Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Μεζεδοπωλεία - Ν. Ψυχικό, Αθήνα
Νοε
29
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Ήμασταν Εχθές το βράδυ. Φιλοξενούσα κάποιους Ισπανούς συνεργάτες που βρίσκονται σε επαγγελματικό ταξίδι, και έψαχνα ένα μέρος που να αντιπροσωπεύει όσο καλύτερα τον γευστικό πλούτο και ποικιλία της χώρας μας. Ήθελα να φύγουν με μία καλή εικόνα από την Αθήνα, και να γνωρίσουν το δικό μας tapas... το μεζετζίδικο. Φίλοι που μένουν στην περιοχή, μου σύστησαν για τον συγκεκριμένο σκοπό το εν λόγω ουζερί, το οποίο επισκέφτηκα πρώτη φορά και με έβγαλε ασπροπρόσωπο.

Χώρος καταπληκτικός. Κάθε γωνιά του μαγνητίζει την προσοχή σου για ώρα. Ατελείωτες σειρές με καραφάκια ούζων και αποσταγμάτων παντού (|όταν ρώτησαν μου είπαν πως έχουν προς πώληση κάπου 125 διαφορετικές μάρκες!!! ), όμορφα φωτισμένα. Αφίσες από θεατρικές παραστάσεις τόσο παλιές όσο ο Κούν αλλά και νεότερες. Μαρμάρινα τραπέζια και καρέκλα καφενείου. Παλιές φωτογραφίες, ένα αρχαίο τζούκ μπόξ το οποίο τιμήσαμε δεόντως, και ένα πανέμορφο μπαρ με σπάνια ελληνικά αποστάγματα. Μια ρετρό κόκκινη χειροκίνητη μηχανή αλλαντικών πάνω σε ένα ψυγείο-πάγκο γεμάτο με γευστικούς θησαυρούς (κεφαλοτύρια, λούζες, παστουρμάδες σαλάμια, λουκάνικα μαύρου χοίρου και πολλά άλλα). Ψηλοτάβανο, αεράτο και ανοιχτόκαρδο.

Με το που κάτσαμε, μας καλωσόρισαν με τσικουδιά και ένα λιλιπούτιο πιατάκι με μια μικρή επιλογή από τα πολλά ελληνικά αλλαντικά που έχουν συλλέξει. Η μανιβέλα της μηχανής δεν σταμάτησε όλο τα βράδυ, ενώ στο μπαρ δίπλα δύο κύριοι δοκιμάζανε εκστασιασμένοι κάτι παλιωμένα -όπως μου είπαν- αποστάγματα.

Σε λίγο καταφθάνει ένας μεγάλος ταβάς, με 10-15 κρύα μεζεδάκια όπου με έπιασε μιά μανία μικρού παιδιου που χαζεύει παιχνίδια σε βιτρίνα μαγαζιού. Βρήκα πράγματα που δεν πίστευα πώς θα βρώ στο Ψυχικό (εδώ μετα βίας τα βρίσκω στη περιοχή μου το Φάληρο, την "παροικία" των Κωνσταινοπολιτών). Λικουρίνο καπνιστό, φιλεταρισμένο όπως πρέπει με λίγο καλό λάδι και άφθονο λεμόνι. Λακέρδα σωστή, που μόνο στον benito έχω δοκιμάσει. Βούτηρο πραγματικό! Όσοι απο εσάς έχετε μαμά, γιαγιά, μπαμπά απε την Πόλη με καταλαβαίνεται. Τσιροσαλάτα ψητή, εμφανώς χειροποίητη. Πάλι δεν την βρίσκεις έξω, παρα μόνον αν ψήσεις μόνος σου τους τσίρους στο σπίτι. Αλλά φύγαν οι παλιοί, ποιός το κάνει πια. Το ίδιο και η μελιτζανοσαλάτα. Φανερά ψημένη στο γκαζάκι, άσπρη και αφράτη όπως πρέπει. Ίσως θα ήταν καλύτερα να την ψιλοκόψουν με μαχαίρι όμως και όχι στο μπλέντερ. Είχε και μύδια καπνιστά, τόνο αλονήσου, παστουρμά θαλάσσης (αλλα εγώ είμαι παραδοσιακός, πήρα παστουρμά κανονικό να μοσχοβολάω|), αγκιναράκια, κάπαρες, φάβα... όρεξη να χεις.

Και έπειτα ήρθε η ώρα των ζεστών. Αρναούτ Τζιέρι όπως το κανε η γιαγιά μου. Ζήτησα και δυο φέτες παστουρμά να δοκιμάσω πως τον φτιάχνουν. Λένε πως τον φτιάχνουν μόνοι τους, και μάλλον έτσι είναι. Διαφορετική ερασιτεχνική γεύση, με χαρακτήρα. Λαχματζούν πού καλό αρμένικο, ωραίος καβουρμάς στον φούρνο με φέτα και ντομάτα σε σαχάνι στο φούρνο. Εγώ αυτά πήρα γιατι ήταν και βράδυ (να μην με πέσουν και βαριά για! ), οι Ισπανοί φίλοι πήραν και κάτι θαλασσινά (μαρμπουνάκια, ουρίτσες πεσκανδρίτσας και κάτι τέτοια). Ευχαριστημένοι πολλοί έμειναν, και εγώ να κορδώνομαι σαν γύφτικο σκερπάνι. Παρατήρησα ότι είχε και άλλους ξένους πελάτες, 2 παρέες Ιαπωνέζων και άλλη μία Εγγλέζων. Εκ του αποτελέσματος, δεν με εκπλήσσει!

Αν και δεν αυτοπροσδιορίζεται ώς πολίτικο μαγαζί, αλλά ως ουζερι, είναι εμφανείς οι επιρροές, και σίγουρα κάποιος απο τους ιδιοκτήτες κρατάει απο κει. Το Αρναούτ Τζιέρι δεν μπορείς να το μαγειρέψεις έτσι διαβάζοντας την συνταγή. Πρέπει να το χεις φαέι απο χέρι πολίτικο. Σε κάθε περίπτωση για μένα συνδυάζει όλα όσα αποζητώ απο ένα εστιατόριο. Ξεκάθαρη ταυτότητα και προσανατολισμό, ξεκάθαρες, απλές, γνήσιες γεύσεις, χωρίς περιττά τερτίπια, καλή πρώτη ύλη, χαλαρό ζεστό περιβάλλον, ανεπιτήδευτα χαμόγελα και ευγένεια που λείπουν τόσο πολύ. Θα το κάνω στέκι μου κι ας πρέπει να διασχίσω την μισή Αττική. Τέλος, αξίζει να κρατήσετε το κατάλογο στο τραπέζι και μετά την παραγγελία, και να διαβάσετε τις περιγραφές. Πολύ και καυστικό χιούμορ, σκέτο χρονικογράφημα.

Συνεχίστε έτσι. Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Με γυρίσατε πίσω στα μικράτα μου. Να στε καλά!