Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Νέα Ιωνία, Αθήνα
Σεπ
09
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου.
Υπάρχει πιο πρόσφατη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη Ucook.

Να ευχηθώ καταρχάς σε όλους τους φίλους εδώ, καλό φθινόπωρο!

Έχοντας ξεμείνει στην Αυγουστιάτικη Αθήνα για μια ακόμη χρονιά, παλαιότερα από επιλογή, τώρα πια από ανάγκη, τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου έψαχνα να δοκιμάσω κάτι καινούργιο, που να μην αποτελεί όμως μεγάλο ρίσκο για τα δικά μου γούστα.

Δεν ήθελα να απομακρυνθώ πολύ από τα βόρεια, και έτσι την τελευταία Παρασκευή του μήνα, μετά από μια απογευματινή βόλτα με μια φίλη, στην περιοχή της Ν. Ιωνίας, είχα πλέον αποφασίσει να δοκιμάσω το Πιάτσα Μεζεδάκι, που το είχα σταμπάρει από καιρό, βλέποντάς το μέσα από το τρένο στην πλευρά της καθόδου, και ήταν και στην wish list μου.

Θεώρησα ότι θα βρω εύκολα τραπέζι, όπερ και εγένετο, και ότι λόγω άδειας Αθήνας θα είναι κάπως πιο χαλαρά, και όντως έτσι ήταν.

Φυσικά είχα διαβάσει και τις 5 κριτικές που έχουν γράψει οι φίλοι που το έχουν ήδη επισκεφθεί, εκ των οποίων οι 3 κριτικές από έμπιστους μου καλοφαγάδες, που έχουν πει τα καλύτερα για το μαγαζί, οπότε και πάλι είχα προετοιμαστεί κατάλληλα για αυτά που θα συναντούσα και για τις ενδεδειγμένες επιλογές φαγητού.

Και αποδείχτηκε σωστό που δεν είχα φάει για μεσημέρι εκείνη τη μέρα, γιατί η πανδαισία των γεύσεων που ακολούθησε και η ποσότητα των υλικών στα πιάτα, δεν είναι μεζεδοπωλείου, είναι κάτι πολύ ανώτερο, κατά την δική μου γνώμη πάντα.

Πήγαμε γύρω στις 20.30, και στο μαγαζί ήταν μόνο ένα ζευγάρι και μια μεγάλη παρέα φοιτητών που γιόρταζαν την επιτυχία τους στο πανεπιστήμιο και κάποια γενέθλια, αν θυμάμαι καλά.
Καθίσαμε στον εξωτερικό χώρο, που βλέπει στο δρόμο και έχει ένα σχετικό θόρυβο, και αργότερα το μαγαζί ψιλογέμισε, αλλά όχι σε σημείο ασφυξίας.

Η περιγραφή του χώρου έχει καλυφθεί πολύ ικανοποιητικά από τους άλλους φίλους, εγώ μόνο να προσθέσω ότι μου άρεσε πάρα πολύ, αισθητικά, ο μέσα χώρος, η διακόσμηση είναι και μοντέρνα και με μικρές παραδοσιακές πινελιές κι επίσης μου έκανε θετικότατη εντύπωση η καθαριότητα και η τάξη παντού, χωρίς να νιώθεις ότι είσαι σε αποστειρωμένο περιβάλλον.

Ακόμα μου άρεσε και η ατμόσφαιρα, το χαλαρό και φιλικό σέρβις, από 2 κορίτσια ευγενέστατα, χαμογελαστά, πρόθυμα να σου εξηγήσουν όλα τα πιάτα του μενού, ακούραστα στο να προλάβουν να σου φέρουν κάτι, πριν ακόμα το ζητήσεις και κυρίως χωρίς να νιώσεις ούτε στιγμή άβολα ή να πιέζεσαι για κάτι.

Κανάτα με παγωμένο νερό και παγάκια κατέφθασε αμέσως, μαζί με το περίφημο ζυμωτό ψωμάκι τους, 2 ειδών, λευκό και μαύρο, τόσο μαλακό που μου θύμισε κέικ, συνοδεία με τις ελίτσες και ένα ωραίο λευκό, ελαφρά όξινο, ντιπάκι. Πολύ όμορφη αρχή, 0,50 λεπτά το άτομο.

Φάγαμε λοιπόν τα εξής,

Σαλάτα σπανάκι και ρόκα, με ντοματίνια, σύγκλινο, κουκουνάρι, ζεστά κυβάκια μαστέλο Χίου και σως βαλσάμικο, στα 6 ευρώ. Φρεσκότατα υλικά, μεγάλη ποσότητα, τέλεια παρουσίαση. Ό, τι και να πω γι'αυτή τη σαλάτα, είναι λίγο. Τόσο ωραία ισορροπία γεύσεων και υλικών, δεν έχω ξαναδοκιμάσει σε σαλάτα. Η φίλη μου είχε ενδοιασμούς για το ωμό σπανάκι, αλλά στην πρώτη μπουκιά έχασε τα λόγια της.....

