Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ελληνική κουζίνα - Σύνταγμα - Κέντρο, Αθήνα
Δεκ
02
2014
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
€/Άτομο
10-16

Προσέχετε ποτέ πόσα χρόνια λειτουργεί το εστιατόριο που επισκέπτεστε? Για μένα χωρίς να είναι ο λόγος της επιλογής ούτε και κάτι που πρέπει απαραίτητα να ξέρω, πάντα μου κάνει κλικ όταν για παράδειγμα βλέπω ‘ από το 1980’ ή ‘Λειτουργούμε με την ίδια διεύθυνση 20 χρόνια’.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Για να επιζεί μια υπηρεσία εστίασης – και όχι μόνο – πολλά χρόνια κάτι σημαίνει για τις υπηρεσίες και τα προϊόντα που προσφέρει στους πελάτες.

Από το 1932 γράφει στο Αθηναικόν…εντυπωσιακό έτσι? Αρκεί να δεις τις φωτογραφίες που προβάλει στην αίθουσά του για να καταλάβεις τι σημαίνει 1932!!! Η Αθήνα με ελάχιστα σπίτια τριγύρω από τον βράχο της Ακρόπολης στην οποία έχεις θέα από οποιοδήποτε σημείο της περιοχής χωρίς να σε εμποδίζουν οι πανύψηλες και άσχημες πολυκατοικίες. Μια Αθήνα όμορφη, που μοιάζει με χωριό…από το 1932!!! Σαν να σου λέει έρχομαι από το διάστημα, έτσι δεν είναι?

Είχα επισκεφτεί το μικρότερο αδερφάκι του μαγαζιού της Μητροπόλεως αρκετές φορές. Εντυπωσιακή ατμόσφαιρα, όμορφες γεύσεις, εξυπηρέτηση του παλιού καιρού από γκαρσόνια που φαίνεται ότι μάλλον θα πάρουν σύνταξη από το μαγαζί αυτό…και εξαιρετική προσέγγιση στον πελάτη και θα εξηγήσω τι εννοώ στην συνέχεια.

Σήμερα πήγαμε βόλτα με την οικογένεια στο κέντρο να δούμε το δέντρο (ποιο δέντρο ρε μπαμπά?? Νοέμβρης είναι ακόμα …ουπς λάθος). Δεν βαριέσαι …μια βόλτα στο κέντρο Κυριακή μεσημέρι έπειτα από 4 χρόνια συνεχούς παρουσίας μόνο στα Νότια προάστια …όπως και να το κάνουμε είναι κάτι διαφορετικό. Ένα πέρασμα από την αγορά, Σωκράτους, Αιόλου, Μοναστηράκι, παντού όλα γεμάτα μυρωδιές και εικόνες…η ώρα πέρασε, η μικρή άρχισε να πεινάει και τα σουβλατζίδικα-φαστφουντάδικα στο Μοναστηράκι δεν μου πήγαιναν, το Mama roux και τα γειτονικά του ήταν τίγκα από κόσμο…χμμ θυμήθηκα το – σχετικά – καινούργιο μαγαζί του Αθηναικού στην Μητροπόλεως…. οπότε, πάμε παιδιά σε 3 λεπτά φτάσαμε.

Θα έλεγα πολύ μικρές ομοιότητες με το αδελφάκι του στην ατμόσφαιρα, σαφώς πιο μοντέρνο (αυτόματο άνοιγμα πόρτας στην είσοδο), μεγαλύτερο, πιο θορυβώδες…Το χαμογελαστό καλωσόρισμα όμως είναι το ίδιο. Μικρή παρένθεση… Αυτό είναι το χαρακτηριστικό αυτού του μαγαζιού και κατά την γνώμη μου συμβάλλει κατά πολύ στην μακροχρόνια επιτυχία του…τον σερβιτόρο τον νιώθεις πολύ κοντά σου – με τις αποστάσεις να κρατιούνται βέβαια στα πλαίσια της κοσμιότητας – είναι πάντα πρόθυμος και άριστα ενημερωμένος.

Το μαγαζί είναι γεμάτο από τέτοιους σερβιτόρους, που ηλικιακά δείχνουν πολύ έμπειροι (γνώρισα μάλιστα και κάποιον που δούλευε στο παλιό Ιντεάλ), και βρίσκονται διακριτικά δίπλα σου όταν και εάν τους χρειαστείς, Κλείνει η παρένθεση..

Προσπαθώντας να κρατήσει την ταυτότητά του με τα έπιπλά του και εν μέρει με την διακόσμηση του, δεν νομίζω ότι το καταφέρνει ιδιαίτερα. Το μαγαζί είναι μεγάλο, άνετο, ευρύχωρο για τους πελάτες, αλλά του λείπει η ζεστασιά και εν μέρει η προσωπικότητα. Ωστόσο θα έλεγα ότι είναι κατάλληλο και για την περίπτωσή μας – οικογένεια- αλλά και για ένα επαγγελματικό γεύμα…το απρόσωπο περιβάλλον έχει αυτό το πλεονέκτημα βλέπετε.

