μπαχαρικά στα οποία μαρινάρεται και η ιδιαίτερα πικάντικη σαλτσούλα που το καλύπτει πρωτότυπα, για μένα κάνουν τη διαφορά. Οι “βόρειοι” έμπιστοι φίλοι που λόγω καταγωγής είναι μανούλες στο κοντοσούβλι, έχουν ήδη μιλήσει κι έχουν πει ότι πλησιάζει πάααρα πολύ στα δικά τους και τους πιστεύω. Αλλά πιο πολύ πιστεύω τον ουρανίσκο μου! Πολλοί οι βασικοί παίχτες τελικά, μάλλον συμπληρώνω 11άδα όπου να’ναι.

- Μπριζολάκια σχάρας (2 μερίδες) χ 8,20€

Δύο τεμάχια από χοιρινό λαιμό επίσης, μαριναρισμένα σε αρωματικά βότανα που
συνοδεύονται με πατάτες τηγανιτές. Νόστιμα και αυτά, ωραία συνοδεία για τη μπύρα.

- Κοτόπουλο Κρητικό κι αυτό (2 μερίδες) χ 9,80€

Ένα μεγάλο φιλέτο κοτόπουλου γεμισμένο με απάκι, γραβιέρα Κρήτης, επικαλυμένο με πέστο σταμναγκάθι, με συνοδεία άριστου χειροποίητου πουρέ πατάτας. Ένα άρτιο πιάτο από όλες τις απόψεις.

Η παραγγελία μας αρχικά περιελάμβανε επιπλέον και 2 μερίδες γύρου κόκκορα (χ 9,30€) τον οποίο δοκίμασα στη συνάντηση μελών και μου άρεσε ιδιαίτερα, αλλά ευτυχώς για μας… ξεχάστηκε από την κουζίνα και πολύ χαρήκαμε όταν το διαπιστώσαμε γιατί κοντέψαμε να πάθουμε συγκοπή όταν συνειδητοποιήσαμε ότι έχουμε ήδη πάθει τυμπανισμό και εκκρεμούν δυο πιάτα ακόμα. Αλλά όλα κομπλέ. Όλοι μείναμε ευχαριστημένοι.

Τα γλυκά στον Ασβεστόλακο αποτελούν ένα ακόμα δυνατό χαρτί. Δεν θα σας
απογοητεύσουν καθόλου. Εμείς δεν προλάβαμε να παραγγείλουμε τίποτα γιατί μας ενημέρωσαν πως ήδη ετοιμάζονται και είναι όλα κερασμένα.

- Πορτοκαλόπιτα (χ 2 μερίδες)

Η λεγόμενη πατσαβουριαστή. Ένα θα σας πω. Δεν είναι από τα γλυκά που συμπαθώ και ούτε θα επέλεγα ποτέ στην παραγγελία μου. Σας πληροφορώ πως δοκίμασα και έπιασα τον εαυτό μου να επαναλαμβάνεται κι άλλες φορές πλην της μιας. Ζουμερή, αρωματική και νόστιμη. Δεν έμεινε ψίχουλο.

- Cheesecake (x 2 μερίδες)

Ευπαρουσίαστο και νόστιμο, με λίγο άγλυκη κρέμα σε σχέση με τις προηγούμενες φορές (στα χειροποίητα συμβαίνουν κι αυτά), όμως το έσωζε το βύσσινο.

Και ο καλύτερος επίλογος

- Λουκουμάδες με μέλι και κανέλα χ 2 πιατέλες

Σερβίρονται ενίοτε και με πραλίνα, ερωτηθήκαμε αλλά η παρέα ήθελε τους κλασικούς. Στρογγυλοί, μπαμπάτσικοι, γεμάτοι πως το λένε; Και νόστιμοι, με όλη τη σημασία της λέξης.

Έρχονται κέρασμα πάντα και σε όλους στο τέλος του γεύματος. Μπράβο τους.
Η απόδειξη ήρθε έχοντας αφαιρέσει τα πιάτα του κοκορόγυρου που δεν πήραμε τελικά, τα κερασμένα γλυκά αλλά και τα ποτά (μπύρες, λευκό κρασί και κάποια αναψυκτικά). Τι άλλο να πω από κει και έπειτα;

Ο τελικός λογαριασμός στα 171,60€ ήτοι 19,07€/άτομο ποσό που ανταποκρίνεται πλήρως και με το παραπάνω σε αυτά που απολαύσαμε. Χωρίς τα κεράσματα ο λογαριασμός θα ανέβαινε περίπου στα 4€ ανά άτομο, σε κάθε περίπτωση όμως ο τελικός απολογισμός θα ήταν υπέρ της ποιότητας και της απόλαυσης της βραδιάς γενικότερα.

