Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Multi Ethnic - Μαρούσι, Αθήνα
Ιαν
07
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
€/Άτομο
26-36

Τα εστιατόρια "Πρυτανείον" είναι γενικά γνωστά. Αυτό του Κολωνακίου, αν δεν απατώμαι, έχει κλείσει κοντά 20 χρόνια, και κατά καιρούς έχει αποσπάσει εγκωμιαστικές κριτικές, ειδικά κατά την πρώτη περίοδο λειτουργίας του. Θυμάμαι ακόμα το τρυφερό φιλέτο του, σε μια εποχή που το "μέτρια ψημένο" δεν ήταν και πολύ δημοφιλές στην Αθήνα. Εκεί το πετύχαιναν πάντα, με μια υπέροχη, βουτυράτη γεύση.

Φυσικά δεν ήταν εστιατόριο για όλα τα βαλάντια, ούτε για όλες τις στιγμές. Λίγες φορές η βόλτα μου στο κέντρο συνοδευόταν με γεύμα στο Πρυτανείον, αφού ήδη προηγουμένως είχε συνδυαστεί με άλλα ευχάριστα έξοδα.

Πρόσφατα επισκέφθηκα για πρώτη φορά το νεότερο αδελφάκι του στο Golden Hall και είπα να γράψω την εμπειρία μου, πιο πολύ προς ενημέρωση των χρηστών του ask4food, καθώς είδα ότι δεν υπάρχουν πρόσφατες κριτικές.

Γενικά θα πω ότι το Πρυτανείον Gold δοκιμάζεται σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον από το αριστοκρατικό και πολυτελές νεοκλασικό της Μηλιώνη, με το οποίο έχει συνδεθεί. Γι αυτό και δημιουργεί υψηλότερες προσδοκίες από αυτές που τελικά προσφέρει.

Ο κατάλογος του Gold τείνει σε πιο απλές γεύσεις, με έμφαση στα ζυμαρικά και την πίτσα. Σίγουρα σοφή σκέψη, δεδομένου ότι ο χώρος του εμπορικού κέντρου ευνοεί το απλό και χορταστικό (γιατί όχι και ποιοτικό) φαγητό και όχι τόσο την γαστριμαργική εμπειρία. Δεκτό.

Ως χώρος είναι συμπαθής, διατηρεί την πινελιά της πολυτέλειας, με χρυσό-μαύρο να κυριαρχεί στους τοίχους κ στα τραπεζοκαθίσματα. Λίγο εξεζητημένο κατά την ταπεινή μου άποψη, αλλά εκτιμώ το ότι προσπαθεί να κρατήσει τον χαρακτήρα του εστιατορίου και όχι του πάμε- να φάμε- κάτι στα γρήγορα, παρά την γειτνίασή του με άλλα εστιατόρια αυτής της λογικής. Σ αυτό βοηθάει και ο σχετικά μαζεμένος χώρος του, πάντα σε σχέση με τα δεδομένα εστιατορίων εντός εμπορικών.

Ήμασταν λοιπόν 5 ενήλικοι και 2 μικρά παιδιά, ημέρες Εορτών, χωρίς κράτηση, ώρα 2. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια! Φυσικά εννοείται ότι την ώρα που πήγαμε δεν υπήρχε ελεύθερο τραπέζι. Λογικό. Η κοπελίτσα όμως επί της υποδοχής- ωραιότατη, δε μπορώ να πω, αλλά overdressed (όπως λένε και οι Αμερικάνοι) για το μέρος και την ώρα- μας βόλεψε στο μπαρ, φρόντισε να μας κόψει την πείνα με ένα μπολάκι τραγανά κριτσινάκια αραβικής πιτούλας (πολύ σωστή κίνηση), μέχρι που άδειασε τραπέζι στα μέτρα μας και μεταφερθήκαμε.

Το σέρβις ευγενικό μεν, στα όρια του τυπικού δε. Λογικό και αυτό, αν σκεφτείς τον κόσμο που διαχειρίζονται αυτά τα παιδιά καθημερινά, ειδικά μέρες Εορτών. Πάντως βρήκα πιο ευγενικά τα αγόρια που μας σέρβιραν, παρά την κοπελιά που μας πήρε την παραγγελία, η οποία περίμενε να της πούμε επακριβώς τι θέλουμε, χωρίς πολλές ερωτήσεις και χωρίς να μας σκάσει ένα χαμόγελο. Παρόλ' αυτά θα βάλω 3 στην εξυπηρέτηση, γιατί ούτε σοβαρό παράπονο έχω, ούτε μπορώ να πω ότι δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις μας (και στις 2-3 ιδιοτροπίες μας, λόγω των παιδιών).

Και εμείς μείναμε στα "εύκολα", πίτσες και ζυμαρικά. Πήραμε δύο πίτσες, μια μαργαρίτα και μια με προσούτο. Η μαργαρίτα ήταν καλή αλλά αναμενόμενη, η άλλη δεν ήταν τόσο ωραία. Τολμώ να πω, με κάθε επιφύλαξη για το εστιατόριο αυτό, ότι έδινε την αίσθηση της ξαναζεσταμένης. Πήραμε και δύο μακαρονάδες, μια ναπολιτάνα και μία απλή, με λάδι και σκόρδο και ζητήσαμε να μας φέρουν ξεχωριστά τη σάλτσα ντομάτας για να βάζουμε όση θέλει ο καθένας. Αυτά μοιράστηκαν σε όλους.

Επίσης πήραμε μια σαλάτα για κυρίως- νομίζω ήταν η σαλάτα Πρυτανείον- στην οποία ζητήσαμε να μπει έξτρα αβοκάντο, αλλά δε μας έκαναν τη χάρη. Ωραία ήταν πάντως και χωρίς, είπε η φίλη που την δοκίμασε. Και τέλος μια μερίδα μπιφτέκια, για τον άντρα της παρέας. Ήρθαν δύο μεγάλα, χορταστικά μπιφτέκια, το ένα όμως είχε αρπάξει και δεν τρωγόταν ολόκληρο.

Γενικά από αυτά που δοκιμάσαμε, τίποτα δεν μας ενθουσίασε ιδιαίτερα. Τα μισά έμειναν στα πιάτα. Ήταν και τεράστιες οι μερίδες των ζυμαρικών, δε μπορώ να πω.

Ο λογαριασμός ήρθε λίγο τσιμπημένος. Οι πίτσες στα 12-15 ευρώ, αλλά δεν είναι μεγάλες (8 μικρά κομμάτια που φτάνουν για 2 μέτρια πεινασμένους). Τα μπιφτέκια στα 18 ευρώ. Γενικώς τα πιάτα του είναι ακριβούτσικα, εξαρτάται και από την παραγγελία. Υπολογίστε το ελάχιστο 25 ευρώ το κεφάλι για τα βασικά, δηλ. ένα κυρίως- σαλάτα και ένα αναψυκτικό. Εκτός αν πάρετε πίτσα.

Αν θα ξαναπήγαινα δε ξέρω. Σίγουρα όχι για την πίτσα του. Ίσως να επιχειρούσα τα κρέατα την επόμενη φορά.

  Προσθήκη σε λίστα
Κλείσε τραπέζι με έκπτωση έως 15%
powered by 20160221 etable26
Κλείσε τραπέζι δωρεάν, τηλεφωνικά ή online, μέσω του e-table.gr, κερδίζοντας αποκλειστικές εκπτώσεις και προνόμια