Ο κατάλογος πλούσιος σε κύρια πιάτα – άλλη μια διαφορά από το μαγαζί της Θεμιστοκλέους που είναι κυρίως μεζεδοπωλείο – αλλά και σε μεζεδάκια, πλούσια επιλογή και σε βουνό και σε θάλασσα.

Επίσης την Κυριακή που πήγαμε είχε πιάτα ημέρας, μοσχαράκι νουά με πουρέ, πένες με σολωμό και σπανακόπιτα…., τα πήραμε και τα τρία. Τα παιδιά πήραν κοτόπουλο φιλέτο και τηγανιά μαριναρισμένου κοτόπουλου. Μια σαλάτα ‘Αθηναικό με μανούρι’ έκλεισε την παραγγελία μας. Δύο μπουκάλια με νερό βρύσης κατέφθασαν αμέσως – θα μας είδαν διψασμένους – και το ψωμάκι – επιλογή μαύρου και άσπρου – μαζί με πάστα ελιάς.

Ακολούθησε η σαλάτα – πράσινη σαλάτα με μαρούλι-ρόκα- λιαστή τομάτα μανούρι περιχυμένη ξυδόμελο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ. Η σπανακόπιτα, μεγέθους μερίδας πολύ νόστιμη και χορταστική. Αυτά μαζί με μια μερίδα τηγανητές πατάτες που ξέχασα να σας πω, εξαφανίστηκαν με αποφασιστικές και γρήγορες κινήσεις χεριών και μασελών …φαίνεται ότι πεινούσαμε πολύ.

Όταν έφτασαν τα κύρια πιάτα απογοητευτήκαμε…. μερίδες μεγαλύτερες από αυτές που σερβίρουμε σπίτι…ειδκά τα παιδιά χάσανε την γη κάτω από τα πόδια τους: -)

Οι πένες με τον σολομό ήταν σε καλό επίπεδο – δεν θα ισχυριστώ ότι ήταν οι καλύτερες που έχω φάει, αλλά σίγουρα άνω του μετρίου – το μοσχαράκι φανταστικό στην γεύση και πολύ μαλακό, τρυφερό και τεράστιο το φιλέτο κοτόπουλο ενώ η κοτοτηγανιά με την πικάντικη σαλτσούλα της ενθουσίασε τόσο πολύ την κόρη μου που έκανε φιλότιμες προσπάθειες να την φάει όλη…αμ δε…και η μικρή έφαγε, κι ο μεγάλος δοκίμασε, κι εγώ την αμαρτία μου την έκανα – χάριν της ενημέρωσής σας βέβαια- αλλά και πάλι δεν την καταφέραμε.

Μιλώντας για ποσότητες…δίπλα μας ήταν 3 ζευγάρια τουριστών…μάλλον Αμερικάνοι. Κάποιος από αυτούς παράγγειλε γεμιστό ψητό καλαμάρι. Όταν έφτασε το πιάτο – που ήταν πολύ μικρό για να χωρέσει το φουσκωτό καλαμάρι- είχαν βγάλει τα κινητά και το φωτογράφιζαν (σίγουρα σε κάποιο FB θα το πόσταραν μετά).

Ο ευγενέστατος σερβιτόρος όταν είδε ότι σταματήσαμε ζήτησε την άδεια να μαζέψει και μας κέρασε χαλβά…όχι τον κλασικό…έναν χαλβά διαφορετικό που μου θύμισε αρκετά αυτόν που σερβίρουν στα φουρνομαγειρέματα…

Με δύο μπύρες, ένα ποτήρι κρασί, 3 αναψυκτικά, φτάσαμε τα 75 ευρώ…τι λέτε? Εγώ λέω 5 τομάτες στο value for money. Θα μπορούσαμε να χορτάσουμε και με λιγότερα, αλλά δεν γνωρίζαμε τα μεγέθη εκ των προτέρων…πάντως τα 16,5 ευρώ ανά άτομο με τα ποτά…(βάζω 4,5 άτομα γιατί η μικρή είναι 6 χρονών μόνο) θεωρώ ότι είναι άριστο σε σχέση με την ποσότητα και ποιότητα φαγητού.

Συμπέρασμα…σε μια τουριστικότατη περιοχή του κέντρου το Αθηναϊκόν μας βγάζει ασπροπρόσωπους. Μεγάλη ποικιλία καταλόγου, υψηλή ποιότητα, υποδειγματική εξυπηρέτηση…και τοπ καθαριότητα (3 παιδιά έχουμε…πήγαμε και στις τουαλέτες αντρικές και γυναικείες) και τέλος τιμές που δεν σε αποτρέπουν από το να πας πολλές φορές ακόμα.

Μπράβο στα παιδιά που το έχουν και εύχομαι πραγματικά να τα εκατοστίσουν (18 χρονάκια έμειναν ακόμα)
(ψψτ, παιδιά…μας λείπει ένα τέτοιο μαγαζί στα νότια…κάντε κάτι)