Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Πολιτεία - Κεφαλάρι, Αθήνα
Οκτ
06
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Το βρήκαμε.

Βρήκαμε το ρομαντικό στέκι μας επί γης, ένα τοπίο μαγικό για βραδιές βγαλμένες από τις χίλιες και μία νύχτες. Παύση. Βαθιά ανάσα. Μια ανάμνηση που σε ταξιδεύει στην έναστρη βεράντα του Ελαίας Γη.

Ένα καλοκαιρινό σαββατιάτικο βραδάκι, λοιπόν, εισπνεύσαμε την Αθήνα ολόφωτη, από απόσταση ασφαλείας, στους πρόποδες της Πεντέλης. Γιορτάζαμε και είπαμε να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας, ένα δώρο που θα θυμόμαστε για αρκετό καιρό.

Αφού περιπλανηθήκαμε στις θεματικά διαμορφωμένες στοές του κελαριού στο Ελαίας Γη, που μας έφεραν στο νου σπηλαιώδεις αναμνήσεις και μυρωδιά κλεισούρας, αναδυθήκαμε στην καλαίσθητη αίθουσα του Ελαίας Γη -με την υπόσχεση να τη δοκιμάσουμε σύντομα και χειμώνα- και οδηγηθήκαμε στην εκπληκτική βεράντα, με πιάτο την Αθήνα, όπου μας έβαλαν να καθίσουμε πλάι στο συντριβανάκι. (Και όταν μιλάω για συντριβάνι, ξεχάστε τα κακέκτυπα συντριβάνια που έχετε πιθανόν συναντήσει σε λοιπές ταβέρνες και κτήματα, και φέρτε στο μυαλό σας τις πιάτσες της Ρώμης και το σχετικό ambiente για να καταλάβετε τι εννοώ. )

Πλοηγηθήκαμε στα προτεινόμενα μενού και καταλήξαμε σε δύο μενού των 35 ευρώ. Πρώτη κατέφτασε η καλύτερη κοκορόσουπα που έχουμε φάει στη ζωή μας. Δεν μπορώ να αποτυπώσω με λόγια τη γεύση της, είναι ένας πανηγυρισμός των αισθήσεων της γεύσης και της όσφρησης, και το μόνο που θα πω είναι: καλύτερη από της γιαγιάς μου, καλύτερη από ό, τι έχω φάει ποτέ στη ζωή μου. (10/10)

Στη συνέχεια, η μελιτζανοσαλάτα που έμοιαζε με την αγιορείτικη, με ντομάτα και φέτα, παρασκευάστηκε μπροστά μας κατόπιν λεπτομερούς περιγραφής, την οποία επισκίασε όμως στη μνήμη μου η γεύση της. Την εξαφανίσαμε. (7/10)

Σαλάτα με όσπρια, μοναδική γεύση που δεν μας συγκίνησε, παρ' ότι φαν των οσπρίων, αλλά εκείνη τη βραδιά μας φάνηκε αδιάφορο και απλό πιάτο, κάτι που θα φτιάχναμε σπίτι μας καθημερινά και ίσως χρειάζεται κάτι ακόμα για να το απογειώσει. (5/10)

Σαρμάδες σε αμπελόφυλλα με μους αυγολέμονο, βελούδινο, νόστιμο και μαμαδίστικα οικείο. (8/10)

Για κυρίως, σπαλομπριζόλα ψημένη well medium, ρόδινη, υφής και συνοχής δυσεύρετης (10/10) και κοκοροσουβλάκι αρωματισμένο με δεντρολίβανο, πολύ νόστιμο, αν και δεν θα βαθμολογήσω καθώς δεν ήταν το δικό μου κυρίως και μόνο το δοκίμασα.

Υπήρχαν και πολλά συνοδευτικά, τα οποία επισκίασαν όμως τα παραπάνω εξαιρετικά που σας περιέγραψα και δεν τα συγκράτησα.

Το γλυκό περιελάμβανε σε ωραία παρουσίαση παγωτό λουκούμι (7/10), μους πικρής σοκολάτας (8/10 για τη γεύση της) και τσιζ κέικ με σπιτική μαρμελάδα βύσσινο, απλά καλό (6/10). Γενικώς, τα γλυκά ήταν ωραία σε γεύση, απλά και όχι γλυκά που θα θυμόμαστε σαν εμπειρία, έμοιαζαν περισσότερο γλυκά που θα βρεις σπιτικά και ερασιτεχνικά φτιαγμένα.

Τι θα ήθελα για το 4άρι στο φαγητό: Θα ήθελα πειραγμένες γεύσεις για να ικανοποιώ την περιπετειώδη περιέργειά μου και να θέλω να ξαναπάω επανειλημμένα όχι μόνο για το περιβάλλον αλλά και για να ανακαλύπτω την κουζίνα του. Θα ήθελα εφευρετικότητα στο μενού με τα ίδια εξαιρετικά υλικά. Αναβάθμιση του μενού των επιδορπίων και την προσοχή που τους αναλογεί. Και τέλος, θα ήθελα και μια πιο εμπνευσμένη παρουσίαση.

Το περιβάλλον του Ελαίας Γη είναι αχτύπητο, αλλά η κουζίνα του έχει πια σκληρό ανταγωνισμό να αντιμετωπίσει στην Αθήνα, χάρη στον εκδημοκρατισμό της καλοφαγίας.

Κατά τ' άλλα, η εμπειρία παραμένει μοναδική, για το ambiente, τη θέα και την εξαιρετική εκτέλεση συνταγών απλής ελληνικής κουζίνας.