Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Σταμάτα & Άνοιξη, Αθήνα
Αυγ
19
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Υπάρχουν πιθανόν εκατοντάδες χιλιάδες ταβέρνες στην Ελλάδα. Ανάλογα, σίγουρα πάνω από μια δεκάδα από αυτές αντιστοιχούν στην περίφημη μπριζολο-καπνισμένη Σταμάτα. Από όλες αυτές τις ταβέρνες, λίγες θα πεις είναι για επανάληψη, ξεχωρίζουν για το κάτι παραπάνω που θα σε κάνουν να επιστρέψεις και να τις προτείνεις και σε άλλους.

Μια τέτοια περίπτωση-διαμαντάκι είναι και Το Κουτούκι (σκέτο). Γνωστή στους γευσιγνώστες, άγνωστη στο ευρύ κοινό. Κάτι το χαμηλό προφίλ, κάτι το ότι είναι λίγο δύσκολο να τη δεις από το δρόμο, πιθανολογώ ότι έχουν συνεισφέρει στο να έχει μόνο δύο (παλιές) κριτικές εδώ.

Κυριακή 17/8 λοιπόν, κατά τις 8, επιστροφή από θαλασσινή βουτιά και (μετά από αναζήτηση και συλλογή πληροφοριών) λέμε να κάνουμε τη δοκιμή. Όπως είπα, δεν είναι εύκολο να το βρεις, αλλά, χοντρικά, όπως ανεβαίνεις από Δροσιά για Σταμάτα, περνάς την πρώτη κεντρική πλατεία με τις (δεκάδες) ταβέρνες και συνεχίζεις ευθεία (και λίγο προς δεξιά) στην 25ης Μαρτίου.

Περίπου στη μέση της, πριν βγεις στην επόμενη στρογγυλή πλατεία, θα δεις την πινακίδα της ταβέρνας στα αριστερά σου. Πάρκινγκ εύκολο (δεν εγγυώμαι για τυπικές Κυριακές μεσημέρια). Στα αριστερά σου λοιπόν έχει ένα σοκάκι, λες και είσαι σε καλντερίμι στις Κυκλάδες, και εκεί βρίσκονται τα 6-7 τραπεζάκια, κάτω από μια τεράστια μουριά.

Η κυρία Σούλα, η μαγείρισσα, και ο άντρας της (υπεύθυνος για το... ψηστήρι) μας καλωσόρισαν και μας περιποιήθηκαν, εξάλλου ήμασταν μόνοι μας για όσο μείναμε εκεί.

Η παραγγελία είχε και χόρτα (βλήτα) και τζατζίκι (σωστή ισορροπία σκόρδου) και πατάτες τηγανιτές (εννοείται φρέσκες) και τυρόπιτα (προσοχή, έρχεται σε πιατέλα, πιάνει το μισό τραπέζι, είναι τηγανιτή αλλά όχι λαδερή) και μισό κιλό από τα περίφημα μπριζολάκια (χοιρινά, κομμένα στο μέγεθος μεζέ, δεν χρειάζεσαι μαχαίρι, μαλακά, νόστιμα και ψημένα άριστα) και μισό κιλό χύμα κρασί (συμπαθητικό, αρωματικό και ευκολόπιοτο).

Όλα αυτά (απλά και συνηθισμένα) ήταν αρκετά για να στείλουν δύο άτομα στον (γαστριμαργικό) παράδεισο και με κόστος 34 και κάτι ευρώ (με απόδειξη). Ήταν επίσης αρκετά για να παραβλέψει κανείς το ότι δεν υπάρχει κατάλογος με τιμές, ότι προσγειώνεται το εμφιαλωμένο νερό χωρίς να το ζητήσεις - λεπτομέρειες που θα αγνοήσετε επιδεικτικά μετά από την ιεροτελεστία.

Αξίζει - να πάτε.

ΥΓ1 - Στο μενού υπάρχουν κρεατικά, λουκάνικο, κεφτεδάκια, καμιά φορά μελιτζάνα στο φούρνο και το χειμώνα (όπως μάθαμε, έτσι ενημερωτικά) παίζουν και διάφορα μαγειρευτά.
ΥΓ2 - Το 3 στο χώρο για το καλοκαιρινό "setup".