Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Αφρική - Εξάρχεια, Αθήνα
Αυγ
24
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Ομολογώ ότι όταν εξέταζα πρόσφατα τις πιθανές επιλογές «εθνικής» κουζίνας για να κορέσουμε την πείνα μας, η Αλεξάνδρεια δεν ήταν μεταξύ των φιναλίστ. Ο λόγος ήταν η προκατάληψή μου απέναντι στα αιγυπτιακά εστιατόρια που σερβίρουν αδιάφορα φαλάφελ, ντουμανιάζουν τον τόπο με ναργιλέδες, πετάνε και κανένα χρυσοποίκιλτο μαξιλάρι -και voilà, σύνδεση με Κάιρο. Όταν όμως τελικά βρεθήκαμε στην περιοχή και διαβήκαμε το κατώφλι, τα στερεότυπα γκρεμίστηκαν κι εμείς απολαύσαμε ένα φαραωνικής ποιότητας δείπνο.

Στην Αλεξάνδρεια ο διάκοσμος δεν περιλαμβάνει πυραμίδες, παπύρους, ιερογλυφικά και κελεμπίες. Το εστιατόριο στεγάζεται στο ημι-υπόγειο ενός νεοκλασικού κτιρίου επί της οδού Μετσόβου, έναντι του Πεδίου του Άρεως. Οι εσωτερικοί χώροι είναι λευκοί και λιτοί, ενώ το καλοκαίρι το φαγητό σερβίρεται σε μια μακρόστενη αυλή που κοσμείται με ένα μεγάλο βιτρό. Η αισθητική του μαγαζιού παραπέμπει μάλλον στους αιγυπτιώτες της ελληνικής παροικίας, φροντίζοντας ωστόσο να προσφέρει μια δόση εξωτισμού μέσω του μενού του.

Από τον κατάλογο, λοιπόν, παραγγείλαμε: μια σαλάτα φατούς (ψιλοκομμένη ντομάτα, αγγούρι και αραβική πίτα με έντονη γεύση δυόσμου) (8,50 ευρώ: σφαγή) και κεφτέδες κουμπέμπα για αρχή. Οι κεφτέδες αυτοί έχουν ρομβοειδές σχήμα, γέμιση με κιμά, σταφίδες και κουκουνάρι και τραγανό περίβλημα από κιμά και αλεύρι. Η μερίδα αποτελείται από 3 τεμάχια και κοστολογείται 7 ευρώ. Ήτοι, 2,33 ευρώ ο κεφτές. Όσο νόστιμοι και να είναι, που είναι, το βάρος τους υπολογίζεται προφανώς σε χρυσάφι. Η μόνη δικαιολογία που μπορώ να σκεφτώ είναι η χρονοβόρα προετοιμασία τους, αλλά και πάλι...

Περνώντας στο κυρίως, καταθέτω ότι πρόκειται για ένα από τα νοστιμότερα πιάτα που έχω φάει ποτέ. Δεν αναφέρεται στον κατάλογο, αλλά υπάρχει στο μενού πάντα κάθε Παρασκευή και Σάββατο και είναι αρνάκι μαγειρεμένο με κάποια σάλτσα της οποίας δεν γνωρίζω τη σύσταση. Λουκούμι. Ανασταίνει και μούμιες. Τα κεμπάπ, ως πιο τετριμμένα, δεν τα δοκιμάσαμε, διαβάζω εδώ όμως ότι είναι καλά. Προσωπικά και την επόμενη φορά θα εμμείνω στα ήδη δοκιμασθέντα.

Δεδομένου ότι αυτά που φάγαμε δεν ήταν λάιτ, δεν πήραμε επιδόρπιο. Συνοδεύσαμε το φαγητό μας με μισό λίτρο από ένα αξιόλογο δικό τους κόκκινο κρασί και στο τέλος μας προσφέρθηκε ένα γλυκό αφέψημα δυόσμου (ή μέντας;) για τη χώνεψη.

Το σέρβις ήταν ευγενικό και σχετικά γρήγορο, υπό την επίβλεψη της ιδιοκτήτριας. Συνολικά πληρώσαμε 50 ευρώ τα δύο άτομα, έχοντας ευχαριστηθεί το δείπνο, αλλά με ένα σχετικό πόνο τσέπης. Θα ξαναπάμε; Ε ναι, εξάλλου υπάρχει πλέον πρωτογενές πλεόνασμα.