Loader

18 Σεπ 2012

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου. πιο πρόσφατη κριτική

για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

Στις ‘’Λεύκες’’ δύσκολα να βρεις ψεγάδι (τουλάχιστον στις τελευταίες επισκέψεις μου, γιατί στις πρώτες είχαμε ένα θέμα με τις κρέμες γάλακτος ή τις υπερβολικές σάλτσες).
Όταν πας σκασμένος από την δουλειά της εβδομάδος, σε μαγαζί εστιάσεως να φας με την καλή σου και συναντάς χαμογελαστούς και εξυπηρετικούς ανθρώπους, που σέβονται τα λεφτά που τους δίνεις και σε περιποιούνται στο έπακρο, προσφέροντας σου θαυμάσια πιάτα, υπέροχη οικεία ατμόσφαιρα και τρομερό περιβάλλον, τότε τι άλλο να ζητήσεις από μια έξοδο για φαγητό????Ακόμα και αν έδωσες κάτι παραπάνω, νομίζω δεν σου κακοφαίνεται.

Αν και νομίζω ότι δεν χρειάζεται και έπρεπε να τελειώσει εδώ η κριτική, θα κάνω μία ανάλυση του τι φάγαμε, έχοντας στο μυαλό μου, την τελευταία επίσκεψη μου στις ‘’Λεύκες’’, ένα βροχερό Κυριακάτικο μεσημέρι του Σεπτέμβρη.
Καλωσόρισμα με ψωμί ψημένο με λάδι και ρίγανη, ελίτσες και μαρμελάδα ελιάς.
Λίγο πριν έρθει η σαλάτα, φλιτζάνι του καφέ με υπέροχη σούπα πεπονιού για να ανοίξει η όρεξη.
Σαλάτα ημέρας αποτελούμενη από σπανάκι, ρόκα, φλοίδες αγγουριού, ντοματίνια, ψημένα σύκα, κύβους χαλουμιού, λουσμένη σε σως ντομάτας, απλά υπέροχη.

Φωλιά από κανταΐφι, γεμιστό με κρέμα από κοτόπουλο και τυριά, all time classic, βρίσκεται πάντα στο τραπέζι κατά τις επισκέψεις μου στις ‘’Λεύκες’’.
Γλειφιτζούρια από κοτόπουλο παναρισμένα και γεμιστά με μετσοβόνε και ψιλοκομμένα λαχανικά, περιχυμένα με μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς που δεν τα χορταίνεις.
Μελιτζάνα γεμιστή με κομμάτια χοιρινό και τυρί, το μόνο πιάτο που δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, παρότι γευστικό.
Κυρίως, επιλογή από το πιάτο ημέρας, το οποίο ήταν μπριζόλα ξεκοκαλισμένη, γεμιστή με πράσο, τυρί και πιπεριές, συνοδευόμενη από baby πατάτες και λάχανο μέσα σε σούπα κρασιού και μήλου. Δεν χρειάζεται να πω πως ήταν γευστικά.

Στη συνέχεια και πριν τα γλυκά, σφηνάκι από σορμπέ λεμονιού για να μπορείς να καταλάβεις τη γεύση του γλυκού.
Μιλφέιγ με πραλίνα υπέροχο, και cheesecake με Baileys και παγωτό, γεύση που απογειώνει.
Ήταν ένα υπέροχο βροχερό μεσημέρι κατά το οποίο σκάσαμε από το φαγητό, το διασκεδάσαμε αφάνταστα σε ένα από τα σκεπασμένα τραπεζάκια της αυλής δίπλα στον γυαλιστερό βράχο, ‘’και η βρόχα έπεφτε right through’’ που έλεγε και ο μέγιστος Ζαμπέτας.
Αρνητικό δεν βρήκα γι’ αυτό είναι και η πρώτη φορά που βάζω απλόχερα 4αρια σε όλα.

Η μουσική (ελληνική δεκαετίας 60), ίσως ξενίσει μερικούς και ίσως δεν κολλάει με φαγάδικο, εγώ την καταβρήκα, διότι είμαι fun της μουσικής μιας δεκαετίας, που δεν πρόλαβα και έδωσε τα φώτα στις μουσικές όλων των υπολοίπων δεκαετιών. Τελικά το τι μουσική κολλάει όταν τρώει κάποιος, αποτελεί θέμα ψυχολογικής ανάλυσης και δεν έχει σχέση με κριτική εστιατορίου νομίζω.
Απλά δοκιμάστε το ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’, είτε σας φέρει, είτε δεν σας φέρει ο δρόμος από το Γαλάτσι.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

18 Σεπ 2012

Γεύση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Εξυπηρέτηση
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Χώρος
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
Value for money
Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4
€ / Άτομο
26-36

