Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Πολίτικη κουζίνα - Πλατεία Αμερικής, Αθήνα
Νοε
30
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Είναι από αυτές τις στιγμές που ευγνωμονώ το Ask4food για την ύπαρξη του αλλιώς δεν υπήρχε καμία απολύτως περίπτωση να μάθω ποτέ για ένα κουρδικό ψητοπωλείο στην πλατεία Αμερικής, δεν ήξερα καν που ακριβώς είναι η πλατεία Αμερικής να πω την αλήθεια...

Η περιπέτεια μου με το Ασία- Μικρά Ασία ξεκίνησε πέρυσι τον χειμώνα όταν μετά τις θετικότατες κριτικές στο site αποφασίσαμε μια Κυριακή μεσημέρι να το επισκεπτούμε, μην δίνοντας σημασία στις ώρες λειτουργίας που έλεγαν ανοιχτό από το απόγευμα. Τι να κάνουμε, εμείς τότε είχαμε όρεξη και ήμασταν σίγουροι ότι το Ασία θα μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Αν και δεν γνωρίζαμε καθόλου την περιοχή με την χρήση gps το βρήκαμε πολύ εύκολα και διαπιστώσαμε ότι είναι εύκολα προσβάσιμο, είδαμε και πως είναι εσωτερικά και αποχωρίσαμε απογοητευμένοι. Στην πορεία το σκεπτόμασταν συχνά αλλά δεν είχαμε καταφέρει να το επισκεπτούμε. Όλα αυτά μέχρι χθες...

Η χθεσινή μέρα ήταν πολύ κουραστικοί και για τους τρεις της παρέας της Ασίας, στο τρέξιμο όλη μέρα, μικρή ανάπαυλα για κανά μισάωρο το απόγευμα για έναν καφέ και πάλι τρέξιμο μέχρι τις 8:30 το βράδυ όπου εξουθενωμένοι καθόμαστε σε ένα παγκάκι και συζητάμε τις λύσεις για φαγητό κάπου κοντά μας στην ευρύτερη περιοχή της Καλλιθέας - Τζιτζιφιών. Και τότε ένα μέλος λέει σαν σε παραλήρημα ότι αυτό που θα ήθελε είναι να δοκιμάσει επιτέλους της γεύσης της Ασίας. Όλοι ήμασταν μεν τόσο κουρασμένοι αλλά η πρόταση εξιτάρει αλλά όχι τόσο ώστε να πάμε μέχρι σπίτι για να πάρουμε το αυτοκίνητο και ξαφνικά βλέπουμε από μακριά να έρχεται το τρόλεϊ 5, σκεπτόμαστε ότι αυτό περνάει από εκεί και πριν το καταλάβουμε είμαστε ήδη μέσα (τι κάνει ένας καλοφαγάς για το στομάχι του... ).

Μετά από λίγη ώρα και σκεπτόμενοι πως πάμε τόσο μακριά Παρασκευιάτικα σε ένα πάνμικρο μαγαζί που συνήθως, όπως έχουμε διαβάσει είναι γεμάτο, βρίσκουμε το τηλέφωνο και κλείνουμε το τελευταίο τραπέζι. Σε περίπου μισή ώρα είμαστε εκεί και με το που μπαίνουμε μας έρχεται η μυρωδιά από το βούτυρο, το βούτυρο που ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής της βραδιάς (και δεν το λέω αρνητικά αν και εγώ δεν το χρησιμοποιώ ποτέ στα φαγητά μου και σπανιότατα στα γλυκά).

Τον χώρο δεν τον περιγράφω, είναι χάλια πραγματικά και ίσως πρέπει (βλέποντας την ανταπόκριση που έχει πια το μαγαζί τους) να κάνουν κάτι με το χώρο, όχι τρελά πράγματα γιατί θα χάσει την αυθεντικότητα του αλλά κάτι πρέπει να κάνουν. Στην κουζίνα ήταν προφανώς η μητέρα με την μία κόρη και στο σέρβις μάλλον η άλλη κόρη και ο γιος ενώ ο πατέρας ήταν λίγο απών. Στον χώρο αλλά όχι και για πολλά πολλά...

Στο φαγητό τώρα που είναι και το κυριότερο, είναι ακριβώς όπως έχουν περιγραφεί από όλους τους υπόλοιπους χρήστες... Γεύσεις βαριές αλλά ταυτόχρονα βελούδινες... Χαϊντάρι (κάτι σαν τζατζίκι με καρότο) αλλά η γεύση πολύ διαφορετική ίσως λόγω κάποιου μπαχαρικού; Υπέροχο πάντως... Συνοδεύονταν τέλεια με πιτούλες ψημένες με πάπρικα και ρίγανη. Τυροπιτάκια ανατολίτικα που ήταν μια τυρόπιτα με ένα απίστευτο φύλλο, σωστή αναλογία τυριού και δυόσμου και αν κατάλαβα καλά ψημένη στα κάρβουνα... Τέλεια, θα μπορούσα να φάω ατέλειωτες ποσότητες.

Ισκεντέρ κεμπάπ, ένα βαθύ πιάτο με πιτούλες, σάλτσα, ντονέρ όμως όπως είπαν και άλλοι χρήστες, γιαούρτι με φιστίκι και βούτυρο αλλά τέτοια νοστιμιά που δεν ήθελες να τελειώσει. Και το καλύτερο πιάτο τους όπως μας είπαν (και είχαν δίκιο) μπεϊτί, το οποίο ήταν κεμπάπ τυλιγμένο με τυριά και φύλλο, περιχυμένο με σάλτσα, όμορφα κομμένο σε μια πιατέλα με κρεμμύδι, ψητές πιπεριές, ένα υπέροχο ρύζι και φυσικά γιαούρτι με φιστίκι. Άλλο να σας το περιγράφω και άλλο να το γεύεστε... Δεν θέλεις με τίποτα να τελειώσει... Όπως δεν θέλεις να τελειώσει και το υπέροχο κιουνεφέ, το οποίο όταν το πήραμε είχαμε σκάσει και λέγαμε ότι μάλλον θα γίνει πακέτο για το σπίτι και τελικά αν δεν έκανε τόσο χρόνο να ετοιμαστεί θα παίρναμε και άλλο...

Όσον αφορά τον λογαριασμό, για όλα αυτά συν 1/2 λίτρο κόκκινο κρασί αρκετά καλό (η ευγενική κοπέλα όταν την ρωτήσαμε αν είναι πολύ ξηρό, επειδή δεν ήξερε μας έφερε να δοκιμάσουμε κάτι που εκτιμήθηκε) 33 ευρώ 3 άτομα. Στο θέμα του volue for money ίσως το 4 να είναι υπερβολικό με την έννοια ότι πρέπει να συνεκτιμηθεί το περιβάλλον, που εδώ είναι άθλιο, αλλά πραγματικά δεν μπορούσα να κόψω μονάδες μιας και το φαγητό ήταν υπέροχο.