Κοτόπιτα σε φύλλο τορτίγιας, στα 6 ευρώ. Μπόλικα υλικά, νομίζω πιπεριές, τυριά και κάποια μπεσαμέλ, άψογη γεύση, χωρίς να έχει χάσει η τορτίγια την τραγανή υφή της. Επίσης πολύ χορταστική.

Σαγανάκι κανταΐφι με γλυκιά σως μελιού, στα 6,50 ευρώ. Αυτό κι αν μας εντυπωσίασε γευστικά. Εντελώς ασυνήθιστη γεύση για μένα αλλά τόσο ωραία! Νόστιμο το τυρί, ωραία η βάση με φύλλο κανταΐφι, ισορροπημένο αποτέλεσμα με μια ελαφριά γλύκα χωρίς να λιγώνεσαι, εντυπωσιάστηκα. Επίσης μεγάλη ποσότητα μέσα στο πήλινο που έρχεται ψημένο.

Σκιουφιχτά, χειροποίητα χωρίς να το λέω με σιγουριά, από σιμιγδάλι, με σύγκλινο και παρμεζάνα, σε λευκή κρεμώδη σάλτσα με πιπεριές αν θυμάμαι σωστά, στα 6,50 ευρώ. Και αυτή τεράστια μερίδα, με αφθονία στα υλικά, σωστό βράσιμο στο ζυμαρικό και ιδιαίτερη νοστιμιά το σύνολο του πιάτου.

Μπριζολάκια μαριναρισμένα, σε κόκκινη σάλτσα, με πιτάκια και πατάτα οφτή με τη φλουδίτσα της, στα 7 ευρώ. Η μερίδα είχε 3 μπριζολάκια μετρίου μεγέθους προς το μεγάλο, με πυκνή και αρκετά ιδιαίτερη σάλτσα, λίγο βαριά για το δικό μου γούστο, όμως το κρέας ήταν μαλακό, χωρίς ίνες, καλοψημένο και νόστιμο, ακόμα και όταν κρύωσε κοβόταν με το πιρούνι.

Ήπιαμε ούζο Πλωμάρι 200 ml καραφάκι, στα 6,50 ευρώ. Κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ότι τόσο η κανάτα με το νερό όσο και ο πάγος για το ούζο μας, ανανεώθηκαν από τη σερβιτόρα 2 φορές χωρίς να το ζητήσουμε, μας πρόλαβε η ίδια, αυτό για μένα λέει πολλά για το επίπεδο της εξυπηρέτησης.

Στο τέλος και πριν έρθει ο λογαριασμός, που ήταν σύνολο 39,50 ευρώ με απόδειξη και με πολλά χαμόγελα που μας άρεσαν όλα, μας κέρασαν κι ένα υπέροχο γλυκάκι, που ήταν κορμός λευκής σοκολάτας σε δύο επίπεδα και ανάμεσα μια μπάλα παγωτό καϊμάκι, πολύ γευστικό κι ελαφρύ, το τέλειο κλείσιμο μετά από ένα λουκούλλειο, τολμώ να πω, γεύμα.

Συνοψίζω λοιπόν. Είναι ένα σύνολο απλών πραγμάτων που με κέρδισαν στο Πιάτσα Μεζεδάκι και το πιο αξιομνημόνευτο από αυτά είναι σίγουρα οι ευφάνταστες γεύσεις τους, η ποιότητα στις πρώτες ύλες, η πετυχημένη εκτέλεση από τον μάγειρα που φαίνεται να είναι πολύ ικανός και το ότι δεν τσιγκουνεύονται στις μερίδες. Δεν έχω δει πολλά μεζεδοπωλεία με μεζέδες σε μέγεθος κυρίως πιάτου. Εύχομαι πραγματικά όλο αυτό να μην αλλάξει.

Ακόμα με ευχαρίστησαν και οι κρητικές πινελιές στο μενού, που μου θυμίζουν τις ρίζες μου από το μεγάλο νησί, που όμως έχουν ενσωματωθεί με ένα μοντέρνο αλλά όχι εξεζητημένο ύφος.

Φυσικά και προτείνω το συγκεκριμένο μαγαζί, και εγώ φυσικά και θα ξαναπάω και με άλλες παρέες, όσες φορές χρειαστεί για να τα δοκιμάσω όλα!

Υ. Γ. Δεν έχω τολμήσει ποτέ να ζητήσω να μεταφέρουν τα συγχαρητήριά μου στον σεφ - μάγειρα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που το έκανα, γιατί μου βγήκε αβίαστα.