Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ψαροταβέρνες - Κερατσίνι, Αθήνα
Σεπ
18
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Το Ε/Γ ταξιδεύοντας, πράγματι μας ταξίδεψε…σε φρέσκιες γεύσεις!!! Μπορεί βέβαια στο ταξίδι που κάναμε μαζί του, να μην άφησε την φαντασία μας να σαλπάρει σε “άλλες” μαγικές θάλασσες όπως προσδοκούσαμε, αλλά σίγουρα άξιζε την απόσταση και δεν το μετανιώσαμε. Η επίσκεψή μας έγινε αρχές Σεπτέμβρη, δύο άτομα σε ημέρα νηστείας.

Χρειαστήκαμε την πλοήγηση από το κινητό για να φτάσουμε, παρότι δεν είναι πολύ μακριά από τον Αγ. Διονύση στο λιμάνι του Πειραιά.

Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη αρχής γενομένης από την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε για να κλείσουμε το τραπέζι. Ο ευγενικός σερβιτόρος με την ωραία “ραδιοφωνική” φωνή που απάντησε, με πληροφόρησε ότι υπάρχει αντίστοιχο μαγαζί τους και στα βόρεια προάστια (το Ε/Γ ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ) και συγκεκριμένα στην Ν. Ερυθραία, αφού θα ερχόμασταν από εκείνη την πλευρά του νομού.

Για να είμαι ειλικρινής στην σκέψη ότι το “χέρι” του μάγειρα παίζει τον σπουδαιότερο ρόλο, δεν ήθελα να είμαι εγώ που θα ρισκάρω εκείνο το βράδυ την αλλαγή. Κι επειδή οι κριτικές των έμπιστων φίλων ήταν θετικότατες για το συγκεκριμένο “χέρι” είπαμε να χαλαλίσουμε την απόσταση.

Ο χώρος αρκετά συμπαθητικός, στεγάζεται σε μια γειτονιά στα στενά του Κερατσινίου και σε βάζει πλήρως στο ανάλογο κλίμα με τις γαλαζομπλέ αποχρώσεις του αλλά και την θαλασσινή αύρα που αναβλύζει από τα διακοσμητικά στοιχεία με τα δίχτυα, τα καραβάκια, τα κοχύλια και τα φινιστρίνια. Μικρός αλλά καθαρός και ζεστός μέσα, συμπαθέστατος έξω για τώρα το καλοκαίρι παρά το γεγονός ότι δεν βλέπει σε κάποιο πάρκο ή πλατεία. Το χειμώνα δεν ξέρω πόσο το καταφέρνει αυτό εξωτερικά με το νάϋλον ολόγυρα.

Φάγαμε:

- Ψημένο ψωμάκι (εις διπλούν) με λαδάκι και ρίγανη με συνοδεία από ελιές…μια τόσο απλή αλλά πάρα πολύ ενδιαφέρουσα αρχή. 2€

- Την περίφημη ξεφλουδισμένη ντομάτα σε ροδέλες με κάπαρη, κρίταμο και χοντρό αλάτι, που κατά τη γνώμη μου η φήμη της περιορίζεται στα 6€ τα οποία θεωρώ ΥΠΕΡβολικά για όσο νόστιμη κι αν ήταν αυτή η έρημη η ντομάτα αλλά και για την λιγοστή κάπαρη που την στόλιζε καθώς επίσης και για το ανύπαρκτο χοντρό αλάτι. Χωρίς να θέλω να ακυρώσω τους εγκυρότατους φίλους που προηγήθηκαν, -καθώς μπορεί να έτυχε- την θεωρήσαμε υπερτιμημένη.

- Γαριδάκι Συμιακό που ομολογουμένως ήταν το νοστιμότερο και το πιο φρέσκο απ’ όσα έχουμε δοκιμάσει έως τώρα. Η μερίδα όμως ήταν μικρή για τα 12,80€

- Γόνο καλαμάρι εξαιρετικό στο τηγάνισμα και φρέσκο (εντάξει συμφωνώ ότι ο γόνος πρέπει να γίνεται γονιός (μου διαφεύγει ποιος φίλος/φίλη το είχε γράψει αυτό) κι εμείς κοντέψαμε να ξεκληρίσουμε τις ελληνικές θαλάσσιες οικογένειες σε ένα γεύμα! Το σκεφτόμουν έντονα καθώς έτρωγα, αλλά ήταν πεντανόστιμα τα άτιμα) 6,70€

