Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μοντέρνα κουζίνα - Γαλάτσι - Λαμπρινή, Αθήνα
Σεπ
29
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Οι βαθμολογίες αυτής της κριτικής δεν προσμετρώνται πια στην συνολική βαθμολογία του εστιατορίου λόγω παλαιότητας

Μετά από 4 περίπου χρόνια επισκέφθηκα ξανά το γνωστό μεζεδοπωλείο.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν αλλάξει πολλά, αλλά ότι έχει αλλάξει δεν είναι απαραίτητα προς το καλύτερο.

Παραγγείλαμε μεζέδες που είτε είχαμε ξαναδοκιμάσει με προηγούμενη κυβέρνηση (?), αλλά και νέες γεύσεις.

Στα θετικά περιλαμβάνονται α) τα καπελάκια, (ωραία ζυμαρικά τύπου τορτελίνι με πολύ εύγευστη και διακριτική σος) β) τα χοιρινά ποντικάκια (πολύ όμορφα ψημένο το κρέας και λουκούμι οι πατάτες φούρνου) γ) το χύμα κόκκινο κρασί (σταθερή αξία που "βαράει" λίγο) και δ) η εξυπηρέτηση που διατηρεί το υψηλό της επίπεδο.

Στα μέτρια συγκαταλέγεται α) η σούφρα του πασά (λιγότερο καυτερή από ότι θυμόμουν και θα ήθελα), β) η φωλιά (πολύ κανταΐφι και λιγότερη γέμιση) και γ) η ψητή φέτα με μαρμελάδα (χρειαζόταν λίγη μαρμελάδα παραπάνω).

Στα αρνητικά τώρα:

α) η σαλάτα που με τόση θέρμη και ευγλωττία μας παρουσίαζε η σερβιτόρος (μαρούλι Γαλλίας με σπανάκι και σος πετμέζι και ξύδι και καρύδια και σταφύλια και πολλά ακόμη) δεν ήρθε ποτέ. Η περιγραφή μας άρεσε καλύτερα.
Η σος δεν κάλυπτε σε γεύση όλη τη σαλάτα και μέναμε με τη γεύση του μαρουλιού (από τη Γαλλία).

β) η ατμόσφαιρα στο κατώγι είναι σχετικά αποπνικτική όταν καπνίζουν όλοι. Ο εξαερισμός του χώρου όφειλε να είναι καλύτερος, καθώς ακόμη και αν δεν πείραζε εμένα ο καπνός (καθότι καπνιστής), τα μέλη της παρέας που δεν καπνίζουν δυσανασχέτησαν.

γ) Οι μερίδες είναι μικρότερες από ότι θυμόμουν. Τα χοιρινά ποντικάκια παρότι εύγευστα δεν έφταναν για έναν πεινασμένο μετρίου αναστήματος και βάρους πελάτη. Η σούφρα του πασά είχε μεγαλύτερα κομμάτια χοιρινού παλιότερα και η σαλάτα όφειλε να είναι μεγαλύτερη.

δ) Οι τιμές. Ίσως είναι ιδέα μου γιατί τα εισοδήματα μικραίνουν και η κρίση βαθαίνει, αλλά οι τιμές χαρακτηρίζονται εξοργιστικές αναφορικά με την ποσότητα και απλά πολύ υψηλές αναφορικά με την ποιότητα. €9.20 για μια σαλάτα όπου τα €9 τα άξιζε η παρουσίαση της σερβιτόρας (εμείς φάγαμε το αντίστοιχο των €0,20). Το μισόλιτρο χύμα κρασί (€5,40), παρότι γευστικά μας ικανοποίησε, δεν αλλάζει το γεγονός ότι είναι χύμα και στο εμπόριο κοστίζει πολύ μα πολύ λιγότερο (από ιδία πείρα).

Σημειώνω πως το μαγαζί αυτοπροβάλλει την εικόνα του πετυχημένου και δείχνει λίγο πιο σνομπ από ότι στο παρελθόν.

Αν είμαστε στο έτος 2007 η αξιολόγησή μου θα ήταν πολύ καλύτερη, αλλά μέσα στην κρίση αξιών που ζούμε, δε νιώθω βολικά να βλέπω ένα σταθερό σχετικά στην ποιότητά του μεζεδοπωλείο να μεταβάλλεται σε γκουρμέ εστιατόριο για τους λίγους και "εκλεκτούς". Δε λέω να ρίξει τις τιμές του, αλλά να μην αποκόπτεται από τους πελάτες που το στήριξαν και το σύστησαν κατά τις καλές εποχές.