Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ταβέρνες & Ψητοπωλεία - Νέα Ιωνία, Αθήνα
Νοε
29
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
-

Το μικρό διαμαντάκι της Ν. Ιωνίας!!! Σας έχει τύχει ποτέ να έχετε μες τα πόδια σας ένα ταβερνάκι, που χωρίς ιδιαίτερο λόγο, έτσι απλά, να αδιαφορείτε στο να το επισκεφθείτε; Σας έχει τύχει ποτέ να “ράψετε” κουστούμι για κάποιον ή για κάτι και μετά να ρίχνετε φάσκελα στο πρόσωπό σας που τόσο καιρό απαξιούσατε να του δώσετε σημασία; Αν ναι, ε, τότε πολύ κακώς το κάνατε.

Εγώ πάντως αυτό έκανα, κι όταν ξεκίνησε το γεύμα μας στους Κωσταντώνηδες…δεν μπορούσα να πιστέψω την γευστική εμπειρία που βιώναμε, και τόσο καιρό αγνοούσα όχι την ύπαρξή του, αλλά τις μαγειρικές του ικανότητες, που είναι τέτοιες που συναγωνίζεται άνετα, άλλα τάχα “καθώς πρέπει” εστιατόρια.

Η επίσκεψή μας, έγινε Σάββατο 13/11/2014, τρία άτομα. Στις 22:10 το μαγαζί ήταν γεμάτο.

Ο χώρος δεν έχει κάτι που θα σας κάνει να θυμάστε ιδιαίτερα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι δυσάρεστος. Έχει πέτρα δεξιά κι αριστερά και διακόσμηση με κονσέρβες και διάφορα προϊόντα σίτισης. Έχει καμιά δωδεκαριά τραπέζια (ίσως και παραπάνω αλλά ενδέχεται να ήταν ενωμένα γιατί υπήρχαν μεγάλες παρέες). Στο βάθος η ανοιχτή κουζίνα με το ανθρώπινο δυναμικό της κατάλληλα ενδεδυμένο και με τα απαραίτητα καπέλα. Πάνω και δεξιά από τους αποροφητήρες ο τοίχος απεικονίζει χαριτωμένα, μια μεγάλη τσουκάλα επάνω στη φωτιά.

Στην εξυπηρέτηση δύο κορίτσια ευγενικά και πολύ εξυπηρετικά, παρά τον πολύ κόσμο που υπήρχε. Ενίοτε έβγαζε και κάποια πιάτα ένας άντρας που πρέπει να ήταν ένας εκ των συνιδιοκτητών από την πλευρά των…Κώστηδων γιατί οι Αντώνηδες απ’ όσο έχω πληροφορηθεί έχουν επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα τους στις Σέρρες και ασχολούνται πια με σπιρουλίνες. Για να καταλάβετε, αν βέβαια οι πληροφορίες μου είναι σωστές, ο Αντώνης ήταν αυτός που είχε και τις Βαρκούλες (ψαροταβέρνα) στη Ν. Ιωνία, απ’ όπου και έχει αποσυρθεί εντελώς πλέον. Όμως απ’ ότι φαίνεται τουλάχιστον στα χαρτιά (από την απόδειξη), παραμένει ακόμα στους Κωσταντώνηδες.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση με αυτόν τον κύριο -όχι πολύ θετική- ήταν το γεγονός ότι ενώ κατά την διάρκεια της βραδιάς, κάθισε σε αρκετά γύρω από εμάς τραπέζια (προφανώς είχε γνωστούς), στο δικό μας τραπέζι δεν πλησίασε καθόλου, μόνο αρκέστηκε στο να μας πει μια καληνύχτα όταν έφυγε νωρίτερα από εμάς. Τώρα θα μου πείτε γιατί το κατατάσσω αυτό ως αρνητικό;

Πάντως σίγουρα όχι γιατί μ’ αρέσει να πιάνω κουβεντολόι με αγνώστους. Αλλά γιατί πολύ απλά κάποιοι άλλοι ιδιοκτήτες-μάγειρες-υπεύθυνοι κτλ, σε αντίστοιχη θέση, έχουν “χαλάσει την πιάτσα” και μας έχουν κακομάθει! Άρα λοιπόν θεωρώ πολύ θετικό όταν λαμβάνω μια απλή ερώτηση ιδίως όταν πηγαίνω για πρώτη φορά κάπου, του στυλ “σας άρεσε το φαγητό μας, μείνατε ευχαριστημένοι;…” Άλλωστε η απάντησή μας στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα ήταν άκρως θετική!