Έχω βεβαίως δοκιμάσει και αρκετά πιάτα ακόμα (ψαρονέφρι, μανιτάρια, σαγανάκι, ψητά λαχανικά κ. α. ) τα οποία δεν θα αναλύσω, αρκεί να πω πως οποιοδήποτε επιπλέον πιάτο έχει αναφερθεί από τους φίλους που προηγήθηκαν, το έχω δοκιμάσει στην πρώτη επίσκεψη που ναι μεν πήρε ο καθένας δικό του κυρίως πιάτο αλλά έκανε πάντα κύκλο σε όλο το τραπέζι για να δοκιμάσουν όλοι. Μπορώ να πω με σιγουριά πως δεν με απογοήτευσε κανένα. Από γλυκά μου άρεσε πολύ και η lemon pie.

Σαν τελικό συμπέρασμα θα πω, πως ο Ασβεστόλακος δεν είναι κουτούκι. Ήταν και ίσως να θέλει να κρατήσει τον χαρακτήρα αυτό τιμής ένεκεν για την ιστορία του και την ιστορία της οικογένειας που το κρατάει τόσα χρόνια. Τώρα όμως ο εγγονός σεφ, με την αγάπη του και την αξιόλογη προσπάθειά του, το έχει πάει πολλά βήματα παραπέρα χωρίς με αυτό να έχω πρόθεση να υποβαθμίσω τον όρο κουτούκι. Απλά αυτός ο όρος παραπέμπει σε πιο απλές, πιο φλατ καταστάσεις. Εδώ μιλάμε για ελληνική δημιουργική κουζίνα ίσως με γκουρμέ
τάσεις, χωρίς όμως καμία έκπτωση, ούτε σε ποιότητα, ούτε σε ποσότητα.

Ο μεγαλύτερος ενθουσιασμός μου έγκειται στο γεγονός πως και στις 3 επισκέψεις μου, η εξυπηρέτηση, η ποιότητα, η ποσότητα και η εκτέλεση και των συνταγών, δεν είχε απολύτως καμία διαφορά με την πρώτη επαφή που ήταν χωρίς χρέωση.

Με λίγα λόγια είναι σταθερός στην ποιότητα ο Ασβεστόλακος και όλα τα σημάδια δείχνουν πως αυτό θα συνεχιστεί σε βάθος χρόνου. Αυτό μαρτυρά και ο κόσμος που γεμίζει το μαγαζί ανεξαρτήτως μέρας, αφού η πρώτη επίσκεψη ήταν ημέρα Τρίτη, η δεύτερη Παρασκευή και η Τρίτη Σάββατο με την ίδια ακριβώς επιτυχία στην επισκεψιμότητα, που ήταν φουλ! Επίσης θετικότατη εντύπωση μου έκανε και το γεγονός ότι την πρώτη φορά δεν υπήρχε μενού συγκεκριμένο με πρωτοβουλία του ίδιου του ιδιοκτήτη για πιο σφαιρική και αντικειμενική άποψη όπως ο ίδιος μας είχε πει τότε.

Στο δια ταύτα... προτείνεται; Ανεπιφύλακτα!

Υ. Γ. Ευχαριστούμε πολύ τους εκπροσώπους του site για την όμορφη βραδιά και την επικοδομοιτική συζήτηση.

24 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Δεν γράφω κριτικές για μέρη που με προσκαλούν και με κερνάνε γιατί θεωρώ δεν θα είμαι αντικειμενικός. Για τον άγνωστο στο ευρύ κοινό του ask ''Ασβεστόλακο’’ αν και έχουν προηγηθεί κριτικές από τους άλλους παραβρισκόμενους, θα γράψω γιατί:

- Ημέρα Τρίτη το είδα γεμάτο, όπερ σημαίνει ότι γίνεται καλή δουλειά.
- Δεν υπήρχε προκαθορισμένο μενού, οπότε η πιθανότητα λάθους στην κριτική μηδενίζεται.
- Ο παππούς του chef – ιδιοκτήτη, ήταν κιμπάρης στην εποχή του.
- Ο εγγονός του πήρε το μαγαζί, βρήκε προσωπικό με το ίδιο μεράκι, έβαλε τις γνώσεις του και κατάφερε να το απογειώσει.
- Αδικείται από τις μέχρι τώρα παλαιές –προ της επίσκεψης - κριτικές.

Και καλά ήταν όλα τέλεια; Μην βιαζόμαστε θα αναλύσω στη συνέχεια. Πρώτα θα ευχαριστήσω κόσμο. Επιβάλλεται.
- Ιεροσυλία αν δεν αρχίσω από την μάνα που με γέννησε.
- Την Ευδοξία και τον Κώστα του ask που μας προσκάλεσαν να φάμε, να συζητήσουμε για το site και να γνωριστούμε καλύτερα. Το μεράκι που έχουν ξεχωρίζει., όπως και όλης της ομάδας που τρέχει το site.
- Τους χρήστες που τίμησαν την πρόσκληση και συνφάγαμε. Ήμασταν ποσοστό 76.9%, άρα ξέρουμε να εκτιμάμε και αγαπάμε τα μάλα το ask.
- To προσωπικό του Ασβεστόλακου που παρόλο που το μαγαζί ήταν γεμάτο, δεν καθυστέρησε φαγητό στο τραπέζι μας, αλλά ούτε στα διπλανά, δούλευε με χαμόγελο και μας εξηγούσε τα υλικά που υπήρχαν στο κάθε πιάτο.
- Την Βίρνα Δράκου που μοιράστηκε αγόγγυστα μαζί μου το ψαρονέφρι.
- Τέλος τον Σπύρο, που αποτελεί τον πατέρα των κριτικών και που στάθηκε η αφορμή με τον ορθό, μεστό και πειστικό του λόγο, να ασχοληθώ με το γράψιμο στο ask.

