Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Νοε
19
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
-

Εξαιτίας της εργασίας μου έχω παρακολουθήσει αρκετά σεμινάρια συμπεριφοράς και διαχείρισης ανθρώπων και καταστάσεων. Στο τελευταίο από αυτά ήρθα σε επαφή για πρώτη φορά με την έννοια της τεχνικής του OSCAR κατά της διαδικασία ανατροφοδότησης ενός ατόμου με την εικόνα που δημιουργεί στους τρίτους.

Βάσει της συγκεκριμένης τεχνικής όταν ξεκινάμε να παραθέτουμε την άποψή μας θα πρέπει πρώτα να ξεκινάμε με μία αναγνώριση ενός θετικού σημείου και μετέπειτα να προχωρούμε σε θέματα που χρήζουν βελτίωσης ώστε η στάση του ατόμου που έχουμε απέναντί μας να μη γίνει αμυντική και χαθεί η επικοινωνία λόγω αρνητικής κριτικής.

Ξεκινώντας λοιπόν να γράφω την κριτική μου για το ΚΛΙΜΑ ΚΛΗΜΑ προσπαθώ να παραθέσω κάποιο ή κάποια σημεία τα οποία βρήκα ως θετικά και μετά να περάσω σε αυτά που δεν μου άρεσαν ώστε να μην έχω αυτή την αντιμετώπιση από τους υπευθύνους της επιχείρησης.

Θα ξεκινήσω με το σημαντικό, τουλάχιστον για εμένα που δεν καπνίζω, ότι υπάρχουν διακριτοί χώροι για καπνίζοντες και μη και επίσης θετικό ότι δεν καταστρατηγείται.

Η εξυπηρέτηση είναι καλή και το προσωπικό ευγενικό και χαμογελαστό. Αρκετές φορές μάλιστα μας ρώτησαν αν είμαστε εντάξει και αν χρειαζόμαστε κάτι. Το ενδιαφέρον θέλω να πιστεύω ότι είναι πραγματικό και όχι προσποιητό απλά θα πρέπει να μεταφράζεται ανάλογα και να μη μένει στα λόγια ώστε ο πελάτης να το εισπράττει από το σύνολο των υπηρεσιών που του παρέχονται. Πρέπει να επισημάνω όμως ότι για κάποιο ανεξήγητο λόγο υπήρχαν στιγμές που εξαφανίζονταν όλοι από τη σάλα. Ίσως είναι θέμα συντονισμού.

Χωροταξικά είναι χωρισμένο σε τρεις χώρους με τον πρώτο να είναι στην ευθεία της εισόδου και απέναντι από το μπαρ (ουσιαστικά είναι στην αριστερή πλευρά), ο δεύτερος στα δεξιά της εισόδου καταλαμβάνει την μπροστινή πλευρά και ο τρίτος στα δεξιά πίσω από το μπαρ ο οποίος είναι και ο χώρος για τους καπνιστές.

Στους δύο πρώτους υπάρχουν τραπέζια των δύο ή τεσσάρων ατόμων ενώ στον τρίτο υπάρχουν σταντ με σκαμπό (δεν πρόσεξα αν στο βάθος υπάρχουν και τραπέζια). Δυνατότητα υπάρχει να γευματίσεις και στο μπαρ. Εμείς καθίσαμε στο δεύτερο χώρο όπου δυστυχώς τα τραπέζια είναι πολύ κοντά το ένα με το άλλο με αποτέλεσμα να συμμετέχεις εσύ στη συζήτηση των άλλων και εκείνοι στη δική σου.

Σε μία επιχείρηση που θέλει να σέβεται τους πελάτες της η εκμετάλλευση των χώρων δεν θα πρέπει να γίνεται εις βάρος της άνεσης σε βαθμό μάλιστα που χάνεται και η όποια ιδιοτικότητα των συζητήσεων. Επίσης δεν μου άρεσαν τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί όπως οι πλαστικές καρέκλες και τα σιδερένια τραπέζια. Αυτό βέβαια είναι καθαρά υποκειμενικό αλλά εμάς μας έδωσε περισσότερο την εντύπωση της χαμηλότερης ποιότητας παρά του βιομηχανικού και σύγχρονου ντιζάιν.

