Πρόσθεσε τον στους Έμπιστούς σου!
Wine Restaurants - Μελίσσια, Αθήνα
Ιαν
25
2015
+/-
Γεύση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0 Tomato 50 20130405 0
2
Εξυπηρέτηση
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Χώρος
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
Value for money
Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 4 Tomato 50 20130405 0
3
€/Άτομο
-

Βράδυ γευσιγνωσίας, παρέα μας το οινοποιείο "Δουλουφάκη" από τις Δαφνές Ηρακλείου Κρήτης.

Καιρό ήθελα να πάω στο Κλίμα Κλήμα σε βραδιά οινογνωσίας.
Κάθε εβδομάδα σχεδόν (οχι ΠΣΚ) καλούν κάποιο οινοποιείο.
Ο ανασταλτικός παράγοντας ήταν πάντα το προκαθορισμένο μενού του Κου Πέσκια.

Νομίζω ότι πέτυχα το απόλυτο vfm για επίσκεψη σε wine restaurant.
Λίγο μετά τις 9.30 μμ, άφιξη μετά της συζύγου.
Το μεγάλο μπαρ κυριαρχεί στον χώρο, με επιλογές να καθίσεις και από τις δυο πλευρές του. Τραπέζια υπάρχουν δεξιά και αριστερά και στο βάθος πιο απομονωμένα για καπνίζοντες.
Στον πρώτο χώρο των "μη καπνιζόντων" μας προσφέρθηκε τραπέζι άνετο για τέσσερις αλλά με σερβίτσια για, δύο. Αμέσως ήρθαν νερό εμφιαλωμένο και υφασμάτινο πανεράκι ψωμιού.

Στο ψωμί η σύζυγος διάκρινε μυρωδιά μαλακτικού από το ύφασμα που ήταν πλυμένο μάλλον σε πλυντήριο.
Η μουσική ήταν αρκετά δυνατά με mainstream κυρίως επιλογές και αργά το βράδυ μόνο αναγνώρισα Simon and Garfunkel σε μίξη.
Αρχίσαμε με Λευκό ξηρό dafnios της ποικιλίας Βιδιάνο του 2013.
Έντονα αρώματα και άποψη. Πολύ καλό, σε ερώτηση του Κου Δουλουφάκη του σχολίασα ότι η περιοχή δεν περίμενα να βγάζει τόσο καλό λευκό.
Συνοδεύονταν από μύδια αχνιστά με βινεγκρέτ λεμονιού και μαϊντανό.
Η γεύση τους και το μέγεθός τους όχι τίποτα το σπουδαίο.

Το σέρβις μας, βιάστηκε να μαζέψει το πιάτο, που ήταν κοινό στην μέση για να πάμε στο επόμενο. Πρόλαβα όμως να πιω δύο ποτήρια!
Η σειρά είχε τώρα Ερυθρό Alergo ποικιλίας Syrah του 2011.
Δεν μας ενθουσίασε, ίσως δεν ταίριαζε και με το πιάτο.
Εγώ πάντα τα Syrah τα πίνω με κόκκινο κρέας ή κυνήγι. Αυτό προσφέρθηκε με γαμοπίλαφο!!!

Αν πας στην Κρήτη με αυτό το πιάτο που μας έβγαλαν, θα στο φέρουν στο κεφάλι σίγουρα. Το γαμοπίλαφο είναι το ριζότο της Κρήτης, χυλώνει στο ζωμό από βραστό ζυγούρι (κατσίκι), και ευωδιάζει βούτυρο.
Η άποψη του μετρ όμως ήταν... νοσοκομειακή.

Το ρύζι ήταν σπασμένο μάλλον σε μίξερ, άρωμα πουθενά και η υφή λαπάς.
Γαρνιρισμένο με βραστό κοτόπουλο.!!! Έλεος, μα γιά τι μας περνάτε Κε Πέσκια?
Συνέχεια, με Ερυθρό Άσπρος Λαγός, Cabernet Sauvignon του 2011.
Αξιόλογο, ποιοτικό και μου άρεσε καλύτερα από το αντίστοιχο του 2005 που μας σερβιρίστηκε για σύγκριση. Εδώ τα πράγματα πλέον ήταν σαφώς καλύτερα, διπλή επιλογή κρασιού για το κυρίως που ήταν ταλιάτα νεαρού μόσχου με πατάτες αρωματισμένες, με ρίγανη, θυμάρι, με την φλούδα τους.
Επαρκές και καλοψημένο. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ σε τρία ποτήρια κρασιού, που τολμώ να πω ότι τα ζητιάνευα, μια που δεν υπήρχε η ίδια προσοχή για άδεια ποτήρια σε όλα τα τραπέζια ή μπάρα.

Ακολούθησε ο επιδόρπιος οίνος, φυσικός γλυκύς Malvasia του 2012.
Όχι τόσο γλυκύ σαν τα Σαμιώτικα και τα Σαντορινιά αλλά απίθανα ελκυστικό.
Δεν αντιστάθηκα και στο δεύτερο ποτήρι. Το γλυκό του τέλους ήταν ραβανί με σιρόπι και κομμάτι περγαμόντο. Ισορροπημένο.
Όλο το πακέτο μας στοίχισε 30€ ανά άτομο.
Ο διαχωρισμός των καπνιζόντων δεν ήταν αποτελεσματικός, καθώς η καπνίλα δεν άργησε να έρθει από την άλλη πλευρά της μπάρας.
Πολλή καλή επιλογή αν πας για να πεις, και όχι να το δεις σαν εστιατόριο.
Ευτυχώς έφυγα όρθιος.