Και ξεκινώ με τη σειρά που θέλω:

Το ψαρονέφρι της Βίρνας ή σκέτο ψαρονέφρι. Βάση από χεράτο και αφράτο πουρέ πατάτας. Επάνω απλώνεται νωχελικά ζουμερό άρα σωστά ψημένο, ρολό ψαρονέφρι περίεργα γεμισμένο αλλά γευστικά απίθανο. Ρόκα, παρμεζάνα και λουσμένο με λάδι τρούφας. Βίρνα λυπάμαι αλλά έφαγα παραπάνω.

Το ριζότο της Τίνας ή ριζότο τσι Κρήτης. Τίνα την επόμενη φορά κομμένες οι αγαθοεργίες, σε αφήσαμε νηστική. Σωστά χυλωμένο το ρύζι, η ξυνομύζήθρα και το απάκι του έδιναν το κρητικό feeling και το pesto από σταμναγκάθι το ανέβαζαν επίπεδο.

Το κοντοσούβλι το άσωτου ή απλά κοντοσούβλι. 400 γρ. υπεραρκετό για μένα, νορμάλ για άλλους. Σωστά μαριναρισμένο με αρκετά μπαχάρια, πικάντικο, τυλιγμένο με μπόλια και σερβιρισμένο με χεράτες πατάτες και ντομάτα. Για γεύση δεν γίνεται λόγος. Τα σπάει. Για εμφάνιση ούτε.
Όπως το φτιάχνουμε στη Θεσσαλία. Μικρά κομμάτια κρέατος σε κοντή σούβλα. Ένσταση έχω μόνο στο εξής: Το λίπος δίνει νοστιμιά αλλά περιόρισε το. Χαλάει το όλο αποτέλεσμα.

Η σπαλομπριζόλα της ιδιαιτέρας ή απλά μοσχαρίσια σπαλομπριζόλα. 400 γρ και αυτή συνοδεία ψητών λαχανικών και χωρίς κόκκαλο. Εδώ φάνηκε η μαεστρία του chef. Ζητήθηκε medium rare αμερικάνικο ψήσιμο και έτσι ήρθε. Ζουμερή, γευστική, ψημένη αλλά όχι καμένη, κόκκινη αλλά όχι ωμή.

Στην αρχή ήρθε ψωμί φρέσκο 2 ειδών και τυροκαυτερή κόκκινη –χαιρετίζω τον chef- με πίτα κομμένη αλάδωτη. Ορεκτικά στη μέση:
Φάβα, σωστά δεμένη και αρωματική, με κομματάκια σύγκλινο, ψιλοκομμένο κρεμμύδι και καπνιστή πάπρικα. Να την πάρετε, είστε δεν είστε λάτρεις της φάβας. Κέρδισε τις εντυπώσεις.

Κοτοπιτάκια. 4 μεγάλα πιτάκια χωρίς λαδίλα, γεμισμένα με κιμά κοτόπουλου, πιπεριές, μπαχάρια και κασέρι. Ένσταση. Πολύ γεμάτα, μπούκωνες, θεωρώ λιγότερος κιμάς θα βοηθούσε.
Λαχματζούν. Εδώ σε παραλλαγή μικρής πίτας με άπλετο κιμά, καυτερό ψιλοκομμένο σουτζούκι και από πάνω για τη δροσιά, sauce παντζαριού. Να το δοκιμάσετε. Spicy.

Πλευρώτους σχάρας, το κρέας του φτωχού, σωστά ψημένα και περιχυμένα με τόσο όσο μπαλσάμικο και στο top του πιάτου κομμάτι τυριού, νομίζω χαλούμι.
Στραπατσάδα ή απλά μανιάτικο. Σιγά μη το αφήναμε!!! Άλλωστε είχαμε στο τραπέζι άτομα από τα χαμηλά της Ελλάδος. Για μένα αποτελεί top μεζέ. Αυγουλάκια, ντοματούλα, εννοείται σύγκλινο, τριμμένη φετούλα στην κορυφή. Να το πάρετε. Και επειδή θα το θελήσετε αποκλειστικά για σας, ο chef σκέφτηκε και το συνοδεύει με λαδοκούλουρα. Τέλειο.

Κολοκυθοκεφτέδες. 5 τεράστιοι κεφτέδες από κολοκύθι, καρότο, μυρωδικά, αραγμένοι σε sauce φέτας. Πολύ καλοί και μπαμπάτσικοι, για λάτρεις και όχι μόνο.
Τελειώνω μη με αγχώνετε.

Κεφτεδάκια Σμύρνης. Σμύρνης δεν ήταν σίγουρα η συνταγή, ήταν όμως της γιαγιάς με κόκκινη σαλτσούλα, κύμινο, καθόλου βαριά, πάνω σε γενναία δόση από τηγανιτές πατάτες. Να το προτιμήσετε αν σας αρέσουν οι κοκκινιστοί κεφτέδες.

Αδύναμος κρίκος το σαγανάκι. Γραβιέρα με μαρμελάδα φράουλα αλλά δεν. Ένα απλό σαγανάκι σωστά ψημένο αλλά δεν θα το ξαναέπαιρνα.

Γλυκά στο τέλος μαζί με ωραία μελωμένους λουκουμάδες. Cheececake υπέροχο, ίσως από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει, lemon pie θεσπέσια την θέλω σε αποκλειστικότητα και απλά μπανόφι για μένα, διότι προτιμώ το μηλόφι. Από τι είδα ο Ευάγγελος το τσάκισε μόνος του, οπότε ήταν πολύ καλό.
Κλείσαμε με γλυκόπιοτη ρακί για τη χώνεψη.

Το κρασί που δοκίμασα ήταν μοσχοφίλερο αρκετά καλό.
Τιμές θα τις βρείτε στο site του μαγαζιού. Θεωρώ πολύ καλές σε σχέση πάντα με την ποιότητα και την ποσότητα των πιάτων.

Άφησα τελευταίο το περιβάλλον. Κουτούκι κλασσικό με αυλή για το καλοκαίρι, εσωτερικά με παλιές φωτογραφίες στους τοίχους και τον κορμό του δέντρου να δίνει άλλη αίσθηση στον χώρο. Παλιά αντικείμενα κοσμούν τον χώρο, μπακιρένια σκεύη, παράθυρο με θέα και τούβλα στη μια πλευρά του μαγαζιού. Καρέκλες κλασικές ψάθινες, ξύλινα τραπέζια ωραία στρωμένα και ζωντανή μουσική, κιθάρα και φωνές.

Λίγο τα ρεπερτόριο να αλλάξει να γίνει πιο κεφάτο, διότι στην αρχή ένοιωσα λες και ήμουν σε προεκλογική συγκέντρωση, θα είναι μέρος για το τέλειο γλέντι.
Επίσης ένα σηματάκι στην είσοδο του μαγαζιού. Εγώ κατέβαινα τα σκαλιά για το παλιό κουτούκι του παππού και ο Σπύρος με τον Γιάννη ανέβαιναν για την κουζίνα.

Να πάτε αξίζει.
Να πάτε και με μετρό.
Να πάτε έχει απέναντι υπόγειο parking.
Να πάτε μπορεί να είστε τυχεροί σαν και μένα και να βρείτε αμέσως να παρκάρετε.
Να πάτε.
Ήδη έπρεπε να είχατε πάει.

29 Απρ 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
€ / Άτομο
17-25

Ξεκινάω την κριτική και νοιώθω σαν τον Billy Crystal στο «Πέτα την μαμά απ’ το τρένο» (Trhow Momma from Train-1987), που κάθονταν για μέρες μπροστά από μια κόλλα χαρτί προσπαθώντας να βρει τον κατάλληλο χαρακτηρισμό για το «Η νύχτα ήταν…» και να ξεκινήσει επιτέλους το νέο μυθιστόρημά του. Ώσπου έναν άπειρος φοιτητάκος, ο Dany DeVito, του πέταξε στο άσχετο το «Η νύχτα ήταν πνιγηρή» και του τσάκισε το νευρικό του σύστημα αφού ήταν και η λέξη που τόσο πήγαινε στο κείμενο του…

Τέλος πάντων …οι εποχές άλλαξαν κι έτσι δεν έχω μπροστά μου μια κόλλα χαρτί, αλλά την οθόνη του υπολογιστή μου. Δεν έχω στυλό, αλλά το πληκτρολόγιό μου που όσο κι αν ντρέπομαι γι αυτό, αν το γυρίσεις ανάποδα και το τραντάξεις θα πέσουν από μέσα τόσα σουσάμια, ικανά να χορτάσουν τα περιστέρια της Πλατείας Συντάγματος.

Όμως η εποχή και το πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε μόνο τις καθημερινές μας συνήθειες. Άλλαξε σχεδόν τα πάντα γύρω μας. Και σε αυτό δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση ο «Ασβεστόλακος». Όπως μας περιέγραψε ο τωρινός, συμπαθέστατος Chef και ιδιοκτήτης του, έχουν περάσει γύρω στα 67 χρόνια από όταν ο παππούς του έβαλε αυτό το κουτουκάκι στον χάρτη. Και προφανώς ο παππούς του έβαλε τόσο γερά θεμέλια που ο «Ασβεστόλακος» παραμένει στο ίδιο σημείο που πρωτοεμφανίστηκε κι απ’ ότι είδα κι ο ίδιος, ακμαιότατο!! Μπορεί να πέρασε από χέρι σε χέρι μέσα στην οικογένεια, μπορεί να μην είναι πλέον στο μικρό υπογειάκι που πρωτοξεκίνησε και που τώρα παραμένει σφραγισμένο σαν καλό μυστικό, μπορεί να άλλαξε την κουζίνα του και να έχει εμπλουτίσει το μενού του τόσο σε πιάτα, όσο και σε ιδέες όμως το σίγουρο είναι πως αυτή η φαμίλια έχει μεράκι και διάθεση να του δίνει την δύναμη και τα εφόδια ώστε να αντιστέκεται στα σημεία των καιρών και τις δύσκολες περιστάσεις που όλοι μας αντιμετωπίζουμε.

