Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Χαλάνδρι, Αθήνα
Οκτ
14
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
17-25

Στην προηγούμενη κριτική μου έγραψα ότι η καλοφαγία εκδημοκρατίστηκε, εμείς γίναμε πιο απαιτητικοί και τα εστιατόρια έχουν πια σκληρό ανταγωνισμό.

Και ήρθε η ώρα να εξηγηθώ: Μπορεί το καλοκαίρι που εκδράμουμε στην ελληνική επαρχία να αρκούμαστε στο σύμπλεγμα χωριάτικη-πατάτες-τζατζίκι-μπριζόλα, μπορεί τις Κυριακές στη μαμά μας να απολαμβάνουμε τους μουσακάδες και τα γιουβετσάκια, αλλά στις εξόδους μας θέλουμε -απαιτούμε ακριβέστερα- συνταγές άριστα εκτελεσμένες, υλικά απ’ όλες τις γωνιές της Ελλάδας αλλά και του κόσμου, λίγο πειραγμένες ίσως, μια γαστρονομική εμπειρία εν ολίγοις.

Τώρα πια την τρούφα τη βάζουμε στο μπέργκερ μας, προτιμούμε τη μπριζολίτσα μας αιμάσσουσα, το γιουβετσάκι έγινε κριθαρώτο, τραχανώτο (και λοιπά εις –ώτο), το ρυζάκι αντικαταστάθηκε από το πλιγούρι, το κινόα, το φαγόπυρο και δεν συμμαζεύεται, και ήρθε στη ζωή μας το σούσι. (Πάντα εκεί ήταν δηλαδή, αλλά δεν το ξέραμε, βλ. γαύρος μαρινάτος).

Σε αυτή τη γαστρονομική επανάσταση, στην εκπαίδευση του ουρανίσκου μας, συνέβαλαν τα κονταροχτυπήματα των Ελλήνων σεφ στην τιβί, συνέβαλε κατά κύριο λόγο τούτο εδώ το σάιτ, το ask4food, και συμβάλλουν καθημερινά και εστιατόρια όπως η Μπεμπέκα.

Ο λόγος που χρησιμοποιώ τη Μπεμπέκα για να στηρίξω το επιχείρημά μου είναι γιατί, σε αντίθεση με τα εστιατόρια των 30ε και άνω κατ’ άτομο, στη Μπεμπέκα θα παραγγείλεις πολλά και δεν θα ξεπεράσεις τα 20-22 ευρώ/άτομο με ποτά. Και όλα θα είναι νόστιμα, ιδιαίτερα και σε αφθονία. Επομένως, είναι προσιτή και προσφέρεται για να δοκιμάσουν όλοι.

Το λοιπόν: Σε μια χαλανδραίικη μονοκατοικία με πράσινο κήπο, η Μπεμπέκα αντιστάθηκε στο νεοταβερνέ χαρακτήρα και τις ρετρό διαφημίσεις που επέλασαν τα τελευταία χρόνια, διατήρησε την αστική αρχοντιά της μονοκατοικίας με τα ψηλοτάβανα δωμάτια και τα δίμετρα παράθυρα, τα διακόσμησε διακριτικά με ναΐφ ζωγραφιές και εντυπωσιακά φωτιστικά και ήρθε. Μάλλον για να μείνει.
Εμείς προτιμούμε σταθερά ορισμένα πιάτα, αλλά κάθε φορά ο κατάλογος έχει εμπλουτιστεί και με 2-3 καινούρια.

Γενικώς, αυτό που μου αρέσει στα πιάτα της είναι ότι συνδυάζει δύο, τρία το πολύ, υλικά και τα αναδεικνύει εξαιρετικά, δεν παραφορτώνει τα πιάτα με μπαχαρικά και χρησιμοποιεί προϊόντα της ελληνικής παράδοσης σε ευφάνταστες εκτελέσεις.

Σταθερές αξίες είναι:

Από ορεκτικά:
1. Φέτες χωριάτικου ψωμιού με καραμελωμένα κρεμμύδια και κατσικίσιο τυρί (7ε). Το τυρί λιώνει σα βούτυρο με πλούσια γεύση και δένει άριστα με τα καραμελωμένα κρεμμύδια και το τραγανό ψωμί.

2. Πατάτες τηγανιτές (4ε) παίζουν πάντα, γιατί είναι λεπτοκομμένες σε στικς και πάντα τραγανές, έρχονται σε πολύ μεγάλο πιάτο, μια μερίδα είναι υπεραρκετή για παρέα τριών-τεσσάρων ατόμων θα έλεγα.

3. Υπάρχουν και τα τραγανά στικς από τηγανιτό κολοκυθάκι με σως γιαουρτιού, βουναλάκι όπως και οι πατάτες, αλλά μην το παρακάνετε σε ορεκτικά.

4. Υπάρχει και η γνωστή μας πια φέτα με μέλι σε πολύ ωραία εκτέλεση, με τη φέτα να λιώνει μέσα σε τραγανή κρούστα φύλλου, αλλά την έχουμε πια μπουχτίσει, ε; Αν είστε με μεγάλη παρέα, όμως, πάρτε τη να βρίσκεται.

Από κυρίως:
5. το χοιρινό στο φούρνο με πλιγούρι, σταφίδες και ξύσμα πορτοκαλιού (10ε), αρωματικό, ζουμερό, ανάλαφρο, με λίγα λόγια εξαιρετικό στη σύλληψη και εκτέλεση.

6. κριθαρώτο με σύγλινο Μάνης και ροζ πιπέρι (9ε), πολύ καλό, κρεμώδες και το πιπέρι βγάζει το άρωμά του και δίνει χαρακτήρα.

7. Επίσης, πολύ νόστιμα και ζουμερά μπιφτεκάκια, αλλά και άλλα πιάτα που έρχονται και φεύγουν κατά καιρούς απ’ τον κατάλογο.

Insider tip: είτε παίξετε με πολλά ορεκτικά αν είστε παρέα είτε κινηθείτε στα κυρίως, οι ποσότητες είναι εξίσου μεγάλες και οι συνταγές εξίσου ιδιαίτερες. Η ουσία είναι ότι τα κυρίως δεν ξεπερνούν τα 10 ευρώ, τίμιο πολύ, αν σκεφτείτε όλα τα άλλα εστιατόρια που δεν πέφτουν κάτω από τα 15-17 ευρώ για ένα κυρίως τέτοιου ακριβώς τύπου.

Η μόνη εξαίρεση (που άφησα για μελλοντική επίσκεψη) είναι το T-bone 500 γραμμαρίων που προστέθηκε στα 14 ευρώ. Και πάλι value for your money.

Στο τέλος υπάρχει πάντα κάποιο κέρασμα, συνήθως μαστίχα καραφάκι. Από γλυκά κάτι λέει ο κατάλογος, αλλά κανένα δεν ήταν τόσο ιδιαίτερο ώστε να το παραγγείλουμε, ειδικά μετά από τέτοιο γαστρονομικό «ξεφάντωμα» που είχε προηγηθεί.

Τώρα, στα της περιοχής: Ε, το Χαλάνδρι έχει γίνει πια ανυπόφορο! Το παρκάρισμα παίρνει 8 στα 10 σε δυσκολία, θα κολλήσετε το Σάββατο στην κίνηση και θα σας σπάσουν τα νεύρα! (Τα θυμάμαι και συγχύζομαι.)

Η Μπεμπέκα όμως το αξίζει. Υπομείνετε, οδηγοί, και θα ανταμειφθείτε.