Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Τσιπουράδικα - Ουζερί - Εξάρχεια, Αθήνα
Νοε
21
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
17-25

Ούζο, τσίπουρο, ρακή, ελληνικά αποστάγματα που η ιστορία τους χάνεται στα βάθη των αιώνων, είτε στα μοναστήρια του Αγίου Όρους, είτε στην Κρήτη, είτε στα μεγαλεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Λευκά στην εμφάνιση, πίνονται σε σφηνάκι ή σε ημίψηλο ποτήρι, πάντα παγωμένα ή προσθέτοντας πάγο στο ποτήρι, δροσίζουν αλλά και ευφραίνουν τον ουρανίσκο.

Σερβίρονται στα γνωστά ουζερί ή τσιπουράδικα και αργοπίνονται πάντα με τη συνοδεία μεζέ. Τσιμπολογώντας συζητώντας, πίνοντας ευφραίνεται και η καρδία και ξεχνάς τα προβλήματα που σε ταλανίζουν.

Ορθά σκεπτόμενοι οι Θεσσαλοί με πρωτοστατούντες τους Βολιώτες σερβίρουν καθαρά αποστάγματα μαζί με φρεσκότατο μεζέ κυρίως θαλασσινό.
Δύο στην τιμή του ενός που όσο γεμίζει το τραπέζι άδεια μπουκαλάκια αποστάγματος, οι μεζέδες γίνονται όλο και καλύτεροι. Η τιμή φυσικά σε πολύ νορμάλ επίπεδα.

Ε αυτό το τελετουργικό, μεζές και απόσταγμα δεν εννοεί να το καταλάβει ο Αθηναίος, είτε γιατί φοβάται ότι δεν θα βγάλει τα έξοδα είτε γιατί επιθυμεί το εύκολο κέρδος. Και όταν το κάνει (βλέπε 3-4 Βολιώτικα τσιπουράδικα στην Αθήνα) το κάνει λάθος.

Που εμπλέκεται με τα προηγούμενα η ‘’Λέσβος’’; Ας το ξεκινήσουμε από την αρχή.

Αποτελεί το αντίπαλο δέος του ‘’Καπετάν Fish αει’’ στην Μπενάκη, πάσχει σε εμφάνιση και κερδίζει σε γεύση και ποιότητα.

Κλασική τζαμαρία από ουζερί, αυτοπροσδιορίζεται με πολύχρωμα γράμματα σε word art στα γενοφάσκια της γραφή, ως καφέ μπαρ ουζερί. 2-3 λουλουδάκια και ένα αναρριχητικό φυτό συμπληρώνουν το εξωτερικό ντεκόρ. Καρέκλες κλασικές καφενείου με άσπρο -με την Λέσβο επάνω- τραπεζομάντηλο. Στο εσωτερικό σερβάντα με 3-4 αποστάγματα πάνω, μεγάλος καθρέφτης, τζουκ μποξ δεκαετίας, κάποια αδιάφορα κάδρα και οι έτοιμοι μεζέδες σε παράταξη σε ταψιά.

Το τηγάνι παίζει τον κυρίαρχο ρόλο στο μαγαζί και με το δίκιο του διότι είναι ελαφρύ δεν αφήνει λαδίλα στα θαλασσινά και δείχνει την μαεστρία του μάγειρα.
Δεν έχω να πω πολλά για τους μεζέδες του. Ότι φας φρέσκο και φυσικά ακριβό.
Μεγάλη μερίδα, Καταπληκτικό χταπόδι αφρός, γλύκισμα.

Ποίημα το φρέσκο καλαμάρι και οι σουπιές. Ο γαύρος, η αθερίνα καθώς και οι κουτσομούρες που πήραμε μας έκαναν να ξεχάσουμε ότι βρισκόμαστε στη Μπενάκη και μας ταξίδεψαν στο λιμάνι της Μυτιλήνης και στα ουζερί της Καλλονής. Πατάτες κλασικά στο χέρι κομμένες, χόρτα κατάλληλα βρασμένα με σωστό λαδολέμονο και φάβα ζεστή με λίγο λεμόνι και ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι.

Τυροκαυτερή σπιτική όχι όμως αρκετά spicy για τα γούστα της παρέας. Τέλος μίξη από κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανιτά, μαζί με τζατζίκι στο πιάτο, άλλη μία επιβεβαίωση του εξαιρετικού τηγανιού.

Τα του φαγητού όλα πολύ καλά, όλοι μείναμε ευχαριστημένοι. Ούτε μας χάλασε καθόλου το γεγονός ότι το μαγαζί έχει μείνει από πλευράς ανακαίνισης στην δεκαετία του 80. Εξάλλου σύμφωνα με τους παλιούς πότες, ‘’στα καλύτερα τσιπουράδικα η διακόσμηση περνάει πάντα σε δεύτερη μοίρα’’.

Άλλα πάσχει σε υπερθετικό βαθμό το σέρβις. Το μαγαζί ‘’άλλαξε τραπεζομάντηλα’’ τουλάχιστον 2 φορές με μια Βαβέλ κόσμου να παρελαύνει. Από μεγαλοδικηγόρους συνοδεία ειδικευόμενων με κουστούμια και κοντά ταγιεράκια, φοιτήτες-τριες, ηλικιωμένους που προφανώς το έχουν στέκι, ροκάδες των Εξαρχείων κλπ. Όλους αυτούς του εξυπηρέτησε ένας κακομοίρης σερβιτόρος που έτρεχε πολύ πιο γρήγορα από τον Βέγγο για να τα προλάβει όλα και φυσιολογικά έκανε λάθη στις παραγγελίες και στο σερβίρισμα. Μετά τις 5 ανέλαβε και το αφεντικό προφανώς για να πάει για ξεκούραση ο σερβιτόρος και να είναι φρέσκος το βράδυ. Πάρε ρε μάστορα άλλον έναν σερβιτόρο ή βοήθα από την αρχή και εσύ, μη μου κάθεσαι και παρακολουθείς.

Τιμές. Για εμάς που πήγαμε παρέα 9 ανδρών με σκοπό να θυμηθούμε τα παλιά και να πιούμε όσο θέλουμε, μας στοίχισε 25 ευρώ το άτομο. Καθόλου οικονομικά διότι το ποτό θέλει συνοδευτικά και αυτά ξεφεύγουν σε τιμές. Ναι μεν φρέσκα αλλά μην ξεχνάς κύριε μαγαζάτορα ότι διατηρείς ουζερί, άρα κάτι πρέπει να αλλάξεις.

Για 2-3 πενηνταράκια ή κατοσταράκια με αλίπαστα (φοβερά) και 1-2 πιάτα είναι ότι καλύτερο. Είναι και σε κεντρικό σημείο, εύκολα προσβάσιμο.
Αρκεί να πας γνωρίζοντας ότι δεν θα συναντήσεις την διακόσμηση ενός μοντέρνου τσιπουράδικου ή μεταμοντέρνας ψαροταβέρνας, αλλά ένα ουζερί περασμένης δεκαετίας.