Η ατμόσφαιρα έχει το γνωστό θεματάκι που έχουν τα περισσότερα εστιατόρια…κάποια στιγμή έγινε πραγματικός τεκές! Πλεονέκτημα στην ομίχλη καρκίνου δίνει η ανοιγόμενη οροφή, που με ένα άνοιγμα-κλείσιμο καθαρίζει τα πάντα…αλλά παίζει να σε αφήσει και με μια ωραιότατη πνευμονία αυτή την εποχή!

Επίσης μιας και ξεκίνησα από τα αρνητικά, πρέπει να αναφέρω ότι χρειάζεται λίγο περισσότερη προσοχή στις τουαλέτες που όταν τις επισκέφθηκα δεν ήταν και στην καλύτερη κατάσταση. Εντάξει δέχομαι ότι το μαγαζί ήταν πίτα και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί απρόσεκτοι (απορώ εάν συμπεριφέρονται το ίδιο και στα σπίτια τους), αλλά επιβάλλεται να υπάρχει ένα άτομο, που να κάνει ανά διαστήματα μια εποπτεία κι ένα γρήγορο συμμάζεμα. Δεν ήξερα που να πατήσω…

Μουσική είχε ζωντανή (αξιοπρεπές το ρεπερτόριο), χωρίς μικρόφωνα από 2-3 άτομα που κάθονταν σε ένα μεγάλο τραπέζι με την παρέα τους.

Και προχωράω στο φαγητό το οποίο είναι ο κύριος υπαίτιος που το χαρακτήρισα ως διαμαντάκι της Ν. Ιωνίας.

- Ξεκινάμε με ψωμάκι (1€/έκαστος), ελίτσες και νεράκι εμφιαλωμένο που όμως όταν ζητήσαμε κανάτα, μας εξηγήθηκε ότι δεν θα χρεωθεί, απλά επειδή εκείνη την στιγμή χρησιμοποιούνταν όλες οι κανάτες, μας έφεραν μπουκάλι.

- Τυροκαυτερή, πραγματικά…καυτερή, φαινόταν χειροποίητη και ήταν εξαιρετική, 3,5€

- Γκιουζλεμέδες Λέσβου, με ένα εξαιρετικό χειροποίητο φύλλο που ανοίγουν οι ίδιοι απ’ ότι μας είπε περήφανα η κοπέλα που μας πήρε την παραγγελία. Η γέμισή τους είχε ένα σχετικά ανάλατο μαλακό τυρί σαν ανθότυρο (μου διαφεύγει η προέλευσή του), με δυόσμο που τους έκανε πολύ αρωματικούς. Ένα ορεκτικό πολύ νόστιμο χωρίς λαδίλα στην επίγευση του φύλλου, σε καλή μερίδα και καλή ποιότητα. 5€

- Πατάτες τηγανιτές (χ 2) χειροποίητες, τραγανές, ξεροψημένες και κομμένες σαν μικρά πατατάκια, όχι όμως σε πάχος, αλλά σε μήκος. Φανταστείτε δηλαδή κανονικά μπαστουνάκια πατάτας κομμένα στη μέση. Πάρα πολύ ωραίες, όμως θα ήθελα μεγαλύτερη μερίδα. Γενικά όταν βλέπω τσιγγουνιές στην πατάτα βγάζω καντήλες. Μπορεί να μην ήταν πολύ λίγες, αλλά για τα 3€ που τις χρεώνουν…εντάξει βρε παιδιά, πατάτες είναι δεν είναι χρυσάφι. Με τα τρία ευρώ, αγοράζετε 3 ½ κιλά πατάτες. Γιατί στο πιάτο μας φέρνετε δύο μοναχές;;

- Πολίτικος μεζές σερβιρισμένος σε μικρό τηγανάκι, με ένα εξαιρετικής ποιότητας σουτζούκι, δυνατό στο άρωμα (όπως μ’ αρέσει) και παστουρμά λιγότερο έντονο με σάλτσα ντοματούλας πάνω σε δύο λεπτές φέτες φρυγανισμένου ψωμιού…Όλα τα λεφτά!!! Όσοι αγαπούν αυτά τα αλλαντικά, δεν θα πρέπει να το χάσουν. 6,5€

- Φρυγαδέλι σαν πιάτο ημέρας, που νομίζω πως ό, τι και να πω γι’ αυτό θα είναι λίγο ώστε να περιγράψει την μαγεία που αισθάνεσαι όταν ακουμπάει τον ουρανίσκο! Συκώτι μοσχαρίσιο, ΑΦΡΟΣ χωρίς ταυτόχρονα ίχνος αίματος, αριστοτεχνικά ψημένο, χωρίς ίνες και νεύρα, τυλιγμένο σε μπόλια. Η νοστιμιά του πραγματικά δεν περιγράφεται…λουκούμι!!! 9€