Τρίτη βράδυ, αφήνουμε πίσω μας τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Μαρούσι και διανύοντας απόσταση ευχάριστης διαδρομής 7-8 λεπτών με τα πόδια, βρισκόμαστε μπροστά από το κατώφλι τους. Το σημείο είναι εξαιρετικό. Σε αυτό βοηθά η «παρέα» του απέναντι πανέμορφου νεοκλασικού που σε μεταφέρει στην Αθήνα μιας άλλης εποχής, πολύ πριν οι ελληνικές ταινίες αποκτήσουν χρώμα κι αρχίσουν να γυρίζονται σε «σικ» διαμερίσματα πολυκατοικιών… Πριν μπουν τα φανταχτερά μαντίλια στα χορευτικά του Δαλιανίδη και τα φςςςςς μποϊνγκ στα soundtracks των ταινιών που προβάλλονταν.

Για να επανέλθω στα σχόλιά μου για το σημείο, από φωτογραφίες που είδα στο ask4food προκύπτει πως το καλοκαιράκι βγάζουν τραπέζια έξω, πάνω στον πεζόδρομο. Πολύ μου αρέσει να φαντάζομαι τον εαυτό μου να είναι αραχτός εκεί ένα ζεστό βραδάκι και να απολαμβάνω το κρασάκι μου, τα μεζεδάκια τους και την φιλοξενία τους.

Όταν μπήκα στον χώρο ένοιωσα ανάμικτα συναισθήματα. Κάτι στην διακόσμηση και στην γενική διαρρύθμιση. Μπορεί αυτό να οφείλονταν στο ότι ήταν ακόμα νωρίς (γύρω στις 8) και ήμασταν η μοναδική παρέα. Ίσως γιατί ήταν η παρθενική μου επίσκεψη και πάντα χρειαζόμαστε λίγο χρόνο για να εγκλιματιστούμε σε ένα νέο περιβάλλον. Πάντως πάρα πολύ σύντομα κι όταν βρέθηκα ανάμεσα σε άτομα που συμπαθώ και εκτιμώ, όλο αυτό πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Ξύλινη οροφή, λευκός αγρέ τοίχος, καδράκια και μικροαντικείμενα μιας άλλης εποχής. Σε μία γωνία ένα πηγαδάκι. Απλά αλλά με φροντίδα στρωμένα τραπεζάκια.

Όταν λίγο αργότερα όλη η σάλα κατακλύστηκε από κόσμο, άλλαξε η γενική ατμόσφαιρα και έγινε πιο παρεϊστικη. Γενικά δεν είμαι φίλος της ζωντανής μουσικής σε χώρους όπου απολαμβάνω το φαγητό μου. Συνήθως η ένταση της μουσικής αφαιρεί κάτι από την επικοινωνία μου με την παρέα μου κι αυτό κάπου με χαλάει. Ευτυχώς, στην συγκεκριμένη περίπτωση η ένταση του ήχου ήταν τόσο-όσο. Επιπροσθέτως, ο νεαρός που έπαιζε μουσική ήταν εξαιρετικός. Νοιώθω μεγάλος γάιδαρος που όσο κι αν το ήθελα, δεν πήρα το θάρρος να σηκωθώ και να του προσφέρω ένα ποτήρι μπύρα ή κρασάκι. Επιφυλάσσομαι για την επόμενη επίσκεψή μου. Πάντως αποχωρώντας τον ευχαρίστησα ευγενικά και μέσα από την καρδιά μου.

Η εξυπηρέτηση ήταν γρήγορη και ευγενική. Όλα ήρθαν στην ώρα τους και παρά τον πανικό από κόσμο που επικρατούσε, είχαν τον νου τους για να ικανοποιήσουν όποια έξτρα επιθυμία μας για παραγγελία προέκυπτε.
Μπροστά μου παρέλασαν πάρα πολλά πιάτα. Ήμασταν μεγάλη παρέα κι αυτό μας έδωσε την δυνατότητα για ποικιλία στα πιάτα που ζητήσαμε. Δοκίμασα την συντριπτική πλειοψηφία αυτών και με χαρά μου διαπίστωσα πως ήταν σε εξαιρετικό επίπεδο. Μια ακόμα αναπάντεχη έκπληξη ήταν το ότι το μενού του είναι σε κόντρα ρόλο με το περιβάλλον του. Σε έναν τέτοιο χώρο θα περίμενε κάποιος, όπως κι εγώ, μια πιο κλασική και «λαϊκή» κουζίνα. Θα βρείτε αρκετά πιάτα και γεύσεις που θα περιμένατε να βρείτε στον κατάλογο ενός κουτουκιού, όμως αρκετά από αυτά έχουν μια σύγχρονη πινελιά που τα φέρνει πιο κοντά στα σημερινά δεδομένα και πιο ενδιαφέροντα.