- Μύδια αχνιστά καλά, αλλά είχα μεγαλύτερες προσδοκίες γι’ αυτό το πιάτο, που εδώ το σκέτο λεμόνι στο ζουμάκι τους δεν ήταν ικανό να δώσει την οποιαδήποτε μαγεία σ’ αυτό, πέρα από την φρεσκάδα του. Κρίμα γιατί έλειπαν μόνο ένα-δύο απλά αλλά βασικά μυρωδικά που θα το έκαναν να ξεχωρίζει. 6,90€

- Γαριδομακαρονάδα για 2 άτομα που εδώ μπορώ να πω ότι ήταν από τις νοστιμότερες γαριδομακαρονάδες που έχω δοκιμάσει! Το λιγκουίνι άριστα βρασμένο (al dente), οι γαρίδες φρέσκες, στην μεγαλύτερη ποσότητα που έχει σερβιριστεί ever σε μερίδα (οκτώ στον αριθμό μεσαίου μεγέθους) σε μια σάλτσα χυλωμένη και πεντανόστιμη. Αυτό το πιάτο άξιζε 100% τα 19€ που κόστισε απ’ όλες τις απόψεις, ποιοτικά, γευστικά και ποσοτικά!!!

Ήπιαμε ένα ούζο μίνι στα 7€ και για επιδόρπιο παρότι έπαιζαν κάτι πιατέλες με λαχταριστή ποικιλία γλυκακίων, λόγο νηστείας μας έμεινε η…γλύκα του σκέτου γλυκού του κουταλιού σταφύλι πολύ ωραίο παρά ταύτα, ενός λικέρ μαστίχας πάντα καλοδεχούμενο και ενός σορμπέ που υποτίθεται ότι ήταν λεμόνι αλλά μύριζε πεπόνι!!! Ναι, ναι, μη γελάτε.

Το πεπόνι είναι το μοναδικό φρούτο που σιχαίνομαι κι έτσι μου μυρίζει (για την ακρίβεια μου βρωμάει) από το χιλιόμετρο, οπότε είναι αδύνατον να πέσω έξω σ’ αυτό. Βέβαια ο ευγενέστατος νεαρός που μας εξυπηρετούσε δεν αρνήθηκε ότι μπορεί να συνέβαινε κάτι τέτοιο, και ήταν αυτός που μας επιβεβαίωσε (αν και δεν υπήρχε αμφιβολία), ότι είναι έτοιμο μείγμα, οπότε μπορεί να είχε γίνει και κάποιο λάθος από την εταιρεία που τους προμηθεύει. Ή απλά (συμπληρώνω εγώ) είναι κακής ποιότητας.

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι είναι περιττό το συγκεκριμένο “προκατ” σορμπέ, μετά από τόσες φρέσκες και ενδιαφέρουσες γεύσεις. Η μαστίχα αρκεί για να καθαρίσει την γεύση και να κλείσει όμορφα το γεύμα ή το δείπνο.

Ο λογαριασμός έρχεται με δυο τσιχλίτσες για φρέσκια αναπνοή! Πρωτότυπο. 60,40€ για ένα δείπνο που ακόμα κι ένας άσχετος θα αντιλαμβανόταν ότι όλα ήταν φρεσκότατα, είναι μεν τσιμπημένο (ειδικά για την περιοχή) αλλά δεν είναι ανάξιο της ποιότητας. Εκτός αυτού πήραμε αρκετά για 2 άτομα, θα μπορούσαμε να χορτάσουμε και με λιγότερα, αλλά από την άλλη φαγώθηκαν όλα!

Εν κατακλείδι τα πιάτα του επιβατηγού ταξιδεύοντας, την φρεσκάδα την έχουν αναμφίβολα, αλλά μερικές φορές δεν φτάνει μόνο αυτό. Στην εκτέλεση πιστεύω ότι κάποια πιάτα χρειάζεται να τα εξελίξουν λίγο για να ξεχωρίσουν. Τα πιάτα μυρίζουν όλα θάλασσα με την καλή έννοια, άρα δεν έχω παρά να το προτείνω, ιδίως σε όσους κινούνται στην περιοχή.

Θα μπει στο excel μου με τα αγαπημένα μου εστιατόρια, κι όταν θέλω να φάω φρέσκα θαλασσινά ή ψάρι ξέρω που θα πάω. Δίνω λοιπόν άτυπα ραντεβού (εκτός νηστείας) για να δοκιμάσω φρέσκο ψάρι, την καβουροσαλάτα και τις γυαλιστερές που μου είχαν κάτσει αλλά πόσα πια να πάρουμε δύο άτομα; και τα…αμαρτωλά γλυκάκια στο τέλος. Ίσως δοκιμάσω και των βορείων προαστίων, έτσι, για να δω και το χέρι του άλλου ψήστη!