Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Παγκράτι, Αθήνα
Σεπ
18
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Πάντα υπάρχει μια αιτία και αφορμή για όλα. Οι πρόσφατες ριζικές αλλαγές που έγιναν το ΣΚ 13-14 Σεπ στην ιστοσελίδα του ask4food (προφίλ χρηστών, εμφάνιση κριτικών), με ''ξύπνησαν'' από τον καλοκαιρινό ''γαστρονομικό λήθαργο'' στο οποίο είχα περιέλθει τόσο εγώ, αλλά φαντάζομαι και πολλοί άλλοι φίλοι του site.

Η πρώτη εύλογη απορία ήταν από ποιο εστιατόριο ή κατηγορία θα ξεκινήσω τις κριτικές της νέας γαστρονομικής σεζόν 2014-2015. Έριξα μια γρήγορη ματιά στην short list μου και απογοητεύτηκα. Χρειάζεται επειγόντως ένα καλό update, κάποιοι νέοι παίκτες πρέπει να εισέλθουν και κάποιοι με φτωχή επίδοση στις κριτικές πρέπει άμεσα να εξέλθουν.

Πέραν αυτών κάθισα και αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν να έχω δηλώσει λάτρης της Ιταλικής κουζίνας και να έχω επισκεφθεί μόνο 2 Ιταλικά εστιατόρια σε σύνολο 43 κριτικών. Τότε θυμήθηκα ότι με το La casa di Giorgino είχα ανοίξει τις κριτικές της περσινής σεζόν, ακριβώς πριν ένα χρόνο. Έκτοτε ο Giorgino ακολούθησε μια πολύ αξιοπρεπή πορεία στο site, δίνοντας μια νότα αισιοδοξίας ότι μπορεί τελικά να υπάρχει ''φώς στην άκρη του τούνελ'', της πολύπαθης (στην Ελλάδα) Ιταλικής κουζίνας. Η επιλογή μετά από περίσκεψη αλλά και συγκρατημένη αισιοδοξία, η Osteria Vespa Rossa στην περιοχή Χίλτον-Κάραβελ-Παγκρατίου.

Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου 2014, ώρα 22:00, άτομα 2, με κράτηση που προηγήθηκε τηλεφωνικά το μεσημέρι της ίδιας ημέρας.

Ο χώρος είναι μοντέρνος, ευχάριστος στο μάτι, προσεκτικά διακοσμημένος, αυστηρά μη καπνιζόντων και εκτείνεται σε 2 επίπεδα. Ο φωτισμός τείνει προς το χαμηλός, οπότε μπορεί να δυσκολευτείτε να διαβάσετε την κάρτα του μενού η οποία έχει υπερβολικά μικρή γραμματοσειρά. Η art de la table προσεγμένη, ποιοτική, χωρίς σχεδιαστικές υπερβολές.

Η ένστασή μου είναι η εξής απλή. Η κατά Wikipedia κατηγοριοποίηση των Ιταλικών εστιατορίων ως προς το formal, είναι πρώτα το ristorante, μετά η trattoria και τέλος η osteria. Η osteria τόσο ως προς την σχεδίαση του χώρου, όσο και ως προς την σύνθεση του μενού, τείνει σε αυτό που είναι ευρέως γνωστό στην Ελλάδα ως η απλή ταβέρνα.

Σε μένα η Osteria Vespa Rossa άφησε ως τελική εντύπωση ότι μάλλον είναι ristorante. Ίσως όμως οι ιδιοκτήτες επέλεξαν συνειδητά τον αυτοπροσδιορισμό osteria για λόγους ''εντυπωσιασμού'' και καθησυχασμού των πελατών ότι θα πληρώσουν σε τιμές osteria χωρίς περίεργες εκπλήξεις. Τώρα αν ψάχνετε την κόκκινη βέσπα καρφωμένη σε κάποιο τοίχο ή ταβάνι απλά ξεχάστε το. Το concept του μαγαζιού δεν επιτρέπει τέτοιες σχεδιαστικές υπερβολές και αν είστε παρατηρητικοί θα αντικρίσετε την μινιατούρα βέσπας (σε κλίμακα) τοποθετημένη διακριτικά σε κάποια προθήκη.

Το service προσεκτικό, ευγενικό, διακριτικό, με λίγα μικρά λάθη τα οποία εύκολα διορθώνονται. Η hostess μας υποδέχθηκε και μας οδήγησε στο τραπέζι μας, το οποίο ήταν αυτό που μας υποσχέθηκε τηλεφωνικά (κέντρο της αίθουσας μπροστά στο παράθυρο). Η σερβιτόρα που μας ανέλαβε, μας έδωσε χρόνο για την παραγγελία και φάνηκε να είναι πλήρως καταρτισμένη για την σύνθεση του μενού, κάθε πιάτου ξεχωριστά, ακόμη και τις ιδιαιτερότητες κάθε τύπου pasta. Η ροή των πιάτων, πολύ καλή χωρίς προβλήματα. Μεταξύ ορεκτικών, κυρίως και επιδορπίου έγινε αλλαγή σερβίτσιου και ερωτηθήκαμε για τις εντυπώσεις μας. Το λευκό κρασί που παραγγείλαμε τοποθετήθηκε σε σαμπανιέρα και παρέμεινε δροσερό.

Το τρέχον menu το οποίο σημειωτέον είναι λίγο μεγαλύτερης από το απαραίτητο εκτάσεως, θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του μαγαζιού στο φατσοβιβλίο καθώς και στο site του εστιατορίου. Ξεχάστε ότι ξέρατε για μπολονέζες, μιλανέζες, τορινέζες, σιτσιλιάνες, ναπολιτάνες, κακοποιημένες καρμπονάρες και λοιπές ''μπούρδες'' που έχουν τα περισσότερα Ιταλικά εστιατόρια του συρμού. Εμείς δοκιμάσαμε:

-Για καλωσόρισμα focaccia (1,5€ ανά άτομο), η οποία ήταν μάλλον το ασθενέστερο σημείο της βραδιάς. Είχε παρασκευασθεί πριν πολύ ώρα και ήταν κρύα, η κοψιά της θύμιζε περισσότερο κέικ παρά focaccia και τέλος ήταν ''μισοψημένη''. Δεν έρχεται by default και μπορείτε να την παραλείψετε. Ακολούθησε καυτό σκορδόψωμο (με ολόκληρο κεφάλι σκόρδου), συνοδευόμενο από βούτυρο με λάδι τρούφας και φασκόμηλο, το οποίο ήταν πραγματικά υπέροχο και ισορρόπησε τις αδυναμίες της focaccia.

-Τυρί burrata με ψητά σπαράγγια και ψητά ντοματίνια. Άψογα παρουσιασμένο, με εξαιρετική ποιότητα πρώτων υλών, ένα πιάτο που σε κέρδιζε με την απλότητά του.

-Για μένα Reginette della mamma. Τουτέστιν ζυμαρικά reginette (μοιάζουν με φερμουάρ) με γκουαντσιάλε, φρέσκο λουκάνικο, φινόκιο, ραντίκιο και κρέμα provolone. Ήταν εξαιρετικό, με πλούσια ποσότητα, γεύσεις πολύ ισορροπημένες και ξεκάθαρες, ζυμαρικά σωστά εκτελεσμένα (σε Ελληνικό) al dente.

-Για την γυναίκα μου Pici con tagliata, cacio e pepe. Τουτέστιν ζυμαρικά pici (μοιάζουν με μικρές λεπτές βίδες), με ζουμερή tagliata, τυρί romano, πιπέρι, φασκόμηλο και λίγο σκόρδο. Γενική εντύπωση όπως παραπάνω με τις εξής διαφορές. Εδώ το al dente ήταν μάλλον πιο Ιταλικό και σε κάποιους ίσως ξενίσει και η γεύσεις ήταν πιο ''ντελικάτες'' σε σύγκριση με το δικό μου πιάτο που ήταν μάλλον πιο ''αντρικό''.

-Για επιδόρπιο είπαμε να ξεφύγουμε από την τετριμμένη του tiramisu και επιλέξαμε ένα πολύ καλό affogato (σαμπαγιόν με espresso και παγωτό).

-Το δείπνο μας συνόδεψε ένα υπέροχο μπουκάλι frascati superiore (Cantine San Marco) στα 14€ παρακαλώ πολύ.

Check please
Με απόδειξη στα 54€. Excellent.

Κατέληξα ότι:
Η Vespa Rossa έχει όλα τα εχέγγυα να πετύχει, να μακροημερεύσει και να μην γίνει άλλο ένα ''one hit wonder'' της μιας σεζόν. ''Μιλά ιταλικά'' με έναν διαφορετικό τρόπο από αυτόν που είχε συνηθίσει ο νεοέλληνας, παρέχοντας κουζίνα της καθημερινότητας, όπως θα τη βρεις σε ένα τυπικό σπίτι, από τη Βόρεια Ιταλία έως τον Νότο.

Όταν αρχίσεις να γεύεσαι τα πιάτα του, καταλαβαίνεις γιατί η Ιταλική κουζίνα παραμένει νούμερο 1 παγκοσμίως σε επίπεδο δημοφιλίας. Όλα τα παραπάνω συνδυασμένα με ποιοτικό service και εξαιρετικό VFM, το καθιστούν μια πολύ δελεαστική πρόταση εξόδου. Η επόμενη μου επίσκεψη (με μεγαλύτερη όμως παρέα) δεν βλέπω να αργεί πολύ, γιατί μου ''γυάλισαν'' πολλά πιάτα από την όντως πολύ ενδιαφέρουσα κάρτα του menu.

Υ. Γ Θωμά και Γιάννα σας περιμένω.