Τον χορό των ορεκτικών στον κατάλογο σέρνει η φάβα. Στρατηγική κίνηση, αφού η περιγραφή της σου τραβάει έντονα το ενδιαφέρον και σε προδιαθέτει για το τι θα ακολουθήσει.

Όπως σας είπα ήδη, δεν είναι η κλασική φάβα με το κρεμμυδάκι. Είχε μέσα σύγκλινο Μάνης, καπνιστή πάπρικα και λάδι τρούφας. Όταν ήρθε στο τραπέζι μας, σε υπεραρκετή ποσότητα αλλά θεωρώ λίγο πιο υδαρής από όσο θα έπρεπε, μας έσπασε την μύτη η μυρωδιά από το λάδι τρούφας. Νοστιμότατο ορεκτικό που θα ξαναπαραγγείλω σε νέα μου επίσκεψη που θα τους κάνω. Η τιμή της στα 6€.

Μανιτάρια πλευρώτους με κρέμα μπαλσάμικου και ψητό τυρί που νομίζω πως ήταν χαλούμι. Επίσης χορταστική μερίδα και πολύ σωστά ψημένα. Μου έχει τύχει να μου φέρουν πλευρώτους που να είναι τόσο κακοεκτελεσμένα μην καταλαβαίνω αν είναι βρασμένα ή ψημένα. Αυτά ήταν άψογα. 6,80€.
Κολοκυθοκεφτέδες. Σε μεγάλα σφαιρίδια, που όπως γράφουν στον κατάλογο βασίζονται σε συνταγή 30 και πλέον χρόνων. Guest star το τριμμένο καροτάκι. Ξαπλωμένοι σε μοντέρνο σκεύος σερβιρίσματος, πάνω σε κρεμώδες, λευκό χαλί που είχε ως βάση του τυρί φέτα. Τιμή στα 6 €.
Από σαλάτες δοκίμασα την «Πορτοκάλι» και την Κοτοσαλάτα τους. Τις βρήκα και τις δύο ενδιαφέρουσες και δροσερές αλλά με κέρδισε περισσότερο η δεύτερη. Μου φάνηκε πιο χορταστική λόγω του κοτόπουλου και της παρμεζάνας. Οι τιμές τους στα 6,80€ και 7,50€ αντίστοιχα.

Το κυρίως που παρήγγειλα ήταν το κοντοσούβλι τους. Κάτι η αγάπη μου στο κοντοσούβλι λόγω καταγωγής μου, κάτι η περιγραφή του στον κατάλογο (400 γρ. χοιρινός λαιμός, μαριναρισμένος σε κενό αέρος για 5 ώρες με μαρινάδα 14 συστατικών ο οποίος μετά τυλίγεται σε μπόλια αρνιού και ψήνεται σε δυνατή φωτιά). Η μερίδα ήταν κάτι παραπάνω από χορταστική. Εντάξει… εγώ είμαι υπέρ του δέοντος φαγανός, όμως σε άλλες παρέες ίσως καλύψει την όρεξη και 2 ατόμων. Η κρούστα που είχε δημιουργηθεί από την μπόλια το είχε κάνει απολαυστικότατο.

Νομίζω πως έπεσα διάνα με την επιλογή μου! Στο πιάτο υπήρχαν ως συνοδευτικό και πάρα πολύ καλά ψημένες πατατούλες και φέτες από ντομάτα που μου φάνηκαν παράταιρες. Η τιμή του στα 13€ που όμως λόγω της διαδικασίας προετοιμασίας του και πάνω απ’ όλα λόγω του τελικού αποτελέσματος, μου φάνηκαν λογικά και αντιπροσωπευτικά.

Εκ των αριστερών μου έκλεψα μερικές πιρουνιές από Ριζότο τσι Κρήτης. Η τιμή του στα 8,80€. Πολύ ενδιαφέρων και ξεχωριστό ριζότο, με απάκι, πέστο σταμναγκάθι και ξυνομηζύθρα. Ένα ακόμα πιάτο που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για την παραγγελία μου σε επόμενη επίσκεψή μου.
Εκτός αυτών, δοκίμασα κι από άλλα κυρίως και ορεκτικά, αλλά θα ήταν υπερβολή να τα αναφέρω όλα.