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου. πιο πρόσφατη κριτική

για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

Στις ‘’Λεύκες’’ δύσκολα να βρεις ψεγάδι (τουλάχιστον στις τελευταίες επισκέψεις μου, γιατί στις πρώτες είχαμε ένα θέμα με τις κρέμες γάλακτος ή τις υπερβολικές σάλτσες).
Όταν πας σκασμένος από την δουλειά της εβδομάδος, σε μαγαζί εστιάσεως να φας με την καλή σου και συναντάς χαμογελαστούς και εξυπηρετικούς ανθρώπους, που σέβονται τα λεφτά που τους δίνεις και σε περιποιούνται στο έπακρο, προσφέροντας σου θαυμάσια πιάτα, υπέροχη οικεία ατμόσφαιρα και τρομερό περιβάλλον, τότε τι άλλο να ζητήσεις από μια έξοδο για φαγητό????Ακόμα και αν έδωσες κάτι παραπάνω, νομίζω δεν σου κακοφαίνεται.

Αν και νομίζω ότι δεν χρειάζεται και έπρεπε να τελειώσει εδώ η κριτική, θα κάνω μία ανάλυση του τι φάγαμε, έχοντας στο μυαλό μου, την τελευταία επίσκεψη μου στις ‘’Λεύκες’’, ένα βροχερό Κυριακάτικο μεσημέρι του Σεπτέμβρη.
Καλωσόρισμα με ψωμί ψημένο με λάδι και ρίγανη, ελίτσες και μαρμελάδα ελιάς.
Λίγο πριν έρθει η σαλάτα, φλιτζάνι του καφέ με υπέροχη σούπα πεπονιού για να ανοίξει η όρεξη.
Σαλάτα ημέρας αποτελούμενη από σπανάκι, ρόκα, φλοίδες αγγουριού, ντοματίνια, ψημένα σύκα, κύβους χαλουμιού, λουσμένη σε σως ντομάτας, απλά υπέροχη.

Φωλιά από κανταΐφι, γεμιστό με κρέμα από κοτόπουλο και τυριά, all time classic, βρίσκεται πάντα στο τραπέζι κατά τις επισκέψεις μου στις ‘’Λεύκες’’.
Γλειφιτζούρια από κοτόπουλο παναρισμένα και γεμιστά με μετσοβόνε και ψιλοκομμένα λαχανικά, περιχυμένα με μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς που δεν τα χορταίνεις.
Μελιτζάνα γεμιστή με κομμάτια χοιρινό και τυρί, το μόνο πιάτο που δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, παρότι γευστικό.
Κυρίως, επιλογή από το πιάτο ημέρας, το οποίο ήταν μπριζόλα ξεκοκαλισμένη, γεμιστή με πράσο, τυρί και πιπεριές, συνοδευόμενη από baby πατάτες και λάχανο μέσα σε σούπα κρασιού και μήλου. Δεν χρειάζεται να πω πως ήταν γευστικά.

Στη συνέχεια και πριν τα γλυκά, σφηνάκι από σορμπέ λεμονιού για να μπορείς να καταλάβεις τη γεύση του γλυκού.
Μιλφέιγ με πραλίνα υπέροχο, και cheesecake με Baileys και παγωτό, γεύση που απογειώνει.
Ήταν ένα υπέροχο βροχερό μεσημέρι κατά το οποίο σκάσαμε από το φαγητό, το διασκεδάσαμε αφάνταστα σε ένα από τα σκεπασμένα τραπεζάκια της αυλής δίπλα στον γυαλιστερό βράχο, ‘’και η βρόχα έπεφτε right through’’ που έλεγε και ο μέγιστος Ζαμπέτας.
Αρνητικό δεν βρήκα γι’ αυτό είναι και η πρώτη φορά που βάζω απλόχερα 4αρια σε όλα.

Η μουσική (ελληνική δεκαετίας 60), ίσως ξενίσει μερικούς και ίσως δεν κολλάει με φαγάδικο, εγώ την καταβρήκα, διότι είμαι fun της μουσικής μιας δεκαετίας, που δεν πρόλαβα και έδωσε τα φώτα στις μουσικές όλων των υπολοίπων δεκαετιών. Τελικά το τι μουσική κολλάει όταν τρώει κάποιος, αποτελεί θέμα ψυχολογικής ανάλυσης και δεν έχει σχέση με κριτική εστιατορίου νομίζω.
Απλά δοκιμάστε το ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’, είτε σας φέρει, είτε δεν σας φέρει ο δρόμος από το Γαλάτσι.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.

jim

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου

Γεύση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Εξυπηρέτηση

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Χώρος

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

Value for money

Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4 Tomatos 4

€ / Άτομο

26-36

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου. πιο πρόσφατη κριτική

για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη jim.

