Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Σουβλάκι & Σχάρα - Άλιμος, Αθήνα
Νοε
18
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
1
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
10-16

H κριτική αφορά επίσκεψη στις 16/11/14.

Εν συντομία:

Πάρα πολύ καλό φαγητό, μερίδες σωστές, επαγγελματική εξυπηρέτηση, χώρος ο οποίος αισθητικά απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένα γούστα. Συνολικά, μια καθ' όλα αξιόπιστη λύση για όσους αναζητούν μια σωστή ταβέρνα στην περιοχή του Αλίμου.

Αναλυτικότερα:

Ο "Στέλιος", παρότι γείτονας, δεν αποτελούσε μέχρι πρόσφατα τακτική επιλογή, ώσπου δοκιμάσαμε κάποια στιγμή σε φιλικό σπίτι κρέατα και μεζέδες από εκεί και, πραγματικά, εντυπωσιαστήκαμε. Πληθύναμε, λοιπόν, τις επισκέψεις μας και μετά από 3-4 πολύ θετικές εμπειρίες θεωρώ ότι μπορώ να πω με ασφάλεια κάποια πράγματα.

Ας ξεκινήσω από το μοναδικό αρνητικό (ή, ορθότερα, το μόνο στοιχείο κάτω του μετρίου), το χώρο. Κάποιοι τον έχουν επαινέσει στις κριτικές τους, απόλυτα θεμιτό αυτό. Για τη δική μου αισθητική, βρίσκω τη σάλα παραφορτωμένη, σε σημείο κιτς. Κατάγομαι από την επαρχία, κι ας με έφαγε το χωνευτήρι της Αθήνας, έχω επισκεφτεί ταβέρνες σε χωριά, και τέτοιο διακοσμητικό αχταρμά δε θυμάμαι να έχω συναντήσει πουθενά. Ταριχευμένα κεφάλια ζώων, γκλίτσες, κουδούνες, ξυλόγλυπτοι βλάχοι βοσκοί, παλιές φωτογραφίες της Ηπείρου βγαλμένες από τις λαμπρότερες διαφημιστικές καμπάνιες του ΕΟΤ και, γενικά, τα πάντα. Μια αχρείαστη διακοσμητική "φασαρία".

Επίσης, λόγω της (απόλυτα δικαιολογημένης, όπως θα δούμε και στη συνέχεια) δημοφιλίας του "Στέλιου", τις ώρες αιχμής (ήδη την Κυριακή από τη 1:30, που για τα ελληνικά μέτρα είναι πολύ νωρίς, το κατάστημα άρχισε να γεμίζει) τα πολλά τραπέζια γεμάτα μεταφράζονται σε ένα διαρκές βουητό-θόρυβο. Πάντως, δεν είναι στριμωγμένα.

Ευτυχώς, τα θέματα σταματούν εκεί και, με λίγη καλή διάθεση (ή διαφορετικό γούστο από το δικό μου στη διακόσμηση χώρων) ξεπερνιούνται εύκολα.

Κι επειδή πολλοί χώροι είναι όμορφα στημένοι αλλά επί της ουσίας, δηλαδή το φαγητό, δεν λένε τίποτε, μπορώ να πω ότι ο "Στέλιος" εκεί που μετράει, τα πάει έξοχα.

Μια παρέα 7 ατόμων, λοιπόν, δοκιμάσαμε:

Αρνίσια παϊδάκια: αξίζει να σημειωθεί ότι επρόκειτο για ΚΑΝΟΝΙΚΑ παϊδάκια, κι όχι όλο το ζώο κομμένο κομματάκια. Άψογα ψημένα, ζουμερά όσο πρέπει, αρωματικά.

Μπριζόλα μοσχαρίσια, σταβλίσια: αληθινός κολοσσός, μόνο σε πιατέλα χωράει αυτό το θηρίο, τρυφερή και καλοψημένη.

Συκώτι μοσχαρίσιο: εξαιρετικό, καλοψημένο αλλά παράλληλα ζουμερό, σε απόλυτα ικανοποιητική ποσότητα.

Μπιφτέκια: καλά, αλλά τίποτε το συγκλονιστικό και, σε σχέση με τα υπόλοιπα φάνταζαν -αναπόφευκτα ίσως- σαν το φτωχό συγγενή. Καλή μερίδα, πάντως, και ο κιμάς ΔΕΝ ήταν στόκος.

Και φτάνουμε στην αποκάλυψη: Παντσέτα αγριογούρουνου. Θεσπέσια, ζουμερή, αρωματική, καλοψημένη. Πήραμε λίγες για δοκιμή και έγιναν ανάρπαστες. Εγγυημένη η προτίμησή τους σε επόμενη παραγγελία.

Τα τηγανητά κολοκυθάκια σωστά φτιαγμένα, οι πατάτες επίσης καλές, αλλά γενικά είναι δύσκολο να συγκριθούν με την ποσότητα και την ποιότητα των κρεάτων. Σημειωτέον ότι από τον κατάλογο υπήρχαν τα πάντα.

Στο πολύ καλό και ποιοτικό φαγητό, έρχεται να προστεθεί η επαγγελματική και γρήγορη εξυπηρέτηση, καθώς και οι συμπαθητικές τιμές. Ακόμη κι αν βγάλω τελείως τα παιδιά από το μέσο όρο (που είναι άδικο, τελικά, αφού και στις ποσότητες των κρεατικών "στη μέση" υπολογίστηκαν, και δική τους μερίδα κυρίως μοιράστηκαν) δεν πάμε πάνω από τα 18 ευρώ (μια κλίμακα πάνω από αυτή που αναφέρω στα περιληπτικά στοιχεία). Για αυτή την ποιότητα και ποσότητα, το βρίσκω πολύ λογικό.

Ως προς τα αν αξίζει τα λεφτά, του, το 4αρι χάνεται όχι λόγω του χώρου, αλλά της ανοχής στο κάπνισμα. Αν υπήρχαν μισοί βαθμοί (το έχω ξαναγράψει ως πρόταση και παλιότερα, νομίζω) στη βαθμολογία θα έβαζα με την καρδιά μου ένα 3,5 και θα έλεγα τι κρίμα που αφήνουν κάτι το οποίο έχουν πλέον πάτημα να ελέγξουν να χαλά τις άριστες εντυπώσεις.

Ως έχει η βαθμολογική κλίμακα, όμως, αναπόφευκτα πέφτουμε στο 3. Ας πούμε 3+, λοιπόν, και αν σας φέρει ο δρόμος από τον Άλιμο, με διάθεση για καλό κρέας, δοκιμάστε το "Στέλιο".