- Χοιρινό στην λαδόκολλα, με μυρωδικά (μεταξύ αυτών και το αγαπημένο μου δεντρολίβανο), φέτα και για συνοδεία πατάτα φούρνου ψημένη με τη φλούδα. Ένα επίσης ονειρεμένο πιάτο που δεν λησμονιέται εύκολα! 8,5€

Και το ταξίδι των γεύσεων ολοκληρώνεται (στο πιάτο μας, γιατί στο μυαλό μας συνεχίζεται ακόμα) με ένα εκπληκτικής εκτέλεσης κυρίως πιάτο, που με τίποτα δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα γευόμουν σ’ ένα απλό φαινομενικά ταβερνάκι, σ’ ένα ήσυχο σοκάκι της Ν. Ιωνίας…

- Κριθαρώτο με βοδινή ουρά και λάδι τρούφας. Και εδώ υποκλίνομαι στον μάγειρα. Ένα πιάτο χυλωμένο, άψογα ψημένο το κριθαρώτο, η βοδινή ουρά “μαδημένη” σε ίνες ανάμεσα και το λάδι τρούφας που λατρεύω, να στέλνει το πιάτο στον ουρανό!!! 11€

Ήπιαμε μια Amstel (3€) και στο τέλος εκτός από το κέρασμα που ήταν ένα ωραιότατο στραγγιστό γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού σταφύλι, παραγγείλαμε και από τα γλυκά του καταλόγου, 2 προφιτερόλ σε ποτήρι (2,5€ έκαστο), που απ’ ότι μας είπαν τους το φέρνουν από ένα εργαστήριο που συνεργάζονται.

Μάλιστα μας είπαν ότι θα καθυστερούσαν 10’ γιατί θα τους τα έφερναν από ώρα σε ώρα, αλλά απ’ ότι κατάλαβα μάλλον περιμέναμε να… ξεπαγώσουν από ώρα σε ώρα, γιατί ήταν από αυτά τα κατεψυγμένα γλυκάκια. Ομολογώ ότι δεν με ενθουσίασε ούτε η γεύση, και εννοείται ούτε το concept του κατεψυγμένου. Θα προτιμούσα κάτι απλούστερο αλλά δικό τους, που όμως σίγουρα με τόση τέχνη στο χέρι του μάγειρα, αποκλείεται να μη μπορούσε να φτιάξει κάτι εξίσου αξιοπρεπές όπως το φαγητό.

Πληρώσαμε 20€ το άτομο και εδώ θέλω να πω ότι παρά το γεγονός ότι μείναμε απολύτως ευχαριστημένοι ως προς την ποιότητα που ήταν αναμφισβήτητα ΑΡΙΣΤΗ αλλά και από την γεύση όσων δοκιμάσαμε, νομίζω ότι θα έπρεπε να αλλάξουν λίγο (προς τα κάτω) την κοστολόγηση τουλάχιστον κάποιων κυρίως πιάτων που είναι τσιμπημένα.

Για παράδειγμα, το πιάτο των 11€ μπορεί γευστικά να άξιζε κάθε λεπτό του ευρώ, όμως δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι η βοδινή ουρά ήταν σχεδόν απούσα. Ιδίως με τον τρόπο με τον οποίο ήταν παρουσιασμένη-μαδημένη, ακόμα κι αν μπορούσε κανείς να ενώσει τις ίνες της, δεν νομίζω ότι θα ξεπερνούσε τα 150 γραμμάρια, δεδομένης της συνολικής ποσότητας του πιάτου. Άρα σε αυτήν την περίπτωση ή χαμηλώνεις λίγο την τιμή, ή μεγαλώνεις την μερίδα, για να πεις ότι ένιωσες λίγο και το βόδι στο πιάτο βρε αδερφέ. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, εγώ θα επιστρέψω ξανά γι’ αυτό το ονειρεμένο πιάτο πολύ σύντομα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα πράγματα είναι απλά. Υπάρχει στην κουζίνα ένας ικανός σεφ, με πολύ καλό χέρι, με φαντασία και μεράκι που σε συνεργασία με το team του μπορεί, και έχει καταφέρει να πάει, ένα βήμα παραπέρα (και δύο μη σας πω) το ταβερνάκι αυτό!!!

Με λίγη προσπάθεια ακόμα στα θεματάκια που ανέφερα πιο πάνω, θα αγγίξει επάξια την τελειότητα.

Αποτελεί μια πολύ αξιόλογη πρόταση για την περιοχή και προτείνεται ανεπιφύλακτα!!!

Υ. Γ.: Ηθικό δίδαγμα: Ποτέ και για κανένα λόγο, μην υποτιμάς τις ικανότητες μιας ταβέρνας...

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 10%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια