Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Ιταλία - Γλυφάδα, Αθήνα
Ιαν
03
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4
4
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Η αδελφή μου ήθελε για Παραμονή Χριστουγέννων να φάμε κάπου έξω και κάπου ιταλικά. Της είχε καρφωθεί ο Giorgino λόγω αναφορών μας από παλαιότερες επισκέψεις στην Άνω Γλυφάδα. Ο λόγος ήταν τα φρέσκα ζυμαρικά.

Το σάιτ τους δυστυχώς δεν αναφέρει τιμές (γιατί άλλος θα πλήρωνε), παλαιότερα θυμάμαι πως αναφέρονταν. Και αφού διαβάζω κάποιες κριτικές με αναφορές από χρήστες με πρόσφατες επισκέψεις, πέφτει στην αντίληψη μου η απάντηση του καταστήματος σε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα έξω από το μαγαζί πριν 2 μήνες και χρησιμοποιήθηκε η μαρτυρία μου από κριτική που είχα κάνει για γειτονικό μαγαζί (το περιστατικό με το Smartάκι). Ασυναίσθητα το θεώρησα οιωνό.

Το πρόγραμμα είχε ως εξής: Η συγκεκριμένη μέρα δεν είχε προκαθορισμένο μενού και τιμή. Μπορούσες να διαλέξεις ότι επιθυμείς από τον κατάλογο συν ότι υπήρχαν 5-6 πιάτα πιο εορταστικά. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να κάνουμε κράτηση μια ημέρα νωρίτερα.

Έτσι κι έγινε. Φτάσαμε στις 21:45, 5 άτομα. Το μαγαζί ήταν μισογεμάτο αλλά όσο περνούσε η ώρα ερχόταν κι άλλος κόσμος. Δεν γέμισε τελείως αλλά η πληρότητα ήταν σε ικανοποιητικό επίπεδο.

Στα πιο ουσιώδη τώρα. Παρά το ότι το μαγαζί μετακόμισε και πήγε πιο κεντρικά, τολμώ να πω πως δεν έχασε τον χαρακτήρα του, που του επέτρεψε να κάνει το βήμα παραπάνω. Στην Άνω Γλυφάδα ανέβαινες ψηλά στο βουνό, σε χώρο που θύμιζε γειτονιά, χωρίς να με χαλάει καθόλου προσωπικά. Συνεργαζόταν και με την Diners όπου σου έδινε τη δυνατότητα να δειπνήσεις με 50% έκπτωση. Ο λογαριασμός ήταν σχεδόν κλοπή (υπέρ σου), Σου κόστιζε η μακαρονάδα 4.5-5 ευρώ. Ούτε σε ντελιβεράδικο έτσι.

Ας αναλύσω λίγο τη νέα εμπειρία. Να ξεκινήσω από τα πολύ θετικά.

Casa... Σπίτι δηλαδή... Ναι όντως νιώσαμε ότι είχαμε ρεβεγιόν σε σπίτι. Η εξυπηρέτηση ΑΨΟΓΗ όχι τόσο στην εκτέλεση και τους χρόνους. Η ευχαρίστηση πηγάζει από την αντιμετώπιση που είχαμε σαν πελάτες.

Νιώσαμε σαν φιλοξενούμενοι. Με το που μπήκαμε και μας υποδέχθηκαν, ήρθε το πρώτο καλωσόρισμα. Ποτήρι αφρώδη οίνου. Μετά την παραγγελία έρχονται μπρουσκετούλες, φρεσκότατες και μία ανά άτομο. Στο τέλος 2 καράφες με μαστίχα και λιμοντσέλο όπου μας ρώτησαν αν επιθυμούμε να μας προσφέρουν εξτρά γέμισμα. Πως να μη σε σκλαβώσουν όταν σου συμπεριφέρονται έτσι και μάλιστα χωρίς να γνωρίζουν εκ των προτέρων πόσα χρήματα θα αφήσεις.

Το μοναδικό πταίσμα που μπορώ να διακρίνω είναι η χρέωση του 1.5 ευρώ ανά άτομο για τις μικρές αλλά νοστιμότατες πιτούλες φοκάτσια. Εάν όμως συμπεριλαμβάνονται και όλα τα παραπάνω στην τιμή, δεν υπάρχει λόγος να γκρινιάζω.

Στην αρχή μας ήρθε εμφιαλωμένο νεράκι αλλά ζητήσαμε βρύσης και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα να αντικατασταθεί και να ανανεωθεί όσες φορές χρειάστηκε, χωρίς να το ζητήσουμε και χωρίς να μας εκδικηθούν αφήνοντας μας να κορακιάσουμε (το έχουμε βιώσει και αυτό από άλλους επαγγελματίες του κλάδου).

Οι χρόνοι ήταν καλοί μεταξύ των φαγητών και μια σχετική καθυστέρηση υπήρχε στην αναμονή των κυρίως. Ο λόγος ήταν τα φρέσκα ζυμαρικά που φτιάχνονταν εκείνη την ώρα.

Πολύ γραφική η φιγούρα του κυρίου με τα γκρίζα μαλλιά, τον θυμηθήκαμε και από τις παλαιότερες επισκέψεις μας. Εύχομαι να είναι αυτός ο Giorgino, έδειχνε να γυρίζει όλο το μαγαζί μόνος του και να εξυπηρετεί. Επίσης μια κοπέλα και ένα παλικάρι, ο Παναγιώτης που τον γνώριζα από το σχολείο μου. Πολύ εξυπηρετικοί και σε ένα προβληματάκι που δημιουργήθηκε με έναν ανόητο που αποφάσισε να ανάψει το πουράκι μόνος του ενώ ΟΛΟΣ ο χώρος ήταν μη καπνιζόντων, δεν το έκαναν γαργάρα και μας απολογήθηκαν.

Έχω αναφερθεί ξανά για το κάπνισμα, αλλά κάποιοι επιμένουν να καπνίζουν μπροστά στα 11χρονα παιδιά τους. Έλεος.

Ο χώρος δεν είναι κάτι το τρομερό και φαντασμαγορικό. Μια μεσαίου μεγέθους σάλα, με τα τραπεζομάντηλα της και τις άνετες καρέκλες της, με διπλά μαχαιροπίρουνα. Μου θύμισε ιταλικό μαγαζί περασμένης δεκαετίας, βορειοϊταλικού τύπου. Στον πιο μέσα χώρο υπήρχε πέτρα, αλλά αυτό που μου άρεσε ήταν τα ράφια που ήταν τοποθετημένα τα ποτήρια, μου θύμιζαν πως ήμουν σαν σε σπίτι. Η καθαριότητα είναι από τα δυνατά σημεία του μαγαζιού, το ίδιο καθαρές και οι τουαλέτες.

Στα του φαγητού:

- Καλωσόρισμα με ένα ποτήρι αφρώδη οίνο. Η γεύση του μου έκανε για φράουλα. Πολύ καλή αρχή.

- Πιτάκια φοκάτσας, νόστιμα χρεώθηκαν 7.5 ευρώ για τα 5 άτομα.

- Μπρουσκετούλες με τομάτα στα 4.6 ευρώ. Ήρθαν μόνες τους και χωρίς να τις παραγγείλουμε. ΔΕΝ ΧΡΕΩΘΗΚΑΝ. Τραγανιστές και ζουμερές, με φρέσκια τομάτα. Μπορούσες να προσθέσεις και λάδι με τσίλι. Απλό αλλά καλοεκτελεσμένο πιάτο, όχι εκτελεσμένο στο απόσπασμα όπως σε άλλα μαγαζιά.

- Μανιτάρια πλευρώτους στο γκριλ στα 7.5 ευρώ. Καλοεκτελεσμένα και με το λαδάκι τους, καλή μερίδα για μοιρασιά. Οι 2 από τους 5 είπαν ότι έμοιαζαν σαν να τρως κρέας (με την καλή έννοια).

- Πίτσα μαργαρίτα στα 8.5 ευρώ. Καλοψημένη, με ελαφρώς λίγο ζυμαράκι παραπάνω. Θα ήθελα ένα κλικ περισσότερη σάλτσα τομάτας και τυρί.

Πάμε στα φρέσκα ζυμαρικά...

- Καραμέλες με ρικότα, σπανάκι, κρέμα στα 10.8 ευρώ. Η γέμιση τους ήταν με σπανάκι και τυρί ρικότα. Η πρώτη φορά που είχα δοκιμάσει το συγκεκριμένο πιάτο ήταν στον Vincenzo καμιά 10ετία πριν, πιάτο-σήμα κατατεθέν τότε. Νόστιμες, σκληρές όσο πρέπει. Ενώ δεν φαίνονται πολλές στο πιάτο, μη θεωρήσετε μικρή την ποσότητα (λόγω και της σάλτσας).

- Τορτελόνι με σάλτσα καρυδιού στα 10.8 ευρώ. Η γέμιση ήταν με σάλτσα μανιταριων. Νοστιμότατο πιάτο, η γέμιση σου έφερνε στο νου εικόνες δάσους. Πολύ καλή και η σάλτσα καρυδιού, ραφινάτη και καθόλου βαριά.

- Τριανγκολίνι με τομάτα και μασκαρπόνε στα 10.8 ευρώ. Τρίγωνα ζυμαρικά με γέμιση σπανάκι και ρικότα. Όλα τα χειροποίητα ζυμαρικά τους είχαν το κλικ παραπάνω στην παρασκευή. Μου άρεσε που δεν ήταν παραψημένα και διατηρούσαν τη γέμιση ατόφια, χωρίς να αλλοιωθεί. Το ίδιο και εδώ.

- Τορτελόνι κον πάνα στα 10.8 ευρώ. Σάλτσα κρέμας γάλακτος και ζαμπόν με γέμιση σάλτσας μανιταριών. Δεν έμεινε ούτε ίχνος στο πιάτο, όπως και στα υπόλοιπα δηλαδή.

- Πένες grudaiola στα 8.8 ευρώ. Αλ ντέντε, με τη μόνη παρατήρηση πως μου ήρθαν χλιαρές, πιθανολογώ γιατί καθυστέρησαν να φτιαχτούν τα πιάτα με τα φρέσκα ζυμαρικά. Η απλότητα της γεύσης. Φρεσκότατοι κύβοι τομάτας, τριμμένη μοτσαρέλα και όσο σκορδάκι χρειάζεται για να δώσει χρώμα στο πιάτο. Μεγάλη μερίδα, πιο χορταστική από τα φρέσκα ζυμαρικά.

- Μπράουνι με παγωτο βανίλια στα 5.5-6.5 ευρώ. Έρχεται ένα νοστιμότατο τούβλο ικανό να χορτάσει 3 άτομα. Μου άρεσε η υγρή μορφή του στο κέντρο που θύμιζε (καλό) σουφλέ σοκολάτας. Να το δοκιμάσετε.

- 1/2 λίτρο χύμα κόκκινο κρασί στα 5-5.5 ευρώ, απλώς ΟΚ για συνοδευτικό.
- Κόκα κόλα 250 μλ στα 2-2.5 ευρώ

- Λιμοντσέλο και μαστίχα κέρασμα. Το λιμοντσέλο πιο βαρύ, προτίμησα τη μαστίχα που ήταν πιο ήπια.

Σύνολο στα 88.6 ευρώ.

Συμπερασματικά θα πω πως, άξιζε τα χρήματα που πληρώσαμε.

Ο Giorgino δεν γνωρίζω αν έχει background από πίσω του για να στηρίξει οποιαδήποτε αποτυχία του. Νομίζω πως κάνει αργά αλλά σταθερά βήματα για να καθιερωθεί, χωρίς να χρησιμοποιεί το περιτύλιγμα του στυλάτου χώρου και των γνωριμιών με τα ΜΜΕ ή την προβολή του στην τηλεόραση.

Νομίζω πως ακολουθεί τη διαφήμιση στόμα με στόμα. Στηρίζεται στη φιλοξενία του και στην ποιότητα του.

Θα πληρώσεις λοιπόν την εξυπηρέτηση του και όχι κάποιον φτασμένο σεφ που θα σου ζητήσει τα διπλά χρήματα για να σου δώσει ένα γραμμάριο "δόξας" του.

Ναι, είναι από τα ποιοτικά μαγαζιά και αξίζει η επίσκεψη.

Υ. Γ Επειδή βλέπω πως εκπροσωπείται το κατάστημα, θα τους πρότεινα τις αντιεμπορικές μέρες να επεξεργαστούν κάποιο φιξ μενού για να τους γνωρίσει και άλλος κόσμος. Με τη νοοτροπία που έχουν δεν έχουν να χάσουν ή να αποδείξουν κάτι αλλά μπορούν να ΕΔΡΑΙΩΘΟΥΝ.

Δες παλαιότερη κριτική για το ίδιο εστιατόριο απο τον χρήστη VAGELIS.