Στις ‘’Λεύκες’’ δύσκολα να βρεις ψεγάδι (τουλάχιστον στις τελευταίες επισκέψεις μου, γιατί στις πρώτες είχαμε ένα θέμα με τις κρέμες γάλακτος ή τις υπερβολικές σάλτσες).
Όταν πας σκασμένος από την δουλειά της εβδομάδος, σε μαγαζί εστιάσεως να φας με την καλή σου και συναντάς χαμογελαστούς και εξυπηρετικούς ανθρώπους, που σέβονται τα λεφτά που τους δίνεις και σε περιποιούνται στο έπακρο, προσφέροντας σου θαυμάσια πιάτα, υπέροχη οικεία ατμόσφαιρα και τρομερό περιβάλλον, τότε τι άλλο να ζητήσεις από μια έξοδο για φαγητό????Ακόμα και αν έδωσες κάτι παραπάνω, νομίζω δεν σου κακοφαίνεται.

Αν και νομίζω ότι δεν χρειάζεται και έπρεπε να τελειώσει εδώ η κριτική, θα κάνω μία ανάλυση του τι φάγαμε, έχοντας στο μυαλό μου, την τελευταία επίσκεψη μου στις ‘’Λεύκες’’, ένα βροχερό Κυριακάτικο μεσημέρι του Σεπτέμβρη.
Καλωσόρισμα με ψωμί ψημένο με λάδι και ρίγανη, ελίτσες και μαρμελάδα ελιάς.
Λίγο πριν έρθει η σαλάτα, φλιτζάνι του καφέ με υπέροχη σούπα πεπονιού για να ανοίξει η όρεξη.
Σαλάτα ημέρας αποτελούμενη από σπανάκι, ρόκα, φλοίδες αγγουριού, ντοματίνια, ψημένα σύκα, κύβους χαλουμιού, λουσμένη σε σως ντομάτας, απλά υπέροχη.

Φωλιά από κανταΐφι, γεμιστό με κρέμα από κοτόπουλο και τυριά, all time classic, βρίσκεται πάντα στο τραπέζι κατά τις επισκέψεις μου στις ‘’Λεύκες’’.
Γλειφιτζούρια από κοτόπουλο παναρισμένα και γεμιστά με μετσοβόνε και ψιλοκομμένα λαχανικά, περιχυμένα με μαρμελάδα καυτερής πιπεριάς που δεν τα χορταίνεις.
Μελιτζάνα γεμιστή με κομμάτια χοιρινό και τυρί, το μόνο πιάτο που δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, παρότι γευστικό.
Κυρίως, επιλογή από το πιάτο ημέρας, το οποίο ήταν μπριζόλα ξεκοκαλισμένη, γεμιστή με πράσο, τυρί και πιπεριές, συνοδευόμενη από baby πατάτες και λάχανο μέσα σε σούπα κρασιού και μήλου. Δεν χρειάζεται να πω πως ήταν γευστικά.

Στη συνέχεια και πριν τα γλυκά, σφηνάκι από σορμπέ λεμονιού για να μπορείς να καταλάβεις τη γεύση του γλυκού.
Μιλφέιγ με πραλίνα υπέροχο, και cheesecake με Baileys και παγωτό, γεύση που απογειώνει.
Ήταν ένα υπέροχο βροχερό μεσημέρι κατά το οποίο σκάσαμε από το φαγητό, το διασκεδάσαμε αφάνταστα σε ένα από τα σκεπασμένα τραπεζάκια της αυλής δίπλα στον γυαλιστερό βράχο, ‘’και η βρόχα έπεφτε right through’’ που έλεγε και ο μέγιστος Ζαμπέτας.
Αρνητικό δεν βρήκα γι’ αυτό είναι και η πρώτη φορά που βάζω απλόχερα 4αρια σε όλα.

Η μουσική (ελληνική δεκαετίας 60), ίσως ξενίσει μερικούς και ίσως δεν κολλάει με φαγάδικο, εγώ την καταβρήκα, διότι είμαι fun της μουσικής μιας δεκαετίας, που δεν πρόλαβα και έδωσε τα φώτα στις μουσικές όλων των υπολοίπων δεκαετιών. Τελικά το τι μουσική κολλάει όταν τρώει κάποιος, αποτελεί θέμα ψυχολογικής ανάλυσης και δεν έχει σχέση με κριτική εστιατορίου νομίζω.
Απλά δοκιμάστε το ‘’Σπίτι με τις Λεύκες’’, είτε σας φέρει, είτε δεν σας φέρει ο δρόμος από το Γαλάτσι.


  • Μόνο ο συντάκτης της κριτικής και ο εκπρόσωπος του εστιατορίου μπορούν να σχολιάσουν μια κριτική.