Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Bar Restaurants - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Σεπ
05
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Το MAMA ROUX είναι, αν κρίνουμε από τις πάρα πολλές κριτικές που έχουν δημοσιευτεί στο ASK4FOOD, εξαιρετικά αμφιλεγόμενο ως προς το αν αξίζει τον κόπο και τα χρήματα.

Επειδή προσωπικά σπάνια σπεύδω να επισκεφθώ καινούριους χώρους εστίασης, προτιμώντας να περιμένω να περάσουν τις παιδικές ασθένειες, αλλά και επειδή στην περίπτωση του MAMA ROUX με είχε ενοχλήσει κάπως ο θόρυβος προβολής στα media, είχα καταλήξει, διαβάζοντας εν τω μεταξύ τις κριτικές φίλων που εκτιμώ ιδιαίτερα τη γνώμη τους, ότι μπορώ να συνεχίσω να ζω και χωρίς να το έχω δει από κοντά. Έλα όμως που ένας καλός φίλος μάς κάλεσε την ημέρα της γιορτής του για δείπνο στο MAMA ROUX, όπου είναι τακτικός θαμώνας.

Προσεγγίζοντας την Αιόλου 48 ήμουν λοιπόν ασφαλώς κουμπωμένος, αλλά και περίεργος συνάμα. Βγαίνοντας από το μαγαζί δύο ώρες αργότερα είχα διαμορφώσει άποψη: Τ

ο MAMA ROUX άλλους θα αφήσει ικανοποιημένους και άλλους όχι, εξαρτάται από τις προσδοκίες και τα κριτήρια του καθενός. Πρόκειται για ένα προσεγμένο μέρος που ξέρει ακριβώς πού πρέπει να στοχεύσει για να πιάσει πελάτες, αλλά υστερεί σε κάποια βασικά σημεία – γεύσεων και τιμών.

Βρίσκεται καταρχήν σε στρατηγικό σημείο, πάνω στο πεζοδρομημένο κομμάτι της Αιόλου, αλλά και δίπλα στην Κολοκοτρώνη, το δρόμο που παίρνουν τα αυτοκίνητα για να ανηφορίσουν από το Μοναστηράκι στην Σταδίου. Το παρκάρισμα, ειδικά το βράδυ, μέτριου βαθμού δυσκολίας (5 στα 10). Έχει μεγάλο χώρο μπροστά, κλεισμένο με τζαμαρία, θερμαινόμενο και στη διάθεση των καπνιστών, και του μένει ο μέσα χώρος, όπου (απίστευτο;! ) τηρείται ό νόμος περί απαγόρευσης του καπνίσματος. Τόσο απλά!

Ο μέσα χώρος είναι χωρισμένος τρόπον τινά στα δύο. Φάτσα στην είσοδο το πιο φασαριόζικο κομμάτι, με το μπαρ και την ανοιχτή κουζίνα, στα αριστερά το ήσυχο κομμάτι με το μάτι να πηγαίνει συνέχεια στη ωραία μεγάλη ζωγραφιά στο μοναδικό ελεύθερο τοίχο. Μεγάλα ρουστίκ ξύλινα τραπέζια για να φάει άνετα μια τετραμελής παρέα, κάπως παράταιρα βρήκα τα ασημί καθίσματα. Ενδιαφέρουσες οι μουσικές επιλογές.

Στο MAMA ROUX δεν συνηθίζεται κανενός είδους κέρασμα, ούτε στην αρχή ούτε στο τέλος. Με το «καλώς ορίσατε» έρχεται καράφα με κρύο νερό της βρύσης, ενώ με την παραγγελία σας ρωτάνε αν θέλετε ψωμί ή πιτούλες. Το σέρβις, για το οποίο είχα διαβάσει τα χειρότερα, εμένα με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο, προφανώς διάβασαν οι υπεύθυνοι τις προηγούμενες κριτικές και συμμορφώθηκαν. Όσοι μας εξυπηρέτησαν ήταν γελαστοί, ευγενικοί και γρήγοροι, χωρίς καθυστερήσεις ή λάθη.

Σημειωτέον ότι το μαγαζί ήταν φίσκα.

Ο κατάλογος των φαγητών, αναλυτικός ως προς τα συστατικά και τις εναλλακτικές λύσεις με τις αντίστοιχες τιμολογήσεις (μισές μερίδες, επιπλέον ή λιγότερα υλικά κτλ.), σας περιμένει τυπωμένος στο σου-πλα μπροστά σας. Ως γνωστόν η κουζίνα του MAMA ROUX έχει λατινοαμερικάνικες και ινδοασιατικές επιρροές, θυμίζει εν πολλοίς, όπως έχουν ήδη παρατηρήσει πολλοί φίλοι, την κουζίνα του ALTAMIRA. Κατά την ταπεινή μου άποψη και εδώ ισχύει το «όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει», μόνο που εδώ πίσω από τη πολυσυλλεκτικότητα κρύβεται μια συζητήσιμη προσπάθεια συνδυασμού λίγων και απλών υλικών για την παραγωγή 30 και βάλε πιάτων.

Οι δύο σαλάτες που πήραμε ήταν τόσο ίδιες που, όταν μισοάδειασαν τα πιάτα τους, τις ανακατέψαμε χωρίς δεύτερη κουβέντα. Τα πιο νόστιμα από τα κυρίως πιάτα ήταν το αρνίσιο κεμπάπ και το σουβλάκι (κοτόπουλο, εννοείται) ταντούρι. Τα μεξικάνικα όλα μέτρια, ομολογώ όμως ότι δεν είμαι φίλος αυτής της κουζίνας. Το μόνο πιάτο που παραγγείλαμε ξανά ήταν ο πουρές μελιτζάνας με κιμά, κουκουνάρια, αμύγδαλα και ψιλοκομμένη πρασινάδα από πάνω. Εύκολη και νόστιμη συνταγή, όμως 8,50 ευρώ!

Και φθάνουμε έτσι στο τελευταίο σημείο της κριτικής, το no value for money. Ο εορτάζων πλήρωσε για ένα ήπιο δείπνο με ένα ποτήρι μπύρα ή κρασί έκαστος σχεδόν 20 ευρώ το άτομο, ποσό δυσανάλογα υψηλό σε σχέση με την ποσότητα και την ποιότητα.

Όλα ανεξαιρέτως τα πιάτα βρίσκω ότι είναι υπερτιμημένα κατά 2 ευρώ τουλάχιστο. Από αυτή την άποψη το MAMA ROUX εμένα με απώθησε. Το ότι έχει σουξέ δεν σημαίνει ότι πρέπει να το αγαπήσουν όλοι.