Όσον αφορά στον κατάλογο δεν είναι μεγάλος (μάλλον μικρό θα τον χαρακτήριζα) και μάλιστα αν θυμάμαι καλά οι επιλογές σε σαλάτες είναι ίσες με τις επιλογές των κυρίως. Αυτό θεωρώ πως είναι συνέπεια του γεγονότος ότι δεν πρόκειται αμιγώς για ένα εστιατόριο αλλά για ένα wine bar. Η συνάφεια των πιάτων μας παραξένεψε μια και συνυπάρχουν το πεϊνιρλί με την ταλιάτα και τον κόκορα. Μεγάλη η ποικιλία των τυριών με τα οποία μπορείτε να συνοδέψετε το κρασί σας. Ο κατάλογος των κρασιών νομίζω ότι είναι αρκετά πλούσιος και σίγουρα θα έχετε τη δυνατότητα να βρείτε αυτό που σας ταιριάζει.

Η παραγγελία μας περιελάμβανε:

Μία σαλάτα ωμή η οποία δε ενθουσιάζει, δεν έχει κάτι που να την κάνει να διαφοροποιείται από τις σαλάτες άλλων εστιατορίων. Αρκετή βέβαια σε ποσότητα.

Μία καρμπονάρα που σερβίρεται με ένα αυγό μάτι επάνω από τα μακαρόνια. Νόστιμη και ξεχωριστή και σαν παρουσίαση με το αυγό αλλά και σαν γεύση αφού ευτυχώς έλειπε η κρέμα γάλακτος.

Μία ταλιάτα στην οποία το κρέας ήταν αρκετά μαλακό και νόστιμο, αν και θα ήθελα να ήταν λίγο περισσότερο ψημένο εξωτερικά όπως ζητήσαμε. Στο συγκεκριμένο πιάτο όπου η παρουσίαση απείχε πολύ από το να χαρακτηρισθεί ευφάνταστη την παράσταση έκλεψαν (με την κακή έννοια) οι ψημένες με τη φλούδα τους πατάτες. Αν δεν πρόκειται για κάποια τεχνική που προσωπικά αγνοώ πιστεύω πως στην προσπάθεια της κουζίνας να είναι ζουμερές και παράλληλα τραγανές είχαν αρπάξει (αρκετά θα έλεγα)!

Ένα πλατό τυριών για δύο άτομα το οποίο επίσης στερείτο παρουσίασης αλλά παράλληλα στερείτο και ποικιλίας. Σε ένα wine bar με μία ολόκληρη σελίδα του καταλόγου (την οποία προτείνει και ο κ. Πέσκιας) με ποικιλίες τυριών αυτά τα πιάτα θα έπρεπε να ξεχωρίζουν.

Από γλυκά δοκιμάσαμε ένα πολίτικο (νομίζω) χαλβά εντελώς αδιάφορο σε σημείο να μπορεί να χαρακτηρισθεί και άνοστος όπου ούτε το παγωτό τριαντάφυλλο έσωζε την κατάσταση καθώς και μία ganache σοκολάτας που ήταν σαφώς καλύτερη από το προηγούμενο αλλά που δεν σου μένει και αξέχαστη.

Ο συνολικός λογαριασμός με ένα μπουκάλι κρασί ήταν ενενήντα επτά ευρώ (97€).

Μας κέρασαν και ένα ποτήρι μαυροδάφνη (αν θυμάμαι καλά).

Η στάθμευση είναι σχετικά δύσκολη εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των αντίστοιχων καταστημάτων της περιοχής. Tip, πίσω ακριβώς από το κατάστημα υπάρχει ένα χωραφάκι στο οποίο μπορείτε να αφήσετε το αυτοκίνητό σας (δυστυχώς δεν έχει πολύ χώρο). Θα το βρείτε κάνοντας τον κύκλο αφού στρίψετε δεξιά στο πρώτο στενό και πάλι δεξιά στο αμέσως επόμενο.

Πιστεύω πως η συγκεκριμένη επιχείρηση προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ ενός wine bar (ως τέτοιο σας το συνιστώ και ως τέτοιο θα το επισκεφθώ ξανά) και ενός wine bar restaurant με αποτέλεσμα να χάνει τον σαφή προσανατολισμό της. Όσον αφορά τώρα στην επιμέλεια του menu από τον κ. Πέσκια ακόμα αναζητώ σε ποιο σημείο συνίσταται.