Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Fish & Chips - Εξάρχεια, Αθήνα
Νοε
04
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
10-16

Ανεβαίνοντας την Μπενάκη όχι μακριά από την Ακαδημίας συναντάς εκ διαμέτρου αντίθετα 2 μαγαζιά τα οποία έχουν διαφορές αλλά και ομοιότητες. Και τα 2 προσφέρουν ψαρομεζέδες, η μεν ‘’Λέσβος’’ φρέσκους συνοδεία κυρίως τσίπουρου ή ούζου, το δε ‘’Καπετάν Fish αει’’ κατεψυγμένους και κάποιους ιχθυοκαλλιέργειας και αφρόψαρα μόνο φρέσκα, συνοδεία κυρίως κρασιού κυρίως μιας και η κάβα έχει αρκετές ετικέτες σε συμφέρουσα τιμή, μπύρας και ούζου ή τσίπουρου.

Καθήμενος Σάββατο μεσημέρι στη ‘’Λέσβο’’ –για την οποία θα αναφερθώ εκτενέστερα σε άλλη κριτική- έβλεπα τον ‘’Καπετάνιο’’ απέναντι να μην έχει καταφέρει να γεμίσει το μαγαζί, ενώ η ‘’Λέσβος το γέμισε 2 φορές.

Ο ‘’καπετάνιος’’ αποτελεί μοντέρνο ταχυφαγείο με βάση το ψάρι και σήμα κατατεθέν τον καπετάνιο που μοιάζει αρκετά με τον captain iglo της γνωστής διαφήμισης.

Το θέμα είναι κατά πόσο ο Αθηναίος και γενικότερα ο Έλληνας θα αφήσει στην άκρη τα ταχυφαγεία κρέατος και θα προτιμήσει αυτά του ψαριού.
Διαφορετική κουλτούρα θα έλεγα εγώ σε σχέση με τα αντίστοιχα Αγγλικά που τα fish and chips είναι σε πρώτη προτεραιότητα και τα αντίστοιχα σκανδιναβικά που παρουσιάζουν το ίδιο concept με τον ‘’καπετάν fish αει’’ να είναι πάντα γεμάτα.
Μοναδική εξαίρεση για τους Θεσσαλονικείς ‘’τα μπακαλιαράκια’’ στην Νίκης όπου οι ουρές είναι τεράστιες.

Ας επικεντρωθούμε στο ζητούμενο της προσφοράς και ζήτησης του ‘’καπετάνιου’’.
Το στυλ του, βιομηχανικό με πέτρα, μέταλλο στο εσωτερικό και ξύλο στους μοναστηριακούς πάγκους τραπέζια και σκαμπό. Δεν το λες ότι τρως άνετα σε σκαμπό άλλα είπαμε, το σάντουιτς ακόμα και το χωνάκι με τα καλούδια εντός είναι για γρήγορη κατανάλωση ακόμα και σε σκαμπό. Βιτρίνα με όλα τα ψαρικά μπροστά σου και ανοιχτή κουζίνα με όχι τον κατάλληλο εξαερισμό.

Η εξυπηρέτηση αρκετά καλή από έναν σερβιτόρο ο οποίος την ώρα που πήγαμε εκτελούσε και χρέη μάγειρα.

Το τηγάνι του γρήγορο, ανάλαφρο, χωρίς ίχνος λαδίλας στα ψάρια.
Τα sandwiches του στα 4,5 ευρώ έχουν σαν βάση λαβράκι, τσιπούρα, σολομό, μπακαλιάρο και γόνο καλαμάρι με κάποια σαλάτα, ανάλογα το ψάρι και κάποια sauce. Μπορείς να προσθέσεις με μισό ευρώ επιπλέον χρέωση, πατάτες, διαφορετικά λαχανικά, τουρσί, άλλες sauce απαλές και μία καυτερή Βιετναμέζικη (sriracha).

Δοκιμάσαμε ένα με σολομό μαριναρισμένο με άνηθο και λεμόνι χωρίς οξύτητα αρκετή, ψιλοκομμένο αγγούρι, μαρούλι και sricacha που δεν έκαιγε καθόλου. Η οποία sauce παρεμπιπτόντως έχει σχεδιαστεί για να συνοδεύει σούπες, noodles και μοσχάρι και όχι ψαρικά. Έχοντας την εμπειρία αντίστοιχου ταχυφαγείου στην Κοπεγχάγη και στο Μάλμε, θα το χαρακτήριζα απλά καλό.

Το γαριδάκι στο χωνάκι όντως πρωτότυπη ιδέα, ψιλό τύπου συμιακού και τραγανό. Αρκετά καλό.

Ο τηγανιτός μπακαλιάρος σε τεμπούρα, πατάτες τηγανιτές και επιλογή από σκορδαλιά ή tartar sauce, αναπόφευκτα σε οδηγεί σε συγκρίσεις με τα μπακαλιαράκια της Θεσσαλονίκης οπότε συστήνω να δοκιμάσετε κάτι άλλο.
Η tartar, δροσερή ταιριάζει σε όσους δεν προτιμούν σκορδαλιά, δεν παύει όμως νάναι έτοιμη.

Από σαλάτες δοκιμάσαμε τα όσπρια, με φακές ψιλοκομμένη κρεμμυδάκι, λεμονάκι μαϊντανό και άνηθο πολύ καλή δροσερή και μεγάλη ποσότητα.

Συνοψίζοντας ο ‘’καπετάνιος’’ αποτελεί μια καλή λύση για όσους βρίσκονται στο κέντρο και θέλουν να συνδυάσουν γρήγορο και ελαφρύ φαγητό όπως είναι το ψάρι. Μέχρι εκεί όμως χωρίς να προσδίδει το κάτι παραπάνω.

Η ουσία είναι κατά πόσον ο Έλληνας θα παρατήσει τα τεράστια τυλιχτά του κέντρου, με τα κρέατα και τις πατάτες να ξεχειλίζουν από την πίτα, για ένα light και sic ψαρο-sandwitch.