Τα γλυκά τους σε καλό επίπεδο αλλά νομίζω πως θα ήθελα να δω κάτι πιο σπιτικό και ιδιαίτερο. Δοκίμασα μόνο λίγο από το τυραμισού, από το μπανόφι και τους λουκουμάδες τους. Θυμάμαι επίσης στο τραπέζι μια τάρτα λεμονιού με «στέγη» από μαρέγκα, το οποίο όμως δεν γεύτηκα. Άτιμη δίαιτα και αυτοσυγκράτηση!
Θα προτιμούσα να είχαν τις μισές (κι ακόμα λιγότερες) προτάσεις για γλυκό αλλά να είναι πιο ψαγμένες ώστε να μπορούσαν να ξεχωρίσουν και σε αυτόν τον τομέα. Για να είμαι ειλικρινής, τα γλυκά τους δεν πρέπει να ετοιμάζονται από τους ίδιους κι αυτό με απογοήτευσε. Στο κεφάλαιο «Γλυκό», τόσο εγώ όσο και τα περισσότερα άτομα της παρέας μας, δίνουμε πλέον μεγάλη βάση. Μη ξεχνάμε πως είναι αυτό που κλείνει την εμπειρία μας σε ένα τραπέζι και καλείται να ολοκληρώσει της εντυπώσεις μας από αυτό.

Μια ακόμα πρόταση μου θα ήταν να αυξήσουν την ποικιλία τους σε μπύρες. Νομίζω πως το target group των πελατών τους (κυρίως νεαρόκοσμος) θα ήθελε περισσότερες επιλογές. Ε…και καμία Weiss την θεωρώ πλέον απαραίτητη. Αν και δεν πολυσυμπαθώ την Βεργίνα Lager, την παράγγειλα γιατί την θεωρώ λίγο καλύτερη από τις υπόλοιπες προτάσεις τους.

Αν θα ξαναπήγαινα? Σίγουρα ναι! Θα αφήσω να περάσει κανένας μήνας, να ζεστάνει λίγο ο καιρός ώστε να κάτσω στον εξωτερικό τους χώρο, πάνω στον πεζόδρομο.

Υ. Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσους συντέλεσαν στο πολύ γλυκό αποτέλεσμα αυτής της εξόδου. Από όσους πήραν την πρωτοβουλία να το οργανώσουν, μέχρι την παρέα και τους συντελεστές του «Ασβεστόλακου».

23 Μαι 2017

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 0
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
17-25

Τη στιγμη που διάβαζα το μέιλ από τους υπεύθυνους του σάιτ με την πρόσκληση για δείπνο στον Ασβεστολακο το τελευταίο που σκέφτηκα ηταν το επίπεδο του εστιατορίου.

Τις επόμενες μέρες όταν έκανα την έρευνα μου μπορώ να πω ότι φοβήθηκα πως δε θα φάμε καλά. Σε αυτές τις περιπτώσεις Βέβαια είναι αλλα πράγματα που μετράνε.

Κατ'αρχας να ευχαριστήσω και το εστιατόριο για το υπέροχο δείπνο που μας προσέφερε αλλά και τους διοργανωτές και οικοδεσπότες του σάιτ.
Το βράδυ μας ξεκίνησε με μία σύντομη γνωριμία με τον ιδιοκτήτη του Ασβεστολακου, που μας εξήγησε πως εξελίχθηκε η ιστορία τους, από τον παππού του μέχρι τον ίδιο.

Όσον αφορά την εξυπηρέτηση μπορώ να πω ότι κυμάνθηκε σε παρα πολύ καλά επίπεδα, από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Ότι ζητήσαμε ήρθε άμεσα, με ειλικρινή διάθεση και χαμόγελο.

Ο χώρος θυμίζει αρκετά κουτούκι, βγαλμένο από άλλες δεκαετίες, ακριβώς τα μαγαζιά που μου αρεσουν. Η μουσική ήταν εξαιρετική σε τέτοιο επίπεδο ούτως ώστε να μη γίνεται ενοχλητική. Το μόνο θεματακι που παρατήρησα και εγώ αφορά την είσοδο που πρέπει να γίνει λίγο πιο "εύκολη"

Στα του φαγητού όπως θα έχετε ήδη διαβάσει είχαμε τη δυνατότητα να δοκιμάσουμε αρκετά πιάτα. Προσωπικά μου φάνηκε λίγο παράξενο το γεγονός ότι δεν υπήρχε μενού συγκεκριμένο, εν τέλει έτσι Βέβαια μπορούσαμε να το προσαρμόσουμε στα γούστα μας. Αναλυτικά:

- Σαλάτα με λάχανο πορτοκαλι, φυστίκι Αιγίνης κλπ ήταν το πιο αδύναμο πιάτο κατά τη γνώμη μου.

- κοτοπιτακια, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ τραγανά γευστικά, πιάτο που θα με έκανε να επιστρέψω.

- κολοκυθοκεφτέδες, θα είμαι λίγο αυστηρη, γιατί είναι από τα αγαπημένα μου πιάτα, παρότι μας είπαν ότι είναι συνταγή πολλών ετών, δεν με ενθουσίασε ήθελα μεγαλύτερη ένταση είτε με κάποιο τυρί είτε με μπαχαρικά.
-φαβα Φενεού με λάδι τρούφας, ένα πιάτο πολύ ίδιαιτερο που αξίζει να το δοκιμάσετε.

