Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Κορωπί, Αθήνα
Νοε
05
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
17-25

Στη Μουριά βρέθηκα εντελώς κατά τύχη δυο βδομάδες πριν. Κυριακή μεσημέρι και - τελευταία στιγμή - είπαμε να κανονίσουμε για φαγητό αντροπαρέα πέντε φίλοι. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια! Όπου κι αν παίρναμε (απ' τα δοκιμασμένα μέρη) μας έλεγαν μετά τις 4 το μεσημέρι. Απ' το να πάμε κάπου που δε θα μας άρεσε, είπαμε να ρισκάρουμε ένα καινούριο μέρος. Καινούριο βέβαια για εμάς, καθώς η Μουριά βρίσκεται εκεί χρόνια τώρα.

Ο χώρος εντελώς τυπικός ταβέρνας: ψιλοαδιάφορο - αλλά καθαρό - εσωτερικό, ψησταριά στη μια άκρη, τζάκι στην άλλη και σκεπή που από μέσα φαινόταν επενδεδυμένη με κάποιο ξερό χόρτο (το μόνο - ας πούμε - ενδιαφέρον στοιχείο). Έχει κι ένα οικόπεδο για άνετο πάρκινγκ ακριβώς πριν την ταβέρνα.

Ο σερβιτόρος μάς έκοψε ότι είχαμε έρθει πεινασμένοι και ήταν εξυπηρετικότατος: παραγγείλαμε δυο σαλάτες (χωριάτικη και λάχανο-καρότο), δυο τζατζίκια, ένα κοντοσούβλι στην αρχή κι ένα στο τέλος, μια μερίδα κοκορέτσι, μια πατάτες, δυο κιλά παϊδάκια αρνίσια και μισό κιλό προβατίνα (για τη γεύση). Προς τιμήν του μας απέτρεψε απ' το να παραγγείλουμε τόσα πολλά θεωρώντας ότι θα περισσέψουν (βέβαια τον διαψεύσαμε πανηγυρικά).

Προς (θετικής) εκπληξής μας, όλα ήταν πεντανόστιμα (μικρό φάουλ η χωριάτικη, αλλά οι ντομάτες είναι ήδη εκτός εποχής, οπότε μικρό το κακό): το τζατζίκι καυτερό και (μάλλον) χειροποίητο, οι πατάτες φρέσκες και πολύ νόστιμες (φαίνονταν κομμένες στο χέρι) και τα κρέατα άλλο πράγμα: πολύ ζουμερό το κοντοσούβλι (γι' αυτό παραγγείλαμε και δεύτερο), πολύ νόστιμα τα παϊδάκια όπως και η προβατίνα (που στα περισσότερα μέρη μυρίζει - εδώ καμία σχέση). Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να δοκιμάσω και σουβλιστό, αλλά ήταν κρίμα γιατί είχαμε σκάσει και δε θα το ευχαριστιόμασταν. Δεν πειράζει, άλλη φορά.

Κρασί πήραμε λευκό χύμα, που δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αλλά αξιοπρεπές. Εντύπωση μας έκανε το επιδόρπιο (χαλβάς σιμιγδαλένιος), όχι τόσο λόγου του ίδιου του χαλβά (που ήταν πολύ καλός) όσο λόγω του συνοδευτικού: λικέρ μαστίχα! Ο συνδυασμός τους ήταν απίστευτος (αν δε μας τα σερβίρανε μαζί δε θα σκεφτόμασταν να τα συνδυάσουμε), καθότι απογείωνε τη γεύση του χαλβά! Δικαίως το γκαρσόνι απέσπασε τα συγχαρητήρια της παρέας (αν και δεν ξέρω κατά πόσο ήταν δική του η ιδέα).

Ο λογαριασμός στα 20 ευρώ το άτομο, πολύ λογικός για την ποσότητα και την ποιότητα των φαγητών. Αν τύχει και περνάτε από εκεί νομίζω αξίζει μια επίσκεψη. Εγώ πάντως ανυπομονώ για την επόμενη φορά να δοκιμάσω και το σουβλιστό!