Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Κίνα & Ν. Ασία - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Σεπ
04
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Όταν καμιά φορά κάθομαι να γευματίσω μόνη μου στο σπίτι, παρακολουθώ επεισόδια μιας ξένης τηλεοπτικής σειράς γαστρονομικού περιεχομένου, το Bizarre Foods με τον Andrew Zimmern. Τα "περίεργα" φαγητά που δοκιμάζει ο Αμερικανός σεφ κρίνονται ως τέτοια σε αντίστιξη προς εκείνα που καταναλώνουν συνήθως οι κάτοικοι των μεγάλων αστικών κέντρων του δυτικού κόσμου. Έτσι, μια μπουκιά εγώ, μια μπουκιά ο Andrew, περνάει η ώρα με περιηγήσεις σε ό, τι ανά τον κόσμο θεωρείται βρώσιμο, όσο δελεαστικό ή αποκρουστικό κι αν δείχνει.

Μέχρι τώρα δεν είχε τύχει να βιώσω καμιά εμπειρία τύπου bizarre foods, αν εξαιρέσουμε ίσως κάτι φιλέτα αλλιγάτορα που έφερνε προ κρίσης τα Χριστούγεννα ο Βασιλόπουλος. Προχθές, όμως, στο East Pearl, μου δόθηκε η ευκαιρία να βρεθώ στη θέση του Zimmern και να πιάσει τόπο η οπτική εξοικείωση με το διαφορετικό. Το ότι μου δόθηκε η ευκαιρία δεν σημαίνει βέβαια και πως την άδραξα. Για κάποιο μυστηριώδη λόγο, τα συντηρητικά ένστικτά μου υπερίσχυσαν και, όταν αντίκρυσα τη φωτογραφία με τα πέλματα από κοτόπουλο στον κατάλογο, δίστασα και τελικά "κότεψα' και δεν τα παρήγγειλα. Φαντάζομαι τον Andrew να με κοιτά με απαξία. Προφανώς πρέπει κάποια στιγμή να ξαναπάω και αυτό το λάθος να διορθωθεί.

Προχωρώ, εν πάσει περιπτώσει, σε όσα όντως δοκιμάσαμε: για αρχή, ένα ορεκτικό από την κατηγορία dim sum και ένα κρύο πιάτο. Το πρώτο ήταν μια μερίδα τεσσάρων τεμαχίων από βραστά "πιτάκια" γεμιστά με χοιρινό και γαρίδες, σερβιρισμένο μέσα στο γνωστό καλαθάκι. Πολύ νόστιμα, και ο συνδυασμός θάλασσα-και-ξηρά (surf and turf) επιτυχημένος.

Το δεύτερο πιάτο ήταν καυτερό κρύο μοσχάρι, το οποίο η σερβιτόρα μας ενημέρωσε ότι προτιμούν κυρίως οι Κινέζοι πελάτες, και μας προειδοποίησε ότι καίει πολύ. Εμείς το παίξαμε άνετοι. Το μοσχάρι ήρθε λεπτοκομμένο, καρυκευμένο με τριμμένο φυστίκι, σχοινόπρασο και σως σόγιας, και, για να επιβεβαιωθούν τα ρηθέντα, το παρήγγειλαν και δύο Κινέζοι που κάθονταν δίπλα μας. Μετά από μερικές μπουκιές, άρχισα να βουρκώνω σαν να με έχει βρει καμιά συμφορά. Προτιμήστε το, εάν σας αρέσουν οι προκλήσεις.

Από κυρίως, εγώ πήρα ένα χοιρινό "jin jang", ήπιο και εύγεστο, ενώ ο συνοδός μου επέλεξε επιπόλαια ένα κοτόπουλο κάρυ, συνεχίζοντας σε καυτερό μοτίβο. Κακή επιλογή και εξάλλου, δεν παραγγέλνουμε κάρυ σε κινέζικο εστιατόριο, παραβλέψτε το. Μαζί και ένα ρύζι ατμού για δύο.

Η κυρία που μας υποδέχτηκε και μας σέρβιρε ήταν ευγενέστατη, θα πρέπει να είναι όμως κανείς προετοιμασμένος να ξεσκονίσει τα αγγλικά του για να παραγγείλει. Ο χώρος μάλλον μικρός και χωρίς κάτι το αξιοσημείωτο αισθητικά. Η μόνη χαρακτηριστική παρουσία είναι εκείνη του χρυσού αγάλματος του βουδιστή μοναχού Budai (μια μετενσάρκωση του Βούδα), που είναι γνωστός σαν γελαστός βούδας με μπυροκοιλιές.

Συνολικά, και μόνο συνοδεία νερού βρύσης, πληρώσαμε 30 ευρώ. Όταν έσπασα το fortune cookie μου στο τέλος, το μήνυμα έγραφε: "αν σας άρεσε το φαγητό εδώ, πάρτε και για το σπίτι". Για το σπίτι δεν πήραμε, αλλά για εκείνα τα κοτοπέλματα, θα επανέλθω.