-Μανιατικο ή αλλιώς στραπατσάδα, ωραίο το ολο σύνολο, θεωρώ ότι τα λαδοπαξιμαδα που την συνόδευαν, δεν ταίριαζαν ιδιαίτερα, ίσως κάποια πίτα ή ψημένο ψωμί να ήταν καλύτερα.

-Σαγανακι γραβιέρας με μαρμελάδα φραουλας, συνδυασμός που δεν μπορεί να αποτυχει, χωρίς περιττά λάδια, αν σας αρέσει το τυρί δοκιμάστε το.
-Λεχματζουν δύο μεγάλα κομμάτια με λίγο πικάντικο κιμά και μία ροζ σάλτσα να δροσίζει το αποτέλεσμα, προτείνεται επίσης.

-Κεφτεδακια με κόκκινη σάλτσα, ούτως ή άλλως δεν είναι πιάτο που μου πολύ αρέσει, πάντως μπορώ να πω ότι εδώ ήταν σε καλά επίπεδα.

-Γυρος κόκορα, σωστά ψημένο και ζουμερο το κοτόπουλο, με τα απαραίτητα μπαχαρικά και κομμένο έτσι που να μην μπορείς να σταματήσεις να το τρως.
-Ψαρονεφρι γεμιστο, με παρμεζάνα και ρόκα συνοδεύεται από πουρε πατατας, παρότι ήταν η δική μου επιλογή από τα κυρίως, ήρθε προς το τέλος και είχα ήδη χορτάσει, οπότε δεν το αξιολόγησα σωστά.

-Χουνκιαρ μπειγεντι, μαλακό το κρέας, σωστά καπνισμενος και μαστιχωτος ο πουρες μελιτζάνας.
-Κοντοσούβλι χοιρινό, από την όψη και μόνο σε προκαλεί να το δοκιμάσεις, μία ακόμη πολύ καλή επιλογή.

-Μοσχαρισια σπαλομπριζολα, σωστά καρυκευμενη, πιάτο που δε θα επέλεγε κάνεις εύκολα, σε ένα τέτοιο μαγαζι, παρόλα αυτά ήταν αξιοπρεπέστατο.
- ριζότο τση Κρήτης, σωστο πάντρεμα υλικών, ωραίο το χυλωμα, άλλο ένα πιάτο για το οποίο θα επέστρεφα.

-lemon pie, δεν είμαι η κατάλληλη να την κρίνει, καθώς δεν τρώω το λεμόνι.
-cheese cake ωραίο αποτέλεσμα με αρκετά μεγάλη δόση τυριού και σωστες αναλογίες με την μαρμελάδα.
-Μπανοφι, από τα πιο νόστιμα που έχω δοκιμάσει (το γλυκό που τίμησα περισσότερο από τα 3)

-Λουκουμαδες με μέλι, τραγανοι και ταυτόχρονα μαλακοί, πραγματικά όσο και αν είχαμε σκάσει από το φαγητό συνέχιζα να τρώω.
Δοκίμασα το ημιγλυκο κρασί που ήταν αξιοπρεπέστατο και ευκολοπιοτο.
Εν γένει παρά το γεγονός ότι ο χώρος παραπέμπει σε κουτούκι οι γεύσεις και το στήσιμο των πιάτων οδηγεί σε ένα μοντέρνο μεζεδοπωλείο. Είναι αξιέπαινο το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες δεν επαναπαυονται και ψάχνουν συνεχώς τρόπους να προσελκύσουν πελάτες. Επιβραβεύονται λοιπόν με γεμάτο μαγαζί, βράδυ καθημερινης.

Εκτενή αναφορά στις τιμες δε θα κάνω διότι μπορειτε να βρείτε το μενού στο ιντερνέτ. Θα σας πω ότι με λιγότερο από 20€ το άτομο μπορείτε να φάτε αξιοπρεπώς και επαρκώς και με συνοδεία ποτού.
Οι μερίδες είναι αρκετά μεγάλες και χορταστικές οπότε η αντιστοιχία με τις τιμές είναι πολύ τίμια.
Συμπερασματικά προτείνεται ανεπιφύλακτα. Εάν βρισκόταν πιο κοντά μου θα πήγαινα αρκετά συχνά. Τώρα έχω σίγουρα στο μυαλό μου να επιστρέψω εαν βρεθώ στην περιοχή.
Το παρκάρισμα αποτελεί ένα μικρό πρόβλημα, αλλά βολεύει αρκετά ο ηλεκτρικός.

Έξτρα τίπ έμπιστη φίλη που το επισκέφτηκε ξανά λίγες μέρες μετά έμεινε και πάλι ευχαριστημένη, οπότε δεν περνά από το μυαλό μου να τυχαμε ειδικής εξυπηρέτησης.

Βασ. Σοφίας & Κοιμ. Θεοτόκου 4, Μαρούσι

210 8025298